[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 58 : ภาค 3 ตอนที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    21 พ.ย. 58






4

 


( :: นาระ :: )

 

            ผมเจอเขาก่อนนะ! ผมจองมาตั้งนานแล้วด้วย คัตสึโทชิเป็นของผม ไม่ใช่เจ้าแมวนั่น ผมเป็นยักษ์เขาเดียวที่ไม่ได้มีพลังอะไรมากมายนัก ยักษ์แถวๆนี้ก็เป็นยักษ์ชั้นต่ำทั้งหมด มีเพียงคัตสึโทชิคนเดียวที่เป็นยักษ์สามตา มีแค่เขาคนเดียวที่แตกต่าง และเขาเท่ระเบิด!  ตอนนี้ผมอายุแค่ยี่สิบกว่าๆ ถ้าเทียบกับอายุยักษ์แล้วถือว่าเด็กมาก ร่างกายของผมเลยยังไม่ดูโตมากนัก ผมเลยสู้แมวนั่นไม่ได้ ผมก็ไม่ปฏิเสธหรอกว่าผู้ชายคนนั้นน่ารัก ตาเขาเหมือนลูกแมวมันกลมโต ในขณะเดียว

กันก็ดูโฉบเฉี่ยวและเชิญชวน ปากเป็นกระจับหยักขึ้นเล็กน้อยเหมือนปากของแมว แถมยังแดงระเรื่อ จมูกเล็กนั่นก็น่ารัก แถมยังมีหูแมวกับหางนั่นที่ทำให้เขาดูน่าเอ็นดู ชุดยูคาตะที่บางเบาของเขามันแนบลงไปกับตัว ทำให้เห็นสัดส่วนที่ล่อตาล่อใจ เอวบางกับสะโพกที่ไม่มากเกินไป แต่แสนดึงดูด

 

ผมเป็นผู้ชายนะ ผมรู้ว่ามันรู้สึกยังไงถ้ามีคนรูปร่างหน้าตาแบบนี้มากระแซะ มาเบียด มาอ้อน มาอ่อยขนาดนี้ ถึงคัตสึโทชิซังจะนิ่งแค่ไหน ผมก็คิดว่าเขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ลับหลังเขาอาจจะมีอะไรลึกซึ้งกับเจ้าแมวไปหลายครั้งหลายคราอย่างที่แมวดำพูดยั่วโมโหผมออกมาก็ได้ คัตสึโทชิของผมถึงได้ยอมให้เขาเรียกเสียงอ่อนเสียงหวานอย่างนั้น

 

            แต่ใครหน้าไหนก็เอาคัตสึโทชิซังไปจากผมไม่ได้หรอก! บ้านผมอยู่ใกล้กับเขามากที่สุด แต่ถึงจะบอกว่าใกล้ผมก็ต้องเหาะมา เพราะสวนของเขามันกินบริเวณกว้างใหญ่ไพศาล ผมเจอกับเขาตอนเด็กๆเพราะผมเคยเดินเล่นแล้วหลงเข้าไป ผมวิ่งตามกระต่ายตัวอ้วนโดยไม่ได้มองทางเลยว่าผมกำลังไปไหน .. ถึงผมจะเด็กมาก และจำรายละเอียดอะไรในตอนเด็กไม่ได้เลย แต่ผมจำวันนั้นได้ขึ้นใจ วันที่ผมเจอเขา ผู้ชายที่มาพร้อมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ  ผู้ชายร่างสูงใหญ่ และมีดวงตาสามดวงมองตรงมาที่ผม วินาทีแรกผมกลัวจับใจและแทบร้องไห้  ผมไม่เคยเห็นยักษ์สามตา ผมเกร็งตัวนิ่ง และเมื่อเขาเข้ามาใกล้ๆ ผมจึงรู้ได้ว่าเขาไม่น่ากลัวเลย

 

            “หลงทางเหรอเขาก้มลงมาหาผม  ฝ่ามือใหญ่วางลงบนไหล่ผม

 

            “ฮึกผมสะอื้น แล้วก็พุ่งเข้าไปกอดเขาเอาไว้ ผมเอาแต่ร้องห่มร้องไห้อย่างนั้น เขาก็อุ้มผมไว้แล้วพาผมเดินกลับออกมาข้างนอก

 

            จนผมหยุดร้องไห้แล้วสังเกตเขา ถึงเขาจะไม่ได้ยิ้มให้ผม ไม่ได้พูดอะไรกับผมเลย แต่ผมรู้สึกว่าเขาใจดีมากๆ และมือของเขาก็ลูบหลังผมเบาๆเพื่อปลอบโยน ผมกอดเขาแน่นแม้ว่าจะหายตกใจแล้ว ผมชอบเขา! โอเค ผมรู้ว่ามันฟังดูแก่แดดไปหน่อย แต่ผมไม่อยากกลับบ้านเลยในวันนั้น ผมชอบกลิ่นของเขา ชอบตาดุๆของเขา แล้วเขาก็หล่อมากเลยด้วย ผมงอแงและให้เขาอยู่กับผมจนฟ้ามืด ผมถึงได้รู้ว่าเขาชื่อคัตสึโทชิ และผมก็ยืนยันจะเป็นเจ้าสาวให้เขาในวันนั้น

 

            ผมถูกแม่ห้ามไม่ให้เข้าไปยุ่งวุ่นวายแถวสวนเขาอีก เพราะแรกๆนั้นแม่กลัวเขามาก ยักษ์ที่อยู่รอบๆบริเวณนี้ต่างรู้ว่าเขาเป็นยักษ์สามตา ซึ่งมีมนตร์คาถาและพลังอันตราย เขาไม่สุงสิงกับใคร และไม่มีใครกล้าเข้าไปบริเวณบ้านของเขา และเขามีดวงตาที่ดุและเฉยชา แต่ผมไม่เชื่อฟังแม่ และหนีไปหาเขาที่สวนนั่นบ่อยๆ ผมไม่เคยได้เห็นบ้านของเขาเลย เพราะเขาไม่เคยชวนเข้าไป และถึงแม้ผมจะพยายามหาบ้านเขาสักแค่ไหน เดินจนทั่วสวนผมก็หาไม่เจอ แต่เขาก็ใจดีมากพอที่จะยอมให้ผมอยู่ในบริเวณสวนได้ ผมเติบโตมาพร้อมๆกับเขา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ค่อยได้พูดอะไรกับผมเลยก็ตาม มีแค่ผมคนเดียวที่พูดไม่หยุด แถมเขาไม่ค่อยได้ฟังเท่าไหร่ เพราะเล่นเอาหนังสือมานั่งอ่านด้วยเวลาผมมาหา หรือไม่ก็รดน้ำต้นไม้ ตรวจดูสวน เก็บพืชผล ให้อาหารสัตว์ เขาไม่ได้ความสนใจกับผมเหมือนตอนเด็กๆ ยิ่งผมโตมากขึ้นเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งออกห่างจากผมไปเรื่อยๆ ผมก็เลยได้แต่เล่นคนเดียว เล่นกับกระต่าย กับกวาง หรือกระรอกแถวๆนั้น         

 

            จนแม่เห็นว่าเขามักจะพาผมไปส่งที่บ้านหลังจากผมเล่นจนหลับ แม่จึงรู้สึกดีกับเขามาขึ้น และฝากอาหาร ผลไม้ไปให้เป็นการขอบคุณที่ช่วยดูแลผม

 

            คัตสึโทชิซังดูเหมือนคนเย็นชา เขาไม่ยอมพูดอะไรที่คิดออกมา และไม่แสดงความรู้สึก แต่ถึงอย่างนั้นผมรู้ความลับของเขา ผมรู้ว่าเขาเป็นคนอ่อนโยนไง! ผมรู้ว่าเขาจะต้องเป็นคนรักเดียวใจเดียว และเป็นคนรักที่ดีมากๆแน่นอน

 

            แต่นี่อะไร ผมกำลังรอที่จะโตเต็มที่ แต่เขามากับแมวปีศาจ เผ่าพันธุ์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความยั่ว! เขาต้องโดนแมวนั่นหลอกลวงให้หลงหัวปักหัวปำแน่ เล่นอุ้มกันไปต่อหน้าต่อตาผมเลย ผมกลับมาบ้านด้วยความหงุดหงิด ผมรึอุตส่าห์ถนอมตัวเอง ไม่มีแฟน ไม่ให้ใครจีบ ไม่จีบใคร เพื่อรอคัตสึโทชิซังมาขอผมไปเป็นเจ้าสาวคนเดียวเลย ผมไม่ยอมง่ายๆหรอก โคอิเคะนั่นจะต้องออกไปให้พ้น ผมจะเล่นงานเขาให้หนัก เอาให้ไม่มีหน้าไปหาเหยื่อที่ไหนอีกเลยล่ะ

 

            คิดจะมากินคนของผมน่ะ มันไม่ง่ายหรอก

 

………………………………………………….

 

( :: ยู :: )

 

            ผมเขิน เขินจนตกเก้าอี้เลย โชคดีที่เขารั้งเอวผมเอาไว้ได้ทัน แต่นั่นทำให้ผมเขินหนักกว่าเดิม มือเขาอยู่บนเอวผมอ่ะ เอวผม!

 

            “พูดอะไรไม่ทราบ ยูถามเรื่องแมวนะผมพึมพำ

 

            “ก็แมวไงเขาตอบกลับ ปล่อยผมให้นั่งดีๆ แล้วจึงเดินไปลูบแมวนั่นต่อ ผมเม้มปากแน่น สะบัดหัวไปมาเพื่อไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน คนอย่างเขาจะมาบอกชอบผมได้ไงกันล่ะ เขารู้เห็นเรื่องผมกับเรียวเมย์ ไม่มีใครที่ไหนบนโลกที่ชอบคนที่มีราคี และไม่ใช่แค่กับเรียวเมย์ เขารู้ว่าผมยังนอนกับคนอื่นไม่เว้นแต่ละวัน ผมควรจะเลิกเพ้อเจ้อแล้วกลับเข้าสู่ความจริง เขาแค่หมายถึงแมวทั่วๆไป อย่าไปหวั่นไหวเลย

 

            ผมเบือนหน้าหนีจากภาพของเขาที่กำลังลูบหัวลูบหางแมวตัวหนึ่ง ผมหยิบจานชามบนโต๊ะแล้วหนีเข้าห้องครัวไป

 

            เราไม่ได้พูดอะไรกันอีกจนผมอาบน้ำเข้านอน ทั้งๆที่ตอนแรกเขาก็เงียบแบบนี้ ผมกลับอึดอัดขึ้นมา อึดอัดเพราะว่าช่วงเวลาแค่คืนเดียวเขาทำผมหัวหมุน และลืมเรื่องของไคริไปได้เกือบสนิทใจ ผมพลิกตัวหันหลังให้เขา ไม่ได้เข้าไปจับตรงส่วนไหนของเขาอีก ผมพลันแปลกใจขึ้นมา ก่อนหน้านี้ที่ผมอยู่คนเดียว ผมเอาแต่คิดถึงไคริ ทุกลมหายใจเข้าออกของผมมีแต่เขา แต่เมื่อวานตั้งแต่ผมอยู่กับเจ้าก้อนหิน ผมไม่ได้คิดถึงเขาเลย มันเหมือนผมเป็นอิสระจากความเป็นห่วงทั้งหลายที่ครอบงำมาตลอดชีวิต ผมนอนกระสับกระส่ายจนทนไม่ไหว ต้องลุกขึ้นมาจากเตียง ผมเดินลงมาจากบ้าน เปิดประตูออกไปข้างนอก ลมเย็นๆพัดผ่านผิวหน้า มีเพียงต้นไม้ที่กิ่งวูบไหวไปตามลม มันเงียบ สงบ และปลอดโปร่งมาก

 

            “ไงเจ้าขนปุย ฉันไม่กินนายหรอก มานี่มาผมย่อตัวลงกวักมือเรียกกระต่ายตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่เดินผ่านมา มันสะดุ้งหูตั้งเมื่อเห็นผม ผมยิ้มให้มัน เมื่อมันค่อยๆเดินอาดๆมาตรงหน้าแล้วดมๆมือผม

 

            ผมนั่งลงตรงพื้นหญ้าที่หน้าบ้าน ให้แสงจันทร์กล่อมให้ผมสบายใจขึ้น เจ้ากระต่ายกระโดดมานั่งบนตักผมแล้วไม่ยอมขยับไปไหน ผมจึงนั่งลูบขนมันไปมา ไม่นานนักกวางตัวเล็กๆก็เดินออกมา มันมองหน้าผมก่อนจะเข้ามาดมๆเหมือนที่กระต่ายอ้วนทำ ไม่นานก็มานั่งคลอเคลียอยู่กับผม อาจเป็นเพราะอากาศหนาวและตัวผมอุ่น ผมชักเข้าใจคัตสึโทชิขึ้นมาแล้ว ว่าทำไมเขาถึงปลีกตัวออกมาอยู่คนเดียวในที่ห่างไกล มันสงบและไร้ซึ่งการรบกวนจากโลกภายนอก มันเหมือนเขาสร้างโลกของตัวเองขึ้นมาที่นี่ ผมแหงนหน้าขึ้นมองฟ้า ที่นี่เห็นดาวมากมายและชัดเจน ไม่เหมือนตอนผมอยู่ที่ไทย หรืออยู่ในเมือง มีแต่เสียงรถ เสียงคน เมืองที่วุ่นวาย แต่ฉุดรั้งให้ผมจมลงกับความเหงา ต่างจากที่นี่มาก มันไร้ผู้คนแต่เหมือนความเหงาค่อยๆจางหาย เหมือนกับว่าไม่ต้องกังวลกับสิ่งใด จะไม่มีอะไรให้ต้องคิดมากอีกแล้ว

 

            “อากาศเย็น เข้าไปข้างในเขาโผล่ออกมาจากประตูบ้าน

 

            “ก็มากอดฉันสิผมพูดออกไปนิ่งๆ  ไม่ได้หยอกล้อหรือทำเสียงหวานใส่เขาเหมือนที่ชอบทำ ผมพูดจริงๆ ผมอยากให้เขากอดตลอดนั่นแหละ แต่เขาไม่เคยทำเลย ยกเว้นตอนผมร้องไห้ไว้ครั้งหนึ่งน่ะนะ

 

            ผมไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงได้ต่างจากคนอื่นนัก การกระทำเล็กน้อยมากๆของเขาทำให้ผมคิดโน่นนี่ไปเสียมากมาย ถ้าเทียบกับคนอื่นแล้ว พวกเขานอนกับผม ผมยังไม่คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ ผมไม่แม้แต่จะเขินคนพวกนั้น  นั่นทำให้ผมอยากได้รับอ้อมกอดจากเขา อ้อมกอดที่ไม่มีอะไรแอบแฝง

 

            คัตสึโทชิเดินมาหาผม แต่เขาไม่ได้มากอด เขานั่งลงข้างๆ แล้วแตะที่ตัวผมแค่เล็กน้อย ร่างกายของผมก็อุ่นกำลังดี เขาร่ายมนตร์จนมีม่านบางๆคลุมรอบตัวผมและเขา ยังคงนิ่งเฉยเหมือนเดิม เขาเงยหน้ามองฟ้าแล้วก็นิ่งไปเหมือนถูกสาป ผมก็เลยเงยหน้ามองบ้าง ผมคิดโน่นนี่ไปเรื่อย เศร้าบ้าง เสียใจบ้างเป็นบางจังหวะ แต่ความเจ็บปวดจากไคริมันทุเลาลง ผมสามารถคิดถึงเขาโดยเจ็บน้อยลงได้แล้ว ผมได้หวังว่าในอนาคต ผมจะสามารถคิดถึงเขาโดยไม่เจ็บปวดใดๆอีกเลย พอผมเริ่มสบายใจ ผมก็ง่วง ผมนั่งโงนเงนไปมา จนฝ่ามือใหญ่แตะเข้าที่หัวของผม ค่อยๆชักนำให้ผมนอนลงไปบนตักของเขา ผมง่วงมากจนลืมไปว่ากำลังหนุนนอนอยู่บนตักของเจ้าก้อนหินไร้อารมณ์ และผมก็หลับสบายจนเช้าเลยด้วย

 

            พอผมตื่นมาแล้วนึกย้อนไปได้ว่าผมนอนตักเขาท่ามกลางเหล่าสัตว์น้อยใหญ่และแสงดาวยามค่ำคืนก็เกิดจั๊กจี้ในหัวใจขึ้นมา ผมรีบไปอาบน้ำแล้วจะวิ่งออกไปหายักษ์ที่ตื่นเช้าเสียเหลือเกิน ผมว่าผมตื่นเช้ามากแล้ว แต่ก็ยังไม่ทันเขา ที่ออกไปรดน้ำ จนกลับมาทำกับข้าวเตรียมตั้งโต๊ะอยู่นี่

 

            “นายๆๆๆ นายเก็บไข่มาจากไก่ในเล้าเหรอผมตื่นเต้นเมื่อเห็นกับข้าวที่ทำมาจากไข่ และก็เห็นนมแก้วใหญ่บนโต๊ะด้วย นมวัวสดๆเลยใช่ไหม?

 

            “อืม

 

            “คราวหน้าพาไปด้วยสิ อยากดูอ่ะ จะดูรีดนมวัวด้วย นะโทชิจังงผมยิ้มหวานให้เขาอย่างเดิม ผมชักจะติดเอาหัวไปถูไถกับไหล่เขาแล้วนะ

 

            “อือเขาตอบรับในลำคอแล้วดันแก้วนมแก้มใหญ่ๆนั่นมาทางผม ผมก็รับไปดื่มทันที เหมือนมันเพิ่งรีดออกมาสดร้อนๆ มันอร่อยมากเลย หอมข้นหวานมัน ผมกระดกรวดเดียวหมดแก้ว แล้วก็เลียปากตบท้าย เงยหน้าไปก็เห็นเขามองอยู่ ผมว่าเขาคงดีใจที่เห็นผมชอบ แม้ว่าจะไม่มีเซลล์ไหนบนใบหน้าของเขาที่มันขยับเลยก็ตาม ผมเลยยิ้มหวานๆให้เขาอีกสักที ก่อนจะเริ่มลงมือกินอาหาร

 

            “นี่ งานของยูเริ่มตอนเย็น เพราะงั้นนายกลับมาจากที่ทำงานแล้วค่อยมารับก็แล้วกัน จะนอนอืดอยู่ที่นี่ ไม่ดื้อไม่ซนนะผมเอียงคอใส่เขา ผมรู้ทั้งหมดแหละว่าเวลาผมทำอะไรแล้วมันดูน่ารัก น่ากด เพราะผมทดลองมาหมดแล้ว

 

            “ตกลงจะทำงานนั้น?”

 

            “ก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่ ยกเว้นแต่โทชิจะหึงยู ว่าไง บอกมานะ ถ้ายอมพูดอาจจะไม่ไปทำก็ได้ผมแหย่เขา แต่ข้างในนี่ตื่นเต้นใจเต้นตึกตักเลย

 

            ชั่วเสี้ยววินาทีผมเห็นแววตาของเขามันวาววับ แต่แค่กระพริบตาเท่านั้น ผมเลยไม่แน่ใจว่าผมตาฝาดหรือเปล่า เขาจะมาทำตาวิบๆวับๆใส่ผมทำไม แต่ผมแอบขนลุกหน่อยๆ รู้สึกเหมือนไปท้าทายอำนาจมืดบางอย่าง ริมฝีปากของเขามันขยับ ขยับจริงๆนะ น้อยมากๆแต่ดูเหมือนเขากำลังคิดอะไรไม่ดีอยู่ มันดูเจ้าเล่ห์พิกล ผมเริ่มสังเกตเขามากขึ้นเลยทำให้เห็นสีหน้าเขารึเปล่านะ อ๊ะ เขาไม่ยกยิ้มแล้วแหะ กลับมาหน้าตายแล้ว

 

            “เมื่อกี้ยิ้มรึเปล่า ถ้ามีอะไรก็ยิ้มออกมาเลยสิ จะเก็บไว้ทำไมผมโวยวาย ผมรู้ว่าเขาไม่ได้ยิ้มแบบร่าเริง แต่ยิ้มแบบมีแผนอะไรมากกว่า

 

            “ไปทำงานก่อนนะเขาลุกขึ้นเก็บจานแล้วก็ทิ้งผมหน้าตาเฉยอีกแล้ว

 

            “แล้วนายจะทำงานอะไรมากมายไปทำไมเนี่ย แค่ในสวนนี้ก็มีกินไปตลอดชาติแล้ว จะเอาเงินไปทำอะไรเหรอ ซุกสาวไว้รึเปล่า เลี้ยงต้อยเหรอผมวิ่งไปก่อกวนเขาในครัว เขาหันหน้ากลับมาผมเลยชนกับอกเขา แก้มผมอยู่ตรงอกแน่นๆนั่นพอดี แหม อยากนอนซุกซบขึ้นมาทันตาเลย อย่าว่าผมหื่นเลยนะครับ ผมรู้ตัว แล้วผมก็ชักหื่นๆกับเขาแล้วเนี่ย อยากมีหุ่นน่าหม่ำขนาดนี้ไว้ทำไมกัน

 

            “ถึงเวลาก็รู้เอง

 

            “บอกเลยไม่ได้หรือไง เน้ อย่าเดินหนีสิ!ผมกระโดดขึ้นหลังเขาแล้วเกาะติดหนึบอยู่อย่างนั้นเลย ดูเหมือนเขาจะยกมือขึ้นมาจับที่ขาสองข้างของผมอัตโนมัติเหมือนกลัวผมร่วง นั่นแน๊ะ ห่วงเค้าอ่ะดิ

 

            “ทำไมโทชิจังหรือไม่ค่อยตอบยูเลยอ่ะ รำคาญยูเหรอ ยูเสียใจนะ ถ้าไม่อยากให้อยู่ด้วยทำไมไม่พูดกันดีๆอ่ะ โป้งแล้วผมกระโดดลงจากหลังเขา ดูเหมือนเขาตกใจนิดหน่อยเพราะคิดว่าทำผมร่วง ผมทำหน้างอใส่เขา แล้ววิ่งหนีไปหน้าบ้าน แอบรอนิดหนึ่งดูว่าเขาจะตามมาไหม แล้วก็ตามออกมาจริงๆ วิ่งมาเลยด้วย พอเห็นเขาผมก็รีบติดสปีดจะวิ่งหนี แต่มือยาวๆคว้ามาที่คอได้ซะก่อน

 

            “ไม่รำคาญ

 

            “ก็พูดยาวๆมั่งสิ ไม่เห็นคุยกับเค้าเลย ให้เค้าพูดคนเดียวเหมือนคนบ้าผมทำเป็นงอนไปงั้นแหละ ทำหน้าบูดๆเข้าไว้ พลางเหลือบตามองเขา พุ่งตัวเข้าไปกอดอยู่ตรงเอว แถมแหงนหน้ามองด้วย นี่ท่าพิฆาตเลยนะ ไม่ว่าใครก็ตามที่โดนท่านี้จะหน้ามืด ตกหลุมแมวอย่างผมกันทุกคน

 

            “ชอบฟังยูพูดมากกว่า

 

            ชอบฟังยูพูดมากกว่า ชอบฟังยูพูดมากกว่า ชอบฟังยูพูดมากกว่า คำตอบของเขาสะท้อนก้องไปมาในหัว พร้อมกับดวงตาที่มองกลับมา ตาย ตายสนิท ผมรีบผละออกจากเขา ทำหน้าไม่ถูก รู้แต่ว่าต้องหน้าแดงอยู่แน่ๆ

 

            “ไปทำงานเลยไป รีบๆไปเลยไปผมไล่เขาอย่างไม่รู้จะทำอะไรต่อ ผมต้องเขินเขาทุกทีเลย ทั้งที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร แต่ไอ้ประโยคนั้นมัน มัน.. โอ๊ย เขายังอุตส่าห์ยื่นมือมาลูบหัวผมเบาๆสองสามที ก่อนจะเข้าไปในบ้านเพื่อแต่งตัวให้เรียบร้อย ส่วนผมวิ่งไปสงบสติที่คอกม้า นั่งลูบแผงคอม้าเล่นอย่างเหม่อๆ สายตาที่เขามองผมมาเมื่อกี้มัน.. มันไม่ปกติอ่ะ มันคืออะไร เขาต้องการจะสื่ออะไรกับผมไหมเนี่ย ผมนั่งอยู่ประมาณสิบนาที คัตสึโทชิก็โผล่หน้าเข้ามาในคอกม้า มองผมอย่างดุๆ ผมงงๆนิดหน่อยก่อนจะรู้ว่าตัวเองยังอยู่ในชุดนอนบางๆ

 

            “เดี๋ยวก็เปลี่ยนชุดเองแหละน่า พ่อคนขี้หวง ไปทำงานเถอะ จุ๊บๆ ตอนเย็นเจอกันนะจ๊ะ ไม่รีบกลับมาจะมีชู้นะผมส่งจูบให้เขาหลายทีซ้อน แถมขยิบตาให้ด้วย เขาก็ไม่ตอบโต้อะไร มองๆมาสองสามที ก่อนจะเหาะขึ้นฟ้าไป

 

            เอาล่ะ ได้เวลาตามหาความจริง ผมวิ่งเข้าไปในสวน ตามหาลุงคนเมื่อวาน ผมว่าเขาต้องเป็นคนที่คอยช่วยดูแลสวนเวลาที่เจ้ายักษ์ออกไปทำงาน ทั้งสวนทั้งสัตว์พวกนี้ ต้องได้รับการดูแลไม่ใช่จากคนคนเดียวแน่นอน ผมวิ่งอยู่ไม่นานก็เจอลุงกำลังเก็บผลไม้อยู่ ผมร่ายมนตร์ที่รู้อยู่ไม่กี่อย่างใส่ลุง ให้ลุงหนีไปไหนไม่ได้ ก่อนจะเดินยิ้มใสๆไปหาลุงที่ทำหน้าตกอกตกใจอีกแล้ว

 

            “สวัสดีครับลุง วันนี้ว่างคุยกับผมแล้วสิ

 

            “ไม่ว่างหรอกครับ ต้องเก็บผลไม้ คลายมนตร์ให้ลุงเถอะเขารีบพูดทั้งๆที่ขาขยับไปไหนไม่ได้ ผมยักไหล่แล้วยอมคลายมนตร์โดยดี เขาไม่ได้หนีไปไหน แต่เก็บผลไม้ใส่ตระกร้าต่อ ผมเลยช่วยเขาเก็บซะเลย

 

            “ทำไมลุงมาอยู่ที่นี่ล่ะ แล้วมีลุงคนเดียวเหรอผมค่อยๆถามอะไรที่ไกลตัวก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยๆหลอกถามมาเรื่อยๆครับ หึหึ

 

            “อ่า เรื่องมันยาวน่ะครับ แล้วที่นี่ก็มีแค่ลุงกับลูกสาวของลุงเท่านั้น

 

            “ลูกสาว?” ผมเลิกคิ้ว มีสาวๆอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ พนันได้เลยว่านี่จะเป็นอีกปัญหานึงรองจากเด็กยักษ์ข้างบ้านแหงๆ จะมีสาวคนไหนในโลกที่ไม่หลงเจ้ายักษ์รูปหล่อ พูดน้อยต่อยหนักนั่นล่ะ ผมอยู่วันสองวันยังหวั่นไหว ใจเต้นเลยเนี่ย ผมกำลังจะอ้าปากถามต่อ แต่แล้วก็คุ้นหน้าลุงขึ้นมา ผมยืนนิ่งใช้เวลาครุ่นคิดอยู่สักพักก็จำได้ขึ้นมา ผมเคยเห็นเขา ผมรู้จักเขา! แต่ผมไม่ได้เจอเขามาเป็นสิบปีแล้ว ผมเลยหลงๆลืมๆไป ผมตรงเข้าจับไหล่ของลุงเอาไว้

 

            “พี่ก้อง! พี่ก้องใช่ไหมผมพูดภาษาไทยออกมาเมื่อนึกได้ ผู้ชายคนนี้ผมรู้จักเขาตั้งแต่ผมเป็นวัยรุ่น  เขาเป็นคนที่เช่าอยู่ห้องเช่าข้างๆผม เขาเป็นผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่และใจดี เขายังเคยเอาข้าวมาแบ่งผมกินเลย เขาเป็นผู้ชายหนึ่งในไม่กี่คนที่ผมรู้จักตอนอยู่ที่ไทยและไม่ได้มีสัมพันธ์เกินเลยกับผม

 

            “นึกออกแล้วเหรอเขายิ้มออกมาเล็กน้อย

 

            ตอนนั้นผมอายุ 12-13 เขาเป็นพนักงานบริษัท คงมากกว่าผมเกือบยี่สิบ ตอนนี้เขาเลยดูแก่ไป เพราะผมเป็นปีศาจ หน้าผมไม่แก่จนกว่าจะอายุเป็นร้อยๆปี

 

            “แล้วพี่มาอยู่นี่ได้ไง ไม่สิ พี่รู้จักชื่อผมว่าโคอิเคะ ตอนนั้นผมไม่ได้บอกพี่ว่าชื่อนี้ เขาเหรอ คัตสึโทชิบอกพี่เหรอ มันเรื่องอะไรกันล่ะเนี่ยผมครุ่นคิดอย่างหนัก เริ่มรู้สึกว่ามันต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างที่เขามาอยู่ตรงนี้

 

            “พี่พูดมากไปกว่านี้ไม่ได้หรอก เดี๋ยวเขาจะโกรธเอา

 

            “ใครโกรธ ไม่รู้แหละ บอกทุกอย่างมาเลยนะ ไม่งั้นผมอาละวาดให้ราบเป็นหน้ากลองเลยผมกางเล็บขู่เขา ขู่ไปงั้นแหละ ผมไม่แตะต้องเขาหรอก เขาใจดีกับผมจะตาย แถมไม่เคยมีท่าทางหื่นกามกับผมด้วย แม้ว่าตอนนั้นเป็นช่วงแตกเนื้อหนุ่มของผม ช่วงอันตรายที่เรียกผู้ชายเข้าหามากที่สุด

 

            “อย่าบังคับพี่เลยนะ

 

            “พี่คิดว่าคนอย่างเขาจะบอกผมเหรอ วันๆพูดแต่ อืมๆ เนี่ย ผมจะบ้าตายแล้ว บอกแค่เรื่องที่พี่รู้น่ะ นะ นะครับผมอ้อนสุดใจขาดดิ้น เขามีท่าทีลำบากใจ แน่นอน เขาแพ้ลูกอ้อนผมมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

 

            “รู้แค่ว่าเขาเป็นคนที่หวังดีกับเราก็พอได้ไหม คัตสึโทชิไม่มีทางทำอะไรที่จะทำร้ายเราแน่นอน พี่รับประกัน

 

            “งั้นบอกแค่ว่าพี่มาที่นี่ได้ยังไงผมกอดอก แม้ว่าจะรู้สึกแปลกๆกับประโยคที่เขาพูด แต่ผมจะเก็บไว้ก่อน ผมต้องรู้อะไรสักอย่าง ตอนนี้เลย ถ้ามันเกี่ยวกับเรื่องของผม ผมก็ควรจะรู้สิ การที่มีคนข้างห้องของผมมาอยู่ที่นี่ ต้องมีอะไรแปลกๆแล้วล่ะ มันต้องเป็นความตั้งใจของเจ้ายักษ์แน่ๆ

 

            “แฟนพี่ท้องตอนที่พี่ยังทำงานบริษัทจนๆอยู่เลย  แถมความซวยยังบังเกิดเมื่อคนที่บ้านเธอไม่ยอมรับพี่ที่จนมากๆ เธอเลยเผาบ้านของตัวเอง พร้อมกับลูกในท้อง .. แต่มันไม่สำเร็จ เขามาพอดี คุณคัตสึโทชิเข้ามาช่วยไว้ เขามาในร่างของยักษ์ตัวโตๆ พี่คิดว่าพี่โดนไฟคลอกจนตาฝาด แต่เขาเป็นยักษ์จริงๆ แฟนพี่เสียเพราะควันไฟเข้าไปทำลายปอด แต่คัตสึโทชิช่วยลูกสาวของพี่ออกมาได้ จากนั้นเขาขอให้พี่ช่วยอะไร พี่ก็ช่วยทั้งหมดนั่นแหละ รวมถึงการมาที่นี่ด้วยเขาพูด มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ผมขอโทษเขาไปนิดหน่อยที่แผลสะกิดแผลใจเข้าให้ แต่แล้วผมก็นึกอะไรขึ้นมาได้อีก ขอให้ช่วยอะไร ก็ช่วย ?

 

            “ที่ช่วยนั่น รวมถึงเรื่องผมด้วยใช่ไหม

 

            “โอ๊ย พอแค่นี้เถอะนะเขาหลบสายตาผม ใช่แน่ๆ คัตสึโทชิมาวนเวียนอยู่กับผมตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย ทำไมผมไม่รู้ตัว ผมไม่ได้กลิ่น ผมไม่เคยเห็นเขา

 

            “ได้โปรด ตอบผมเถอะ ถ้าพี่ยังเห็นผมเป็นน้องชายคนหนึ่ง พี่ไม่รู้เหรอว่าผมต้องคิดมากขนาดไหนว่าเขามาหลอกผมรึเปล่า เขาทำอะไรไม่ชัดเจนเลยสักอย่าง ผมต้องแอบร้องไห้เลย พี่บอกผมนะผมทำหน้าเศร้าสลด โอเวอร์นี่งานถนัด

 

            “.. อ่า เขาให้อะไรบางอย่างกับพี่ แล้วให้แอบวางไว้ในห้องของเรา พี่คิดว่านั่นสิ่งที่เขาใช้จับตามองเรา แล้วเขาก็ตามเราไปที่ไทยตั้งแต่ก่อนหน้านั้นนานแล้ว แต่นอกเหนือไปจากนี้ ถามเขาเองเถอะพี่ก้องเล่าเร็วๆ แล้วรีบถือตระกร้าผลไม้วิ่งหนีไปอีกทาง ผมยืนเอ๋ออยู่ในสวนที่แดดเริ่มส่องลงมา

 

            คัตสึโทชิ ! นายเป็นสโตกเกอร์เหรอ ไอ้ยักษ์โรคจิต!

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく



พี่ยักษ์ !!! แอบตามแมวน้อยตั้งแต่เมื่อไหร่ !!!
แต่ถ้าสโตกเกอร์ดีงามระดับพี่ยักษ์แล้วล่ะก็ ใครๆก็คงยอมให้ตามอย่างเต็มใจแน่นอน หึหึหึ

    • 0867513471 (@0867513471)   (จากตอนที่ 57)
      วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 23:11
      ยักษาเกี้ยวพาทีเจ้าแม้วน้อย
      ให้เลื่อนลอยดุจอยู่ในความฝัน
      ความรักที่เขามีให้แก่กัน
      ยังนิรันดร์รักนี้มิสั่นคลอน

      อยู่ๆก้แต่งได้ไรต์ชอบบมั้ยคะ
      #516
       0

      แอบยกความเห็นนี้มานิดนึง มีแต่งกลอนด้วยยย > <
      ขอบคุณค่าเราชอบ

      มาตอบคอมเม้นกันเล็กน้อยย


      zujune2000 >> พี่แกบอกว่าชอบแมวนะ แต่แมวไหนนี่สิ
      S e L u O n l y >>  พี่ยักษ์อาจจะอุ่นจนร้อนเลยก็ได้ .... แอร๊ยยยย
      thifu:') >> เตรียมใจไว้ ยังเขินกว่านี้ได้อีก ระวังหน้าระเบิด 555
      aom2000 >> ละมุนละม่อมกลมกล่อมมาก อยากได้พี่ยักษ์เป็นของตัวเอง -///-
      NamKudos >> ไม่รู้ใครจะโดนใครจับนะคะ พี่ยักษ์แอบตามมาแต่ไหนแต่ไร แล้วมาทำเนียนอีก
      CiNdErElLa&Me >> ยักษ์ขี้หึง จะเก็บอาการได้อีกสักกี่น้ำ น้องแมวยั่วขนาดนี้ = .. =
      ganako >> ยักษ์อะไรไม่รู้ชอบทำให้เขินทั้งๆที่ตัวเองยังทำหน้าตายอยู่นะ หึหึ
      Yokai  >> มาดูกันว่าพี่ยักษ์จะทนนิ่งไปได้อีกแค่ไหน น้องแมวเริ่มจับได้แล้ว ฮา 
      เป็ดตอน >> รับน้องแมวไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ น้องน่าสงสารโดนยักษ์สโตกเกอร์ตาม 555

      ให้กำลังใจนักเขียน
      นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
      นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

      นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

      loading
      กำลังโหลด...

      1,738 ความคิดเห็น

      1. #1604 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 20:08
        ยักษ์!!! แอบสะกดรอยน้องหรอ!!!! ร้ายมาก!
        #1,604
        0
      2. #1513 Nantashi (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:24
        เห้ย ถ้าเป็นงั้นจริงก็แสดงว่ารู้จักยูมาก่อนหน้านั้นแล้วน่ะสิ แถมนานมากด้วย
        #1,513
        0
      3. #1419 itzmeboombim (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 17:53
        ว้ายๆๆๆ พี่ยักษ์เป็นสโตรกเกอร์ 555
        #1,419
        0
      4. #1276 InLove (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 20:22
        กรี้ดดพี่ยักษ์ตามยูทำไมคะ //ยื่นไมค์
        #1,276
        0
      5. #1189 baekbow (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 13:20
        นั่นไงว่าแล้ว ว่าพี่ยักษ์ต้องเคยเจอยูมาก่อน และเหตุผลที่ต้องตามล่ะ
        #1,189
        0
      6. #1059 Bennie_ (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 01:07
        อ้าว ๆ พี่ยักษ์คิดอะไรกับน้องแมวแน่ ๆ มีหวง มีตามตั้งแต่น้องแมวยังเด็ก โอ๊ยยย
        #1,059
        0
      7. #926 fe&font (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:48
        เดี๋ยวนะ!!! เล็งไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ
        #926
        0
      8. #752 Namthip Samankai (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 21:50
        ใจละลายยยย
        #752
        0
      9. #602 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 08:16
        ตกใจนเนี้ยพี่ยักษ์
        #602
        0
      10. #532 Mhew_happy (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 11:15
        พี่ยักษ์เปลี่ยนอาชีพเรอะ
        #532
        0
      11. #531 เป็ดตอน (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 18:00
        พี่ยักษ์เปลี่ยนอาชีพเรอะ 555 ตามติดยิ่งกว่าโคนัน มีอะไรในก่อไผ่แน่ๆ
        #531
        0
      12. #530 Ms.mouw (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 14:10
        คัทสึโทชิ นายอย่ามาปล่อยฟีโรโมนเรี่ยราดแถวนี้นะ โอ๊ยยยย พ่อยักษ์หน้าตาย จะละลายแล้ว
        #530
        0
      13. #529 minmin (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 11:21
        โอ้ยไม่ไหวแล้วววแก้มจะแตกเขินแทน ยิ้มจนกามค้างเลยค่ะเกือบตกที่นอน ฟินกว่าทุกพาทเลยเลยค่ะรอติดตามตอนต่อไปอยู่นะ
        #529
        0
      14. #528 อีกาสีขาว (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 11:02
        อิแหม่ เป็นสโตกเตอร์จริงๆสินะ เผลอในห้องน้ำอาจมาด้วยก็ได้น่ะ~~
        #528
        0
      15. #527 Yokai (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 09:34
        ชอบฟังยูพูดมากกว่า ชอบฟังยูพูดมากกว่า... อะไรกันนนนน~ แล้วลูกแก้วอะไรนั่นอีกกกก สโตรกเกอร์ขนาดนี้ พี่ยักษ์หลงน้องแมวมานาน~แล้วใช่ไหมมมมม แล้วสายตานั่น! ยูจังไปท้าทายอำนาจมืดแล้วจริงๆใช่ไหม!? พี่ยักษ์จะไม่ทนแล้วสินะ!? เย้~!(?) // หรือว่าจริงๆแล้วพี่ยักษ์ไม่ได้นิ่งอย่างที่เห็น แบบว่านิ่งไว้ก่อนเดี๋ยวแมว(?)ตื่นอะไรประมาณนั้น 5555



        ปล. พี่ยักษ์ไม่ได้ทำอะไรอีกแล้ว แต่ทำไมความเขินมันมากขึ้นเรื่อยๆล่ะ! 5555
        #527
        0
      16. #526 NamKudos (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 07:55
        ผิดคาด  นี่คาดว่าพี่ยักษ์จะทึ่มๆใสๆนะ  ไม่ใช่เลย เรื่องมันเข้มข้นกว่าที่คิดไว้เยอะ
        #526
        0
      17. #525 S e L u O n l y (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 07:23
        อ๊ายยยย เขินแรงงงงงง พี่ยักษ์แอบตามน้องแมวมานานแล้วหรือ
        #525
        0
      18. #524 ganako (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 06:58
        พี่ยักษ์นี่แอบตามน้อวแมวมาตั้งนานแล้วทำเนียนน่ะพี่ยักษ์ อิๆๆๆ แต่ว่าเขินจังแฮะ >//<
        #524
        0
      19. #523 so hunter (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 04:20
        กรีดร้องแบบฟินมากกกกก
        อ๊ากกกกกกก
        โทชิจังทำตัวน่ารักอีกแล้ว
        มีลับลมคมนัยอะไรอีกไม่รู้
        แต่ที่แน่ๆเขินตัวบิดเพราะรู้ว่าโทชิจังแอบตามยูจังมาตั้งนานแล้วนี่แหละ
        แม่ยกจะตัวแตกตายเพราะความฟิน
        ไรมาอัพคู่นี้บ่อยๆน้าาาาาาา
        ชอบมากเลย
        เป็นกำลังใจให้ค่ะ
        #523
        0
      20. #522 0867513471 (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 02:23
        ยัก๋ษ์โรคจิต555
        #522
        0
      21. #521 thifu:') (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 02:19
        อ้าว นี่มันเข้าข่ายวางแผนเลี้ยงต้อยโดยเจตนาและใคร่ครวญไว้ก่อนป่ะเนี่ยพี่ยักษ์ เห็นหน้านิ่งๆ ทำไมพี่หื่นกับเด็กได้ขนาดเน้?! (เหมือนคัตสึโทชิเป็นพวกบราค่อนเลยอ่ะไรท์ 5555555555555)
        #521
        0
      22. #520 dreammono (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 01:59
        พี่ยักษ์เราไม่ธรรมดา
        #520
        0
      23. #519 zujune2000 (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 01:32
        ง่าพี่ยักษ์ร้ายไม่หยอกกกก ดูแลยูมาตลอดเลยสินะ ฮี่ๆ นาระจะทำร้ายยูมั้ยนะดูแรงๆ มาอัพตอนต่อไปไวๆน้าค้าาาา
        #519
        0
      24. #518 mai-melody (จากตอนที่ 58)
        วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 01:19
        พี่ยักษ์รักจริง นาระไปทำของๆพี่ยักษ์เข้า เดี๊ยะจบไม่สวยนะนางง -..-
        #518
        0