อุบัติเหตุรัก..สะดุดใจยัยตัวเล็ก

ตอนที่ 9 : คัดตัวนางแบบ....ผจญชะตากรรมในกองถ่าย (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ต.ค. 50

ตอนที่ 9. คัดตัวนางแบบ...ผจญชะตากรรมในกองถ่าย

 

 

            เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจอันเกิดจากปริมาณคนจำนวนมากในสตูฯ ทั้งจากทีมงานและเหล่าบรรดาสาวงามผู้เข้าร่วมคัดเลือกเพื่อเป็นนางแบบสำหรับถ่ายนิตยสารขอบคุณแฟนคลับของนายอชิค หรืออชิรวิชญ์ พิริยวัตร ดารานักแสดงหนุ่มชื่อดังคับเมืองไทยเงียบลงทันที เมื่อทีมงานโบกมือให้สัญญาณพร้อมกับการปรากฏตัวอย่างเต็มรูปแบบของดาราชื่อดัง หลังจากนั่งแต่งหน้าโชว์ความหล่อให้สาวๆ ผู้เข้าประกวดหลายคนได้ใจละลายอยู่นานหลายนาที

 

            วันนี้เป็นวันแรกของการคัดเลือกที่จัดขึ้นเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ หลังจากช่วงหนึ่งเดือนก่อนได้ประกาศให้เหล่าบรรดาหญิงสาวผู้มีความมั่นใจในความสวยของตนเองสมัครเข้ารับการคัดเลือก ซึ่งก็ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากสาวงามหลายพันชีวิต และผ่านการคัดเลือกรอบแรกเหลือร้อยกว่าคน ซึ่งบรรดาสาวงามที่เหลือจะถูกส่งมาที่สตูฯ แห่งนี้ ทุกคนจะได้ถ่ายแบบคู่กับดาราหนุ่ม และคัดเลือกผู้ที่จะเป็นนางแบบคู่กับดาราดังในขั้นตอนสุดท้าย

 

            คอนเซ็ปต์งานคัดเลือกโครงการ ‘You’re my girl’ ทุกท่านจะได้ถ่ายรูปคู่กับดาราหนุ่มชื่อดัง อชิค และได้นำรูปไปลงในนิตยสารขอบคุณแฟนคลับ โดยภาพของนางแบบผู้ชนะการประกวดจะได้ลงปกนิตยสาร พร้อมกับเซ็นสัญญาเป็นนางแบบในสังกัดเป็นระยะเวลาหนึ่งปีเต็ม เสียงของทีมงานท่านหนึ่งบรรยายรูปแบบของงานอยู่บริเวณฉากที่เตรียมไว้สำหรับถ่ายทำ ข้างๆ กันนั้นเป็นร่างสูงของดาราดังนามอชิค ที่กำลังยืนยิ้มโบกมือทักทายบรรดาสาวงามผู้เข้ารับการคัดเลือกอย่างเป็นกันเองอยู่

 

            ร่างเล็กๆ ที่นั่งจุ่มปุ๊กกอดกระเป๋าใบโตของดาราดังอยู่มุมมืดๆ มุมหนึ่งกำลังมองไปยังบริเวณที่ทีมงานกำลังเตรียมงานถ่ายทำอยู่ ก่อนพ่นลมหายใจพรืดเบ้หน้าอย่างอารมณ์เสีย ยิ่งมองไปแล้วเห็นหน้าตายิ้มแย้มอย่างสบายอกสบายใจของดาราหนุ่มด้วยแล้ว คนตัวเล็กก็ให้รู้สึกฮึดฮัดขัดใจมากยิ่งขึ้น

 

          ...หนอย...กับสาวสวยละหน้าบานเชียว ทีกับฉันแทบจะกระโดดงับหัว...อีตาหมีน้ำแข็งบ้า...

 

            กล้วยปิ้งได้แต่บ่นอุบอยู่ในใจ จะเดินไปไหนมาไหนก็ไม่กล้าเพราะกลัวว่าจะไปเกะกะทีมงานที่กำลังเริ่มการถ่ายทำอยู่ แผนที่คิดเอาไว้ว่าจะไปหาไอ้เจ้าคินที่ทำงานหาข้าวฟรีกินและถามเรื่องโปรแกรมที่เขียนติดขัดอยู่บางส่วนก็ล้มลงไม่เป็นท่า เพราะคำสั่งประกาศิตของพ่อดาราดังยังคงก้องอยู่ในหัวอย่างชัดเจน

 

            ขณะที่กำลังหมดอารมณ์ในชีวิตคิดว่าจะแอบฟุบหลับแก้ง่วงเสียหน่อย กล้วยปิ้งก็เหลือบไปเห็นร่างสูงร่างหนึ่งกำลังเดินเข้ามาตรงที่ตัวเองนั่งอยู่ นัยน์ตาโตมองนิ่งอย่างงงๆ อยู่ชั่วครู่ ก่อนระบบความจำในหัวจะเริ่มทำงานจนเจ้าตัวร้องอ๋อขึ้นเสียงดัง เมื่อร่างนั้นมาหยุดอยู่ตรงหน้าพอดี

 

            สวัสดีค่ะ..คุณผู้จัดการส่วนตัวของตาหมี เอ๊ย..ของคุณอชิค กล้วยปิ้งรีบเอ่ยทักทายเสียงใสเพราะจำได้แล้วว่า คนตรงหน้าคือคนที่เธอซุ่มซ่ามเดินชนเมื่อวานและเป็นผู้จัดการส่วนตัวของดาราเอาแต่ใจอย่างอชิคด้วย

 

            สวัสดีครับ ดีใจจังครับที่จำผมได้ชายหนุ่มส่งยิ้มตอบอย่างอ่อนโยนให้กับกล้วยปิ้ง

 

            ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะคะ กล้วยปิ้งต้องขอโทษที่เดินชนคุณเมื่อวานแถมเสียมารยาทเดินหนีคุณซะอีก นึกแล้วก็ยังไม่หายโมโหอีตาหมีน้ำแข็งที่ทำให้เธอต้องกลายเป็นคนไร้มารยาทกับคนหน้าตาใจดีตรงหน้า

 

            ไม่เป็นไรหรอกครับ...เอ่อ..คุณ…” ชายหนุ่มยังไม่ทันจะถาม กล้วยปิ้งก็รีบบอกทันทีเพราะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังไม่ได้แนะนำตัวเลย

 

            กล้วยปิ้งค่ะ

 

            ผมรัชต์ครับ แล้วคุณกล้วยปิ้งรู้ได้ยังไงครับว่าผมเป็นผู้จัดส่วนตัวของอชิค ชายหนุ่มลองหยั่งเชิงถาม ทั้งที่พอจะคาดเดาในใจได้แล้วว่า คนตัวเล็กรู้เรื่องนี้มาจากใคร

 

            คือคุณอชิคเป็นคนบอกกล้วยปิ้งเองล่ะค่ะกล้วยปิ้งตอบพลางยิ้มขื่นๆ ก่อนที่คำถามต่อไปจะถูกยิงตามมาอย่างที่เธอสันนิษฐานเอาไว้ไม่มีผิด

 

            คุณมากับอชิคเหรอครับ คือผมต้องขอโทษนะครับที่ต้องถามเพราะผมไม่เคยเจอคุณมาก่อนเลย ชายหนุ่มพยายามใช้คำพูดอย่างระมัดระวังเต็มที่ การเป็นผู้จัดการส่วนตัวของดาราดัง จำเป็นที่จะต้องรู้เรื่องราวทุกอย่างของดาราในความรับผิดชอบของตัวเอง แล้วเขาก็ยิ่งต้องรู้มากขึ้นไปใหญ่ เมื่อมีตำแหน่งอาพ่วงติดเข้ามาด้วย

 

            กล้วยปิ้งจึงจัดการเล่าเรื่องราวโม้ๆ ที่อีตาหมีน้ำแข็งสั่งให้พูดเอาไว้ให้ชายหนุ่มที่ตอนนี้ลงมานั่งจุ่มปุ๊กข้างๆ เธอฟัง จากนั้นเขาก็ทำหน้าอึ้งๆ ก่อนจะหลุดหัวเราะอย่างขำๆ ออกมา ทำให้กล้วยปิ้งต้องหน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย...ก็ไอ้เหตุผลนี้มันฟังขึ้นมากเลยนะ...อยากดูหน้าดาราดังจนต้องเข้ากรุงเทพ แถมยังคอยมาตามส่งตามรับใช้...คนดีๆ ที่ไหนเค้าทำกัน!!!...

 

            จากนั้นบทสนทนายาวเหยียดของคนว่างงานทั้งสองคนก็ตามมาเป็นหางว่าว เสียงหัวเราะสลับกับเสียงพูดคุยหยอกล้ออย่างอารมณ์ดีตามประสาคนคุยถูกคอกัน ชายหนุ่มจัดการเรื่องกระเป๋าหินเจ้าปัญหาบนตักกล้วยปิ้งให้อย่างเรียบร้อย ด้วยการเอาไปใส่ไว้ในล๊อกเกอร์ในห้องส่วนตัวของนายอชิค ก่อนกลับมาพร้อมน้ำส้มคั้นเย็นๆ สองแก้วในมือสำหรับตัวเองและกล้วยปิ้งที่ยิ้มรับอย่างขอบคุณในความใจดีของเขา

 

            ภาพของชายหนุ่มส่งแก้วน้ำส้มให้กับหญิงสาวตัวเล็กที่รับไปแล้วยิ้มจนตาหยี ก่อนชายหนุ่มคนนั้นจะนั่งลงข้างๆ และหัวเราะพูดคุยอย่างสนุกสนานอยู่ในสายตาของคนๆ หนึ่งตลอดทุกขั้นทุกตอน นัยน์ตาเริ่มฉายแววแห่งความไม่พอใจ คิ้วเข้มขมวดมุ่น ทันทีที่ได้ยินเสียงสั่งพักจากทีมงาน เสียงบ่นเจือด้วยความหงุดหงิดก็ดังขึ้นทันที

 

            หิวน้ำ!!!” อชิคเอ่ยเสียงดังก่อนจะเดินออกมานั่งตรงเก้าอี้ที่จัดไว้สำหรับเขา หากนัยน์ตายังคงจ้องไปที่มุมมืดซึ่งเป็นที่นั่งของคนที่กำลังนั่งคุยกันเพลินไม่ได้สนใจใครอย่างไม่วางตา

 

            นี่ค่ะน้ำ พี่ทีมงานผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นฝ่ายดูแลความเรียบร้อยรีบกระวีกระวาดหาน้ำเย็นๆ มาส่งให้ทันที ดาราหนุ่มมองแก้วน้ำเปล่าที่ถูกส่งมาให้ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

 

            ผมอยากทานน้ำส้มฮะ พี่สาวทีมงานรับคำ หันหลังกำลังจะเดินไปเปลี่ยนน้ำให้ตรงตามความต้องการของคนดัง แต่เสียงเรียบเย็นก็เอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

 

            รบกวนพี่เปล่าๆ นะฮะ ถ้ายังไงผมมีเด็กคอยติดตามมาดูแลด้วย พี่ให้เขามาทำให้ผมก็ได้ฮะ อชิคบอกพี่สาวทีมงานก่อนจะชี้ไปยังร่างเล็กๆ ที่นั่งหัวเราะอยู่มุมหนึ่งของสตูฯ ข้างๆ กับผู้จัดการส่วนตัวของดาราหนุ่ม แล้วความงงแกมมึนก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทีมงานสาว

 

            น้องตัวเล็กๆ ที่นั่งข้างๆ คุณรัชต์เหรอคะ น้องอชิค พี่ทีมงานสาวถามย้ำเพื่อความแน่ใจอีกรอบ ก็เธอไม่เคยเห็นหน้าเด็กคนนี้มาก่อนเลย...ปกติอชิคก็ไม่เคยให้ใครต้องวุ่นวายดูแลนอกไปจากทีมงานที่จัดไว้ให้แล้วก็ผู้จัดการส่วนตัวของเขา...แล้ววันนี้มาบอกว่ามีเด็กคอยติดตามดูแล..จะไม่งงก็คงแปลก

 

            ดาราหนุ่มแย้มรอยยิ้มประหลาด ก่อนจะเอ่ยเสียงดังฟังชัด

 

            ฮะพี่...ยัยตัวเล็กคนนั้นล่ะฮะ

 

             กล้วยปิ้งทำหน้างงๆ เมื่อพี่ทีมงานสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหา พร้อมกับบอกให้เธอเอาน้ำส้มไปให้คุณอชิค พอหันไปมองทางที่เจ้าตัวนั่งอยู่ กล้วยปิ้งก็ได้พบกับสายตาที่บอกประมาณว่า...กรุณาปฏิบัติตามแต่โดยดี หญิงสาวถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจำใจลุกจากที่นั่ง เอ่ยขอตัวกับรัชต์ซึ่งกำลังคุยกันอยู่อย่างเมามัน เพื่อไปทำหน้าที่ผู้ติดตามชั่วครู่แล้วก็จะกลับมาเม้าท์ต่อกับเขาใหม่

 

            เอ้า..น้ำส้ม กล้วยปิ้งยื่นส่งแก้วน้ำส้มให้จนน้ำส้มในแก้วกระฉอกเกือบจะหก ตาหมีน้ำแข็งหันมามองหน้าเธอด้วยแววตาเหมือนกำลังสะใจอะไรสักอย่างก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆ

 

            ขอบคุณครับ เขารับแก้วน้ำส้มเย็นๆ ขึ้นมาจิบละเลียดอย่างน่าหมันไส้ จนกล้วยปิ้งทนดูไม่ได้หันหลังหนีเตรียมจะเดินกับไปนั่งที่เก่า แต่แล้วเสียงอันกวนโสดประสาทก็ดังขึ้นทำให้เธอต้องหันกลับมามองหน้าเขาด้วยความหมันไส้เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็นสิบเท่า

 

            จะไปไหนล่ะ...มาพัดให้หน่อยซิ...มันร้อนน่ะเห็นไหม เหงื่อออกเลยนี่ ตาหมีน้ำแข็งพูดสั่งพลางทำท่าร้อนเต็มที่ ชี้ไปยังปอยผมบริเวณหน้าผากที่มีเหงื่อซึมออกมารำไร ทั้งๆ ที่ในสตูนี้ติดแอร์อยู่แท้ๆ แต่ว่าตานี่ยังร้อน...สมกับเป็นหมีน้ำแข็งจริงๆ...

 

            กล้วยปิ้งคว้าเอาพัดที่อยู่บนโต๊ะวางของใกล้ๆ ซึ่งไม่รู้มาได้ยังไงขึ้นมาโบกสะบัดไปมาแรงๆ จนปอยผมด้านหน้าของอีตาหมีน้ำแข็งพากันพลิ้วไสวตามแรงลม แต่เจ้าตัวก็ยังนั่งทำหน้าร้อนบอกให้พัดแรงขึ้นอีกหน่อย กล้วยปิ้งพัดไปพัดมาจนเธอปวดแขนร้าวไปถึงหัวไหล่เนื่องจากใช้แรงพัดอยู่นาน จนทีมงานสั่งเริ่มการถ่ายทำต่อ ตาหมีถึงปล่อยให้เธอกลับมานั่งที่เก่าได้

 

            เหนื่อยเลยเหรอครับ น้องกล้วยปิ้ง รัชต์เอ่ยถามอย่างยิ้มๆ สรรพนามในการเรียกถูกเปลี่ยนจากคุณเป็นน้องเมื่อจัดการนับลำดับอายุกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

            เฮ้อ.....กล้วยปิ้งล่ะอยากจะบ้าค่ะพี่รัชต์ รู้สึกเหมือนโดนแกล้งเลย กล้วยปิ้งบ่นอุบ ก่อนจะยื่นมือออกมารับน้ำส้มแก้วใหม่อีกแก้วที่รัชต์ยื่นส่งมาให้ คนตัวเล็กยิ้มจนตาหยีรู้สึกเหมือนมีพี่ชายเพิ่มขึ้นมาอีกคนหนึ่งนอกจากพี่กล้วยหอมและพี่กล้วยน้ำหว้า แต่พี่ชายคนนี้ใจดีกว่าพี่จอมโหดทั้งสองคนเยอะเลย

 

            เอาน่า ยังไงก็ได้เห็นดาราไม่ใช่เหรอ รัชต์พูดพลางหัวเราะอย่างขำๆ แต่กล้วยปิ้งนั้นขำไม่ออกเลย ก็เรื่องจริงเธออยากจะมาดูหน้าตาดาราบ้านี่ที่ไหนกันล่ะ

 

            โธ่..พี่รัชต์ อย่าแซวกล้วยปิ้งซิ แค่นี้กล้วยปิ้งก็รู้สึกว่าคิดผิดมากแล้ว แถมมาที่นี่ก็ไม่มีอะไรทำเลยกล้วยปิ้งบ่นอย่างเบื่อหน่าย

 

            อันที่จริงถ้าน้องกล้วยปิ้งเบื่อๆ ก็เดินเล่นได้นี่ครับ ไม่มีใครว่าหรอก พอรัชต์เอ่ยปาก กล้วยปิ้งก็ทำตาโต สีหน้าและแววตาบ่งบอกว่าดีใจแบบสุดๆ

 

            จริงเหรอคะพี่รัชต์ รัชต์มองหญิงสาวตัวเล็กข้างตัวแล้วก็แย้มยิ้ม ก่อนพยักหน้าเบาๆ เป็นการยืนยัน

 

            เท่านั้นเอง..คนตัวเล็กก็เดินเล่นเพ่นพ่านไปทั่วทั้งสตูฯ เดินไปเดินมาก็ชักจะเริ่มเมื่อ แต่ด้วยความเป็นคนไม่อยู่เฉยและมีมนุษยสัมพันธ์เป็นเลิศ  กล้วยปิ้งก็จัดการตีสนิททีมงานไปทั่วตั้งแต่ช่างภาพ ฝ่ายประสานงาน เสื้อผ้า แม้กระทั่งเด็กยกไฟ

 

            นัยน์ตาของคนสองคนมองไปยังคนตัวเล็กที่เดินไปคุยกับคนนั้นทีช่วยยกน้ำเสิร์ฟคนนี้ทีแล้วก็ต้องเกิดอาการอึ้ง หากแต่คนละความรู้สึกกันอย่างสิ้นเชิง รัชต์มองเด็กสาวตัวเล็กที่เขาเพิ่งจะรู้จักเธอเพียงวันแรกด้วยนัยน์ตาแห่งความชื่นชมในความร่าเริงแจ่มใสเป็นกันเองของกล้วยปิ้ง หากแต่อชิคกลับรู้สึกว่าเขาเริ่มจะคิดผิดที่ปล่อยให้หญิงสาวคนนี้มาอยู่ใกล้ๆ ตัวเอง

 

            ...สงสัยว่า..เราจะเจอคนประหลาดเสียแล้วกระมัง...

 

 

To be continued…

 

100% แล้วจ้า..ปั่นๆ ทั้งวันได้มาสองกระดื้บ เห่อๆ = =’’ แต่เพื่อแฟนตาหมีน้ำแข็งแล้วก็กล้วยปิ้ง สู้โว้ยยยยยยยย

 

ร.สิตา T^T

16 ต.ค. 50 แวะมาแก้คำผิดจ้า...(เอาฮะออกคับ)

1,739 ความคิดเห็น