Difference Love รักต่างขั้วของนายปีศาจ (FIC HxM)

ตอนที่ 30 : :: Go to shopping #1 > [Credit title: Kashi] < ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ต.ค. 52

วันนี้ถึงแม้เกือบจะสายแล้ว แต่อากาศค่อนข้างจะเย็นอยู่มาก ...ชายหนุ่มผมเหลืองสวมเสื้อแจ๊กเกตหนังแขนยาวสีดำ เสื้อทับด้านในที่เป็นขาว กางเกงเป็นกางเกงขายาวสีดำเช่นกันกับรองเท้าของเขา ยกเว้นผ้าพันคอสีแดงของเขาที่ปลิวไสวไปมาเพราะแรงลม เขากำลังยืนเคี้ยวกหมากฝรั่งอยู่หน้าประตูบ้านหลังหนึ่ง... น่าแปลกที่วันนี้เขาไม่ได้เอาปืนคู่ใจเขามาด้วย เพราะ...

"สวัสดีครับ... คุณแม่" เพราะเขามารับผู้หญิงที่เขาได้นัดไว้เมื่อวานนี่เอง ขืนเอามาด้วยแม่ของเธอจะให้เธอไปกับเขาเหรอ

"อ้าว ฮิรุม่าคุง วันนี้มารับมาโมจังไปข้างนอกเหรอลูก" แม่ของหญิงสาวที่เขามารับกล่าวด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม เมื่อเห็นชายหนุ่มที่ทำท่าทางสุภาพเรียบร้อย ยืนอยู่หลังประตูที่เธอเพิ่งจะเปิด

"ครับ"

"เข้ามา รอด้านในก่อนสิลูก ข้างนอกมันหนาว" อีกฝ่ายเชื้อเชิญเด็กหนุ่มเข้ามาด้านใน

"อ่า ... ขอบคุณครับ"

"เดี๋ยวแม่ไปเอาน้ำชามาให้นะ เพราะว่า มาโมจังเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จเอง"

"งั้นเหรอครับ..."

แม่ของเธอพาเขาเดินไป นั่งตรงโซฟา... แล้วตัวเองก็เดินไปเอาชามาให้เขา...

"รอก่อนนะจ้ะ ฮิรุม่าคุง..." หล่อนบอกพร้อมเสริฟน้ำชาให้เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงโซฟาตัวเล็ก

"อ่า... ครับ ขอบคุณครับ..." เขาตอบรับพร้อมทั้งขอบคุณสำหรับน้ำชาที่เสริฟให้

หล่อนยิ้มให้พร้อมทั้งนั่งลงบนโซฟาสีขาวตัวใหญ่

"ฮิรุม่า อยู่ห้องเดียวกับมาโมจังเหรอลูก" หล่อนเริ่มถามเรื่องเกี่ยวกับตัวเขา...

"ครับ" เขาตอบสั้นๆง่ายๆได้ใจความ

"มาโมจังไม่ค่อยพูดถึงบ่อย แต่เห็นบอกว่าได้ที่หนึ่งของห้องตลอดเลย" แม่ของเธอชวนเขาคุยไปเรื่อยๆ

"งั้นเหรอครับ" เขาตอบแบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก

"เก่งจังเลยนะ..."

หารู้ไม่เลย ว่า เวลาเรียน... หูเพียงข้างเดียวเท่านั้นที่ฟังครู...

"ไม่หรอกครับ...ผมก็ทำเต็มที่นะครับ"

"ถ่อมตัวจริงๆเลยนะเนี่ย แล้วสนิทมานานแล้วเหรอ กับมาโมจัง?"

"...เปล่าครับก็เพิ่งมาคุยกันตอนปีสองนี่แหละครับ ตั้งแต่เธอมาอยู่ชมรมของผมน่ะครับ"

"อ่อ... แต่เห็นว่าสนิทกันดีนี่นา นึกว่าสนิทกันมาตั้งแต่แรกแล้วซะอีก"

"ไม่หรอกครับ... ผมว่าเราไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่นะครับ" พอเขาพูดจบก็เลยดื่มน้ำชาเข้าไป

สำหรับเขาแล้ว... เขาคิดว่าตัวเองนั้นไม่ค่อยสนิทกับเธอมากนัก... ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเท่าไหร่นัก...

แม้ความรู้สึกของเขา จะรู้สึก...ชอบแล้วก็ตาม

"เอ... แต่ว่าแม่ว่าดูสนิทกันดีออก ตอนแรกแม่นึกว่าเป็นแฟนกันซะด้วยซ้ำ"

คำพูดนี้ทำให้แทบเขาสำลักน้ำชาออกมาภายนอก...

"...หระ... เหรอครับ"

หล่อนยิ้มให้อย่างร่าเริง ส่วนเขาก็ยิ้มเจื่อนๆให้กับเธอ

"อ่า... แม่ว่า... แม่ลองขึ้นไปดูมาโมจังก่อนนะ... นานแล้ว ขอตัวสักครู่นะจ้ะ"

"...ครับ" เขาตอบและพยักหน้ารับ... ก่อนที่หญิงวัยกลางคนจะเดินขึ้นไปดูลูกสาวตนเอง...

ปล่อยชายหนุ่มให้อึ้งในคำพูดของหล่อน

"นี่เราเหมือนแฟนกัน ขนาดนั้นเลยเหรอฟะ..." ชายหนุ่มผมทองพึมพำเบาๆกับตัวเอง

*************************************************************************************************

"ชุดไหนดี ! ชุดไหนดี อ๊ากกกก ฉันจะใส่ชุดไหนดี!!" เสียงเด็กสาวยืนโวยวายอยู่หน้าตู้เสื้อผ้า กับการเลือกชุดที่จะใส่...

ไปข้างนอกกับผู้ชายที่รอเธอ อยู่ด้านล่าง...

สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจ...

เลือกเสื้อสเวตเตอร์ไหมพรมสีขาว... กับกระโปรงสีชมพูอ่อนยาวพอที่จะปิดเข่าของเธอ...

พร้อมทั้งผ้าพันคอสีขาว...และถุงเท้าสีขาว...ที่ดึงขึ้นสูง

"แล้วจะทำผมทรงไหนล่ะเนี่ย!!" เธอบ่นกับตัวเอง... ระหว่างที่ปัดแก้มตัวเองอยู่กระจก

แล้วเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น...

"มาโมจัง... ฮิรุม่าคุงมาแล้วนะลูก..."

"จริงเหรอคะแม่!!! ตายแล้ว!" ยิ่งได้ยินคำพูดของแม่ของเธอทำให้เธอยิ่งลุกลี้ลุกลนมากกว่าเดิม

"ไม่ต้องรีบก็ได้ลูก... ใจเย็นๆเดี๋ยวลืมของ" หญิงวัยกลางคนเอ่ยเตือนลูกสาวของตน เมื่อเห็นท่าทางของลูก

"มะ...แม่ หนูจะทำผมทรงไหนดีค่ะ เกล้าผมหรือปล่อยผมดีคะ?"

"ปล่อยผมแล้วติดกิ๊บดีกว่าลูก..."

"งั้นหนูปล่อยผมนะ... กิ๊บๆ... กิ๊บอยู่ไหน" เธอก็เลยวุ่นวายกับการหากิ๊บ (เป็นงั้นไป มาโมจัง)

แม่ของเธอสังเกตเห็นว่ากิ๊บอยู่แถวๆตัวเอง

จึงเดินไปติดให้กับลูกสาวของเธอ...

นั่นก็ทำให้เธอชะงักและหยุดลง...

"ไม่ต้องรีบมาก ใจเย็นๆ ฮิรุม่าคุง เขารอได้..." หญิงสาวบอกกับเด็กสาว..."ไม่ต้องลนหรอกลูก... ตื่นเต้นเหรอที่จะไปเดท..."

"ก็หนู...กลัวว่าเขาจะรอนานนี่ค่ะ เขาไม่ใช่คนที่จะชอบรอใครด้วย... แล้วก็หนูไม่ได้ไปเดทนะคะ แค่ไปซื้อของเฉยๆ..."

เธอหน้าแดงระเรื่อเล็กน้อย... ส่วนแม่ของเธอยิ้มให้...เมื่อเห็นลูกของตัวเองมีความสุข

"ไม่ต้องปฏิเสธหรอก ... แม่ได้ยินเสียงใครไม่รู้โวยวาย จะใส่ชุดไหนดี"

"เอ่อ... ก็...ไม่รู้จะใส่ชุดยังไงดีนี่คะ แล้วหนูก็ไม่ได้ไปกับฮิรุม่าคุงสองคนด้วย... เซนะกับสึซึนะจัง... ก็ไปด้วยนะคะ..." เธอยิ้มแบบอายๆให้แม่ของเธอ...

"จ้าๆ เหรอจ้ะ" แม่ของเธอตอบ ก่อนจะขำเบาๆ "เสร็จแล้ว... วันนี้ลูกน่ารักมากเลยละจ้ะ... " หญิงสาวพูดกับลูกสาวของเธอเมื่อติดกิ๊บให้ลูกของเธอเสร็จ...

"...ขอบคุณนะคะ คุณแม่"

"จ้ะๆ ... รีบไปสิ ... ทีอย่างงี้ไม่รีบไปอีกนะ!" หญิงสาวรับคำขอบคุณ ก่อนจะเตือนให้เด็กสาวรีบลงไปหาคนที่รอเธออยู่

"อ๊ะ! จริงด้วย!! ตายแล้ว!!" หล่อนสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนที่จะรีบมากขึ้น

"ลืมของรึเปล่าลูก...กระเป๋าๆลูก" แม่ของเธอยื่นกระเป๋าหนังสีชมพูอ่อนให้กับเธอ

"อ๋า!!! ขอบคุณค่ะแม่" เธอรับของแล้วก็รีบลงไปอย่างเร็ว...

"จริงๆเลย ลูกคนนี้" แม่ของเธอบ่นพึมพำเบาๆ ก่อนที่จะเดินตามลงไป...

*************************************************************************************************

"ฮิรุม่าคุง... ขอโทษนะ ที่ทำให้รอนาน..." หญิงสาวใส่สเวตเตอร์กล่าวขอโทษชายหนุ่มที่นั่งดื่มชาอยู่ด้านล่าง...

"เออ ... ไม่..."

เมื่อเขาหันไปมองทางต้นเสียง

เขาถึงกับค้างเล็กน้อยเมื่อเห็นหญิงสาวที่เขารออยู่เดินลงมาจากบันไดชั้นสองลงมา...

เพราะเขาไม่ค่อยได้เห็นเธอแต่งตัว...

น่ารักๆแบบนี้บ่อยนัก...

"ไม่? อะไรเหรอ?" เธอถามเขาเมื่อเห็นไม่พูดต่อ...

"...ไม่เป็นไร รีบไปได้รึยัง..." เมื่อเขาพูดต่อจนจบ จึงได้หันหลังเดินออกไปยังหน้าประตู...

เพื่อกลบเกลื่อนอะไรบางอย่าง... สีหน้าของเขา ที่มันร้อนผ่าวๆ เมื่อเห็นเธอ... (เขินเป็นกับเขาด้วยเหรอ? โยคุง)

"อ๋า ~! ฮิรุม่าคุงรอด้วย"

"เร็วๆเลย ป่านนี้พวกตูดหมึกรอนานแล้ว"

"อ่า ... จะไปกันแล้วเหรอจ้ะ..." แม่ของหญิงสาวที่เดินลงบันไดตามมาเดินมาจนถึงหน้าประตู

"ครับ พอดีว่าผมนัดพวกเด็กๆไว้หน้าโรงเรียนน่ะครับ เดี๋ยวพวกเขาจะรอนาน" เขากล่าวถึงเหตุผลว่าทำไมเขาถึงรีบ...

"งั้นรีบไปนะจ้ะ โชคดีนะจ้ะ"แม่ของเธอตอบพร้อมส่งยิ้มให้เขาเหมือนเคย

"ครับ/ค่ะ" ทั้งคู่ตอบรับพร้อมกัน ก่อนที่เขาจะลากเธอออกไป

"จะรีบไหนเนี่ย..." เด็กสาวบ่นพึมพำ

"แหม...~ วัยรุ่นนี่น่ารักจังเลย" แม่ของเธอพูดด้วยเสียงที่ร่าเริง พร้อมทั้งทำหน้าเขินจนลืมแก่ไปเลย

*************************************************************************************************

182 ความคิดเห็น

  1. #138 Valentine (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มีนาคม 2553 / 16:04
    อ๊ากกกกกกกกก



    ฮิรุม่าสุดจะโหดไปไหนซะแล้วววว
    #138
    0