ตอนที่ 8 : งานประลองเยาว์ชน 2 RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 983 ครั้ง
    26 ธ.ค. 61

การประลองยุทธ์รุ่นเยาว์ได้เริ่มต้น ลู่เหมยได้เปิดฉายอย่างสวยงามด้วยการจัดการกับแม่นางจางพร้อมกับขย่ำหน้าอกของอีกฝ่ายด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะจากไปอย่างรวดเราวดังพายุที่รุนแรงเป็นอย่างมาก ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ร่างบางของเด็กสาวกำลังนั่งทานเนื้อย่างภายในมือของตนเอง

 

งับ งับ งับ อึก!!!

 

เสียงที่ดังออกมาจากการกินเนื้อย่างภายในมือของตนเอง พร้อมกับทำการยกซดถ้วยชาภายในมือของตนเอง ไม่ต้องสนมารยาทเท่าไร อย่างไรพวกที่นินทาเมื่อครู่แสดงให้นางเห็นแล้วต่อให้ตนเองพยายามเท่าไรก็มิอาจลบภาพลักษณ์ที่เสียหายลงไปได้ เหตุใดนางถึงไม่ใช่ประโยชน์จากมันเสียเลยละ

 

รสของเนื้อแสนเข้มข้นที่ไหลทะลักออกมาทุกครั้งที่ริมฝีปากงามทำการกัดลงไป!! ซึมซับไปกับรสชาติของอาหาร ท่านั่งเองก็แสดงถึงความเป็นนักเลงออกมาอย่างชัดเจน ลู่เหมยหาวออกมาอีกเล็กน้อยก่อนจะล้มตัวลงไปนอนอย่างสบายอารมณ์ที่ขอบสนาม คงไม่มีพวกโง่เง่าออกมาหาเรื่องอีกแน่นอน นางคิดว่านะ

 

“ ดูสิว่าข้ามาพบกับใคร คุณหนูลู่เหมยแห่งตระกูลหยาง ”

“ ผีเจาะปากมาพูดเหรอ!?

 

“ หน๊อย เจ้ากล้าท้าทายข้า!!

 

เสียงของเด็กสาวที่กล่าวออกมาใบหน้าแสดงถึงความโกรธออกมาอย่างชัดเจน สายตาจ้องมองไปยังลู่เหมยราวกับจะสับร่างกายของนางออกเป็นหมื่นๆชิ้น ถ้าสายตาของคนเราสามารถสังหารคนอื่นได้ละก็ ลู่เหมยคงตายไปสักพันครั้งแล้ว ชุดสีชมพูหวานที่แสดงออกมาทำเอานางอยกาจะอ้วกออกมา

 

ถ้าไม่ติดว่าเนื้อย่างที่ตนทานเข้าไปราคามันแพงละก็ คงจะยอมอ้วกออกาอย่างแน่แท้ ลู่เหมยถอนหายใจออกมาก่อนจะล้มเลิกความคิดไร้สาระภายในหัวของตนไปก่อน ปัญหาตรงหน้าสำคัญมากกว่า คือ การโดนหาเรื่องตลอดเวลา พวกมันไม่สมองเลยหรือไง ถึงคิดว่านางเป็นเศษสวะตลอดเวลาไม่คิดพัฒนา

 

“ นี่เป็นสนามประลอง ถ้าต้องการก็รอแล้วอย่าแพ้ไปก่อน ”

“ จ….เจ้า!!!!

 

เสียงตะโกนที่ดังออกมามันเต็มไปด้วยความโกรธมากมายมหาศาลราวกับจะเผาทำลายสวรรค์ ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อยจ้องมองไปยังเด็กสาวชุดสีชมพูตรงหน้า คนแบบอีกฝ่ายนับว่าสามารถคบเป็นสหายได้ แต่ถ้าเป็นพวกสวมหน้ากากเข้ามาคุย นางพร้อมจะตอบกลับไปด้วยกำปั้นเหล็ก

 

“ เชิญหยาง ลู่เหมย ขึ้นมาบนสนามประลอง ”

 

ร่างของเด็กสาวผมดำที่ก้าวเดินออกมาพร้อมกับเนื้อย่างภายในมือของตน ริมฝีปากงามทำการฉีกมันกินเป็นอาหารเที่ยงของตน แม้ว่าจะเป็นผู้ฝึกฝนในเส้นทางของเซียนอมตะตลอดกาลก็ตาม แต่นางหิวก็ต้องกิน มันเป็นกิจกรรมที่ทำมาตลอดหลายสิบปี คงยากที่จะลืมในวันเวลาแค่ไม่กี่วัน กี่อาทิตย์

 

ร่างบางของเด็กสาวที่กำลังแสดงท่าทางมึนงงออกมาอย่างชัดเจน ก่อนจะหันไปมองคู่ต่อสู้ของตนเองเป็นคุณชายน้อยจากตระกูลสักตระกูลหนึ่ง ใบหน้าแสดงถึงความเฉยชาออกมาอย่างชัดเจน ราวกับก้อนน้ำแข็งพันธ์ปี แถมในสายตายังแสดงท่าทางรังเกียจอิสตรีเสียยิ่งกว่าหนอนแมลง

 

“ ดูนั้นสิ แม่ทัพน้อย ”

 

แค่นั้นแหละเสียงกรีดก็ดังออกมาตลอดเส้นทาง คนที่แสดงสีหน้าเหนื่อยหนายออกมามีสองคนบนสนามประลอง คือ เด็กชายและเด็กสาว ลู่เหมยจ้องมองรอเวลาสำหรับการเริ่มต้นประลอง กรรมการประกาศออกมาด้วยเสียงดังกังวานไปทั่วสนามประลอง ไมรอช้าเด็กชายทำการประชิดร่างลู่เหมย

 

“ ข้าจะส่งเจ้าออกไปนอกสนามประลอง ”

 

ปัง!!!!

 

เสียงที่ดังออกมาพร้อมกับของเด็กสาวที่ก้าวเดินถอยหลังไปสองถึงสามก้าว นางเด็กเซไปเซมาเล็กน้อยก่อนจะจ้องมองไปยังเด็กสาวตรงหน้าที่ทำเอานางเกือบจะอ้วกแตกแล้ว ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อย พร้อมกับยกมือมาปาดเลือดที่มุมปากของตนเองทิ้งไป ทางด้านของเด็กชายก็แสดงท่าทีตกใจออกมาเล็กน้อย

 

“ โดนไปขนาดนั้นยังไม่ลอยออกไปอีก เจ้าเป็นใครกันแน่ ”

“ หยาง ลู่เหมย จำใส่กะโหลกเอาไว้ซะ ”

 

ลู่เหมยที่กล่าวออกมาพร้อมกับปลดปล่อยลมปราณภายในร่างกายออกมา เส้นสีฟ้าสว่างวิ่งไปตามร่างกายของนางอย่างรวดเร็วปลดขีดจำกัดของมนุษย์ออกไป เสียงการเคลื่อนไหวที่ทะยานผ่านสายลมไปอย่างรวดเร็วดังศรธนูที่ยิงออกมา นางง้างหมัดแล้วทำการต่อยมันออกไปอย่างดุดันและรุนแรง!!

 

ปัง!!!!

 

ร่างของเด็กชายที่เซถอยไปหลายก้าวพร้อมกับกระอักเลือดออกมาจากปากของตน หลังจากที่เจอแรงหมัดของเด็กสาวต่อยเข้าไป ทำเอาสองแขนกลายเป็นด้านชา!! นางไม่รอช้าโจมตีเข้าไปที่ท้องของเด็กชายอีกครั้งหนึ่ง เสียงดังออกมาอย่างชัดเจน จนผู้ชมกลายเป็นเงียบกรีบราวกับป่าช้ามากกว่ามาชมการประลอง

 

ปัง ปัง ปัง ปัง

 

เสียงของเข่าที่กระแทกร่างของเด็กชายอย่างไร้ความปรานี!! ส่งร่างของเขาให้ลอยออกไปไกลเกือบจะตกสนามประลอง สถาพยับเละยิ่งกว่าตอนแรกหลายเท่าตัว!! ลู่เหมยไม่ได้เป็นอิสตรีแสนอ่อนหวานรอความช่วยเหลือเสียหน่อย นางแค่อยากจะลองเปิดโลกกว้างของตนเองเท่านั้นเอง

 

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า น่าสนุกดีนิ ”

 

เสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากร่างของเด็กชายตรงหน้าพร้อมกับทำการปลดปล่อยแรงกดดันออกมา วิญญาณอสูรมังกร นับว่ามีความแข็งแกร่งที่มิอาจประมาณได้!!! ลู่เหมยแสดงสีหน้าสนใจออกมาแปปหนึ่งก่อนจะต้องพบว่าตนเอง โดนอีกฝ่ายโจมตีจนลงไปนอนบนพื้นสนามประลองเรียบร้อยแล้ว

 

ความเจ็บปวดจากการโดนฝ่ามืออัดเข้าที่ท้องทำเอาจุกจนแทบจะลุกไม่ขึ้น มดลูกของนางโดนโจมตีมันเจ็บมาก จุดอ่อนของสตรีเลยนะโว้ย!! ความโกรธพุ่งออกมาแทนที่ทุกสิ่งทุกอย่าง ฝ่ามือเรียวบางทำการตบไปที่พื้นสนามประลองจนพื้นหินแยกตัวออกมา นิ้วเรียวบางจิกกำเข้าไปในเนื้อของหินหยาบ

 

“ มันเจ็บ ”

 

ฟิ้ว!!! ตู้ม!!!!!!

 

เสียงของแผ่นหินที่โดนขวางปาออกไปด้วยความเร็วสูงโดยฝีมือของเด็กสาวผมดำ ทำเอาใบหน้าของเด็กชายกลายเป็นซีดเผือกด้วยความตกตะลึง!! บิดาของมันเคยบอกเอาไว้ว่าถ้าคู่ต่อสู้เป็นอิสตรีให้เล่นงานที่บริเวณหน้าท้อง นั้นเป็นจุดอ่อนของพวกนางแต่สำหรับสตรีตรงหน้าแล้วมันแตกต่างออกไป

 

ราวกับไปกระตุ้นความโกรธของนางให้ระเบิดออกมาเสียมากกว่า ไม่ต้องบอกแผ่นหินมากมายที่เด็กสาวทำการหยิบจับคว้าออกมาจากพื้นสนามประลองก็กลายเป็นอาวุธแสนร้ายกาจ ท่าด้านของเด็กชายเองก็ทำการเรียกกระบี่ของตนออกมา ปัดป้องการโจมตีราวกับพายุของอีกฝ่าย!!

 

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

 

“ กล้าดียังไงมาทำ ข้าจุกไอหนู ”

 

เสียงหวานที่ดังออกมา เขาทำการโจมตีด้วยสัญชาตญาณของตนเอง แต่ว่านางทำการยกแขนขวาขึ้นมาป้องกันเหล่าผู้ชมพากันกรีดร้องพร้อมกับคิดว่าแขนของนางจะต้องโดนตัดขาดด้วยคมของกระบี่อย่างแน่นอน ทำเอาขุนนางหยางนั่งไม่ติดเท่าไร เขาต้องการจะลงไปช่วยลูกสาวของตนเอง!!

 

เพล้ง!!!

 

“ อ่อนแอ ”

 

เสียงของลู่เหมยที่กล่าวออกมาจากที่กระบี่แตกหักเป็นสองอย่างง่ายดาย จากพลังของนาง ออร่าสีน้ำเงินเข้มที่ไหลเอ่อล้นออกมาจากร่างบางที่น่าจะสามารถรองรับพลังอันมหาศาลของมันเอาไว้ ลู่เหมยทำการง้างหมักของตนเองก่อนจะทำการต่อยสวนร่างของเด็กชายจนลอยกระเด็นออกไปจากสนามประลอง

 

“ ผผู้ชนะหยาง ลู่เหมย ”

 

เสียงของกรรมการอาวุโสที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความตกตะลึง อัจฉริยะอีกหนึ่งที่ต้องพ่ายแพ้ต่อหน้าเด็กสาวที่ผู้คนทั่วเมืองหลวงกล่าวปากต่อปากว่าเป็นแค่เศษสวะของตระกูลหยาง!! ร่างของเด็กชายที่นอนหมดสติหลังจากโดนหมัดสุดท้ายของนางเข้าไปที่คาง ถ้ายังลุกขึ้นมาก็แปลกเกินไปแล้ว

 

“ นายน้อยได้รับบาดเจ็บหลายจุด แต่ไม่เป็นอันตรายมากขอรับ ”

“ ดี ไปบอกท่านหมอให้ช่วยด้วยแล้วกัน ”

 

ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะทำการครายลมปราณทั่วร่างกายของตนเองออกไป มันเหนื่อยกว่าแบบปกติหลายเท่าตัว แต่แลกมาด้วยความแข็งแกร่งที่เหนือจินตนาการนับว่าได้อย่างเสียอย่างสินะ เด็กสาวกระโดดลงมาจากสนามประลอง พวกจ้าวหน้าที่จัดการแข่งขันจะต้องทำการเก็บกวาด

 

สายตาของเหล่าคุณชายที่มองมายังนาง มันแปลกไปราวกับกำลังคิดว่าจะหาผลประโยชน์ยังไงมากกว่า ขยะ แขยงเสียจริง ความรู้สึกของการโดนมองโดยที่อีกฝ่ายมีความปรารถนาต่อเรือนร่างของตนเองมันรู้สึกอย่างนี้เองหรือ ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะหันมาสนใจเรื่องของตนเอง

 

การต่อสู้เมื่อครู่ทำเอานางเสียลมปราณไปเยอะพอสมควร ลู่เหมยหยิบเอาแกนอสูรที่ออกล่าด้วยตัวเองออกมากัดกินเพื่อฟื้นฟูลมปราณที่สูญเสียไปจากการต่อสู้กับเด็กเวร!! พลังรอบร่างกายของนางเกิดการปั่นป่วนแรงน้อย ในโลกของจิตใจของนางปรากฎร่างของยักษ์สีน้ำเงินออกมา

 

ออร่าที่ปลดปล่อยออกมามันช่างรุนแรงและดุดันราวกับจะปดขยี้สวรรค์ได้!! ข้างกายมีดวงจิตอีกสองดวงที่ยังอยู่ในสภาพของลูกกลมๆ แต่นางคิดว่าคงอีกไม่นานอย่างแน่นอนที่พวกมันจะยอมเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา พริบตาเดียวนั้นเอง ลู่เหมยมองเห็นถึงเขตแดงแห่งสวรรค์ชั่วระยะเวลาหนึ่ง

 

ปัง!!!!!!

 

เสียงการระเบิดของลมปราณที่รุนแรงดังออกมาจากร่างบางของลู่เหมย เด็กสายลืมตาขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับแรงกดดันที่มากมายมหาศาลราวกับจะปดขยี้สวรรค์!!! ก่อนที่มันจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว ผู้ฝึกยุทธ์ ขั้นที่ 7 เลื่อนระดับทีเดียวถึงสองขั้นในหนี่งวัน นับว่าเป็นความเร็วของปีศาจ!!

 

ร่างของเด็กสาวที่กำลังบิดร่างกายของจนเองเสียงของกระดูกดังออกมาอย่างชัดเจน นางเปรียบเสมือนกับอสูรร้ายที่หลุดออกมาจากป่า!! จะขอท้วงคืนทุกอย่างสิ่งที่สมควร ไม่ว่าจะเงินทอง อาหาร เสื้อผ้า ทรัพยากรบ่มเพาะ ทุกอย่างจากแม่รอง แม่สาม และแม่สี่ อย่ามาร้องไห้ที่หลังแล้ว

 

ลู่เหมยลืมตาขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับลมปราณภายในร่างกายที่มั่นคงยิ่งกว่าเดิม อสูรร้ายหรือเทพเจ้ากันแน่ที่สิงสถิตอยู่ภายในดวงวิญญาณของนางกันแน่ แต่ไม่ว่าโชคชะตาจะโดนกำหนดมาแบบไหนก็ตามพวกมันพร้อมจะเป็นกำลังที่ทำลายเส้นทางแห่งโชคชะตาเพื่อเปิดอนาคตแห่งใหม่ออกมา

 

หลงหลง ที่กำลังลงทุนลงแรงไปกับการเล่นพนันเล็กน้อยด้วยเงินเก็บของตนเอง นางสามารถทำเงินออกมาได้อย่างมหาศาลเนื่องมาจากอันตราการต่อรองของคุณหนูมันต่ำจนน่าตกใจ แต่ผลที่ออกมาเป็นเมล็ดเงินจำนวนมหาศาลที่มากพอจะมองหาสถานที่สำหรับการเปิดร้านอาหารใจกล้างเมืองได้เลย

 

เหมี้ยว เหมี้ยว เหมี้ยว

 

“ เงียบหน่อยสิ มันรบกวนคนอื่นนะเจ้าคะ ถ้ายังส่งเสียงอีกแม้แค่ครั้งเดียว ข้าจะจับพวกเจ้าทำอาหารทอดเสียเลย ”

 

สามแสบต้องพยายามข่มความหิวของตนเอง เนื่องมาจากพวกมันยังไม่อยากโดนสาวใช้หน้าตายตรงหน้าทอดเป็นอาหารเย็นให้กับนายหญิงของตนเองหรอกนะ!! หลงหลงยิ้มออกมาด้วยความเป็นมิตร แต่สำหรับคนที่มองจะเห็นเป็นรอยยิ้มที่ราวกับจะเยาะเย้ยอีกว่าเป็นหนอนแมลง!!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 983 ครั้ง

1,233 ความคิดเห็น

  1. #1091 Heart of darkness (@pream2046) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 21:07
    ความเร็วเป็นของปีศาจจจจจ
    #1091
    1
    • #1091-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 8)
      26 ธันวาคม 2561 / 22:49
      ความเร็วดังปีศาจร้าย
      #1091-1
  2. #996 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 21:32

    เหมือนตอนจะสั้นลงมาก ๆ T-T

    #996
    1
    • #996-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 8)
      23 กันยายน 2561 / 20:08
      ก็สั้นลงยังไงละ
      #996-1
  3. #24 amporn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 13:04
    ขอบคุณค่ะ
    #24
    1
  4. #23 naripultuayati (@naripultuayati) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 11:11
    หิววววอ่ะTT
    #23
    1
  5. #22 NuTSuRu_ (@NuTSuRu_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 01:45
    ไรท์แกล้งคนอ่านป่าวเนี่ย อ่านตอนนี้แล้วหิวเลยอ่ะ
    #22
    1
    • #22-1 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 8)
      8 มีนาคม 2561 / 22:05
      ผมไม่เคยแกล้งคนอ่านครับ
      #22-1
  6. #21 เซไร (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 01:06
    รู้สึกหิวข้าวขึ้นมาทันได. ไม่น่ามาอ่านตอนกลางคืนเลย T^T
    #21
    1
  7. #20 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 00:19
    อยากกินหมึกย่างงงงง
    #20
    1
  8. #19 0845600039 (@0845600039) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 00:18
    ต่อๆกำลังนุกเลยมาไวๆนะ.^^
    #19
    1