[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 76 : ภาค 3 ตอนที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    4 มี.ค. 59





22

 

 



ผมสร้างบ้านใหม่โดยใช้มนตร์ของผมเองช่วย ผมต้องห้ามริวทาโร่อยู่หลายครั้งเมื่อมันตั้งท่าจะใช้มนตร์เสกบ้านให้ ผมว่าเขาให้อะไรกับพวกเรามากเกินไปแล้ว ผมหวังว่าเขาคงไม่คิดอะไรบ้าๆอย่างเช่นให้พวกผมจนไม่เหลืออายุขัยอีก แล้วก็ตายไปอย่างฮีโร่แบบนั้น ผมไล่ริวทาโร่ไม่ให้มาช่วยผมสร้างบ้าน ส่วนตัวผมเองมีเรียวเมย์และฮิโรโตะแวะเวียนมาช่วยบ้าง บ้านจึงสร้างเสร็จในไม่กี่วัน วันที่เหลือผมแค่ไปซื้อของตกแต่งและฟอร์นิเจอร์เรียบๆแต่ดูดีมาไว้ในบ้าน มันคล้ายกับหลังที่พายูไปอยู่ เพราะว่าผมสังเกตเห็นว่าเขาชอบบ้านแบบนั้น เป็นบ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ กะว่าให้อยู่พอดีสี่คน ผมสร้างห้องให้ลูกคนละห้องด้วย ผมกลับไปเล่าให้ยูฟัง และกะว่าพรุ่งนี้จะให้เขาเข้าไปพัก

 

            ยูตัวเล็กมาก เวลาที่ท้องเขาแบกรับเด็กเอาไว้ถึงสองคนจึงทำให้เขาไปไหนมาไหนลำบาก และผมเป็นห่วงมาก ต้องให้ก้องช่วยดูแลเขาไว้ตลอด

 

            “โทชิเหนื่อยไหม ยูนวดๆให้มั่งไหมเขาทำเสียงเล็กเสียงน้อยออดอ้อนผม เขาก็ขี้อ้อนตามประสาแมวนั่นแหละ แต่ผมไม่เคยเบื่อเลยเวลาเขาทำท่าทางอย่างนี้ ก็มันน่ารักน่ามอง ตั้งแต่ผมได้รับอนุญาตให้กอดหรือหอมเขาได้ ผมก็เลยทำบ่อยๆ ผมรู้ว่ามันทำให้เขารู้สึกดี และผมเองก็ด้วย แค่ได้กลับมากอดแล้วก็หอมแก้มนิ่มๆ เล่นกับหางสีดำน่ารักของเขา ที่เหนื่อยมาทั้งวันก็คุ้มค่าแล้ว

 

            “ไม่เป็นไร พี่นวดท้องให้ยูดีกว่าผมปฏิเสธ ไม่อยากให้เขาเหนื่อย เขาชอบเอาใจผม นั่นก็เป็นข้อดี แต่ผมอยากดูแลเขามากกว่า ผมค่อยๆให้ยูนั่งพิงอกผมมาแล้วก็นวดๆที่ท้องกลมโตให้เขา มันประหลาดน่าดูที่เห็นเขาท้องแบบนี้ ถ้าพูดกันตามตรง เขาตัวเล็กๆกับท้องที่ยื่นออกมานี่ตลกมากเลย แต่ผมไม่บอกเขาหรอก เดี๋ยวเขาได้โวยวายใส่แน่ ผมนวดท้องและหางของเขาไปในเวลาเดียวกัน

 

            ความลับก็คือ หางของแมวเนี่ยไวสัมผัสมากๆเลย ผมรู้วิธีนวดที่จะทำให้เขาเคลิ้มหลับ และวิธีที่จะทำให้เขามีอารมณ์ หูที่กระดิกไปมาบนหัวเขานี่ก็ด้วย ยูจึงอ่อนยวบยาบไปกับสัมผัสของผมทุกครั้ง เพราะผมรู้หมดแล้วว่าอะไรที่จะทำให้เขารู้สึกดี ดีจนไม่อยากไปไหนไกลจากผมเลย

 

            ผมพายูเข้านอนเหมือนปกติ และรุ่งเช้าผมที่ตื่นมาจะไปอาบน้ำก็เห็นยูเกร็งตัวและเหงื่อออกท่วมไปหมด หน้าเขาซีดขาวจนน่าใจหาย

 

            “ยูๆ ตื่นเถอะ ฝันร้ายรึเปล่าผมลูบแก้มนิ่มไปมาจนเขาลืมตาขึ้น

 

            “ปวดท้อง ฮึกยูร้องไห้ออกมา พยายามกอดผมไว้ ผมนิ่งงันอย่างตกใจ เขาจะคลอดเหรอ? จะคลอดแล้วเหรอ?

 

            “ยูไม่ร้องนะครับ เดี๋ยวพี่มา พี่ไปตามริวทาโร่มาดูนะ

 

            “ฮึก รีบๆ นะยูค่อยๆปล่อยแขนจากผม ผมก็วิ่งอย่างเร็วออกมาด้านนอก ไม่แน่ใจว่าริวทาโร่อยู่ในศาลเจ้าหรือว่ากลับขึ้นไปที่วังมังกรของมันแล้ว ผมเจอเข้ากับจิ้งจอกน้อยที่ตื่นแต่เช้า จึงรีบเข้าไปถามเขา ไอรีบนำทางผมไปที่ห้องห้องหนึ่ง ผมเปิดประตูออกแล้วเห็นเขากับนาระ แต่ไม่มีเวลาจะมาสงสัยแล้ว ผมเข้าเขย่าตัวริวทาโร่ที่นอนสบายใจอยู่อย่างแรง

 

            “ยูปวดท้อง รีบไปดูเขาเร็ว

           

            “อะไรนะ? ไหงเร็วจังริวทาโร่ตื่นเต็มตาแล้วพุ่งตัวออกมาจากห้องพร้อมๆกับผม เขาเข้าไปในห้องแล้วสั่งให้ผมรอข้างนอกจนกว่าเขาจะทำพิธีเสร็จ ผมยืนกระวนกระวายอยู่หน้าห้อง จนกระทั่งได้ยินเสียงมนตร์ของริวทาโร่ลอดออกมา พระอาทิตย์เริ่มส่องแสงลงมาบ้างแล้ว  เรียวเมย์และนาโอยูกิที่รู้ข่าวก็รีบเข้ามารอที่หน้าประตูด้วยเช่นกัน ผมอยากจะเข้าไปในห้องเหลือเกิน ไม่รู้ว่ายูจะกลัวแค่ไหน

 

            “ไหนเขาบอกว่าต้องผ่าไงผมพูดขึ้นอย่างนึกเป็นห่วงคนรัก ผมไม่อาจยืนอยู่เฉยๆได้ นี่ยังไม่ถึงเจ็ดวันเลย ทำไมเขาถึงได้เจ็บท้องแล้วล่ะ มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นรึเปล่า เขาล้มรึเปล่า มีใครทำอะไรเขาหรือเปล่า ผมกำมือแน่น พยายามห้ามตัวเองไม่ให้พุ่งเข้าไปหายู ริวทาโร่อาจต้องใช้สมาธิมาก ผมเหลือบไปเห็นนาระ เขาจดจ้องอยู่ที่ประตูเหมือนกำลังลุ้นมากเช่นเดียวกัน ผมไม่รู้ว่าเขาเลิกเกลียดยูตอนไหน ถึงได้มีสีหน้าเป็นห่วงไม่แพ้ผมเลย ผมสนใจนาระได้ไม่นาน เสียงครางเหมือนเจ็บของยูก็ทำให้ผมต้องยั้งตัวเองไว้สุดความสามารถ รอจนกระทั่งทุกอย่างเงียบสนิท ได้ยินเสียงตุ้บเบาๆเหมือนอะไรหล่นลงกระทบพื้น และก็ตามมาด้วยเสียงร้องไห้จ้าดังจนเจ็บหู แต่เสียงนั้นทำให้ผมยิ้มกว้างออกมาอย่างโล่งใจ

 

            “ริวทาโร่! มีใครอยู่ข้างนอกบ้าง เข้ามาเร็วเสียงแหบๆของยู ทำให้พวกเรารีบเข้าไปในห้อง ไม่มีเลือด ไม่มีการผ่าตัด และหน้าท้องของยูกลับไปราบเรียบเหมือนไม่เคยมีอะไรอยู่ข้างใน ข้างๆกันนั้นมีร่างมังกรของริวทาโร่นอนอยู่ พร้อมกับทารกสองคนในผ้าห่มผืนโต ผมเข้าไปอุ้มลูกไว้ ในขณะที่เรียวเมย์เข้าไปดูริวทาโร่  ผมดีใจที่ได้เห็นเด็กๆก็จริง แต่สภาพของริวทาโร่ทำให้ผมไม่ได้มองหน้าลูกเลย พวกเราไม่เคยเห็นเขาสลบ เพราะว่าพลังของมังกรนั้นมากมาย จะใช้พลังสักแค่ไหนก็ไม่เหนื่อยง่ายๆ

 

            “เขาเป็นอะไรยูถามเสียงสั่น ค่อยๆยันตัวขึ้นมา

 

            “ไม่รู้เหมือนกัน สภาพร่างกายข้างในปกติดี เขาสลบทันทีหลังจากเสร็จพิธีเหรอเรียวเมย์ขมวดคิ้ว พยายามปลุกริวทาโร่

 

            “เขาดูเหนื่อยมากตั้งแต่ตอนทำพิธีแล้วยูพูดแล้วซุกตัวเข้าหาผม เมื่อผมเข้าไปนั่งข้างๆเขา เด็กทารกร้องไห้เสียงดังไม่ยอมหยุด ทำให้บรรยากาศแย่ลงไปอีก ผมกอดลูกไว้แนบอก นาโอยูกิเข้าไปจับตัวของริวทาโร่แล้วเริ่มรักษาด้วยพลังพิเศษของเขา ไอเย็นจากตัวนาโอยูกิทำให้พวกเราผ่อนคลายมากขึ้น และเด็กๆหยุดร้อง พอนาโอยูกิขยับออก ริวทาโร่ก็ลืมตา เขายังอยู่ในร่างมังกรตัวใหญ่ยาวไปครึ่งห้อง พวกเราต่างก็เงียบสนิทเพื่อรอดูอาการ

 

            “สงสัยจะใช้พลังเยอะเกินไป หึหึ ทำหน้าอย่างนั้นกันทำไม ไหนเอาหลานมาให้อุ้มทีเขาแปลงร่างกลับเป็นมนุษย์ แล้ววิ่งเข้ามาดูเด็กๆในอ้อมแขนของยู ผมเลยได้โอกาสหันไปมองหน้าลูกชัดๆ พวกเขาก็เหมือนทารกทั่วๆไป แต่ไม่เหมือนเด็กที่เพิ่งคลอดออกมา ไม่ได้ตัวแดงๆหรือตัวเล็ก ออกจะตัวใหญ่ด้วยซ้ำ พวกเขาทั้งคู่หน้าเหมือนกันเป๊ะๆเลยครับ ตาใสๆเป็นประกายมองมาที่ผมแล้วก็ร้องแอ้ๆ

 

            อย่างที่ผมเคยบอกกับยู ผมไม่เคยคิดอยากมีลูก เพราะว่าผมรักเขา และเขาก็ไม่มีทางจะมีลูกได้ ผมเลยไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้น แต่ตอนนี้ริวทาโร่ทำให้สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เป็นไปได้ หัวใจผมเต้นแรงเมื่อมือน้อยๆจับนิ้วผมที่ยื่นไปหา

 

            “ผู้ชายทั้งคู่นะ ดีใจด้วย พวกเขาแข็งแรงสมบูรณ์ดี

 

            “แล้วชื่ออะไรล่ะเรียวเมย์โผล่หน้าเข้ามามองด้วย พวกเราทั้งหมดค่อยๆมีรอยยิ้มแต้มขึ้นบนใบหน้าเมื่อเด็กทั้งสองหัวเราะเอิ้กอ้ากแล้วก็จับมือกันเอง

 

            “ยังไม่ได้คิดเลย ริวทาโร่ นายตั้งชื่อให้ที นายเป็นคนที่ทำให้พวกเขาเกิดมา นายสมควรได้รับสิทธิ์นั้นยูสบตากับผมนิดหน่อย ก่อนจะหันไปหาพ่อมังกรหัวแดงที่ทำปากขมุบขมิบเล่นกับเด็กอยู่ ผมเองก็เห็นด้วยกับความคิดของยูจึงหันไปพยักหน้าให้ริวทาโร่ มันทำหน้าประหลาดอยู่พักใหญ่ก่อนจะก้มลงมองเด็กในอ้อมแขน ผมเห็นหัวใจของมัน สีแดงกับตอนที่ยูอุ้มไคริครั้งแรกเลย

 

            “พวกนายต่างหากที่ทำให้เกิด หึ แต่ก็เอาเถอะริวทาโร่ยิ้มบาง เขาหันไปมองพระอาทิตย์ที่ขึ้นจนท้องฟ้าสว่างเจิดจ้าแล้ว พวกเราเองก็มองตาม

 

            “เกิดตอนพระอาทิตย์ขึ้นพอดี ขึ้นไทโยกับโคคิก็แล้วกันนะ

 

            ไทโย ที่แปลว่าแสงสว่าง ดวงอาทิตย์ และโคคิที่แปลว่าแสงแห่งความหวังงั้นเหรอ  ผมไม่ขัดอะไรเมื่อเห็นว่าลูกๆเองก็หัวเราะตอบรับกับชื่อนั้น พวกเราเลยได้เริ่มต้นเช้าที่สดใสกับแสงสว่างทั้งสอง

 

            “แล้วทำไมถึงคลอดเร็วกว่ากำหนดนักล่ะเรียวเมย์เองก็ถามอย่างสงสัย

 

            “พวกเด็กๆดื้อมากเลยนะ พยายามจะออกมาทั้งๆที่แค่หกวันเอง แต่พวกเขาก็แข็งแรงดี เลยไม่มีอะไรต้องห่วงริวทาโร่ส่งเด็กๆให้ผมกับยูอย่างละคน เด็กน้อยในอ้อมกอดผมดิ้นขลุกขลัก แรงเยอะซะไม่มี ผมจูบหน้าผากเล็กของลูกเบาๆ แล้วเขาก็หยุดดิ้น จ้องหน้าผมอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

            “เด็กๆแข็งแรงดี หรือว่าให้พรพวกเขากันแน่ ถึงได้สลบไปอย่างนั้นนะริวทาโร่ นายจะให้เยอะเกินไปแล้ว เมื่อคืนนี้ก็ถอนคำสาปให้นาระใช่ไหมเรียวเมย์พูดขึ้นพร้อมขมวดคิ้ว นาระสะดุ้งเฮือกแล้วหลบสายตาผม เขาคงกลัวผมจะร่ายคำสาปใหม่ แต่ผมไม่ใจร้ายขนาดนั้น นาระไม่ได้มีท่าทีร้ายกาจต่อยูอีกแล้ว ผมคงไม่จำเป็นต้องทำ พวกเราทุกคนหันไปให้ความสนใจริวทาโร่ที่เกาหัวตัวเองเหมือนเด็กมีความผิดแล้วไม่อยากพูด

 

            “ก็ .. ใช่ แค่ทำให้แข็งแรงดีเท่านั้นเอง พวกเขาเกือบไม่รอดแล้วในทีแรก คงเพราะการทำให้ผู้ชายท้องมันผิดธรรมชาติมากจริงๆ เด็กๆถึงเกือบไม่ได้ออกมาเจอพวกเรา แต่ตอนนี้ทุกอย่างโอเคแล้วไง เนอะ แฮปปี้ทุกฝ่ายริวทาโร่ยิ้มเผล่

 

            “ไม่เอาแล้วนะ นายจะให้พวกเราจนตายไม่ได้นะยูหูตั้งขึ้นอย่างตกใจ ถึงแม้ว่าตอนนี้บรรยากาศค่อนข้างเครียด แต่หางฟูๆของยูทำให้ผมเกือบขำออกมา ตอนนี้เด็กๆยังไม่มีลักษณะภายนอกที่บ่งบอกเลยว่าเป็นปีศาจ อาจจะต้องรอสักพัก ผมสะดุ้งนิดหน่อยเมื่อเด็กในอ้อมกอดดูดนิ้วผมยกใหญ่

 

            “ไม่ตายหรอกไอ้หนู ระดับนี้แล้ว ว่าแต่เด็กๆหิวแล้วหน่ะ อย่าลืมไปหาซื้อของกินให้เด็กล่ะ ง่วงแล้ว ไปนอนต่อดีกว่า นาระจัง..เขาหันไปหานาระแล้วโถมตัวเข้าใส่ แต่นาระหมุนตัวหลบทัน ริวทาโร่เลยลงไปนอนกับพื้นแทน

 

            “งั้นพี่จะออกไปซื้อของให้นะผมหันไปหายูที่เล่นกับเด็กอยู่                

 

            ก่อนหน้านี้เขาเคยเลี้ยงไคริมาก่อนแล้ว การเลี้ยงเด็กอีกสองคนคนไม่ใช่เรื่องยาก หัวใจของเขากลับมาเป็นสีแดงสดอีกครั้ง สีที่ทำให้ผมตกหลุมรักเขา

 

            เหมือนทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทาง แต่แค่เริ่มต้นผมก็หัวหมุนกับการเลือกซื้อขวดนมที่มันมากมายจนตาลาย ไหนจะผ้าอ้อม เสื้อผ้า พนักงานสาวก็เอาแต่อ่อยผมอยู่นั่นแหละ ผมเลยต้องกลับมาที่ศาลเจ้ามือเปล่า

 

………………………………………………….

 

( :: ยู :: )

 

            ผม.. บรรยายความรู้สึกตอนนี้ไม่ถูกเลยครับ เมื่อได้อุ้มเด็กๆสองคนที่น่ารักเสียเหลือเกินไว้ในอ้อมแขน ตอนทำพิธีนั้นผมเหนื่อยและเจ็บมากก็จริง แต่ผมรู้สึกราวกับกำลังฝันอยู่ ผมนั่งงงๆเล่นกับทารกน้อยที่หน้าตาเหมือนกันจนแยกไม่ออก ไม่รู้จะเรียกคนไหนว่าโคคิ หรือเรียกคนไหนว่าไทโยดี สีตาของพวกเขาเป็นสีดำ แต่ว่าจะเปลี่ยนได้เมื่อโตกว่านี้หน่อย ทำให้ผมแยกพวกเขาไม่ออกเลย แล้วพวกเขาเป็นลูกผมเหรอเนี่ย ผมนั่งจ้องตากับเด็กๆที่คนหนึ่งเอาแต่หัวเราะ อีกคนหนึ่งก็จ้องผมเงียบๆ จ้องอย่างตั้งใจมาก

 

            “อ๊ะ กลับมาแล้วเหรอผมหันไปหาคัตสึโทชิทันทีที่เขาก้าวเข้ามา

 

            “ครับเขาหน้านิ่วคิ้วขมวด แถมไม่เห็นซื้ออะไรมาเลยสักอย่าง

 

            “ไหนของล่ะผมถาม แล้วเด็กๆก็เริ่มร้องไห้งอแงเพราะว่าหิว คัตสึโทชิทำหน้ายุ่งยากใจแล้วขยับมาดึงผมไปกอด

 

            “พี่เลือกไม่ถูกเขาพึมพำอยู่กับไหล่ผม

 

            “ฮ่าๆ โทชิ เดี๋ยวยูออกไปซื้อเอง เลี้ยงลูกไปแล้วกันนะพ่อคุณผมหัวเราะออกมาไม่เบานัก เพิ่งเคยเห็นเขาทำหน้าเหมือนไม่อยากจะพูดเป็นครั้งแรก คงจะอายๆอยู่บ้างที่ออกไปตั้งนานแล้วไม่ได้อะไรกลับมาเลย แต่ผมชอบเวลาที่เขาอายนะครับ ผมเลยเอี้ยวหน้าไปจูจุ๊บที่ปากเขาหนึ่งที

 

            “ไม่เอา ไม่อยากให้ออกไปข้างนอกคนเดียว

 

            เขากำลังงอแงแหละ! เขางอแงด้วยล่ะทุกคน เสียงของเขาไม่ได้ราบเรียบเหมือนปกติ แต่ดูเหมือนกำลังอ้อนผม ผมนั่งหน้าแดงท่ามกลางเสียงร้องไห้แสนดังของเด็กทั้งสอง ไม่สิ คนเดียว อีกคนหนึ่งน้ำตาปริ่มๆแต่ว่าเม้มปากแน่นเลย ส่วนคนตัวโตที่กอดผมอยู่ก็ไม่พูดไม่จาซุกจมูกไปมาที่หลังคอของผม จนผมชักรู้สึกแปลกๆ ผมขยับตัวเขาก็ตามมา แถมงับคอผมเบาๆแล้วด้วย เหมือนไฟฟ้าช็อตตรงตำแหน่งที่เขางับลงมา ผมสะดุ้ง แล้วรีบหยุดเขาไว้แค่นั้น

 

            “งั้นไปด้วยกัน ฝากเด็กๆไว้กับเรียวเมย์ก่อน

 

            คัตสึโทชิค่อนข้างเห่อลูกอยู่เหมือนกัน เขาจ้องหน้าเรียวเมย์นานมากเหมือนคุยกันทางกระแสจิต กว่าจะยอมส่งเด็กๆให้เรียวเมย์กับนาโอยูกิไปดูแล ส่วนผมรอดจากสถานการณ์ชวนเพี่ยงพล้ำมาได้หวุดหวิด ยังจำได้นะ ที่เขาบอกว่าหลังจากผมคลอดแล้วจะจัดการอะไรกับผมอ่ะ คัตสึโทชิไม่ใช่คนพูดมาก แต่จากท่าทางเมื่อกี้ที่เขาเริ่มจู่โจมผมแบบเงียบๆนั้น ทำให้ผมรู้สึกได้ว่าคืนนี้ผมต้องโดนแหงๆ ผมเดินควงแขนคนตัวโตเข้าไปในห้าง ไม่เคยมาห้างกับเขาเลยสักครั้ง มันเหมือนเราข้ามขั้นไปมีลูกก่อนแล้วค่อยมาเดทยังไงยังงั้นเลย ผมกอดแขนเขาไว้แน่นๆ มีความสุขอ่ะ ได้ควงคนหล่อมาให้ชะนีขี้อิจฉามองกันจนตาขวาง

 

            ตลอดทางพนักงานขาย คนคิดเงิน มองเขาแล้วมองเขาอีก พยายามอ่อยทั้งๆที่ผมยืนกอดแขนเขาอยู่อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ผมหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เพราะคัตสึโทชิรู้สึกได้ เขาก็ดึงแขนตัวเองออกจากการกอดของผม แล้วโอบเอวผมเข้าไปหาตัวแทน สาวๆพวกนั้นก้มหน้างุดเมื่อคัตสึโทชิตวัดสายตาดุๆไปมอง

 

            “ยูก็ไม่เคยซื้อของพวกนี้เท่าไหร่แฮะ แม่ยูเป็นคนซื้อผมพึมพำ ไม่รู้ว่าของสำหรับเด็กมีหลายยี่ห้อแล้วก็หลายสีมากๆ

 

            “ถามพนักงานเอาสิเจ้ายักษ์แนะนำ

 

            “ดีเหมือนกันผมตอบรับ ไม่เลือกพนักงานสาวที่จ้องมาทางนี้แน่ๆ ผมกวาดสายตาไวๆเพื่อมองหน้าพนักงานชายสักคนในแผนกนี้ แม้จะยากเพราะเป็นของสำหรับเด็กอ่อน แต่ก็เจอจนได้ น่าจะเป็นวัยรุ่นมาทำงานพิเศษ

 

            “น้องๆ นมผงนี่เอาแบบไหนดีอ่ะผมรีบเดินไปหาเขา ส่วนคัตสึโทชิก็รีบตามผมมาไวๆ ทันทีที่น้องพนักงานหันมายิ้มกว้างให้ผมและเริ่มแนะนำอย่างเป็นมิตร คัตสึโทชิก็รัดเอวผมเข้าไปหาตัวอย่างแนบแน่นเลย ผมคุยกับพนักงานเพลินมาก จนรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เจ็บหน้าท้องจนต้องอุทาน พอหันไปมองตัวการก็เห็นหน้ายักษ์ที่เหมือนพร้อมจะแปลงร่างและอาละวาดให้พังไปทั้งห้าง มือเขาทั้งสองข้างคล้องมาด้านหน้าเพื่อรัดเอวผม และตอนนี้ตัวผมแทบจะหักเป็นสองท่อน

 

            “โทชิ มันเจ็บนะผมพูดเสียงแผ่ว

 

            “ก็รีบๆเลือกสิ

 

            ห้วนสั้นและดุดันมากจนผมต้องรีบเลือกสักยี่ห้อหนึ่งมา แล้วไปซื้อของใช้จำเป็นอื่นๆต่อ คัตสึโทชิลูบหน้าท้องผมเบาๆอย่างอ่อนโยนต่างจากปีศาจขี้หวงเมื่อครู่มาก ผมหัวเราะขำเขานิดหน่อย ตลกที่เราผลัดกันหงุดหงิด

 

            ผมกับเขาเลือกของใช้กันต่อโดยไม่พึ่งพนักงานอีกแล้ว มีมั่วๆไปบ้างแต่ก็คงไม่ถึงกับผิดหรือเป็นอันตรายต่อเด็ก คัตสึโทชิใช้แววตาที่อ่อนโยนมองผมตลอดเมื่อผมทำท่าทางตื่นเต้นกับของเล็กๆน่ารักสำหรับทารก เขาทำให้ผมร้อนหน้าไปจนจบการเลือกซื้อทั้งๆที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา นอกจากมอง มอง แล้วก็มอง เหมือนทารกน้อยอีกคนที่ชอบจ้องผมเลย

 

            เรากลับมาที่ศาลเจ้าและย้ายเข้าไปที่บ้านใหม่ คัตสึโทชิดันสร้างเสร็จพอดีตรงจังหวะมาก มันเหมือนกับบ้านหลังเก่า หลังแรกที่เราเคยอยู่ด้วยกัน ผมอึ้งที่เขาจำรายละเอียดเล็กๆน้อยได้เกือบหมด แถมยังมีห้องอีกสองห้องที่มีเตียงเล็กให้เด็กด้วย แต่เป็นเด็กโตนะครับ คัตสึโทชิจูงมือผมไปที่ห้องนอนของเรา ผมยืนค้างอยู่ที่หน้าประตูอย่างอธิบายไม่ถูก เมื่อเห็นรูปขนาดใหญ่หัวเตียงนั้นเป็นภาพวาดของผม ภาพวาดของผมตั้งแต่เด็กจนกระทั่งถึงตอนนี้ มันรวมกันเป็นภาพใหญ่อยู่ตรงนั้น ผมยิ้ม ร้องไห้ และก็เศร้า มีเกือบทุกสีหน้าของผมบนนั้น เหมือนเขาเฝ้ามองผม และรู้จักทุกความรู้สึกที่ผมมีจริงๆ

 

            “ยินดีต้อนรับเข้าสู่บ้านของเรานะยู

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく


เด็กๆมากันแล้ว ตัวโตเลยด้วย 555 น้องแฝดไทโยกับโคคิ แมวหนึ่ง ยักษ์หนึ่ง
เดี๋ยวตอนต่อไปก็จะได้รู้ว่าคนไหนยักษ์ คนไหนแมว และเด็กๆจะน่ารักสู้พ่อกับแม่ได้ไหม หึหึ
อีกสามตอนสุดท้ายหวานล้วนๆ ครอบครัวมาเต็ม ชดเชยที่คู่นี้ดราม่ารุนแรงเหลือเกินน

เรื่องนี้เคยตีพิมพ์แล้วนะคะ พอจบเรื่องแล้วจะมีรีปริ้น และรายละเอียดต่างๆให้ ตอนนี้ก็รอกันไปอีกนิดดดนึง

ตอบความเห็นกันหน่อย
so hunter >> มีคนบอกเหมือนกันว่าสองภาคแรกเหมือนปูมาให้น้องแมวพี่ยักษ์ พระเอก นายเอกที่แท้จริง 555 นาระกับริวทาโร่เป็นแค่ตอนพิเศษค่ะ ไม่มีแยกภาคแล้วเน้อ

pitlove2102 >> ริวทาโร่คงให้พรไม่ไหวแล้ว ตายแน่ๆถ้าให้ไคริมีลูกอีก 555 อีกอย่างรายนั้นเดี๋ยวก็จับลูกไปทดลองหรอกค่ะ ฮา มีลูกเป็นไข่? น่าคิดนะคะเนี่ย โอยย

เป็ดตอน >> จริงๆคู่หวานปนหื่น เพราะมีคนช่างยั่ว กับคนที่พร้อมจะให้ยั่ว -////-

Jiap Jiap >> ริวทาโร่จะมีตอนพิเศษ เขาก็จะมีความสุขเช่นกันค่ะ ไม่ต้องห่วงน้า

Cake Exo 12  >> กำลังน่ารักแบ่งกันเลี้ยง แบบลูกฉันลูกเธอ 555

S e L u O n l y >> พี่ยักษ์ตอนเลี้ยงลูกจะน่ารักกว่านี้อีกนะ ระวังหัวใจกันเอาไว้ให้ดี > <

ganako >> เขาสายนิ่ง แต่ทำอะไรนิดหน่อย น้องยูก็เคลิ้ม ม้วนต้วนไปหมด

=_=!!!KwAnZ@ >> อีกสามตอนคู่นาระจะมานะคะ เย้

CiNdErElLa&Me >> ยักษ์น้อยเข้าไปในใจริวทาโร่แล้วล่ะค่ะ แต่ริวทาโร่จะเข้าไปในใจยักษ์น้อยได้ไหม 555

minmin >> นาระเด็กดื้อ ริวทาโร่เลยต้องไปตามแก้ทีหลัง แต่เดี๋ยวนาระก็จะได้มีมังกรหื่นคอยตามตื้อแล้วค่ะ ในขณะที่เกรซก็จะเป็นสาวโสด ท่ามกลางคู่รักในเรื่องไป 555 

fe&font >> ริวทาโร่ก็แก้ให้หมดทุกคนล่ะค่ะ เป็นมังกรใจดี แต่นาระเล่นตัวนิดหน่อย เลยแก้ทีหลัง หึหึ

zujune2000 >> โชคดีที่พี่ยักษ์มีความอดทนที่สูงมากมาตั้งแต่ต้น ระงับความหื่นได้ดีค่ะ ฮา

Nut'reeeee >> กรณีของไคริจังไม่รู้ตัวเลยค่ะว่าน้องแมวคอยดูแล เพราะน้องแมวแปลงร่างไปเป็นคนนั้นคนนี้ตลอด ความผูกพันธ์เลยไม่มากเท่าที่น้องแมวมีให้ แต่ก็นั่นแหละ มาเป็นคู่สุดท้าย ได้พี่ยักษ์ไปครอง ยอดชายเลยนะคะเนี่ย คือเป็นโชคดีในความโชคร้ายของน้องแมวล่ะ

Ryoyakyoya1811 >>  การาสุเทนกุ หรือ คาราสึเท็นงู เขียนตรงตามเสียงที่ญี่ปุ่นออกจะดูซับซ้อน เลยเขียนตามที่หนังสือลงประวัติไว้ อ่านแบบไทยๆเลย เป็น การาสุเทนกุค่ะ เพื่อให้ง่ายต่อการอ่านด้วยนะ 

Sense.Serene >> ฮือ ขอบคุณที่ยังมารอกันค่ะ เอาเด็กๆมาให้เอ็นดูกันแล้วน้า


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1717 SUNIPHA (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 20:03
    ชอบรูปประกอบต้นตอนอ่ะ น่ารัก
    #1,717
    0
  2. #1622 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 17:12
    น้องที่จ้องนี่ก็คือลูกพ่อแท้ๆเลย หัวเราะเอิ้กอ้ากเบิกบานก็ลูกแม่ ทำให้แม่หนูกลับมาหัวเราะด้วยให้ได้นะลูก เศร้ามาทั้งชีวิตละ ให้ทั้วพ่อทั้งแม่สดใสไปเลยน้าา
    #1,622
    0
  3. #1531 Nantashi (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:09
    ได้นิสัยครึ่งพ่อครึ่งแม่มาเลย...
    #1,531
    0
  4. #1439 itzmeboombim (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 12:51
    ลูกมาแล้ว สัมผัสได้ว่าลูกคนที่เอาแต่จ้องหน้ายูนี่ต้องยักษ์แนาๆแบบได้พ่อมาทุกอย่าง
    #1,439
    0
  5. #1294 InLove (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 01:03
    โอยหวานซ้าาาาาา เด็กๆไม่รู้เลยนะว่าใครได้พ่อใครได้แม่5555
    #1,294
    0
  6. #1207 baekbow (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 21:04
    รูปละมุนไม่พอ เนื้อหาก็โคตรอบอุ่น อยากมีครอบครัวแบบนี้
    #1,207
    0
  7. #1121 กษิดิศ ปักษี (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 20:26
    น่ารักกกกกก -\\\\\^\\\\\-
    #1,121
    0
  8. #1077 Bennie_ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 00:36
    กรี๊ดด เด็กแฝด! รู้เลยคนไหนแมวคนไหนยักษ์ คนที่จ้องเอา ๆ นี่ยักษ์ชัวร์ ส่วนอีกคนที่ร้องไห้เก่งคือแมว น่าย๊ากกกกกก
    #1,077
    0
  9. #999 M-232 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 18 มีนาคม 2559 / 19:24
    ฟินพะยะค่ะ
    #999
    0
  10. #978 Julyyaoi (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 23:57
    รอน้องแมวกับน้องยักษ์โต #ป้าขอได้ไหมมมมมม
    #978
    0
  11. #977 Sense.Serene (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 00:31
    ขอบคุณที่มาต่อแล้วคิดถึงกันนะค้าาา เรานี่อ่านไปยิ้มไปจนแม่แซวเลยว่ามีแฟนรึป่าว5555 รักน้องยูพี่โทชิกับเด็กดื้อทั้งสองนะคะ เป็นกำลังใจให้ค้าาาา รอป๋าริวกับหนูนาระนะคะ>.,<
    #977
    0
  12. #975 zujune2000 (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 21:43
    เด็กดื้อสองคนนี้จะกินกันเองมั้ยนะ
    #975
    0
  13. #974 เป็ดตอน (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 19:22
    555 พลัดกันมั่ว คนที่จ้องหน้านิ่งเป็นยักษ์น้อย ส่วนที่หัวเราะน่าตะแมวน้อยนะ เลียนแบบพ่อแม่ แต่อย่าเอาความหื่นกะช่างยั่งมานะลูกก
    #974
    0
  14. #973 Julyyaoi (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 19:09
    เด็กดื้อมาแล้ววว????????????
    #973
    0
  15. #972 Chandra and Clover (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 18:48
    ต่อไวๆนะคะไรต์
    #972
    0
  16. #971 fe&font (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 14:51
    ยูเพิ่งจะคลอดดูแลดีๆสิคะ รัดเอวซะแน่นเชียว

    ริวทาโร่แก้คำสาปให้นาระแล้วก็เก็บค่าแก้ด้วยสินะคะ =.,=
    #971
    0
  17. #970 minmin (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 11:34
    ซึ้งกว่านี้มีอีกมั้ย ชอบอะครอบครัวสุขสัน มีความสุขมากกก นี่ริวซังเหลืออายุอยู่เท่าไหร่เนี่ย??

    รอมังกรหื่นอยู่นะคะ
    #970
    0
  18. #969 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 11:02
    น่ารักอ่ะ มาต่อไวๆน๊าา
    #969
    0
  19. #968 CiNdErElLa&Me (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 09:25
    โอ้ยยยน่ารักมากกก ไม่ไหวแล้ววว
    คนนึงเหมือนพ่อคนนึงเหมือนแม่สินะ 555555555
    ริวทาโร่จะดีไปแล้วจริงๆ หรือว่าจะอนู่กับนาระจนนาทีสุดท้าย คิคิคิคิ
    #968
    0
  20. #967 S e L u O n l y (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 08:28
    นาระกับริวทาโร่เหรอมมมม ริวช่วยคนเยอะมาก หวังว่าจะได้พบรักดีๆนะ
    #967
    0
  21. #966 ganako (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 05:40
    พี่ยักษ์ทำเราเขินแหละ น่ารัก
    #966
    0
  22. #965 Jiap Jiap (จากตอนที่ 76)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 04:46
    รออยู่นานในที่สุดไรท์ก็มาแล้ว...อย่าใจร้ายกะริวทาโร่นะ....
    #965
    0