ตอนที่ 2 : สมาคมนักล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    1 ก.ย. 61

ต้าซาน ที่ทำเงินทำทองด้วยเงินทุนมากมายมหาศาลจากเหล่าอสูรมากมายที่ล้มตายลงไปด้วยน้ำมือของเด็กชายในร่างของเอเลี่ยน หักคอบางโดยพิษแมงมุมตายไปบางก็ตาม แต่โดยส่วนมากอสูรลมปราณตรงหน้ามีระดับแค่ชาวบ้านเท่านั้นเอง โลกของเราแบ่งระดับผู้ฝึกออกเป็น

 

ตอนนี้ต้าซานกำลังปรับลมปราณภายในร่างกายจนลดเหลือเพียงแค่ลมปราณก่อเกิดขั้น 3 ซึ่งมันเป็นลมปราณดังเดิมของเด็กชายแต่พอลองได้แปลงร่างเป็นเอเลี่ยนก็ต้องบอกว่าสุดยอดเป็นอย่างมาก แต่ที่ต้าซานไม่ทราบ คือ ยิ่งเขาแข็งแกร่งมากเท่าไร ร่างเอเลี่ยนเองก็แข็งแกร่งมากเท่านั้น

 

ต้าซานจ้องมองไปยังสมาคมนักล่า สถานที่รวมตัวของเหล่ายอดนักล่ามากมายที่ออกไปผจญภัยโลกภายนอกเพื่อตามหาสมบัติที่หลับไหลภายในโบราณสถานมากมายที่เต็มไปด้วยความอันตราย ร่างของเด็กชายที่ก้าวเท้าเดินเข้ามาภายในสมาคม ก็พบกับสายตาที่จ้องมองมาราวกับเจอตัวประหลาด

 

ต้าซานเดินไปหาพนักงานสาวตรงหน้า ใบหน้างดงามเป็นอย่างมาก เอวบาง หน้าอกหน้าใจใหญ่มากจนสามารถกดทับหัวของเขาได้แบบสบายๆ พนักงานสาวยิ้มออกมาก่อนจะถามว่าเขาต้องการอะไรแม้ว่าจะทราบดีอยู่แล้วว่าเด็กชายตรงหน้าเป็นใบ้พูดไม่ได้ แต่ต้าซานทำการเขียนบนอากาศแทน

 

ข้ามาสมัครลงทะเบียน พี่สาว

 

แค่ตัวอักษรตรงหน้าก็มากพอจะทำให้คนทั้งสมาคมต้องลุกขึ้นมามองเด็กชายที่โดนทั้งเมืองกล่าวว่าเป็นแค่เศษสวะใบ้ พิการ แต่เขาสามารถเขียนตัวอักขระออกมาได้ เป็นประโยคอักขระสีแดง แสดงว่าเขาบรรลุเส้นทางของผู้ใช้อักขระที่เป็นรองเพียงแค่นักปรุงยาโอสถที่ได้รับความเคารพจากจอมยุทธ์มากมาย

 

พนักงานกลายเป็นใบ้ไปในชั่วพริบตาก่อนจะพยายามตั้งสติของตน เรียบหยิบเอากระดาษลงทะเบียนออกมาให้ต้าซานได้กรอกข้อมูลทุกอย่างลงไป เขาไม่ต้องการโกหกเท่าไรแต่มันมีช่องที่เขียนว่านามแฝงด้วยเช่นกัน กริมริปเปอร์ เป็นชื่อที่เขาจะเอาไว้สำหรับการรับภารกิจต่างเมืองแล้วกัน

 

ต้าซาน หยิบเอาพวกซากอสูรก่อเกิดออกมามากมายประมาณ 20 ตัว พวกมันยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์มากพอสมควร เขาต้องการจะขายพวกมันเพื่อเอาเงินมาทำทุนเปิดร้ายที่เมือง พนักงานสาวส่งสายตาไม่อยากจะเชื่ออกมาดูจากรองรอยการสังหารแล้ว ราวกับพึ่งจะโดนสังหารมาเอง

 

ก็แน่ละ โดนต้าซานจับหักคอทุกรายบางตัวก็โดนจับทุมลงบนพื้นจนกระดูกทั่วร่างกายแตกไปหมด  ใบหน้าตกตะลึงของพวกนักล่าที่แสดงออกมาทำเอา ต้าซานแอบยิ้มออกมาก่อนจะเริ่มการชำแหละขายเป็นชิ้นส่วนแถมยังได้แต้มนักล่ามาเลื่อนระดับของตนอีกด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวสินะ

 

ต้าซานจ้องมองเหรียญทองตรงหน้าที่มากถึง 300 เหรียญมันมีค่ามากมายมหาศาลถ้าตีเป็นเงินชาติก่อนก็ประมาณ 3 ล้านบาท สุดยอดแค่ตามล่าพวกสัตว์อสูรก่อเกิด แน่นอนว่ามีพวกนักล่าหัวใสที่กำลังคิดว่าจะขโมยเงินของเด็กชายแม้ว่าจะมาจากตระกูลใหญ่ก็ตาม แต่เป็นแค่เศษสวะจะมีใครสนใจกัน

 

พวกมันคิดแบบนั้นก่อนจะแอบสะกดรอยตามต้าซาน เด็กชายแสยะยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปยังซอยที่ไม่มีทางไปต่อ พวกมันหัวเราะออกมาด้วยความยินดีมีเงินแดกเหล้าต่อแบบที่ไม่ต้องเหนื่อยอะไรเลย พวกนักล่าประมาณ 7 คนโดยมี ชาย 4 หญิง 3 พวกนางแต่คนก็งดงามพอสมควร น่าเสียดาย

 

“ ออกมาซะไอลูกเต่า บิดาผู้นี้ต้องการแค่เงินเล็กน้อยส่งมา ”

 

เสียงของมันที่กล่าวออกมาเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสเป็นอย่างมาก ก่อนจะมองไปรอบๆด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการในของที่ไม่ใช่ของตน โดยไม่มองไปด้านบนเลย ที่ตึกมีร่างของอสูรร้ายตนหนึ่งอยู่มันมีแขนมากถึงหกข้างและขาอีกสอง ดวงตาสีเขียวที่จ้องมองไปยังร่างของนักล่าทั้งหลาย

 

น้ำลายไหลออกมาจากปากของอันติเมทสไปเดอร์มังกี้ มันหยดลงมาบนหัวของนักสาวแสนสวยนางหนึ่ง นางทำการยกมือขึ้นมาสัมผัสก่อนจะค่อยๆมองขึ้นไปก็เจอกับร่างของอสูรกายตนหนึ่ง นางที่กำลังจะกรีดร้องออกมาก็โดนใยของอันติเมทสไปเดอร์มังกี้คุมร่างกายไม่ต่างจากรังหนอน

 

พวกที่เหลือที่กำลังพยายามจะร้องขอความช่วยเหลือ ก็ต้องเจอกับภาพและเหตุการณ์แบบเดียวกัน พวกมันเจ็ดคนกลายเป็นรังหนอนผีเสื้อที่พร้อมให้กับเขาได้ลิ้มลองรสชาติ เคยอ่านมาว่าพวกอสูรเวลาที่ได้กินพวกจอมยุทธ์เข้าไปก็ไม่ต่างจากยาโอสถระดับสูงที่ราคาแพงเป็นอย่างมาก

 

“ คิดจะปล้นคนอื่น ก็ต้องเตรียมใจเสียหน่อย ”

 

เสียงของอันติเมทสไปเดอร์มังกี้ ที่กล่าวออกมาก่อนจะลูบรังไหมตรงหน้าที่ภายในมีร่างของนักล่าสาวอยู่ ตอนนี้สมองของพวกมันทุกคนคิดเห็นไปในทางเดียวกัน คือ เจ้าเด็กสาวสวะนั้นกลายร่างตนเป็นอสูรได้ แถมรังไหมไม่ว่าจะพยายามขนาดไหนก็ตามก็มิอาจทำลายได้

 

“ ฮ่ะฮ่ะ ฮ่าฮ่า ไม่มีทางหลุดออกมาได้หรอก เตรียมใจลงไปในท้องของข้าเสียเถอะ ”

 

เสียงของอันติเมทสไปเดอร์มังกี้กล่าวออกมา ก่อนจะกลืนร่างของหญิงสาวลงไปในท้องภายในสมาคมนักล่าเองก็มีกฎว่าห้ามปะทะกันภายใน แต่ถ้าเป็นด้านนอกก็มิมีปัญหา นอกมาจากทางสมาคมจะไม่รับผิดชอบผลที่ตามมาไม่ว่าจะกรณีใดๆ รสชาตินุ่มละมุนเป็นอย่างมากราวกับเนื้อชั้นดีเลย

 

การตายโดยที่ไม่ทันได้กรีดร้องออกมามันอาจจะมองว่าโหดร้ายหรือว่าสบายกันแน่ เขาไม่เข้าใจแน่นอน เนื่องมาจากตลอดสิบกว่าปีมันบอกต้าซานว่า ทุกอย่างบนโลกตัดสินด้วยกำลังและความแข็งแกร่งของตนเอง พวกนักล่าตัวน้อยจะมีปัญญาต่อต้านอันติเมทสไปเดอร์มังกี้ได้อย่างไร

 

หลังจากกินพวกมันจนหมดไม่เหลือสิ่งใดเลย เงินมีแล้วไม่ต้องการเพิ่มเท่าไร ไม่สิเขาแค่ระวังตัวเองถ้าปล่อยพวกมันออกอาจจะส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือได้แต่ว่า ถ้าหักคอพวกมันก็ไม่เป็นปัญหาแล้วนิ ช่างเถอะเป็นอดีตไปแล้วเขาคิดไม่รอบครอบพอแค่นั้นเอง ครั้งหน้าจะเป็นเช่นนั้นอีกแน่

 

เขาทำการกดอันติเมทโอมนิเวิร์ส เพื่อกลายร่างกลับมาเป็นมนุษย์แบบเดิม ก่อนจะเดินออกมาราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน นอกเสียจากความอิ่มทำเอาเขาอยากจะหาที่นอนเสียจริง ต้าซานเดินตรงไปยังร้านนายช่างประจำเมืองหลวง ภาพของโต๊ะ เก้าอี้มากมายที่สร้างมาจากไม้ชั้นเลิศ

 

“ ต้องการอะไร ไอหนู ”

โต๊ะ 5 ตัว เก้าอี้ 25 ตัว พอมีไหม

“ มีโต๊ะตัวละ 10 เหรียญเงิน เก้าอี้ตัวละ 5 เหรียญเงิน ทั้งหมด 1 เหรียญทองกับอีก 75 เหรียญเงิน ”

 

ต้าซานทำการจ่ายเงินไปตามจำนวนที่นายช่างใหญ่กล่าวออกมา แน่นอนว่าโต๊ะตรงหน้าพร้อมแล้วเขาทำการเก็บพวกมันลงแหวนมิติของตน พร้อมเดินออกมาจากร้านช่างไม้ตรงไปยังร้านอุปกรณ์ลมปราณ เขาต้องการของใหม่เพื่อจะเปิดร้านจำเป็นต้องของดีเท่านั้น ซื้อจานด้วยสินะ

 

พวกอุปกรณ์ลมปราณโดยส่วนมากจะเป็นของ หอประมูลสวรรค์ เนื่องมาจากพวกมันทุกคนต่างลูกคุณหนู เต็มไปด้วยเงินทองมากมายจากตระกูลของตน ต้าซานที่เดินเข้ามาเขามิได้โดนขับไล่ออกไปเนื่องมาจากเขาก็ยังเป็นคนจากตระกูลไต้ พวกทหารยามก็ยังพอมีความเกรงใจ วันหลังจะเอาของกินมาฝากบางแล้วกัน

 

“ คุณชายซาน ต้องการสิ่งใดบอกข้าได้เจ้าค่ะ ”

มีพวกอุปกรณ์ลมปราณที่ทำอาหารได้ไหมอย่าง กระทะ ตะหลิว ทัพพี และหม้อหุงข้าว

 

อักขระสีแดงปรากฏตรงหน้าหญิงสาว ทำเอานางต้องจ้องมองด้วยสายตาตกตะลึงเป็นอย่างมาก เนื่องมาจากคุณชายซานเป็นผู้ใช้งานอักขระขั้นสีแดง แม้ว่าจะไม่สูงมากแต่ก็ยังได้รับการปฏิบัติอย่างดีจากขุมอำนาจหลายตระกูลเช่นกัน ต้าซานยิ้มออกมาแน่นอนว่ามันทำเอานางต้องเขินอายเป็นอย่างมาก

 

แม้ว่าจะเป็นเศษสวะก็ตามแต่ต้าซานเป็นเด็กชายที่มีใบหน้าหล่อเหลา แม้ว่าด้วยอายุของเขามันจะทำให้เขาดูน่ารักเล็กน้อยก็ตาม หญิงสาวทำการเดินนำต้าซานไปยังห้องอุปกรณ์ลมปราณที่เอาไว้สำหรับพวกพ่อครัว พวกมันโดนปล่อยเอาไว้นานมากแล้ว เนื่องมาจากรุ่นเยาว์ส่วนมากจะนิยมชมชอบกระบี่มากกว่า

 

“ เชิญคุณชายซานเลือกเจ้าค่ะ ”

 

ราคาที่แสดงออกมามันถูกมา แพงสุดก็แค่ 1 เหรียญทอง สู้พวกกระบี่ หอก ดาบใหญ่ และชุดเกราะโบราณมิได้ เอาเถอะของถูกราคางดงามแบบนี้จะต้องขนกลับไปให้เยอะมากที่สุดมีเงินเหลืออีกตั้ง 298 เหรียญทอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #53 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 04:49
    ขอรูป ตัวละครลงท้ายๆตอน เหมือนเอมิยะได้มั้ยครับ?
    #53
    1
  2. วันที่ 1 กันยายน 2561 / 22:05

    เรื่องนี้จะมีหลายๆตอนใช่ไหมครับ

    #4
    1