[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 49 : ภาค 2 ตอนที่ 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    22 ต.ค. 58


21

 

 

 

ถึงร่างกายผมจะฟื้นสภาพได้เร็วขนาดไหน แต่ความเจ็บปวดก่อนที่จะฟื้นสภาพมันก็มีอยู่ ผมที่ถูกเรียวเมย์ที่อดอยากมานานจับกินไม่ยอมหยุดก็เล่นเอาเหนื่อยจนแทบไม่อยากกระดิกตัวไปไหน ยังดีที่เขามาเช็ดตัวให้ผมจนสบายและทำให้ผมนอนหลับไปได้ ตื่นเช้ามาเขาก็รีบเอาอาหาร ขนม ทุกอย่างที่ผมชอบมาประเคนให้ถึงที่นอน หูตั้ง หางกระดิกมาเลย เรียวเมย์กลับมาหน้าตาสดใสอีกครั้งเมื่อได้รับอาหาร แถมยังมีเรียวเมย์สองโผล่มายืนข้างๆให้ผมสับสนเล่น อันที่จริงพวกเขาแค่คล้ายกันแต่ไม่เหมือน คงเพราะบุคลิกทำให้ดูแตกต่าง เรียวเมย์จะดูโตและเจ้าเล่ห์กว่า ในขณะเดียวกันอินุงามิจะดูซื่อๆเหมือนลูกหมาติดแม่

 

            นาโอะจัง เมื่อไหร่จะไล่เขาไปล่ะ จะให้เขาอยู่ที่นี่เหรอเรียวเมย์กระซิบแล้วเหล่ไปทางคนข้างหลังที่ยืนไม่รู้เรื่องอยู่

 

            ถ้าผมไล่เขาก็ใจร้ายเกินไปหน่ะสิ เขาไม่มีที่พึ่งนะผมตอบกลับไปเต็มเสียง เพราะอินุงามิเพิ่งหนีมาจากเจ้าของ เขาคงไม่มีที่ไป จริงสิ แม้แต่ชื่อเขาก็ยังไม่มี เจ้าหมาตัวโตยิ้มกว้างเมื่อได้ยินว่าผมจะไม่ไล่เขา เขาขยับมาเอาหัวไถแก้มผมอย่างอ้อนๆ หางกระดิกพั่บๆ ดูยังไงก็เป็นลูกหมาในร่างคนชัดๆ

 

            เฮ้ๆ น้อยหน่อย ห้ามทำอย่างนี้เรียวเมย์ดึงเขาออกไปจากผม

 

            ทำไมล่ะ ผมทำอะไรผิดเขาทำหน้างง ไม่เข้าใจเรียวเมย์ที่ทำหน้าบูดบึ้ง หูเขาลู่ลงไปนิดหน่อยเมื่อถูกดุ หน้าเหมือนเรียวเมย์แต่คนละอารมณ์ ก็ทำเอาผมขำได้เหมือนกัน ผมคงไม่มีทางเห็นหน้าแบบนี้ของจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ หน้าตาซื่อๆเนี่ย

 

            นาโอะจังเป็นเมียฉัน เพราะงั้นห้ามเข้าใกล้หรือใกล้ชิดเกินจำเป็น ห้ามอ้อน ห้ามกอด เข้าใจไหม ? ” เรียวเมย์พูดคำว่าเมียออกมาหน้าตาเฉย

 

            เมีย?” เขาทวนคำ ทำหน้าครุ่นคิด

 

            นายไม่รู้จักคำว่าเมียหรือไง จะบ้าตายเรียวเมย์จับหัวตัวเองแล้วถอนหายใจ ส่วนผมได้แต่อมยิ้มกับพวกเขา ถึงเรียวเมย์จะเกลียดขี้หน้าอินุงามิ แต่ก็ไม่ได้ทำรุนแรงอะไร คงเพราะเจ้าหมาตัวไม่น้อยนี่ถ้าให้สู้จริงๆก็เก่งพอตัวเหมือนกัน ผมเคยเห็นมากับตาแล้วนี่นา

 

            เจ้านายคนก่อนก็บอกว่า เธอเป็นเมียคุณ มันมีได้ทีละหลายๆคนเหรอ

 

            เรียวเมย์ชะงักไปเลย ส่วนผมหันไปมองหน้าเขา รู้สึกเหมือนโดนฟาดหัวแรงๆอยู่ครั้งหนึ่ง แต่ผมตัดสินใจที่จะไม่โวยวาย แม้ว่าจะรู้สึกร้อนๆที่หัวเหมือนเขาจะงอกออกมาก็ตาม เพิ่งได้เห็นจิ้งจอกหน้าซีดก็วันนี้แหละ เรียวเมย์เดินเข้าไปตบหัวอินุงามิทันทีที่ตั้งสติได้ เจ้าหมาแยกเขี้ยวแล้วตั้งท่าจะกระโจนเข้ากัด เอ่อ .. เหมือนเห็นหมาตัวโตๆแยกเขี้ยวขู่กันเลย พูดถึงเรื่องบรรดากิ๊กเก่าของเรียวเมย์ทำให้ผมไม่พอใจก็จริง แต่พอเห็นภาพตรงหน้าก็อดขำออกมาไม่ได้

 

            อย่าตีกันสิ อินุงามินิ่งๆผมหันไปสั่งคนที่เชื่อฟังกว่าก่อน เขาก็หยุดแล้วสงบนิ่งทันใด แม้ว่ายังจ้องเรียวเมย์อยู่

 

            เธอไม่ใช่เมียฉันเรียวเมย์เริ่มพูดกับอินุงามิ ไม่กล้าหันมามองผมเลย

 

            แต่ก็เคยเป็นไม่ใช่เหรอผมพูดแล้วเลิกคิ้วใส่ อยากรู้ว่าเขาจะจัดการยังไง เรียวเมย์ถอนหายใจดูหงุดหงิดและกลัวผมโกรธไปด้วยในเวลาเดียวกัน

 

            ไปถามไอเอาแล้วกัน ขี้เกียจอธิบาย แล้ววันๆแกคิดจะสิงอยู่แถวนี้ไม่ไปไหนเลยหรือไง เราต้องการเวลาส่วนตัวนะเจ้าจิ้งจอกเริ่มพองหางสีเงินๆนั่นออกอย่างโมโห ตลกดีครับ ผมเอื้อมมือไปลูบหางเขาเล่น

 

            ผมต้องอยู่ เผื่อนายทำอันตรายอะไรกับเจ้านายอีก

 

            ฮ่าๆๆเรียวเมย์ขำออกมาเมื่ออินุงามิทำหน้าตาจริงจัง และคงจะหมายถึงเมื่อวานที่ผมโดนเรียวเมย์จับกินจนเช้า ผมร้อนหน้าแล้วรีบหลบสายตาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่หันมาขยิบตาให้ผม 

 

            ถ้าทำอันตรายเขาก็ต้องบาดเจ็บสิ ไอ้หมาโง่ ดูเขาตอนนี้แข็งแรงจะตาย หน้าตาสดใสด้วย เพราะเขาชอบไง ไม่ได้ทำร้ายสักหน่อยเขาเรียกร่วมรัก.. โอ๊ย พี่เจ็บนะครับเขาร้องเมื่อผมฟาดเขาแรงๆที่กลางหลัง พูดบ้าอะไรใส่เด็ก คือถึงเขาจะตัวโตล่ำบึ้กแต่ผมว่าเขายังไม่โตเท่าไหร่ คงเพราะไม่เคยมีใครสอนเรื่องภายนอกกับเขามากนัก เรื่องแบบนี้ต้องค่อยเป็นค่อยไป

 

            ว่าแต่เขาเป็นหมา ตัวเองไม่ใช่หมาหรือไงผมบ่น

 

            พี่เป็นจิ้งจอก มันเป็นหมาป่าเรียวเมย์ยังจะเถียง ตอนนี้เขาเลยดูเหมือนเด็กๆที่ตีกันไม่เลิก ส่วนอินุงามิพึมพำคำว่าร่วมรักพลางพยักหน้าอย่างเข้าใจ เข้าใจว่าอะไรล่ะนั่น น่าเป็นห่วงแหะ

 

            เป็นคนรักกันก็ต้องทำแบบเมื่อวานใช่ไหม งั้นผมทำกับคุณได้รึเปล่า ผมก็รักคุณนะอินุงามิหันมาหาผม ไม่มีวี่แววของการล้อเล่น เผลอใจสั่นไปแวบนึงเลย ก็เขาเล่นหน้าเหมือนเรียวเมย์ขนาดนั้น ผมคงจะหน้าแดงเพราะเรียวเมย์พุ่งมาดึงผมไปนั่งตักแล้วหันหน้าผมเข้าหาเขา ไม่ยอมให้หันออกไปหาเจ้าหมาตัวโตนั่น มือเขาจับแก้มผมแล้วดึงๆพลางจ้องลงมาอย่างดุๆ

 

            นอกใจเหรอ ต่อหน้าพี่เลยนะ เดี๋ยวๆ เดี๋ยวกดให้ลุกไม่ขึ้น สมานแผลไม่ทันเลยเขาขู่ผมในลำคอ ก่อนจะหันไปถลึงตาใส่อินุงามิ

 

            ทำได้กับคนคนเดียวเท่านั้นแหละ แล้วที่ว่ารักนายพูดบ้าอะไร ห๊า

 

            ใจเย็นๆเรียวเมย์ผมรีบกอดเขาไว้ให้เขาเย็นลง โมโหหึงแล้วนั่น ปกติเขาค่อนข้างใจเย็น แต่พอมีอินุงามิในบ้าน อารมณ์เขาขึ้นๆลงๆเหมือนคนวัยทอง

 

            ผมก็ต้องรักเจ้าของเป็นเรื่องปกติ หมาที่ไหนก็รักเจ้าของทั้งนั้นแหละ แถมคุณยังน่ารักมากๆ ใจดี ตัวหอมด้วย ผมชอบผมเขินอีกรอบเมื่ออินุงามิพูดชมผมหน้าตาเฉยโดยไม่มีวี่แววจีบ หรือหยอดอะไรทั้งนั้น แต่เพราะพูดด้วยหน้าของเรียวเมย์ ผมเลยเขินเป็นบ้า

 

            อย่าเรียกเจ้านายเลย ฉันไม่ใช่เจ้านายของนายผมสูดลมหายใจเข้า ก่อนจะแกะมือคนขี้หึงเพื่อหันไปคุยกับเจ้าหมาที่ทำหน้าตกใจทันทีที่ผมพูด

 

            คุณจะทิ้งผมเหรอ?” หน้าหงอยลงไปจนผมใจอ่อนยวบ               

 

            อ่า ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก แต่นายไม่ใช่สุนัข ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว นายควรมีชีวิตเป็นของตัวเอง อยากทำอะไรก็ทำ ไม่ต้องทำตามคำสั่งของผม ไม่ต้องคิดว่าผมเป็นเจ้านาย เอาเป็นว่าเราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่นี้ไป ตกลงไหมผมยิ้มแล้วตบบ่าเขาไปมา อินุงามิกระพริบตา ทำหน้ามึนๆ

 

            เพื่อน? เพื่อนกันเป็นยังไงเหรอเขาขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจสิ่งที่ผมพูด เขาเข้าใจคำว่าเจ้านาย คนรัก เมีย แต่ไม่เข้าใจคำว่าเพื่อนแหะ

 

            ก็ .. อืม..ผมนิ่งไป เพิ่งตระหนักได้ว่าตัวผมเองก็ไม่มีเพื่อนเหมือนกัน แบบไหนถึงจะเรียกว่าเพื่อนได้กันนะ ? ผมนิ่งไปนานจนเรียวเมย์เข้ามากอดไหล่ คงเป็นเพราะเขารู้ว่าผมกำลังคิดอะไร และเริ่มรู้สึกเศร้าขึ้นมา เขาจึงยิ้มแล้วเข้ามาจูบขมับผมเบาๆ ก่อนจะหันไปอธิบายเสียเอง

 

            ก็เป็นคนที่ห่วงใยกันและกัน คอยช่วยเหลือเวลามีปัญหา ไปเที่ยวด้วยกัน แลกเปลี่ยนความทุกข์ความสุข ก็เป็นรูปแบบหนึ่งของคนรัก แต่รักคนละแบบ นายค่อยๆเรียนรู้ไป เดี๋ยวก็เข้าใจเองเรียวเมย์กลับดูใจดีขึ้นมาทันตา

 

            งั้นผมเป็นเพื่อนกับคุณด้วยไหมอินุงามิถามเรียวเมย์ตรงๆ

 

            หึหึ ถ้านายอยากเป็น ฉันก็ไม่ขัด

 

            แล้วทั้งสองคนก็ดูเข้ากันได้มากขึ้น เมื่อเราตกลงกันว่าจะหาชื่อให้เขา ผมและเรียวเมย์เลือกกันอยู่ไม่นาน เพราะเรียวเมย์ดันตั้งชื่อเหมือนเลี้ยงหมาให้เขาว่า คุโร่ ที่แปลว่าสีดำ ส่วนเจ้าหมาที่น่าสงสารก็ดันดีใจที่ได้ชื่อใหม่จนไม่คิดจะคัดค้าน แหม ตั้งชื่อแบบไม่ใช้ความคิดเลยอ่ะ

 

            ทำไม จะคิดให้มันแบบตั้งใจทำไม ชอบมันเหรอเรียวเมย์หาเรื่องผมอีก

 

            ขี้หึงผมบ่นกลับ

 

            ที่รักไม่ขี้หึงเลยนะครับ ขนาดพี่บิ๊วหน่อยเดียวไฟลุกเลยเขาเลยแหย่กลับมา โอเค ผมขี้หึงก็ได้ เผลอๆขี้หึงกว่าเขาอีก

 

            เราไม่ได้เถียงกันต่อ เพราะมีคนเข้ามาที่ศาล หลังจากเรียวเมย์ป่วยไปนานเลยไม่ได้ออกไปช่วยคนที่เจอปีศาจดังเดิม พอเรียวเมย์หายและยอมเปิดศาลให้คนเข้ามาขอความช่วยเหลือ คนเลยแห่กันมา เรียวเมย์แต่งตัวแล้วออกไปด้านนอก ส่วนผมแอบส่องเขาอยู่ด้านหลัง เรียวเมย์ที่ยิ้มแย้มอย่างใจดีนั้นเป็นภาพที่ผมชอบที่สุดแล้ว เวลาอยู่กับผมเขามักจะยิ้มหื่นๆไม่ก็ยิ้มหวานตลอด รอยยิ้มที่บริสุทธิ์ใจของเขาระหว่างทำงาน จึงเป็นสิ่งหนึ่งที่ผมรัก

 

            ไอจัง เขาทำแบบนี้มานานแล้วเหรอผมกระซิบถามจิ้งจอกน้อยที่เดินผ่านมาทางนี้พอดี โดยที่อินุงามิหรือคนที่เพิ่งได้ชื่อใหม่ว่าคุโร่ มาเกาะแขนผมอยู่ทางซ้ายอีกด้าน ไอจังมองตามสายตาผมไปแล้วก็ยิ้ม

 

            ครับ ตั้งแต่จำความได้ผมก็เห็นนายท่านทำงานอย่างนี้ตลอด

 

            เขาไม่ได้อะไรตอบแทนเสียหน่อย จิ้งจอกไม่ชอบทำอะไรให้ใครฟรีๆไม่ใช่เหรอผมค่อยๆลากไอจังมาคุยห่างๆ เรียวเมย์หน่ะหูดีจะตาย เดี๋ยวเขาได้มาล้อผมอีกว่าผมสนใจเขา ถึงแม้จะสนใจจริงๆก็ตามที

 

            ก็ไม่ได้อะไรหรอกครับ ถึงแม้ว่าหลังๆจะได้รับการบริจาคมากจนสามารถใช้ชีวิตในสังคมได้โดยไม่ต้องออกไปทำงาน แต่นายท่านก็ยังทำ มันเป็นเพราะว่าเขาเบื่อการใช้ชีวิตไปวันๆ ผมเองก็เคยถามว่าทำไมต้องช่วยคนอื่นด้วย ในเมื่อเราเป็นปีศาจ มนุษย์รังเกียจเราจะตายไป แต่เราก็ยังช่วยเขา ตอนแรกผมนึกว่านายท่านจะตอบว่าเพื่อชื่อเสียงของตระกูลอินาริ หรืออะไรอย่างนั้นเสียอีกไอจังยิ้มน้อยๆ ดูเหมือนกำลังนึกย้อนเรื่องราว

 

            คงเพราะคุณพ่อคุณแม่ของผมเคยอยู่ที่นี่ในระยะเวลาสั้นๆ เคยช่วยเหลือผู้คน นายท่านเลยเลือกที่จะสานต่อความต้องการของพวกเขา ถึงแม้ว่านายท่านจะเป็นคนปากแข็ง และเอาแต่พูดว่าทำไปแก้เบื่อแก้เซ็ง แต่นายท่านเป็นคนจิตใจอ่อนโยนกว่าที่เห็นนะครับไอจังยิ้มหวานให้ผม

 

            หืม เขาก็อาจจะแก้เบื่อเฉยๆก็ได้ คิดมากไปรึเปล่าผมแหย่จิ้งจอกน้อย

 

            ไม่ได้คิดมากหรอกครับ นายท่านเคยพาผมไปไหว้พ่อกับแม่ เขาบอกกับพ่อแม่ผมว่า ไม่ต้องเป็นห่วงอะไร จะดูแลทั้งผม ศาลเจ้าและผู้คนเองเขาพูดเสียงแผ่ว ดวงตาดูสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อพูดถึงพ่อกับแม่ แม้ว่าเขาจะดูโตกว่าวัยอย่างไร เขาก็ยังคงเป็นเด็ก ผมเข้าไปกอดไอจังเอาไว้ เด็กคนนี้จะเติบโตมาอย่างอ่อนโยนได้อย่างไร ถ้าเรียวเมย์ไม่ได้เลี้ยงเขาด้วยความรักและความเอาใจใส่ บางทีเรียวเมย์คงไม่ได้เป็นเพียงจิ้งจอกเจ้าเล่ห์หื่นกามเหมือนอย่างที่ผมเคยนึกเกลียดชัง เรียวเมย์ที่เคยเป็นอาจารย์ของผมนั้นอ่อนโยน ใจดี และเขาไม่ได้หลอกลวงเลย เขาเป็นคนอย่างนั้น เป็นอย่างที่ผมตกหลุมรัก สิ่งเดียวที่เขาหลอกผม คือการที่เขาเป็นปีศาจ คือการที่เขาอยากจะหม่ำผมตั้งแต่เด็กๆนั่นแหละ

 

            ผมหัวเราะในลำคอหน่อยๆเมื่อนึกภาพเรียวเมย์ที่หาทางหม่ำผมมาตลอดหลายปีโดยไม่ให้ผมรู้ตัว ไอจังเงยหน้ามามองผมเล็กน้อยอย่างงงๆ

 

            คิดซะว่าเรียวเมย์เป็นพ่อ แล้วผมเป็นแม่ก็แล้วกันนะ ไอจังจะได้ไม่เหงา

 

            เมื่อผมพูดออกไป รอยยิ้มจากเด็กน้อยตรงหน้าก็ทำให้หัวใจผมอบอุ่น รอยยิ้มที่ไร้เดียงสาและแสนดีใจ เขาเขย่งเท้ามากอดผมแน่นๆอีกครั้ง รู้สึกได้ว่าเขาสะอื้นเหมือนเด็ก ผมอุ้มเขาขึ้นแล้วปลอบโยนอย่างสุดความสามารถ แต่พอหันมาเจอคุโร่ ก็พบว่าเขาทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้เหมือนกัน

 

            ให้คุณเป็นแม่ผมด้วยได้ไหม ผมก็ไม่มีแม่นะ

 

            ฮ่าๆ คุโร่ มานี่มาผมหัวเราะอย่างเอ็นดู พลางดึงเขามากอดด้วยอีกคน

 

            เฮ้ๆ ทำอะไรเสียงเข้มๆของเรียวเมย์ที่โผล่มายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ทำเอาผมสะดุ้ง ยังไม่วายทำหน้าเหมือนอยากเข้ามาขบหัวอินุงามิอีกเมื่อเห็นผมโดนร่างใหญ่ๆกอดเสียมิด ผมหันไปยิ้มหวานให้เรียวเมย์

 

            คุณนาโอยูกิบอกว่าให้ผมคิดว่าเขาเป็นแม่ และนายท่านเป็นพ่อก็ได้ ผมเลยตื้นตัน ไม่ได้ตั้งใจจะแตะต้องคนรักของนายท่านนะ แต่ว่า ฮึก กอดของเขาอุ่นจริงๆไอจังรีบดิ้นออกจากผมแล้วหันไปอธิบายกับเรียวเมย์

 

            เรียวเมย์ไม่ใช่คนใจร้าย ผมรู้ดีเลยล่ะ และเขาไม่ได้หึงที่ไอกอดผม มันเป็นเพราะเจ้าหมาตัวโตที่ยังกอดผมไม่เลิกมากกว่า 

 

แล้วไอ้หมานั่นกอดด้วยทำไมไม่ทราบ

 

งั้นผมกอดคุณด้วยนะ อย่าอิจฉาไปเลยคุโร่ยิ้มร่าแล้วกระโดดกอดเรียวเมย์ด้วยอีกคน ผมหลุดขำออกมายกใหญ่เมื่อผู้ชายตัวบึ้กๆสองคนกอดกัน อันที่จริงมีเพียงอินุงามิที่กอดเขาเต็มเหนี่ยว เรียวเมย์ตัวแข็งทื่อแล้วร้องเฮ้ยดังๆ ก่อนจะรีบผลักเจ้าหมาออก ส่วนคุโร่ทำหน้างงๆ

 

เด็กขี้อิจฉาเนอะคุโร่ผมแกล้งแหย่เรียวเมย์

 

            พอๆ พี่ไปทำงานต่อแล้ว กูจะเลิกหึงเพราะมันติงต๊องเนี่ยแหละเรียวเมย์พูดประโยคแรกกับผม ก่อนจะพึมพำกับตัวเองทีหลัง

 

            ผมใช้เวลาที่เหลือเข้าห้องไป แอบฝึกการแปลงร่างไปและกลับจนเริ่มคุ้นชิน ผมหยุดทำงานไปนานเป็นเดือน คงต้องกลับไปขอโทษผู้อำนวยการยกใหญ่ ผมละเสียวเขาจะไล่ออกเสียจริง ในระหว่างที่ผมฝึก ก็มีคุโร่นั่งเฝ้าผมอยู่ด้วย เขาเป็นเด็กดีและสามารถนั่งเฉยๆโดยไม่ขยับตัวได้นานมาก จนเรียวเมย์มาเรียกผมไปกินข้าว ผมจึงได้เรียกให้เขาขยับแล้วไปกินข้าวด้วยกัน    

 

            นายรู้ไหมว่านายอายุเท่าไหร่ผมถามคุโร่ที่ทำหางกระดิกอย่างตื่นเต้นเมื่อได้ร่วมโต๊ะกินข้าวกับพวกเรา เขาถูกเลี้ยงอย่างสุนัขมาตลอด เพิ่งได้กินข้าวอย่างมนุษย์เป็นครั้งแรก ผมแอบสงสารเขาเล็กน้อย

 

            เจ็ด ผมถูกเจ้านายคนเก่าใช้งานมาเจ็ดปีแล้ว นั่นนับเป็นอายุไหม

 

            ผมกับเรียวเมย์มองหน้ากัน ถ้านับเป็นอายุสุนัขก็คงอายุมาก แต่พอเป็นคน เขาเด็กกว่าไอตั้งสามปีแน๊ะ มิน่าดูมึนๆงงๆ แต่บางเรื่องก็ฉลาด คงเป็นเพราะเขาเรียนรู้อะไรได้จากเจ้านายคนเก่าก็จดจำไว้ได้หมด

 

            มิน่ามันโง่ๆเรียวเมย์บ่น แล้วตีมือเขาที่หยิบข้าวด้วยมือเปล่า

 

            อย่าว่าเขาสิเรียวเมย์  ..ใช้ตะเกียบคุโร่ นี่ช้อนผมดุพ่อจิ้งจอก แล้วเอาตะเกียบใส่มือหมาตัวโข่งที่อายุสวนทางกับรูปร่าง แล้วก็เริ่มกินให้ดูก่อน เขาจดจ้องแล้วก็เริ่มทำตามแบบเงอะงะ  แต่ไม่นานนักเขาก็กินข้าวได้เป็นปกติ

 

            จ้า ดุจังเลยเมียใครเนี่ย ไม่สิ ต้องบอกว่า ดุจังเลยจ๊ะแม่เรียวเมย์หัวเราะแล้วมองผมอย่างมีความนัย ผมหน้าแดงแปร๊ดทันทีที่เขาพูดจาแบบนั้น

 

            กินไปเงียบๆเลยผมดุเขาอีก เรียวเมย์ยกมือยอมแพ้แล้วกินข้าวแต่โดยดี มื้ออาหารที่แสนเหนื่อยดำเนินไปอย่างยาวนานเพราะคุโร่ตื่นเต้นกับอาหารทุกอย่างที่อร่อยเหลือเชื่อในความคิดของเขา ผมได้แต่ยิ้มอย่างเอ็นดู ส่วนเรียวเมย์เองก็แอบอมยิ้ม แต่พอผมหันไปมองก็ทำหน้าเฉยๆ แหม จะยิ้มให้อินุงามิซักรอบก็ไม่เป็นไรหรอกน่า เก๊กอยู่ได้

 

            นี่ คุณทำงานที่ศาลเพราะพี่ชายของคุณเหรอผมถามเขาเมื่อเราเตรียมตัวเข้านอน อินุงามิไม่งอแง แต่ยืนยันจะนอนที่หน้าประตูห้องในรูปร่างของสุนัข ผมและเรียวเมย์จึงต้องยอมแพ้ให้เขานอนได้ตามใจ

 

            พี่ชายของพี่เจอกับแม่ของไอที่นี่ เขาเองก็เคยเป็นองเมียวจิ และเธอมาขอให้เขาสอน เหมือนเรื่องของเราเลยว่าไหม พวกเราเขารักกัน มีชีวิตอยู่ด้วยกันที่นี่จนท้องไอ ตอนแรกพี่ไม่เคยมาเหยียบที่ศาลเจ้า จนพวกเขาจากไปและเหลือเพียงจิ้งจอกตัวน้อยที่ยังเป็นทารก พี่เชื่อว่ามันจะดีที่สุดถ้าพี่ให้ไอเติบโตที่นี่ ที่ที่พวกเขารักกัน และไม่น่าเชื่อเลย พี่ตัดสินใจถูก การเป็นองเมียวจิสืบต่อจากเขา ทำให้พี่เจอเรา เทวดาน้อยของพี่เขาโน้มหน้ามาจูบเบาๆที่หน้าผากผม เพียงแค่แตะเล็กน้อย รวบกับสายตาที่เต็มไปด้วยความหมายของเขา ก็ทำให้ผมเขินจนได้แต่ล้มตัวลงนอนแล้วหันหลังหนีเขา จมูกซุกซนยังตามมาคลอเคลียที่หลังคอของผม

 

            เรียวเมย์ เมื่อวานกินไปหลายรอบแล้วนะผมปรามเขา

 

            กินก็ส่วนกิน พี่อยากกอดเรานี่มือเหนียวๆเลื่อนมาดึงสายยูกาตะออกอย่างแนบเนียน ก่อนเลื่อนมือเข้าหาอกของผม

 

            หื่นจริงๆเลย ผมเหนื่อยนะผมรีบจับมือเขาเอาไว้ ไม่ได้เล่นตัว แต่เมื่อวานมันเหนื่อยมากจริงๆ ไม่ใช่ว่าผมฟื้นคืนได้แล้วจะไม่เหนื่อยนะ มันก็ต้องใช้พลังเหมือนกัน ผมอยากพักสักวันสองวันก็ยังดี อีกอย่างเขาซัดผมไปขนาดที่นับรอบไม่ถูกแล้ว ก็ยังจะทำต่ออีกเหรอ

 

            ไหนๆก็มีลูกตั้งสองคนแล้ว ปั๊มเพิ่มอีกสักคนไหมแม่ หึหึเขากระซิบแล้วเริ่มจู่โจมจุดอ่อนของผม แล้วมาเรียกมงแม่อะไร อายจะแย่แล้วเนี่ย !

 

            นะครับ คนดี ให้พี่กอดนะ เราเองก็รู้สึกดีนี่ นะครับ พี่จะทำเบาๆ”  เขาอ้อนพร้อมทั้งจูบไปเรื่อย จูบไล่ลงมาตามหลัง ว่าแต่ถอดชุดผมออกไปตอนไหนเนี่ยไม่ทันได้สังเกต จับมาขนาดนี้แล้วไม่ต้องขอหรอก หึ ผมงอนน้อยๆที่เขาจับผมกดแบบไม่คิดจะหยุดพักบ้างเลย แต่พอเขาพลิกตัวผมไปหา แล้วยิ้มหล่อมาให้แบบนั้น ผมก็ใจอ่อนหน่ะสิ ใครใช้ให้ทำหน้าทำตาออดอ้อนใส่ผมขนาดนี้

 

            ครั้งเดียวนะผมพึมพำ

 

            สามเขายังต่อรองแล้ว ซุกไซร้ลงมาที่คอ ผมสะท้านเฮือก สามรอบของเขามันกินพลังมากเลยนะ ! แล้วสามรอบของเขา ผมก็ปาไปหลายรอบเลยด้วย

 

            สอง ห้ามต่อรองแล้วไม่งั้นไม่ยอมด้วยผมดุเขา แต่แล้วก็ครางเบาๆเมื่อโดนรังแก เรียวเมย์ยิ้มระรื่นแล้วพยักหน้าตกลง ก่อนจะเริ่มจัดการผมอย่างจริงจัง และเขาทำตามที่พูด สองรอบของเขามันอ่อนโยนจริงๆ ทำให้ผมแทบไม่เจ็บเลย ไม่เหมือนเมื่อวาน ผมควรจะจดไว้ว่าอย่าปล่อยให้เรียวเมย์หิว ไม่งั้นเขาจะซัดผมไม่ยอมหยุด พอเขาอิ่มท้อง เลยยอมหยุดที่สองตามตกลง

 

            ผมตื่นเช้ามาอย่างแจ่มใส เตรียมตัวที่จะไปโรงเรียน แต่พอคุโร่เห็นผมแต่งตัวแปลกไป เขาก็วิ่งหน้าตั้งมาหา

 

            จะไปไหนเหรอ

 

            ไปโรงเรียน อ๊ะจริงสิ เรียวเมย์ ! ไม่ให้คุโร่กับไอไปโรงเรียนปกติบ้างเหรอผมตะโกนถามเรียวเมย์ที่อยู่ในห้องน้ำ แล้วจู่ๆก็เขินเอง ทำไมใช้ชีวิตได้เหมือนพ่อแม่ลูกขนาดนี้  ยังไม่ทันหายเขินดีเรียวเมย์ก็เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพสุดเซ็กซี่ พันผ้าขนหนูเล็กจิ๋วไว้ที่เอวผืนเดียว แล้วก็ยิ้มละลายใจมาให้

 

            จะพาลูกๆไปโรงเรียนเหรอ หึหึ ไอหน่ะพอไหว แต่เจ้านี้ตัวโข่งเกินไปนะเขาเข้ามากอดคอผม ยิ้มล้อเลียน คงเพราะรู้ว่าผมคิดอะไร ผมเกลียดจริงๆเวลาแอบมองหุ่นเขา แล้วเขารู้ว่าผมคิดไม่ซื่อเนี่ย

 

            ผมอยากไป ผมอยากไปคุโร่ไม่ได้สนใจเลย ยิ้มร่าแล้วทำหูตั้งใส่ผม

 

            ฉันทำให้เจ้านี่ตัวหดลงได้ ไม่ยากเลย และหวังว่าเรายังไม่ลืมสัญญากันนะ นาโอะจังเสียงผู้มาเยือนแทรกพวกผม ผมหันควับไป เจอจิ้งจอกสีส้มที่ยืนยิ้มโชว์เขี้ยวขาวๆอยู่ เรียวเมย์หัวเสียทันทีที่เห็นหน้าเขา

 

            มาทำบ้าอะไรเนี่ยชูจิเขาทักทายเพื่อนด้วยการมองแบบเหยียดๆทันที

 

            มาทวงสัญญาเดทสามวันไงเขาหันมามองหน้าผม เองจริงด้วย ผมลืมไปเสียสนิทเลย เรียวเมย์กอดผมไว้แน่น แล้วมองหน้าเพื่อนอย่างหงุดหงิด

 

            ไม่ให้ไปเขาเริ่มเอาแต่ใจ ผมยิ้มน้อยๆ เรียวเมย์ที่ทำหน้าบึ้งเหมือนถูกแย่งของเล่นก็น่ารักไปอีกแบบ ส่วนชูจิยักไหล่ไม่ได้สนใจเพื่อนตัวเองนัก แต่ก้าวเท้ามาหาผม โห ใจคอจิ้งจอกนี่จะหล่อทุกเผ่าเลยใช่ไหม หล่อแบบดูเลวๆหน่ะครับ เรียวเมย์รัดตัวผมแน่นขึ้นอีกพลางกระซิบขู่ที่ผมชมเพื่อนเขาว่าหล่อ

 

            คืนนี้ห้าที โทษฐานชมคนอื่น

 

            ก็อย่ามาอ่านใจสิผมบ่น

 

            ว่างวันไหนครับ พี่ลงมาจองโรงแรมอยู่แถวนี้ทั้งอาทิตย์เลย พาเราไปเที่ยวได้สบาย หวังว่าจะรักษาสัญญาชูจิจับแก้มผม แต่โดนเรียวเมย์ปัดออก

 

            ผมรักษาสัญญา โอ๊ยเรียวเมย์ผมร้องเมื่อโดนฟันแหลมๆขบเข้าที่คอ

 

            ชิ เออ อยากไปก็ไป ห้ามไม่ได้อยู่แล้วเรียวเมย์เดินอย่างโมโหไปอีกทาง ผมอมยิ้ม แกล้งให้เขาหึงหวงบ้างก็ดี จะได้รู้ว่าผมรู้สึกยังไงเวลาที่มีคนพูดถึงสาวๆของเขาที่มันมากมายเหลือเกิน

 

            และถ้าเขาอยากให้ผมเชื่อใจเขาต่อจากนี้ เขาก็ต้องเชื่อใจผมด้วย

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく

 

บอกแล้วไม่มีดราม่า แค่เรียวเมย์โดนแกล้ง 555
ส่วนน้องหมาจริงๆยังเป็นน้องหมาเด็กน้อยอยู่เลยค่ะ ได้แค่นัวเนียให้เรียวเมย์หึงเล่น

ส่วนใครบอกหมันไส้เรียวเมย์ ตอนหน้านางโดนแน่ 555 ได้ดิ้นตายแน่ๆ
แวบไปปั่นอีกเรื่องนึงก่อน ส่วนพี่ยักษ์ในดวงใจใครหลายๆคนก้กำลังจะมา ขอให้อดใจรอ

ปล.น้องไอมาแค่ตอนพิเศษตอนเดียวนะคะ ไม่มีเป็นเรื่องยาวเน้อออ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1595 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    งุ้ยยย น้องคุโร่น่าร้ากกก ไอน้อยไม่เอาไม่เศร้านะลูก เดี๋ยวพี่ดูแลหนูอีกแรง อิอิ ชูจิเอาให้นังจิ้งจอกคลั่งเลยนะ 5555555
    #1,595
    0
  2. #1504 Nantashi (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:34
    โอ้ยย คุโร่ ตัวอย่างเท่แต่จิตใจแอ๊บแบ๊วสินะ
    #1,504
    0
  3. #1410 itzmeboombim (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 11:51
    มีพ่อแม่สักทีนะเด็กๆทั้งสอง
    #1,410
    0
  4. #1267 InLove (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 16:37
    ครอบครัวสุขสันต์ น่าร้ากกกกก อยากให้คุโร่ตัวเท่าเด็กๆ คงจะน่ารักน่าดู5555
    #1,267
    0
  5. #1180 baekbow (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 21:55
    55555 สงสารจิ้งจอกเงินแปป โดนแย่งเมีย
    #1,180
    0
  6. #1050 Bennie_ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 10:27
    เผลอแปบเดียวนาโอะจังกับเรียวเมย์มีลูกสองคนละ ไอจังยังตัวเล็กน่ารัก แต่อินุงามินี่มันเด็กโข่งชัด ๆ ตัวโตแต่อายุแค่ 7 ขวบ ถถถ ชูจิมาทวงสัญญาแล้วว เรียวเมย์หึงอ่ะดิ
    #1,050
    0
  7. #919 fe&font (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:52
    เป็นคู่ที่มีลูกเร็วมากๆเลยนะคะ//เดี๋ยวๆ
    #919
    0
  8. #637 zozine (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 23:01
    กลายเป็นครอบครัวสุขสันต์เลยยยย: )
    #637
    0
  9. #412 #2311# (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 21:42
    คุโร่น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #412
    0
  10. #411 Yokai (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 21:40
    ไอจังน่ารักกกกกก คู่นี้ก็หึงกันไปหึงกันมาตลอดเลย 5555 หมดมาม่าแล้วมีแต่น้ำตาลอย่างเดียวเลย~ ว่าแต่น่ารักสุดๆเลย ครอบครัวอบอุ่น~~~ >< // พี่ยักษ์นี่ลึกลับจริงๆเลย ใกล้จะถึงเวลารื้อความลับแล้วสินะ หึๆๆ
    #411
    0
  11. #410 so hunter (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 00:25
    ฟินแป๊บ
    อยู่ๆก็มีบทพ่อแม่ลูกโพล่มา
    อ๊ายยยยยยยยย
    หลงคุโร่จังอ่ะ เด็กน้อยมากๆ
    เรียวเมย์โดนแน่ๆใช่มั๊ยค่ะตอนหน้าหมั่นไส้นางมากขอบอก 555
    #410
    0
  12. #409 Mhew_happy (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 21:46
    อยากอ่านน้องไอออ
    #409
    0
  13. #408 kkkrataiii (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 20:53
    ชอบน้องไอ น้องไอน่ารัก แอบปันใจให้คุโร่ด้วยแหละ55555
    #408
    0
  14. #407 NamKudos (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 20:16
    พลิกล็อกกลายเป็นพ่อแม่ลูกซะงั้น น่ารักน่าหยิกนะครอบครัวนี้
    #407
    0
  15. #406 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:53
    นุกๆๆเขารออ่านตอนต่อไปอยู่น๊าาาา
    #406
    0
  16. #405 Tanee Lov (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:33
    คุโร่ซื่อสุด น่าร้ากกง่ะ
    #405
    0
  17. #403 เป็ดตอน (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:24
    น่ารักอ่ะ อ่านไปยิ้มแก้มแทบแตก
    #403
    0
  18. #402 โหล่วโล้ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 18:14
    เรียวเมย์ตอนนี้ฮาอ่ะ คุโร่ก็น่ารัก
    #402
    0
  19. #401 อีกาสีขาว (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 17:35
    คุโร่ทำไมนุ่งซือแบบนี้ แล้วหนูจะไปกดใครด้ายยยยย
    #401
    0