ราชันย์สงครามข้ามดวงดาว

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 353,713 Views

  • 2,955 Comments

  • 4,104 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    28,169

    Overall
    353,713

ตอนที่ 118 : ทวีปมนุษย์สัตว์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 378 ครั้ง
    10 ก.พ. 62

เสียงถอนหายใจของชายหนุ่มผมแดงส้มปลายขาวที่ดังออกมาอย่างชัดเจน ก่อนจะหันจ้องมองศิษย์เอกของตนเองที่นับเงินทองมาเกือบแสนเหรียญทอง เขาเป็นอาจารย์ที่แสนหล่อเหลาแถมยังมีความเมตตาดังมหาสมุทรอีก หรือ ว่าเขาควรจะทำการลบจุดอ่อนของเอลซ่าออกไปเสียทีแบบจริงจัง

 

“ เอลซ่า อยากจะได้อะไรจากอาจารย์หรือเปล่า ถ้าไม่เกิดกำลัง(ไม่มีทางเกินกำลังเทพGM)อาจารย์ก็พร้อมจะทำให้ ”

 

รอยยิ้มปรากฏออกมาบนใบหน้างามของเอลซ่า ก่อนที่หญิงสาวจะทำการกระโดดเข้ากอดอาจารย์ของตนเอง ตามจริงแล้วนางมีเป้าหมายตรงที่ฝีมือการทำอาหารแสนร้ายกาจของชายหนุ่มต่างหาก ราวกับการอ้อนของเด็กสาวต่อหน้าของผู้ปกครองของตนเอง เสียงหัวเราะของซีไห่ที่ดังออกมาอย่างสดใส

 

“ นานแล้วสินะ ที่ข้าไม่ได้ทำอาหารเนื้อออร์คเองก็เหลือเยอะด้วย ”

“ อยากกินค่ะ!! ” เอลซ่า

 

ก่อนที่จะปรากฏร่างของเด็กสาวผมขาวมาพร้อมกับหน้ากากฮอลโลว์ สายตาเต็มไปด้วยความเฉยชามาพร้อมกับสองมือน้อยๆที่จับชายเสื้อของซีไห่ราวกับต้องการบอกว่าส่วนแบ่ง เขายิ้มออกมาเล็กน้อยแม้ว่ามันจะกลายเป็นงานที่หนักมากเนื้อมาจากเอลซ่าเองก็เหมือนมีสามกองทัพเสียแล้ว น่าเหนื่อยใจเสียจริง

 

เส้นผมสีขาวยาวของชายหนุ่มที่โดนรวบเอาไว้ด้านหลัง มือคว้าเอาเนื้อของออร์คตรงส่วนที่อร่อยมากที่สุดออกมา หลังจากทำการดองพวกมันเอาไว้เนื้อภายในระบบเกมส์มาสเตอร์ยังคงสภาพแบบเดิมราวกับพึ่งโดนชายหนุ่มสังหารเลย รอยยิ้มปรากฎออกมาบนใบหน้าก่อนจะหยิบเอาผลไม้จากแดนนรกออกมา

 

“ อเออ นายท่านค่ะ นั้นมันของจากแดนนรก ถ้ากินเข้าไปมันไม่ดีนะคะ ” อานูบีส

“ รสชาติแห่งความตายยังไงละ หึหึหึ ”

 

เสียงของซีไห่ที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความสุขเหนือคำบรรยายเสียอีก เพียงไม่นานเขาก็ทำการแล่เนื้อตรงหน้าออกเป็นเนื้อบางๆตามด้วยการเตรียม ห้องครัวของปราสาทให้พร้อมสำหรับการทำข้าวหน้าเนื้อออร์ค มันคงหากินไม่ได้ภายในโลกภายนอกอย่างแน่นอน เขากล้าเอาหัวรับประกันเลย

 

ซีไห่ ยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะลองสำรวจห้องครัวปราสาทแบบจริงจัง เปลวเพลิงสีทองปรากฏออกมาจากฝ่ามือของซีไห่ เผาไหม้ท่อนไม้ตรงหน้าเพื่อสร้างความร้อนในการหุงข้าวสารเจ็ดสี ข้าวของกำนัลของเอลซ่าที่แอบไปขโมยมาจากไหนเขาเองก็ไม่อาจทราบได้ เขารู้เพียงแค่ความหวังดีจากนัยน์ตาซื่อๆนั้นเอง

 

“ ลำบากแหะ ”

 

เสียงของชายหนุ่มที่กล่าวออกมาหลังจากคิดถึงภาพของหลินเอ๋อร์แล้ว เขาจะต้องทำการแบ่งบางส่วนเอาไว้บางเพื่อทำให้นางลิ้มลองรสชาติแห่งอาหารแสนร่อย เพียงไม่นานซีไห่ก็หยิบเอาถ้วนออกมาพร้อมกับเทเนื้อเข้าไปตามด้วยเครื่องปรุงรสชาติจากโลกของตนและไข่ไก่เบอร์ใหญ่แบบพิเศษ

 

“ มันใหญ่เกินไปหน่อยหรือไม่ ”

 

รอยยิ้มปรากฏออกมาบนใบหน้าปลดภาพลักษณ์ของเทพหายนะออกไป ซีไห่ตรงหน้าเป็นแค่พ่อบ้านใจกล้าคนหนึ่งที่กำลังพยายามทำอาหารออกมาให้กับบรรดาคนของตนเอง กลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากภายในห้องครัวทำเอาบรรยากาศโดนลอบสลายหายไปในพริบตาเดียว พอทุกอย่างเข้าที

 

ปัง ปัง ปัง ปัง

 

เสียงของมีดที่ใช้ด้านข้างของมันทุบลงไปบนกระดูกของออร์ค แน่นอนว่าพวกมันเป็นหมูที่แค่ทำการเสริมความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อทั่วร่างกายเท่านั้นเอง ถ้าเอาไปทำน้ำซุปเองก็คงอร่อยไม่น้อย ชายหนุ่มทำการโยนพวกวัตถุดิบไปบนอากาศก่อนจะลงมือฟันพวกมันด้วยความเร็วของตนเอง พริบตาเดียว!!

 

พวกวัตถุดิบมากมายก็โดนแบ่งออกเป็นขนาดเท่ากันราวกับหลุดออกมาจากเครื่องจักร!! ซีไห่ถอนหายใจออกมาดาบฟันวิญญาณเองก็มีความหิวแบบมนุษย์ธรรมดาด้วยสิ ดาบที่เขาชอบมากที่สุดคงเป็นนาราคุ เท็นสะ ซันเงสึ เนื่องมาจากมันแน่นด้านของความเร็วและพลังทำลายเองก็หายได้น้อยหน้าเสียด้วย

 

อารมณ์ความรู้สึกมันแตกต่างจากซันกะ โนะ ทาจิ ของหัวหน้าหน่วยที่ 1 พลังที่ไม่มากจนเกินไปของมันทำให้เขามีความสุขในการต่อสู้มากกว่าเดิม ซีไห่ส่ายหัวไล่ความคิดแปลกๆของตนออกไปจากหัวสมองเสียก่อน ปัจจุบันเขาจะต้องสนใจอาหารแสนอร่อยตรงหน้าที่จะเอาออกไปเสริฟให้กับสาวๆ

 

“ เหมือนรอบตัวข้าจะมีแต่หญิงสาวแหะ หรือ ว่าข้าคิดไปเองกันแน่!?

 

เสียงบ่นของชายหนุ่มที่กล่าวออกมาถ้าเป็นจริง เขาตายแน่นอนถ้าออกไปยังโลกภายนอก ลองนึกสภาพของตัวเองที่นอนตมกองเนื้อดภายในห้องแล้วมันสยองอย่างชวยไม่ได้ ก็หลินเอ๋อร์ของเขาครอบครองพลังของจิ้งจอกสวรรค์ย่อมมีประสาทสัมผัสไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน โดยเฉพะกลิ่นหญิงสาวละนะ

 

“ อยากจะกินด้วยกันไหมละ อาเทมิส ”

“ ค่ะ นายท่าน ”

 

เพียงไม่นานก็ปรากฏร่างของเทพีสาวที่อารมณ์ดีหลังจากได้รังแกพวกสามเทพีแห่งยมโลกมา รอยยิ้มที่ปรากฏออกมาบนใบหน้ามันเต็มไปด้วยความสุขเหนือคำบรรยาย เพียงไม่นานก็เข้ามาช่วยชายหนุ่มในการจัดจานอาหารไปภายในห้อง ร่างบางของเด็กสาวจ้องมองไปยังอาเทมีสที่อาศัยด้วยกันมานาน

 

ทั้งสองเหมือนจะไม่ชอบหน้ากันเสียเท่าไร แต่สำหรับชายหนุ่มแล้วเขาทำการว่างถ้วนข้าวหน้าเนื้อลงไปตรงหน้าเอลซ่า ศิษย์ตัวน้อยหลั่งน้ำตาออกมาด้วยความปิติยินดีเป็นอย่างมาก เนื่องมาจากนางไม่เคยได้ลิ้มลองอาหารตรงหน้ายกเว้น หนูเงียบที่อยู่ภายในร่างกาย พวกนางหาได้แบ่งบังรสชาติกันเสียหน่อย

 

หลังจากที่ได้ลิ้มลองรสชาติความนุ่มละมุนของเนื้อออร์คแสนน่ารังเกียจแล้ว ความคิดเดียวที่ปรากฎออกมาภายในหัวของหญิงสาวผมแดงเข้ม มีเพียงแค่อย่างเดียวเป็นการคิดหาจุดแหล่งฟาร์มเนื้อออร์คเป็นของตัวเอง รสชาติของมันละลายภายในปาก แถมยังนุ่มและเคี้ยวมันสนุกภายในปากอีกด้วยสุดยอด

 

หลังจากที่ทานไปจนหมดเอลซ่าก็ทำการเปลี่ยนตัว หนูบากะ ออกมาทานอาหารตรงหน้าเส้นผมสั้นเป็นเอกลักษณ์ สายตาของนางที่จ้องมองไปยังอาหารตรงหน้าแต่ก็ยงแสดงท่าทางหยิ่งยโสออกมาอย่างชัดเจน อย่างไรก็ตามพวกนางจะต้องกินอาหารตรงหน้าเพื่อเป็นกำลังในวันต่อไปจริงหรือไม่!? ขอโทษด้วยศิษย์น้องซิลเวอร์

 

เอาไว้ถ้าอีกฝ่ายกลับมาเมื่อไรก็ค่อยขอร้องท่านอาจารย์ให้ทำอาหารออกมาอีกสักครั้งหนึ่ง อีกด้านหนึ่งที่อาณาจักรปกครองโดยตระกูลจี มีร่างเรียวบางของหญิงสาวที่นั่งกลางพายุหิมะที่พัดผ่านร่างกายไปอย่างโหดร้าย ถ้าบอกว่าสิ่งไหนน่าหวาดกลัวมากที่สุด นั้น คือ ภัยธรรมชาติ

 

“ ตาบ้าซี นายกำลังทำอะไรอยู่กัน พอนายไม่อยู่แล้วแสงตะวันมันก็ไม่เคยอบอุ่นอีกเลย ”

 

เสียงของหญิงสาวที่กล่าวออกมาพร้อมกับจ้องมองไปยังดวงสุริยันตรงหน้า มันยังคงหนาวเย็นแบบเดิมเทพที่ปกครอบบริเวณที่หญิงสาวครอบครองจะเป็นทางด้านของโอดีน มหาเทพเจ้าแห่งสายฟ้าที่แข็งแกร่งไม่แพ้เทพองค์อื่นเลยก็ว่าได้ ไห่หลินถอนหายใจออกมาเล็กน้อยพร้อมกับใบหูที่กระดิกไปมา

 

“ เอาเถอะ หวังว่าตาบ้าซีจะไม่ลืมวันแต่งงานของเรากันนะ ”

 

ความหวังของหญิงสาวคนหนึ่งบนโลก คือ การแต่งงานกับผู้ชายดีๆสักคนหนึ่งแล้วมีครอบครัวที่อบอุ่น แน่นอนว่าสำหรับนางแล้วซีไห่เป็นคนที่ดีมากคนหนึ่งเลย ยกเว้นในสายตาของคนอื่นเขาอาจจะเป็นคนเลวชนิดที่เรียกว่ามีค่าหัวมากที่สุดแล้วภายในเขตจักรวาลของสี่ตระกูล

 

แต่ว่าเขาเป็นคนที่ดีจริงใจเสมอ แถมครั้งแรกที่พวกเราพบกันอาจจะไม่ดีเสียเท่าไร ผลสุดท้ายกลายเป็นนางที่ทำการบังคับให้เขามาเรียนด้วยกันที่มหาลัย มันกลายเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต แม้ว่าช่วงแรกอาจจะมีอาการเขินอายบางเป็นบางครั้ง นางเองก็ยังไม่เข้าใจจนถึงปัจจุบันเลยว่า

 

ทำไมต้องเป็นเขาด้วย หลง ซีไห่

 

ชายหน้ามึนจากดวงดาวเล็กๆที่ปลอดสงคราม เขาเริ่มต้นด้วยการออกล่าดวงวิญญาณอสูรระดับศักดิ์สิทธิ์ แถมมันยิ่งบ้าไปกว่าเดิมอีกด้วยการตามล่าอสูรศักดิ์สิทธิ์เป็นผักปลาตามท้องตลาด สร้างเนื้อสร้างตัวจากศูนย์อย่างแท้จริง!! แต่ว่านั้น ไม่ใช่เหตุผลที่นางต้องหลุมรักเขาเสียด้วย

 

หรือว่าเป็นอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นราวกับแสงตะวันนั้นกันแน่ อ๊า!! มันอาจจะเป็นแบบนั้นก็จริง ครั้งที่ได้นอนด้วยกันสองแขนของเขาโอบกอดร่างบางของนางอย่างอ่อนโยนราวกับกลัวว่ามันจะแตกสลายได้ถ้าเขาออกแรงมากจนเกินไป หลังจากนั้นมาเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต ก็บอกได้ไม่เต็มปาก

 

มันต้องเป็นภาพตอนเขาที่ยิ้มออกมาต่างหาก สำหรับหลินเอ๋อร์แล้วมันมีสองโหมดด้วยกันระหว่างด้านซื่อๆของเขา กับด้านสีดำทมิฬที่ราวกับการแสยะยิ้มของปีศาจร้ายเองโดนใจไม่แตกต่างกัน หางทั้งเก้าของหญิงสาวส่ายไปมาอย่างเชื่อช้าและไม่รวดเร็วจนเกินไป

 

อีกด้านหนึ่งตรงหน้าผืนน้ำสีครามมีร่างของเอากิลเลียนที่ก้าวเดินมานับพัน พวกมันต่างล้มหายต่างจากไปบางด้วยผลของพวกอสูรขั้นสุดยอด พวกมันจะออกมาล่าเหล่ากิลเลียนเป็นอาหาร แต่ผลที่ออกมามันกลายเป็นอาหารต่อเหล่ากิลเลียนที่หิวกระหายแทนเสียอย่างนั้น ด้วยการคุ้มกันของสองสาวที่วิวัฒนาการ

 

“ น่าเบื่อจริงๆเลย คุณหนูเองก็ไม่น่าให้พวกข้าออกมาด้วยเลย ”

“ ทำงานไปเถอะ อีกไม่นานก็จะมีพวกอีกสองตน ”

 

เสียงของหญิงสาวที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความปิติยินดีเสมอ สำหรับเหล่ากิลเลยนที่เต็มไปด้วยความโง่เง่าและทำตามสัญชาตญาณไม่แตกต่างจากสัตว์ป่า!! แต่ว่าถ้าพวกมันวิวัฒนาการจะกลายเป็นสิ่งที่เหนือกว่า มีสติปัญญาระดับเดียวกับพวกนางอย่างแน่นอน ก็พวกเรากินเทพมาด้วยกันนิ

 

“ ดูนั้นสิเกาะนั้นเป็นเป้าหมายของพวกเราสินะ ”

“ ถูก ข้ามองเห็นอย่างชัดเจนเลย พลังแบบเดียวกับนายท่าน ”

 

เสียงของสองสาวที่กล่าวออกมาก่อนจะมีสองกิลเลียนที่เกิดการเปลี่ยนแปลง พวกมันทำการกินพวกเดียวกันเพื่อเพิ่มพลังภายในร่างกายของตนเอง ก่อนจะปรากฏร่างของชายหนุ่มออกมาสองคน คนหนึ่งดูราวกับชายวัยกลางคนมาพร้อมกับหน้ากากฮอลโลว์ปกปิดครึ่งใบหน้าด้านบนของตนเอง

 

อีกคนเป็นเด็กชายผมทองน่าทางหยิ่งยโสพอสมควร มีหน้ากากฮอลโลว์ปกปิดครึ่งใบหน้าของตนเอง แน่นอนว่าทั้งสองต่างมีรูปร่างภายนอกเหมือนกับมนุษย์ไม่แตกต่างจากสองสาวที่วิวัฒนาการมาก่อนหน้า แถมบางส่วนของร่างกายยังมีรูปร่างเหมือนกับสัตว์อสูรเสียด้วยซ้ำไป

 

“ ข้าจะต้องทำอะไรต่อไป ”

“ นั้นสิ พวกมนุษย์ตรงหน้าเองก็ดูน่าอร่อย ”

“ ทำลายทวีปเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณของสัตว์เดรัจฉานมาให้หมด ”

 

“ รับทราบ*3

 

หายนะได้ก้าวเดินขึ้นมาบนเกาะแห่งนั้นแล้ว พวกมนุษย์สัต์จะไม่บูชาเทพเจ้า สิ่งเดียวที่พวกมันบูชา มีเพียงแค่ความแข็งแกร่งของตนเองเท่านั้นเอง เอาละบทเพลงที่เด็กสาวได้เริ่มต้นมันกำลังจะบรรเลงอีกครั้งหนึ่ง เหลือจะหลั่งไหลย้อมแผ่นดินแห่งนี้ให้กลายเป็นแดนแห่งความตาย

 

จะมีสักกี่เผ่าพันธุ์ที่ได้รับการยกเว้น แน่นอนว่ามันอยู่กับหญิงสาวในคำทำนาย เผ่าหมาป่าสีเงิน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 378 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #1810 Elas (@Elas) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:53
    ซีไห่ : I am The พ่อบ้านใจกล้า
    #1810
    1
    • #1810-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 118)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:07
      เปิดอันติเลยไหมครับ 5555+
      #1810-1
  2. #1809 Elas (@Elas) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:52
    ชิ!! ไ....อพวกมีคู่
    #1809
    1
    • #1809-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 118)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:06
      เนื้อคู่สินะ
      #1809-1
  3. #1808 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:03
    พ่อบ้านใจกล้าคือพ่อบ้านที่ต่อต้านศรีภรรยานะครับ สำหรับเจ้าซีคงเป็นพ่อบ้านทาส(สมยอม)ภรรยา ฮ่าๆๆๆๆ
    #1808
    1
    • #1808-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 118)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:06
      เขายอมทุกอย่างเพื่อให้เธอยิ้มออกมา
      #1808-1
  4. #1807 Fot800 (@Fot800) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:14
    พ่อบ้านใจกล้า
    #1807
    1
    • #1807-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 118)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:06
      ไม่กล้าเท่าไรครับ
      #1807-1
  5. #1805 🍥 Mr.Hana 🍉 (@--Shadow--) (จากตอนที่ 118)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:13
    เกือบลืมไปเลยว่าเจ้าซีทำอาหารเป็น 5555
    #1805
    1
    • #1805-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 118)
      11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:06
      วิชาทำอาหารที่หลงลืมไปนานแล้ว
      #1805-1