Difference Love รักต่างขั้วของนายปีศาจ (FIC HxM)

ตอนที่ 8 : :: When I see u ,I feel… :: ->RE♥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    27 เม.ย. 53

[Hiruma Yoiechi   Thinking …   ]

 

อืม... พระอาทิตย์ยามเย็น.... มันสวยอย่างนี้เองเหรอ

ฉันไม่ค่อยมีโอกาสได้เห็นบ่อยนัก

คนอย่างฉันไม่มีเวลาว่างพอที่จะมาชมโฉมพระอาทิตย์หรอกนะ !

แต่ว่า...

 

ฉันลอบมอง เธอ ที่อยู่ข้างกายฉัน...

 

 รอยยิ้มของหล่อนชั่งเหมาะกับแสงอาทิตย์ยามเย็นเสียจริง

รอยยิ้มที่แสนอบอุ่นจากริมฝีปากบางๆนั่น...

อะไรกัน....

ทำไมถึงต้องทำหน้าตาอย่างงั้นด้วย!!

ทั้งยิ้มแบบนี้แล้วยังแก้มที่เป็นสีชมพูอีก ....

น่ารัก... อีกแล้วเหรอ

ฉันไม่เคยรู้สึกว่าใครน่ารักมาก่อน

นอกจากยัยนี่แล้วก็ ....

 

เด็กคนนั้น ...

 

อา ... ใช่ แต่ตอนนี้คงมีแต่เธอแล้วละมั้ง ที่อยากจะใช้คำว่าน่ารัก ...

ทำไมถึงเหมือนขนาดนี้นะ

เหมือนมาก ...

ทั้งรอยยิ้มนั่น แก้มที่เป็นสีชมพูนั่นด้วย เหมือนเด็กคนนั้น ไม่มีผิด ...

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมัวนึกถึงอดีตนะเฟ้ย ... 

 

เฮ้อ ... เธอนี่ ทำไมถึงทำให้ฉันต้องนึกอะไรๆ ต่างๆ มากมาย

รวมถึงอดีตนั่นด้วยนะ...

เพราะอะไร ทำไมความรู้สึกในตอนนั้นถึงเหมือนตอนนี้ไม่มีผิด

ตอนที่ฉัน...อยู่ใกล้ๆเด็กคนนั้น

มันคืออะไรกันแน่ 

ไอ้ความรู้สึกแบบนี้ ...

มีความสุขงั้นเหรอ ?

 สุขใจงั้นเหรอ ?

ไม่ใช่หรอก ความสุขน่ะมันเหมือนกับตอนที่ฉันแข่งชนะไม่ใช่หรือไง?

แต่นี่ ไม่ใช่... มันคนละแบบกัน ...

 สบายใจงั้นเหรอ...

หรือว่าฉันอาจจะ...

 

 

อะไรกัน!!

บ้าจริง!!  

ทำไมฉันต้องมามัวเถียงกับความรู้สึกของตัวเองด้วย ...

 

 

 

ถ้าปล่อยมันไว้แบบนี้ละ ฉันจะได้รู้มั้ยว่า...

 

ฉันรู้สึกยังไงกับยัยนี่กันแน่...

หึ...

 

เธออาจจะเป็นคนเปลี่ยนแปลงตัวฉันให้ต่างไปจากเดิมก็ได้...

 

ฉันเผลอยิ้มบางๆที่มุมปาก...

**********************************************************************************

 

เขาหันออกไปมองนอกหน้าต่าง แล้วยิ้มมุมปากอย่างเคย

 

สลับกันเธอที่เผลอ...

ละสายตาหันมามองที่เขา

แล้วหยุดมองเขาระยะนึง

 

 [Anezaki    Mamori   Thinking …   ]

จะว่าไปที่นี่สวยมากเลยละ ราวกับสวนสไตล์อังกฤษเลย

 

แถม โรแมนติกมากเลยละ!

 

ถ้าได้มากับคนรัก...

หรือคนที่เราชอบ...

คงมีความสุขไม่น้อยเลยละ...

 

... ฉันละสายตาจากวิวทิวทัศน์ด้านนอก

มาสนใจคนข้างๆฉันแทน...

 

 

แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงบนใบหน้าของเขา

ดูแล้วอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก...

 

ทำให้ฉันนึกไม่ถึงเลยว่าคนที่ร้ายดุจปีศาจอย่างเขาจะมีรอยยิ้มที่ดูแล้วอบอุ่นขนาดนี้ ...

เขาเนี่ยสมกับชื่อของเขาจริงๆเลยปีศาจร้ายที่มีเสน่ห์หนึ่งน่าหลงใหล ...

รอยยิ้มนี่เหมือนกับใครคนนึง...

ที่ฉันเจอเมื่อตอนเด็กๆ

 

 อา... เด็กคนนั้นมีรอยยิ้มนั่น โครงหน้านั่น... และนัยน์ตาสีเขียว...

เหมือนเขาทุกอย่าง... ที่ต่างออกไป

ก็มีแค่ สีผม ... และนิสัยบางอย่างเท่านั้นเอง

แม้แต่ความรู้สึกเวลาอยู่กับเขาสองคน

ก็ยังเหมือนตอนนั้นไม่มีผิด...

อะไรกัน!! ทำไมฉันต้องนึกอดีตนั้นด้วย

เรื่องมันผ่านไปเป็นสิบปีแล้ว

คงไม่มีเรื่องบังเอิญ แบบนิยายหรอก

ฮ่าๆ ฉันนี่มันบ๊องอย่างที่เขาพูดจริงๆด้วยสินะ

แต่ว่านะ ถ้าเป็นไปได้ก็วิเศษน่าดูเลย

 

ก็เรื่องพรหมลิขิตมันน่าพิศวงจะตายไป...

 

แล้วฮิรุม่าคุง...เวลามองฉันจะรู้สึกยังไงกันนะ ...

แบบเดียวกันกับฉันในตอนนี้หรือเปล่านะ ...

 

 

ฉันเนี่ยคิดอะไรอยู่นะ!!  

ทำไมฮิรุม่าคุงต้องรู้สึกแบบเดียวกันกับฉันด้วยนะ

 

ในเมื่อเขาอาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรอย่างที่ฉันรู้สึกกับเขาก็ได้ ...

 

รู้สึกสบายใจแบบนี้ ... ฉันอยากจะอยู่ใกล้กับฮิรุม่าคุงอย่างนี้นานๆจัง ...

 

เพราะอะไรกัน ทำไมฉันถึงได้รู้สึกอยากอยู่ใกล้ๆเขาแบบนี้นะ ...

 

นี่ฉัน...

อาจจะยังไม่ใช่ก็ได้ ...

 

แล้วฉันจะทำยังไงกับความรู้สึกนี่ละ...

 

 

ปล่อยมันเอาไว้ได้มั้ยนะ ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์... ว่ามันคืออะไรกันแน่!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

182 ความคิดเห็น

  1. #174 Ooออโน่oO (@poorichan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 18:13
    =///= จะตายเพราะเขินมากไป แล้วเนี่ย กี้กี้
    #174
    0