Difference Love รักต่างขั้วของนายปีศาจ (FIC HxM)

ตอนที่ 36 : ::Go to shopping …!#6::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 294
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 ต.ค. 52



ณ ย่านการค้า ผู้คนค่อนข้างจะเยอะ แต่ก็ไม่ถึงกับแน่นมาก เพราะว่าที่นี่เป็นพื้นที่ค่อนข้างจะกว้างขวางพอ มีร้านค้ามากมายไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร ร้านเครื่องประดับ ร้านอุปกรณ์กีฬา ร้านเสื้อผ้า ร้านกิ๊ฟช็อป มากมายตลอดทางเดิน ซึ่งถูกจัดเรียงเป็นอย่างเป็นระเบียบ และร้านส่วนใหญ่นั้นก็จะถูกทาเป็นสีขาว ตามทางที่ถูกปูด้วยอิฐสีแดงตลอดทาง...

“เซนะ เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมหน้าดูซีดๆไป... เป็นอะไรรึเปล่าจ้ะ ทานยามั๊ย” สาวผมแดงหันมากล่าวกับเด็กหนุ่มผมน้ำตาลที่เดินตามอยู่ด้านหลัง และเขาก็เปรียบเหมือนน้องชายของเธอเอง... ด้วยความเป็นห่วง
“เอ่อ...” เด็กหนุ่มที่ก้มหน้าเหมือนคนปลงตก แหงนหน้ามองทางคนที่ถามเขา...
ก่อนจะสังเกตเห็นสายตาอาฆาตจากคนที่เดินอยู่ข้างๆพี่สาวของเขา...
ใช่แล้ว จะเป็นใครไม่ได้นอกจาก
ชายหนุ่มที่เขากำลังกุมความลับ (หรือถูกกุมความลับ?) กำลังมองเขาด้วยสายตาน่าสยดสยองอยู่
นั่นก็ทำให้เวลาเขาจะพูดกับพี่สาวของเขา... ต้องระวังเป็นพิเศษ...
เพราะเพียงแค่หลุดปากไปเพียงนิดเดียว... อาจจะถึงฆาตได้
เขากลืนน้ำลายไปเอื้อกใหญ่ก่อนจะพูดว่า
“ผะ... ผมไม่เป็นไรหรอกครับ... แค่มึนๆเหมือนคนเพิ่งตื่นเท่านั้นเองครับ...แหะ ๆ”
การกลบเกลื่อนแค่นี้ ยิ่งทำให้มาโมริสงสัยเพิ่มขึ้นอีก
“เอ๋? ... จริงเหรอ...แต่พี่เห็นก็นานแล้วนะที่เป็นแบบนี้... นี่! สึซึนะจัง พี่ฝากดูเซนะหน่อยนะ...”
“เอ๊ะ! เอ่อ... ค่ะ” ผู้ถูกวานสะดุ้ง หลุดออกจากภวังค์ที่กำลังคิดถึงแผนของเธอ มาสนใจเหตุการณ์ที่เป็นอยู่ปัจจุบันแทน
ท่าทางของเด็กหนุ่มนั้นทำให้หญิงสาวผมแดงรู้สึกสงสัย จึงได้หันมองทางผู้ชายที่อยู่ข้างๆ
นั่นก็ทำให้ผู้ชายคนนั้นตกเป็นผู้ต้องสงสัยในทันที! เพราะสายตาที่มองมาทางน้องชายของเธอ
และเธอก็รู้สาเหตุในทันใดว่าทำไมน้องชายของเธอถึงเป็นแบบนี้
“ฮิรุม่าคุง !!!!!” และเธอขึ้นเสียงกับผู้ต้องสงสัยในทันที
“อารายฟะ...” เขาตอบแบบลากเสียงยาว เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น
“ฮิรุม่าคุง! ทำอะไรเซนะ! ทำไมเซนะถึงเป็นแบบนี้?! ใช้งานอะไรเซนะรึเปล่า?! ก่อนที่จะเดินไปกับฮิรุม่าคุงยังดีๆอยู่เลย ทำไมพอออกมาปุ๊บ! ถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ! ตอบมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!!” เธอขึ้นเสียง และเน้นประโยคหลัง
“เปล่าเฟ้ย ... ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” เขาตอบเสียงเฉื่อยชาไร้อารมณ์อย่างมาก เพราะเขาเริ่มเซ็งกับอาการของเธอแบบนี้ “ออกมาปุ๊บ หมอนั่นก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว ไม่เชื่อถาม ใช่มั้ยเจ้าเปี๊ยก?” เขาหันไปทางเซนะในทันที
“คระ...ครับ ไม่ได้เกี่ยวกับคุณฮิรุม่าด้วย ผมไม่ได้เป็นไรมากหรอกครับพี่มาโมริ ยังสบายดีอยู่...”
เขาพูดด้วยรอยยิ้ม(ที่พยายามจะยิ้ม)
เพราะเขาไม่ได้รู้สึกไม่สบายกาย...
แค่ไม่สบายใจ...เท่านั้นเอง
“จริงๆเหรอ? เซนะ พี่ละไม่เชื่อเลยนะ” หญิงสาวยังไม่รู้สึกกระจ่างแจ้งในตัวผู้ต้องสงสัยและโจทก์
“นั่นสิ ... เซนะ เป็นอะไรรึเปล่า หน้าดูซีดๆนะ...” เด็กสาวผมน้ำเงินที่อยู่ข้างๆเขาเองก็ผิดสังเกตกับสีหน้าของเขาเช่นกัน
“จริงๆครับ ผมก็แค่...”
“แค่อะไร?” ทั้งฮิรุม่าและมาโมริต่างหันมามองจ้องเซนะและพูดพร้อมกัน
‘ถ้าเกิดแกพูดว่าแค่ไม่สบายใจละก็ แกตายแน่’ ความคิดของฮิรุม่าส่งผ่านทางสายที่แสนกดดันที่จ้องมองมา เพราะถ้าหากพูดว่าไม่สบายใจละก็ มาโมริต้องสงสัยมากขึ้นแน่นอน และเรื่องก็จะไม่จบสิ้นซึ่งนั่นก่อก็ความรำคาญให้กับเขา
การตัดสินใจของเซนะที่จะพูดว่าอะไร... มันอาจจะสร้างปัญหาได้
ซึ่งนั่นก็เป็นแรงกดดันในการตอบคำถามของเซนะอย่างรุนแรง
“ฮิรุม่าคุงจะถามทำไม?! มีอะไรงั้นเหรอ” เธอถามผู้ชายที่พูดพร้อมกับเธอเมื่อกี้
หรี่ตาลงแล้วมองด้วยสายตาเค้นความจริงจากเขา (เป็นไงหว่า)
“นั่นมันเรื่องของฉัน” ส่วนเขาก็บ่ายเบี่ยงหน้าตาเฉย
“อะไรนะ ! นี่ ฉันถามดีๆนะ ทำไมถึงตอบแบบนี้ละ” พวกเขาทั้งสองเริ่มจะ... เถียงกัน...
“เอ่อ...” เขาเริ่มทำหน้าตาเลิ่กลั่ก... เมื่อเห็นทั้งสองคนตรงหน้าเขา...เริ่มจะทะเลาะกัน
เพราะว่า เวลาที่พวกเขาสองคนทะเลาะกันทีไร... มักจะ... น่ากลัวเสมอ
ในสมองของเขาเริ่มคิดอะไรบางอย่างได้ก่อนที่ปัญหาจะปลายไปมากกว่านี้...
“หิวข้าว...ใช่แล้ว .... ผมหิวข้าว น่ะครับ! ...  ผมยังไม่ได้กินอะไรมาเลยอ่ะ แหะ ๆ ”
คำตอบของเขา ทำให้ทั้งสองฝ่ายรู้สึกโล่งใจขึ้นมาหน่อย
“จริงเหรอ...” หญิงสาวหันมาถาม ถึงแม้เธอยังคงสงสัยอยู่ แต่ก็เบาเสียงลง
“ครับผม... คุณฮิรุม่า แถวนี้มีอะไรกินมั่งอ่ะครับ คือตอนนี้ผมรู้สึกหิวจนแสบท้องไปหมดแล้วน่ะครับ”
เขาพูดอย่างรีบเร่ง เพราะถ้าขืนช้าละก็ งานเข้าแน่นอน...
“จริงๆนะ?” หญิงสาวถามเด็กหนุ่มอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
“ครับ!” เขาจึงเน้นย้ำอีกครั้งเพื่อให้อีกฝ่ายแน่ใจ
“อืมมมม ...จะว่าไป หาอะไรกินก็ดีเหมือนกันนะ เพราะฉันก็ยังไม่ได้กินอะไรเหมือนกัน” หญิงสาวเองเห็นด้วยกับเด็กหนุ่ม
เด็กสาวผมน้ำเงินเข้มดูเหมือนจะ ปิ๊งไอเดียอะไรบางอย่างหลังจากที่เงียบครุ่นคิดอยู่นาน
“นั่นสิ! งั้นก็ไปหาอะไรกินกันเถอะนะ! นะคะ พี่โย”
เด็กสาวผมน้ำเงินพูดเสริมอีกแรงเพื่อให้ผู้นำเที่ยวในครั้งนี้เห็นด้วยกับพวกเธอ
ชายหนุ่มผมทองครุ่นคิดอยู่แวบหนึ่ง(แวบเดียว) 
“เฮ้อ! ให้ตายสิฟะ”
สุดท้ายเขาก็ต้องพาทั้งหมดไปหาอะไรกินจนได้...
*************************************************************************************************
[Yoiechi & Sena]
“เจ้าเปี๊ยกตูดหมึก” เขาเดินถอยหลัง... ปล่อยพวกผู้หญิงเดินนำหน้าไปก่อน...
“คระ...ครับ?” ผู้ถูกเรียกสะดุ้งเล็กน้อย
“เมื่อกี้ ถ้าแกพูดพลาดอีกนิดเดียวละก็...” เขาเงียบลงก่อนจะก้มลงไปกระซิบ
“แกแย่แน่!” เขาพูดเบาๆเพื่อไม่ให้คนที่อยู่ด้านหน้าได้ยิน
อีกฝ่ายกลืนน้ำลายตัวเองอีกครั้งด้วยสีหน้าซีดเซียว
“อย่าให้มีครั้งที่สองนะเฟ้ย” เขาเงยหน้าขึ้นมาพูดแบบปกติ
“คระ! ครับ ไม่มีครั้งที่สองแล้วครับ ...”อีกฝ่ายพูดอย่างรีบเร่ง ด้วยความกลัว
“นี่! ฮิรุม่าคุง ร้านที่ว่ามันอยู่ไหนละ” เสียงสวรรค์สำหรับเด็กหนุ่มดังขึ้น
“เออ ๆ รีบพาไปเดี๋ยวนี้แหละเฟ้ย รีบจังนะ ยัยบ๊องตูดหมึก”
“... เกือบไปแล้วมั๊ยละฉัน เฮ้อ...” ชายผมน้ำตาลบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ
************************************************************************************************
ณ ร้านแฮมเบอร์เกอร์ชื่อดังในย่านนั้น คนมีมากพอสมควร
เพราะเนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด นั่นก็ทำให้โต๊ะเกือบจะเต็มแล้ว
ส่วนพวกเขานั่งอยู่ในสุด ติดหน้าต่างที่เป็นกระจกบานใหญ่
เด็กหนุ่มนั่งติดริมหน้าต่างตรงข้ามกับเด็กสาวตัวเล็ก ข้างเด็กสาวคือชายหนุ่มผมทอง  และฝั่งตรงข้ามชายหนุ่มจะเป็นใครไม่ได้นอกจากหญิงสาวผมแดง
“แกเอาอะไร เจ้าเปี๊ยก” ชายหนุ่มถามพลางชี้
“เอ่อ เอา...” เด็กหนุ่มพูดถูกถามกำลังจะพูดตอบ...
“ช้า ฉันสั่งให้เอง ยัยเปี๊ยก...” แต่คนใจร้อนอย่างเขาซะอย่างไม่ฟังอยู่แล้ว (ถามทำไมครับพี่)
“เอาน้ำส้มกับแฮมเบอร์เกอร์หมูค่ะพี่โย” เด็กสาวตอบอย่างรวดเร็วเพราะเธอรู้ว่าผู้ถามเป็นคนอย่างไร
“ดีมาก ยัยซื่อบื้อ หล่อนมากับฉัน ใจคอจะให้ฉันถือมาคนเดียวหรือไง” เขาพูดพลางชี้มาทางสาวผมแดง
“ย่ะ... แล้วใคร ยัยซื่อบื้อกันยะ ...เซนะสั่งอะไร”
“ผม... เอ่อ” เขาพยายามจะตอบ
“ไม่ต้องถาม เดี๋ยวฉันสั่งให้เองหมอนั่นมันสั่งช้าเอง ไปได้แล้ว” แต่ก็โดนชายผมทองที่กำลังลุกขึ้นขัดซะได้
“แต่ว่า...” ฝ่ายพี่สาวเด็กชายก็ยังจะต้องการคำตอบ
“...ไม่เป็นไรครับ ผมทานอะไรก็ได้อยู่แล้ว” เด็กชายตัดปัญหาเพราะถ้าปล่อยเอาไว้พวกเขาอาจจะเถียงกันอีกก็เป็นได้
“อ่า...จะดีเหรอ”
“ครับ ไม่เป็นไรหรอกครับ”
“ไปได้แล้วเฟ้ย ชักช้า เดี๋ยวต่อแถวยาว” ชายหนุ่มพูดเร่งให้เธอรีบตามเขาไป...
**********************************************************************************************
“เซนะ...” เด็กสาวเรียกเด็กหนุ่มที่กำลังเหม่อลอย ซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของเธอ
“...” แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก
“เซนะ!” เธอเรียกด้วยเสียงที่ดังขึ้นมาหน่อย
“...” ก็ยังติดต่อไม่ได้ในขณะนี้
 “...เป็นอะไรของเขานะ ดีละ!” เธอก็เลย จะใช้ไม้ตาย
“อ้าว ! นั่นมันพวกคุณเพนเธอร์นี่นา ! อ้าว พวกคุณชินด้วยนี่นา” เธอพูดพลางชี้โบ้ชี้เบ้ออกไปทางกระจก
“ไหน ๆ! ไหนละ! อยู่ไหนเหรอ สึซึนะ” นั่นก็ทำให้เขาตื่นจากภวังค์ในทันใด
“ไม่มีหรอก” ที่เธอพูดเพื่อดึงดูดความสนใจ อันที่จริงมันก็ไม่ได้มีอะไรอย่างที่เธอว่าหรอก
“อ้าว ... เหรอ” แต่นั่นก็มีผลแค่ช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้นเอง และเขาก็กลับไปเหม่อในสภาพเดิม
เธอเดินมานั่งข้างๆเขาและเมื่อเธอเห็นท่าทางเขาเป็นอย่างงั้น จึงได้ถามไปว่า
“นี่เซนะ เป็นอะไรรึเปล่า ฉันเห็นเป็นอย่างนี้มานานแล้วนะ... ตั้งแต่ไปกับพี่โยแล้วนะ... มีอะไรรึเปล่า... บอกฉันก็ได้นะ ฉันยินดีจะช่วย...”
“เปล่าหรอก... ไม่มีอะไร” เขาปฏิเสธด้วยสีหน้าซังกะตาย ก่อจะฟุบลงไปกับโต๊ะ...
“...จริงเหรอ หน้าตาบ่งบอกว่ามีปัญหานะ” อีกฝ่ายโต้แย้ง
“...” เขานิ่งเงียบคิด...
“นี่เซนะ ไม่ไว้ใจฉันเหรอ... ฉันเป็น... เพื่อนของเซนะนะ” เธอพูด...
“ปละ... เปล่า... ไม่ใช่อย่างงั้นนะ” เขาเหงยหน้าขึ้นมาปฏิเสธ แล้วก็ฟุบลงไปกับโต๊ะเหมือนเดิม
“งั้นทำไมถึงไม่เล่าละ...”
“... มันพูดยากน่ะ”เขาพูดพร้อมเงยหน้าอย่างช้าๆมองไปที่ฝั่งตรงข้ามอย่างเหม่อลอย
“...งั้น...เหรอ” เธอเริ่มเหนื่อยกับการที่จะถามเขา...
‘ถ้าสบายใจที่จะบอก เขาก็คงบอกไปแล้วละ เราจะเซ้าซี้ให้ได้อะไรขึ้นมาละ เงียบไว้ดีกว่า...’ สึซึนะคิด
แล้วทุกอย่างก็เงียบลง เพียงครู่หนึ่งแล้วก็มีเสียงถอนใจแบบเหนื่อยๆดังขึ้น...
“เฮ้อ... คือว่านะ... ตอนที่ฉันไปกับคุณฮิรุม่า... คุณฮิรุม่าเขาถามฉันว่า...”
“หือ? ว่า...อะไร?”
“เคยชอบผู้หญิงสักคนมั๊ย...” เขาพูดด้วยหน้าที่แดงระเรื่อนิดหน่อย
“เอ๋! ... ละ.. แล้ว... เซนะตอบว่า... อะไร” ฝ่ายถามเริ่มออกอาการอยากรู้
“...ฉันตอบว่า...” เขามามองเธอ... ทั้งที่หน้ายังแดงอยู่... และ…!
********************************************************************************************************

ตอนนี้ยาวมาก ตอนต่อไป สั้นโครต = =" ทุกคนจะเห็นความไม่สม่ำเสมอของเอช 55+ เพราะตอนต่อมีของพิเศษพ่วงมาด้วย *0* จะเป็นอะไรนั้น อย่าพลาดนะครับ !!!!!!

                                                                                                                                             H  – K I c h  O- Sca n d a  l

182 ความคิดเห็น

  1. #80 Kashi i (@shichuki) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 16:04
    อ๊ากกๆๆๆ

    ต้องอ่านต่ออย่างเร่งด่วนครับ!!!
    #80
    0
  2. #73 Hitsugaya Toshirou (@dragonblueheaven) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 15:22

    มัน....ค้าง!!!!!!!!!!
    มาต่อด้วยนะครับคุนเอช!

    #73
    0
  3. วันที่ 22 ตุลาคม 2552 / 08:20
    และ และ และ และอะไร!!!!

    เอชรีบๆมาต่อเซ่!!> <
    กรี๊ดกร๊าด~!!!!!

    (แอบสงสารเซนะนิดๆที่ถูกกดขี่ข่มเหง= =)
    #70
    0