[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 61 : ภาค 3 ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,269
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    30 พ.ย. 58


7

 

( :: นาระ :: )

 

ผมรีบหลบออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าคัตสึโทชิเข้าไปช่วยเจ้าแมวนั่นเอาไว้ได้ทัน ผมกัดปากอย่างเจ็บใจที่แผนไม่สำเร็จ ที่สวนของคัตสึโทชินั้นกว้างใหญ่มากก็จริง แต่ไม่มากพอจะทำให้หลง

 

ผมใช้มนตร์พลางตาทำให้เจ้าแมวนั่นมองเห็นทุกอย่างเหมือนๆกันไปหมด แล้วผมก็ทำให้เขาตกใจด้วยการซัดเขาลงมาจากต้นไม้ เขาช่างอ่อนแอเหลือเกิน ยังไงแมวปีศาจก็เป็นแค่ปีศาจชั้นต่ำ มนตร์ไม่มีพลังมากเท่ายักษ์อย่างผม แม้ผมจะไม่เก่งเท่าคัตสึโทชิ แต่ผมก็ทำอะไรได้มากกว่าเจ้าแมวงี่เง่านี่ เขาไม่เห็นจะเหมาะสมกับคัตสึโทชิของผมตรงไหนเลย เก่งก็ไม่เก่ง คัตสึโทชิน่ะเป็นถึงยักษ์สามตาในตำนานเชียวนะ แม้แต่แม่ของผมที่อยู่มานานก็ยังไม่เคยเห็นยักษ์สามตาตนอื่นเลย พวกเขาแทบจะสูญพันธุ์ไปแล้วเพราะการกวาดล้างของตระกูลชิมิซึ องเมียวจิตระกูลใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น แต่ยักษ์สามตัวตัวเป็นๆยังอยู่นี่ เขาเก่งขนาดที่ว่าสร้างมนตร์ครอบทั้งสวนของตัวเองเอาไว้ได้ มนตร์ที่มีผลตลอดเวลาแม้ว่าเขาไม่ได้อยู่ที่สวน มันจะปกป้องคนข้างในจากปีศาจและมนุษย์อื่นๆที่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไป มันต้องใช้พลังมากในการควบคุม ปกติแล้วมันไม่เคยมีมนตร์นี้ แต่เขาสร้างมันขึ้นมาทันทีที่พาแมวดำเข้ามาอยู่ด้วย

 

            เป็นห่วงเป็นใยเสียเหลือเกินนะ ผมใช้เวลานานมากกว่าจะเจาะมนตร์ของเขาได้เป็นช่องว่างเล็กๆ แต่กว้างพอที่ผมจะเข้าไปจัดการแมวดำนั่น

 

            ผมต้องรีบหลอกล่อเขาไปจนถึงฝั่งต้องห้าม ฝั่งที่มีปีศาจน่ากลัวมากมาย ครั้งหนึ่งผมเคยหลงเข้าไป คนที่มาช่วยจะเป็นใครไปอีกถ้าไม่ใช่คัตสึโทชิ เขาต่อกรกับปีศาจเหล่านั้นอย่างง่ายดาย และเขาเท่มาก แทบไม่ต้องขยับตัวอะไรเลย แค่ร่ายมนตร์นิดหน่อย ป่าที่ดูน่ากลัวก็สงบ ผมรู้ว่าเขาแค่ทำให้พวกปีศาจนั้นหลับใหลชั่วคราว เขาไม่ลงมือฆ่าทั้งๆที่ทำได้ เขาเท่น่าดูเลยใช่ไหม

 

            อ๊ะ แต่ผมไม่ได้มีเจตนาจะฆ่าเจ้าแมวหรอก ผมแค่อยากให้เขาหวาดกลัวจนหนีไปจากที่นี่ ถ้าเห็นว่าเขากำลังจะตายผมก็ต้องเข้าไปช่วยแน่ๆ แต่ยังไม่ทันที่แมวดำจะถูกรังแกจนเสียสติ เขาก็มา คงเพราะเขาสัมผัสได้ว่ามนตร์ของเขาถูกทำลาย เขาถึงได้รีบกลับมาอย่างนี้ สีหน้าของเขาตอนที่วิ่งหาเจ้าแมวเป็นสีหน้าที่ผมไม่เคยเห็น เขากังวลและเป็นห่วงแมวนั่นมาก ยิ่งผมเห็นเขารักเจ้าแมวมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งเกลียดแมวปีศาจนี่มากขึ้นไปอีก ผมจะยอมถอยออกมาก่อนในคราวนี้ ผมกลับไปที่บ้านแล้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่นึกว่ากลางดึกคัตสึโทชิซังจะมาถึงที่บ้าน ผมได้ยินเสียงของเขาคุยอยู่กับแม่และพ่อ ผมเลยค่อยๆย่องไปแอบฟัง

 

            “ไม่นะคะ เราก็ไม่เห็นอะไรผิดปกติ ไม่ได้กลิ่นปีศาจร้ายที่ไหนด้วยเสียงแม่ของผมตอบออกไป ผมใจเต้นแรง เขามาถามเรื่องวันนี้เหรอ?

 

            “ครับ ไม่เห็นก็ไม่เป็นไร ระวังไว้ด้วยนะครับ ถ้าเห็นอะไรแปลกๆรีบมาแจ้งผมได้เลย ผมเกรงว่าถ้าไม่รีบมาบอก เกิดมีปีศาจร้ายขึ้นมาจริงๆ พวกเราแถวนี้อาจจะแย่กันไปหมด หรืออาจจะมีองเมียวมา ระวังตัวด้วยนะครับ แล้วนาระไม่ได้เห็นอะไรแปลกๆ หรือว่าได้แผลที่น่าสงสัยใช่ไหมครับพอเสียงของเขากล่าวถึงชื่อผม ผมก็ใจเต้นขึ้นมาอีก เขาเป็นห่วงผมรึเปล่า ผมแอบยิ้มกับตัวเอง

 

            “ไม่ครับ แกปกติดี ขอบคุณที่มาเตือนพ่อผมก็ตอบรับไป

 

            ผมรีบกลับเข้าไปในห้องนอน เขาคงจับไม่ได้ใช่ไหม เขาไม่รู้หรอกว่าผมเป็นคนทำ คืนนั้นผมนอนแทบไม่หลับ ตื่นเช้ามาก็รีบมุ่งหน้าไปยังสวนของคัตสึโทชิ จนเห็นเด็กสาวชาวมนุษย์ที่นั่งซ้อนจักรยานพ่อเพื่อไปโรงเรียนแต่เช้าเหมือนทุกที  ผมแอบเหาะตามไกลๆจนพ่อของเธอปั่นจักรยานกลับไป ผมจึงได้เข้าไปหา

 

            “ไงผมทักเธอที่กำลังจะเดินเข้าโรงเรียน โดยแปลงร่างกลับเป็นมนุษย์ปกติเพื่อไม่ให้คนแถวนี้แตกตื่น

 

            “มีอะไรกับฉันไม่ทราบเธอขมวดคิ้วใส่ผม เราไม่ค่อยถูกกันนัก จะเพราะอะไรซะอีกล่ะถ้าไม่ใช่เพราะทั้งผมและเธอต่างก็ชอบคัตสึโทชิเช่นเดียวกัน เธอเข้ามาอยู่ที่นี่ได้เกือบๆปี พร้อมกับพ่อของเธอ ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมพวกเขามาอยู่กับคัตสึโทชิ แต่คงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่อยู่ใกล้เขาแล้วจะไม่ตกหลุมรัก ยัยเด็กนี่ก็เหมือนกัน ตอนที่ผมไปเล่นที่สวนกับคัตสึโทชิ สายตาของเธอฟ้องหมดนั่นแหละว่าคิดอะไรอยู่ ผมไม่อยากจะเข้ามายุ่งกับเธอเท่าไหร่นัก ถ้าไม่ติดว่าจะได้ผลประโยชน์ร่วมกันล่ะก็ ตอนนี้ต้องหาตัวช่วยใกล้ตัวไว้ก่อน

 

            “รู้เรื่องที่คัตสึโทชิซังเอาแมวดำมาไว้ที่บ้านหรือยัง โคอิเคะ ยูน่ะ

 

            “รู้แล้วสิ! พ่อเล่าให้ฟังตลอดนั่นแหละ นายไม่รู้เหรอว่าเขาตามดูแมวนั่นมาตั้งหลายสิบปีแล้ว ฉันยังหงุดหงิดไม่หายเลยเธอกระแทกเสียง เห็นหน้าใสๆแบบนี้ก็ร้ายเหมือนกันแหละ มองตาก็รู้แล้ว

 

            “เรามีวิธีที่จะเอาเขาออกไปจากที่นี่ เอาไง จะร่วมมือกันไหม

 

            “ร่วมมือกับนายแล้วฉันจะได้อะไร นายก็ชอบเขาเหมือนกันนั่นแหละเธอกอดอกเชิดหน้าใส่ผม คิดว่าตัวเองสวยตายเลย ผมพูดตรงๆเลยว่า ต่อให้ผมเกลียดเจ้าแมวดำแค่ไหน แมวดำนั่นก็หน้าตาน่ารักกว่ายัยนี่

 

            “อย่างน้อยเขาก็เป็นคนที่น่ากลัวที่สุด เพราะคัตสึโทชิชอบเขา ถ้าเรากำจัดเขาได้ เราก็เท่ากัน แฟร์ๆ จากนั้นก็ทางใครทางมัน อ่อยเขากันเอาเองผมยักไหล่ ที่ต้องมาขอเนี่ยเพราะเธอรู้ตำแหน่งบ้านของคัตสึโทชิ จะให้เข้าไปในบ้านก็ไม่ลำบาก ส่วนผมไม่เคยเห็นบ้านเขาเลย เดาว่าเขาร่ายมนตร์เอาไว้ ไม่ให้คนอื่นเห็นบ้านเขาเพื่อความสงบส่วนตัว แต่เพราะพ่อของเขาคอยช่วยเหลือคัตสึโทชิซัง เขาเลยจำเป็นต้องให้สองพ่อลูกนี่เห็นตัวบ้าน

 

            “น่าสน โอเค ฉันตกลงกับนายเธอแสยะยิ้ม แล้วก็เดินเข้าโรงเรียนไป ไอ้รอยยิ้มนั่นไม่น่าไว้ใจยังไงชอบกลแหะ

 

            ผมเหาะกลับออกมาแล้วกลับไปที่บ้าน ผมไปช่วยพ่อทำไร่ก่อนจนตกเย็น ผมถึงได้หยิบเสื้อผ้ามีฮู้ดมาใส่แล้วแอบออกมานอกบ้าน เหาะไปยังฝั่งที่ใกล้กับป่าต้องห้าม ที่มีปีศาจชั่วร้ายอาศัยอยู่จำนวนมาก พวกเราเป็นปีศาจ แต่ก็มีกันหลายประเภท ในเผ่าพันธุ์เดียวกันอาจมีทั้งดีและเลว โดยในป่าต้องห้ามนี้มีปีศาจหลายเผ่าพันธุ์ที่ชั่วร้ายและมีพลังมากมารวมตัวกัน พวกเขาแลกเปลี่ยนของอันตราย ยาพิษ ยาเสน่ห์ อีกทั้งบางครั้งยังรวมกลุ่มเพื่อฆ่าองเมียวจิที่อาจรุกเข้ามาล่าพวกเขา ผมใส่ฮู้ดปกปิดใบหน้าส่วนใหญ่ไว้เพราะรู้ว่าใบหน้าของผมอาจมีปัญหา และอาจเรียกพวกเขามาทำร้ายได้ ผมเดินก้มหน้าไปตามทางเพื่อหาปีศาจที่เขาเล่าขานกัน นางแมงมุมผู้ทรงเสน่ห์และรู้เรื่องราวข่าวสารเกือบทั้งหมดบนโลกปีศาจ ผมเดินตามคำเล่ามาจนถึงที่อยู่ของเธอ เห็นใยแมงมุมบ้างประปราย ลึกเข้าไปมีบ้านท่าทางหลอนๆ ผมกลั้นใจ ค่อยๆเดินไปเคาะประตูบ้าน

 

            “เข้ามาสิหนุ่มน้อยเสียงของหญิงสาวดังขึ้น ผมสะดุ้งก่อนจะค่อยๆแง้มประตูเข้าไป เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยอยู่บนขาใหญ่ยักษ์แปดขาของแมงมุม เธอกวักมือเรียกผมไปนั่งที่เก้าอี้ในนั้น คงมีคนมาขอโน่นนี่จากเธอบ่อยๆ เพราะมีที่นั่งสำหรับแขกเป็นอย่างดี ข้างในค่อนข้างอุ่น ไม่น่ากลัวเหมือนด้านนอก

 

            “ว่าไง หนุ่มรูปงามอย่างเธอยังต้องการอะไรให้ช่วยอีกอย่างนั้นเหรอ

 

            “ผมอยากได้ยาเสน่ห์ แบบแรงๆเลยผมพูดออกไปโดยไม่อ้อมค้อม

 

            “โอ๊ะโอ มีรูปเป็นทรัพย์ขนาดนี้แล้ว ใครที่ไหนมันช่างตาบอดไม่เห็นความงามของเจ้ากันนะ ว่าแต่เจ้าจะแลกสิ่งมีค่าอะไรกับยาเสน่ห์ของข้าเหรอเธอชะโงกหน้าเข้ามาหาผม แม้ว่าเธอจะสวยหมดจด แต่ผมก็กลัวเธออยู่หน่อยๆ

 

            “เลือดของผม คุณกินมันเท่าไหร่ก็ได้ ผมรู้ว่าคุณต้องการเลือดไม่ใช่เหรอ แล้วเลือดของยักษ์ก็มีคุณอย่างมากด้วยผมยื่นแขนไปให้เธอ ผมเป็นยักษ์ตาเดียว แม้ว่าจะไม่มีมนตร์หรือพลังเหมือนยักษ์สามตา แต่เลือดของผมมีคุณวิเศษ มันทำให้คนที่ดื่มกินมีพลังมากขึ้น ดวงตาของเธอวาบวับเมื่อผมยื่นข้อเสนอ ผมรู้ว่ามันอันตราย แต่ผมไม่มีทางอื่นแล้ว ผมรักเขา แล้วผมจะไม่ยกเขาให้ใครทั้งนั้น !

 

            “แล้วก็ ขอประวัติของโคอิเคะ ยูด้วย เอาแบบละเอียดที่สุดเลย

 

            “ตามคำขอเลยที่รัก อีกสามวันกลับมาใหม่ พร้อมเลือดสดๆของเจ้าด้วย ยินดีที่ได้แลกเปลี่ยนเธอยิ้มกว้างให้ผม ก่อนจะเปิดประตูให้ผมออกมา ผมรีบเอาฮู้ดขึ้นปิดหน้าเช่นเดิมแล้วเหาะหนีออกมาจากบริเวณนั้น

 

…………………………………………………

 

( :: ยู :: )

 

ผมเลยได้นั่งๆนอนๆของจริง ผมขยับตัวมากไม่ได้เพราะเจ็บแสบข้างในไปหมด แถมแผลจากการถูกบาดทั่วตัวก็ร้ายไม่ใช่เล่น ผมอาบน้ำไม่ได้เลย ต้องให้เจ้าก้อนหินมาเช็ดตัวให้ เขาเช็ดทุกซอกทุกมุมของผมโดยไม่มีท่าทีหื่นๆหรือลวนลามเลยแม้แต่น้อย อยู่กับเขามากๆผมเริ่มสูญเสียความมั่นใจแล้ว เริ่มรู้สึกว่าผมไม่มีอะไรน่ามองเขาถึงได้ใจแข็งแบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงเลิกเช็ดตัวแล้วเข้ามาจับผมกดไปนานแล้ว แต่นี่อะไร แม้แต่ตอนทายาให้ก็ยังหน้าตาย แม้ว่าคิ้วจะขมวดจนแทบพันกันก็เถอะ เขาดูเครียดทุกทีที่ทายาข้างในให้ผม

 

            “แล้วทำไมโทชิไม่ตัดต้นไม้ทิ้งไปเลยล่ะ ไว้อย่างนั้นอันตรายออกผมพึมพำ สะดุ้งพร้อมครางนิดหน่อยเมื่อนิ้วเขาควานอยู่ข้างใน

 

            “ไม่ได้หรอก วิญญาณในนั้นมากกว่าร้อยตนอีก ถึงจะโค่นทิ้งไปพวกเขาก็ไปรวมตัวกันที่ต้นไม้อื่น อีกอย่างพวกเขาเป็นผู้ได้รับผลพวงจากสงคราม ไม่ใช่ผู้ร้ายอะไรหรอก เพียงแต่ความโกรธแค้นทำให้พวกเขาดูน่ากลัว ว่าจะพานาโอยูกิมาสวดให้ไปเกิด แต่ก็กลัวเขาจะได้รับอันตราย วิญญาณกว่าร้อยไม่ใช่ว่าจะรับมือง่ายๆ ถ้าเราไม่ไปยุ่งกับพวกเขา มันก็พอแล้วล่ะคัตสึโทชิพูดมายาวเหยียดน้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนอัดเทปเลยทีเดียว ผมครางออกมาอีกเมื่อความเสียวมันมากกว่าความแสบ แหม ก็เล่นขยับนิ้วแบบนี้จะให้ผมทำยังไงได้ล่ะ

 

            “อื้อ วันนี้ไม่จูบเหรอผมทำปากจู๋ใส่เขา แล้วหลับตารอ

 

            “ไม่เจ็บแล้วนี่เขาพูดอย่างไร้เยื่อใย ผมเบ้หน้าใส่เขา ผมจูบไม่เก่งเหรอ เมื่อวานอุตส่าห์ให้รางวัลไปนะ เขาไม่เห็นอยากจูบผมอีกเลย

 

            “อย่าครางเขาดุขึ้นมาอีกเมื่อผมแกล้งครางออกมาเมื่อเขาหมุนนิ้วไปรอบๆ อันที่จริงก็ไม่ต้องแกล้งหรอก ผมแค่เผลอจิ้นว่านิ้วเขาเป็นส่วนอื่นของเขาขึ้นมาแวบหนึ่งอ่ะ แวบเดียวจริงๆนะ พอเขาจะเอามือออกผมก็จับข้อมือเขาเอาไว้ เขาหันมาสบตากับผม อะไรกัน ยั่วขนาดนี้ไม่มีปฏิกิริยาเลย หรือว่าส่วนล่างของเขามันไม่ทำงานแล้วเพราะไม่ได้ออกกำลังกายมากว่าร้อยปี คิดดู แม้แต่จูบยังไม่เคย ไม่ต้องคิดเลยว่าเขาจะเคยมีอะไรกับใครหน้าไหนน่ะ

 

            “ทำอะไรเขาจ้องมือผมที่จับมือเขาไว้

 

            “ปะ เปล่าผมรีบปล่อยเมื่อการยั่วไม่เป็นผล จึงได้แต่ทำหน้าบูดแล้วทิ้งตัวลงนอน ไม่สนใจแล้ว เขาตายด้านชัดๆเลย  ผมเผลอหลับไปไม่นานด้วยฤทธิ์ยา แล้วก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะมืออุ่นๆที่ลูบตรงหน้าผากและแก้ม

 

            “เที่ยงแล้ว กินข้าวก่อนเขากระซิบกับผม แล้วค่อยๆจับผมนั่ง

 

            “ป้อนด้วยผมงอแง เขาก็ไม่ว่าอะไร นั่งลงข้างเตียงแล้วป้อนผมตามคำขอ ผมนั่งกินข้าวไปจ้องหน้าเขาไป คนอะไรหน้านิ่งได้หล่อแบบนี้ ผมละงง

 

            “เดี๋ยวกลับไปทำงานเหรอผมพูดขึ้น มองเขาที่กำลังเก็บจานและแก้ว

 

            “ไม่ ไปลามาแล้ว ถ้าฉันไม่อยู่ที่นี่ ไม่รู้นายจะไปซนที่ไหนอีกรึเปล่าเขามองหน้าผมเหมือนจะต่อว่า ผมแลบลิ้นใส่เขา ผมไม่ได้ซนสักหน่อย เฮ้ย! ว่าแต่เมื่อวานผมไม่ได้ไปทำงานนี่นา อย่างนี้เขาจะยังรับผมเข้าทำงานอยู่ไหมเนี่ย โทรศัพท์ผมก็ไม่มีด้วย ผมมองซ้ายมองขวาอย่างกระวนกระวาย คัตสึโทชิก็มองผมนิ่งๆ คงจะสงสัยแต่ไม่คิดเอ่ยปากถาม ผมถอนหายใจ รอให้หายก่อนค่อยออกไปคุยกับที่ร้านอีกทีก็แล้วกัน ตอนนี้ผมต้องตักตวงช่วงเวลาป่วยก่อน

 

            “งั้นอยู่กับยูสิ กอดยูหน่อยผมกางแขนออกแล้วกระพริบตาใส่เขา

 

            “นอนไปเขาจับผมนอนราบกับเตียงแล้วห่มผ้าขึ้นมา ผมชักจะน้อยใจแล้วนะ ทำอะไรไปเขาก็ไม่ทำตอบเลยอ่ะ

 

            “ทำไมถึงไม่อยากกอดยูล่ะ ทำไมถึงไม่อยากจูบล่ะ ไม่ชอบเหรอ ยูไม่ดีตรงไหนพูดมาให้เคลียร์ๆเลยดีกว่าผมไม่ยอมนอนดีๆ ลุกพรวดขึ้นมาตบเตียงอย่างไม่เข้าใจ เขาก็ดูมีใจให้ผมนี่นา ผมคิดไปเองเหรอ ผมเบ้หน้าเตรียมร้องไห้ใส่เขา แต่คัตสึโทชิยอมแพ้จนได้ เขาขยับมานั่งข้างๆผมแล้วดึงผมเข้าไปกอด ดึงเบาๆเหมือนกลัวผมจะเจ็บ ผมซุกหน้าเข้ากับอกเขาทันที ผมไม่แน่ใจว่าเขาแค่ตัดรำคาญรึเปล่า ผมเริ่มน้อยใจมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อเขาเงียบสนิทไม่ตอบคำถามของผมเลย ผมหยิกเอวเขาแรงๆ เขาก็แค่สะดุ้งนิดหน่อยแล้วคว้ามือผมไปจับ

 

            “นอนซะ จะได้หายไวๆ

 

            พูดได้แค่นี้เหรอ! ผมค่อนขอดในใจ แต่ก็หลับไปอีกรอบ หลับไปทั้งๆที่นั่งพิงอกเขานั่นแหละ ผมหลับๆตื่นๆอย่างนั้นจนเช้าอีกวันหนึ่ง รับรู้ได้แค่ว่าเขาอยู่ข้างๆผมตลอด วันนี้ดูเหมือนเขาจะหยุดงานอีก ผมเลยต้องออกปาก

 

            “ไม่เป็นอะไรมากแล้ว ไปทำงานเถอะ

 

            “รอหายสนิทก่อนเขาตอบกลับมาโดยไม่ต้องคิด แล้วก็ไม่ยอมให้ผมออกไปเล่นกับแมวหรือเดินไปไหนเกินสามก้าว แค่ลุกขึ้นเดินจะไปห้องน้ำเขาก็อุ้มผมกลับไปวางที่เดิม แผลผมมันหายเร็วและเริ่มจะเป็นปกติ ผมเลยเดินเองได้ แต่ดูเหมือนเขาจะกังวลมากเกินเหตุ เขาไม่ยอมไปไหนเลย จนกระทั่งตกเย็น เขาบอกว่าจะออกไปดูลาดเลาว่ามีใครน่าสงสัยผ่านมาแถวนี้ไหม แล้วก็จะไปสืบอาคมอะไรก็ไม่รู้ ผมก็เลยพยักหน้าอือออไป ระหว่างที่เขาออกไป ก็พาผมมาฝากไว้กับพี่ก้อง ผมก็ยิ้มร่าเลยสิ ได้มีคนคุยด้วยสักที เมื่อวันสองวันที่ผ่านมา คัตสึโทชิเอาแต่สั่งให้ผมนอน แม้ว่านั่นจะทำให้ผมหายเร็วจริงๆก็เถอะ

 

            “พี่ก้อง นั่นลูกพี่เหรอผมยิ้มหวานให้เขา แล้วก็เผื่อแผ่ไปให้คนข้างหลังด้วย เป็นเด็กผู้หญิงในชุดนักเรียนม.ต้นของญี่ปุ่น

 

            “ใช่ น้องเกรซมาสวัสดีพี่ยูหน่อยเร็วเขาหันไปเรียกลูกสาวมา

 

            “สวัสดีค่ะพี่ยูเธอยกมือไหว้ผมอย่างนอบน้อม หน้าตาน่ารักสมวัยดีครับ ผมก็พยักหน้าตอบเธอไป เธอพูดภาษาไทยได้ชัดเป๊ะ แล้วก็พูดภาษาญี่ปุ่นได้ดีเหมือนกัน เมื่อผมได้ยินเธอเดินไปคุยโทรศัพท์กับเพื่อน

 

            “ลูกสาวพี่น่ารักนะผมพูดไปตามความจริง พี่ก้องก็ยิ้มหน้าบานเลย

 

            นี่ทำให้ผมมีเพื่อนเพิ่มมากขึ้นเมื่อน้องเกรซเป็นมิตรกับผมดี เธอเล่าโน่นเล่านี่ที่โรงเรียนให้ฟัง บอกว่าตอนย้ายมาใหม่ๆลำบากมากเพราะพูดญี่ปุ่นไม่ค่อยแข็ง แถมยังชักชวนผมออกไปรดน้ำต้นไม้และเด็ดดอกไม้มาจัดใส่แจกันด้วยกัน เธอเป็นคนคุยสนุก ผมเลยคุยกับเธอยาวๆโดยที่พี่ก้องออกไปข้างนอก คงไปทำธุระโน่นนี่ของเขานั่นแหละ จนเกรซชวนผมขี่ม้า ผมจ้องไปยังม้าสีดำสนิทซึ่งสวยมากๆ แล้วก็ตัวใหญ่มากเลยด้วย กล้ามเนื้อของมันดูแข็งแรง

 

            “ตัวนั้นเป็นของคุณคัตสึโทชิ

 

            “ว้าว เขาขี่ม้าด้วยเหรอผมร้องอย่างไม่อยากเชื่อ แล้วก็ค่อยๆกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังม้า ตอนแรกมันยังยืนนิ่ง แต่อยู่ดีๆมันก็ร้องแล้ววิ่งชนที่กั้นคอกอย่างแรงออกมา มันสะบัดจนตัวผมกระเด็นลงจากหลังม้า

 

            “เล่นอะไรกันเนี่ยพี่ก้องเข้ามารับผมไว้ได้ทัน ผมเลยไม่กระแทกพื้น เป็นจังหวะเดียวกับที่คัตสึโทชิเหาะกลับมา เขาพุ่งตัวมารับผมจากพี่ก้องทันที ก่อนจะหันไปเรียกม้าตัวเองเข้าคอก เจ้าม้าตัวใหญ่ร้องตอบคำสั่งแล้วก็เดินกลับเข้าคอกไปเอง ก่อนที่ตาดุๆจะหันมามองผม

 

            “ทีหลังอยากขี่ม้าก็บอก ม้าตัวนั้นไม่คุ้นคนอื่นนอกจากพี่ ก้องฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าให้เด็กๆมายุ่งกับม้าเขาหันไปดุพี่ก้องต่อทันที ว่าแต่เมื่อกี้แทนตัวเองว่าอะไรนะ? ผมยืนเขินจนไม่ได้สนใจที่เขาดุพี่ก้องเลย เขาแทนตัวเองว่าพี่อ่ะ ฟังแล้วเขินจนแทบบิดเป็นเกลียวแล้วเนี่ย พี่โทชิกับน้องยู โอ๊ย ผมเขิน

 

            “ขอโทษค่ะ เกรซชวนออกมาเอง ไม่คิดว่าจะอันตรายสาวน้อยพูดขึ้นมาพร้อมทำสีหน้าน่าสงสาร คัตสึโทชิจ้องไปหนึ่งทีเธอก็สะดุ้ง ตาดุอะไรอย่างนั้น

 

            “อย่าเล่นอย่างนี้อีก ยู กลับได้แล้ว ถึงเวลากินข้าวกินยา

 

            “กลับไปกินข้าวด้วยกันเหรอคะ โรแมนติกจัง เกรซอยากลองกินข้าวฝีมือพี่ยูจังเลย ต้องอร่อยแน่ๆ คัตสึโทชิซังถึงได้รักได้หลงแบบนี้เกรซส่งเสียงขึ้นและยิ้มหวานมาให้ผมเมื่อเรากำลังจะกลับเข้าไปในบ้าน

           

ฮ่าๆ พี่ไม่ได้ทำหรอก เขาทำน่ะ อร่อยขั้นเทพเลย มื้อนี้ไปกินด้วยกันไหมล่ะ พี่ก้องด้วยผมเอาหัวโขกกับอกคัตสึโทชิหน่อยๆแล้วหันไปชวนทั้งสองคน พี่ก้องหันควับมามองหน้าผมแล้วรีบส่ายหน้ารัวทันที

 

            “ไม่ดีหรอกครับ คัตสึโทชิซังไม่ชอบให้คนอื่นเข้าบ้านพี่ก้องรีบพูด

 

            “จริงเหรอผมหันไปสบตากับคัตสึโทชิ คนบ้าอะไรเนี่ยหวงบ้าน

 

            “อือเขาพูดแค่นั้นแล้วก็หิ้วผมออกมา ไม่ได้อุ้มนะ หิ้วออกมาเลย ผมรีบขยับไปกอดคอเขาไว้จนเขาเปลี่ยนเป็นท่าอุ้มดีๆ

 

            “บ้านมันมีอะไร ทำไมต้องไม่อยากให้คนอื่นเข้าด้วยล่ะ นายนี่ขี้งกจัง

 

            “มันเป็นที่ส่วนตัวเขาพูดแล้วหันมาสบตากับผม แค่เสี้ยววินาที แต่ผมต้องกัดปากตัวเองอย่างระงับความเขินอีกรอบ อะไรอ่ะ สายตาเมื่อกี้คืออะไรกัน

 

            “ละ แล้วทำไมให้ยูเข้าบ้านผมถามออกไปแล้วก็อยากกัดลิ้นตายตรงนั้น เมื่อเขาไม่ตอบ แต่เลื่อนมืออีกข้างมาลูบเบาๆข้างแก้มผม ผมทนไม่ไหวต้องหลับตาลงเมื่อสายตาเขามัน .. โอ๊ย ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี แต่พอคนหน้าตายอย่างเขามองผมด้วยสายตาที่อ่อนลงแบบนั้นมันทำให้ผมคิดอะไรไม่ออก สมองรวน หูอื้อ ใจเต้นแรงจนหายใจไม่ค่อยออก แก้มร้อนจี๋เลย

 

            “ถามแล้วทำไมเขินเองล่ะ หืม

 

            “ทำไมพูดมากเนี่ย ไม่เอาแล้ว ไม่ถามแล้วผมกระโดดลงจากแขนของเขาแล้ววิ่งหนีเข้าบ้าน เมื่อเสียงของเขาที่ก้มลงมาพูดกับผม มันอ่อนโยนจนในสั่น เขินจนทนไม่ไหว เสียงหืมในลำคอราวกับหยอกล้อผมนั่นไม่เคยหลุดออกมาจากปากเขาเลย มันฟังดูขี้เล่นและมีเสน่ห์ มันฟังดูเหมือนเขาเอ็นดูผมมากๆ มากจนผมไม่กล้าสู้หน้า ขอหนีมาตั้งหลักก่อนก็แล้วกัน !

           

อยู่กันอย่างนี้ ผมได้หัวใจวายเข้าสักวันแน่ๆ

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく

 

ที่ส่วนตัว ก็ต้องไว้ให้คนพิเศษอยู่ใช่ไหมพี่ยักษ์
ถึงจะพูดไม่เก่ง แต่แค่สายตาก็เล่นเอาน้องแมวเขินม้วนได้แล้วนะคะ ฮือออ 
จริงๆแล้วน้องยักษ์นาระเป็นหนุ่มรูปงามนะเออ แต่จะงามแค่ไหนในใจโทชิก็มีแค่ยูแล้วนี่นา
ตอนนี้เปิดตัวลูกพี่ก้อง จะมาแทคทีมกับนาระได้ดีขนาดไหนกัน

ตอบคอมเม้นค่าา
pre nick , ganako >> พี่ยักษ์นี่ขยันทำให้เขินจริงๆนะคะ ฮา ไม่ต้องทำอะไรมาก เราก็พร้อมจะม้วนตัวกับพี่ท่านตลอดเวลา

alice's , CiNdErElLa&Me >> ตอนนี้เด็กข้างบ้านได้มีการรวมทีมกับชะนีในสวนแล้วด้วย! 

อีกาสีขาว , Mhew_happy , S e L u O n l y >> น้องแมวจะต้องขุดมาอีกกี่กลยุกธ์  เล่นใจแข็งขนาดนี้ ตบะแก่กล้ามาก ฮืออ

NamKudos >> ยังไม่ทันได้ตามใจ น้องแมวก็จะเป็นโรคหัวใจแล้วค่ะ ฮ่าๆ

Ms.mouw >> เราก็อยากได้ ฮืออ พี่ยักษ์ช่างดีงามไปทุกสิ่ง

ศิริวรรณ สารสม >> รักแมวน้อยกับยักษ์ใหญ่เยอะๆนะคะ เย้

Yokai >> ต้นไม้นี้มีตำนานอยู่จริง แต่เรามีการดัดแปลงนิดหน่อย จนเหมือนต้นไม้หื่นเลย 555 ประวัติตามที่พี่ยักษ์เล่าในตอนที่แล้วเลยค่ะ ส่วนพี่ยักษ์หายใจเข้าก็เฮ้อเธอ หายใจออกก็เฮ้อเธอเลยค่ะ อาการหนักมาก 555
minmin  >> ขอบคุณมากค่า ในเรื่องมีตัวละครเยอะเลยที่มีประวัติอยู่จริง แต่จะคลุมเครือและแต่ละแหล่งมีข้อมูลไม่เหมือนกัน ดังนั้นถ้าไปเจอข้อมูลอื่นๆแล้วไม่ตรงก็ไม่ต้องแปลกใจนะคะ ยังไงปีศาจก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้ ข้อมูลเลยคลาดเคลื่อนได้เรื่อยๆ เราก็ดึงส่วนที่น่าสนใจเอามาพลิกแพลงต่อไปค่ะ > <
zujune2000 >> ถือว่าเป็นเรื่องราวดีๆแล้วกันค่ะ น้องแมวได้อ้อนมากขึ้นด้วย หึหึ

เป็ดตอน >> พี่ยักษ์นี่ฟุ้งฟิ้ง แต่ดูน้องแมวจะมีออร่าหื่นๆนะคะ ฮาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1607 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:10
    โง้ยยยย หวานละเกินนนน นังยักษ์น้อยกับชะนีในสวนนี่พวกหล่อนหยุดคิดอะไรร้ายๆเลยนะยะ หยุดดด!!!
    #1,607
    0
  2. #1547 Chick Y (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 11:49
    อยากดรัยยยน
    #1,547
    0
  3. #1516 Nantashi (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:22
    เขินแทนน้องยู... ฮึก แทนตัวว่าพี่ดัวะ!!
    #1,516
    0
  4. #1422 itzmeboombim (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 21:21
    ยูน้อยต้องระวังตัวอย่าไว้ใจใครนะ ศัตรูหัวใจเค้าผนึกกำลังกันแล้ว
    #1,422
    0
  5. #1317 Newthink (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2559 / 21:08
    โอ้ยยยยย แค่คิดว่าต่อจากนี่ยูจะโดนอะไรบ้างก้แทบขาดจัยย สงสารฮือออ พี่ยักษ์ดูแลยูดีๆนะ
    #1,317
    0
  6. #1279 InLove (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 21:40
    แพ้พี่ยักษ์ทุกตอนน อะเฮื้ออออออ
    แล้วพวกเด็กอักสองคนนี่ก็ร้ายนักนะ ชิชะ
    #1,279
    0
  7. #1192 baekbow (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 14:21
    นับวันๆยิ่งหลงพี่ยักษ์ว่าแต่สองคนนั่นร่วมมือกัน ยูจะแย่เอานะ
    #1,192
    0
  8. #1062 Bennie_ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 02:07
    น้องเกรซตีสองหน้าได้เนียนมาก ตอนอยู่กับนาระโคตรร้าย ตอนอยู่กับยูก็น่ารักสดใสเว่อร์ น้องแมวรู้สึกดี ๆ กับน้องเกรซ แล้วสุดท้ายต้องโดนหักหลังเหรอ พี่ยักษ์ตามคุมน้องแมวตลอดเลยได้มั้ย กลัวน้องแมวเป็นอันตรายอ่า น่าสงสารเกิน
    #1,062
    0
  9. #928 fe&font (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:02
    กว่าจะบุกไปถึงแมวนี่คงยากน่าดูเลยล่ะค่ะ ทั้งรักทั้งห่วงขนาดนี้
    #928
    0
  10. #640 thifu:') (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2558 / 18:06
    พี่ยักษ์ชัดเจนอย่างงี้ เราโอเครเลยยย <3 <3 แอบชอบเขามาตั้งนาน อย่าได้หลุดมือนะพี่ ถถถถ แมวน้อยก็เริ่มเปิดใจแล้วน้า รีบทำคะแนนๆ //ฮือออ อีกใจนี่อิจยูมาก นางทำบุญด้วยอัลไลล แต่ให้อภัยเพราะชีวิตก่อนหน้านางมันหักโหมจริงๆ ยอมก็ด่ะ -3-
    #640
    0
  11. #624 0867513471 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 18:41
    สนุกมากค่ะ ก่อนวรรคสุดท้าย3วรรค มันขินจนในสั่น ต้องเป็น มันเขินจนใจสั่น เน้ออออ
    #624
    0
  12. #613 fernnomyx (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 14:51
    หลงโทชิมาก ฮืออ ทำไมน่ารักอย่างเน้
    #613
    0
  13. #612 Tudy (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 14:46
    อีเด็กพวกนี้นี่อยากให้ไรท์แต่งให้ยูเอาน้ำกรดหรือน้ำมนต์สาดใส่เลย
    #612
    0
  14. #610 minmin (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 13:44
    คิดว่าโทชิจะมาตกม้าตายเพราะยาเสน่ห์มั้ยเจ้ายักษ์น้อยวัยละอ่อน โทชิจัดน้องแมวไปเบาๆแต่เล่นเอาไปไม่เปนทั้งน้องแมวทั้งคนอ่านเลยค่ะพี่ยักษ์แกก้ร้ายขึ้นเรื่อยๆเนอะมีหงมีหืมน่ารักซะไม่มีอ่ อ้อเกือบลืมบอกพี่ยักษ์ว่าเอาสินสอดมาขอน้องแมวได้แล้วนะจูบก้จูบแล้วเสียบ?ก้เสียบแล้วนี่น้องแมวเสียหายนะ

    ปล.นี่รอใจจดใจจ่อตั้งแต่วันศุกร์จนวันนี้ และก้รอต่อไปเรื่อยๆ
    #610
    0
  15. #609 ChomPuu (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 12:05
    กรี๊ดดดดดด หลงรักยักษ์มากกกกกก มากกกกกก มากกกกก
    เฮือกกกกกก ไม่ไหวแล้ว น้องยูจ๋า ยั่วอีก เจ๊ฟินนนนนนน
    #609
    0
  16. #608 Yokai (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 10:36
    โอยยยยยยย พี่! พี่อ่ะ! เขาเรียกแทนกันแบบนั้นแล้วอ่ะ! แอร๊ยยยยยย เขินแทนน้องยู ถึงพี่ยักษ์จะพูดน้อย แต่พูดทีนี่ เล่นเอาซะคนฟัง(&คนอ่าน)ม้วนเป็นเกลียวเลยยย น้องยูก็ยังไม่รู้สึกตัวอีกนะ สายตาพี่ยักษ์เขาออกจะสื่อความหวานความอ่อนโยนซะขนาดนั้นแล้ว 5555555 ที่ส่วนตัวอะไรกันนนนน~ // ขนาดเจ็บตัวอยู่ยังจะยั่วได้อีกนะน้องแมว ระวังจะได้เจ็บกว่าเดิมนะ 55555



    ปล. ยักษ์น้อยอย่ามโนลูก -.- ส่วนยัยเด็กนั่นต้องน่ากลัวแน่ๆ ท่าจะร้ายลึก แต่ไม่ต้องห่วงมียักษ์ สบายมาก(?) 55555
    #608
    0
  17. #607 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 09:03
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้ววววอ่าาาา. ไม่เอามาม่านะ+0=
    #607
    0
  18. #604 S e L u O n l y (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 08:30
    พี่ยักษ์นี่มันนิ่งได้ใจจริงๆ ไม่รู้ว่าทนได้ไง ไม่ไหวๆ น้องแมวจะทำไงให้ตบะพี่แกแตกล่ะเนี่ย
    #604
    0
  19. #593 zujune2000 (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 07:01
    พี่ยักน่ารักจังง ทำเอายูเขินเลยนะเนี่ยยยน
    #593
    0
  20. #591 alice's (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 06:39
    ทำไมนางเด็กเกรสเสแสร้งเยี้ยงนี้!!!!!!!
    #591
    0
  21. #588 NamKudos (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 05:51
    คนอะไรหน้านิ่งได้หล่อแบบนี้ ผมละงง

    กรี้ด แม่ก็งงด้วยค่ะ
    #588
    0
  22. #586 อีกาสีขาว (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 05:18
    อ่อยไม่ทันแล้วน้องแมว
    #586
    0
  23. #585 เป็ดตอน (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 04:12
    พี่โทชิ กะ น้องยู อ้ากกกกกก พี่ยักษ์เริ่มรุก หลังจากที่ให้น้องแมวอ่อยมาตั้งนาน 555
    #585
    0
  24. วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 03:50
    ศัตรูเยอะจริงๆ น้องแมวเรา 555 สู้ๆ
    ปล. พี่ยักษ์น่ารัก อิอิ
    #584
    0
  25. #583 so hunter (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 01:52
    กรี๊ดดดดดดดดดดด!
    พี่ยักษ์ของเราเริ่มบุกรุกพื้นที้หัวใจน้องแมวอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ!!
    ดีดดิ้นเตียงแทบพัง
    ไม่เข้าใจว่าทำไมเราเขินกว่ายูจัง
    (คืออิจนางมากบอกเลย)
    ขอพี่ยักษ์ให้เราแทนได้มั๊ยค่ะไร
    อยากได้อ่ะ*O*
    จะเอาอะจะเอา
    #583
    0