[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 53 : ตอนพิเศษ เพราะว่ารัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    6 พ.ย. 58










พิเศษ : เพราะว่ารัก

 

 

 

( :: คุโร่ :: )

 

            ปากผมแนบสนิทอยู่กับปากนิ่มๆของเขา ผมจุ๊บเขาลงไปแค่เบาๆ และผละออก ผมนึกว่าเขาจะยิ้มเหมือนอย่างที่นาโอยูกิยิ้มให้เรียวเมย์เวลาที่เขาถูกจูบ แต่ไอเบิกตาโตค้าง จ้องผมอย่างอึ้งๆ แล้วแก้มของเขาก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ

 

            ไอน่ารัก ผมคิดอย่างนั้นตั้งแต่เห็นเขาครั้งแรก เขาเป็นลูกครึ่งมนุษย์และจิ้งจอกที่น่ารักมาก ผมไม่เคยเห็นจิ้งจอกสีเงินมาก่อน แน่นอนว่าเรียวเมย์ดูน่าเกรงขามและน่ากลัว แต่ผมเห็นเขามองนาโอยูกิผู้มีพระคุณของผมอย่างสุดแสนจะอ่อนโยน ผมจึงเลือกที่จะน้อมรับคำสั่งของเขา เช่นเดียวกับเจ้าชีวิตของผม แต่ในขณะเดียวกัน  จิ้งจอกตัวเล็กที่แสนเรียบร้อยก็ทำให้ผมประหลาดใจ ผมออกจะยุกยิกกว่าเขาเสียอีกในเวลาปกติ  แต่ไอสงบเสงี่ยม เขาตื่นเช้า ทำอาหาร กวาดบ้าน และตรวจดูนั่นนี่เป็นประจำทุกวัน ผมที่นอนเฝ้าหน้าห้องของนาโอยูกิ เห็นเขาทำงานอย่างขยันขันแข็งและจริงจัง ผมเองโตกว่าอายุเพราะถูกใช้งานให้ทำเรื่องเหี้ยมโหดมามาก แต่ผมไม่รู้ว่าทำไมคนตรงหน้าผมถึงได้มีความรับผิดชอบที่สูงนัก หากเทียบกับเด็ก ลูกปีศาจทั่วๆไป

 

            และถึงผมจะรู้เรื่องมนตร์ คาถา และเรื่องอื่นๆมากมาย แต่มีอีกเยอะที่ผมไม่เข้าใจในมนุษย์ เรียวเมย์มักจะโกรธมากถ้าผมไปเลียนาโอะจังเข้า แต่ผมกอดพวกเขาได้ และถ้าผมเลียไอ เขาจะทำหน้าแดง แล้วสอนผมพร้อมคิ้วขมวดเข้าหากัน พยายามอธิบายว่าทำไมจึงไม่ควรเลียหน้าคนอื่น แต่ผมไม่ได้ฟังเลย เพราะผมเอาแต่มองตาโตๆของเขา ปากเล็กและเขี้ยวน่ารักข้างใน

 

             “นี่ ทำไมคุณถึงจูบนาโอะจังทุกวันเลยล่ะผมถามเรียวเมย์ในเช้าวันหนึ่ง ก่อนที่นาโอยูกิจะไปทำงาน เขามักจะโดนเรียวเมย์สวมกอดแล้วจูบจนเข่าอ่อนอยู่เรื่อย ผมไม่เคยจูบ ไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบจูบกันนัก ผมชอบเลียมากกว่า

 

            มันเป็นการแสดงความรักของมนุษย์เรียวเมย์ยิ้มตอบกลับมา

 

            ผมจำขึ้นใจเลย และผมจูบไอ เพราะผมรักเขา ผมเลยอยากบอกเขาด้วยการจูบเบาๆแทนการเลียที่เจ้าตัวห้ามมาตลอด ทำไมผมรักเขาเหรอ ? ก็เพราะน่ารักหน่ะสิ เขาช่วยเหลือผมทุกอย่าง ตั้งแต่ที่ผมอาบน้ำไม่เป็น เขาก็ให้ผมแปลงร่างเป็นสุนัขแล้วสอนนู่นนี่ให้ อาบน้ำให้ผม เป่าขนให้ หวีขนให้ด้วย เขาช่วยผมเวลามีมนุษย์ผู้หญิงมาทำหน้าตาประหลาดใส่ผม  เขากอดผมเวลาที่ไม่มีใครอยู่บ้าน เขายอมให้ผมกอด และเขาไม่เคยดุผมแรงๆเลยแม้ว่าผมจะทำเรื่องยุ่งยากมากมาย เขาอ่อนโยนเสมอ เหมือนกับเจ้านาย ผมรักพวกเขา แต่ผมจูบนาโอยูกิไม่ได้ เพราะเรียวเมย์จะโกรธ ผมก็เลยจูบไอ

 

            นี่ ! ห้ามจูบมั่วซั่วนะไอพูดขึ้นเมื่อตั้งสติได้

 

            ไม่ได้มั่วซักหน่อย จูบเป็นการแสดงความรัก คุโร่เข้าใจผิดเหรอผมเอียงคอมองเขา นึกกังวลขึ้นมา ผมไม่อยากให้เขาเกลียดผม

 

            ก็.. เข้าใจถูก แต่เขาเอาไว้จูบกับคนพิเศษ ไอตั้งใจจะจูบกับคนคนเดียวเท่านั้นตลอดชีวิต คนที่ไอรักเหมือนอย่างนายท่านกับคุณนาโอยูกิเขาพูด แล้วจู่ๆก็เบ้หน้า น้ำตาร่วงลงมา ผมตกใจมาก ผมไม่เคยเห็นเขาร้องไห้ ผมทำผิดเหรอ ผมแย่มากเลยเหรอ ผมรีบเข้าไปเลียน้ำตาเม็ดโตนั่นอย่างแตกตื่น แต่แล้วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าไอไม่ชอบให้ผมเลีย ผมมันแย่จริงๆ

 

            ขอโทษ คุโร่ขอโทษ ไม่ทำอีกแล้วผมรีบพูด เขาสูดหายใจเข้า แล้วหันมายิ้มให้ผม ทำไมเขาถึงทำหน้าเศร้าอย่างนั้นกันล่ะ

 

            ไม่เป็นไรหรอก คุโร่ไม่ได้ตั้งใจเขาลูบหัวผมเบาๆ

 

            แล้วผมก็ทวนคำพูดเขา เขาว่าอะไรนะ ตั้งใจจะจูบกับคนคนเดียวไปตลอดชีวิต ! ผมรีบคว้าตัวเขาไว้  ผมเข้าใจแล้ว!

 

            ไอ คุโร่จะรับผิดชอบเอง คุโร่จะจูบกับไอคนเดียวไปตลอดชีวิต

 

            อ่ะเขาอ้าปากค้าง น้ำตาเหือดแห้งไปอย่างรวดเร็ว แต่แก้มเขาก็แดงขึ้นมาอีก ผมชอบเวลาที่แก้มเขาแดง เขาน่ารักมากเลย และผมก็รู้แล้วว่าทำไมมนุษย์ชอบจูบ เพราะว่ามันทำให้รู้สึกดี ผมชอบเวลาที่ปากเราชนกัน ผมชอบเวลาได้กลิ่นเขาใกล้ๆ  ปากเขานิ่มๆ  ผมตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ผมจะจูบเขาทุกวันเหมือนอย่างที่เรียวเมย์ทำ เขาจะได้ไม่เสียใจ

 

             “ไม่ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลยคุโร่ เอาเป็นว่าห้ามจูบไออีก

 

            ทำไมล่ะ เพราะว่าไอไม่ได้รักคุโร่เหรอผมถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ เขาร้องไห้เพราะเขาไม่ได้รักผม ? แต่ผมรักเขามากเลยนะ

 

            มันไม่ใช่อย่างนั้น ไอไม่รู้จะพูดยังไง เอาเป็นว่าเราจะไม่พูดเรื่องนี้อีก จนกว่าคุโร่จะโตพอไอขยับตัวออกจากมือผมที่เกาะกุมเขาไว้ ผมขมวดคิ้ว ผมโตมากแล้วนะ โตพอคืออะไร? เรียวเมย์ก็เอาแต่พูดอย่างนี้ คราวก่อนเรื่องปั๊มน้องนั่นก็ด้วย ผมไม่กล้าทำกับไอหรอก นาโอะจังดูเจ็บๆ ตอนที่ผมกลับมาถามไอว่าจะลองกับไอได้ไหม เขาช็อคไปนานเลย พอผมเห็นสีหน้าเขา ผมเลยคิดว่ามันต้องเจ็บมากแหงๆ งั้นผมไม่ทำก็ได้ แต่เรื่องจูบนี่ทำผมสับสนอีก เอะอะก็ต้องรอโต

 

            ให้รอถึงเมื่อไหร่ บอกคุโร่สิ ไม่เอาคำว่าโตแล้ว คุโร่ไม่เข้าใจผมมุ่ยหน้า

 

            งั้น ให้เราเรียนหนังสือจนจบไอพูดขึ้นทันที

 

            แล้วต้องเรียนไปอีกกี่ปีเหรอ ไม่เอาหรอก คุโร่ให้สามปีผมกอดอก เขามองหน้าผมนิดหน่อยแล้วก็ถอนหายใจ

 

            ก็ได้ อีกสามปีค่อยคุยกันเรื่องนี้

 

            ผมไม่อยากรอเลย แต่เพราะว่ากลัวไอจะโกรธ ผมเลยพยักหน้ารับ หวังว่าตัวเองจะโตพอในสามปีข้างหน้าอย่างที่เขาพูด ผมได้ไปโรงเรียนพร้อมกับเขา เรียนห้องเดียวกัน นั่งข้างๆกัน เวลาเขาหดหูและหางเข้าไป ผมกลายเป็นสีดำ ตาสีดำ ก็ดูแปลกไปอีกแบบ แต่ผมชอบหูน่ารักๆ และหางพองๆสองหางของเขา ไอยังแยกหางได้แค่สอง กว่าจะครบเก้าคงอีกนาน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ใช้เวทย์หลายอย่างของจิ้งจอกได้อย่างคล่องแคล่ว

 

            ไอจัง วันนี้พี่ซื้อขนมมาฝากรุ่นพี่ม.สามคนหนึ่งเอาขนมมาให้ไอ ตั้งแต่เข้ามาใหม่ๆก็มีคนซื้อโน่นซื้อนี่ให้เขา ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย แต่ผมไม่ชอบสายตาพวกเขาเวลามองไอเลย ผมเลยจ้องเขาด้วยสายตาข่มขู่

 

            ขอบคุณครับ แต่ไม่ต้องลำบากหรอก

 

            ไม่หรอกครับ เพื่อไอจัง พี่ไม่ลำบากเลย ชอบไหมครับ ถ้าชอบกินอะไรเป็นพิเศษพี่จะซื้อมาฝากอีก เดี๋ยวออดจะดังแล้ว ขึ้นเรียนเถอะรุ่นพี่คนนั้นขยี้หัวไอ แล้วยื่นหน้าใกล้เกินความจำเป็น ไอถอยหนีอย่างสุภาพ แล้วบีบแขนผม

 

            ป่ะ ขึ้นเรียนผมแทรกหัวลงไปตรงกลางระหว่างพวกเขา แล้วพาไอออกมา หงุดหงิดยังไงก็ไม่รู้ ส่วนไอเริ่มแกะขนมกิน

 

            ชอบกินขนมมากเลยเหรอ

 

            ก็ชอบ…” เขาตอบแล้วทำหน้างงๆใส่ผม

 

            ตอนนั้นผมตัดสินใจได้ว่าจะหางานทำ ผมไม่มีเงิน ผมซื้อขนมของมนุษย์ให้เขาไม่ได้ ผมจึงใช้เวลาวันเสาร์อาทิตย์ที่ไอผึกวิชากับเรียวเมย์และนาโอยูกิ ไปรับจ้างล้างจานที่ร้านแถวโรงเรียน ผมไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร พวกเขาเอาแต่ยุ่งๆเลยไม่ได้สังเกตว่าผมหายไปตั้งแต่หลังมื้อเช้า จะย่องกลับไปกินมื้อกลางวัน และค่อยย่องออกมาทำงานอีก จากล้างจาน ผมก็รับจ้างถูพื้น กวาดพื้น ยกโต๊ะ ยกของ โชคดีที่นายท่านและไอสอนผมเรื่องทำความสะอาดของมนุษย์มาเยอะ ผมก็เลยทำได้สบายๆ ผมเก็บเงินพวกนั้นไว้ในห้องที่เรียวเมย์ยกให้ผมนอน ผมไม่ยอมให้พวกรุ่นพี่มาให้ขนมไอ ถ้าไอรักพวกเขาจะทำยังไงล่ะ เขาต้องจุ๊บๆกับผมคนเดียวไปตลอดชีวิตนะ ผมไม่ยอมให้ใครมาจุ๊บเขาหรอก

 

            วันจันทร์ผมมีเงินพอจะซื้อขนม ก็กวาดทุกอย่างที่เขาชอบมาให้เขา ตัดหน้าผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังยื่นขนมให้เขา

 

            คุโร่ซื้อให้ทุกอย่างแล้ว นายไม่ต้องซื้อมาหรอก แล้วจากนี้ไป คุโร่ก็จะซื้อให้ไอทุกวันด้วยผมหันไปหาเด็กคนนั้น ไม่รู้ว่าเป็นรุ่นพี่หรืออะไร ผมไม่เคยเห็นคนนี้ ทำไมพวกเขาถึงอยากให้ขนมไอกันจังนะ

 

            โธ่ คุโร่ ผมแค่จะจีบไอเอง ให้โอกาสไม่ได้หรอ ไม่หลอกไปทำอะไรไม่ดีหรอก จะดูแลญาตินายอย่างดีเลยเขาหันมาพูดกับผมอย่างจริงจัง เพราะผมกับไอใช้นามสกุลเดียวกัน ทุกคนเลยคิดว่าผมกับไอเป็นญาติกัน ผมหันไปมองหน้าไอที่งุนงง แต่มือก็หยิบถุงขนมของผมไปเปิดดู เขาไม่เห็นยิ้มเลย ผมทำอะไรไม่ถูกใจเขาอีกล่ะ หรือว่าเขาไม่ชอบขนมพวกนั้น

 

            จีบคืออะไรผมโพล่งออกมาเมื่อคิดอยู่สักพัก

 

            ก็จีบไปเป็นแฟนไง นี่นายม.1แล้วนะ ใสซื่อไปไหนชายคนนั้นตอบมา

 

            เป็นแฟน ? คนรักหน่ะเหรอผมเคยได้ยินคำว่าแฟน จากแฟนพวกเขาก็จะแต่งงานมีลูก รักกัน ..จูบ ปั๊มน้อง ไม่นะ ! ผมกำลังจะไล่เขา แต่ไอเอื้อมมือมาแตะตัวผมก่อน เขาจ้องผมดุๆเหมือนอยากให้เงียบ ผมเลยขยับไปนั่งข้างๆเขา

 

            ไม่ต้องจีบหรอก ขอโทษที แต่เราไม่อยากมีแฟน ไม่ต้องซื้ออะไรมาให้แล้วนะไอพูดขึ้นดังๆ เหมือนอยากให้คนที่ทำหูผึ่งอยู่รอบๆได้ยินด้วย

 

            ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ยอมรามือกันง่ายๆ ถึงจะไม่มีใครซื้อของมาให้ไอแล้ว แต่ก็ยังมีเขามาวนเวียน ชวนไปกินข้าว ชวนไปเที่ยวอยู่เรื่อย ผมใช้เวลาเกือบปีในการเข้าใจพฤติกรรมพวกเขา ผมยังมีเพื่อนอีกหลายคนให้ถามว่าอะไรเป็นอะไร และพวกนั้นก็สอนผมทุกอย่าง .. แน่นอน รวมเรื่องทะลึ่งๆด้วย พวกเขาเคยเอาหนังสือโป๊ให้ผมดู แต่ผมรู้สึกเฉยๆ เดิมทีผมเป็นสุนัข ผมไม่รู้สึกอะไรกับสรีระของมนุษย์ แต่ผมรู้เกือบหมดแล้วว่าอะไรเป็นอะไร แต่แน่นอน ผมก็ทำเป็นโง่ๆมึนๆเหมือนเดิม ผมจะพุ่งเข้าไปกอดไอเหมือนสุนัขทุกครั้งที่เขาออกไปไหนแล้วกลับมาหน้าประตู ผมจะกระดิกหางและหูใส่เขา เลียหูเขาเบาๆ แล้วก็แอบเลียปากไปด้วยเลย พอเขาจะดุผมก็จะทำหน้ามึนๆใส่ แค่นั้น.. ผมก็ได้ทำอะไรตามใจแล้วล่ะครับ

 

            และช่วงเวลาก็ผ่านไปเมื่อผมเข้าสู่วัยรุ่นในอายุของมนุษย์และมันครบสามปีที่เราสัญญากันไว้แล้ว ตอนนี้ผมก็รู้สึกแปลกๆ ผมไม่ได้เฉยชากับสรีระของมนุษย์อีกต่อไป เมื่อผมเข้าไปอาบน้ำกับไอเหมือนปกติ ผมรู้สึก

 

………………………………………………….

 

( :: ไอ :: )

 

            ผมกับคุโร่อาบน้ำด้วยกันตั้งแต่เด็กๆ เพราะเขาอาบน้ำเองไม่เป็น กว่าผมจะสอนเขารู้เรื่อง เขาก็ไม่ยอมอาบน้ำเองอีกเลย เมื่อก่อนมันก็พอได้อยู่หรอกเพราะว่าเขาตัวพอๆกับผม แต่ตอนนี้เขาออกไปทำงานพิเศษ เขาตัวใหญ่ขึ้น แข็งแรงขึ้น หน้าอกและท้องเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ เกือบเหมือนคราวแรกที่ผมเจอเขาในหน้าที่คล้ายคลึงกับเรียวเมย์ คิดดูสิเด็กอะไรอายุ 13 สูงตั้งเกือบ 170 ในขณะที่ผม 16 แล้วยังไม่เลย 155 เลยด้วยซ้ำ เรียวเมย์บอกว่าเพราะผมไม่ค่อยแข็งแรงตั้งแต่ในท้อง แรกเกิดก็ตัวเล็กกว่ามาตรฐานมาก และผมคงสูงไม่มากไปกว่านี้นัก ตอนนี้ผมไม่อยากอาบน้ำกับเขาเท่าไหร่ เพราะเขาไม่เด็กแล้ว ความใหญ่โตของกล้ามเนื้อ และร่างกายเขาทำให้ผมรู้สึกขัดเขิน

 

            ไอ..เสียงของเขา ทำให้ผมที่กำลังนั่งเหม่อในอ่างหันไปมองหน้าเขา ฉับพลันผมได้กลิ่นอะไรบางอย่าง .. กลิ่นความอยาก ?

 

            เฮ้ คุโร่นายเอ่อ ..ผมพูดไม่ออก เข้าใจว่าอยู่ในวัยเปลี่ยนแปลง ช่วงนี้ ความอยากตามธรรมชาติก็เริ่มย่างกรายมาหาผมเช่นกัน จริงๆน่าจะมาตอนอายุเท่าคุโร่ แต่เพราะผมเติบโตช้าด้วย

 

            เราไม่ควรอาบน้ำด้วยกันอีก ให้นี่เป็นครั้งสุดท้ายนะผมรีบลุกพรวดจากอ่างเมื่อเขาขยับตัวมาหาผม ผมพุ่งออกไปใส่เสื้อคลุม แต่คุโร่กระโดดตามออกมา ส่วนตื่นตัวของเขานั่นเต็มๆตาผมเลย ผมเบือนหน้าไปมองอย่างอื่น กลิ่นของเขามันชักจูงจนผมเวียนหัวและเริ่มไม่เป็นตัวของตัวเอง ผมเข้าใจเรียวเมย์ซังขึ้นมาแล้ว ว่าการอดทนต่อความอยากอาหารมันลำบากยังไง

 

            เป็นเหมือนกันเลยเขายิ้มแฉ่งออกมาจนได้เมื่อผมดันมีปฏิกิริยาร่วม

 

            คุโร่ ปล่อยมันไป ไปทำอย่างอื่น ห้ามยุ่งกับมัน ตกลงไหมผมควบคุมสติแล้วหันไปบอกเขา ผมไม่อยากให้เขาโตเร็วเกินไป คุโร่ยังคงใสซื่อและไม่เข้าใจอะไรอีกหลายอย่าง ผมไม่อยากให้เขาสับสนด้วยการสอนว่าควรจะทำอย่างไรเมื่อมีอารมณ์ ผมต้องให้เขาทำอย่างอื่น

 

            แต่เขาเงียบ แววตาซื่อๆคู่นั้นเหมือนเปลี่ยนไปชั่วขณะ ผมเห็นประกายวาบวับเหมือนหมาป่าเตรียมจะขย้ำเหยื่อ แต่แล้วเขาก็ยิ้มสดใสออกมา ก่อนจะรวบตัวผมไปหา กอดรัดผมเหมือนที่เขาชอบทำ แต่ในสภาพนี้ไม่ควรเลย เมื่อตัวเราเสียดสีกัน และผมเริ่มสมองตื้อ กลิ่นของเขาในระยะใกล้มากๆทำให้ผมเผลอ โอบรอบคอเขา พยายามอย่างมากที่จะไม่ทำอะไรเลยเถิด แต่ลิ้นอุ่นๆของคุโร่แลบเลียหูผม ตัวผมสั่นเองอย่างไม่อาจควบคุม ผมหายใจถี่ หัวใจเต้นรัวเมื่อจมูกซุกซนทำเสียงฟุดฟิดไล้มาจากแก้ม ลงมาที่คอของผม

 

            คุโร่ !! ออกมาจากห้องน้ำนะเสียงของอาผม ที่ตอนนี้ผันตัวมาเป็นพ่อดังอยู่หน้าประตู ผมสะดุ้งแล้วผละออกจากเขา เดาว่าเรียวเมย์ต้องได้กลิ่นของพวกเรา เขาจมูกดีจะตาย ตอนนี้แก้มผมร้อนจี๋เมื่อเผชิญสายตาจับผิดของเรียวเมย์ซัง

 

            ไอ ถึงวัยแล้วใช่ไหมเขาลูบหัวผมนิดหน่อยก่อนทำหน้าครุ่นคิด

 

            นายคงต้องเริ่มกินอาหาร ไม่อย่างนั้นจะค่อยๆป่วย จะหาเด็กให้เอาไหม นายไม่แข็งแรงเหมือนฉัน นายจะรอจนเจอคนที่นายรักอะไรนั่นไม่ได้หรอก อยากได้แบบไหนจะหามาให้ แค่กินๆเข้าไป อย่าใส่ใจอะไรมากนักเลยเรียวเมย์จับแก้มผม ผมกลัวจนร้องไห้ออกมา ผมไม่อยากเป็นแบบนี้ มันเหมือนไม่ใช่ตัวผมเอง กลิ่นของคุโร่ทำให้ผม .. อยากกินเขา ผมอยากกินเขา ผมไม่อยากให้เขารังเกียจผม ผมไม่อยากเกิดมาเป็นจิ้งจอกแบบนี้เลย

 

            คุโร่เอง คุโร่จะให้ไอกินเองเจ้าหมาพรวดพราดมากอดผมไว้ แล้วรีบเช็ดน้ำตาให้ เขามักจะทำหน้าตาตื่นและตกใจเมื่อผมร้องไห้ ผมเคยร้องแค่ครั้งเดียว ตอนที่เขาขโมยจูบแรกของผมไป..

 

            นายเข้าใจเหรอว่าฉันหมายถึงอะไร

 

……………………………………………….

 

( :: คุโร่ ::)

 

            ผมเข้าใจถ่องแท้เลยล่ะ ผมไม่ใช่คุโร่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรอีกแล้ว ผมมองคนในอ้อมกอดที่กำลังร้องไห้เพราะความกังวล เขาอ่อนโยน และจริงจังกับความรัก ขนาดเรื่องจูบเขายังต้องการจะจูบกับคนคนเดียวตลอดชีวิต นับประสาอะไรกับเรื่องที่ลึกซึ้งกว่านั้น ผมไม่ยอมให้เขาทรมานไปมากกว่านี้หรอก ผมพยักหน้าแล้วจ้องตากับเรียวเมย์ แค่นิดเดียวเท่านั้นเขาก็เข้าใจว่าผมคิดอะไร

 

            ดูแลหลานฉันด้วย ถ้านายทิ้งเขา ฉันไม่ปล่อยให้นายมีชีวิตอยู่แน่

 

            ผมไม่ทิ้งเขาหรอกผมตอบกลับไปอย่างหนักแน่น เรียวเมย์พยักหน้าแล้วจูงนาโอยูกิเดินกลับออกไป

 

            ไอ มาเถอะผมประคองเขาที่ตัวเริ่มแห้งเข้าไปในห้องนอน คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน ไอตัวเล็กมาก และผมเชื่อว่าสิ่งที่เรียวเมย์พูดไม่ใช่คำขู่ เขาต้องกินอาหารแล้ว กินเป็นครั้งแรกในชีวิต และเขาร้องไห้ไม่หยุดเลย ยิ่งผมพาเขามานั่งบนฟูก มือของเขาจิกลงในเสื้อของผมแน่น

 

            ไอไม่ ..ไม่รู้จะทำยังไงเขาหันมาหาผมแล้วร้องไห้โฮ ผมใจหายวาบ ผมไม่ชอบเห็นเขาร้องไห้ ตาสวยๆของเขามันจะบวมช้ำ

 

            ไออยากให้มันเกิดขึ้นเพราะความรัก ไอไม่อยากกินไปทั่วเหมือนที่เรียวเมย์ซังเคยทำ ผมไม่อยากเป็นแบบนั้น คุโร่ .. ทำยังไงดี ไอไม่น่าโตเลย ไม่น่าเลยเขาสะอื้นแล้วพึมพำออกมายาวเหยียด ผมจับใจความได้นิดหน่อย ผมค่อยๆกอดเขา เขาน่ารักมากจริงๆ ผมชอบที่เขาคิดแบบนั้น และผมจะเป็นคนนั้นของเขา เป็นคนเดียวที่จูบเขา ให้เขาจูบ กินเขา และให้เขากิน ก่อนหน้านี้ผมไม่เข้าใจอะไรมากนัก แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าการกระทำพวกนั้นมันสำคัญยังไง มันพิเศษถ้าเรามอบให้กับคนที่รักเพียงคนเดียว ผมจดจำได้ทุกอย่างที่เรียวเมย์เคยให้ผมดู ระหว่างที่เขาปั๊มน้องกับนาโอยูกินั่นแหละ

 

            มันจะเกิดขึ้นเพราะความรัก คุโร่รักไอผมพูดอย่างนุ่มนวล

 

            ฮึก นายไม่เข้าใจ มันไม่ใช่รักแบบนั้น

 

            คุโร่เข้าใจ เข้าใจทุกอย่าง คุโร่รักไอไม่เหมือนที่รักนาโอยูกิ คุโร่ไม่อยากจูบเขา ไม่อยากกอดเขา ไม่ได้อยากจะดูแลเขา เคียงข้างเขาเหมือนอย่างที่รู้สึกกับไอ มันมีเพียงความจงรักภักดีที่คุโร่มีให้นาโอะจัง คุโร่รักไอ อยากจูบไอคนเดียวตลอดชีวิต และไม่ให้ใครมาจูบไออีก คุโร่จะเป็นของไอคนเดียว ทุกอย่าง คุโร่ให้หมดเลยนะผมจับมือเขาแล้วค่อยๆพูดออกมา ไม่ทำหน้าทะเล้นไร้เดียงสาเหมือนอย่างเคย ให้เขารู้ว่าผมเองก็โตขึ้น และโตพอ

 

            ตะ แต่ ไอเห็นคุโร่เป็นน้องมาตลอด

 

            ไม่จริงหรอก ไม่จริงสักนิด คิดดีๆสิผมรีบสวน ไอก้มหน้า หน้าแดงแจ๋ แค่เห็นเขาหยุดร้องไห้ผมก็ยิ้มออก ผมพุ่งตัวทับเขาเหมือนที่เคยทำ ตัวเล็กๆของเขานอนราบไปกับฟูก หางที่น่ารักนั่นขยับไปมาอย่างแตกตื่น ผมเอาจมูกลงไปฟัดที่แก้มเขาอย่างที่ชอบทำ ไอเองก็รักผม ผมไม่ได้คิดไปเอง ผมเคยแกล้งเนียนบอกว่าจะไปถามหาเรื่องจูบกับผู้หญิงที่มาบอกชอบผม แต่ไอหงุดหงิดขึ้นมา เขาไม่ชอบใจและห้ามไม่ให้ผมมีแฟน ผมรู้หรอก ว่าเขาเองก็อยากให้ผมอยู่กับเขา..เพียงคนเดียว

 

            ฮื้อ คุโร่เขาครางเบาๆ เมื่อผมงับเข้าที่คอเขา ทำทุกอย่างเหมือนที่ผมเคยเห็น ผมเองก็ไม่เคยปฏิบัติ แต่ผมจะระมัดระวัง จะไม่ให้เขาเจ็บ

 

            กินผมนะผมยิ้มให้เขา จูบปากเล็กโดยไม่รอให้เขาพูดอะไรอีก ปากนิ่มๆที่ผมชอบ ผมสอดลิ้นเข้าไป ทุกอย่างเป็นไปตามสัญชาตญาณ ผมปล่อยความคิดทุกอย่างไว้เบื้องหลัง ทิ้งภาพของเรียวเมย์และนาโอยูกิ แต่สัมผัสเขาอย่างที่ผมอยากจะทำ เลียเขาทั้งตัวอย่างที่ผมคิดจะทำมาตั้งแต่แรก

 

            ผมกินเขา และให้เขากิน ทุกอย่างเป็นไปอย่างนุ่มนวลและรักใคร่ ไอไม่ต่อต้านและหวาดกลัวอีกเมื่อผมคอยกอดเขา ผมไม่เคยรู้ว่า ปั๊มน้องของเรียวเมย์มันรู้สึกดีขนาดนี้ มันทำให้ผมเห็นสีหน้าที่ผมไม่เคยเห็นจากไอ ทำให้ผมได้สัมผัสทุกอณูพื้นผิวบนตัวเขา สัมผัสความรัดรึงภายใน ความอุ่นร้อน มิน่าเรียวเมย์ถึงได้ปั๊มน้องกับนาโอะจังเกือบทุกวัน


            และหลังจากคืนนั้น ไอไม่เคยเชื่อเวลาผมทำหน้าซื่อๆอีกเลย

 

            คุโร่! อย่ามาเนียน อย่าเลียหู !เขาดุขึ้นเยอะเลยแหะ แถมยังฟาดผมแรงสุดๆ ผมแค่เข้าไปคลอเคลียลิ้มชิมหูนิ่มๆนิดหน่อยเอง

 

            หิวหรือยัง คืนนี้กินคุโร่อีกไหมผมยิ้มหวานให้เขา  

 

            อาทิตย์ล่ะครั้งก็พอแล้ว ไอไม่ได้หื่นเหมือนเรียวเมย์ซังนะเขาแก้มแดง พูดถึงเรื่องกินทีไรเขินทุกที ผมฟัดจมูกอยู่แถวต้นคอเล็ก ชอบกลิ่นของเขามากจริงๆ

 

            ลูกใครนะ หื่นเหมือนพ่อเลยนาโอะจังพึมพำแล้วมองหน้าผม

 

            คุโร่ไม่ได้หื่นสักหน่อย คุโร่อยากให้ไอแข็งแรง เพราะคุโร่รักไอม๊ากมากผมทำหน้าซื่อแล้วยิ้มทะเล้นให้คนที่ผมกอดอยู่ ไอไม่โตขึ้นเลยสักนิด แต่ก็ดีแล้วทำให้ผมเข้าไปฟัดเขาง่ายมา กอดก็พอดีมือ แก้มป่องๆของเขาล่อให้ผมเข้าไปงับอีก จนมันขึ้นสีแดงน่าพอใจ

 

            มาทำแบ๊วตอนนี้ก็ไม่เชื่อแล้ว ! หึไอดันหน้าผมออก

 

            เปล่าทำแบ๊วสักหน่อย คุโร่ไม่น่ารักเหรอ ไอไม่รักคุโร่เหรอผมเอียงคอ ทำตาใสแป๋วใส่เขา ไอเขินมากเลยนะนั่นเวลาผมทำแบบนี้ใส่

 

            รักสิ

 

            ก็แค่นั้นเรียวเมย์ยิ้มเผล่แล้วรวบตัวไอกับนาโอยูกิไปกอด ผมก็กระโดดไปร่วมวงด้วย พวกเราหัวเราะให้กันเมื่อหางทั้งเก้าของเรียวเมย์และสองหางของไอพันกันไปมา รวมถึงหางของผมกับนาโอะจังด้วย

 

            ฉันก็รักไอนะเรียวเมย์จูบหน้าผากน้อยๆของไอ นาโอะจังหอมแก้มตามไปติดๆ ผมเลยขยับไปจุ๊บปากเขาเสียเลย

 

            ผมก็รักพวกคุณผมพูดออกไป ดีใจจริงๆที่ได้มาเจอพวกเขา ได้หลุดออกจากฝันร้ายและการถูกทุบตี หนำซ้ำพวกเขายังให้ความรักกับผม อย่างที่ผมไม่เคยได้มาก่อน ความรักที่ผมไม่สนใจนิยามว่ามันเป็นแบบไหน ในเมื่อพวกเขาเป็นทั้งเพื่อน เจ้านาย ครอบครัว และคนรัก

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------


ลูกหมาน้อยของเราก็ไม่ได้ใสเท่าไหร่ หึหึ
ขออภัยคนที่อยากให้คุโร่เคะนะคะงืออ พลังเคะน้องไอมาแรงเลยออกมารูปแบบนี้
จบกันไปตั้งสองภาคแล้ว ขอบคุณที่อ่านกันมาจนถึงตอนนี้ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหน
เพราะคู่สุดท้าย ... แซ่บนะเอออออออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1628 zelef (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 16:35
    สัมผัสได้ถึงความเวลลินจากตัวคุโร่ ถ้าเวลเปอร์กับคุไอมาเจอกันคงสนุกมากแน่ๆ
    #1,628
    1
    • #1628-1 pim_Y3T(จากตอนที่ 53)
      21 สิงหาคม 2562 / 20:03
      +++++++1
      #1628-1
  2. #1599 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 23:31
    แหมคุโร่ ตอนแบ๊ว งงนู่นนี่ก็น่ารักหรอก รักไอแบบซื่อๆ แต่เวลาคุโร่คุงกำลังคิดนู่นนี่ละมีความคิด ‘ปั๊มน้อง’ ขึ้นมาก มันน่าเตะก้นไปหานังจิ้งจอกจริงๆ ลูกพ่อแท้ๆเลยนะเราเนี่ย 555666
    #1,599
    0
  3. #1508 Nantashi (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:55
    อะโห!!! คุโระนี่นายโตเร็วปานนี้เชียว น้องไอก็มีคนดูแลแล้วสินะ แค่นี้ก็วางใจได้ TvT
    #1,508
    0
  4. #1414 itzmeboombim (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 19:40
    ตกลงไอจังกินที่ไหน ปากก็ชวนไอกิน แต่จริงๆคุโร่กินไอชัดๆ!
    #1,414
    0
  5. #1348 Fasha (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 09:08
    หวีดดดดดด น้องไออออ ทำไมน่ารัก งื้ออออออ เดี๋ยวตามไปหวีดอิมิ้นกับพี่ยักษ์ต่อ กรี๊ดดดด
    #1,348
    0
  6. #1271 InLove (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 17:43
    ครอบครัวสุขสันต์ น่าร้ากกกกก
    #1,271
    0
  7. #1217 จี้จอย คนนี่แหละ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 20:53
    น่ารักมากกกกกกกก ไอน่ารัก คุโร่ได้เชื้อหื่นจากพ่อมาใช่ไหม??
    #1,217
    0
  8. #1184 baekbow (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 22:56
    โอ๊ยยยย น่ารักจริงๆเลยอ่ะ 
    #1,184
    0
  9. #1054 Bennie_ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 15:17
    คุโร่นี่มันเรียวเมยฟ์สองชัด ๆ แอ๊บแบ๊วใสซื่อหลอกให้ไอตายใจ งื้อออ ชอบคู่นี้อ่ะ
    #1,054
    0
  10. #921 fe&font (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:26
    หลงรักคู่นี้ ฟฟฟฟฟ
    #921
    0
  11. #749 Namthip Samankai (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 18:13
    น่ารักกกกกก ><
    #749
    0
  12. #451 thifu:') (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 19:14
    น่ารักมากกกกก เมะแอ๊บแบ๊วแบบคุโร่ อ่านแล้วทำให้ใจกระชุ่มกระชวยจริงๆ ใกล้ถึงคิวน้องแมวน้อยแล้วสินะ!! *_* อยากรู้จังว่าพี่ยักษฺจะหลงแมว หรือแมวหลงยักษ์ก่อน
    #451
    0
  13. #450 เป็ดตอน (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 14:41
    คุโร่ใสๆ 55555
    #450
    0
  14. #449 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 21:27
    น่ารักออ่าา. รออยู่น๊าาาาา
    #449
    0
  15. #448 Yokai (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 19:43
    ว่าแล้วเชียววววว น้องหมาไม่ได้ใสซื่ออย่างที่คุณคิด 5555555 โทษเรียวเมย์เลย! สอนอะไรให้ลูกเนี่ย! ไอจังเลยซวยเลย... เอ๊ะ หรือว่าโชคดีดีนะ 555 เลิกแบ๊วได้แล้วนะคุโร่ ไม่เนียนแล้วล่ะ เชื้อพ่อมันแรง 555555 // ในที่สุด... คู่ลับสุดยอดก็จะมาแล้ววววววว ><
    #448
    0
  16. #447 Kauwyeah (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 18:27
    น่าร้ากกกกก รอตอนต่อไปน้า~
    #447
    0
  17. #446 อีกาสีขาว (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 18:07
    กรี๊ดด ชอบคู่นี้มากกค่ะ
    #446
    0
  18. #445 ARneko (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 17:07
    รอๆๆๆ คู่สุดท้าย
    #445
    0
  19. #444 Ms.mouw (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 17:04
    ตั้งหน้าตั้งตารอ รอร๊อรอ~~~ รอนุ๊งแมวกะพี่ยักษ์
    #444
    0
  20. #443 zaha (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 16:47
    ขี้หวงนะเนี่ยคุโร่
    #443
    0
  21. #442 NamKudos (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 16:34
    น้องหมาของเจ้ น่ารักน่ากินจังลูก
    #442
    0
  22. #441 รอซื้อจ้าไม่มีพลาด (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 15:22
    เย้ คู่สุดท้ายมาแว้วๆ ใกล้รีปริ้นแล้ว เย้ๆ
    #441
    0