[僕の 妖怪 ] ปีศาจของผม [Yaoi] || รีปริ้น

ตอนที่ 10 : ภาค 1 ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,700
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    16 ส.ค. 58





 

  

               

9

 

 

ผมอึ้ง ทึ่ง เหวอ ได้แต่นอนกระพริบตาปริบๆมองเจ้าบิ๊กอายที่ผิวปากอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินออกไปจากห้อง มิ้นกระโจนเข้าหาผมแล้วเขย่าไหล่ผมไปมา หูตั้ง หางฟูเหมือนแมวขี้ตกใจ ผมอดหัวเราะออกมานิดๆไม่ได้

 

            “หัวเราะอะไรอ่ะ นทีก็ชอบมันเหรอ หา ไม่ได้นะ!เขาร้อง

 

            “ทำไมไม่ได้ล่ะผมถามเขากลับ เขาทำหน้าช็อคแล้วสบตากับผม

 

            “ก็เพราะนทีเป็นของมิ้นไง! จะทิ้งมิ้นไปอยู่กับเทนกุตัวยักษ์ โรคจิตนั่นเหรอ จะทิ้งเค้าเหรอมิ้นทำหูลู่ น้ำตาคลอ แล้วกระโดดมานอนบนอกผม เอาหัวถูไปมาอย่างออดอ้อน แถมยังทำเสียงอ่อนเสียงหวาน แทนชื่อตัวเองได้น่าแกล้งเป็นที่สุด  ผมหัวเราะเพราะผมของเขามันแหย่คอผมไปมาจนจั๊กจี้ ผมลูบหัวเขาไปมา มองเขาที่ยังบ่นอะไรไปเรื่อย ทั้งๆที่หน้าเขาก็เหมือนเดิม แต่ให้ความสบายใจเมื่ออยู่ด้วยกัน มากกว่าตอนที่เขาเป็นผู้หญิง  ตอนนั้นผมเลยไม่ค่อยได้เข้าใกล้เท่าไหร่ รวมถึงตัวเขาเองด้วย ตอนนี้ผมให้เขากอดได้โดยไม่รู้สึกเขินอะไรอีกแล้ว แถมเขาดูเด็กลงมากกับท่าทางอ้อนๆและหางที่กระดิกไปมานี่

 

            “จริงๆแล้ว นายไม่ได้แรดอย่างที่เคยทำใช่ไหมผมแทรกขึ้นกะทันหัน

 

            “… หา ?” มิ้นเงยหน้าขึ้นจากอกผม ทำหน้างงๆ ผมชอบแบบนี้แหะ เวลาเขาแปลงเป็นแมวตัวเล็กๆนะ บ๊องแบ๊วมากเลย ทำให้ผมยังเห็นภาพแมวน้อยซ้อนทับอยู่กับเขาในตอนนี้

 

            “ก็เมื่อก่อน ชอบพูดถึงแต่ผู้ชาย โอ๊ย คนนั้นกล้ามโต๊โต คนนั้นหล่อมาก แถมยังคบคนโน้นคนนี้มั่วไปหมด ใจจริงฉันเป็นห่วงนายมากเลยนะผมขยายความ ผมไม่กล้าว่าตอนที่มันเป็นผู้หญิง กลัวมันน้อยใจ หรือกลัวว่าจะเป็นคำที่แรงเกินไป แต่พอผมพูดจบ มิ้นทำหน้าเลิกลั่ก ลุกขึ้นมานั่งตัวตรง

 

            “ถ้านทีว่าเราแรดเพราะเรื่องนั้น ก็คงจะแรดนั่นแหละ

 

            “หือผมผุดลุกขึ้นมานั่งบ้าง มิ้นไม่ยอมสบตากับผม แต่มองไปที่อื่น

 

            “ก็แบบ ที่พูดไปก็เพราะคิดแบบนั้นจริงๆนี่นา

 

            “มิ้นชอบผู้ชาย ?” ผมขมวดคิ้ว  ผมไม่ได้กังวลใจหรือรังเกียจอะไร ก็แค่อยากรู้เท่านั้น ดูเหมือนเขาลำบากใจที่จะตอบ หันมามองผมตาละห้อยเลย

 

            “หิวน้ำอ่าเขาเปลี่ยนเรื่องซะเฉยๆ แต่ผมก็ยอมขยับตัวไปหยิบเหยือกน้ำที่มุมห้องมาให้ กัปปะน้อยโผล่เข้ามาขัดจังหวะผมที่กำลังจะพูดต่อ ผมเลยเงียบแล้วมองกัปปะเช็คแผลให้มิ้น ผมขมวดคิ้วอีกครั้งอย่างประหลาดใจ ผมหลับไปไม่นาน แต่แผลที่ดูน่ากลัวตามตัวและหน้าของเขาเกือบจะหายไปทั้งหมด

 

            “มิซากิคุง นี่เป็นเพราะยาของนายเหรอผมร้องแล้วจับลงไปบนแก้มมิ้น

 

            “ครับ ถึงยังไงก็ยังไม่เก่งเท่าพ่อผมหรอกเขาก้มหน้าเขินๆ เอายาป้ายตามตัวให้มิ้นที่แปลงร่างกลับเป็นแมว เพื่อความสะดวกในการรักษา ผมมองบาดแผลที่เริ่มปิดสนิทนั่นอย่างตื่นตาตื่นใจ ผมและมิ้นหยุดบทสนทนาไว้แค่นั้นก่อน จนกระทั่งเขาได้รับการรักษาเรียบร้อย และกัปปะน้อยได้ออกไปจากห้องแล้ว มิ้นถึงแปลงกลับเป็นคนแล้วขยับมาจ้องหน้าผม

 

            “เราชอบผู้ชาย แล้วก็ชอบนทีด้วย

 

            “หือผมทำหน้างง นี่ผมโดนบอกชอบเป็นครั้งที่สองภายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงเหรอเนี่ย ผมทำหน้าไม่ถูก ไม่แน่ใจว่าควรรู้สึกยังไงหรือตอบอะไรดี

 

            “ถ้าเจ้านกยักษ์บ้านั่นจะจีบนที  เราจีบด้วย ! มิ้นจีบด้วย !เขาประกาศก้องแล้วยืนขึ้น หางกระดิกดุ๊กดิ๊กเหมือนหาทางออกให้ตัวเองได้แล้ว เขายิ้มจนเห็นเขี้ยวเล็กๆทั้งสองข้างที่ผมเพิ่งเห็นว่าเขามี

 

            “ชอบ แต่ก็ยังออกไปกับคนอื่นหน่ะนะ ?” ผมพูดติดตลก ก็ที่ผ่านมายังออกไปกับหนุ่มอื่นอยู่เลยนี่

 

            “งือ ก็ ก็ตอนนั้นเราทำตบตาไง ไม่อยากให้รับรู้ได้ว่าเราชอบ

 

            “พี่ยีนส์  พี่ริว  พี่ชิน น้องแม็ก น้องข้าว และอีกมากมายนั่นก็ทำตบตาเหรอ เนียนมากเลยผมแหย่ ก็เขาชอบเอากิ๊กคนโน้นคนนี้มาเล่าให้ผมฟัง ว่าหล่อลากบ้างล่ะ หุ่นดีสุดๆบ้างล่ะ  ตอนมหาลัยมิ้นท์กวาดเดือนคณะและหนุ่มฮอตไปเรียบ ทำเอาผู้หญิงคนอื่นเห็นเธอเป็นศัตรู วันไหนโดนตบผมก็ไม่แปลกใจเลย ที่แปลกใจยิ่งกว่าคือ ไม่มีใครเข้ามายุ่งกับมิ้นเท่าไหร่

 

            “นทีอ่ะ นั่นมันแค่อดีตอย่าไปสนใจเลยนะๆ

 

            “เฮ้อ ตามใจ แต่บอกไว้ก่อนเลยนะ สำหรับกู มึงก็ยังเป็นมิ้นคนเดิม ยังเคยรู้สึกด้วยยังไงก็อย่างนั้น มันคงมากกว่านี้ไม่ได้แล้วผมยิ้มน้อยๆไปให้ แต่มิ้นทำหน้าช็อคเหมือนโลกจะแตก

 

            “ขึ้นมึงกูเลยเหรอ ใจร้ายอ่าเขาพูดเสียงอ่อย

 

            “ก็ตอนนี้เป็นผู้ชาย ไม่เกรงใจแล้วล่ะ เมื่อก่อนแกก็พูดมึงกูใส่นี่ผมยักไหล่  ใจจริงก็อยากพูดแบบนี้กับเขามาตลอด ติดเพียงแค่ว่าเขาเป็นผู้หญิง และผมไม่รู้สึกสนิทใจมากพอที่จะกล้าพูด ก็อย่างที่บอก มันทำตัวเริ่ดๆเชิ่ดๆมาตลอด ถึงจะเรียกผมด้วยคำหยาบคายต่างๆนานา แต่ผมก็ไม่กล้าเรียกกลับ

 

            “แล้วไม่ให้ความหวังกันเลยด้วยเขายังคงบ่นผม ทำเสียงเล็กเสียงน้อย แล้วพองแก้มออกเหมือนเด็กน้อยที่กำลังงอน

 

            “หึๆ หิวแล้ว ไปหาอะไรกินกันเถอะผมลุกขึ้นบิดขีเกียจ เผลอหลับไปเมื่อตอนเย็นๆ ตื่นมาก็ฟ้ามืดเสียแล้ว ผมลุกขึ้นเดินนำมิ้นออกมา ลมเย็นๆปะทะเข้าหน้าเล่นเอาผมตัวสั่นเล็กน้อย มิ้นกระโดดตามมาอยู่บนไหล่ผม ในร่างแมวดำตัวน้อย เขาขดตัวไปมาทำให้ผมรู้สึกอุ่นๆที่คอ ผมลูบหัวเขาน้อยๆพลางเดินไปตามพื้นไม้ที่เย็นเชียบ ในห้องคงมีฮีทเตอร์เขาถึงไม่รู้สึกว่าหนาว แต่ตอนนี้ต้นไม้ต่างๆในบ้านล้วนขาวโพลนไปด้วยหิมะ เสียดายหยุดตกไปซะแล้ว

 

            “ไคริจัง ตื่นแล้วเหรอลูกคนแรกที่ทักผมคือแม่ของฮิโรโตะ

 

            “ครับเอ่อ คือ กินข้าวกันไปหรือยังครับผมถามกลับไป

 

            “ยังเลยจ้า ไคริจังมาพอดีเลย เดี๋ยวแม่ให้คนยกกับข้าวเข้ามาเลยนะเธอยิ้มหวานอีกครั้ง และจากนั้นไม่นานอาหารก็เรียงรายกันเข้ามา ถึงแม้คนเสิร์ฟที่เป็นปีศาจของใช้ในบ้านจะเยอะจนผมตื่นเต้นไปบ้าง แต่อาหารมากมายตรงหน้าก็ทำให้ผมน้ำลายสอเกินกว่าจะหันไปสนใจรายละเอียดของพวกเขา ผมเริ่มกินทันทีเมื่อเจ้าของบ้านเริ่ม ฮิโรโตะตักโน่นตักนี่ให้ผมเงียบๆ มิ้นเองก็ด้วย ไม่มีใครพูดอะไรกันสักคำ ผมไม่ได้สนใจอะไรนอกจากอาหาร จนพออิ่มเท่านั้นแหละ ถึงได้สังเกตเห็นมิ้นกับฮิโรโตะมองหน้ากันด้วยแววตาเชือดเฉือน

 

            “เอ่อ ขอบคุณมากนะครับ อาหารอร่อยแล้วก็น่าสนใจมาก แต่ว่าผมคงจะกลับไปนอนที่พักแล้วล่ะครับ จะได้ไม่เป็นการรบกวนผมหันไปพูดกับเจ้าของบ้านทั้งสอง ฮิโรโตะหันมาจ้องหน้าผมควับ ผมสะดุ้งอีกรอบ

 

            “ไคริจัง หนูชอบอาหารเมื่อกี้ไหมจ๊ะจู่ๆแม่ของฮิโรโตะก็พูดขึ้นมา ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยปากห้ามผมอย่างที่เคยทำ

           

ชอบสิครับผมตอบกลับไปอย่างจริงใจ

 

            “งั้นก็อยู่ซะที่นี่แหละ แม่ทำอาหารพวกนั้นเอง เดี๋ยวหลังจากที่หนูกลับจากโรงเรียนพร้อมฮิโรโตะ แม่จะสอนให้นะ ดีไหมเธอจ้องตากับผม ผมยิ้มกว้างในทันทีแล้วพยักหน้าตอบรับเธอ แหม ก็ผมอยากทำกินเองบ้างวันหลังนี่นา

 

            ฮิโรโตะหันไปยิ้มกว้างให้แม่ ดูจะดีใจออกนอกหน้า หลังจากกินข้าวเสร็จ ผมก็ถูกกัปปะน้อยจูงออกมาจากห้อง ผมก็งงๆแล้วเดินตามไป ผมถูกพาไปที่ห้องน้ำเดิม แล้วก็ได้รับชุดนอนที่เป็นชุดยูคาตะพร้อมกับเสื้อคลุมหนาๆอีกชั้น ผมขอบคุณเขา ยังไม่ทันได้พูดมากไปกว่านั้น กัปปะน้อยก็หน้าแดงแล้ววิ่งหนีออกไป ผมชักจะชินกับอาการเขินของเขาแล้ว ผมหมุนตัวจะเข้าไปในห้องน้ำ แต่เห็นฮิโรโตะใส่ชุดคลุมอาบน้ำเดินมาทางนี้พอดี

 

            “อาบด้วยกันไหมผมหันไปถามเขา ตาเขาโตขึ้นกว่าปกติทันใด

 

            “กล้าก็โอเค บอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าตอนนี้เจ้าแมวออกไปข้างนอก ไม่มีคนมาขัดแล้วแต่แล้วหน้าก็กลับมาเรียบนิ่ง พร้อมยกยิ้มเจ้าเล่ห์

 

            “ก็แค่อาบน้ำ อะไรนักหนาผมยักไหล่ไม่ได้สนใจสายตากรุ้มกริ่มของเขา อันที่จริงผมยังจำคราวก่อนได้อยู่ พอเห็นลางๆว่าเขาหุ่นดี วันนี้ไม่ลืมแว่น เห็นจะๆเต็มๆแน่นอน อืมผมแค่อยากรู้ด้วยว่าเขามีร่างกายทุกส่วนเหมือนมนุษย์ทั่วๆไปหรือเปล่า ถึงจะเสียดายที่มิ้นไม่ได้อยู่ด้วย เพราะผมก็อยากเห็นหางของเขาแบบชัดๆเหมือนกัน เอาเป็นว่าทีละคนก็แล้วกัน

 

            ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำ ตามติดมาด้วยเจ้าบิ๊กอายตัวโตที่ยิ้มน่ากลัวอยู่นั่นแหละ ผมถอดเสื้อผ้าแล้วก็เดินไปแตะๆน้ำในอ่าง มันอุ่นกำลังดีแล้ว กัปปะน้อยที่พาผมมาคงจะเตรียมเอาไว้ให้ มีกลิ่นหอมของผงอาบน้ำอยู่ด้วย ผมเคยได้ยินเรื่องผงอาบน้ำ แต่ไม่เคยลองใช้ ที่เมืองไทยร้อนจะตาย ไม่เคยแช่น้ำในอ่างแบบนี้ ผมล้างตัวด้านนอกก่อนตามธรรมเนียมที่มิ้นบอกก่อนผมจะมาที่นี่ กำลังตักน้ำราดตัวก็หันไปเจอบิ๊กอายที่นั่งลงตรงข้ามกับผม เข่าเราชนกันเพราะห้องน้ำไม่ได้ใหญ่อะไรนัก เขายังเอาผ้าขนหนูปิดส่วนล่างไว้

 

            “อาบน้ำใส่แว่นตาด้วย ?” เขาขมวดคิ้ว จ้องหน้าผม เหมือนพยายามจะจ้องมากกว่า เขาดูแก้มแดงหน่อยๆ ไม่รู้เพราะไอน้ำร้อนที่ออกมาจากอ่างหรือเปล่า เพราะแก้มผมก็ร้อนเหมือนกัน

 

            “สายตาสั้นมากหน่ะผมอธิบาย จ้องไปที่หน้าท้องของเขา พระเจ้า ยอดเยี่ยมไปเลยครับ หน้าท้องเขาเป็นกล้ามเนื้อที่เรียงตัวกันอย่างสวยงาม มันดูเหมาะมากกับรูปร่างที่สูงใหญ่อย่างเขา และพอเขาหันหลังไปเพื่อที่จะหยิบอะไรบางอย่าง ผมก็จ้องอีก กระดูกสันหลังของเขาก็สวยมากเหมือนกัน กล้ามเนื้อหลังด้วย ผมจ้องอย่างทึ่งๆ นี่หุ่นในอุดมคติเลยนะ เขาคงต้องออกกำลังกายอย่างหนักเพื่อให้ได้หุ่นดีๆแบบนี้มา ซึ่งผมไม่มีวันทำแน่ ผมชอบดูมากกว่า อีกอย่างที่ผมชอบบนตัวเขาก็คือผม ผมเขาดำและสวยมากจนผมอิจฉา

 

            “จ้องขนาดนี้ มาจับเลยไหมเขาส่งเสียงเหนื่อยๆมาให้เมื่อหันมาสบตากับผมที่มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมดำสนิทนั่นลู่ลงกับใบหน้าเพราะเขาเอาน้ำราดลงไป หยดน้ำเกาะอยู่ตามเส้นผมแล้วหยดลงมาตามกรอบหน้า คาง และหน้าอก

 

            แบบนี้สินะที่เรียกว่าผู้ชายเซ็กซี่

 

            “ลงอ่างกันผมลุกพรวดขึ้นแล้วก้าวลงไปในอ่างก่อน หันไปมองเขาเป็นเชิงชักชวน เจ้าเด็กน้อยหน้าแดงอีกแล้ว เขินผมล่ะสิ

 

            เขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะปลดผ้าขนหนูออกแล้วเดินมาทางผม ผมจ้องตาไม่กระพริบ แน่นอนคุณก็รู้ว่าผมจ้องอะไรใช่ไหม ส่วนที่ผมยังไม่เห็นไงล่ะ

 

            “ไคริจัง มองอย่างนี้เดี๋ยวจะโดนนะเขาดุแล้วก้าวลงมาในอ่าง ดันตัวผมขึ้นให้ทับขาของเขา อืม ฮิโรโตะน้อยของเขามันตื่นแล้ว ไปหื่นมาจากไหนก็ไม่รู้ ผมยังไม่ได้แตะต้องตัวเขาเลยสักนิด แล้วมันก็เอ่อ ผมมองของเขาแล้วก็มองของตัวเอง รู้สึกอายขึ้นมาดื้อๆ ผมหดขาตัวเองขึ้น แล้วคลานไปหาเขา ในท่าเดิมที่เคยทำเมื่อวันก่อน ก็วันนั้นผมยังจับไม่หนำใจเลยนี่นา

 

            “ไคริจัง โตขนาดนี้แล้ว ยังไม่รู้จักระวังตัวอีกหรือไง ก็เพิ่งบอกไปหยกๆว่าจะจีบ ยังมายั่วกันอีกเขากดเสียงต่ำ ตัวเกร็ง ดูเหมือนพยายามจะไม่ขยับเขยื้อน

 

            “อะไร ไม่ได้ทำอะไรสักนิด ก็แค่มอง จับได้ไหมผมไม่สนใจเขาที่ทำหน้าเหมือนจะตายให้ได้เมื่อผมเข้าไปใกล้ๆ ฮิโรโตะทำเสียงฮึดฮัดแล้วจับแก้มผม จับแน่นจนผมขยับไปมองตรงไหนไม่ได้เลยนอกจากหน้าของเขา แก้มเป็นสีชมพูน่ารักเชียว ผมยิ้มอย่างเอ็นดู ตาโตแล้วยังแก้มแดงอีก เห็นแล้วอยากหยิกแก้ม คิดปุ๊บผมก็ทำปุ๊บ ยื่นมือไปจับแก้มเขาลูบเบาๆ รู้สึกถึงความร้อนจากแก้มส่งผ่านมาที่มือเลย ฮิโรโตะขมวดคิ้วแล้วขมวดคิ้วอีก

 

            “ถ้ายังไม่อยากได้ผมเป็นสามีก็ไม่ต้องจับอะไรทั้งนั้น แล้วก็ห้าม ! ห้ามไปเที่ยวขอดูคนอื่นเขาแก้ผ้า แล้วยังขอจับอีก ถ้ารู้นะ ฮึ่ยเขาบ่นมาเป็นชุด บีบหน้าผมจนปากยู่ ผมกำลังคิดจะพามิ้นมาอาบน้ำด้วยเป็นรายต่อไปเลยนะเนี่ย

 

            “คิดอกุศลล่ะซิ๊ นี่เซนเซย์นะ ฮิโระจังเป็นเด็กไม่ดีเลยผมล้อเลียนเขา แต่ดูท่าคำพูดและท่าทางของผมมันทำให้เขาเครื่องติด ฮิโรโตะน้อยที่อยู่แถวขาอ่อนของผมมันตอบโต้รุนแรงขึ้นมาทันที เขาคำรามเสียงต่ำในลำคอ แล้วรัดผมเข้าไปกอดไว้กับอก แน่นจนได้ยินเสียงหัวใจเขาที่เต้นรัว แนบชิดกับอกของผม

 

            “ฮิโระ..

 

            “เงียบ อยู่เฉยๆ ขอร้องนะครับเขากระซิบข้างหูผมเสียงแผ่วเบา น้ำเสียงอ่อนวอนและติดจะสั่นแปลกๆ ผมรู้สึกได้ว่าเขาเกือบจะควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว ผมเลยตัดสินใจอยู่นิ่งๆอย่างที่เขาต้องการ เสียงหายใจกระชั้นและถี่อย่างที่ผมรู้สึกได้ เขาเริ่มงับคอผมหน่อยๆแล้วด้วย มือที่กอดไว้แน่นก็เริ่มลูบไปมาให้ผมได้เสียวสันหลัง ผมผละออกมามองหน้าเขา เขาเองก็สบตากับผม

 

            “ตัวนุ่มนิ่มมากเลย แต่น่าจะอ้วนกว่านี้อีกหน่อย จับไปเจอแต่กระดูกแล้วเนี่ย หืม น่างับจริงๆเลยเขาพึมพำแล้วงับลงมาตามไหล่ผม

 

            “อื้อผมส่งเสียงประหลาดออกไป แล้วก็แปลกใจตัวเอง

 

            “ไคริจัง อย่ามาทำเสียงแบบนั้นใส่นะ จะไม่ไหวอยู่แล้วเนี่ยฮิโรโตะดูท่าทางหงุดหงิด เขาถอดแว่นผมออกจากหน้า แล้ววางไว้ที่ไหนสักแห่ง ผมไม่ทันได้มอง เพราะโดน..งับเข้าที่ปากซะก่อน

 

            ริมฝีปากที่ประกบลงมางับเบาๆ ก่อนจะเริ่มรุกล้ำเข้ามาอย่างเอาแต่ใจ คราวที่แล้วเขาจูบตอนที่ผมยังไม่มีสตินัก ผมเลยจำไม่ค่อยได้  ไม่ยักรู้ว่าจูบให้ความรู้สึกแบบนี้ มันร้อนผ่าว และปั่นป่วนในท้อง หายใจไม่ค่อยออก ได้ยินเสียงน่าอายดังเบาๆ  เขาขยับเอวเล็กน้อย รู้สึกว่าความร้อนรุ่มข้างล่างเสียดสีกับขาของผม มันชักจะแปลกๆ เหมือนเริ่มจะติดเรทแล้ว ผมดิ้นนิดหน่อย แต่ดูเหมือนจะเพิ่มความเสียดสีและลดความอดทนของเขาจนเกือบไม่เหลือเลย

 

            “โอย อยู่เฉยๆสิเขาผละออก ซบลงบนบ่าผม จับเอวผมไว้แน่น

 

            “คือ แช่พอแล้วล่ะ ขึ้นกันเถอะ

 

            “อือ ลุกไปเลย รีบๆแต่งตัวให้หนาๆแล้วตรงไปที่ห้องนอนเลยนะเขาพูดยกผมขึ้นเล็กน้อยให้ลุกไปได้โดยง่าย ผมก็รีบลุก เหล่มองเขานิดหน่อยก็เห็นว่าเขาก้มหน้านิ่ง หน้าแดงจนถึงหู น่ารักจริงๆ ผมไม่ค่อยอยากจะชมนักหรอก แต่ผมคิด

ว่าเวลาคนเราเขิน จะมีสีหน้าและท่าทางที่น่ารักที่สุด

 

            “รีบๆจัดการกับเจ้านั่นล่ะ เด็กน้อย หึหึผมยังไม่วายแหย่เขาแล้วรีบแต่งตัวชิ่งหนีออกมา เมื่อเห็นว่าเขาลุกพรวดจากอ่าง ตรงมาจะจับตัวผม

 

            “อย่าปากดีไคริจัง ไม่รู้หรือไงว่าต้องอดทนขนาดนี้เนี่ย ฮึ่ย บ้าจริงเขาโวยวายไล่หลังผมออกมา ผมก็ได้แต่หัวเราะแล้วปิดประตูห้องน้ำใส่หน้าเขา ผมตรงไปที่ห้องนอน ทั้งๆที่นอนไปรอบหนึ่งแล้วแต่ก็หลับลงไปได้อย่างง่ายดาย

 

            ผมตื่นเช้ามาอีกครั้งก็ต้องประหลาดใจ เมื่อเสื้อผ้าที่ผมใส่ไปโรงเรียนเป็นประจำนั่นถูกพับอย่างเรียบร้อยอยู่ที่ปลายเท้าของผม พอคลี่ออกดูก็พบว่ามันถูกรีดเสียเรียบกริบ ผมไม่เคยรีดผ้าได้เรียบขนาดนี้มาก่อนในชีวิต จริงอย่างที่ใครๆเขาก็ว่า คนญี่ปุ่นทำอะไรเป็นระเบียบเรียบร้อยและพิถีพิถันมาก ผมถึงกับได้กลิ่นหอมอ่อนๆจากน้ำยาปรับผ้านุ่ม มองไปข้างๆกันมีเสื้อโค้ทสีสุภาพท่าทางจะอุ่นถูกพับไว้เรียบกริบเช่นเดียวกัน ผมนั่งมองกองผ้านั้นอย่างชื่นชม

 

            “คุณหนู อาหารพร้อมแล้วนะครับ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเชิญที่ห้องอาหารได้เลยครับมิซากิคุง กัปปะที่วนเวียนอยู่กับผมตั้งแต่วันที่เขามาทำยาให้มิ้นเปิดประตูบานเลื่อนเข้ามาเบาๆ

 

            “คุณหนู ?” ผมงงกับสรรพนามที่เขาเรียกผม

 

            “แฟนของนายน้อย จะเรียกว่าคุณหนูครับ แต่ถ้านายน้อยเป็นนายท่านเมื่อไหร่ คุณจะเป็นนายหญิงเขาอธิบายให้ผมเข้าใจชัดเจน

 

            “ใครบอกให้เรียกอย่างนั้น ?”

 

            “นายหญิงครับเขาเอียงคอมองผมงงๆ คงไม่เข้าใจว่าเขาทำผิดอะไร

 

            พอรู้ว่าแม่ของฮิโรโตะเป็นคนสั่งผมก็ว่าอะไรไม่ได้ แต่มันออกจะน่าอายไปสักหน่อยเมื่อโดนเรียกอย่างนั้น ผมแต่งตัวเมื่อมิซากิปิดประตูกลับให้แล้ว จากนั้นก็ล้างหน้าแปรงฟันส่องดูสภาพตัวเองอีกเล็กน้อย มื้อเช้าเป็นข้าวกับซุป และปลาย่าง ผมทึ่งมากนะที่อาหารเช้ายังพร้อมได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่ตอนเช้าเป็นอะไรที่เร่งรีบมากแท้ๆ ผมยังไม่กล้ากินเพราะไม่เห็นฮิโรโตะเลย

 

            “ฮิโระวิ่งอยู่ในสวนแน่ะ ไปตามสิพ่อของเขาพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำกังวาน ผมสบตากับเขาแล้วเอ่ยขอบคุณเสียงค่อยไป ทำยังไงก็ไม่ชินสักที เมื่อเห็นส่วนหัวของเขาที่เป็นอีกาแต่พูดภาษามนุษย์ แถมยังมีปีกใหญ่ยักษ์ที่พับอยู่ด้านหลังอีก

 

            ผมเดินออกมาตามระเบียงบ้าน ตอนเช้าที่หนาวจัดทำไมยังออกมาวิ่งอีกนะ ผมได้ยินเสียงย่ำเท้าอยู่ไม่ไกลมากนัก จึงเดินออกไป ผมเลี้ยวหัวมุมแล้วพบกับภาพที่ทำให้ผมหยุดนิ่งแล้วจ้องมองด้วยใจที่เต้นรัวขึ้น  ชายร่างสูงใหญ่พร้อมกล้ามเนื้อที่สวยงามของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อ กางเกงวอร์มขายาวถูกพับขึ้นครึ่งแข้งจนเห็นกรงเล็บของอีกาขนาดใหญ่ที่ลอดออกมาจากขากางเกงนั้น  ดูแข็งแรงสมบูรณ์ ที่เหนือไปกว่านั้นคือปีกสีดำที่สยายอยู่ตัดกับหิมะที่โปรยปรายลงมาเล็กน้อย ไม่เหมือนกาเลย ไม่เลยสักนิด ราวกับเทวดาในภาพวาด ดวงตาเขาดูยาวรีขึ้น ดูเหมาะมากกับปีก ขา และร่างกายของเขา ทุกอย่างราวกับเป็นแค่ภาพในจินตนาการ ผมไม่อยากเชื่อว่าเขามีอยู่จริง และเป็นคนเดียวกับที่จูบผมเมื่อคืนนี้

 

            “อ้าว ตื่นแล้วเหรอเขาหันมาเห็นผมเข้า แล้วส่งยิ้มอบอุ่นมาให้

 

            หัวใจกระตุกแบบไม่ได้ตั้งใจ นี่ผมยังไม่ตื่นดีหรือเปล่าถึงได้เห็นเขาดูดีขนาดนี้ การเคลื่อนไหวของปีกเขานั้นมันอัศจรรย์ และงดงามมาก

 

            “มาเรียกให้ไปกินข้าวผมพูดเมื่อตั้งสติได้

 

            “น่ารักจัง เหมือนภรรยามาตามสามีเลยเนอะเขาสวนกลับทันที ยังคงแหย่ผมทุกครั้งที่มีโอกาส แถมยังยื่นมือมาดึงแก้มผมน้อยๆ ทำหน้าตารักใคร่จนผมจนเบี่ยงหน้าหนี จู่ๆเกิดเขินขึ้นมาเมื่อเห็นปากแดงๆของเขา

 

            “รีบๆเลย เดี๋ยวไปโรงเรียนสายผมทำเป็นไม่สนใจคำพูดของเขา หันหลังกลับแล้วเดินกึ่งวิ่งกลับไปทิศทางเดิม ฮิโรโตะบินตามมาข้างๆ ผมอดใจไม่ไหวต้องยื่นมือไปจับปีกของเขา เขาหยุดชะงักแล้วให้ผมจับได้เต็มที่ ผมลูบไปตามขนนุ่มลื่นเงางามนั่น มันแข็งแรงและมีอยู่จริง มันขยับเล็กน้อยเมื่อผมแตะไปทั่วๆ ผมเลื่อนมือไปจนถึงจุดที่ปีกของเขาออกมาจากกลางหลัง เหมือนกระดูกในตัวเขา เชื่อมตรงออกมาเป็นปีก ทั้งๆที่เมื่อคืนผมจับจนแน่ใจแล้วว่าหลังเขานั้นปกติ

 

            “ชอบเหรอเสียงของเขาดึงสติผมกลับมา แล้วผมเอาหน้าแนบกับปีกเขาตอนไหนเนี่ย ผมแค่รู้สึกว่ามันอุ่นมาก และนุ่มนิ่มกว่าที่คิดเท่านั้นเอง

 

            “ปีกนายสวยผมอดชมไปจากใจไม่ได้

 

            “ดีใจจัง อย่างน้อยก็มีสักอย่างที่ไคริจังชอบเนอะเขายิ้มกว้างจนตาโตๆนั้นหรี่ลง ประกายระยิบระยับในดวงตาของเขาบ่งบอกว่ามีความสุขจริงๆ ไม่ได้เสแสร้งหรือยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างที่เคย ตาเขาสวยมากเวลาที่เขายิ้มอย่างจริงใจอย่างนี้

 

            “งั้นก็ต้องดีใจมากๆแล้วล่ะ”                                                                                   

 

            “หือ

 

            “ไม่ได้ชอบแค่ปีกอย่างเดียวนี่ผมยิ้มกลับไปให้เขา ด้วยความรู้สึกในใจเช่นเดียวกัน ฮิโรโตะนิ่งค้าง แล้วเกาท้ายทอยตัวเอง ปีกของเขาสะบัดออกจากมือผมไปด้านหลังอย่างนุ่มนวล และขยับปีกด้วยท่าทางแปลกๆ ผมหัวเราะเมื่อจับได้ว่าเขาเขินมากขนาดไหน ถึงเขาจะดูโตเกินอายุ แต่พอเขินแล้วก็เหมือนวัยรุ่นทั่วๆไป ดูเด็ก และน่าเอ็นดู

 

            “อย่ามาให้ท่ากันนะ

 

            “ต่อให้เด็กหน่อยไง จะได้มีกำลังใจ ไหนว่าจะจีบ รออยู่นะผมยิ้มแฉ่ง แกล้งเขามากขึ้นไปอีก และได้ผล เขาเขินจนหน้าแทบจะกลายเป็นสีแดง ผมได้แต่หัวเราะชอบใจแล้วพาเขากลับเข้าไปกินอาหาร

 

            และไปโรงเรียนด้วยกัน

 

------------------------------------------------------------------------------------------

 

つづく

                       

อ่อยยังไงไม่ให้รู้ว่าอ่อย 555555555 ไคริจังนี่น้า บิ๊กอายอกแตกตายพอดี
Yokai >> น้องแมวผู้น่าสงสาร รักมาก แต่เป็นได้แค่เพื่อนนะคะ ฮาา
Koribara >> ดูท่าว่าแทบจะไม่ต้องจีบเลย ไคริจังยกอ้อยมาทั้งไร่ขนาดนี้ > < หึหึหึ


ปล.ลงซ้ำ แก้แล้วไม่หาย ต้องแก้สองรอบเลย 555 ขอบคุณที่เตือนค่าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,738 ความคิดเห็น

  1. #1701 Jeff69 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:58
    บิ๊กอายไม่ต้องทนแล้ว!!
    #1,701
    0
  2. #1687 Yunnill (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:17
    น่ารักมากกกกกกก
    #1,687
    0
  3. #1668 skylarsakao (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 06:02
    เขินนนนนน
    #1,668
    0
  4. #1653 Naraprinnnt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 11:24
    บ้าบ้าบ้า เขินไปหมดแล้ววว
    #1,653
    0
  5. #1644 yellowxxpeach (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 11:45
    ไคริจังร้ายยน
    #1,644
    0
  6. #1555 ยิ้งฉุบ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 02:18
    ว้อยยยยยย น้องกาตาโตของพี่เขินจนม้วนกลิ้งไปกินข้าวแล้ว ไคริก็ใจเย็นๆ ค่อยๆอ่อยก็ได้ น้องมันเขินนน 5555555
    #1,555
    0
  7. #1465 Nantashi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:21
    ไคริจังงงง โอยยย นี่เขินแทนแล้วเนี่ยยย
    #1,465
    0
  8. #1365 itzmeboombim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 21:07
    ไคริจะอ่อยจะยั่วไปถึงไหน ระวังเด็กไม่ทนจะถูกจับกิน!
    #1,365
    0
  9. #1343 Fasha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 01:46
    ไครินี่นางไม่ธรรมดา! 5555555555555 ชอบความ
    #1,343
    0
  10. #1228 InLove (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 18:15
    อ่อยไคริขี้อ่อยยยยย
    #1,228
    0
  11. #1142 baekbow (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 15:33
    ง่อววว ไคริจังนี่ร้ายไม่เบานะ
    #1,142
    0
  12. #1011 Bennie_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 05:27
    ต่างคนต่างหยอด โอ๊ยยยย น่ารักอ่ะ
    #1,011
    0
  13. #831 fe&font (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 13:15
    คนอ่านก็อกแตกตายแล้วค่ะ ไหนว่าจะจีบบบบ ไม่ได้ให้ท่าซักเท่าไหร่หรอกน่าาาาา
    #831
    0
  14. #759 MaMa_Meaw (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 15:35
    โอ้ยยยยย ไคริเอ้ยยย เจ๊เขินแทนเทนกุน้อยจิงๆ
    #759
    0
  15. #690 อายะตัน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 19:42
    อ้าวๆ กลายเปง ไริจัง หื่น แทนละ 5555ฮิโระ เขิลตลอด 
    #690
    0
  16. #343 Alleytama (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 22:25
    อั๊ยยยย ไม่ไหวแล้ว ไครี๊ๆๆๆๆๆๆ อ้อยมาทั้งไร่เลยจ่ะ ฮิโรโตะเอาไงค่ะ ปล่อยไม่ได้นะ 5555555
    #343
    0
  17. #256 love_forever @Forever_loveA7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 09:51
    "ไหนว่าจะจีบ รออยู่นะ"   555 จีบเลย รออ่านอยู่นะ
    #256
    0
  18. #249 love_forever @Forever_loveA7 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 02:05
    อ่อยได้น่ารัก >< "ไหนว่าจะจีบไง รออยู่นะ" เอ่อจีบเลย เราก็รออ่านเหมือนกัน 555 จะน่ารักขนาดไหนหนาาา ฮิโระจัง ติดตามเลยฮับ
    #249
    0
  19. #73 A.Iliad (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2558 / 01:02
    สงสารฮิโรโตะ ไคริจังอ่อยไม่รู้ตัว
    #73
    0
  20. #33 Yokai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 11:43
    ไม่ใช่แค่บิ๊กอายนะที่หื่น ไคริจังก็เช่นกัน 555555

    ตอนนี้หวิด nc ไปอย่างเฉียดฉิวเลยนะเนี่ย ทำไงได้ล่ะ ไครจังขี้อ่อยเอง 555555555



    โถ~ น้องแมว ไม่เป็นไรนะ กดกันไม่รอดหรอกเชื่อเถอะ(?) เดี๋ยวอีกหน่อยก็มีคนมาดามใจแล้วล่ะ ใช่ไหมๆๆ 55555 // เมื่อไรจิ้งจอกจะโผล่ออกมานะ~ จะเป็นปีศาจแบบไหนกันน้อ รอๆๆ
    #33
    0
  21. #32 ๑BlackLoTus๑ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 06:50
    ไม่นานหรอกไคริ 55. เจ้าโดนกินตับแน่ 55. #สายหื่นอีกละ 55
    #32
    0
  22. #31 คิมดงจุน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 17:24
    ลงซ้ำค่าา อ่านเรื่องนี้แล้วยิ้มม
    #31
    0