อุบัติเหตุรัก..สะดุดใจยัยตัวเล็ก

ตอนที่ 3 : หมีน้ำแข็ง!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ก.ย. 50

ตอนที่ 3. หมีน้ำแข็ง!!!

 

            ร่างเล็กในชุดเสื้อแขนยาวสีขาวสวมกางเกงยีนส์สีซีดตัวโคร่ง เดินหมุนวนไปมาหน้าตึกสามชั้นที่ตั้งอยู่ในซอยลึกเข้ามาหลายร้อยเมตรจากถนนสายหลัก สายตาเหลือบชำเลืองมองสองข้างทางสลับกับหน้าปัดนาฬิกาบนข้อมือไม่ต่ำกว่าสิบรอบ หลังจากที่รีบเหยียบเจ้ารถคู่ใจมารอตรงสถานที่นัดหมายแล้วยังไม่พบคู่กรณีโผล่มา

            ไอ้คินก็ดันพาสาวไปเที่ยวภูเก็ต กรรมเวร... กล้วยปิ้งบ่นอุบในใจ เมื่อคืนเธอรีบโทรหาเพื่อนรักทันทีหลังวางสาย ด้วยหวังจะให้มาเป็นเพื่อนในวันนี้ เผื่อเจ้าของรถคันนั้นจับไปต้มยำทำแกงจะได้มีคนช่วยเหลือ เวลาสำคัญกลับพึ่งไม่ได้เอาซะเลย แถมเจ้าเพื่อนตัวดียังร่ายยาวบ่นเธออีกต่างหาก

            ยัยเซ่อเอ๊ย...ทำไมไม่เรียกประกันล่ะโว้ย เสียงไอ้คินที่ตะโกนมาแทบจะทะลุแก้วหูเธอยังคงเด่นชัดในความทรงจำ

            ไอ้คิน แกลืมไปแล้วหรือไงว่า รถคันนี้ฉันทำประกันไว้กับบริษัทประกันของไอ้พี่น้ำว้านะ ขืนไอ้พี่น้ำว้ารู้ ฉันได้โดนตีตั๋วบินด่วนกลับเชียงรายภายในสิบสองชั่วโมงแน่

            เออ จริงว่ะไอ้กล้วยปลิ้น แต่ขอโทษทีนะเว้ย พรุ่งนี้ข้าต้องพาน้องฟ้าไปเที่ยวภูเก็ต ช่วยเหลือตัวเองไปก่อนนะโว้ย บายล่ะ

            ไอ้คินมันพูดเพียงแค่นั้นแล้วมันก็วางไป สุดท้ายนัดเช้าวันนี้เธอก็ต้องมาคนเดียว...มันช่างเป็นเพื่อนที่น่ารักเสียจริงแท้

 

~ได้ยินบ้างไหมเสียงใจฉัน you have a call now รู้มั้ยรู้มั้ยเธอมีเสียงเรียก รู้ไว้รู้ไว้ เธอมีสายเข้า อยากบอกกับเธอว่าอย่าคิด ว่าฉันไม่สนใจ ก็ไม่เห็นไม่เห็นโทรมาบ้างเลย ฉันก็เลยต้องโทร โทรมาหาเธอ~

            เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงดังขึ้นพร้อมสั่นระรัว ดึงกล้วยปิ้งกลับมาสู่โลกความเป็นจริง

          เบอร์เมื่อคืนนี่นา!’

            ฮะ..ฮัลโล กล้วยปิ้งรับสาย เสียงสั่นเล็กน้อย

            .....

ปลายสายไม่มีเสียงตอบ แต่จากเสียงที่ได้ยินทำให้รู้ว่าคนโทรมายังถือสายอยู่ กล้วยปิ้งจึงกรอกเสียงลงไปอีกรอบ

สวัสดีค่ะ ได้ยินไหมคะ

ได้ยินชัดเจนเลยครับ เสียงเดียวกันกับเมื่อคืนตอบกลับมา แต่ว่าไม่ใช่ทางโทรศัพท์!

กล้วยปิ้งตกใจสะดุ้งเฮือก เมื่อหัวไหล่ถูกสะกิดเบาๆ จากด้านหลัง ก่อนอุทานออกมาเสียงดังลั่น

เหวอ! ขนมหกหมดอดกินขนมๆ !!!”

ไงครับ คุณกล้วยปิ้ง

กล้วยปิ้งถึงกับอึ้งกิมกี่พูดไม่ออกไปสองวิ เมื่อหันมาพบมนุษย์ผู้ชายสูงใหญ่กว่าตัวหลายเท่า กล้วยปิ้งตอนนี้สูงเพียงแค่หน้าอกของเขาเท่านั้น ชายหนุ่มดูอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ แต่ว่าส่วนสูงต่างกันลิบลับ ซึ่งอันที่จริงเธอนั่นแหล่ะที่ตัวเล็กผิดมาตรฐานหญิงไทย เขาแต่งกายออกแนวเด็กฮิพฮอพ สวมหมวกไหมพรมที่ดึงลงมาเกือบปิดตามองเห็นเพียงใบหน้าส่วนล่างเท่านั้น ทำให้หมอนี่ดูน่ากลัวมากๆ ในสายตากล้วยปิ้ง

กล้วยปิ้งหมุนตัวกลับทันทีพร้อมตั้งท่าเตรียมออกสตาร์ท

โกยแหน็บ ไม่อยู่แล้วค้า

แต่ว่าเธอก็ไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ เมื่อมือใหญ่เอื้อมลงมาจับเสื้อบริเวณต้นคอด้านหลังไว้ทันทีด้วยความรวดเร็ว เวลานี้กล้วยปิ้งก็เหมือนถูกจับแขวนอยู่บนตะขอมือยักษ์ ได้แต่ดิ้นกระดุ๊กดิ๊กส่ายหัวไปมาด้วยความกลัว

จะชิ่งหนีไปไหนอีกครับ คุณกล้วยปิ้งชายหนุ่มร่างยักษ์ในสายตากล้วยปิ้งเอ่ยเสียงเย็น

เปล่าน้า พอดีลืมของไว้ในรถนะค่ะ กล้วยปิ้งเฉไฉไปเรื่อยเมื่อถูกจับได้ พลางชี้โบ้ชี้เบ้ไปยังรถกระบะสีขาวจอมถึกของตน

อ๋อ...นั่นรถเธอเหรอ อย่าบอกนะว่าเจ้านี่คือคู่กรณีที่ชนรถฉันนัยน์ตาคมกริบของชายหนุ่มจ้องไปยัง คู่กรณีซึ่งเป็นรถยนต์กระบะสีขาวคันใหญ่ สภาพกลางเก่ากลางใหม่ ซึ่งดูยังไงก็ไม่เหมาะสมกับเจ้าตัวเล็กในมือนี่เลย มิน่าล่ะถึงได้เอาเจ้ากระป๋องนั่นมาชนรถของเขา

กล้วยปิ้งพยักหน้าหงึกๆ เป็นการตอบรับการสันนิษฐานของชายหนุ่มที่เดาได้ถูกต้องตรงเผลง พอชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็เดินตรงไปที่รถคันโปรดของกล้วยปิ้งทันที มือใหญ่เหมือนคีบที่หนีบไว้เหนียวหนับยังคงจับคอเสื้อกล้วยปิ้งเอาไว้แน่น พร้อมกับลากให้เธอเดินตามไปด้วย

มันน่าทุบทิ้งทำเศษเหล็กนักเชียว พอเห็นสภาพใกล้ๆ แล้วชายหนุ่มก็ยิ่งรู้สึกโกรธร่างเล็กๆ ในมือของตัวเองมากขึ้น มือใหญ่จับหมุนเอาร่างเบาหวิวของกล้วยปิ้งให้หันมาประจันหน้าจนจมูกแทบจะชนกัน

เธอจะชดใช้ยังไง..คุณกล้วยปิ้ง ชายหนุ่มถามเสียงเย็นเยียบ จนกล้วยปิ้งรู้สึกเหมือนถูกท่อนน้ำแข็งทิ่มฉึ่กเข้าที่กลางหน้าผากอย่างจัง  แต่ก็ยังพยายามทำใจดีสู้หมีน้ำแข็งตรงหน้าด้วยการส่งรอยยิ้มหวานหยดย้อยที่สุดในชีวิตไปให้ ด้วยหวังว่าจะช่วยเพิ่มอุณหภูมิให้หมีตรงหน้าได้บ้าง

ก็..ค่าซ่อมรถฉันจะจ่ายให้คุณเองนะ บวกกับค่าเสียหายแล้วก็ค่าเสียเวลาของคุณด้วยก็ได้

ราวกับคำพูดของกล้วยปิ้งเป็นเรื่องตลก เมื่อตาหมีตัวใหญ่ตรงหน้าในสายตาเธออยู่ๆ ก็หัวเราะออกมาดังสนั่น พร้อมกับปล่อยมือคีมเหล็กของตนให้กล้วยปิ้งเป็นอิสระ กล้วยปิ้งมองคนตรงหน้าด้วยความสงสัยว่าตัวเองพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า นี่ก็เป็นข้อเสนอดีที่สุดที่เธอคิดได้ตอนนี้แล้วนะ

เธอกับรถกระป๋องของเธอนี่นะ จะจ่ายค่าซ่อมรถบวกค่าเสียหายแล้วก็ค่าเสียเวลาให้ฉัน ชายหนุ่มพูดแล้วก็ต้องขำให้กับตัวเองอีกรอบ เมื่อกล้วยปิ้งยังคงพยักหน้าหงึกๆ เป็นการยืนยัน เขานี่ช่างซวยสุดๆ อะไรเช่นนี้ รถสุดรักก็โดนชน แถมคนชนก็ดูท่าเซ่อซ่าอย่างยัยเพี้ยนกล้วยปิ้งนี่อีก

กล้วยปิ้งมองตาหมีตัวใหญ่หยิบเอากระดาษที่ดูเหมือนบิลค่าอะไรสักอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง เขายื่นส่งมันมาให้พร้อมกับบอกให้กล้วยปิ้งเบิ่งตาโตๆ ของตัวเองดูให้ชัดๆ

มือสองข้างของกล้วยปิ้งที่ถือกระดาษแผ่นนั้นอยู่เริ่มสั่นขึ้นทีละน้อย เมื่อสายตาเริ่มไล่อ่านไปเรื่อยๆ ทีละบรรทัด รายการอะไหล่รถนำเข้าสี่ห้ารายการที่ราคาดูแล้วตาเริ่มจะลายขึ้นมาทุกขณะ จนมาถึงยอดรวมบรรทัดสุดท้ายที่กล้วยปิ้งเริ่มรู้สึกว่าทำไมเลขศูนย์ต่อท้ายมันจึงเยอะปานนี้

ระ...ราคา..ทำไมมันแพงยังงี้ล่ะคู้ณณณณ คุณแอบบวกราคาไว้หรือเปล่านี่ กล้วยปิ้งร้องถามเสียงสูงพลางจ้องมองร่างตาหมียักษ์ตรงหน้าด้วยความสงสัยปนจะเป็นลมเสียหายได้

คุณจะหาว่าผมหลอกเอาเงินคุณงั้นเหรอ ชิ! รถผมสั่งอะไหล่จากนอกทุกชิ้นนะคุณกล้วยปิ้งชายหนุ่มชักเริ่มจะโมโหเมื่อโดนกล่าวหาว่าบวกราคาค่าอะไหล่รถที่โดนชน

ฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่ามันจริง  กล้วยปิ้งยังไม่ยอมจะเชื่อ..เชอะ คิดจะหลอกลูกสาวอดีตนักแข่งรถอย่างกล้วยปิ้งเร้อ..

ชายหนุ่มมองหน้าหญิงสาวตัวเล็กตรงหน้าด้วยแววตาพิศวาสปานจะกินเลือดกินเนื้อ..นึกแล้วว่าจะต้องเรื่องมากเขาถึงได้นัดมาที่นี่..

            งั้นตามมานะ คุณกล้วยปิ้ง

            ชายหนุ่มร่างสูงเดินนำกล้วยปิ้งที่เดินตามดุ่มๆ มาเงียบๆ เข้ามาในซอยเล็กๆ ถัดจากจุดที่เมื่อสักครู่ทั้งคู่ยืนอยู่ หลังจากเดินเข้ามาไม่ลึกเท่าไรนัก กล้วยปิ้งก็มองเห็นร้านที่ดูเหมือนอู่ซ่อมรถตั้งอยู่ข้างหน้าซึ่งดูเหมือนว่าจะสุดซอยนี้พอดี

            เมื่อเข้ามาด้านในร้านกล้วยปิ้งจึงพบว่าอู่ซ่อมรถยนต์นี้ไม่ได้กระจอกเลย อะไหล่ในร้านหลายชิ้นกล้วยปิ้งเคยเห็นมาก่อนสมัยที่อยู่บ้านเชียงราย พ่อสุดเลิฟของเธอบอกว่าเป็นอะไหล่นำเข้าและราคาแพงมาก ไม่ได้สั่งมาขายซี้ซั้วตามท้องตลาด แต่จะสั่งตามออร์เดอร์ลูกค้าเท่านั้น กล้วยปิ้งถึงกลับกลืนน้ำลายฝืดๆ ลงคอไปหลายเลยทีเดียว

ท่าทางตาหมีน้ำแข็งนี่จะรวยเอาเรื่องแฮะ

เอ้า อยากรู้ก็ลองถามเจ้าของร้านดูเอาเอง เสียงของตาหมีน้ำแข็งดังขึ้นอีกรอบ ก่อนจะเดินหนีเข้าไปหลังร้านซึ่งกล้วยปิ้งเห็นไวๆ ว่ามีรถของคู่กรณีเธอจอดรอซ่อมอยู่ด้วย

หลังจากเห็นหลังชายหนุ่มแว๊บหายไปไวๆ แล้ว กล้วยปิ้งก็จัดแจงถามราคาเจ้าของร้านซึ่งยืนยิ้มอยู่ในร้านตั้งแต่ทั้งคู่เดินเข้ามาถึงแล้ว ทั้งๆ ที่ตัวเองนั้นเริ่มรู้อยู่แก่ใจว่า รายการราคายาวเหยียดในมือนั้นไม่ใช่เรื่องโจ๊กล้อเล่น แถมตาเจ้าของร้านดันกระซิบบอกเธออีกด้วยว่านี่เป็นราคาลดแล้วในฐานะที่คู่กรณีเธอเป็นลูกค้าเก่าแก่รู้จักกันมานาน

กล้วยปิ้งแทบจะน้ำตาร่วงไหลพรากเมื่อนึกถึงชะตาความอดอยากที่กำลังจะมาเยือนตัวเองในไม่ช้า อาชีพรับจ้างเขียนโปรแกรมโปรเจ็คจบให้นักศึกษา บวกรับฟรีแลนซ์ไปเรื่อยแม้ว่ารายได้จะงามดี แต่ก็ต้องนั่งเขียนกันเลือดตาแทบกระเด็นกว่าจะได้มา อาจจะนานเป็นเดือนหรือสองเดือน ที่สำคัญเธอเพิ่งรับมัดจำล่วงหน้างานปัจจุบันที่กำลังทำอยู่ และเงินส่วนนั้นก็ได้กระจายแปรสภาพเป็นของที่ไปช้อปปิ้งเมื่อวานพร้อมกับจ่ายค่าเช่าห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ขณะที่กำลังจนปัญญาคิดหาหนทางสุดท้ายด้วยการยอมร้องไห้กลับไปซบอกแดดดี้ม่ามี้ที่เชียงรายนั้น คู่กรณีหมีน้ำแข็งของเธอก็เดินพาร่างยักษ์ของตัวเองออกมาหยุดยืนอยู่ใกล้ๆ กล้วยปิ้งแล้ว

ไง ชัดเจนแจ่มแจ้งไหม คุณกล้วยปิ้งชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเยาะๆ ราวกับรู้สภาพที่จะมาถึงนี้อยู่แล้ว

 

กล้วยปิ้งยืนคอตกหมดอาลัยตายยากในชีวิต ไอ้พี่น้ำว้าบ้าที่เป็นพี่ชายคนรองเธอก็ดันเป็นบริษัทประกัน บังคับให้รถในสังกัดนามสกุลเดียวกันทุกคันต้องทำประกันกับมันด้วย เธอก็เลยจนใจเรียกประกันไม่ได้ ขืนเรียกอาจจะโดนหัวเราะเยาะแถมด้วยมะเหงกชุดใหญ่โทษฐานทำให้เสียชื่อเสียงเกียรติยศนักแข่งรถเก่าแก่ของวงศ์ตระกูล จะให้ซมซานกลับไปเชียงรายก็ไม่วายโดนสามเด้งทั้งจากพ่อและแม่ บวกกับไอ้พี่กล้วยหอมพี่ชายคนโตเธอ รายนั้นให้สุดใจขาดดิ้นเธอก็ไม่ขอเอาชีวิตเข้าไปเสี่ยงด้วยแน่

ขอตัวช่วยได้ไหม กล้วยปิ้งเอ่ยขอเสียงอ่อย หลังเดินกลับออกมายืนอยู่ที่จุดนัดพบตอนแรกเพื่อเจรจากันอีกรอบ

อย่าบอกนะว่าจะใช้ตัวเธอบวกกับเจ้ารถกระป๋องนั้นแทนเหมือนในนิยาย ขอบอกว่าฉันไม่เอาหรอก น้ำเสียงชายหนุ่มแสดงความรังเกียจอย่างรู้สึกได้ชัดแม้ว่าจะหัวเราะอยู่ก็ตาม

กล้วยปิ้งเกือบฉุนขาดกับคำพูดของตาหมีน้ำแข็ง แต่ก็ต้องอดใจไว้เมื่อสถานการณ์ตอนนี้ตกเป็นมือรอง

ฉันขอผ่อนเป็นรายเดือนได้ไหมล่ะ คิดว่าสามเดือนน่าจะหมดนะ กล้วยปิ้งยังคงเอ่ยต่อรอง สามเดือนนี้คงต้องเปลี่ยนจากบะหมี่ถ้วยกลายเป็นบะหมี่ซองราคาห้าบาทแน่ๆ

ขอผ่อนงั้นเหรอ...ก็น่าสนใจดีนะ ชายหนุ่มเอ่ยเบาๆ พลางยกมือข้างหนึ่งขึ้นลูบคางตัวเอง ทำให้กล้วยปิ้งเริ่มใจชื้นขึ้นเพราะเริ่มจะมองเห็นทางออก ถ้าไม่มีคำว่า...

แต่ว่า...

แต่...แต่อะไรเหรอคุณกล้วยปิ้งรีบร้องถามเสียงหลง

รถฉันอย่างที่รู้ ต้องรอสั่งอะไหล่นำเข้าเสียเวลาเดือนหนึ่งถึงสองเดือน แล้วฉันก็มีความจำเป็นจะต้องใช้รถทุกวันเสียด้วย

ถ้างั้นเอารถฉันไปใช้จนกว่ารถของคุณจะซ่อมเสร็จ กล้วยปิ้งยื่นข้อเสนอ

รถกระป๋องของเธอนี่นะจะให้ฉันขับ ไม่มีทางหรอกคุณกล้วยปิ้ง แต่จะให้ฉันนั่งรถเมล์ไปทำงานทุกวันก็คงจะทุเรศยิ่งกว่า...ชายหนุ่มทำท่าคิดหนักก่อนเอ่ยต่อ

เอาเป็นว่า...เธอจะต้องเป็นคนขับรถไปรับไปส่งฉันทุกวันตามแต่ที่ฉันต้องการ ว่าไง..ตกลงไหม

ข้อเสนอที่ตาหมียักษ์ยื่นมาให้ทำเอากล้วยปิ้งต้องคิดหนัก จะให้ขับรถไปรับไปส่งเจอหน้าตาหมีน้ำแข็งนี่ทุกวันเธอคงจะต้องเป็นบ้าฆ่าหมีเอ๊ย! คนตายแน่ๆ แต่จะให้บากหน้าไปพบพี่ชายจอมโหดทั้งสองแล้วก็พ่อแม่ด้วยนี่ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ ยังไงก็คงต้องตกปากรับคำกันไปก่อน เผื่อจะหาลู่ทางทำเงินทำทองมาผ่อนหนี้มหาศาลนี้ได้

โอเค..ตกลงตามนี้ก็ได้กล้วยปิ้งตอบรับคำคอตกพลางนึกในใจ..เป็นไงเป็นกันละว้างานนี้..

คนร่างสูงใหญ่พยักหน้าหงึกหงักอย่างพอใจ ก่อนจะยื่นมือใหญ่ของตนออกมาส่งให้กล้วยปิ้งจับด้วยเป็นอันตกลงปลงใจทั้งสองฝ่ายในข้อสัญญา

ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มจาก ขับรถไปส่งฉันที่บ้านก่อนเลยแล้วกันนะ

 

To be continued...

ตามคำเรียกร้อง (อันน้อยนิด T^T) สำหรับปริมาณเนื้อหา งานนี้อัพเพิ่มเป็นสองเท่าให้แล้วนะจ๊ะ
อ่านแล้วฝากคอมเม้นท์ติทอด่าชมเอาไว้ด้วยนะจ๊ะ แล้วจะแจกกล้วยปิ้งให้เป็นของสมนาคุณ เอิ๊กๆๆ

ร.สิตา

1,739 ความคิดเห็น