[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 32 : ภาค 2 ตอนที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,154
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    16 ก.ย. 58







4

 

 

 

เจ้าแมวนั่น ! โชคดีที่ผมเอะใจว่าทำไมนาโอยูกิถึงได้กลับบ้านช้า และเจ้าแมวก็หายไปเสียด้วย ผมจึงกะจะไปตามที่โรงเรียน เดินมาได้ครึ่งทาง ก็เห็นทั้งคู่หอบสมุดกองโตเดินมาด้วยกัน ผมเข้าไปใกล้ๆ รับฟังทุกบทสนทนาที่เกิดขึ้น เจ้าแมวทำท่าจะบอกความจริง ผมจึงร่ายมนตร์อย่างรวดเร็ว กำจัดเสียงของเขาทิ้งไป มีแสงวาบที่ใต้คอของเจ้าแมว แต่นาโอยูกิที่กำลังร้องไห้ไม่ทันได้สังเกตเห็น เหอะโคอิเคะ ! โดนไปรอบนึงแล้วยังไม่เข็ดนะ เจ้าแมวตั้งท่าจะกระโจนใส่ผม ผมเลยพุ่งตัวเข้าไปปิดตานาโอยูกิ  ร่ายมนตร์ที่รวดเร็วเกินกว่าจะป้องกันตัวอะไรได้ มันกลับร่างเป็นแมวดำตัวน้อยที่ถูกกระดาษยันต์ของผมล้อมรอบตัวจนขยับไปไหนไม่ได้ ผมส่งเจ้าแมวนั้นเข้าไปในพุ่มไม้ สาปให้แข็งเป็นหินไปสักคืน เป็นช่วงเวลาไม่กี่นาที เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ผมก็ค่อยๆเปิดตาให้นาโอยูกิ และหลอกล่อจนเขายอมพูดสิ่งที่อยู่ในใจออกมาจนได้ ลูกไก่น้อยของผม น่ารักจริงๆเลย

 

            เป็นเพราะเขามาเจอผมตอนโตแล้ว ผมเลยไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะไม่เคยมีแฟนที่ไหนมาก่อน แถมยังไม่เคยจูบกับใครด้วย กลายเป็นว่าการที่ผมย่องไปลักหลับเขานั้น ก็ได้จูบแรกเขาไปตั้งนานแล้ว คิดแล้วก็มันเขี้ยวครับ อยากจับกดเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่แค่จูบที่เขาคิดว่าเป็นจูบแรกก็เล่นเอาตัวสั่น แถมยังเริ่มสงสัยว่าทำไมคุ้นเคยกับจูบ ร่างกายเขานี่จำแม่นมาก ผมควรจะดีใจดีไหมที่เขาจำได้ว่าผมจูบเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน อย่างไรก็ตาม ผมกลัวเขานึกออก เลยต้องปล่อยไปก่อน

 

            ถึงแม้ว่าหน้าแดงๆแก้มหอมๆ นั่นจะเย้ายวนผมสักเพียงใด ผมก็ต้องห้ามใจเอาไว้ เซ็กส์ที่เต็มใจทั้งสองฝ่ายนั้นถึงใจที่สุดแล้ว

 

            ไง โคอิเคะผมกลับออกมาหาเจ้าแมวที่โดนแช่แข็งอยู่ในพุ่มไม้ พอถอนคำสาปออก เจ้าแมวก็พุ่งตัวมาจะข่วนผมด้วยเล็บยาวๆนั่น แต่โทษที ผมไม่ยืนนิ่งให้เขาทำร้ายหรอก  ผมคว้าเข้าที่คอเขาด้วยมือเดียวก็รอบคอแล้ว

 

            ปล่อยฉันนะ นาโอะจังอยู่ไหน !!เขาขู่ฟ่อ แยกเขี้ยวใส่ และพยายามเอามือสั้นๆมาข่วนหน้าผม แต่มือไม่ถึง เลยดูตลกมากกว่าน่ากลัว

 

            อยู่ที่บ้านเขาหน่ะสิ แล้วนายก็ได้ยินเต็มสองหู ว่าเขาบอกรักฉันแล้ว อย่าเข้ามายุ่งอีก นี่เป็นเรื่องของฉันกับเขา ถ้านายคิดจะไปพูดกับนาโอยูกิเรื่องฉัน คราวหน้าโดนมากกว่าสาปให้เป็นหินแน่ผมบีบคอเล็กๆนั่นเข้าไปแรงขึ้น เขาไอแล้วพยายามเอาอากาศเข้าปอดให้มากที่สุด ขาเขาลอยจากพื้น เพราะยังอยู่ในร่างแมวดำตัวเล็กๆ พอเห็นว่าใกล้จะหมดลม ผมก็ต้องปล่อยมือออก เดี๋ยวตายไปเสียก่อน

 

            ไปกับฉัน ถ้าอยากจะปกป้องนาโอะจังที่แสนดีของนายผมแปลงร่างเป็นจิ้งจอกตัวใหญ่แล้วงับเข้าที่หลังคอเขา ก่อนจะกระโจนไปตามทางเพื่อกลับไปยังศาลเจ้า ตอนนี้ผมต้องการที่ระบายด่วนๆเลย เพราะนาโอยูกิดันทำหน้าตาน่ารักใส่ผมอย่างนั้น และสาวๆในสต็อกที่มีคงช่วยอะไรไม่ได้มากนัก ผมถึงได้ออกมาหาเจ้าแมวนี่ คนที่รูปร่างใกล้เคียงกับนาโอยูกิที่สุด ถึงจะตัวเล็กไปหน่อยก็เถอะ

 

            เหอะ ถึงจะบอกรักแล้ว แต่ก็ยังแอ้มไม่ได้ล่ะสิ ทำไม กลัวไก่ตื่นหรือไงพอได้เสียงกลับมาก็แขวะผมใหญ่ ผมไม่สนใจว่าเขาจะพูดอะไร จับลากเข้าไปในห้อง มองหาไอ ไม่รู้ป่านนี้หลับไปหรือยัง

 

            ออกไปเฝ้า อย่าให้ใครผ่านเข้ามาในศาลได้ผมเรียกจิ้งจอกจากชิคิงามิออกมาห้าหกตัว แล้วสั่งให้พวกมันออกไป เพราะดูท่าครั้งนี้เจ้าแมวจะดื้อกว่าปกติ

 

            ปล่อยๆๆ ฉันไม่ยอมนายหรอกนะวันนี้เขาดิ้นหนี วิ่งจู๊ดไปตามทางเดินในศาล เมื่อผมยุ่งอยู่กับการปล่อยชิคิงามิออกจากมือ แต่มีหรือจะรอดจากเงื้อมมือไปได้ง่ายๆ ผมร่ายมนตร์หน่อยเดียว เขาก็ขยับตัวไปไหนไม่ได้แล้ว

 

            จะเล่นตัวไปทำไม ฉันรู้น่าว่าช่วงนี้นายไม่ค่อยมีเหยื่อตกถึงท้อง เพราะอะไรกันนะ ? เพราะว่าไคริจังสุดที่รักไม่ชอบเห็นนายไปมีอะไรกับคนอื่นเขาไปทั่วรึเปล่า เพราะเขารังเกียจพฤติกรรมของนายใช่ไหมผมเดาสุ่มไปอย่างนั้นเอง นึกชื่นชมในความรักของเจ้าแมวนี่อยู่เหมือนกัน ถ้ามีคนหลงผิดมารักผมขนาดที่ยอมทำทุกอย่างแบบนี้ล่ะก็ ผมคงหลอกใช้สนุกไปเลยล่ะ เจ้าแมวจ้องผมอย่างขุ่นเคือง ผมคงจะพูดถูก ผมแสยะยิ้ม ลากคอเขาไปที่ฟูก ผมยังใจดีให้นอนบนฟูกนะเนี่ย พอคลายมนตร์ คราวนี้เจ้าแมวไม่ดิ้นแล้ว แต่ก็ยังไม่ยอมแปลงกลับเป็นคน

 

            ถ้านาโอะจังรู้ เขาก็จะรังเกียจนาย มากกว่าที่ไคริเป็นเสียอีก

 

            นายไม่ใช่เขา ไม่ต้องมาตัดสินใจแทน เงียบปากไปเถอะผมพลิกตัวเจ้าแมวนี่ให้นอนคว่ำ เจ้าแมวขยับตัวนิดหน่อยจะคลานออก ผมพลิกตัวเขาไปมา เขาก็กวนผม ด้วยการอยู่ในร่างแมวดำงี่เง่านี่

 

            ทำไม หนีๆอยู่นั่น เกิดรักนวลสงวนตัวขึ้นมาหรือไง ไม่ก็ไม่ ไล่จับกันมากก็หมดอารมณ์แล้วเหมือนกันผมล้มตัวลงนอนข้างๆเจ้าแมวแทน เขาจ้องหน้าผมนิดหน่อย ดูจะงงๆที่ผมเปลี่ยนอารมณ์เร็ว ผมนอนมองเพดาน ไม่รู้หงุดหงิดอะไรขึ้นมา ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรเลย

 

            นี่นายหน่ะ วันๆคิดแต่เรื่องใต้สะดือมาตลอดเลยรึไง อยู่เป็นร้อยปีก็คิดแต่เรื่องนี้อ่ะนะโคอิเคะลุกขึ้นนั่ง สะบัดหัวไปมาอย่างไม่เข้าใจ

 

            แล้วจะให้คิดเรื่องอะไร เหอะ บางทีมันก็มีเบื่อบ้างแหละ มันก็ซ้ำๆซากๆ แต่ฉันอยู่ได้เพราะเรื่องพวกนี้ มันเป็นธรรมชาติของจิ้งจอก เหมือนธรรมชาติของนายนั่นแหละ ทำไม นายเบื่อจะมีอะไรกับคนอื่นแล้ว ? หรือเกิดตายด้านขึ้นมาผมนอนอยู่เฉยๆ เหล่ตามองโคอิเคะ เขาเป็นปีศาจแมว ใช้ชีวิตไม่ต่างจากจิ้งจอกอย่างผมมากนัก เจ้าแมวถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขามองไปในความว่างเปล่าด้านหน้า ผมเพิ่งเคยสังเกตว่าอันที่จริงเขาตัวเล็กมากทีเดียว เหมือนแมวตัวเล็กๆที่โหยหาความรัก ทุ่มเทกับความรักไปจนหมดตัวแต่ไม่เคยได้ตอบกลับมา แต่มันก็เป็นเรื่องปกติของโลกใบนี้ล่ะนะ ใช่ว่าคนที่พยายามแล้วจะสำเร็จ ความรักมันไม่มีสูตรตายตัว มันยุ่งยากและน่ารำคาญ ดังนั้น ผมไม่คิดจะรักใครหรอก

 

            ความรู้สึกกับเรื่องแบบนั้นก็ยังมีอยู่ แต่ไม่รู้สิ ฉันว่ามันว่างเปล่านะที่แต่ล่ะคืนเราจะนอนกับใครสักคน ตื่นเช้ามาก็แยกกัน ต่อจากนั้นก็ไปนอนกับคนใหม่ บางทีก็อยากจะหยุดได้แล้ว แต่ร่างกายไม่ยอมให้ทำอย่างนั้นเลยเขาเอาอุ้งเท้าขึ้นลูบที่หูตัวเองไปมา อยู่ดีๆก็เกิดเศร้าขึ้นมาให้ผมเห็นอีก

 

            คิดมากไปก็เท่านั้น เราฝืนธรรมชาติได้ซะที่ไหน

 

            เป็นนายนี่ก็สบายใจจริงๆ นอนกับคนอื่นไปทั่ว แล้วก็มีความสุขดีเขาพูด มองมาด้วยหางตา ไม่รู้สึกว่าเป็นคำชมเลยสักนิด  แต่แล้วจู่ๆแววตาเขาก็เปลี่ยนไป เจ้าแมวหรี่ตามองผม หน้าตาเจ้าเล่ห์

 

            ถึงจะพูดงั้นงี้ แต่กับนาโอะจัง นายกลั๊วกลัวเขาจะรู้ความจริง ตกหลุมรักเขาแล้วก็ไม่ยอมรับล่ะสิเขายังไม่เลิกแหย่ผมเรื่องนี้

 

            ไร้สาระ นอนเงียบๆไปเลยไปผมพลิกตัวไปอีกด้านหนึ่ง

 

            พลันฉุกคิดขึ้นมาได้ ว่าผมให้ความสำคัญกับนาโอยูกิเกินความจำเป็นมาตลอด แค่อยากจะจับกดเด็กผู้ชายสักคน ไหงผมต้องรอจนโตขนาดนี้ แถมพอเจ้าตัวมาตกหลุมรักผมแล้วก็ยังแอ้มไม่ได้เสียอีก .. แต่มันช่วยไม่ได้ ผมยอมรับว่าผมเองก็เบื่อๆอย่างที่เจ้าแมวพูด ผมนอนกับสาวๆหนุ่มๆมาเป็นร้อยปี ผ่านมาหลายร้อยคน เยอะเสียจนจำไม่ได้ บางครั้งก็อยากจะหยุด บางทีก็ไม่นึกอยากมีอะไรกับใครไปอีกตลอดชีวิต  แต่ธรรมชาติของร่างกายก็เกินกว่าที่จะต้านทานไหวทุกครั้ง ยิ่งโดยเฉพาะหลังจากที่ผมเจอนาโอยูกิเข้า ตั้งแต่เขายังเด็กๆ เขาเป็นตัวกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้ผมอยากสัมผัสเขาแบบสุดๆ ผมข่มตาหลับจนได้ แต่หลังจากที่ไม่ได้ฝันมานาน ดันฝันถึงตอนที่แอบลักหลับเขาเข้า ผิวขาวๆ กับเนื้อนวลที่หอมหวานชวนให้อยากกิน เสียงครางนั่นเหมือนลอยมาข้างหูเลยทีเดียว  แย่ล่ะ ของขึ้นอีกจนได้ !

 

            ฮึ่ยผมลุกขึ้นนั่ง จิตงุ่นง่านสุดเหวี่ยง ระดับผมนั้นไม่เคยต้องช่วยตัวเอง แต่ไม่ขืนใจใคร ดังนั้นผมจึงเดินผ่านเจ้าแมวที่นอนขดตัวเป็นก้อนสีดำกลมๆอยู่ข้างตัว ผมตามหาไอที่เป็นคนติดต่อสาวๆมาให้ผมเสมอ แต่พอเห็นนาฬิกาแล้วพบว่าเกือบๆจะตีหนึ่งแล้ว ผมก็ต้องกลับเข้าไปในห้อง ไม่อยากรบกวนหลานมากนัก

 

            โคอิเคะผมทนไม่ไหว หันไปมองเจ้าแมวที่ตื่นแล้ว

 

            อะไรอีกล่ะเขาตอบกลับมาแบบไม่ใส่ใจนัก            

 

            ช่วยหน่อย แค่ปากก็ได้ผมจ้องเขา ถึงจะไม่ได้ขยายความอะไร แต่รู้ว่าเจ้าแมวคงเข้าใจสิ่งที่ผมต้องการจะสื่อ

 

            นายนี่มันถ้าฉันช่วย นายจะเลิกยุ่งกับนาโอะจังรึเปล่าล่ะเขากอดอกหาเรื่องต่อรองกับผม ผมหัวเราะขึ้นจมูก เรื่องอะไรผมจะต่อรองแบบโง่ๆอย่างนั้น แต่อารมณ์ตอนนี้ก็ฉุดลงยาก ปวดหนึบที่หว่างขา ยิ่งคิดถึงนาโอยูกิยิ่งแล้วใหญ่ หรือว่าจะย่องไปฟัดเสียให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ไหนๆเขาก็ตกลงปลงใจกับผมแล้วนี่

 

            เอาเป็นว่าถ้าฉันช่วย นายห้ามทำอะไรเขาไปอีกอาทิตย์นึง

 

            ตามนั้นผมตอบรับแบบไม่ต้องคิด ได้เปรียบเห็นๆ  ยังไงผมก็ต้องหาทางโน้มน้าวนาโอยูกิอีกหน่อย ให้เขายอมผมแบบเต็มใจสุดๆ ไม่อยากจะคิดถึงตอนนั้นเลย ผมเลียริมฝีปาก แค่คิดว่าเขานอนครางทำตาหวานอยู่ใต้ร่างผม ก็ซู่ซ่าจนฉุดไม่อยู่  ผมถอดยูกาตะออกให้เขาได้จัดการ เจ้าแมวค่อยๆขยับเข้ามา ช่วยผมตามข้อเสนอของเขา  เขากลายร่างเป็นเด็กหนุ่มที่มีหูสีดำ และหางยาวๆสะบัดไปมา ตัวเปลือยเปล่าล้อแสงไฟในห้อง ปากเล็กค่อยๆจัดการอย่างเชี่ยวชาญตามแบบของแมวปีศาจผู้ทรงเสน่ห์ เขาช่วยผมอยู่ไม่นานผมก็ทนไม่ไหว แค่ปากหน่ะมันไม่ถึงใจหรอก ไหนๆก็สัญญาไว้ว่าจะไม่แตะต้องนาโอยูกิตั้งอาทิตย์หนึ่ง ก็ขอเอาให้คุ้มหน่อยล่ะเจ้าแมว

 

            อ๊ะ เฮ้ นายบอกว่าแค่ปากไงเขาร้องแง้วๆ หูตั้งอย่างตกใจเมื่อผมดึงเขาออกจากส่วนล่าง แล้วพลิกตัวเขาคว่ำลงกับฟูก ดึงสะโพกขึ้น

 

            อาทิตย์นึงกับแค่ปากนาย มันจะไปพอได้ไงกัน

 

            นายนี่ ! อ๊า เจ็บ !! เรียวเมย์ !เขาร้องเสียงหลง เมื่อผมไม่พูดพร่ำทำเพลง จัดการแทรกตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่ได้ทำมานานจริงๆเสียด้วย ตั้งแต่ที่ผมยกเลิกข้อตกลงให้เขามาเป็นคู่นอน เขาก็ไม่ได้ทำกับใครเลยสินะ

 

            เงียบๆ เก็บเสียงไว้ครางก็พอเถอะ

 

ไม่นานนักเจ้าแมวก็เลิกดิ้น ครางแผ่วๆสมใจ

 

            แต่กับคนอย่างผมไม่จบที่รอบเดียวหรอกครับ ผมฟัดเจ้าแมวต่อไปอีกหลายยก ส่วนใหญ่เวลาที่มีอะไรกับคนอื่น ผมไม่ค่อยได้เล้าโลมเท่าไหร่ ใส่อย่างเดียวจนกว่าจะพอใจนั่นแหละ เรื่องเล้าโลมผมทำกับนาโอยูกิอยู่เกือบทุกคืน ทำบ่อยจนไม่อยากทำให้ใครแล้ว เจ้าแมวเลยรับเคราะห์ไป ท่าทางจะเจ็บน่าดูที่ผมกระแทกเข้าไปโดยไม่ได้เตรียมอะไรเลย จนเขาหมดแรงจะยันตัวเองขึ้นมา นอนราบลงไปกับฟูกแล้วเหล่มองผมอย่างเคืองๆที่ไม่ยอมหยุดสักที 

 

            หมดแรงแล้วเหรอไง หึหึผมนอนลงข้างเขา เจ้าแมวพลิกตัวนอนหงาย ทำหน้าเบ้ราวกับเจ็บปวดไปหมดทั้งตัว ก็สมควรหน่ะ แรงผมไม่ใช่น้อยๆ

 

            ก็ใครมันทำล่ะ พอได้รึยังเหนื่อย

 

            ยัง.. ว่าแต่นายแปลงร่างได้นี่ ช่วยแปลงเป็นเขาให้ทีผมเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ เจ้าแมวมันแปลงร่างได้ ทำไมผมไม่นึกออกเร็วกว่านี้นะ

 

            นายนี่มันโรคจิต โรคจิตแท้ๆเลย ทำกับฉันแล้วครางชื่อนาโอะจังยังไม่พอ ยังจะให้ฉันแปลงร่างเป็นเขาอีก ไม่เอาด้วยหรอกเขามองผมอย่างเหยียดๆ ผมหงุดหงิดก็เลยลากเขามาตรงหว่างขา ดึงขาทั้งสองข้างออกจากกัน แล้วจัดการเจ้าแมวปากดีอีกสักรอบสองรอบ เขาครางจนเสียงแหบ ตาลอยๆเหมือนเริ่มจะไม่ไหวแล้ว แต่ยังไม่วายแอบข่วนผมเข้าเต็มไหล่และหลัง แสบจริงๆ  ผมเลยเอาคืนเขาเจ็บแสบพอกัน

 

            อ๊าๆ เรียวเมย์ พอแล้ว  โอ๊ย เจ็บ เบาๆเป็นไหม อ๊ะๆ

 

            ท่ามกลางเสียงโวยวายของเจ้าแมวเหมียว ผมได้กลิ่นอะไรบางอย่าง กลิ่นหอมหวานประจำตัวที่ไม่ควรมาอยู่ที่นี่ ! ผมสะดุ้ง ไม่จริงน่า เขาไม่น่ามาอยู่ที่นี่ได้ ทำไมเด็กๆที่ผมส่งไปเฝ้าถึงไม่เข้ามาบอกล่ะถ้าเขามา ยังไม่ทันที่ผมจะได้ขยับตัวไปไหน ประตูห้องแบบบานเลื่อนก็เลื่อนออกอย่างแรง ลมพัดตีหน้าผม พร้อมกับกระดาษสีขาวๆ แปะเข้าที่หน้าผมเป๊ะๆ มิ้นตัวเกร็งจนผมรู้สึกได้ ตัวเราสองคนยังเชื่อมกันอยู่เลย ผมรีบดึงกระดาษแผ่นนั้นออก  กระดาษรูปสุนัขจิ้งจอก กระดาษที่ไว้ขอพรกับศาลเจ้า ? แถมลายมือบนกระดาษนั้น คุ้นจนใจหาย

 

            ให้ผมได้เจอจิ้งจอกสีเงินตัวนั้น ที่เข้าฝันเกือบทุกค่ำคืน

 

            ผมแทบไม่กล้าขยับตัว เมื่อรับรู้ได้ว่ามีคนคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าผม ตรงประตูที่ถูกเปิดออก มิ้นเป็นคนแรกที่ดิ้นหนีจากตัวผม

 

            นาโอยูกิเสียงแผ่วๆของเจ้าแมวนั่น ทำสติผมกลับมาครบถ้วน ผมคว้าชุดยูกาตะของตัวเองมาสวมอย่างรวดเร็ว แต่หูกับหางนั้นหดไม่ทันแล้ว ไม่ทันอย่างแรง เพราะว่าเวลาผมมีอะไรๆ มันจะรู้สึกดีจนเผยร่างจริงออกมา แล้วเขาก็เห็นเข้าเต็มสองตาเลยด้วย นาโอยูกิยืนนิ่งอยู่ตรงนั่ง จ้องมาที่ผมนิ่ง นิ่งมากจนผมไม่กล้าแก้ตัวอะไรออกไปสักอย่าง ทว่าพอมองลงมาที่มือเล็กๆที่กำไว้แน่นของเขา มันสั่นไหว และตอนนี้แม้ว่าผมจะพยายามอ่านความคิดของเขาแทบตาย ผมดันอ่านไม่ออก ผมไม่รู้เลยว่าเขาคิดอะไรอยู่ มันเป็นไปได้ยังไง !

 

            น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาจากดวงตาคู่นั้น ต่างจากการร้องไห้เมื่อตอนหัวค่ำมากนัก ต่างกันมากจนผมต้องรีบเดินเข้าไปใกล้ ร่างบอบบางของเขาถอยหนี ตัวสั่นเหมือนจะล้มลงไปได้ทุกขณะ บัดซบ ! เขาผ่านชิคิงามิของผมมาได้ยังไง

 

            บอกผม..เขาพูดขึ้นด้วยเสียงสั่นเครือ มีน้ำตาเพียงหยดเดียวเท่านั้น เขาสูดหายใจเข้าลึก และไม่มีน้ำตาหยดไหนไหลลงมาอีก แววตาที่สับสนและสั่นไหวฉายชัดอยู่ตรงหน้า ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีกลับแข็งกร้าว เย็นชา และเต็มไปด้วยความเคืองโกรธ เขากระโจนเข้าหาผม จับเข้าที่ไหล่แน่น

 

            บอกผมว่าคุณมันตัวอะไรกันแน่ !!  พูดออกมาสิ !เขาตวาด เสียงแข็ง ทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่ร้อง เขาไม่ได้ดูเศร้า แต่ดูเหมือนเจ็บใจ

 

            ก็อย่างที่เห็น จะอยากรู้อะไรอีกผมพูดออกไปอย่างช่วยไม่ได้ คิดจะร่ายมนตร์ล้างความจำเขาตรงส่วนนี้ทิ้ง แต่ยังไม่ทันได้เอื้อมมือไปหาเขา นาโอยูกิก็วิ่งไปอีกด้านหนึ่งของวัด มิ้นนั่งหน้าซีดอยู่ที่เดิม แล้วเขาก็กลับมาหาผม พร้อมกับดาบยาวเล่มหนึ่งในมือ ดาบที่ตั้งเอาไว้ด้านในสุดของศาล

 

            คุณหลอกผมมาตลอด  ไอ้ทุกคืนที่ผมฝันนั่น มันฝีมือคุณใช่ไหม

 

            พี่เป็นจิ้งจอก ไม่ได้หมายความว่าพี่เป็นคนที่ทำอย่างนั้นกับเรานะผมยังพยายามจะดึงความเชื่อใจของเขากลับคืนมา นาโอยูกิเป็นคนหัวอ่อน และเขาเชื่อผมเสมอ แววตาเขาวูบไหว สะบัดดาบมาตรงหน้าผม

 

            เลิกโกหกเสียที สนุกมากพอแล้วใช่ไหมเขาพูดเสียงเย็น ดวงตาสวยใสและแสนบริสุทธิ์ไม่เหลืออีกแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เขาไม่เชื่อผม และคงไม่เชื่ออะไรที่ผมจะพูดอีกต่อไปแล้ว เขากำดาบแน่นทั้งๆที่มือยังสั่น แต่มีสีหน้าที่เจ็บปวดมากขึ้นเมื่อเห็นมิ้นที่นั่งอยู่บนฟูก

 

            ปีศาจก็เป็นอย่างนี้ หลอกลวง !

 

            มิ้นไม่ได้เจ้าแมวส่ายหัว แปลงร่างเป็นแมวดำตัวน้อยแล้วพยายามจะเดินเข้าไปหา แต่นาโอยูกิถอยหนี ชี้ดาบไปตรงหน้าแมวตัวเล็กๆ

 

            ผมไม่อยากฟังอะไรจากปากพวกปีศาจอีกแล้ว ออกไปซะ ก่อนที่ผมจะทำร้ายคุณ !เขาตวาด เจ้าแมวสะดุ้ง ตกใจที่นาโอยูกิโกรธได้ขนาดนี้ ดวงตาเขาเหมือนจะลุกเป็นไฟ และเริ่มท่องคาถาที่ผมพร่ำสอนมาตลอดหลายปีด้วย เขาดึงชิคิงามิในมือออกมา เรียกสัตว์เทพในรูปร่างของกวางให้พุ่งเข้าหาผม ผมสบถแล้วงอกหางจิ้งจอกออกมาจนครบเก้าหาง นาโอยูกิตื่นตะลึงชั่วขณะ เขายังไม่เก่งมากนัก เพราะงั้นไอ้ชิคิงามินี่ผมใช้แค่นิ้วเดียวก็สลายมันเป็นผุยผงได้แล้ว ผมเอาหางตวัดตัวเขาเข้ามาหา แต่นาโอยูกิขยับดาบอย่างว่องไว มันเฉี่ยวโดนแขนผมจนเกิดแผลยาวไปครึ่งท่อนแขน แต่ก็แค่นั้น ผมรัดหางเข้ารอบตัวเขา จนมือเล็กๆไม่อาจกอบกุมดาบไว้ได้ ผมใช้หางที่เหลือปัดดาบปลิวไปไกล

 

            ก็ดี ไม่ปิดบังแล้วก็ได้ พี่เข้าไปจูบเราอยู่ทุกคืน ทำอะไรๆ มากกว่าจูบเสียด้วยซ้ำ แล้วยังไงล่ะ ก็รู้สึกดีไม่ใช่เหรอผมรัดตัวแน่นขึ้นอีก จับคางเขาแหงนขึ้น ขยับหน้าเข้าไปชิด ไม่มีนาโอยูกิที่เขินแสนจะเขินเมื่อหน้าเราใกล้กัน น้ำตาเขาเอ่อ

ขึ้นเต็มดวงตาด้วยความคับข้องใจ และความผิดหวัง

 

            ปล่อยผมนะ !เขาพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ทำอะไรไม่ได้มากนัก

 

            เหอะ รู้เรื่องหมดแล้วก็ดี พี่อยากจะกินนายมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว นายเองก็จำคืนนั้นได้ขึ้นใจเลยนี่นาโอะจัง ติดใจใช่ไหม หืม นายเองก็ชอบให้พี่จับ ..ชอบให้พี่จูบ หึผมงับหูนิ่มเบาๆ ยั่วเขาที่โกรธจนกัดปากตัวเองแน่น คิ้วขมวดเข้าหากัน สีหน้าที่ผมไม่เคยเห็น ก็ทำให้ผมอยากแกล้งเขามากขึ้นไปอีก ว่าจะรอให้เต็มใจก่อน ไม่ต้องแล้วสินะ จับกินมันทั้งๆอย่างนี้แหละ

 

            ทุเรศ อย่าพูดอย่างนั้นนะ ไอ้จิ้งจอกสกปรก

 

            คำด่าจากนาโอยูกิผู้แสนน่ารักของผม และสายตารังเกียจจนแทบทนไม่ไหวของเขา เล่นเอาตัวผมชาวาบ ผมนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะแสยะยิ้ม ชักจะโกรธขึ้นมาแล้วแหะ จิ้งจอกสกปรกงั้นใช่ไหม ?

 

            สกปรกมากใช่ไหม งั้นพี่ก็จะทำให้นายสกปรกเหมือนกันผมปล่อยหางออกจากตัวเขา แล้วดึงเขาเข้าหาตัว บดเบียดริมฝีปากเข้ากับปากนุ่มนิ่มนั่นอย่างไม่ปราณี แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้  ก็รู้สึกแสบกลางหลังอย่างรุนแรงจนต้องผละออก ไอ้แมวบ้า !  ผมใช้หางปัดเขาปลิวไปอย่างไม่ใส่ใจ เจ้าแมวนั่นก็แทบไม่มีแรงจะเดินอยู่แล้วยังทำซ่า เสื้อผมขาดเป็นรอยกรงเล็บยาวเลย แต่แทนที่จะได้ยินเสียงเจ้าแมวกระแทกเข้ากับผนังห้อง กลับมีคนมารับตัวเล็กๆนั่นเอาไว้ทัน คัตสึโทชิ ? ผมตกใจเล็กน้อยที่เห็นเจ้ายักษ์โผล่เข้ามาในถิ่นผม แต่ตกใจได้ไม่นาน ร่างบางในมือก็ถูกฉกฉวยไปอย่างรวดเร็ว โดยผู้ชายอีกคน

 

            พวกนาย !ผมหันไปก็เจอการาสุเทนกุยืนแสยะยิ้มอุ้มนาโอยูกิที่ตัวสั่นเป็นลูกนกอยู่ แต่คงเพราะเจ้ากานั่นก็เป็นปีศาจเหมือนกัน นาโอยูกิเลยดิ้นสุดแรง

 

            ชู่ เดี๋ยวจะพาไปหาไคริ ไม่ต้องกลัวเขาลูบหัวนาโอยูกิเบาๆ

 

            นายไม่มีสิทธิ์จะเอาเขาไปไหนทั้งนั้น !ผมกระโจนเข้าหาเจ้ากาดำ หวังจะเอาร่างบางคืนมา แต่ค่อนข้างเสียเปรียบเพราะมันบินหนีออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว และซัดลมพายุรุนแรงใส่ผม กว่าผมจะร่ายมนตร์ล้างไอ้พายุบ้านี้ได้ เขาก็บินหนีไปไกลแล้ว ผมเรียกชิคิงามิออกมา จะส่งเด็กๆตามไปจัดการเจ้าฮิโรโตะ แต่นึกขึ้นได้ว่าเจ้ายักษ์ยังยืนใช้ดวงตาสามดวงมองมาที่ผมอย่างน่าสยดสยอง

 

            นายเองก็ไม่มีสิทธิ์จะแตะต้องนาโอยูกิเหมือนกัน เขาไม่ใช่ของนาย

 

            นายไม่ใช่พวกยุ่งเรื่องชาวบ้านนี้ เข้ามายุ่งทำไมห๊ะ !ผมตวาดไปอย่างหงุดหงิด เจ้ายักษ์ยืนนิ่ง หน้าตายเหมือนคนไม่มีอารมณ์

 

            ก็ไม่อยากจะยุ่งหรอก พอดีผ่านมาแถวนี้ ได้กลิ่นปีศาจชั่วๆให้หึ่งเลย แถมยังเจอเด็กหนุ่มน่ารักขอพรอยู่ในความมืด เลยช่วยให้พรสัมฤทธิ์ผลเสียหน่อย ก็เท่านั้นเขาพูดนิ่งๆ แต่ยั่วโทสะผมได้ดีมาก คัตสึโทชิเป็นยักษ์ที่เชี่ยวชาญเรื่องดวงวิญญาณ แสดงว่าชิคิงามิที่ถูกส่งไปเฝ้าหน้าศาล ถูกเจ้านี่เก็บไปแล้ว แถมยังนำทางมาถึงห้องผม ให้เห็นฉากประจวบเหมาะอีก

 

            ไปซะให้พ้น ก่อนที่ฉันจะจัดการนาย เอาเจ้าแมวนั่นคืนมาด้วยผมไม่เสี่ยงจะต่อกรกับเขา อันที่จริงฝีมือก็พอสูสี เพราะเราอยู่มานานพอกัน

 

            นี่ก็ไม่ใช่ของนาย เพราะงั้นฉันไม่คืนหรอกเขายกยิ้มมุมปาก เหาะออกไปจากห้องผมอย่างรวดเร็ว ผมกำมือแน่นอย่างคับแค้นใจ ก้มลงเก็บกระดาษขอพรของนาโอยูกิขึ้นมาขยำ หึ ลูกไก่ยังไงก็ยังเป็นแค่ลูกไก่ ไหนๆก็ความแตกแล้วเกลียดชังผมเสียขนาดนี้ จะเอาให้เกลียดลึกเข้ากระดูกดำไปเลย ไม่ต้องเสแสร้งทำเป็นอ่อนโยนให้เสียเวลาอีก

 

            เตรียมใจไว้เถอะ ใครก็ปกป้องนายไม่ได้หรอกนาโอยูกิ !

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく


เราบอกไว้แล้ว ว่าเรียวเมย์ร้ายได้มากกว่านี้ อ่านบทนี้แล้วใครเกลียดพระเอกบ้าง
อนึ่งน้องแมวไม่ได้เต็มใจแต่อย่างใด โดยธรรมชาติแมวชอบการถูกสัมผัส ดังนั้นแม้จะไม่เต็มใจ แต่ร่างกายก็ไม่ต่อต้าน
และบทนี้มีคนถูกทำร้ายถึงสองคนในครั้งเดียว ถึงคนนึงจะเป็นร่างกาย อีกคนเป็นที่จิตใจก็ตาม
จิ้งจอกนี่มันจิ้งจอกจริงๆ ดราม่ากำลังเริ่ม บทหน้านาโอยูกิจะทนได้แค่ไหน
เมื่อคนที่หลงรักมาหลายปีเป็นคนเดียวกับที่ตัวเองเกลียด แถมยังทำอะไรกันต่อหน้าต่อตาอีกต่างหาก!


NamKudos >> เรียวเมย์ที่นุ่มนวลเป็นใครกันคะ พอขึ้นบทนี้ก็จะลืมความดีงามของนางไปทั้งหมดเลยค่ะ !
Yokai >> ไม่แน่ใจว่าใครไม่รอด ระหว่างเรียวเมย์ หรือนาโอยูกิ สภาพจิตใจบอบช้ำไปหมดแล้ว ส่วนน้องแมว.. สภาพร่างกายบอบช้ำไม่ต่างกัน TOT ฮือออ
wipcream >> มาต่อแล้วน้าาา
โหล่วโล้ >> อ่านถึงตอนนี้ก็น่าจะมีหลายคนแช่งเรียวเมย์ในใจแล้วค่ะ ฮาาา
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1696 PANDA_BB (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 13:04
    อ่านตอนนี้แล้วร้องเลย สงสารนาโอะมาก รักมาตั้งนานแล้วยิ่งกว่าเดิม นาโอะเสียใจมากแน่ๆเหมือนใจสลาย
    #1,696
    0
  2. #1648 yellowxxpeach (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 17:26
    ฮึ่ยๆๆๆๆๆ
    #1,648
    0
  3. #1578 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 22:31
    ฮืออออ สงสารนาโอะจัง มิ้นน้อยด้วย นังจิ้งจอก มาให้ฟาดดิ้ !!!!
    #1,578
    0
  4. #1487 Nantashi (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:20
    หัวใจสลายแทนอะ ชอบเขามาตั้งนาน อดทนมาตั้งนาน กังวลคนเดียวมาตั้งนาน แล้วสุดท้ายมารู้ความจริงว่าคนที่ตัวเองชอบกับคนที่ตัวเองเกลียดเป็นคนเดียวกัน แถมเป็นปีศาจอีกต่างหาก โธ่ ;-;
    #1,487
    0
  5. #1392 itzmeboombim (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 19:40
    ก็นึกว่าเทพเจ้าที่ขอพรช่วย ที่แท้ก็เป็นปีศาจสองตัวช่วยกันนี่เอง หมั่นไส้มานาน สะตอเหลือเกิน จัดไป~ ความลับไม่มีในโลก นาโอะจะได้รู้ความจริง 
    #1,392
    0
  6. #1314 Niara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:18
        ทำไมฉากนี้เราเห็นว่าเรียวเมย์เป็นตาแก่หัวล้านที่กำลังไม่สบอารมณ์เพราะโดนอีหนูทิ้ง!!
     เกลียดเรียวเมย์เจ้าตับไตไส้พุงมาก!! สงสารนาโอะจังมากเลยตอนนี้ แต่สงสารมิ้นมากกว่า!! ฮือ~ไรท์เป็นอะไรกับแมวหรือคนที่ชื่อมิ้นมากป่ะค่ะ เห็นทำร้ายนู๋มิ้นตั้ลลอดด โอ๋ๆๆมิ้นอย่าเสียใจ ถ้าเสียใจมากไปซบอกพี่ยักษ์เร็วว//โดนต--
    #1,314
    0
  7. #1313 Niara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:10
    ทำไมฉากนี้เราเห็นว่าเรียวเมย์เป็นตาแก่หัวล้านที่กำลังไม่สบอารมณ์เพรทะโดนอีหนูทิ้ง!!
      เริ่มเกลียดเรียวเมย์มากกว่าเดิมล่ะ นาโอะจังก็น่าสงสาร แต่ที่เราสงสารมากกว่าก็คือมิ้นนะ มิ้นโดนตลอดอ่ะ ขอให้คู่ของมิ้นหวานสุดนะ
    #1,313
    0
  8. #1312 Niara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:10
    ทำไมฉากนี้เราเห็นว่าเรียวเมย์เป็นตาแก่หัวล้านที่กำลังไม่สบอารมณ์เพรทะโดนอีหนูทิ้ง!!
      เริ่มเกลียดเรียวเมย์มากกว่าเดิมล่ะ นาโอะจังก็น่าสงสาร แต่ที่เราสงสารมากกว่าก็คือมิ้นนะ มิ้นโดนตลอดอ่ะ ขอให้คู่ของมิ้นหวานสุดนะ
    #1,312
    0
  9. #1311 Niara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:09
    ทำไมฉากนี้เราเห็นว่าเรียวเมย์เป็นตาแก่หัวล้านที่กำลังไม่สบอารมณ์เพรทะโดนอีหนูทิ้ง!!
      เริ่มเกลียดเรียวเมย์มากกว่าเดิมล่ะ นาโอะจังก็น่าสงสาร แต่ที่เราสงสารมากกว่าก็คือมิ้นนะ มิ้นโดนตลอดอ่ะ ขอให้คู่ของมิ้นหวานสุดนะ
    #1,311
    0
  10. #1310 Niara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:08
    ทำไมฉากนี้เราเห็นว่าเรียวเมย์เป็นตาแก่หัวล้านที่กำลังไม่สบอารมณ์เพรทะโดนอีหนูทิ้ง!!
      เริ่มเกลียดเรียวเมย์มากกว่าเดิมล่ะ นาโอะจังก็น่าสงสาร แต่ที่เราสงสารมากกว่าก็คือมิ้นนะ มิ้นโดนตลอดอ่ะ ขอให้คู่ของมิ้นหวานสุดนะ
    #1,310
    0
  11. #1309 Niara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:08
    ทำไมฉากนี้เราเห็นว่าเรียวเมย์เป็นตาแก่หัวล้านที่กำลังไม่สบอารมณ์เพรทะโดนอีหนูทิ้ง!!
      เริ่มเกลียดเรียวเมย์มากกว่าเดิมล่ะ นาโอะจังก็น่าสงสาร แต่ที่เราสงสารมากกว่าก็คือมิ้นนะ มิ้นโดนตลอดอ่ะ ขอให้คู่ของมิ้นหวานสุดนะ
    #1,309
    0
  12. #1308 Niara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 03:08
    ทำไมฉากนี้เราเห็นว่าเรียวเมย์เป็นตาแก่หัวล้านที่กำลังไม่สบอารมณ์เพรทะโดนอีหนูทิ้ง!!
      เริ่มเกลียดเรียวเมย์มากกว่าเดิมล่ะ นาโอะจังก็น่าสงสาร แต่ที่เราสงสารมากกว่าก็คือมิ้นนะ มิ้นโดนตลอดอ่ะ ขอให้คู่ของมิ้นหวานสุดนะ
    #1,308
    0
  13. #1250 InLove (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 21:31
    เลวร้ายยยยยยอีจิ้งจอกก
    #1,250
    0
  14. #1163 baekbow (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 23:11
    เอิ่ม ผิดคาดแฮะ ไม่คิดว่าจะมาแนวนี้ นี่มันงานดราม่าเลยนี่นา เอาไงดีนาโอะ ความเกลียดกับความรักต้องเลือกแค่อย่างเดียวแหละ แต่ตอนนี้คงหนักไปทางเกลียดใช่ไหม เห็นเต็มตาแบบนั้น
    #1,163
    0
  15. #1032 Bennie_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 10:17
    เรียวเมย์เผยธาตุแท้แล้วววว ร้ายมากกก
    #1,032
    0
  16. #853 fe&font (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 11:26
    //โยนป้ายไฟเรียวเมย์ทิ้ง
    #853
    0
  17. #618 zozine (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 17:22
    เรียวเมย์นี่ใจน้ายจริงๆ ไม่สงสารนาโอะมั้งหรอออ ชิ;(
    #618
    0
  18. #452 `Barbara (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 17:38
    สงสารมิ้นนน
    #452
    0
  19. #285 love_forever @Forever_loveA7 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2558 / 12:26
    พี่ยักต์เท่สุดๆไปเลยค้าาาา กรี๊ดดดด พี่คือฮีโร่ . . ส่วนเจ้าจิ้งจอกก็ช่างมันเหอะ *เป้ปาก กรอกตาบน*
    #285
    0
  20. #187 Luna-themoon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 18:05
    ชะแวบ! โผล่มาอ่านใหม่ เน้นพี่ยักษ์โดยเฉพาะ คือ..พี่จงใจจะให้นาโอะจังมาเห็นฉากแบบนี้เพราะ.....
    หึง! ใช่มะ
    ป.ล.มโนเป็นเลิศ
    #187
    0
  21. #186 Luna-themoon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 18:05
    ชะแวบ! โผล่มาอ่านใหม่ เน้นพี่ยักษ์โดยเฉพาะ คือ..พี่จงใจจะให้นาโอะจังมาเห็นฉากแบบนี้เพราะ.....
    หึง! ใช่มะ
    ป.ล.มโนเป็นเลิศ
    #186
    0
  22. #185 Luna-themoon (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 18:05
    ชะแวบ! โผล่มาอ่านใหม่ เน้นพี่ยักษ์โดยเฉพาะ คือ..พี่จงใจจะให้นาโอะจังมาเห็นฉากแบบนี้เพราะ.....
    หึง! ใช่มะ
    ป.ล.มโนเป็นเลิศ
    #185
    0
  23. #146 =_=!!!KwAnZ@ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 18:46
    รอๆๆๆๆ
    #146
    0
  24. #145 kiru_may (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 15:10
    ขอให้เรียวเมย์เจ็บจนกระอักเลือด ใจร้ายเกินไปแล้ว
    #145
    0
  25. #144 Yokai (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 10:37
    เรียวเมย์... แก-ตาย-แน่!!! โอยยยย ก็สะใจนะที่นาโอะจังรู้แล้ว จะได้รู้สึกตัวสักที แต่! ทำไม๊ทำไมน้องแมวต้องโดนอีกแล้ววววว รังแกนาโอะจังไม่พอ ยังลากน้องแมวมาเอี่ยวอีก สับให้เละไปเลยนาโอะจัง! อย่ายอมน้าาาาา // สงสารนาโอะจัง คงช็อคมากๆแน่เลย จะเป็นการปลุกพลังอะไรบางอย่างรึเปล่านะ???



    ปล. พี่ยักษ์ โผล่มาได้ฮีโร่มากเลยเคอะ T^T
    #144
    0