ร้านอาหารมังกร

ตอนที่ 9 : งานประลองเยาว์ชน 3 RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 906 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61

การประลองเริ่มต้นก็ต้องมีตอนจบเสมอ ลู่เหมยราวกับม้ามืดของงานประลองที่ใครหลายคนต่างคิดว่านางจะต้องพ่ายแพ้ในรอบแปดคนสุดท้าย แต่ว่าผลที่ออกมามันเหนือความคาดหมายไปไกล นางสามารถเอาชนะเหล่าอัจฉริยะของตระกูลต่างๆได้อย่างขาดรอย เป็นชัยชนะที่สมบูรณ์แบบ

 

สุดท้ายเป็นลูกศิษย์ของสำนับลิขิตสวรรค์ ที่ครอบครองวิญญาณอสูรระดับเทพเจ้า!! บอกเลยว่าอีกฝ่ายเป็นอันดับหนึ่งของเหล่าเยาว์ชนเลยก็ว่าได้ ลู่เหมยเองก็ไม่แตกต่างจากอีกาหลงมาฝูงแร้ง แต่ใครจะคาดคิดกันละว่านางมิใช่อีกาที่จะกลายเป็นเหยื่อของเหล่านกแร้งแสนน่ารังเกียจ

 

แถมนางยังกลายเป็นนักล่าจ้าวแห่งท้องนภาอย่างมังกรแทนเสียอย่างนั้น ลู่เหมยหาวออกมาอีกครั้งการต่อสู้ทำให้นางอยากจะนอนพักผ่อนร่างกายที่เตียงหนานุ่มของตนเอง กรรมการอาวุโสประกาศเรียกตัวพวกนางให้ก้าวเดินขึ้นมาบนสนามประลองที่เต็มไปด้วยเกียรติและศักดิ์สิทธิ์

 

“ ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าค่ะ คุณหนูลู่เหมย ”

“ อืม ว่าแต่เจ้าต้องการอะไรจากข้ากันแน่ ”

“ ชีวิต ”

 

เสียงของอีกฝ่ายที่กล่าวออกมาพร้อมกับทำการปลดปล่อยร่างสถิตอสูรออกมา เป็นพญาจิ้งจอกเก้าหางที่ว่ากันว่าเคยหลอกลวงฮ่องเต้สมัยก่อนด้วยมายาหญิงและการยั่วยวน ลู่เหมยกระโดนถอยออกมาเล็กน้อยแต่ว่าร่างกายของนางก็โดนหางของอีกฝ่ายพันธนาการร่างกายเอาไว้

 

“ ขอข้าดูหน่อยเถอะ ว่าวิญญาณแบบไหนที่อยู่ภายในตัวของเจ้า!!

 

การที่สำนักส่งเหล่าลูกศิษย์ของตนเองมาร่วมงานประลองไม่นับว่าผิดกฎ แต่การกระทำของอีกฝ่ายที่แสดงออกมาต่างหาก ทำเอาคนบางกลุ่มมิอาจนั่งบนเก้าอี้ได้นานเท่าไร โลกภายในจิตใจของลู่เหมยมันว่างเปล่าราวกับว่าไม่มีอะไรเลย แม้ว่าจะพยายามค้นหามาเท่าไร สุดท้ายแล้วมันไร้ประโยชน์

 

เด็กสาวถอดจิตออกมาจ้องมองไปยังอีกฝ่ายด้วยความสมเพช สุดท้ายแล้วชะตากรรมก็มิอาจเปลี่ยนแปลงได้ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ลิขิตสวรรค์กำหนด คลื่นพลังลมปราณไหลเข้ามาภายในร่างกายของลู่เหมย ก่อนจะทำการฉีกกระชากอวัยวะภายในออกเป็นชิ้นๆอย่างรวดเร็ว โหดเห้ยมอำมหิต!!!

 

โลหิตสีแดงพุ่งออกมาจากร่างของเด็กสาวผมดำ ยอมเสื้อผ้าของนางให้กลายเป็นสีแดงของโลหิตภายในร่างกาย คนที่โกรธแค้นมากที่สุดคงไม่พ้นขุนนางหยางเทียน บิดาของลู่เหมยตอนนี้เขาได้ปลดปล่อยลมปราณมากมายมหาศาลออกมาพร้อมเจตนาสงหาร เป้าหมายคงไม่ต้องกล่าว

 

“ นายท่านหยางได้โปรดสงบสติอารมณ์ ”

“ เหอะ เก็บคำพูดเอไว้บอกตัวเองตอนที่ศิษย์ของเจ้าโดนเล่นงานเถอะ ”

 

คนที่เอ๋ยปากห้ามเป็นผู้อาวุโสของสำนักลิขิตสวรรค์ ตอนแรกนางไม่คิดว่าศิษย์ของตนจะหาญกล้าท้าทายตำนานที่ยังมีชีวิตอย่างหยางเทียน อสูรเปลวเพลิงสวรรค์ ฉายาเก่าของชายตรงหน้าที่ละทิ้งสนามรบมาเป็นการรบภายในวังแทน ถ้าปลุกพยัคฆ์ที่กำลังนอนหลับพวกนางไม่อาจทราบผลที่ตามมา

 

“ อย่างไรก็ตามมันเป็นแค่การแลกเปลี่ยนวิชา มีบาดเจ็บเป็นเรื่องธรรมดา ขอให้นายท่านโปรดเข้าใจด้วย ”

“ เฮอะ ข้าจะจำคำเจ้าเอาไว้แล้ว อย่า ได้ กลับ คำ เด็ด ขาด!!

 

อีกด้านหนึ่งบนสนามประลองร่างของลู่เหมยที่นอนหมดสภาพบนพื้นสนามประลอง หลังจากที่โดนพลังลมปราณฉีกกระชากอวัยวะภายในร่างกาย มันเจ็บปวดเป็นอย่างมาก สติเองก็เริ่มจะประคองเอาไว้ไม่ได้แล้ว นางโกรธตัวเองที่อ่อนแอมิอาจตอบโต้อีกฝ่ายได้แม้แต่สัมผัสปลายเส้นขนของมัน!!

 

[ โกรธงั้นหรือ ]

 

เสียงใครกัน!? สติเริ่มจะหายไปแล้ว ภาพต่อมาเป็นร่างของยักษ์สีน้ำเงินที่จ้องมองไปยังโลกภายนอกผ่านทางนัยน์ตาของลู่เหมย เขากำลังจ้องมองสิ่งใดแล้วความต้องการของเขา คือ อะไรกันแน่ มือขนาดใหญ่ค่อยๆเอื้อมลงมาลูบหัวของนางอย่างอ่อนโยน ถ้าไม่คิดว่าเคยโดนต่อยก่อนตายก็ตาม

 

[ ความถูกต้องของเจ้า อยู่เคียงข้ามเทพเจ้า ออกไปแสดงพลังของข้าให้มันได้เห็นว่าสัตว์เดรัฉานก็แค่นั้น มิอาจเทียบกับเทพเจ้าได้!!! ]

 

เสียงคำรามที่ดังออกมาพร้อมกับสติของลู่เหมยที่กลับมายังร่างของตนเอง พลังสีน้ำเงินเข้มที่เอ่อล้นออกมาจากร่างกายของนาง มันเป็นพลังของร่างสถิตอสูรตนเองของนางหรือ ไม่อาจบอกได้แน่ชัด เงาที่ด้านหลังปรากฎร่างออกมาอย่างชัดเจนเป็นยักษ์สีน้ำเงินที่ปรากฎตัวออกมา

 

“ แฮ่ก แฮ่ก เจ้าเล่นข้าเอาไว้เสียแสบเลยนะ ”

 

เสียงหอบหายใจที่ดังออกมาพร้อมกับทำการกุมไปที่หัวใจของตน ชีพจรแห่งเทพเจ้า ยามที่ลู่เหมยทำการดึงเอาพลังของอีกฝ่ายออกมาร่างกายของนางจะต้องพร้อมรองรับพลังอันมากมายมหาศาลนั้นด้วย เสียงคำรามที่ดังออกมาพร้อมกับสลายหายเป็นสีน้ำเงินลอยเข้าไปที่ร่างกายของลู่เหมย

 

“ ปเป็นไปไม่ได้สิ ก็ข้าจัดการเจ้าไปแล้วนิ ”

“ เอาละ หนี้สินทั้งหมดจะขอคิดบัญชีในครั้งเดียวเลย ”

 

ลู่เหมยหอบหายใจอย่างหนักหนวง ใบหน้าแสดงถึงความเหนื่อยล้าออกมาอย่างชัดเจน!!! ก่อนที่ร่างบางจะกระอักเลือดสีแดงออกมาจากปากของตนเอง แม้ว่าอวัยวะภายในร่างกายกำลังได้รับการฟื้นฟูด้วยพลังของยักษ์สีน้ำเงินก็ตาม แต่ผลกระทบเองก็ยังใหญ่เกินกว่าร่างบางจะสามารถรองรับพลังได้!!

 

เด็กสาวไม่รอช้าทำการทะยานง้างหมัดที่สามารถเป่าสวรรค์ให้กลายเป็นขี้เถ้าได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ปลดปล่อยมันออกไปพลังแห่งการทำลายล้าง!! เส้นแสงสีน้ำเงินทะยานผ่านอากาศไปอย่างรวดเร็ว ตราสัญลักษณ์ของสำนักคุ้มครองภัยแสดงอำนาจออกมาป้องกันการโจมตีของลู่เหมย

 

“ ป….เปล่าประโยชน์ พลังของปฐพีและสวรรค์มิอาจป้องกันการดจมตีของข้าได้!!

 

เสียงหวานที่กล่าวคำรามออกมาพร้อมกับออกแรงต่อยไปก่อนจนบาเรียต้องแตกกระจายเป็นชิ้นๆราวกับเศษแก้ว!! แต่ว่าก่อนที่คลื่นพลังที่ลู่เหมยปลดปล่อยออกไปจะทำร้ายอีกฝ่ายก็สลายหายไปเสียก่อน พร้อมกับร่างที่หมดแรงอย่างช่วยไม่ได้ ประสบการณ์เสี่ยงตาย!!

 

แต่ว่าก่อนที่ลู่เหมยจะล้มตัวลงไปนอนบนพื้นสนามประลองก็ปรากฎร่างของใครบางคนมารับนางเอาไว้ภายในอ้อมอก!! ลู่เหมยต้องมาเผชิญหน้ากับปัญหาใหม่แทน นั้น คือ การหาทางเอาชีวิตรอดจากการหน้าอกของอีกฝ่ายก่อนจะขาดอากาศหายใจตายไปเสียก่อน ราวกับทราบความคิดของร่างเล็กน้อยใต้อ้อมกอด

 

“ พี่สาวขอโทดนะ เสี่ยวเหมย ”

 

เสียงหวานที่กล่าวออกมาพร้อมดึงเอาใบหน้าเฉือยชาของเด็กสาวออกมาจากเนินอกของตน ใบหน้างามประดับไปด้วยรอยยิ้มแถมยังมีเสน่ห์เป็นอาวุธมหาประลัยอย่างเนินอกของอีกฝ่าย ลู่เหมยหันหน้าหนีด้วยความหงุดหงิดเรียกเสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากพี่สาว!?

 

“ อิอิ เสี่ยวเหมยตัวน้อยของพี่ออกมาจากการเก็บตัวแล้ว ”

“ เก็บตัว ไม่ใช่ว่าพวกท่านทิ้งข้าเหรอ ”

 

เสียงหวานที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความเศร้าเล็กน้อยภายในใจ กลายเป็นปัญหาครอบครัวไปเสียแล้วแต่ก่อนอื่นเลยนางอยากจะต่อยหน้าของยัยจิ้งจอกสารเลวตรงหน้าที่กล้าเล่นงานจนตนกลายเป็นคนพิการได้อย่างง่ายดายแบบนี้!! ลู่เหมยจ้องมองอีกด้วยสายตาอำมหิต!!

 

แน่นอนว่าท่านด้านของผู้อาวุโสสำนักลิขิตสวรรค์นั้น ก็ต้องมีการจ่ายสินน้ำใจสำหรับการเสียมารยาทของลูกศิษย์ตนเองด้วยการยอมเสียสละแกนอสูรมังกรระดับ 5 มอบเป็นของขวัญให้กับคุณหนูลู่เหมย ก่อนจะก้มหัวขอโทดอีกฝ่ายอย่างจริงก่อนจะขอตัวจากไปอย่างรวดเร็ว

 

เนื่องมาจากกลัวความโกรธของพยัคฆ์ที่หลับกำลังจะตื่นแล้ว ลู่เหมยดโดนอุ้มกลับไปยังจวนของขุนนางหยาง แสดงให้เห็นแล้วว่าแม้จะทำเป็นไร้หัวใจมากเท่าไร แต่สุดท้ายแล้วสายเลือดย่อมเข้มกว่าน้ำอยู่แล้ว ลู่เหมยได้รับประสบการณเกือบตาตลอดทั้งวันจากมารดาและพี่สาวคนงามของตน

 

หลงหลงสาวใช้หน้าตายก็ยังทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยม แรกเริ่มด้วยการติดต่อกับพ่อบ้านวัยกลางคนที่กำลังดำเนินงาน เรื่อง ความเอาแต่ใจของคุณหนูลู่เหมย หลังจากที่ตกน้ำแล้วตื่นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง หลังจากวันนั้นข่าวลือมากมายก็กระจายออกมาอย่างต่อเนื่อง เกี่ยวกับเด็กสาววัย 12 หนาวอย่างลู่เหมย

 

ข่าวลือเสียหายกระจายออกมาราวกับเปลวเพลิงที่เผาลงทุ้งข้าวสาลี แต่ว่าเด็กสาวยังสามารถอาศัยอยู่ภายในจวนได้อย่างสบายอารม์เป็นอย่างมาก ภายในห้องของเด็กสาวมีร่างของสามแสบที่กำลังวิ่งเล่นไปมาภายในห้องอย่างสนุกสนานราวกับผ่านเรื่องราวแสนเลวร้ายมาได้

 

ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แม้ว่าภายในครอบครัวที่เคยคิดว่ามันมีแต่รอยร้าวก็เริ่มได้รับการประสานให้กลับมาเป็นอัญมณีแสนสวยงามดังเดิม สุดท้ายแล้วนางต้องมานอนแสบหลังทรมารคนเดียว ลู่เหมยเองก็กำลังฝึกฝนลมปราณภายในร่างกาย แต่ผลที่ออกมามันเปล่าประโยชน์

 

“ หลงหลง เอาแกนอสูรอันนั้นมา ”

“ จะดีหรือเจ้าค่ะ ”

“ อืม ”

 

แกนอสูรที่ปลดปล่อยพลังมหาศาลออกมาอย่างชัดเจน แถมยังเป็นแกนของอสูรมังกรอีกด้วยมันย่อมมีพลังมากกว่าปกติหลายเท่า ถ้านางกินมันเข้าไปภายในร่างกายย่อมหมายถึงความตายที่เฝ้ารออยู่เพียงเท่านั้นเอง แต่ว่าถ้าคนเราไม่ต้องการเสี่ยงตายก็จะมิอาจคว้าอนาคตของตนเอาไว้ได้

 

งับ งับ งับ งับ

 

เสียงของเด็กสาวที่กำลังกัดกินแกนอสูรตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ลมปราณที่บ้าคลั่งไหลผ่านเส้นทางภายในร่างกายของตนเอง ร่างกายของเด็กสาวผมดำมีเส้นแสงสว่างสีฟ้าครามปรากฏออกมาอย่างชัดเจน มันวิ่งไปทั่วร่างกายของนางก่อนจะสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

 

ปัง!!!!!!

 

เสียงการระเบิดที่ดังออกมาพร้อมกับลมปราณภายในร่างกายที่โดนสูบออกไปโดยสามอสูรภายในดวงจิตของนาง!! ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะมองร่างกายของตนมันเละไปด้วยคราบของเหลวสีดำที่ขับออกมา นางส่ายหัวเล็กน้อยก่อนจะก้าวเดินไปภายในห้องอาบน้ำ

 

นางไม่อยากจะบอกให้หลงหลงต้องเตรียมน้ำอุ่น ร่างบางทำการถอดเสื้อของตนออกไปพร้อมกับเอี้ยมตัวบาง แค่เห็นใบหน้างามของเด็กสาวก็กลายเป็นสีแดงด้วยความเขินอาย หัวใจเต้นแรงกับชุดชั้นในของตนเองคงบอกว่านางโรคจิตได้หรือเปล่านะ ก็ไม่อาจบอกได้เหมือนกัน

 

“ ด…..เดียวก่อน หน้าอกของข้ามาจากไหนกัน!!?

“ อ….อร๊าง??

 

เสียงครางที่ดังออกมาทำเอาใบหน้าของลู่เหมยกลายเป็นสีแดงเนื่องมาจากตนเผลอไปสัมผัสกับจุดอ่อนไหวของตนเองบนเนินอก!? อับอายจนอยากจะมุมหนีออกไปจากห้องอาบน้ำ!! โดนที่เด็กสาวไม่ทันสังเกตเลยว่าที่ด้านหลังของตนเองมีการเปลี่ยนอย่างเห็นได้ชัดจนรอยสลัก

 

ลู่เหมยออกมาจากห้องอาบน้ำด้วยความรู้สึกที่อยากจะฆ่าตัวตาย ศักดิ์สิทธิ์ของยอดบุรุษโดนพังทลาย ปนจนกลายเป็นผงแล้วเอาไปปดอีกครั้งจนไม่เหลือแล้ว!! น้ำตาไหลออกมาจากหางตาอย่างสวยงาม ลู่เหมยเลือกเอาเอี้ยมตัวบางสีดำมาปกปิดร่างกาย พร้อมกับตัวเอาลงไปนอนบนเตียง

 

โดยไม่ลืมเอาหมอนมาปิดใบหน้าเขินอายของตนเอง


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 906 ครั้ง

1,234 ความคิดเห็น

  1. #1135 molin1425 (@molin1425) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 20:36
    คำผิดยังเยอะอยู่นะ
    แต่เนื้อเรื่องน่าติดตาม
    #1135
    1
  2. #1105 YukiKiyu (@YukiKiyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 12:02
    ขัดใจอ่ะ อย่างน้อยน่าจะโดนสักหมัด
    #1105
    1
    • #1105-1 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 9)
      29 ธันวาคม 2561 / 02:15
      นั้นสิครับ รอล้างแขนเลย
      #1105-1
  3. #1088 เสพสมนิยาย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 10:36

    รีไรท์แล้วความสนุกเพิ่มขึ้นกว่าเดิมมากกกกเลยยย รออ่านตอนต่อไปอยู่นะะะ

    #1088
    1
    • #1088-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 9)
      26 ธันวาคม 2561 / 22:45
      ขอบคุณครับผม
      #1088-1
  4. #818 Tip Anan (@zashikiwarashi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 00:35

    27ก็วัยกลางคนแล้วหรอ!!!!!

    #818
    1
    • #818-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 9)
      24 กรกฎาคม 2561 / 01:33
      แน่อน เรื่องนี่สุดในหลายๆความหมาย
      #818-1
  5. #266 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:38
    หิวจ๊ะ!!! หิวววววววว ทำไมทำร้ายกันอย่างนี้~~~~
    #266
    1
    • #266-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 9)
      30 เมษายน 2561 / 19:26
      ผมไม่ผิดเสียหน่อย อ่านตอนดึกเอง
      #266-1
  6. #207 แมวน้อยลอยฟ้า (@tomoe2016) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 14:15
    คำว่า ทำการ เยอะ+ค่อนข้างจะบ่อยไปนะคะ อ่านแล้วรู้สึกติดๆขัดๆอะค่ะ แต่โดยรวมคือสนุกนะคะ!
    #207
    1
  7. #206 Whisper 21 (@killcrimeblood) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 06:53
    น่ากินบ้างจังเลย
    ถ้าไรท์หารูปประกอบมาด้วยจะดีมากเลยค่ะ
    #206
    2
    • #206-1 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 9)
      24 เมษายน 2561 / 21:50
      ถ้ามีรูปก็ตายหมดสิครับ
      #206-1
    • #206-2 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 9)
      29 เมษายน 2561 / 22:38
      สงสารคนอ่านตอนดึกเถิดหนา
      #206-2
  8. #93 Killsun (@nutnicha_yu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 14:07
    คุณหนูหรือโทริโกะ ตามหาของกินไปทั่ว =_= //แต่สนุกนะชอบบบบ
    #93
    1
  9. #33 amporn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 18:50
    ขอบคุณค่ะ
    #33
    1
  10. #32 ขุ่นแม่เมอซี่ (@residant) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 01:14
    มาอ่านตอนตี1 รู้สึกทรมาณท้องมาก T_T
    #32
    1
    • #32-1 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 9)
      10 มีนาคม 2561 / 01:26
      นิยายเรื่องนี้อันตรามาก ผมแต่งตอนหิวไงครับ อิอิ
      #32-1
  11. #28 Boomsakalaka999 (@Boomsakalaka999) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:03
    หิวววววววววววววววววววววววว
    #28
    1
  12. #27 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 19:55
    เราไม่หลงกลเรากินข้าวอยู่555
    #27
    1
  13. #26 -GigGiw- (@-GigGiw-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 19:53
    ชอบนิยายแนวอาหารมากเลย อ่านแล้วหิว แต่ก็สนุก ฮี่ๆๆ
    #26
    1