[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 34 : ภาค 2 ตอนที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    20 ก.ย. 58









6

 

 

 

ผมขี้โกง .. ผมรู้ตัว ผมหลอกล่อเขา และวินาทีนี้ที่ผมรอคอยก็มาถึง เมื่อผมรับรู้ได้ว่าเขาเลิกพยศ และไม่ดิ้น ยอมตกอยู่ในอ้อมกอดผมแต่โดยดี อย่างนี้สิลูกไก่ที่น่ารักของผม ผมกอดเขาอย่างอ่อนโยนมากขึ้น เมื่อกี้ที่ใช้กำลังบังคับ ทำให้มือของเขาเป็นรอยนิดหน่อย และผมไม่ชอบให้ผิวสวยๆของเขาช้ำ

 

ผมจูบตามรอยช้ำพวกนั้น ยิ้มให้นาโอยูกิที่มองผมอยู่ ผมรู้ว่าเขาสับสน และเหนืออื่นใดเขาหวั่นไหว ผมรู้ว่าถ้าผมสัมผัสเขาอย่างทะนุถนอมเขาจะคล้อยตาม ผมอ่านใจเขาได้อีกครั้ง วันนั้นเขาคงสับสนมากจนมนตร์ผมไม่อาจเข้าถึงจิตใจที่สลับซับซ้อน ผมปาดน้ำตาที่เริ่มเหือดแห้งออกเบาๆ เป็นสัญญาณที่ดีครับ บอกเลยว่าผมไม่ชอบเห็นคนร้องไห้ ผมค่อนข้างจะขี้รำคาญ เลยไม่มีนิสัยชอบฝืนใจใคร ตอนเจ้าแมวนั่นร้องห่มร้องไห้ผมก็หมดอารมณ์ แต่พอเป็นลูกไก่ของผม ผมกลับเกิดอารมณ์ขึ้นมาง่ายๆ จากดวงตาใสๆที่เต็มไปด้วยน้ำตานั่น ผมคงจะเริ่มโรคจิตขึ้นมาหน่อยๆ เมื่อเห็นว่าเวลาเขาร้องไห้มันดูน่ารัก และกระตุ้นอารมณ์ผมเป็นบ้า

 

            “เด็กดีผมกระซิบ ค่อยๆลูบไล้ลงไปยังอกบาง มันตื่นเต้นกว่าตอนลักหลับเขาหลายเท่า เพราะว่าตอนนี้เขามีสติครบถ้วน กลิ่นกายหอมหวานเฉพาะตัวที่ผมหลงใหล มันทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะสูดลม และพร่ำจูบลงมาจากคอถึงหน้าท้อง

 

             .

.

            .

            .

 

            “เจ็บ ไม่เอา ไม่เอาแล้ว เอาออกไป ได้โปรด

 

            “อย่าเกร็งนะคนเก่ง พี่ไปล่ะนะ

           

            ( เนื้อหาไม่เหมาะสมกับเยาวชน หั่นออกนะจ๊ะ )

            .

            .

            .           .

.

            .

 

 

            ผมยังจับเขากินต่อไปอย่างเพลิดเพลินอีกหลายต่อหลายรอบ แม้ว่าเขาจะครางจนเหนื่อยหอบ จนหมดสติไปแล้ว ผมถึงได้ถอนตัวออกอย่างเสียดาย กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มจริงๆ ผมจดจ้องร่างกายขาวๆที่เต็มไปด้วยร่องรอยจากฝีมือผม คราบเลอะจากผม และสะโพกที่ช่างน่าขย้ำขยี้  มองเฉยๆชักอารมณ์ขึ้นอีก เลยต้องห่มผ้าให้เขา แล้วเรียกไอเข้ามา

 

            “ผมเตรียมน้ำไว้เช็ดตัวคุณนาโอยูกิแล้วครับ นายท่านจะไปไหนก็ไปเถอะเขาพูดเหมือนไล่ผมกลายๆ เจ้าจิ้งจอกน้อยเดินไม่มองหน้าผมไปนั่งใกล้ๆนาโอยูกิ แต่ผมไม่ขยับไปไหน มองเขาที่ดึงผ้าห่มออก แล้วค่อยๆเอาผ้าชุบหน้าเช็ดตามแก้ม ลำคอ แขน มือ ..หน้าอก มือเขาเช็ดๆเบาอยู่บนอกบางของลูกไก่น้อย !

 

            “ไอ! พอ เดี๋ยวทำเองผมคว้ามือหลานไว้แล้วแย่งผ้าเช็ดตัวมา

 

            “แต่นายท่านบอกว่าไม่ชอบดูแลไม่ใช่เหรอ นายท่านคิดว่ามันน่ารำคาญ ผมทำเองดีกว่า จะเช็ดให้หมด ทุกซอกทุกมุม เช็ดอย่างละเอียดเลยครับเขาทำหน้าตาย แย่งผ้ากลับ ผมนิ่งได้ไม่นาน พอมือน้อยๆนั่นเช็ดมาถึงสะโพก ความอดทนผมก็หมดลง ผมแย่งผ้านั่นมาอีกครั้ง

 

            “ไม่ต้องพูดมาก ออกไปได้แล้วผมพูดเสียงแข็ง แล้วค่อยๆเช็ดตัวให้เขาเอง อืม มันเหมือนผมไม่อยากให้ลูกไก่ของผมถูกใครสัมผัส แม้ว่าจะไม่ได้สัมผัสโดยตรงก็เถอะ ผมได้เห็นเรือนร่างเย้ายวนนี่คนเดียวก็พอแล้ว พอคิดได้ก็ดึงผ้าห่มมาปิดทั้งตัวของนาโอยูกิ แล้วไล่จิ้งจอกน้อยออกไป เพราะว่าเขาชักจะจ้องลูกไก่ผมนานเกินเหตุแล้ว เป็นเด็กเป็นเล็กจะจ้องอะไรนักหนา ผมมองหน้าไอที่ไม่ยอมออกจากห้อง ยืนนิ่งอยู่นั่น เขาขมวดคิ้ว จากนั้นก็ยิ้มร่าออกมา เป็นรอยยิ้มที่ทำให้เขาดูน่ารัก แต่อีกใจนึงก็น่าตบกบาลมาก

 

            “หวงนี่เอง

 

            “ไอ้เด็กนี่ เงียบปากแล้วไปทำอย่างอื่นได้แล้ว !ผมเผลอตวาด นาโอยูกิที่หมดสติสะดุ้งน้อยๆ ลืมตามองผมอย่างเหนื่อยๆ แล้วก็หันไปเห็นไอเข้า

 

            “ครับๆ อิอิยังไม่วายแอบหัวเราะ แล้วก็เดินออกไปจากห้อง พอเห็นว่าไม่มีคน ผมก็เลิกผ้าห่มออก ค่อยๆเช็ดตัวให้เขา นาโอยูกิเหมือนอยากจะดิ้นแต่ไม่มีแรง

 

อันที่จริงเขาบอบช้ำจากการใช้พลังมากเกินไปมาก่อนหน้านี้ แต่เพราะว่าความหื่นมันไม่เข้าใครออกใคร และผมก็รอมานานเกินไปแล้วด้วย เลยขอสักหน่อย จริงๆก็ไม่หน่อยนะเกือบสิบยกได้ เขาถึงได้หมดแรงขนาดนี้ จะพูดยังไม่มีเสียงเลย ผมจูบหน้าผากเขาเบาๆ เพราะเขาเอาแต่มองหน้าผม พอผมยิ้มให้เขาก็หลับตาหนี

 

            ผมเช็ดไปเรื่อยๆ จนมาถึงจุดสุดท้าย น้ำจากตัวผมยังไหลออกมาอยู่เลย เห็นแล้วก็เสียวๆนะครับ ไม่ยักคิดว่าตัวเองจะหื่นกามขนาดที่ล่อไปเกือบสิบยกก็ยังมีอารมณ์ได้อีก ช่องทางด้านล่างบวมช้ำและมีเลือดออกเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าผมรุนแรง แต่เพราะใช้งานหนักเกินไปเลยฉีกขาด แล้วก็บวมเป่งเลยด้วย

 

            “อ๊ะ ไม่เอาแล้วเขาพูดเสียงแหบแห้ง เมื่อผมสอดนิ้วเข้าไป

 

            “ชู่ ไม่ทำแล้ว แค่จะล้างให้ผมลูบหัวเขานิดหน่อย กลั้นใจทำความสะอาด แม้ว่าช่องทางของเขายังคงเต้นตุบๆและเชิญชวนให้ผมเข้าไปเสียเหลือเกิน

 

            จนเขาสะอาดเรียบร้อย ผมก็ใส่เสื้อผ้าชุดเดิมคืนให้ เรียกไอมาเก็บผ้าและอ่างและหายามาให้นาโอยูกิกิน ผมไม่ได้ให้เขากินยาธรรมดาทั่วไป แต่เป็นยาของทางปีศาจ เพราะอย่างนั้นเมื่อเขากินอาการปวดเมื่อยหรือเจ็บก็จะหายไปง่ายๆ ยังไม่ทันที่ผมจะได้เอายาให้เขากิน เสียงอึกทึกก็ดังขึ้น รอไม่นานเลยไคริก็โผล่พรวดพราดเข้ามา เขาจ้องไปที่นาโอยูกิ แล้วก็ฟูกนอนที่ยับย่นและเลอะเทอะ หลักฐานมันชัดมากจนคนอย่างไคริไม่มีทางไม่รู้ เขากำมือแน่น เขางอกออกมาจากหัว แววตาวาบวับอย่างโกรธจัด สัมผัสได้เลยว่าโกรธมากจริงๆ

 

            “ไอ ดูแลนาโอะทีผมต้องรีบฝากจิ้งจอกน้อยไว้

 

            “ไม่ต้อง พี่ฉัน ฉันดูแลเองได้ไคริขยับเข้ามา แย่งตัวนาโอยูกิไป เจ้าตัวสะลึมสะลือไร้เรี่ยวแรงตอบโต้หรือทำอะไรทั้งนั้น เขาส่งต่อให้ฮิโรโตะอุ้ม แล้วพุ่งตัวเข้ามาหาผม หลบแทบไม่ทัน ไฟสีฟ้าร้อนจัดพุ่งเฉียดหน้าผมไปหน่อยเดียว

 

            “ถ้าไม่ติดว่าที่นี่เป็นศาลเจ้าเก่าแก่ ฉันจะเผามันไม่ให้เหลือซากเลย นายทำอะไรกับเขาหา! นายนี่มันบัดซบจริงๆเลยเขากระโจนเข้าหาผมอีก ผมกำลังจะควานเอาชิคิงามิที่อยู่ในห้องนอน แต่เสียงแหบแห้งเผ่วเบาดังขึ้นขัดจังหวะ ทุกคนในห้องชะงักแล้วหันไปตามเสียง นาโอยูกิที่แสนอ่อนแรงมองตรงมาที่ผม

 

            “ไคริ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น .. มันจบแล้ว

 

            “อะไร? พี่หมายถึงอะไรไคริลังเล มองทั้งผมและนาโอยูกิ แต่ทว่าลูกไก่น้อยที่เหนื่อยอ่อนพยามยามจะเดินลงมาเอง ขาเขาสั่นน้อยๆ แต่ก็ไม่ยอมแพ้

 

            เหมือนทุกคนหยุดหายใจ มันเงียบสนิทมีเพียงเสียงก้าวเดินของนาโอยูกิ และดวงตาที่จ้องตรงมาหาผม เป็นอีกครั้งแล้วที่ผมดันอ่านความคิดเขาไม่ได้ แววตาของเขาสับเปลี่ยนไปมา สับสน โศกเศร้า เจ็บปวด ผิดหวัง เกลียดชัง  เขาก้าวเข้ามาใกล้ผมมากเรื่อยๆ และเป็นครั้งแรกที่ผมไม่รู้จะทำอะไร ไม่รู้จะพูดอะไร ใจผมเต้นแรงเมื่อมือเล็กๆนั่นแตะเข้าที่แก้มผม เขาเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆดึงผมลงไปหา จูบแผ่วเบาบนริมฝีปาก มันแผ่วเบาจริงๆ เหมือนแค่สัมผัสและผละออก ผมงุนงง เขาไม่โกรธผมแล้วเหรอ? หรืออะไร ? เขากำลังรู้สึกอะไรกันแน่

 

            “นายท่าน !!เสียงของไอที่ดังสนั่น พร้อมกับความเจ็บปวดมหาศาลที่ช่องท้อง ผมก้มลงมอง มือเล็กๆที่สั่นระริกของลูกไก่น้อยที่ผมเพิ่งเชยชมกำมีดเล็กที่คมกริบเอาไว้ แทงเข้าที่ท้องผมจนมิดด้าม

 

            “นายได้สิ่งที่นายต้องการแล้วจิ้งจอกเก้าหาง ผมก็จะทำในสิ่งที่ผมต้องการเขากระชากมีดนั้นไปด้านข้าง มันคมมากจนเหมือนตัดอะไรบางอย่างในตัวผม เลือดทะลักออกมาไหลงสู่พื้น มันเจ็บมากจนผมไม่อาจขยับตัวไปไหน เหนือกว่าความเจ็บนั้นคือสายตาที่เขาจ้องมองมา เมื่อครู่เขายังเป็นลูกไก่น้อยน่ารัก ยังให้ผมกอดอย่างเต็มใจแท้ๆ ตอนนี้ในตาเขามีเพียงความเกลียดชัง โกรธแค้น แต่แล้วเขาก็ถูกผลักกระเด็นด้วยฝีมือไอ จิ้งจอกตัวน้อยเข้าประคองผม แต่แล้วปากที่ผมเพิ่งพร่ำจูบก็เริ่มพึมพำ เสียงแหบแห้งที่ค่อยๆแว่วหวาน ท่วงทำนองลอยในอากาศ แต่เป็นท่วงทำนองที่แสนอันตราย ฉับพลันร่างผมเหมือนถูกกระชากแรงๆ บทสวดดึงวิญญาณสู่นรก และนั่นเป็นบทที่ผมสอนเขาเองด้วย

 

            “นายท่าน ?” ไอไม่เข้าใจ แต่ก็หันไปมองคนที่ยังตั้งใจสวด ไม่มีการหยุดหรือลังเล เขามองจ้องมาในตาผม และไม่หวั่นไหวอะไรทั้งนั้น เลือดผมพุ่งออกจากแผลจนผมยืนไม่อยู่ เสียงบทสวดเหมือนเข้ามาดึงและกระชากวิญญาณผม มันรุนแรงจนผมเองยังตกใจ นี่กะจะฆ่ากัน จริงๆแล้วใช่ไหม

 

            ผมเริ่มหูอื้อตาลาย แต่ยังสามารถเรียกลูกน้องออกมาได้ บทสวดถูกขัดจังหวะเพราะจิ้งจอกนับสิบที่พุ่งเข้าหานาโอยูกิ ผมไม่ได้อยากจะทำร้ายเขา แต่ตอนนี้เลือดผมไหลไม่หยุด และมันยังพุ่งออกจากปาก ผมเคยเห็นภาพนี้มาแล้วตอนที่เราไปปราบปีศาจด้วยกัน แต่ความทรมานสุดแสนสาหัสนี้ผมเพิ่งเคยได้สัมผัส

 

ไอรีบท่องมนตร์ พยายามจะรักษาผมด้วยความสามารถที่เขามี นาโอยูกิล้มลงเลือดไหลออกจากปากเช่นเดียวกัน เพราะร่างกายเขายังไม่หายดี และฝืนใช้พลัง ผมรู้ชัดว่าเขาฝืนมาก เพราะมันรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ราวกับผมจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ฮิโรโตะและไคริพาเขาออกไป ส่วนผมถูกหามไปรักษา

 

            บรรดาจิ้งจอกน้อยใหญ่ที่เป็นลูกน้องช่วยกันสุดความสามารถ แต่ทำได้แค่ดึงมีดออกไปและหยุดเลือดเท่านั้น ภายในผมได้รับความเสียหาย เพราะว่ามีดนั่นไม่ใช่มีดธรรมดา มันถูกสร้างขึ้นจากชิคิงามิ และทำลายปีศาจได้โดยตรงจากองเมียวจิตัวจริงเสียงจริง ..นาโอยูกิ

 

            “ฮะฮะผมหัวเราะออกมาแม้ว่าจะเจ็บปวดร่างกายไปหมด จะดีใจดีไหม ที่ลูกศิษย์เอกของผมเก่งขึ้นได้ขนาดนี้ เก่งขึ้นเพราะความเกลียดชังที่มีต่อผม ชิคิงามิใช่ว่าจะเรียกได้แต่สัตว์เทพ แต่ต้องเป็นคนที่ค่อนข้างมีฝีมือจึงจะเรียกอาวุธและใช้มันดุจดังของที่มีอยู่จริง นาโอยูกิที่อ่อนแอ และไม่มีความสามารถอะไรเลย เรียกอาวุธออกมาได้ในชั่วพริบตา ทั้งๆที่ผมคิดว่าจะเก็บเขาเอาไว้เอ็นดูอีกสักพักแท้ๆ แต่เขากลับเข้ามาทำร้ายผม กะจะส่งผมไปนรกอย่างตั้งใจ

 

            ผมก็แค่ต้องปล่อยเขาไป เหมือนที่ผมทำกับคนอื่นๆ กลับไปใช้ชีวิตจิ้งจอกเจ้าเล่ห์หื่นกามดังที่เคย ผมได้อะไรที่ผมอยากได้แล้วตามที่เขาพูด

 

            “นายท่าน เป็นอะไรรึเปล่าครับไอพูดอย่างกังวล ถึงเขาจะไม่ชอบนิสัยผมเท่าไหร่ แต่เขาก็ยังคงอ่อนโยนต่อผม

 

            “ไม่เป็นไร เดี๋ยวขอนอนฟักฟื้น แล้วจะรักษาตัวเองเองผมพูดสบายๆ ลูบหัวจิ้งจอกนอกที่เหนื่อยกับการหยุดเลือดผมอยู่นาน แต่เขาไม่ได้ยิ้มโล่งใจ กลับขมวดคิ้วหนักขึ้นอีก มือน้อยๆนั่นแตะลงมาบนอกผม ทาบทับหัวใจที่เต้นอยู่ในอก ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ และเอ่ยประโยคที่ทำให้ผมรู้สึกประหลาด

 

            “เขาไปแล้วนะครับ จะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ

 

            “ยังไงสักวันเขาก็ต้องไปอยู่ดีผมพูดไปตามจริง

 

            “ถ้านายท่านว่าอย่างนั้น ผมก็จะไม่ถามอีก พักเถอะครับ เดี๋ยวหายามาทาให้เขายิ้มบาง แล้วค่อยๆออกไป จิ้งจอกทุกตัวออกจากห้อง ให้ผมได้พักผ่อน ฟูกนอนถูกเปลี่ยนแล้ว แต่เหมือนในหัวผมยังคงเห็นร่างบางนอนอยู่ตรงนั้นกอดรัดผม ทำหน้าแดงใส่ผม ผมหลับตาลง เลิกคิดอะไรฟุ้งซ่าน

 

            ผมใช้เวลาสองสัปดาห์กว่าจะหายสนิท แผลถูกแทงไม่เท่าไหร่ แต่ผลจากบทสวดมนตร์ของนาโอยูกิค่อนข้างหนัก ร่างกายผมเหมือนไร้เรี่ยวแรงเป็นสัปดาห์ พอกลับมาเป็นคนเดิม ผมก็ให้ไอตามหาเหยื่อให้เหมือนปกติ ไอถอนหายใจใส่ผมอย่างไม่เห็นด้วย แต่ก็ทำตามคำขอเสมอ มีทั้งสาวงามที่ขึ้นชื่อ หนุ่มน้อยลีลาเด็ด ที่แปลกก็คือ ผมไม่มีความรู้สึกอะไรกับพวกเขาเลย ผมจึงต้องไล่พวกเขากลับไป พลางคิดว่าเป็นเพราะผลของมนตร์อันรุนแรงนั้น

 

            แต่พอตกดึก ผมมักฝันถึงร่างบาง ฝันถึงรอยยิ้มของเขา ฝันถึงเวลาทุกเช้าและเย็นที่เขาจะเข้ามาหา เข้ามาขอฝึก ท่าทีเขินอายเวลาที่ผมเข้าใกล้เกินจำเป็น และเสียงครางกับร่างกายที่เร่าร้อนของเขา ร่างกายผมมีปฏิกิริยาทันที

 

            ผมได้เขาไปแล้ว สมใจผมแล้ว ผมได้ในสิ่งที่เฝ้ารอมาตลอด และมันยอดเยี่ยมมาก แต่เหมือนบางอย่างขาดหายไป ผมไม่มีความสุขกับการมีเซ็กส์เช่นเคย ผมไม่อาจมีอะไรกับใครได้เลย จนผมเลิกให้ไอพาคนพวกนั้นมา ผมนั่งทำชิคิงามิอยู่ในศาลเจ้า ผมเพิ่งรู้สึกว่ามันเงียบและกว้างแค่ไหนเมื่อไม่มีนาโอยูกินั่งอยู่ข้างๆ

 

            ‘เขาไปแล้วนะครับ จะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ

 

            เสียงของไอสะท้อนก้องขึ้นมาอีกครั้ง ผมกุมหัวตัวเอง ไม่เข้าใจสิ่งที่กำลังเกิด มันต้องไม่เป็นไร ผมอยู่ได้ สบายมาก เหมือนก่อนหน้าที่จะเจอเขา

 

            ผมไม่เป็นไร จริงๆเหรอ ?

 

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく

 

 

นาโอะจังไม่ได้ไม่เก่ง แต่ของแบบนี้ต้องมีจุดเปลี่ยนค่ะ!

ส่วนพ่อจิ้งจอก เขาไปแล้วเพิ่งจะสำนึก อยากจะไม่แคร์เขา หลอกฟันเขา
พอได้เขาไปแล้วเพิ่งจะรู้
..ว่าอะไรที่สำคัญ แต่นาทีนี้จะสายเกินไปรึเปล่า แม้แต่คนอ่านเองยังโกรธเลย
แล้วนาโอะจังจะใจอ่อนให้รึเปล่าน้า เป็นพระเอกเรื่องแรกของเรา ที่โดนนายเอกกะฆ่านะคะเนี่ย ฮา

ส่วนแซ่บที่หายไปตามหาเอาในทวิตแท็ก #ปีศาจของผม นะคะ




so hunter  >> นาโอะจังใจแข็งจนเอามีดเสียบพุงจิ้งจอกได้แล้วค่ะ ปรบมือให้นายเอก เฮ้ 5555
Yokai  >> เพราะอ่านใจได้ เลยชะล่าใจ รู้ว่าเขายังรักตัวเองอยู่ เลยคิดว่าจะทำอะไรก็ได้ หึหึ เบะปากใส่ ตอนนี้โดนเอาคืนแล้ว แถมต้องให้หลานตัวน้อยมาจี้ กว่าจะรู้ใจตัวเองอีก ส่วนพี่ยักษ์เป็นโมเม้นแรร์ ผลุบๆโผล่ๆนะคะ ฮา
NamKudos >> นาโอะจังเหมือนฟันแล้วทิ้งเลยตอนนี้ 55 > < พ่อจิ้งจอกก็แซ่บอยู่นา
=_=!!!KwAnZ@ >> มาแล้ว มาแล้วค่า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1697 PANDA_BB (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 13:42
    สมน้ำหน้าชห.
    #1,697
    0
  2. #1580 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 23:04
    นาโอะต้องระเบิดพลังความเทพออกมาแน่ๆ นังจิ้งจก แกตายแน่ มาเสียใจตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วย่ะ
    #1,580
    0
  3. #1489 Nantashi (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:57
    นาโอะจังเก่งไม่ใช่เล่น เหอะ! เป็นไงล่ะ โดนเกลียดเข้าให้ แถมเกลียดมากๆ เลยด้วย
    #1,489
    0
  4. #1394 itzmeboombim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 09:54
    หูย นาโอะจะเอาให้ตายเลยเหรอ
    #1,394
    0
  5. #1252 InLove (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 22:01
    โอ๊ยตายยยย สงสารทุกคนนน
    #1,252
    0
  6. #1165 baekbow (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 14:56
    นี่คือการเอาคืนสินะ แต่เราว่านาโอะเองก็คงไม่มีความสุขแบบนี้แหละ ก็เล่นรักเขาไปแล้ว
    #1,165
    0
  7. #1034 Bennie_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 11:43
    รู้สึกหน่วง ๆ เศร้าอ่ะ ทั้งนาโอะทั้งเรียวเมย์
    #1,034
    0
  8. #986 kurojin2 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 15:57
    บอกได้คำเดียว สะใจค่าา
    หึ สมน้ำหน้า -จิ้งจอก หมั่นไส้มานานละ เจอนาโอจังหน่อยเป็นไง แทบจะลงไปนรกอยุ่แล้วนะนั่น
    #986
    0
  9. #855 fe&font (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มกราคม 2559 / 00:02
    สมน้ำหน้------
    เอ๊ยย เจ็บมั้ยคะจิ้งจอก ไม่เป็นไรหรอก จิ๊บๆ =3=
    นาโอะเจ็บกว่าค่ะ เจ็บขนาดปลดล็อคตัวเองเลยนะเฮีย เฮียอ่ะ ก็งั้นๆล่ะ =3=
    #855
    0
  10. #620 zozine (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 17:42
    โดนแค่นี้ยังน้อยเจ้าจิ้งจอก เชอะ5555
    #620
    0
  11. #287 love_forever @Forever_loveA7 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 13:04
    แต่ละคนก็ต้องมีเหตุผลของตนเอง?ถูกไหม นิสัยก็เหมือนกัน ไม่อยากคาดเดา แต่ก็แอบสะใจที่จิ้งจอกโดนแทงอยู่ นิดๆๆ ระวังเน้อกว่าจะรู้ใจตัวเองก็สายเกินไป
    #287
    0
  12. #155 โหล่วโล้ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 12:20
    มีความเกลียดเป็นแรงผลักดันให้มีพลัง ตอนนี้นาโอะก็สู้กับเรียวเมย์ได้แล้วสิเนี่ย
    #155
    0
  13. #154 Yokai (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 20:25
    ว่ะ5555555555555555555555555555555555555555555555 // หัวเราะใส่หน้าเรียวเมย์

    สมน้ำหน้า! ทำเขาแล้วก็ต้องโดนแบบนี้ นาโอะจัง กู๊ดจ็อบ! 👍🏻 กระซวกซะเลือดสาดเลย 555 // เราไม่ใช่ S นะ แต่มันสะใจ(?)จริงๆ 555



    ทีนี้แหละ จะได้รู้ตัวสักที เขาไปแล้วเพิ่งจะมานึกได้ ง้อยังไงล่ะทีนี้ ขอให้นาโอะจังอย่าใจอ่อนเร็วเกินไปด้วยเถอะ!



    ปล. ไอจังน่ารักกกกกก~ // ผลุบโผล่แบบนี้ มาได้จังหวะตลอด บางทีก็คิดนะว่าพี่ยักษ์เป็นสโตรกเกอร์รึเปล่า 555555
    #154
    0
  14. #153 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 20:05
    อุ๊บบ๊ะ เขารออยู่นะตัวเอง ^O^
    #153
    0
  15. #152 NamKudos (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 19:22
    ขนาดนี้ยังไม่สำนึก พ่อจิ้งจอก
    #152
    0
  16. #151 Tanee Lov (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 18:45
    พ่อจิ้งจอกน้อยยย เศร้าเลยดิ โถ่ๆๆ
    #151
    0