So Far Away มิติมนตรา กาลเวลาแห่งฝัน

ตอนที่ 1 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ก.ย. 57








 

เมื่อ ความรัก และ ความฝัน ถูกโยงกันเป็นเส้นคู่ขนาน

ตราบเท่าที่กาลได้ผ่านไป จะสามารถโยงใยให้รักบรรจบฝันได้หรือเปล่า?











บทนำ

 
                                                                                                                                                                             พิธีการนี้ไม่ใช่พิธีกรรมทางศาสนา

แต่เป็นพิธีที่เกิดจากความรักและคำมั่นสัญญาของทั้งสอง

ต่อหน้าเราผู้เป็นสักขีพยานในการกล่าวคำปฏิญาณของทั้งคู่

 
 

        แท่น แทน แทแดน... แท่น แทน แทแดน... 
   

          เสียงเพลงบรรเลงดังก้อง พอตั้งใจฟังถึงรู้ว่าเป็นท่วงทำนองของ Here comes the bride เพลงรักอมตะอันหวานซึ้งที่มักจะได้ยินบรรเลงในงานแต่ง

            ฉันลืมตาขึ้น พบว่าตัวเองกำลังก้าวเดินไปตามทางที่ถูกโปรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสด มีเด็กน้อยหลายคนโปรยกลีบกุหลาบเหล่านั้นอยู่ที่ขบวนด้านหน้า ทุกคนหันมายิ้มและกล่าวอวยพรให้กับฉัน


            “ขอให้มีความสุขมากๆ นะคะ”


            “ขอให้รักกันนานๆ นะครับ”    

            ฉันเดินต่อไปจนสุดปลายทาง มีใครบางคนยืนรอฉันอยู่ที่นั่น...    
                                                      

            ฉันรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของเขา แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าเขาเลยก็ตาม


            และการรับรู้ในครั้งนั้นก็ทำให้ฉันรู้สึกอิ่มเอิบ อุ่นใจ โหยหาจนน้ำตาแทบไหล ราวกับรอคอยผู้ชายคนนี้มานานแสนนาน ทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน        
                                                                                           

          ...นี่คือครั้งแรกที่ฉันพบเขา...  


            ฉันอยากเอ่ยถามออกไปด้วยซ้ำว่าเจ้าบ่าวคนนั้นเป็นใคร แต่สุดท้ายก็ไม่มีเสียงใดเอื้อนเอ่ยออกมา เมื่อบาทหลวงตรงหน้ากำลังกล่าววาจา ฉันจึงได้แต่ยืนนิ่งๆ แล้วรับฟังสิ่งที่ท่านกำลังจะกล่าว


            “นางสาวกันติชา เกิดมาด้วยรัก ท่านจะรับชายผู้นี้เป็นสามี ไม่ว่าจะยามสุข หรือยามทุกข์ มั่งมี หรือยากจน สบายดี หรือเจ็บป่วย และสัญญาว่าจะรัก เคารพ เชิดชู ดูแลซึ่งกันและกัน จนกว่าทั้งคู่จะตายจากกันไปหรือไม่”    


            “รับค่ะ”


            ฉันตอบรับด้วยความรู้สึกเต็มใจ ขนาดตัวเองยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมถึงตอบรับความรู้สึกแบบนั้นไปได้ง่ายๆ อาจเป็นเพราะความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ ที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขาก็ได้ล่ะมั้ง ที่ทำให้ฉันหลงรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็น

           และเมื่อได้รับคำตอบที่ชัดเจน บาทหลวงจึงยิ้มให้กับฉันแล้วหันไปยิ้มให้กับผู้ชายที่ยืนอยู่ด้วยกันข้างๆ


            ฉันอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองไปทางเขา เจ้าบ่าวที่ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นใคร...


            “คุณคะ...”


            ฉันตัดสินใจเรียกเขาในที่สุด รู้สึกได้ด้วยสัญชาตญาณว่าเขากำลังหันมาทางฉัน


            แต่สุดท้ายก็เหมือนสวรรค์จะบังตา ฉันไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาได้เลยแม้แต่นิดเดียว เหตุเพราะหมอกจางๆ ที่ทอดตัวลงมากลายเป็นม่านบางเบาบดบังใบหน้าของเขาไปเกินกว่าครึ่ง แน่นอนว่ามันยากที่จะมองเห็นว่าใบหน้าที่ถูกปกปิดนั้น แท้จริงแล้วมีรูปลักษณ์เป็นอย่างไร...


 

            ...หากสิ่งสุดท้ายที่ถูกทิ้งไว้ในความทรงจำ กลับทำให้ฉันไม่แน่ใจว่าตาตัวเองฝาดไป หรือผู้ชายคนนั้นกำลังเผยยิ้มขึ้นมาจริงๆ

            มันเป็นรอยยิ้มที่ดูลึกลับราวกับเวทมนต์ที่พร้อมจะสะกดทุกคนให้หลงใหล จนฉันเองก็ไม่อาจปฏิเสธลงได้ ว่าริมฝีปากบางรูปกระจับนั่นมันน่าสัมผัสเพียงใด... 
                      

            “ท่านจะรับนางสาวกันติชา เกิดมาด้วยรัก เป็นภรรยา ไม่ว่าจะยามสุข หรือยามทุกข์ มั่งมี หรือยากจน สบายดี หรือเจ็บป่วย และสัญญาว่าจะรัก เคารพ เชิดชู ดูแลซึ่งกันและกัน จนกว่าทั้งคู่จะตายจากกันไปหรือไม่”



            “...”          
       

            ไม่มีเสียงใดเอื้อนเอ่ยออกมา แต่ฉันกลับรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นบริเวณฝ่ามือทั้งสองข้าง


            ฉันหันไปมองเขาที่เข้ามาประชิดตัว พร้อมด้วยกลิ่นกายอันหอมหวาน คุกคามถึงโสตประสาทและความรู้สึกอ่อนไหว ให้ควบคุมตัวเองไม่ได้เข้าไปใหญ่


            เขากุมมือฉันไว้ในขณะที่ฉันค่อยๆ หลับตา ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะประกบลงบนริมฝีปากของฉันอย่างช้าๆ นุ่มนวล และอ่อนโยน...


            ...เนิ่นนานราวกับจูบลาที่จะตราตรึงใจไปตลอดกาล แล้วภาพของเขาก็เลือนหายไป โดยที่ฉันยังไม่ทันรู้จักเขาเลยเสียด้วยซ้ำ





 

 

 

TALK ::

 

  ในที่สุดก็จบบทนำไปอย่างสวยงาม ฮ่าๆๆ
  เรื่องนี้ส่งประกวดโครงการนักเขียนหน้าใส ปี 6 และปี 7 นะครับ แต่ตกรอบทั้งสองปี
  ด้วยเหตุที่ตกรอบ แต่เราไม่ยอมแพ้ จึงอัพให้คนอื่นได้อ่านกัน ใครชอบก็เม้นโหวตได้นะครับ น้อมรับคำติชม 
        หรือจะไม่เม้นก็ได้ เรารักนักอ่านเงา ขอแค่ท่านมีความสุขก็พอแล้ว

  ท้ายนี้ขอฝากนิยายเรื่องนี้แก่นักอ่านทุกๆ คนด้วยนะครับ <3

 

64 ความคิดเห็น

  1. #59 MBlueClub (@writerak) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 21:41
    สนุกมาก แง่ม ;-; 
    สำนวนการแต่งอะไรอย่างเนี่ยน่ะผ่าน
    ที่คิดว่าทำไมถึงไม่ผ่านนักเขียนหน้าใสนั้นก็คือ เรื่องไพ่ การดูดวง แนวนี้มีคนส่งค่อนข้างเยอะ ทำให้เกิดการแข่งขันขึ้น 
    แต่ยังไงก็จะติดตามนะฮับ
    สู้ๆ เป็นกำลังใจให้
    #มาจากบอร์ดนักเขียนหน้าใสปี7
    #59
    0
  2. #52 mayminemy (@mayminemy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2557 / 00:44
    มาจากบอร์ดนักเขียนหน้าใสนะค่ะ
    มันดีมากเลยอ่ะ บรรยายได้ฟินฟุดๆ
    แบบชอบอ่ะ บรรยายได้ลื่นไหลไม่มีติดตรงไหนเลย จริงๆนะ
    #52
    0
  3. #24 แพนด้าดอง . (@mukdarat1994) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 19:40
    หล่อๆ สวยๆ ทั้งน้านนน
    #24
    0
  4. #19 {ณ บัดนาว} (@bluelemonnw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2555 / 18:08
    รอ...
    (ก็ได้ฟระ)
    #19
    0