เทพยุทธ์พลังเอเลี่ยน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,685 Views

  • 100 Comments

  • 374 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    69

    Overall
    7,685

ตอนที่ 7 : สายฟ้าจากสวรรค์ 20 ครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    11 พ.ย. 61

ทุกอย่างเหนือความเข้าใจไปไกลพอสมควร ผู้อาวุโสที่กำลังจ้องมองไปยังอำนาจของอักขระสีแดงตรงหน้ามันเป็นของจริง เจ้าเศษสวะของตระกูลเป็นผู้ใช้อักขระที่ร้อยปีจะเกิดมาสักคนในแต่ละตระกูล ต้าซานยิ้มออกมาก่อนจะทำการโบกมือมันก็จางหายไปอย่างง่ายดาย ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก

 

เงียบทำไมกันละท่านอาสอง พวกท่านมีสิทธิอะไรมาลงโทษข้ากัน ในเมื่อข้ายังมิได้ทำสิ่งใด

 

อักขระสีแดงปรากฏออกมาอีกครั้งแรงกดดันของมันสั่นสะเทือนรากฐานการฝึกฝนของพวกจอมยุทธ์ได้อย่างง่ายดาย เพราะ แบบนั้นพวกเขาถึงไม่กล้ามีเรื่องกับพวกผู้ฝึกฝนวิชาอักขระเนื่องมาจากพวกมันไม่ต่างจากฝันร้ายอย่างแท้จริง ใบหน้าของทุกคนกลายเป็นขาวซีดเนื่องมาจากมันเป็นของจริง

 

ทุกอย่างเงียบสนิทราวกับป่าช้า ต้าซานที่กำลังยืนอยู่กับที่รอคอยการตัดสินจากชายชราตรงหน้าที่กำลังมือสั่นไปด้วยความตื่นเต้น ไม่มีใครคาดคิดว่าเศษสวะและตัวตลกตลอดหลายปีจะเป็นผู้มีความสามารถในด้านของอักขระ แน่นอนว่ามีพวกที่กำลังหวาดกลัวด้วยเช่นกัน

 

ถ้าปล่อยให้ต้นกล้าเติบใหญ่มันจะต้องเป็นปัญหาในอนาคตแน่นอน ต้าซานที่รอจนเริ่มหาวออกมาก่อนจะเดินออกไปจากห้องโดยไม่สนใจเสียงเรียกของใครหลายคน เขาอยากจะลองฝึกฝนวิชาเทพอัสนีแล้วว่ามันจะแข็งแกร่งและคุ้มค่าต่อการลงทุนในระยะยาวหรือไม่

 

ร่างของเด็กชายที่กำลังจ้องมองแกนอสูรธาตุอัสนี นับว่าเป็นธาตุหายากราคาของมันจึงได้แพงกว่าปกติหลายเท่าตัว แต่เขาก็มีเงินจากการแอบเอาของไปขายที่สมาคมนักล่าเช่นกัน ต้าซานหยิบเงินออกมาก่อนจะจ่ายตามราคาท้องตลอด เขาจ้องมองมันก่อนจะลงมือกัดกินมันลงท้องของตน

 

ตอนแรกไม่เห็นเกิดอะไร แต่พอจะก้าวเท้าเดินเท่านั้นเองร่างกายเหมือนโดนกระแสไฟฟ้ามากมายไหลผ่านจนชาไปหมด เสียงอันตรายการเต้นของหัวใจดังอย่างชัดเจน เส้นเลือดในร่างกายปูดออกมาอย่างเห็นได้ชัด เขาเริ่มโคจรลมปราณตามวิชา ปล่อยให้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านผิวหนังของตนไป

 

เพียงแค่พวกมันเดินทางผ่านเซลล์ผิวหนังในร่างกายของต้าซานก็ตายลง กลิ่นเหม็นไหม้ที่ลอยออกมาอย่างชัดเจน ร่างของเด็กชายที่ลงไปนอนชัดดิ้นชัดงอ ก่อนจะปล่อยให้กระแสไฟฟ้ามากมายไหลผ่านเส้นเลือดภายในร่างกาย ราวกับว่าเขาจะต้องตัวแตกตายก่อนจะฝึกฝนวิชาสำเร็จแน่นอน

 

“ แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก เหนื่อยชิบ ”

 

เสียงที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความหงุดหงิดก่อนจะจ้องมองไปยังแกนอสูรมากมายตรงหน้า ก่อนจะแสดงสีหน้าขยะแขยงออกมาทำใจพร้อมกับกลืนลงท้องไปอย่างรวดเร็ว การทรมารตนเองเป็นการฝึกฝนด้วยหรือ ไม่อยากจะเชื่อเลย เขาจะต้องมานั่งทรมาร่างกายของตนเองอีกนานหรือไม่

 

กิจกรรมการล่าและขายอาหารกลายเป็นข่าวกระจายไปทั่วเมือง ว่าอาหารของต้าซานไม่ต่างจากอาหารในแดนสวรรค์ ถ้าเอาของจากที่อื่นมาเปรียบเทียบกันก็ไม่ต่างจากอาหารสุกร แน่นอนว่าทุกอย่างเป็นความจริง เสียงของผู้คนมากมายกล่าวแบบปากต่อปาก กระจายข้ามเมืองไปอย่างรวดเร็ว

 

เสียงหัวเราะที่ดังออกมาทำเอาหลายคนต้องการเดินทางมาลองฝีมือการทำอาหารของต้าซาน แต่ว่าพวกเขาจะต้องศึกษามาเสียก่อนว่าร้านอาหารมันเปิดตอนไหนกันแน่ แถมอาหารและวัตถุดิบมากมายต้องบอกว่าเป็นของชั้นยอดที่หามาจากป่าทรณะแบบสดๆราวกับพึ่งจับได้ไม่นาน

 

เป็นเรื่องจริงที่เด็กชายชอบการออกไปล่าอสูรมากมายในป่า เพื่อเอามาทานกินเป็นอาหารหรือมาทำอาหาร 10 เหรียญทองขาย เนื่องมาจากราคามันถูกแถมยังอร่อยมากทำให้คนจนก็สามารถลิ้มลองรสชาติแสนลึกล้ำของมันได้ ถังห่าวกลายเป็นลูกค้าพิเศษที่มาถึงก่อนและได้ของก่อนเสมอ

 

ใบหน้าของเด็กชายแสนหล่อเหลาที่มาพร้อมกับรอยยิ้มเรียกเสียงกรี๊ดจากเหล่าเด็กสาวจากตระกูลน้อยใหญ่ได้ไม่ยาก เนื่องมาจากตระกูลถังปกครองเมืองแห่งนี้ด้วยความเที่ยงธรรมเสมอมา ต้าซานหลังจากฝึกฝนวิชาจนกลายเป็นไอบ้าหัวขาวเรียบร้อยแล้ว แต่พิวพรรณของเขากับเหมือนเด็กทารก

 

“ ต้าซานสหานรักของข้า ขออาหารหน่อยสิ ท่านแม่กับท่านพี่ชอบมันมากเลย เอาแบบพิเศษ ”

 

ต้าซานถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะเริ่มทำการอบเนื้อตรงหน้า เอาแบบพิเศษเสียด้วยสงสัยฝีมือด้านการทำอาหารของเขาคงไม่เลวร้ายเท่าไร ก่อนที่เด็กชายจะทันได้ทำอาหารต่อไปก็ปรากฏกลุ่มคนออกมาล้อมรอบร้านของเขาเอาไว้ ใบหน้าของพวกมันแสดงว่ามาหาเรื่องสินะ

 

“ แกไอเด็กเวร จงไสหัวออกไปก่อนที่บิดาผู้นี้จะโกรธลงไม้ลงมือ ”

“ ถูกของพี่ใหญ่ รีบกลับบ้านไปดูดนมมารดาของเองเสีย ”

“ กล้ามองหน้าพวกข้าอยากมีเรื่องกับตระกูลหม่าหรือไง ”

 

เสียงของกลุ่มคนที่กล่าวออกมาทำเอาใครหลายไม่พอใจ หนึ่งในนั้นมีตระกุลหม่าอยู่ด้วย นางเป็นคุณหนูของตระกูลย่อมต้องได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างจากสามัญชน ตอนแรกที่มาที่ร้านก็หมายจะมาเยาะเย้ย ต้าซาน แต่หลังจากได้ลองทานอาหารเข้าไปก็พบว่า อาหารที่นางเคยทานที่จวนไม่ต่างจากอาหารสุนัข

 

ถ้าร้านอาหารตรงหน้าต้องหายไป นางยอมตายเสียดีกว่า ทุกวันเวลาได้ทานอาหารเช้าและเที่ยง ก็ไม่ต่างจากการตกนรกทั้งเป็น นางทำการเรียกพ่อบ้านออกมาก่อนจะออกคำสั่งให้หยุดการกระทำของกลุ่มตรงหน้า มันเสื่อมเสียต่อชื่อเสียงของตระกูลหม่าของนาง แต่ประเด็น คือ จะถึงคิวนางแล้วอีกไม่กี่คน!!

 

“ ขออภัยด้วย ที่คนของตระกูลหม่ามาหาเรื่อง นายน้อยต้า ”

อ่า ไม่ต้องคิดมา

 

ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ ลีล่าการทำอาหารของต้าซานก็ฉายออกมาเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจเป็นอย่างมาก เพียงไม่นานทุกอย่างก็ผ่านไปในแต่ละวันเด็กชายจะต้องทนทรมารในการหลอมสายฟ้าภายในร่างกายให้มันกระจายทั่วร่าง มิใช่ภายในตังเถียนของตนเอง เขาถอนหายใจออกมา

 

ยิ่งฝึกฝนมากเท่าไรใบหน้าของเด็กชายก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงอย่างช้าๆ พอเวลาผ่านไปต้าซานก็ออกมาฝึกฝนที่ด้านนอกเมือง เขามีเพื่อนตัวเล็กเป็นแมวน้อยสีขาวที่ชอบเข้ามาหาเสมอ จนเข้าเริ่มสงสัยแล้วว่าแม่ของนางปล่อยลูกสาวออกมาเดินเล่นนอกสายตาตนเองได้อย่างไร

 

ทุกครั้งที่เขาฝึกฝนร่างกายของตนเอง มันก็จะต้องทนต่อความเจ็บปวดที่กระจายไปทั่วร่างกายบอกตามตรงว่าร่างกายของมนุษย์อาศัยประจุไฟฟ้าในการขับเคลื่อนร่างกาย แต่พอได้ลองฝึกฝนวิชาเทพอัสนี มันได้เริ่มทำลายกระบวนการบางอย่างภายในเส้นประสาททั่วร่างกายของเขา

 

มีบางครั้งที่แขนของต้าซานต้องชาแบบไม่ทราบสาเหตุ แถมบางครั้งเขายังแทบไม่สามารถก้าวเท้าเดินไปด้านหน้าได้จนกว่าจะฝึกฝนร่างกายสำเร็จขั้นแรกของวิชา กายเทพอัสนี ร่างกายของเขาจะกลับมาเป็นปกติมันไม่มีทางย้อนกลับแล้วสำหรับเด็กชาย เขาก้าวเดินมายังเส้นทางหายนะเรียบร้อยแล้ว

 

แล้วก็จำเป็นต้องก้าวเดินต่อไปในเส้นทางตรงหน้า ต้าซานทำการอัญเชิญสายฟ้าแห่งการลงทัณฑ์มาจากสวรรค์ สายฟ้าสีทองปรากฏออกมา พวกมันเคลื่อนไหวดังพญามังกรที่ปกครองสวรรค์ ก่อนจะทะยานร่างลงมายังจุดที่เด็กชายนั่งสมาธิ การฝึกฝนวิชานอกรีตแบบนั้น พวกมันไม่มีทางยอม

 

เสือน้อย ที่กำลังก้าวถอยหลังออกมาจากจุดปะทะของสายฟาสีทอง เสียงคำรามที่ดังไปทั่วบริเวณ ไม่มีฝนแต่เหล่าผู้ฝึกฝนลมปราณต่างทราบกันดีว่าสายฟ้าตรงหน้าอันตรายมากขนาดไหน มันเหมือนสัญญาบ่งบอกอะไรบางอย่างสุดยอดวิชา อาวุธวิเศษที่ปรากฏออกมา หรือมรดกเซียนโบราณ

 

ทุกอย่างที่พวกมันพอจะคิดออกมาได้ด้วยสมองอันน้อยนิดของตน ต้าซานเกือบจะสติหลุดออกจากร่างกายยามโดนสายฟ้าจากสวรรค์ผ่าลงมายังร่างของตน เขากระอัดเลือดออกมาจากปากโชคดีที่อย่างน้อยเขายังไม่เลื่อนระดับลมปราณไปมากเท่าไร ผลที่ออกมาจึงเล็กน้อยเท่านั้นเอง

 

ถ้าเขาเลื่อนระดับลมปราณมากเท่าไร สายฟ้าจากสวรรค์ยิ่งรุนแรงเป็นอย่างมาก สายฟ้าผ่าลงมามากถึง 20 ครั้งก่อนจะจางหายไป ไม่ปรากฏกลุ่มเมฆแห่งการลงทัณฑ์มาอีก เสือน้อยเข้ามาหาเด็กชายก่อนจะพบร่างของต้าซานที่นอนจมกองเลือดสีดำที่ส่งกลิ่นเหม็นออกมา แถมผิวของเขายังแตกแดงอีกด้วย

 

ต้าซานที่ยังคงพยายามประคองสติของตน ก่อนจะพยายามลุกขึ้นมาจากหลุมถ้ามีพวกสมองหมามาเห็นเขาอาจจะตกอยู่ภายในอันตรายแน่นอน เด็กชายพยายมลากร่างกายของตนเดินไปยังถ้ำของแม่เสือขาว อย่างน้อยก็ปลอดภัยกว่าอยู่ภายในเมืองแน่นอน พอมาถึงเขาก็ล้มลงนอนหน้าถ้ำ

 

“ ท่านแม่ ท่านแม่ พี่ชายเขาหมดสติไปแล้ว ”

“ เขายังมิตาย แค่นอนพักฟื้นร่างกายเท่านั้นเอง ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #24 kamitanso (@0878882144) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 05:59
    ข้ารู้สึงถึงล่างแห่งการหวงน้องสาวชะแล้วสิ
    #24
    1
    • #24-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 7)
      10 กันยายน 2561 / 17:15
      ทำไมท่านคิดเช่นนั้น
      #24-1
  2. #23 tomtam333 (@tomtam333) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 02:05

    เดี๋ยวๆเองเขียนอักขระเมื่อไรฟะตูจำได้ว่าเองโดนเรียกมาด่ายังไม่ทันเขียนเลยนี่หว่า

    #23
    1
    • #23-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 7)
      10 กันยายน 2561 / 17:15
      มันเขียนนานแล้วด้วยความเป็นพระเอกยังไงละ
      #23-1