Gotta be you! เก็บรักเกี่ยวหัวใจหนุ่มไร่สุดหล่อ ♥

ตอนที่ 9 : Chapter 7 : My childhood's secret.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    13 ธ.ค. 54





7.

 

                กรยืนกอดอกแน่น หน้าบูดหน้าบึ้ง หันหลังให้คนเป็นพ่อหวดไม้เรียวที่ทำจากหวายลงบนก้นไปมากกว่าห้าสิบครั้ง โทษฐานที่ไล่ฉันกับเจอร์ลงจากรถจนต้องเดินกลับบ้านโดยใช้แสงจากไอโฟนที่ปกติแล้วไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่เป็นไฟส่องทาง แต่นั่นยังรันทดไม่เท่าอุปสรรคจากชุด และรองเท้าแบรนด์เนมของฉันที่ต้องลงไปฟีทเจอริ่งกับหลุมโคลนและถนนดินแดง T-T และอีกห้าสิบครั้งต่อไปสำหรับเรื่องที่สั่งถอนบ้านตรงเชิงเขาทั้งหลังด้วย -_-;

                อย่าคิดว่าฉันเป็นคนฟ้องล่ะ (แม้จะเคยคิดไว้บ้าง -.-) เพราะตอนเดินกลับมาถึงฟาร์มเมื่อคืนก่อนก็ดันเจอลุงปั้นกับป้าพิมพ์ที่เพิ่งกลับมาถึงพอดิบพอดีต่างหากล่ะ และฉันเองก็ไม่คิดว่าบทลงโทษแบบนี้ยังใช้กับคนที่บรรลุนิติภาวะอย่างหมอนี่ด้วย ไม่เท่านั้นนะ กรยังโดนลงโทษให้ไปนอนในบ้านน้องไก่ตั้งสองสัปดาห์ และห้ามเข้าบ้านใหญ่ตลอดช่วงเวลานั้นอีกด้วย TOT;

                สาบานได้ว่าฉันไม่เคยต้องการให้เป็นแบบนี้เลย แต่ทุกครั้งที่พยายามพูดให้ลุงปั้นใจเย็นลงก็ไม่เป็นผลทุกครั้งไป ฉันกับเจอร์เลยได้แต่นั่งเป็นคนใบ้ มองดูกรโดนลงโทษต่อไปด้วยความอึดอัด

                กรมองฉันด้วยสายตาที่ไม่ได้อาฆาตอย่างที่ฉันคิด เขาเม้มปากแน่นทุกครั้งที่ไม้เรียวยาวนั่นหวดลงบนร่างกายจนเกิดเสียงดังชัดเจน เขาหลับตาลงเป็นระยะตามจังหวะการตี ขาทั้งสองดูเหมือนจะอ่อนล้าลงทุกขณะ ด้วยแรงขนาดนั้นเขาต้องเจ็บมากแน่ พอได้เห็นสีหน้าแบบนั้นแล้วก็ทำให้น้ำใสๆ รื้นขึ้นมาตรงขอบตาตัวเองอย่างแปลกประหลาด ฉันจึงขอตัวขึ้นไปบนห้องเพราะเริ่มจะทนดูไม่ไหว

                แม้การลงโทษแบบนั้นจะเป็นกฎของครอบครัวนี้ แต่จะให้นั่งดูในฐานะที่เป็นต้นเหตุอย่างหน้าตาเฉยไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ รู้สึกผิดชะมัด TOT;

                ฉันกำลังเปิดประตูออกจากห้อง เป็นเวลาเดียวกันกับที่กรกำลังเดินหอบหมอนและผ้าห่มออกมาจากห้องตัวเอง เขาหันมาเจอฉันแล้วหลบสายตากลับไปอย่างเร็ว

                “ขอโทษนะ”

                ฉันพูดออกไปอย่างที่อยากพูดมากที่สุด กรไม่ได้ตอบอะไร ประคองผ้าห่มในมือและเดินกะเผลกลงไปจากบ้าน เมื่อมองตามแล้วก็ทำให้รู้สึกแย่เข้าไปอีก หมอนั่นไม่เคยเงียบแบบนี้นี่นา ให้หมอนั่นแค้นแล้วตามเอาคืนยังจะรู้สึกดีเสียกว่า เพราะถึงหมอนั่นจะงี่เง่าไร้เหตุผลขนาดไหน แต่เอาจริงๆ ฉันก็ไม่ได้เกลียดเขามากมายเท่าไหร่หรอกนะ

                นึกได้ว่าร้านค้าใกล้ๆ คงยังไม่ปิดฉันก็กลับเข้าไปในห้องเปิดกระเป๋าสตางค์ที่มีเงินเจ็ดร้อยกว่าบาทจากการอดออมของตัวเอง -_-; เดินตรงลงไปที่ร้านค้าที่ใกล้สุดเพื่อซื้อยาหม่อง เพราะดูเหมือนหลังจากโดนลงโทษหมอนั่นยังไม่ยอมคุยกับใคร แถมยังไม่ยอมทายาอะไรเลยอีกต่างหาก

                เมื่อเดินมาถึงก็พบว่าประตูบ้านน้องไก่เปิดทิ้งไว้อยู่ ข้างในนั้นค่อนข้างมืดเพราะอยู่นอกเหนือเวลาให้แสง เสียงร้องไก่ยังคงน่าปวดหัวเหมือนทุกที แต่ครั้งนี้มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกรำคาญแต่อย่างใด เดินเข้ามาก็ยังไม่เห็นกร ทั้งที่หมอนั่นเพิ่งจะย้ายข้าวของลงมาเมื่อกี้นี่เอง

                ทว่าในตอนนั้นเอง

                “มีไร?”

                กรโผล่มาด้านหลัง ทำเอาฉันสะดุ้งโหยงหันกลับมาเจอกรที่ยืนไม่ห่างออกไปเท่าไหร่นัก

                “เอ่อฉันเอายามาให้” ไม่พูดเปล่า ฉันยื่นยาหม่องในมือออกไปข้างหน้าด้วยความรู้สึกเกร็งที่สุดในชีวิต –O-///

                “ออกไป”

                เชอะ คนอุตส่าห์หวังดีนะ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยซื้อยาหม่องด้วยตัวเองให้ใครเลยสักครั้งในชีวิต กลับมาไล่ฉันกลับไปหน้านิ่งอย่างนี้น่ะเหรอ ไม่ยอมหรอก! T^T

                “ทายาหน่อยสิ เจ็บมากไม่ใช่เหรอ”

                “หึ”

                เขาหัวเราะสั้นๆ ในลำคอพร้อมถอนหายใจก่อนจะเสหน้าไปทางอื่น พยายามยิ้มอย่างแสแสร้ง ยิ่งหมอนี่เงียบเท่าไหร่ ความรู้สึกผิดของฉันก็เริ่มเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น TOT;

                “ใครจะไปรู้ล่ะว่าที่นี่จะมีกฎแบบนี้น่ะ >_<

                “ทิ้งยาไว้ แล้วก็ออกไปได้ละ”

                เย็นชาที่สุด -*-

                “อย่างนั้นเดี๋ยวนายก็ไม่ทาอีกอ่ะดิ นี่อุตส่าห์ซื้อมาให้นะ ตั้งสามสิบบาทเชียวนะ >_<” (มันแพงสำหรับฉันในเวลายากจนแบบนี้นะ -_-+)

                “หรือเธอจะทาให้?”

                “ก็ได้นะ ถ้านายจะหายโกรธฉัน”

                “ดีเหมือนกัน ก้นฉันระบมไปหมดเลย”

                “กก้น!? =[]=

                กรี๊ดดดด ลืมไปสนิทเลยค่า TOT!

                “มะไม่เอาแล้ว งั้นนายทาเองเถอะ T.T;” ฉันยัดยาหม่องลงบนมือของกรแล้ววิ่งออกมาข้างนอกด้วยความอับอาย แต่ยังได้ยินเสียงเขาดังลอดออกมา

                “ยาหม่อง? ขนาดนี้ต้องทำแผลแล้วยัยบ๊อง -_-;;

                เรื่องมากชะมัด! T^T






 

                ช่างเป็นเช้าที่วุ่นวายเหลือเกิน

                แม้จะเสร็จงานในช่วงเช้าแล้ว แต่ทุกคนก็ยังคงยุ่งอยู่กับการเตรียมงานประกวดประจำปีที่กำลังจะมีขึ้นในสองสัปดาห์หน้า หลังจากได้ฟังจากคนงานที่พูดกัน งานนี้เป็นงานประจำปีที่จัดประกวดผลผลิตจากฟาร์มต่างๆ ภายในหมู่บ้าน ซึ่งจะมีฟาร์มเล็กฟาร์มใหญ่กว่าสิบเอ็ดฟาร์มร่วมส่งตัวแทนของตัวเองร่วมกิจกรรมแข่งขันขี่ม้า ประกวดธิดาชาวไร่ และอื่นๆ อีกมากมายเพื่อเป็นการเสริมความสัมพันธ์ก่อนจะมีการตรวจวัดคุณภาพฟาร์มประจำปี -_-;

                และถ้าฉันเป็นนางเอกเรื่องนี้จริงๆ ล่ะก็ ฉันคงโดนบังคับให้เข้าประกวดธิดาชาวไร่อย่างในละครน้ำเน่าหลังข่าวแน่ๆ -_-*

                และในขณะที่ฉันกำลังยืนมองคนงานเดินขวักไขว่ไปมาพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั่นเอง

                “เม ช่วยอะไรผมหน่อยนะ”

                เจอร์เดินมาทางฉัน และบอกอย่างรีบร้อน ดูเหมือนคนงานข้างหลังนั่นก็มากับเขาด้วย และก็เป็นแรงกดดันให้ตอบตกลงได้อย่างดี -_-

                “อื้อ”

                “ช่วยเอาเสื้อผ้าของไอ้กรในห้องมันให้มันหน่อยนะ ชุดที่อยู่บนเตียงน่ะ มันอาบน้ำอยู่ที่ห้องน้ำหลังคอกวัวน่ะ”

                “ได้

                เจอร์ไม่รอให้พูดจบ เดินออกไปพร้อมกับคนงานอีกสี่ห้าคนที่ติดตามตรงไปที่รถบรรทุกนมของฟาร์ม ก่อนจะตะโกนเพิ่มเติมมาจากไกลๆ สงสัยเพิ่งจะนึกได้

                “เอากางเกงในให้มันด้วย”

                “=[]=! ห้ะ?

                เจอร์ขับรถออกไปจากบริเวณฟาร์ม ปล่อยให้ฉันยังคงช็อคอยู่กับที่ ให้บุกเข้าไปในห้องหมอนั่นแล้วหาเสื้อผ้ากับกางเกงในผู้ชายเนี่ยนะ? ยิ่งโดยเฉพาะของไอ้บ้ากรแล้วด้วยไม่มีทาง! T^T

                อ้ะ! แต่เรื่องอะไรฉันจะทำเองซะล่ะ >O<

                “นี่ๆ นายน่ะๆ”

                ฉันกวักมือเรียกเด็กผู้ชายอายุประมาณสิบขวบที่กำลังวิ่งเล่นอยู่แถวนั้นพอดิบพอดีให้มาหา และเด็กคนนั้นก็วิ่งเข้ามาอย่างอารมณ์ดีสุดชีวิต ดูท่าทางจะเป็นเด็กดี ใช้ง่ายนะเนี่ย โฮะๆๆ

                “ว่าไงคร้าบพี่สาว?”

                “ฉันวานให้ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม”

                “ห้าสิบบาทตลอดงาน *O*” (ตาเป็นประกาย)

                “=_=^

                ไปตายซะ ไอ้เด็กหน้าเลือด! TOT*

                ทั้งตัวมีอยู่แค่เจ็ดร้อยกว่าบาท เงินห้าสิบนั่นก็มากเกินไปแล้วนะยะ!

                เพราะแบบนั้นฉันจึงต้องทำใจขึ้นมาบนบ้านด้วยตัวเอง เพราะหาใครที่พอจะพึ่งพาไม่ได้จริงๆ อีพวกเด็กๆ ที่นี่ก็ถูกปลูกฝังกันมาดีเหลือเกิน ฮือๆ แค่คิดว่าต้องสัมผัสกางเกงในของหมอนั่นก็ขนลุกแล้ว!






                แอ๊ดดดด

                ไม่ได้มีใครเรียกพี่แอ๊ดคาราบาวนะคะ -_- แต่เป็นเสียงประตูห้องของกรที่ฉันกำลังเปิดเข้าไปนี่ล่ะค่ะ พอเข้ามาเห็นในห้องก็พบว่าห้องเป็นระเบียบกว่าที่คิด กว้างกว่าห้องของฉันเกือบสองเท่า

                มองไปที่หัวเตียงก็พบรูปคู่กรกับพรีมยืนถ่ายคู่กัน ดูจากรูปแล้วคงเป็นรูปที่ถ่ายเมื่อไม่นานมานี่เอง แต่แปลกที่มันถูกหันหน้าออกไปจากเตียง ชิ! น่าหมั่นไส้จริงๆ พวกมีความรัก!

                บนผนังตรงข้ามกับเตียงเป็นโปสเตอร์ขนาดใหญ่รูปนางแบบไซส์บะฮึ่ม อกเป็นอก เอวเป็นเอว เปลือยท่อนบน สวมยีนต์ที่เอวต่ำที่สุดในโลกพร้อมท่าโพสยั่วยวนชวนขนลุก -_-; ไอ้ผู้ชายบ้ากาม! ดูๆ ไปฉันยังสวยกว่ายัยนางแบบนี่ตั้งเยอะ -_-+

                ทั้งที่ฉันควรจะรีบๆ คว้าเอาชุดที่ถูกเตรียมตั้งไว้บนเตียงและหากางเกงใน แล้วรีบๆ ออกไปจากห้องนี้เสียที -_- แต่ทว่าการได้สังเกตไปรอบๆ ห้องของไอ้หมอนี่ก็ดูน่าสนใจดีเหมือนกัน เพราะจริงๆ ฉันแทบไม่รู้จักหมอนี่จริงๆ เลยสักนิด นอกจากรสนิยมการแต่งตัวที่แพงแต่เห่ยอะนะ -_-;

                บนโต๊ะทำงานมีคอมพิวเตอร์ Pc ที่เดาว่าคงไม่ได้ใช้งานมานานมาก สังเกตได้จากรอยฝุ่นจับบนคีย์บอร์ด ข้างๆ เมาส์มีอัลบั้มรูปสองสามเล่มตั้งอยู่ ถ้าให้เดา คงเป็นภาพถ่ายตอนที่เขาเรียนอยู่ต่างประเทศ เพราะในนั้นมีเจอร์กับเพื่อนต่างชาติคนอื่นๆ อยู่ด้วย อีกเล่มเป็นรูปสมัยเด็กของเขา ฉันล่ะจำหน้าหมอนี่ตอนนั้นได้ดีเชียวล่ะ เพราะจะว่าไปแล้ว คิดๆ ดูอีกทีฉันเองก็มีโอกาสเจอหมอนี่บ่อยๆ เหมือนกันเมื่อตอนยังเด็ก ใครจะคิดว่าโตมาจะหล่อขนาดนี้ ก็ตอนเด็กๆ หมอนั่นหน้าตาต่างกับหมูป่าของตัวเองไม่เท่าไหร่เอง –O-;

                บนโต๊ะเดียวกันนั้นก็มีกล่องบุหรี่ ไฟแช็ค กับเอ่อ ถุงยางอนามัยตั้งอยู่ด้วย หยึย! หน้าตาหื่นกามอย่างหมอนั่นคงต้องใช้อะไรแบบนี้เยอะเลยสินะถึงตั้งซ้อนกันตั้งสามกล่อง T^T!

                เฮอะ! เอาล่ะฉันได้หมดอารมณ์จะสำรวจห้องอีตานี่อย่างเป็นทางการแล้วล่ะ -_-^

                คิดได้อย่างนั้นก็เอาเสื้อผ้าชุดที่ตั้งอยู่บนเตียงขึ้นมาถือไว้ เป็นยีนต์สีเก่าๆ พร้อมเข็มขัด กับเสื้อยืดคอกลมสีขาวแบบที่เขาชอบใส่ แต่ไม่ยักจะเห็นบ็อกเซอร์ หรือกางเกงในสักตัว -_-; ให้ตายสิ! แล้วหมอนั่นเอาไปไว้ไหนกันนะ TOT;

                ฉันสวมถุงพลาสติกที่เตรียมมาแทนถุงมือ ลงมือค้นหาในตะกร้าที่อยู่ใกล้กับตู้เสื้อผ้าเป็นอันดับแรก และสุดท้ายฉันก็เจอ ค่อยๆ หยิบมันขึ้นมาอย่างค่อยเป็นค่อยไป

                ย๊ากก! =[]=! กางเกงในที่ยังไม่ได้ซักเหรอฟะเนี่ย TTOTT!!

                เห็นแบบนั้นฉันจึงรีบซัดมันกลับลงไปทันที ถอดถุงออกจากมือแล้วปาดเหงื่อตัวเอง เริ่มเหนื่อยแล้วนะ! อา ว่าแต่เมื่อกี้ฉันใช้มือข้างไหนซับหน้าตัวเองกันนะ TOT;

                เปลี่ยนมาหาในลิ้นชักตู้เสื้อผ้าแทนหลังจากใส่ถุงมือชั่วคราวเสร็จสรรพ และดูเหมือนว่าฉันจะเจอแหล่งที่เก็บของมันแล้วล่ะ *O*

                แต่เอ๊ะ!! ทำไมรูปถ่ายนั้นถึงมาอยู่ในลิ้นชักกางเกงในของหมอนี่ได้!?

                นนี่มันรูปฉันตอนเด็กๆ นี่นา O_O?

                ไม่ผิดแน่! แต่รูปถ่ายฉันมาอยู่ในห้องหมอนี่ได้ยังไงกันเนี่ย? แถมเป็นรูปที่ฉันเองไม่มีด้วยซ้ำ!!

                รู้สึกเหมือนใจเต้นแรงจนไม่เป็นจังหวะหมอนี่มีรูปฉันเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน และถ้าเดาไม่ผิด ทรงผมม้าเต่อเด๋อๆ แบบนี้ ความบานของใบหน้าประมาณนี้ ซักประมาณฉันสิบขวบเห็นจะได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็นึกไม่ออกสักทีว่าฉันไปถ่ายเอาไว้ตอนไหน แถมท่าโพสฉันยังแรดสู้กล้องเกินเด็กขนาดนี้ ไม่ได้มาจากการถ่ายตอนเผลอแน่ๆ

                ว่าแต่เอามาซ่อนไว้ในลิ้นชักเก็บกางเกงในเนี่ยนะ!!? TT^TT

                “บ้าชะมัด”

                ฉันพูดกับตัวเองพลางถอนหายใจแรงๆ รีบหยิบบ็อกเซอร์สีขาวตัวหนึ่งขึ้นมาและใส่มันไว้ในถุงโดยไม่ได้สังเกตอะไรอีก จัดการยัดมันไว้ในกองเสื้อผ้าที่อยู่ในมือเพื่อซ่อนมันไว้ตลอดทางที่เดินไปที่คอก

                และแน่นอนว่าไม่ลืมหยิบรูปถ่ายตัวเองรูปนั้นเพื่อไปหาคำตอบด้วย

 






                “ไอ้เจอร์ป่ะวะ?”

                ทันทีฉันเดินมาถึง ก็ได้ยินเสียงนั้นถามขึ้นมาพร้อมกับเจ้าของเสียงที่พรวดพราดออกมาจากห้องน้ำโดยที่ไม่ใส่อะไรเลย

                ไม่เลยแม้แต่กางเกงในสักตัว TOT!!

                ธะเธอ! O_o?

                “กรี๊ดดดดดดดดด OoO

                โอ้มายก้อด!!! ไม่นะ! ไม่จริงใช่มั้ย!? ฉันเห็นไอ้นั่น เต็มสองตาเลยอ่ะ ม่ายยย TOT!!

                “ย๊ากกกกกกกกกกกก O____O;;!!!!!

                “กรี๊ดดดดดดดดด TTOTT!!!!

                “แงงงงงงงงง TTOTT//////

                “กรี๊ดดดด กรี๊ดดดด TTOTT!!

                “จะจะยืนจ้องแล้วกรี๊ดอีกนานมั้ย ออกป๊ายยยย!! TOT;;

                ตัวของฉันถูกผลักให้พ้นจากบริเวณหน้าห้องน้ำด้วยแรงมหาศาลจากผู้ชายตรงหน้าโดยไม่ทันตั้งตัว ก่อนที่ผู้ชายที่ตกใจสุดขีดคนนั้นจะรีบกลับเข้าไปในห้องน้ำทันทีหลังจากคว้าเอาเสื้อผ้าในมือฉันไปด้วยความเร็วแสง ส่วนฉันก็เอาแต่ยืนอึ้งอยู่ที่เดิมไม่ได้ขยับไปไหน ขาก็เริ่มจะรับน้ำหนักตัวเองบนส้นสูงไม่ไหวอีกต่อไป TOT!

                สาบานได้ว่าไอ้บ้ากรไม่ได้ใส่อะไรออกมาจากห้องน้ำเลยสักชิ้นเดียว! แม้ว่าหมอนั่นจะคิดว่าฉันเป็นเจอร์ก็เถอะ แต่ถึงเจอร์เองมาเห็นแบบนี้จะไม่ตกใจเลยหรือไงล่ะ TOT! คืนนี้ทั้งคืนมีหวังนอนไม่หลับแหงๆ โดยเฉพาะนี่เป็นครั้งแรกที่ต้องเห็นอะไรอุจาดสายตาขนาดนี้ TOT;

                แถมเป็นของไอ้บ้ากรด้วยอ่า TOT!

                “ทะทำไมไม่บอกฉันก่อนว่าเป็นเธอ T-T

                กรออกมาจากห้องน้ำแล้ว เขามายืนอยู่หน้าฉัน ตอนนี้แก้มของเขาแดงระเรื่อจนเห็นชัด แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้มองหน้าฉันด้วยซ้ำ เหมือนกับที่ฉันยังไม่กล้าสู้หน้าเขาเช่นเดียวกัน

                หมอนี่ได้ทำลายสถิติของเจอร์ซะราบคาบ ในการจัดอันดับผู้ชายที่โป๊ที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิต ฮือๆ ฉันไม่รู้จะต้องพูดยังไงดี มันชัดเกินไป มันจริงเกินไป! TOT;

                “=*=////

                “ขอบใจนะ ที่หยิบบ็อกเซอร์ตัวเก่าตอนที่ฉันอายุสิบห้ามาให้ T-T

                “T.T

                “ใส่แล้วโคตรทรมานเลย ยิ่งเป็นแผลอยู่ด้วย T-T

                “TT.TT

                “พูดอะไรหน่อยสิ! ฉันอายนะ TOT!

                “ไม่พูด TOT;

                “O_O!

                อยู่ๆ กรก็มีท่าทีที่เปลี่ยนไป เบิกตาโตอย่างตกใจอีกครั้งทั้งที่ทั้งฉันและเขาก็อยู่ในเสื้อผ้าครบชิ้นเรียบร้อยแล้ว ฉันรอจนกว่าคนตรงหน้าจะพูดอะไรต่อ แต่ก็ไม่

                “-_-?

                “O___O;;;

                “ออะไรของนาย >_<

                “ใครให้เธอไปรื้อห้องฉันกัน!

                พูดจบ กรก็รีบชิงรูปถ่ายที่อยู่ในมือของฉันไปอย่างรวดเร็วจนฉันไม่มีโอกาสจะรักษามันไว้ได้ เขายัดมันลงไปกระเป๋ากางเกงอย่างลวกๆ แล้วก้าวเท้าเร็วๆ เดินออกไปในทันที และในตอนนั้นเองที่ฉันสามารถละภาพอนาจารนั่นออกไปได้ชั่วคราวและเดินตามเขาไป

                “บอกมานะ ว่ารูปฉันไปอยู่ในห้องนายได้ยังไง แล้วนายเอามาจากไหน?”

                “

                กรยังคงเดินต่อ แม้ดูเหมือนจะเดินได้ไม่ถนัดนัก พอๆ กับฉันที่ต้องประคองตัวเองบนส้นสูงขนาดนี้บนพื้นลาดปูนซีเมนส์หยาบๆ ที่น่าสะดุดล้มเหลือเกิน –O-

                แต่ยังไงก็ต้องรู้เรื่องนั้นให้ได้!

                “ตกลงนายเก็บรูปฉันไว้ทำไมห้ะ!

               

                “กร!

                “

                “ไอ้บ้ากร!!

                “

                “หยุดเดี๋ยวนะ!

                เขาหยุดเดินกะทันหัน ฉันเดินชนแผ่นหลังอันแข็งแรงของคนที่เดินนำหน้าเข้าอย่างจังเพราะเบรกตัวเองไว้ไม่ทัน กรหมุนตัวกลับมาอย่างช้าๆ เขามองฉันแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ จนได้ยินเสียง หลับตาลงเพื่อสงบสติอารมณ์ครู่หนึ่งก่อนจะสารภาพออกมาในที่สุด

                “ฉันชอบเธอ โอเคมั้ย!?

                “หะหา!

                “ฉันหมายถึง เคยชอบเธอ T^T

                “

                “มานานแล้ว”

                “

                “เอ้ย! นานมาแล้ว T-T






:: โปรดติดตามตอนต่อไป ::

เจอกันตอนหน้านะครับ ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์เช่นเคย
ขอบคุณสำหรับการเข้ามาอ่าน ถึงแม้จะไม่ได้เม้น :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

161 ความคิดเห็น

  1. #158 จินฮู (@urngforever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2555 / 19:24
     ไรเตอร์เขียนตอนนี้เสร็จไปไม่เป็นใช่มั้ย อัพเด๋วนี้นะ TT^TT
    #158
    0
  2. #157 Gam★Snowa (@gamsang2) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มกราคม 2555 / 11:13

    อ๊ายย กร ปากแข็งนี่เรา -...-

    #157
    0
  3. #156 • Weiblich. y (@lion-weiblich) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2554 / 18:36
     ว้ายๆ 555555555555
    กรน่ารัก :)
    #156
    0
  4. #155 จินฮู (@urngforever) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2554 / 09:58
    ไม่เชียร์เจอร์มันแล้วเราจาเชียร์ กร แทน เจอร์ ละการเนาะ น่าร้ากกก อ่า
    #155
    0
  5. #154 ลิปควิด (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 22:54
    ชอบเธอ มานานแล้ว อร๊ายยยย กรน่ารักน่ากดที่สู้ดดด ตอนนี้กรสุดยอดมากอ่ะ กางเกงในตอนอายุสิบห้า พี่แกเก็บไว้ทำปุ๋ยเรอะ -*-
    #154
    0
  6. #153 gammyjung (@gamjung42) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 21:22

    แอร๊ยยยย><
    ฮามากค่ะ  ชอบมากๆอัพไวนะคะ
    แต่แอบสับสน..
    สับสนว่าจะอยู่ข้างกรหรือเจอร์ดี>''<

    #153
    0
  7. #152 moonlight (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 19:31
    สนุกมากเลยค้ะ รีบอัพน้าๆ
    #152
    0
  8. #151 ....... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 17:46
    ว่าแล้วไง
    #151
    0
  9. #150 กุ้งตัวโต (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2554 / 02:37
    กรี๊ดดดดดดด กร ทำไมเธอน่ารักขนาดนี้ ชอบจริงๆเลย ถ้าความไม่แตก คงไม่บอกความจริง
    #150
    0
  10. #149 น้องม่าน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 22:50
    อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย เขิน อิกรน่ารักอร๊าาาา

    กรี๊ดดดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ >
    #149
    0
  11. #148 PRAEWY GAGA . (@praewpun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 21:47
    กรี๊ดดดดดดดดด!! กรแอบชอบเมญ่ามานานแล้ววว เอ้ย! นานมาแล้ววว!!
    กรเป็นพระเอกแน่เลยอ้ะ ใช่มั้ยค่ะ!
    เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะค่ะ ตื่นเต้นนนๆ! ^_________^
    #148
    0
  12. #147 Eres (@yusadsad) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 21:39

    กรพูดผิดได้ใจมากเลย >,< อ่านแล้วกรี๊ดแทนนางเอก
    5555

    #147
    0
  13. #146 เมญ่า (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 21:10
    กรี๊ดดดดดดดดดด ชอบมากกกกกกกกกกกก ตอนสารภาพว่าชอบบบ ชอบสุดๆๆๆๆ



    ซึนจริงๆๆๆ อ้ะ มานานแล้ว นานมาแล้ว!! เอร้ยยยย เขิลลลลล



    ปล. อยากให้เปนเรื่องจริงด้วย ได้ข่าวว่าไม่เกี่ยว 5555+
    #146
    0
  14. #145 BooM BooM (@bumbim3) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 20:54
     555 ฮากร มีพูดผิดอีก 
    #145
    0
  15. #144 Madam Choi ,, (@lunjang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 19:28
    ย้ากกกก ไม่ใช่นานมาแล้ว แต่มานานแล้วต่างหาก อย่าซึน -_-^
    #144
    0
  16. #143 เป็ดพิษ (@pleese) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 17:56

    >O<
    อ่านตอนนี้แล้วแอบดิ้นเบาๆ คริคริ
    รู้นะว่ากรยังชอบเมญ่าอยู่ หุหุ
    อย่ามา-ซึน-!!!!!

    #143
    0
  17. วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 16:59
     อ๊ายยย >o #142
    0
  18. #141 ~DaRk SouL!!#$$>>> (@pievan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 16:50
    อ๊ากกกกกกกกกกกก   เขิลกับความเป็นลูกทุ่งงงงงง 

    แล้วพริมจะเอาไปไว้ไหนล่ะเนี่ย  ถ้าพระเอกเราจะกลับมาชอบนางเอกของเรา

    จะดราม่ามั๊ยคะเนี่ย จะได้เตรียมใจ (เพราะชอบบบบ) - -;
    #141
    0
  19. #140 Khao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2554 / 15:02
    กรี๊ดอ๊าา. >o
    #140
    0