[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 56 : ภาค 3 ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    15 พ.ย. 58








2

 

 

ใครใช้ให้มาเรียกชื่อต้นกันเนี่ย! ไม่มีใครเรียกผมว่ายูมานานมากแล้ว ตั้งแต่ที่เราย้ายไปที่ไทย ผมเปลี่ยนชื่อไปเรื่อย มีแม่คนเดียวที่เรียกผมว่ายู พอเขาเรียกผมอย่างนั้นเล่นเอาหัวใจกระตุก แล้วไอ้คำพูดนั่นคืออะไร ผมมีค่ามากกว่านั้น? จะปลอบใจหรือไง ผมปัดมือเขาออกแล้วขมวดคิ้วมุ่น

 

            “พอเถอะ นี่ที่ไหนบ้านนายเหรอผมถอยออกเมื่อรู้สึกว่าตัวเองถูกจ้องนานเกินไป แล้วเขาจ้องแบบที่เดาความรู้สึกไม่ออกด้วย

 

            “บ้านฉัน

 

            “ว้าว เป็นเกียรติอย่างยิ่ง นายพาฉันมาที่บ้านด้วย จะให้ฉันนอนด้วยแล้วสิ? เปลี่ยนใจแล้วสิ?” ผมยักคิ้วกวนเขา แต่คิดว่าอย่างคัตสึโทชิจะโต้ตอบอะไรเหรอ เขาแค่เข้าไปด้านในของตัวบ้าน ผมได้มองภายในบ้านเขาอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก บ้านเขาไม่เล็กเท่าที่คิด แถมยังออกแบบได้เรียบง่าย เหมือนบ้านโบราณของฮิโรโตะ แต่ว่าแฝงไปด้วยความสมัยใหม่ มีแอร์ มีฮีตเตอร์ มีโทรทัศน์จอแบนขนาดใหญ่และโซฟาที่เข้ากับตัวบ้านแบบญี่ปุ่น ความเป็นยุคเก่ากับยุคใหม่รวมอยู่ที่เดียวกัน ทั้งที่น่าจะประหลาด แต่ดูสวยอย่างคาดไม่ถึง เขามีรสนิยมดีนะเนี่ย นึกว่าจะอยู่ในถ้ำ หรือไม่ก็กระท่อมกลางป่าซะอีก

 

            “หิวไหม

 

            “หิวไส้จะขาด นายทำงานนานมากผมบ่น ผมเข้าไปรอเขาตั้งหลายชั่วโมง จนฟ้ามันมืดสนิทเนี่ย ผมได้กินแค่ข้าวกลางวันมื้อเดียวด้วย ผมเดินตามเสียงเขาไปก็เจอห้องครัว ทุกอย่างในบ้านมันมหัศจรรย์มาก คือครัวก็ทำเหมือนยุคโบราณ ทุกอย่างดูเหมือนเป็นไม้ แต่มีเตาอบ ตู้เย็น ไมโครเวฟจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ผมยืนมองแบบอึ้งๆ พูดตรงๆ ผมไม่เคยจินตนาการว่าเขาอยู่ในบ้านแบบนี้ ก็เห็นเขาใส่แต่ชุดญี่ปุ่นแบบเต็มยศมาตลอด นึกว่าเป็นพวกอนุรักษ์นิยม

 

            “เน่ นายไม่คิดว่าฉันน่ารักเหรอ นายไม่ไขว้เขวบ้างเหรอ ไม่รู้สึกอะไรกับฉันบ้างเลยเหรอ หืม โทชิ..ผมเอาคืนด้วยการเรียกชื่อเขาโดยตั้งขึ้นเอง แถมยังทำหน้าที่คิดว่าน่ารักที่สุด เอียงคอไปมองเขาที่กำลังหุงข้าว

 

            “ก็น่ารัก

 

            พอเขาตอบมาตรงๆโดยไม่คิดจะหันมาสนใจผม ก็เล่นเอาผมไปไม่ถูก

 

            “ทำไมเหรอเขาหันมาถามเมื่อผมยืนเกะกะเขาอยู่ ผมรีบส่ายหน้าแล้วเดินหนีออกมาจากครัว โอย ช่างต่อกรยากเหลือเกิน ชมกันออกมาโต้งๆอย่างนี้คิดว่าเขินไหมล่ะ เขินโคตรๆเลย ผมเอามือจับแก้มตัวเอง แต่เขาดันพูดเหมือนมันเป็นเรื่องปกติธรรมดามากๆ เขาไม่ได้จีบหรือหยอดผม น้ำเสียงก็ราบเรียบ สีหน้าก็เฉยชา ผมตั้งรับไม่ถูก ผมไม่คุ้นอ่ะ ผมไม่เคยเจอแบบนี้อ่ะ! ทั้งๆที่ไม่น่าจะเขินได้ ผมก็ดันหน้าร้อนแบบไม่มีเหตุผล ผมเขินก้อนหินทำไมเนี่ย

 

            ผมถือวิสาสะเดินออกไปสำรวจรอบบ้าน ไม่มีรูปถ่ายอยู่เลย ไม่มีคอมพิวเตอร์ ผมเปิดประตูห้องที่ข้างโถงกลาง หนังสือมากมายตั้งแต่พื้นจรดเพดานที่สูงลิบ ตู้หนังสือยาวเรียงรายเหมือนห้องสมุด มีหน้าต่างหลายบาน และเก้าอี้ตัวใหญ่ที่ริมหน้าต่าง ผมจินตนาการภาพเขาเอนหลังอยู่ตรงนั้นแล้วอ่านหนังสือในมือออกเลย ห้องสมุดนี่คงกินพื้นที่เกือบทั้งบ้านเมื่อเทียบสัดส่วนกับห้องอื่นๆ ผมสอดส่องหนังสือของเขา ดูเหมือนจะมีหนังสือที่ตีพิมพ์เมื่อแปดสิบปีก่อน ห้าสิบปีก่อน หรือแม้แต่ร้อยปีก่อน หนังสือที่โบราณมากๆจนผมไม่กล้าจับนาน กลัวหน้ากระดาษจะขาดหรือหลุดออกมาคามือผม มีหนังสือภาษาอังกฤษด้วยมีเต็มตู้เลย ผมเพลิดเพลินกับการสำรวจ จนเริ่มได้กลิ่นหอมๆของอาหาร

 

            “ดูอะไรจู่ๆเสียงเขาก็ดังข้างหู ผมตกใจหัวใจแทบหยุดเต้น

 

            “มาตอนไหนเนี่ย! ไม่ได้ยินเสียงเลยผมอุทาน ผมตกใจมากจริงๆนะ ในเมื่อผมเป็นแมว หูดีในระดับที่มากกว่ามนุษย์ แต่ผมไม่รู้ว่าเขาเข้ามา

 

            “กับข้าวเสร็จแล้วเขาพูดสั้นๆ แล้วเดินกลับออกไป ผมงุนงงเล็กน้อย นึกจะมาก็มา นึกจะไปก็ไป ผมได้แต่เดินตามกลิ่นหอมๆออกไป อาหารที่เขาทำมาก็สมบูรณ์เพียบพร้อมมากเหมือนตอนกินที่บ้านของฮิโรโตะ ตัวเขานั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดยูคาตะแบบญี่ปุ่นแล้ว ทำให้ดูเข้ากับบรรยากาศในบ้านมากขึ้น ผมลงมือกินพร้อมๆกับเขา รสชาติแบบ ..น้ำตาจะไหลเลยครับ ฝีมือระดับไหนเนี่ย ข้าวนี่หอมละลายในปากเลย พี่ท่าน ทำไมทำอาหารเก่งอย่างนี้

 

            “นายอยู่คนเดียวเหรอ ไม่เหงาเหรอผมพูดเมื่อบ้านมันเงียบมาก

 

            “ชินแล้ว

 

            “ไม่เชื่อหรอก เอางี้ ให้มิ้นอยู่ด้วย จะได้ไม่เหงาน้าดีไหม เดี๋ยวช่วยทำความสะอาด แลกกับอาหารและที่อยู่!ผมยิ้มหวานอ่อยเหยื่อ แถมยังแทนตัวเองว่ามิ้นเหมือนเวลาคุยกับไคริด้วย ที่จริงผมเริ่มหมั่นไส้เขาแล้ว อยู่มันซะที่นี่เลยหาเรื่องแกล้งเขา ผมอยากเห็นเวลาเขาทำหน้าอย่างอื่นจริงๆ ถ้าผมคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆเขา ผมต้องได้เห็นสีหน้าแปลกๆบ้างแหละน่า ผมต้องทำหน้าอ้อนสุดชีวิต เพราะกลัวเขาจะไม่ยอม การที่เขาอยู่คนเดียวแบบนี้แสดงว่าต้องรักความเป็นส่วนตัวมากเลย เขามองหน้าผมแล้วกินข้าวต่อแบบเฉยๆ เฉยมาก

 

            “นี่ คนคุยด้วยทำไมไม่ตอบผมตีมือใหญ่ที่คีบปลาเข้าปากไปแรงๆ

 

            “ถ้าปฏิเสธนายจะไปไหน

 

            “เรื่องอะไรต้องบอก ชิ ถ้าไม่อยากให้อยู่ก็ไม่ง้อหรอก ขี้งกกับบุหรี่ แล้วยังขี้งกเรื่องบ้านด้วย จะอยู่คนเดียวไปอีกห้าร้อยปีหรือไงผมอดบ่นออกมาไม่ได้ เขาอยู่ไปได้ยังไงกัน ผมไม่เข้าใจเขาเลยสักนิด

 

            “สูบบุหรี่มันไม่ดี

 

            “แล้วนายสูบทำบ้าอะไรโอ๊ย หงุดหงิดแล้วนะผมพ่นลมออกจากจมูกแล้วก็เงียบ เขาไม่พูดอะไรนอกจากกินแล้วก็กิน ผมโมโหมากเลยแย่งปลาจากสำรับเขามา คือเขาทำกับข้าวแยกเป็นชุดๆของใครของมัน เป็นระเบียบมากครับ ผมเลยคีบของเขามาใส่จานผมแล้วแลบลิ้นใส่ คัตสึโทชิก็แค่มองหน้าผม แล้วกินข้าวกับน้ำซุปและกับข้าวอีกอย่าง ไม่คิดจะด่าเลย? ไม่คิดจะแย่งคืนด้วย? ผมเคี้ยวข้าวดังๆอย่างหงุดหงิด แล้วก็กินทุกอย่างที่ขวางหน้าเข้าไป

 

            “เอาล่ะ ไม่สนใจแล้ว ถึงนายไม่ให้อยู่ก็จะอยู่ผมลุกขึ้นเมื่อกินข้าวเสร็จ วิ่งพรวดขึ้นบันไดไปด้านบน ข้างบนมีเพียงสองห้องเพราะห้องสมุดกินพื้นที่ขึ้นมา ผมเดาว่านั่นเป็นห้องนอนกับห้องน้ำ ผมเปิดพรวดเข้าไปเจอห้องนอนก่อน เตียงคิงไซส์ ไม่สิ โคตรๆคิงไซส์ ในเมื่อเจ้ายักษ์ตัวใหญ่ขนาดนั้น เตียงเขาก็ใหญ่มากๆตามไปด้วย บ้านเขาโคตรสวยเลย ผมเม้มปากอย่างอิจฉาเล็กน้อย ผมต้องทำงานกี่ปีกว่าจะสร้างได้แบบนี้เนี่ย ที่ผมหน้าด้านมาแย่งเขาอยู่เพราะตอนนี้ผมไม่มีเงินหรอก ผมไม่อยากออกไปขายตัว แล้วเงินที่ได้จากไอ้หนุ่มนั้นก็ไม่พอค่าเช่าดีๆ ผมอยากนอนเตียงอุ่นๆ ผมจะนอนที่นี่! เพราะผมรู้ว่าคัตสึโทชิใจดี๊ใจดีขัดกับหน้าน่ะสิ

 

            ถ้าเขาไม่ใจดี เขาจะช่วยผมตั้งหลายครั้งเหรอ?

 

            “ฮี่ๆ นิ่มด้วยผมกระโดดลงไปบนเตียง มันเด้งดึ๋งเล็กน้อย ได้กลิ่นของเจ้ายักษ์จางๆจากผ้าปูที่นอน มันไม่ใช่กลิ่นบุหรี่ แต่เป็นกลิ่นของเขา อืม อธิบายไม่ถูก แต่ผมดมอยู่นาน จนคนตัวโตเปิดประตูเข้ามา

 

            “เดี๋ยวก็จุก

 

            “ช่างสิ นี่นายเป็นพ่อฉันเหรอเนี่ยผมเด้งตัวออกจากเตียง แล้วโยนเป้เอาไว้ที่มุมห้อง ผมลงไปกลิ้งกับเตียงเพื่อกลบกลิ่นเขาและใส่กลิ่นผมเข้าไปแทน ผมอยากจะยั่วโมโหเขามากกว่านี้อีก เขาจะได้แสดงท่าทีอะไรบ้าง ไม่ใช่แค่ยั่วโมโหหรอก ผมจะทำทุกทางเลย ให้เห็นสีหน้าเขาอ่ะ หึหึ ผมยิ้มชั่วแล้วเดินไปที่ประตูอีกห้องหนึ่ง พอเปิดได้ผมก็พูดไม่ออก เมื่อเห็นอ่างสีขาวที่กลางห้อง อ่างเหมือนในหนังฝรั่งสมัยก่อน ทั้งๆที่ทั้งบ้านเป็นแบบญี่ปุ่นโบราณ แต่ห้องน้ำกลับเป็นสีขาว และหรูมาก ผมถลาเข้าไปที่อ่างนั้น เคยคิดอยากลงแช่ในอ่างแบบนี้มานานแล้ว

 

            ผมถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็วแล้วหยิบเอาผ้าขนหนูในห้องน้ำมาพันเอวไว้แบบหมิ่นๆ เอาให้คิดว่าอ่อยที่สุด ก่อนจะเดินออกไปหาเจ้ายักษ์ที่จัดวางกระเป๋าของผมให้อย่างเรียบร้อย ผมตรงดิ่งไปกอดแขนล่ำๆนั่นทันควัน

 

            “โทชิ๊จังงงง อาบน้ำกับมิ้นนะผมยิ้มหวานที่ทำให้ผู้ชายรักผู้ชายหลงมานักต่อนัก กะว่าเขาต้องหน้าแดงหรือใจเต้นบ้างล่ะ นี่ผมแทบไม่ใส่อะไรเลยนะ

 

            “นายไม่ได้ชื่อมิ้นสักหน่อย

 

            “งั้นอาบน้ำกับยูนะ นะผมพูดออกมา แต่แทนที่เจ้ายักษ์จะเขิน ผมดันเขินเอง ก็เขามองมาตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมร้อนวูบขึ้นมาที่หน้า

 

            “ท่าทางไม่น่าไว้ใจ

 

            “ทำไมอ่ะ กลัวถูกปล้ำหรือไง ป๊อด ตัวใหญ่กว่าขนาดนี้ทำป๊อดผมทำปากยื่นแล้วท้าทายเขา แต่แล้วก็รู้สึกสูญเสียความมั่นใจ เมื่อคัตสึโทชิช่างนิ่งเสียเหลือเกิน เขามองผมแค่รอบเดียวแล้วก็ย้ายขึ้นมามองหน้า ผมทำปากขมุบขมิบใส่เขา เริ่มหนาวหน่อยๆ เขาจ้องผมสักพักก็เอามือมาลูบที่แก้ม ผมสะดุ้ง แต่ก็อดเอียงหน้าให้เขาลูบต่อไม่ได้ ผมชอบนี่ ผมชอบให้ลูบ ผมชักเคลิ้มจนต้องจับข้อมือเขาไว้แล้วเอาหน้าถูๆกับมืออุ่นนั้นเสียเอง ไม่ค่อยมีคนมาลูบให้ผมแบบนี้ ตลอดมาถ้าผมนอนกับคนอื่น พวกเขาก็แค่ทำๆอย่างที่ตัวเองอยากจะทำ พวกเขาไม่ได้สัมผัสผมแบบนี้ มือของเขาใหญ่มากผมหลับตาตอนไหนก็ไม่รู้ เขาลูบหัวและหูผมด้วยมืออีกข้าง ผมชอบความรู้สึกนี้จัง

 

            “ไปอาบน้ำ ถ้าไม่ดื้อจะลูบให้อีกเขาพูดออกมาหน้าตาย พร้อมทั้งเอามือออก ผมรู้สึกโหวงๆทันที ยังอยากให้เขาลูบต่อ

 

            “พูดอย่างกับยูเป็นเด็ก นี่ขึ้นเลขสามแล้วนะผมชี้หน้าตัวเอง ยังคงทำเสียงน่ารักๆใส่เขาอย่างออดอ้อน จะไม่หวั่นไหวสักหน่อยเลยเรอะ ผมมันไม่เซ็กซี่พอหรือไง ผมก้มมองตัวเอง พลางเอาหางกระดิกไปมาอย่างยั่วยวน ช้อนตามองเขา แบบที่ไม่ว่าใครเจอก็เสร็จทุกราย

 

            “ฉันอายุร้อยกว่าปี เพราะฉะนั้นนายก็แค่เด็ก

 

ไอ้ ไอ้ตายด้าน เสื่อมสมรรถภาพทางเพศเหรอ ! โอ๊ย หงุดหงิดผมผลักอกเขาออกอย่างแรงแล้วเดินปึงปังไปเข้าห้องน้ำ ผมลงไปแช่ในอ่างอุ่นๆโดยไม่คิดจะปิดประตู แต่เขาก็ไม่คิดจะเดินผ่านมาเลย ผมชักกังวลแล้วนะเนี่ย ทำไงดี ทำไมเขาไม่หวั่นไหวเลยอ่ะ ผมไม่ใช่สไตล์เขาเหรอ? ไม่มีใครทำกับผมแบบนี้เลยนะ ผมจับผิวของตัวเอง ..มันก็นุ่มดีนี่นา มีแต่คนบอกว่าหุ่นผมน่าขย้ำอย่างนั้นอย่างนี้ แต่เจ้ายักษ์ไม่แม้แต่จะแตะต้องเลย ฮึ่ย ผมแช่น้ำจนเริ่มผ่อนคลาย น้ำอุ่นๆนี่ดีจริง ผมแช่จนพอใจแล้วก็เช็ดตัว กลับออกไปด้านนอกด้วยสภาพเซ็กซี่กว่าเดิม ให้มีหยดน้ำเกาะตามตัวนิดหน่อย ผมหมาดๆ หูลู่ๆ เอาสิ จะทนได้แค่ไหนหือ

 

ใส่ชุดนี่นอนแล้วกันเขาส่งยูกาตะชุดหนึ่งมาให้ มองสภาพผมนิดหน่อย แต่ไม่ได้ทำหน้าหื่นหรือเขินแบบที่ผมคาดหวังเลย! แล้วเขาก็เดินสวนผมไปห้องน้ำ ผมคิดไม่ตก จู่ๆก็เอาเรื่องเขามาคิดเป็นจริงเป็นจังไปเสียได้

 

.. แต่ก็ดี ถือว่าเป็นภารกิจใหม่ก็แล้วกัน ชีวิตผมมันน่าเบื่อนี่นา ถ้าได้มีเป้าหมายสักหน่อยก็คงจะดี เอาล่ะ เป้าหมายแรก ทำให้เขาหื่น! เป็นผู้ชายทั้งที ความต้องการเรื่องอย่างว่าต้องมีสูงอยู่แล้ว แถมเขาอยู่คนเดียวคงไม่มีสาวๆให้ระบาย ผมนี่แหละจะทำให้เขาหลุดฟอร์ม พุ่งมาหาผมเลยคอยดูๆ ผมใส่ยูคาตะในมือโดยไม่คิดจะใส่ชั้นในอะไรทั้งนั้น แถมยังตั้งใจผูกเชือกหลวมๆแบบสะกิดนิดหน่อยก็หลุด ผมคลานขึ้นไปนอนบนเตียง ดึงให้เสื้อเปิดไหล่เล็กน้อย โชว์อกผมหน่อยๆ ส่วนล่างแยกออกโชว์ถึงขาอ่อน หึหึ เสร็จแน่!

 

            พอได้ยินเสียงเดินออกมาจากห้องน้ำ ผมก็ทำเป็นแกล้งหลับ เผื่อว่าเขาหื่นหลบใน ไม่กล้าทำต่อหน้า ทีนี้จะได้รู้ไปเลยว่าถ้าผมหลับ เขาจะแอบทำอะไรกับผมรึเปล่า ผมนอนนิ่งด้วยใจลุ้นระทึกเมื่อได้ยินเสียงเขาปิดประตูห้องนอน

 

            เสียงและน้ำหนักที่กดลงบนเตียงทำให้ผมใจเต้นแรงกว่าเดิม ได้กลิ่นเขาใกล้ๆ รู้สึกได้ว่าเขาโน้มหน้าลงมา เอาเลย จูบผมเลยสิ ผมแอบท้าทายในใจ ดูเหมือนเขาจะค้างอยู่บริเวณหน้าผมนานมาก ลมหายใจอุ่นๆเป่ารดแก้มผม หรือจะหอมแก้ม? ผมเกือบจะยิ้มออกไป แต่ต้องข่มใจไว้ แต่แล้วเขาก็ดึงเสื้อผมกลับให้เข้าที่เข้าทาง ดึงชายเสื้อปิดขาผมอย่างมิดชิด มือหนาลูบมาที่หัวของผมอย่างเบามือ โอ๊ย ผมยอมแพ้ ผมอยากให้เขาลูบอ่ะ ผมเอียงหัวเข้าหามือเขาอัตโนมัติ เหมือนได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอ หัวเราะ? ผมหูฝาดไหมเนี่ย ด้วยความตกใจ ผมลืมตาไปมองหน้าเขาทันที แต่คัตสึโทชิก็ยังมีสีหน้าที่เหมือนเดิม เรียบสนิท

 

            “ฉันทำนายตื่นเหรอ

 

            “เปล่า ลูบต่อสิผมพึมพำ ดูออกจะเหมือนสั่งด้วย แต่เจ้ายักษ์ไม่ว่าอะไร เขาลูบต่อ เวลามือเขานวดลงมาที่หูแมวเล่นเอาผมสะท้าน จู่ๆร่างกายก็ตื่นตัวขึ้นมา ผมร้อนหน้าและอับอาย ต้องรีบงอตัวไว้ไม่อยากให้เขารู้

 

            “อือ..ชิบ! หลุดเสียงครางออกไปจนได้ ก็เขาเล่นเอามืออีกข้างมาเกาคางผมนี่ ผมร้อนไปทั้งตัว รู้สึกเหมือนอยากให้มืออุ่นๆเลื่อนลงมาจากคาง ลงมาลูบที่อื่น ลูบให้หมดทั้งตัวเลย ผมกัดริมฝีปากตัวเอง ผมหื่นกับเขาเหรอเนี่ย! ผมจะยั่วเขาแล้วทำไมผมหื่นเองล่ะ ไม่ยุติธรรมเลย

 

            “พะ พอแล้วผมรีบพูดเมื่อความรู้สึกชักจะไปกันใหญ่

 

            เขาเอามือออกอย่างว่าง่าย แล้วก็เดินไปปิดไฟ ก่อนจะกลับมาล้มตัวลงนอน เอาผ้ามาห่มให้ผม แล้วเขาก็หลับตาลง นอนนิ่งๆอย่างนั้น ไม่ได้หันหลังหนี ไม่ได้หันหน้าเขาหา ไม่ได้ดึงผมไปกอด ผมขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ มีผู้ชายที่นอนกับผมโดยไม่กดผมอยู่อีกเหรอเนี่ย ผมจดจ้องเขาอยู่นาน ผมไม่ชอบนอนคนเดียวเท่าไหร่ จึงได้แต่กระสับกระส่ายไปมาบนเตียง ก่อนจะตัดสินใจซุกตัวเข้าหาร่างใหญ่ ผมขยับเข้าไปช้าๆ จนร่างกายแตะกัน ผมไม่ได้กอดเขา แค่ซุกเข้าไปใกล้ๆ ความอุ่นจากร่างกายทำให้ผมค่อยสบายใจขึ้น

 

            “นายเป็นคนยังไงกันนะคัตสึโทชิผมพึมพำ เอาหน้าไปใกล้ๆเขา

 

            ขนตาเขายาวด้วย จมูกโด่งน่ากัดเชียว ปากเขาก็น่า.. อืม ผมคิดอะไรเนี่ย ผมรีบส่ายหัวเอาความคิดแปลกๆออก ว่าแต่ทำไมเขาใจดีกับผมจัง เขากอดผมด้วยนะตอนที่ผมร้องไห้ นี่เขาแอบชอบผมรึเปล่าเนี่ย? ..เอ๊ะ ไม่มั้ง ถ้าเขาชอบผมทำไมไม่ตะครุบผมตั้งแต่ตอนถอดเสื้อผ้ามาอ่อยล่ะ

 

            “นี่.. ยูนอนไม่หลับอ่ะผมส่งเสียงอ้อนเขาอีก แม้จะรู้ว่าอ้อนไม่ขึ้นก็ยังพยายามทำ น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อนนี่นา

 

            “เป็นอะไรเขาพูด ยอมลืมตามามองผมแล้ว

 

            “อยากให้นายกอดผมยิ้มทะเล้น ซุกตัวเข้าไปหาเขาอีก อกเขาแน่นจริงๆ น่ากัดมาก ผมอ่อยทุกกระบวนท่าแล้วนะ เล่นด้วยหน่อยเถอะ ผมอยากให้เขากอดจริงๆ ผมนอนไม่หลับ ไม่อยากคิดมากแล้วด้วย

 

            “ทุกคืนนายก็ทำแบบนี้เหรอ

 

            “ถ้าจะพูดถึงคนอื่นก็เงียบไปเหอะผมแทรกขึ้น แล้วหมุนตัวหันหลังให้เขา ไม่รู้ทำไมพอเขาพูดแบบนั้นเหมือนกำลังโดนดูถูก เกิดความเงียบขึ้นกะทันหัน ผมไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร แต่ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มาก ไอ้ที่ผมอ่อยๆเขาไปแล้วเขาไม่ตอบโต้ นั่นเพราะเขากำลังดูถูกผมอยู่รึเปล่า คิดว่าผมเป็นแค่พวกที่อยากนอนกับคนอื่นไปเรื่อยเปื่อยจนต้องมาอ่อยเขางั้นสิ แล้วที่พูดๆมาว่าผมมีค่านั่นอ่ะอะไร ผมยังไม่เห็นว่าผมจะมีค่าอะไรเลย ผมไร้ประโยชน์ แล้วตอนนี้ก็กำลังทำตัวเป็นกาฝากกับเขาด้วย ผมหมุนตัวกลับไปหาเขา คัตสึโทชิเอียงตัวมามองผมอยู่

 

            “นายเอาฉันใส่ในลูกแก้วเหมือนที่ทำกับคนอื่นได้ไหม แล้วนายก็กินฉันเวลาหิวๆไง นายทำได้ใช่ไหมผมขมวดคิ้ว

 

            “ไคริจะคิดถึงนาย

 

            คำพูดของเขาทำให้ผมสะอึก เขาจะคิดถึงผมเหรอ? ผมเม้มปาก ผมไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายเพราะว่าอกหักจากไคริหรอก ผมแค่รู้ตัวว่าผมไม่มีความจำเป็นอะไรกับใครแล้วเท่านั้นเอง และผมก็ไม่ได้มีความฝันว่าอยากจะเป็นโน่นเป็นนี่ หรือว่าอยากจะร่ำรวยด้วย ตอนนี้เหมือนผมอยู่ในอวกาศ ร่างกายลอยเคว้งอยู่ท่ามกลางหมู่ดาวที่หมุนรอบตัวเอง โคจรไปในทิศทางของดาวแต่ละดวง ผมพยายามจะก่อกวนคัตสึโทชิ เพราะผมแค่คิดว่าจะมีอะไรสนุกๆขึ้นมา แต่ก็ไม่มีอะไร ผมโคตรสับสนเลย ทำไมทีเป็นเรื่องคนอื่นผมมองทะลุปรุโปร่ง ช่วยแก้ปัญหาได้ พอเป็นเรื่องตัวเองสมองผมมันตื้อตัน และรู้สึกแย่ได้ขนาดนี้

 

            “นี่นายไม่เหงาจริงๆเหรอ นายอยู่มาได้ยังไงเป็นร้อยปีตัวคนเดียว บ้านหลังใหญ่ๆงี้อ่ะ ทำไมไม่หาเมียสักคน ปั๊มลูกเยอะๆ จะได้ไม่ต้องอยู่เงียบๆไงผมถามขึ้น สงสัยมากว่าเขาไม่เป็นเหมือนผมเหรอ รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าน่ะ นั่น เขาเงียบใส่ผมอีก ผมกระพริบตาใส่เขาอย่างรอคำตอบ

 

            “ไม่เหงา

 

            “พูดยาวๆน่ะเป็นไหม บอกแค่ไม่เหงาจะไปเข้าใจได้ยังไงกันผมบ่น แล้วผมก็ไม่เชื่อด้วยว่าเขาจะไม่เหงา ผมตีเนียนซุกตัวไปหาเขาตามเดิม ไม่ได้จะยั่วอะไรแล้ว แต่ผมอยากรู้สึกว่ามีคนนอนอยู่ข้างๆ

 

            “เหงาเหรอเขาดันถามกลับมา

 

            “ก็แหงล่ะสิ ว่าง! เบื่อ! ไม่มีอะไรทำ เข้าใจไหม เอ๊ะ .. หรือว่าผมหรี่ตามองเขา ที่เขาช่วยคนอื่นไปทั่วเพราะว่าเขาเบื่อรึเปล่า ผมว่ามันเป็นไปได้นะ เขาไม่ได้มีใคร และดูจะรู้จักแค่กับบ้านของฮิโรโตะ มีอะไรก็เลยไปช่วยสินะ ผมยิ้มกริ่มออกมาเมื่อรู้สึกว่าเข้าใจเขาขึ้นมานิดนึง ผมไม่ได้พูดอะไรต่อแต่หลับตาลง เขาก็ไม่คิดจะข้องใจว่าผมพูดอะไรค้างไว้ ผมเหนื่อยมากแล้ว เผื่อว่าถ้าได้พักผ่อน พรุ่งนี้อาจจะดีขึ้นก็ได้ ผมเอื้อมมือไปคว้ามือของเจ้ายักษ์มาวางข้างแก้มผม เขาไม่ต่อต้านอะไรเลย นั่นทำให้ผมยิ่งได้ใจ ยึดมือของเขาไว้เหมือนมือนั่นเป็นหมอนของผม ผมถูแก้มตัวเองกับมือเขา

 

            “ยู..ฝันดี

 

            น้ำเสียงที่ไม่บ่งบอกความรู้สึก กับคำพูดที่สั้นแสนสั้น แต่ทำให้ผมชะงัก ผมเหลือบตาขึ้นไปมองก็พบว่าเขาหลับตาแล้ว จะไม่ให้ชะงักได้ไง เวลาเขาเรียกชื่อผมเฉยๆไม่มีจัง ไม่มีซัง ไม่มีอะไรต่อทั้งนั้น มันกลับทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ แก้มผมร้อนขึ้นจนต้องเอามือเขาออกจากแก้ม ผมจับมือเขาค้างไว้ในอากาศ

 

            “อย่ามาเรียกชื่อกันอย่างนั้นนะ เรียกโคอิเคะก็ได้

 

            “ยูเขาสวนกลับมาทันทีด้วยหน้านิ่งๆ ที่ผมเริ่มหมั่นไส้มากขึ้นทุกที

 

            “เอ๊ะ! บอกว่าให้เรียกอย่างอื่นไงผมกำมือเขาไว้แน่น เผลอจิกลงไปเบาๆ

 

            “เขิน?”

 

            “เป็นใบ้ไปอย่างเดิมอ่ะดีแล้ว! พูดมากทำไมเนี่ย จะนอน!ผมร้องขึ้นมาเสียงดัง ผลักมือเขาทิ้งไป แล้วแสร้งหันหลังให้ นอนหลับตาไปทั้งอย่างนั้น แล้วห้องก็เงียบสนิท ผมนอนนับแกะอยู่นาน แต่ผมไม่ชอบเลยที่ต้องนอนคนเดียว ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมเสพย์ติดไออุ่นจากร่างกายผู้อื่น ผมรอจนเวลาผ่านไปนานมาก ทำยังไงก็ไม่หลับ ผมพลิกตัวให้เบาที่สุด หันไปมองคนร่วมเตียง เขานอนหงายและหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ผมค่อยๆขยับตัวเข้าไปใกล้แล้วหยุด พอเห็นเขาไม่กระดิกก็ค่อยๆขยับเข้าไปอีก ผมจับแขนข้างหนึ่งของเขาเอาไว้แค่แตะๆด้วยมือ แต่จู่ๆมือของเขาก็พลิกมาจับมือของผม ผมสะดุ้ง มองไปก็เห็นเขามองกลับมา

 

            “เอ่อ..ผมจนปัญญาจะหาคำพูด รู้สึกเหมือนตัวเองโรคจิตจะเข้าไปลักหลับเขาเลย แล้วผมก็รู้สึกดีจนไม่อยากดึงมือออก

 

            “จับได้เขาพูดแค่นั้นแล้วก็หลับตาลง

 

            ผมเคยนอนคนเดียว เคยนอนโดยมีคนอื่นกอดหลังจากมีสัมพันธ์ลึกซึ้ง แต่ผมไม่เคยนอนจับมือกับใคร มือใหญ่ๆที่สอดประสานกับมือของผม ผมมองมันด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด เพียงแค่สัมผัสเบาๆบนมือก็ทำให้ผมรู้สึกอุ่นใจ รู้สึกว่าผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว ผมมองหน้าเจ้ายักษ์หน้าตายด้วยความรู้สึกที่ตีกันไปมา นึกอยากกระโดดไปหอมแก้มเขาแรงๆสักที โทษฐานทำตัวน่ารักขัดกับภาพลักษณ์ ผมได้แต่อมยิ้มกับมือของเขาที่ซ้อนอยู่กับมือของผม ผู้ชายแบบนี้ก็มีด้วยแฮะ

 

            “ขอบคุณนะ

 

            เขาบีบมือผมเบาๆแทนคำตอบ

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく



กรี๊ดดดดด ต้องกรี๊ดดังๆหลังจบพาร์ทพี่ยักษ์ทุกครั้ง ฮาาา อยากได้เป็นของตัวเอง
มาปล่อยให้สครีมกันได้ยาวๆ ยักษ์อะไรแค่นอนจับมือก็ทำให้เขินแล้ว -////-

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1656 junro (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 11:33
    เขิลลลลลล
    #1,656
    0
  2. #1602 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 18:57
    ฮือออออ ทำไมน่ารักขนาดนี้ ฮืออออ คืนนี้น้องจะได้นอนม้ายยย พี่ยักษ์เค้าไม่ได้ตายด้านลูก เค้าถนอมและเห็นหนูมีค่าไว อย่านอยด์น้าาา
    #1,602
    0
  3. #1511 Nantashi (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:45
    กรี๊ดดดดดดดด นี่คือคนในฝันของเราเลยอะบอกเลออออ
    #1,511
    0
  4. #1417 itzmeboombim (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 11:52
    พี่ยักษ์ละมุนขัดกับภาพลักษณ์มากอะ 
    #1,417
    0
  5. #1274 InLove (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 19:45
    โอยยยยยยแพ้ๆๆๆ งื้อออออออ
    #1,274
    0
  6. #1187 baekbow (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 23:32
    โอ๊ยยยยย ให้ตายเถอะ เราแพ้ผู้ชายแบบนี้อ่ะ ไม่ต้องทำไรมาก แต่ให้ความรู้สึกอบอุ่น เป็นคนที่ละมุนมาก
    #1,187
    0
  7. #1101 yuyyeah (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 18:35
    หลงแล้วน้าาา
    #1,101
    0
  8. #1097 หยกๆ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 14:27
    โอ่ยยย พี่ยักษ์น่าร๊ากกก
    #1,097
    0
  9. #1057 Bennie_ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 00:42
    คู่นี้ใสจัง เริ่มต้นด้วยการนอนจับมือ? โอ๊ยยยย ใจเต้นเลย ค่อยเป็นค่อยไปนะน้องแมว
    #1,057
    0
  10. #924 fe&font (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:27
    จะเอา เค้าจะเอาาาาาา
    #924
    0
  11. #750 Namthip Samankai (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 21:24
    ย๊ากกกก น่ารักง่าา ><
    #750
    0
  12. #597 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 07:37
    อยากอ่านความคิดของพี่ยักษ์จุง -0-
    #597
    0
  13. #512 thifu:') (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2558 / 09:56
    แอร๊ยยยยยยยย -/////////- หน้าแดงเป็นเลือดแล้วไรท์
    #512
    0
  14. #505 โกโก้ มิลค์ (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2558 / 17:38
    คู่นี้น่ารักมากกกกกกกกก ชอบสุดในทุกๆคู่ละข่าาา
    #505
    0
  15. #504 minmin (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 19:08
    โอ้ยยยนน ละลายไปกับความละมุนเล็กๆของพี่ยักเรียบร้อยแล้วค่ะ เป็นกำลังใจให้แมวน้อยและไรท์ต่อไป.มาต่อเร็วๆนะคะ
    #504
    0
  16. #503 เป็ดตอน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 14:34
    พี่ยักษ์อบอุ่นง่ะ ชอบบบบบบ อยากด้ายยยยยย
    #503
    0
  17. #502 Fhai Cotton (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 13:25
    ตอนนี้เขินพี่ยักษ์อย่างรุนแรงงง
    #502
    0
  18. #501 Yokai (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 10:07
    พี่ยักษ์ไม่ได้ทำอะไรเลย ทำไมเขินอีกแล้ววววววววววววว พูดน้อยต่อยหนักเป็นแบบนี้นี่เองสินะ 55555 โอยยยยย นอนจับมงจับมืออะไรกัน~ ดูแลดีซะขนาดนี้กะเอามากกถาวรเลยสินะพี่ยักษ์~ // ยูจัง ไปอ่อยเขาก่อนทำไมเขินเองซะล่ะ ไม่ไหวๆน้า ระวังเสียชื่อหมด 5555
    #501
    0
  19. #500 Kauwyeah (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 08:30
    น่าร้ากกกกกกก
    #500
    0
  20. #499 ganako (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 08:22
    พี่ยักษ์น่ารักมากกกกกก เขินเว้ย
    #499
    0
  21. #498 S e L u O n l y (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 08:20
    งื้อออออ คาวาอิมาก แผงไปด้วยหลายอารมณ์น่ารักจริงๆ
    #498
    0
  22. #497 WIMIM (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 08:13
    ละมุนละไม
    #497
    0
  23. #495 อีกาสีขาว (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 08:11
    โถ่ อ่อยแบบไม่รู้ตัวเลยนู้ยัก ขนาดยูอ่อยขนาดนี้แล้วยังนิ่งได้อีก ค่อยดูสิจะทนได้เท่าไร
    #495
    0
  24. #494 NamKudos (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 07:03
    น่ารัก ถามทำไม ขอตายแปบ
    #494
    0
  25. วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 06:31
    พี่ย๊ากกกกก น่าร้ากกกก(วิบัติภาษาเพราะฟิน 55)
    #493
    0