อุบัติเหตุรัก..สะดุดใจยัยตัวเล็ก

ตอนที่ 6 : รัศมีดารา (100% แล้วจ้า ^_^)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ต.ค. 50

ตอนที่ 6. รัศมีดารา

 

            เสียงเดินกระแทกเท้าปึงปังเข้ามาในห้องส่วนตัวของดารานักแสดงชื่อดังนาม อชิรวิชญ์  พิริยวัตร เรียกสายตาประหลาดใจจากชายคนหนึ่งซึ่งเดินตามเข้ามาภายหลัง ให้จับจ้องไปยังพฤติกรรมผิดปกติของดาราในสังกัดที่ตนเป็นผู้จัดการส่วนตัวอยู่ ยิ่งพอหันไปเห็นหน้าตาที่เหมือนกับโมโหอะไรมาสักอย่างของเจ้าตัวก็ยิ่งทำให้รู้สึกแปลกใจขึ้นอีกเท่าตัว เพราะโดยปกติแล้ว อชิคเป็นดาราที่ไม่ค่อยเปิดเผยอารมณ์ตัวเองออกมาและเดาใจยากมากที่สุด

 

            เป็นอะไรไปอชิค...มีเรื่องอะไรมาหรือเปล่า

 

            ไม่มีอะไรหรอกฮะพี่รัชต์ แค่คนเพี้ยนซุ่มซ่ามตาเซ่อเท่านั้น อชิคตอบปัดอย่างอารมณ์เสีย ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่เพื่อจะลดอารมณ์ร้อนๆ ภายในตัวเองลง แต่คำตอบนี้กลับทำให้ผู้จัดการส่วนตัวอย่างรัชต์ต้องเลิกคิ้วเข้มๆ ของตัวเองขึ้นอีกหน

 

            เอ๋...คนเพี้ยนซุ่มซ่ามตาเซ่อ..ใครกัน รัชต์ทวนคำพูดของอชิคในใจอย่างสงสัย เขาเองรู้จักกับอชิคมาตั้งแต่เด็กเพราะโดยศักดิ์แล้วถือเป็นอาหลานกัน พ่อของอชิคเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเขาแต่ก็อายุห่างกันมากพอดู ทั้งเขาและอชิคเลยเรียกกันแค่พี่กับน้อง เพราะอายุห่างกันเพียงไม่กี่ปีเท่านั้น จะให้เรียกอามันก็คงจะดูแก่ไปสำหรับเขา และการที่รัชต์มาเป็นผู้จัดการส่วนตัวให้ก็เพราะทั้งพ่อและแม่ของอชิค ซึ่งทำธุรกิจอยู่แต่เมืองนอกเป็นคนฝากฝังเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เข้ามาคลุกคลีกับวงการมายาสารพัดเล่ห์แบบนี้แน่ๆ ดังนั้นเขาจึงรู้นิสัยของอชิคดีกว่าใครๆ เป็นที่สุด

 

            เอ๊ะ แล้วเมื่อกี้พี่เห็นใครมาด้วยหลังไวๆ คนตัวเล็กๆ น่ะ รัชต์เพิ่งนึกได้ว่าตอนที่กำลังเดินเข้ามา เขาเห็นคนตัวเล็กๆ ที่ดูเหมือนเด็กผู้หญิงมากับอชิคด้วย แต่ไม่ทันได้เห็นหน้าว่าเป็นใคร เพราะเท่าที่นึกได้ อชิคไม่มีเพื่อนตัวเล็กเท่านี้

 

            แต่เหมือนว่าคำถามเปรยๆ ของรัชต์จะโดนใจอชิคเข้าอย่างจัง คำตอบที่ได้รับมาจึงเหมือนเป็นมะนาวไร้น้ำหน้าแล้ง

 

            คนขับรถ!”

 

            พออชิคมาแบบนี้ยิ่งทำให้รัชต์สงสัยเข้าไปใหญ่..หมอนี่เคยให้ใครขับรถให้นั่งเสียที่ไหนกัน..มันชักยังไงยังไงแล้วนะ นายอชิค...           

  

            นายมีคนขับรถด้วยเหรอ ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย แถมรู้สึกว่าจะเป็นเด็กผู้หญิงเสียด้วย เพราะความอยากรู้หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของรัชต์ก็ไม่ทราบ คำถามที่ยิงออกมารอบนี้จึงได้คำตอบเป็นหน้าตาบึ้งๆ ของดาราหนุ่มแทน

 

            ใกล้เวลานัดแถลงข่าวแล้ว ผมขอตัวแต่งตัวก่อนนะฮะ พอพูดจบ อชิคก็เดินหนีเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเฉย ทิ้งข้อสงสัยอันค้างคาใจไว้ให้รัชต์ต้องขบคิดเองคนเดียว

 

 

            กล้วยปิ้งที่พอฝ่ารัศมีจรัสแสงของเหล่าดาราออกมาได้ก็รีบโทรศัพท์หาไอ้เจ้าคินเพื่อนยากที่ไม่รู้ว่ากลับมาจากภูเก็ตหรือยัง เพราะที่ทำงานของเจ้าเพื่อนคนนี้ก็อยู่ไม่ไกลจากตึกที่ตาหมีน้ำแข็งอยู่มากนัก เห็นอย่างนี้เจ้าคินหรือ นายเวคิน มันก็เป็นถึงผู้ดูแลระบบของบริษัทใหญ่โตโอ่อ่า เงินเดือนเลขหลายหลักของมันก็ทำให้กล้วยปิ้งสนใจอยู่ไม่น้อย แต่เพราะความรักอิสระอยู่กับที่นานๆ ไม่ได้เลยทำให้กล้วยปิ้งยังไม่ยอมตกลงปลงใจไปช่วยเพื่อนคนนี้สักที ทั้งๆ ที่มันก็พยายามตื้ออยู่ทุกวี่ทุกวัน

 

            ไงไอ้ตัวเล็ก คนรับสายเอ่ยทักเสียงใส

 

            หวัดดีไอ้เพื่อนเวง กล้วยปิ้งที่ยังเคืองไม่หายเรื่องวันก่อนร่ายมนต์อวยพรให้แต่สาย

 

            อ้าว...โทรมาหาเรื่องกันซะอย่างนั้น มีอะไรให้รับใช้เหรอครับ คุณผู้หชิง เพื่อนซี้ที่เคยชินกับนิสัยประหลาดๆ หญิงก็ไม่ใช่ ชายก็ไม่เชิงอย่างกล้วยปิ้งเอ่ยถามอย่างไม่ถือสาพร้อมลอบกัดนิดหน่อย

 

            ไอ้ที่จะใช้นะมันผ่านมาแล้วโว้ย แถมเล่นซะฉันต้องลำบากยาวเลยด้วย แกว่างไหมตอนนี้กล้วยปิ้งแหวเสียงแหลม เพราะไอ้เจ้าคินไม่อยู่เลยทำให้เธอเป็นแบบนี้ ต้องเรียกมาจัดการกันสักหน่อย

 

            ก็ได้อยู่ งานฝากลูกน้องไว้ได้เจ้าคินตอบรับโดยยังไม่รู้ถึงชะตากรรมของตนในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า


            อืม..เจริญพร..งั้นอีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่ร้านกาแฟใต้ถุนตึกแก โอเช๊...เลิกกันกล้วยปิ้งให้พรอีกรอบพร้อมจัดแจงที่นัดหมายเสร็จสรรพ

 

            ว. สองรับทราบ..เปลี่ยนเวคินตอบรับก่อนจะวางสายไปจัดการฝากงานให้ลูกน้องทำแทนในฐานะลูกพี่ที่แสนประเสริฐ

 

  

            กล้วยปิ้งสอดส่ายสายตาโตๆ ของตัวเองมองหาเจ้าเพื่อนรักที่นัดกันเอาไว้ในร้านกาแฟชั้นล่างอาคารที่มันทำงานอยู่ มองไปมองมาก็เห็นเจ้าคนตัวโตขาวๆ ผมตั้งๆ ยืนโบกไม้โบกมือยิ้มเผล่จนตาหยีส่งมาให้อยู่ที่โต๊ะในสุดของร้าน

 

            ไปไงมาไงแวะแถวนี้ได้ ยัยกล้วยปลิ้นพอกล้วยปิ้งนั่งลงได้ เจ้าของสถานที่ก็เริ่มรุกทันที เข้าทำนองลุยก่อนได้เปรียบ

 

            ไม่ไปไงมาไง ตั้งใจมาหาแกนี่แหละ กลับมาจากภูเก็ตไม่มีโทรหานะแก ฉันก็นึกว่าตายคาอกน้องฟ้าไปแล้วกล้วยปิ้งก็ไม่น้อยหน้า ตอกกลับทีเดียวหน้าไอ้เจ้าคินเหลืออยู่สองนิ้วครึ่ง แถมยังแดงเถือกเป็นปื้นๆ อีกต่างหาก

 

            ไอ้บ้า...น้องฟ้าฉันรักจริงหวังแต่งเฟ้ย อดใจรอวันแต่งงานดีกว่า ไอ้คนหัวตั้งนั่งก้มหน้างุด พลางเอานิ้วชี้สองข้างมาจิ้มๆ กันทำท่าเจี๊ยมเจี๋ยมซะน่าเอ็นดู

 

            กล้วยปิ้งมองดูเพื่อนตรงหน้าแล้วก็ต้องแอบยิ้มกริ่มอยู่คนเดียวในใจ ไอ้คินเป็นเพื่อนสุดซี้ของเธอตั้งแต่อนุบาลยันเข้ามหาลัย ด้วยความที่สนิทกันมากชนิดที่ว่า เห็นกล้วยปิ้งที่ไหน ต้องเห็นนายเวคินที่นั่น เป็นผลทำให้หลายต่อหลายคนเข้าใจผิดว่าทั้งคู่เป็นแฟนกัน มันเลยพลอยฟ้าพลอยฝนไม่เคยได้มีแฟนกับเค้าสักคนเหมือนเธอ จนกระทั่งเรียนจบและแยกไปทำงานคนละทิศนั่นแหละ เจ้าคินถึงได้คบผู้หญิงจริงๆ จังๆ ขึ้นมาสักที

 

โอ้โห...สุภาพบุรุษจังเพื่อนฉัน...แต่ทีกลับเพื่อนนะแก ปล่อยให้ฉันต้องผจญกับอีตาหมีน้ำแข็งบ้านั่นแทบตาย  แม้จะรู้ว่าเพื่อนยังไงก็ต้องมีชีวิตส่วนตัวบ้าง แต่ก็ยังอดน้อยใจไม่ได้ ที่เวลาสำคัญๆ แบบนี้มันไม่โผล่หน้ามาให้พึ่งพาเลย

 

โอ๋ๆๆ นิ่งเตะๆ ร้องตบเจ้าคินยื่นมือใหญ่เท่าใบพายของมันมาลูบหัวกล้วยปิ้งเป็นเชิงปลอบให้หายน้อยใจ

 

ฉันจะตบแกนี่ล่ะ ไอ้คิน ว่าแล้วคนตัวเล็กกว่าก็ถวายมือเข้าที่ศีรษะตั้งๆ ของเพื่อนสุดเลิฟช่างปลอบใจไปหนึ่งที จนเวคินต้องร้องเหวอเสียงดังสนั่นเพราะผมที่อุตส่าห์นั่งเซ็ตให้มันตั้งตั้งนานต้องเสียทรงเพราะพลังหัตถ์มารเล็กๆ นั่น

 

เออจริงซิ...เมื่อกี้แกว่าต้องไปผจญกับหมีน้ำแข็งอะไรที่ไหนนะ หลังจากพยามยามจัดผมให้เข้าที่อีกรอบ เวคินก็เพิ่งจะนึกได้ว่าเมื่อกี้กล้วยปิ้งพูดอะไรแว่วๆ ว่าต้องไปผจญกับหมีน้ำแข็ง..หมีอะไรของมันอีกหว่า..

 

ก็ไอ้หมีน้ำแข็งเอาแต่ใจที่ฉันไปถอยรถจูบหน้ารถเค้าอ่ะดิ กล้วยปิ้งพูดด้วยน้ำเสียงเคืองๆ เมื่อเอ่ยถึงตาดาราหมีน้ำแข็งนั่น เมื่อกี้ยังฉุนไม่หายที่ทำให้ต้องอับอายท่ามกลางหมู่ดาราทั้งหลาย

 

อ๋อ...คู่กรณีรถแกเป็นหมีเหรอ ไอ้คินพยักหน้าหงึกหงักเหมือนจะเข้าใจ ก่อนจะยกกาแฟแก้วของตัวเองขึ้นมาจิบ

 

ไอ้บ้า...หมีที่ไหนขับรถได้ ฉันแค่เปรียบเทียบว่าตานั่นเป็นหมีน้ำแข็งเฟ้ย กล้วยปิ้งถวายคำอวยพรให้เพื่อนอีกรอบ พร้อมกับยกกาแฟที่ไอ้คินสั่งเผื่อไว้ให้ขึ้นมาจิบบ้าง ก่อนจะเริ่มต้นเล่าเรื่องราวยาวเฟื้อยในช่วงระยะเวลาวันครึ่งตั้งแต่ได้พบกับคู่กรณีตาหมีนั่นให้เจ้าคินฟังอย่างละเอียดยิบ

 

เวคินนั่งหัวเราะตัวงอด้วยความขำจนท้องแข็งน้ำตาเล็ดกับวีรกรรมของเพื่อนสาวที่แสนไม่ธรรมดา จนกล้วยปิ้งตั้งท่าจะถวายมืองามๆ บนหัวตั้งๆ อีกรอบนั่นแหละ เวคินถึงจะหยุดหัวเราะได้ แต่ก็ยังไม่วายอมยิ้มอยู่เป็นระยะอย่างคนพยายามหยุดขำ

 

แต่แกว่าดาราคนไหนนะ ฉันได้ยินไม่ค่อยถนัด  พอได้ยินเวคินถามอีกรอบ กล้วยปิ้งก็เบ้หน้าชี้นิ้วออกไปยังกระจกนอกร้าน โปสเตอร์โฆษณาขนาดยักษ์ที่ติดอยู่กับผนังตึกฝั่งตรงข้าม ซึ่งมองออกไปจากร้านกาแฟนี้จะเห็นทำมุมชัดเจนพอดี โปสเตอร์นั้นเป็นรูปเดิมของอีตาหมีน้ำแข็งที่เคยโพสท่าสดๆ ให้ดูเป็นตัวอย่างตอนที่เธอถามเขาครั้งแรก...ขนาดตัวไม่อยู่ ยังส่งโปสเตอร์ตามมาหลอกหลอนกันอีก...ตาหมีน้ำแข็งบ้า...

 

เวคินมองตามนิ้วเล็กๆ ที่ชี้ไปยังโปสเตอร์ตาค้าง...นั่นมันดาราวัยรุ่นชื่อดังขวัญใจของน้องฟ้านี่นา..โอ้ว..เพื่อนเราสุดยอด!! เป็นคนขับรถดาราดังเสียด้วยวุ้ย...

 

โห....ไอ้ตัวเล็ก นั่นดาราดังเลยนะ เจ้าเพื่อนเลิฟแทนที่จะเห็นใจเธอ กลับทำท่าตื่นเต้นตาโตที่เพื่อนได้ใกล้ชิดดาราดัง จนกล้วยปิ้งต้องแหวเสียงแหลมใส่หูคนที่เริ่มหลงประเด็นไปเต็มๆ

 

ไอ้บ้า!!! ฉันกำลังลำบากอยู่นะโว้ย เห็นใจฉันซิ..โธ่ ขี้หูเวคินต้องเต้นเร่าๆ เมื่อเจอเสียงพลังแปดหลอดในระยะประชิด จนต้องยกมือขอยอมแพ้พลางโบกไม้โบกมือให้เพื่อนสงบสติอารมณ์ลงบ้าง

 

เออๆๆ โอเคๆ แล้วฉันจะช่วยอะไรได้ล่ะ ตังค์นะไม่มีให้ยืมแน่ๆ ขอบอก เรื่องช่วยแรงนะเวคินไม่มีเกี่ยง แต่ถ้าเรื่องเงินนี่คงต้องคิดหนักเอาการ เพราะไปภูเก็ตรอบนี้ก็ใช้เกินงบไปเพียบแล้ว ขืนชักช้ากว่าจะได้แต่งงาน ได้ขึ้นคานแบบยัยกล้วยปลิ้นนี่พอดี

 

เรื่องเงินฉันก็ไม่กล้าเบียดเบียนแกอยู่แล้ว ที่มาปรึกษาตอนนี้น่ะก็อยากจะบอกๆ เอาไว้ก่อน เผื่อว่าวันไหนตาหมีบ้าเกิดอยากฆ่าฉันขึ้นมาแกจะได้เป็นพยานให้ไง ว่าแล้วกล้วยปิ้งก็สยอง..ตาหมีบ้านั่นเกิดอยากอาละวาดไม่พอใจเธอขึ้นมาวันไหนก็ไม่รู้...ดีหน่อยก็แค่ตาย ร้ายหน่อยก็อาจจะพิการทางสมองและประสาทได้...

 

แกก็คิดมานะตัวเล็ก ดาราดังอย่างเขาคงไม่เอาแกไปทำอะไรให้เสียชื่อเค้าหรอกน่า เวคินพูดปลอบใจ แต่ฟังคำพูดของมันแล้วก็ชักตะหงิดๆ

 

            นี่ฉันเพื่อนแกนะ...เพื่อนแก...ได้ยินชัดไหม กล้วยปิ้งต้องพยายามย้ำอีกหลายๆ รอบเพื่อให้มันแน่ใจตัวเองว่า เธอเป็นเพื่อนมันนะ เห็นใจฉันหน่อย

 

            คืนแรกเลี้ยงอะไรดีล่ะตัวเล็ก ไอ้คินถามเสียงเรียบ

 

            กระเพาะปลานะ ก๋วยจั๊บไม่เอากินบ่อย เบื่อแล้วกล้วยปิ้งตอบกลับพลางทำท่าคิดหนัก ขณะที่ไอ้คินกำลังพยักหน้ารับรู้คำสั่งเสียของเพื่อน

 

            อืมๆ ฉันจะเป็นเจ้าภาพคืนแรกให้แล้วกันไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เวคินยอมสปอยประเดิมคืนแรกให้ก่อนเลย

 

            ขอบใจนะ ไอ้เพื่อนบ้า!” กล้วยปิ้งเอ่ยตอบรับ ก่อนจะลุกขึ้นทำท่าไซด์เฮดล๊อคประกบคอเจ้าเพื่อนตัวโต จากนั้นทั้งสงครามน้ำลายเรียกนามวงษ์วานหว่านเครือก็ตามมาอีกยกใหญ่อย่างไม่อายประชาฟ้าดินภายในร้านกาแฟแห่งนั้น

 

            สรุปสุดท้ายหลังจากตกลงด้วยการลงไม้ลงมือกันได้ ไอ้เจ้าคินมันก็ให้ข้อเสนอที่สุดแสนจะดีกว่าเดิมม๊ากมาก ด้วยการให้เธอยอมทนๆ รับใช้อีตาหมีน้ำแข็งนั่นไปก่อน เพราะยังไงๆ ก็คงจะหาเงินมาใช้คืนค่าซ่อมรถวันสองวันนี้ไม่ได้แน่ เผลอๆ ดีไม่ดีอาจจับพลัดจับพลูได้เป็นดาราเดินผ่านหน้ากล้องก็เป็นได้ แล้วถ้าเกิดวันไหนมีปัญหาถูกทารุณกรรมทำมิดีมิร้ายขึ้นมา ก็สามารถโทรหามันได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลย มันจะได้รีบเตรียมเงินเป็นเจ้าภาพงานคืนแรกให้ทันที

 

            กล้วยปิ้งเหลือบมองเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาข้อมือตัวเองแล้วก็ต้องใจหายวาบ เมื่อเวลาคล้อยบ่ายมามากโขเกือบบ่ายสองสิบห้าเข้าไปแล้ว ขณะที่เจ้าขาวทนทึกยังคงติดแหง็กอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทั้งๆ ที่เกือบจะถึงตึกที่นายหมีบ้านั่นแล้วอีกประมาณไม่ถึงห้าร้อยเมตรด้วยซ้ำ เพราะติดลมบนคุยกับไอ้เจ้าคินที่แอบกินเวลางานเสียเพลิน แถมยังไปต่อก๋วยเตี๋ยวเจ้าอร่อยข้างๆ ตึกมันอีกสองชามรวด พอรู้ตัวอีกทีโผล่หน้าขึ้นมาก็บ่ายครึ่งกว่าเข้าไปแล้ว ขับรถออกมาได้หน่อยก็ต้องมาผจญรถติดอยู่อย่างนี้ ขืนไปถึงไม่ทันบ่ายสาม...ตาดาราหมีขี้โมโหนั่นคงจับเธอเชือดคอเป็นแน่...

มารับฉันที่นี่บ่ายสามโมง หวังว่าคงจะไม่ต้องพูดซ้ำอีกรอบ ไม่งั้นเธอเจ็บตัวโชว์ดาราแน่ เสียงของนายอชิคยังคงวนเวียนอยู่ในสมอง กล้วยปิ้งรีบวิ่งจ้ำอ้าวทันทีเมื่อจอดรถได้ขณะที่เวลาล่วงเลยไปถึงบ่ายสองห้าสิบห้านาทีแล้ว ...อีกห้านาที จะรอดไหมตู...

 

            หญิงสาวตัวเล็กที่หลับหูหลับตาวิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาในโซนพิเศษชนเข้ากับชายหนุ่มคนหนึ่งอย่างจังขณะกำลังเลี้ยวไปยังห้องที่ดาราดังเข้าไปเมื่อเช้า ร่างเล็กๆ กระเด้งถอยหลังทันทีและเกือบจะกระแทกลงกับพื้น หากไม่ติดที่มือสองข้างของชายหนุ่มคนนั้นรวบร่างเล็กเอาไว้ในอ้อมกอดได้อย่างทันท่วงที

 

            เป็นอะไรมากไหมครับคุณ ชายหนุ่มถามร่างในอ้อมแขนตนอย่างเป็นห่วงเป็นใย

 

            ไม่เป็นไรแล้วค่ะ...ขอโทษด้วยนะคะ พอดีกล้วยปิ้งรีบไปหน่อย กล้วยปิ้งตอบรับ ก่อนจะรีบดันตัวเองออกจากอ้อมแขนของชายหนุ่มอย่างเขินๆ พลางก้มหน้างุด...เกิดมาไม่เคยถูกใครกอดจังๆ อย่างนี้เลย กับไอ้เจ้าคินก็กอดกันเล่นๆ ประสาเพื่อนไม่ได้คิดอะไร แต่คราวนี้โดนแบบเต็มๆ อายแทบจะแทรกแผ่นดินหนีแล้ว...

 

            ชายหนุ่มมองร่างเล็กๆ แล้วก็ต้องแย้มรอยยิ้ม ใบหน้าเนียนใสมีสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากเล็กบางสีชมพูอ่อนกำลังบ่นขมุบขมิบเบาเหมือนกับกำลังต่อว่าตัวเองอยู่ เขาไม่เคยเห็นเด็กคนนี้เลย ตัวเล็กน่ารักขนาดนี้..สงสัยว่าจะมาเทสต์หน้ากล้องกระมัง.. 

 

            มาเทสต์หน้ากล้องงานไหนเหรอครับ

 

            ปะ..ปล่าวหรอกค่ะ คือ...คือว่า  กล้วยปิ้งเหลือบมองชายหนุ่มที่ตัวเองชนด้วยแล้วก็ยิ่งเขิน เขาดูอายุมากกว่าเธอ คงจะสักประมาณยี่สิบแปดยี่สิบเก้า สวมเสื้อสูทลำลองสบายๆ กับใบหน้ายิ้มแย้มที่ดูแล้วอบอุ่นใจดีแล้วก็โล่งใจ แต่ยังไม่ทันที่กล้วยปิ้งจะตอบจบ เสียงอันคุ้นเคยพร้อมกับร่างสูงของใครคนหนึ่งก็เดินเข้ามาตรงที่ทั้งสองยืนอยู่พอดี

 

            กลับได้หรือยัง มัวแต่ชักช้าอยู่นั่นแหละ เสียงของตาหมีน้ำแข็งที่ฟังดูก็รู้ว่าหงุดหงิดเต็มที่ดังขึ้น ก่อนกระเป๋าใบโตจะถูกโยนมาให้แบบตั้งตัวรับแทบไม่ทันจนร่างเล็กๆ เกือบจะเซล้มลง

 

            กล้วยปิ้งหันไปมองหน้าชายคนที่ตัวเองชนเมื่อสักครู่ พลางก้มหน้าขอโทษและขอตัวไปก่อนทั้งๆ ที่ยังคุยกันไม่จบด้วยซ้ำ...เสียมารยาทจริงๆ เลยอีตาหมีน้ำแข็งนี่...

 

            กลับ!!” เสียงเข้มของอีตาหมีดังเร่งขึ้นมาอีกรอบ กล้วยปิ้งหันไปยิ้มให้ชายคนนั้นอย่างฟืดๆ เต็มทนก่อนจะวิ่งตามอีตาหมีน้ำแข็งที่เดินตัวปลิวนำหน้าไปแล้ว

 

            อชิค..พรุ่งนี้นายมีนัดคัดตัวนางแบบตอนเก้าโมงเช้า อย่ามาสายนะ เสียงของชายคนนั้นดังขึ้นไล่หลังทั้งสองคนที่ยังเดินออกไปไม่ไกลนัก

 

            รู้แล้วฮะ...อย่าย้ำมากนักนะพี่รัชต์ ผมไม่เบี้ยวหรอก อชิคตะโกนตอบทั้งๆ ที่ไม่หันไปมอง ก่อนจะเดินลิ่วๆ ไป ทิ้งให้รัชต์มองตามหลังทั้งสองคนไปอย่างใช้ความคิด

 

            ...เด็กผู้หญิงคนนั้นมากับอชิค...หรือว่า...คนขับรถที่อชิคพูดถึงก็คือ....

 

To be continued...

100% แล้วค่ะ...T^T น้อยใจแล้วไม่มีคนเม้นท์ให้เลย ฮือๆๆ หนีไปซบอบตาหมีน้ำแข็งดีกว่า หุหุ

^_^ ร.สิตา

1,739 ความคิดเห็น

  1. #1734 minny2009 (@minny1979) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2552 / 09:12
    อย่าน้อยใจไป ป้าส้มอ่านนะ
    #1734
    0