ตอนที่ 3 : โจ๊ก RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17659
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1089 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

ลู่เหมย ก้าวเดินเข้ามาภายในห้องครัวเบื้องหน้าของตน พวกแม่ครัวไม่อยู่เนื่องมาจากรังเกียจและกลัวว่าจะมีปัญหาตามมาหากช่วยเหลือเด็กสาวอย่างนาง มือเรียวบางสัมผัสความคุ้นเคยในชาติก่อนของตนเองพร้อมกับทำการลูบไปตามเขียงตรงหน้า มีมีดอยู่ด้วยเป็นประกายสวยงามสุดยอด

 

นัยน์ตาคู่นั้นเปล่งประกายออกมา ไม่รอช้าเดินไปยังหม้อเปล่าสองหม้อตรงหน้า เขาต้องการจะทำอาหารออกมาทานเองแม้ว่าจะต้องเสียเวลานานแต่แลกมาด้วยความอร่อยของมันแล้วนับว่าคุ้มค่า ร่างของเด็กสาวที่เดินดมกลิ่นตามหาความหอมละมุนที่ปลายจมูกของตนเองไปทั่วห้องครัว

 

สองเท้าก้าวเดินไปอย่างรวดเร็วหยิบเอาถุงข้าวสารที่หอมเป็นอย่างมากออกมา มันเต็มไปด้วยเมล็ดข้าวสีทองสวยงามเป็นอย่างมาก อย่างแรกที่เขาต้องการทำเป็นการเทน้ำสองไปทั้งสองหม้อตรงหน้าเอาแบบพประมาณะพร้อมกับทำการเตรียมพวกมันเอาไว้ให้พร้อม เตรียมเตาถ่านที่ไม่ร้อนมากจนเกินไป

 

ร่างบางทำการเตรียมเครื่องใน อาร่างกายต้องการเครื่องในสำหรับการปรุงอวัยวะภายในนั้นเอง อย่างแรกเป็นการเตรียมตับหมู เซี่ยงจี๊หมู ไส้อ่อน ทุกอย่างมันช่างสุดยอดเป็นของที่ส่งกลิ่นหอมออกมาอย่างชัดเจนทำเอาท้องต้องร้องออกมาด้วยความหิวเสียแล้ว แต่การเตรียมการมันเสียเวลา

 

เขาจึงได้ทำการหันพวกมันเป็นชิ้นบางๆพอดีคำ ก่อนจะเอาไปคุกกับแป้งทิ้งเอาไว้สักแปปหนึ่ง ลู่เหมยหันมาทำอาหารของตนเองต่อไปด้วยการปดกระดูกหมูก่อนจะเท่ลงไปบนหม้ออีกใบหนึ่ง ปล่อยทิ้งเอาไว้พร้อมกับปิดฝาเสียอีก ทุกอย่างโดนทำเอาไว้ด้วยคนเดียวอย่างเด็กสาววัย 12 หนาวภายในห้องครัว

 

ภาพตรงหน้าสร้างความตกตะลึงต่อสาวใช้นาม หลงหลง เป็นอย่างมาก นางจ้องมองร่างผอมแห้งกำลังพยายามทำอาหารออกมา ว่าแต่คุณหนูลู่เหมยไม่เคยเข้ามาทำอาหารด้วยตัวเองแม้แต่ครั้งเดียว ด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนแอ เส้นชีพจรเองก็เสียหายตั้งแต่เกิด ไม่มีวิญญาณอสูรสถิติอีกด้วย

 

พอน้ำซุปเริ่มเดือดได้ที ลู่เหมยทำการหยิบเอารากผักชีกับหัวไชเท้าหันเทลงไปเพื่อจะทำน้ำซุปต่อ ทิ้งเอาไว้ก่อน เขาหันมาสนใจกับเครื่องในที่สุขแล้วก็ทำการตักออกมาพร้อมกับขอแรงหลงหลงเล็กน้อยในการเปลี่ยนหม้อใบใหม่ ข้าวสารสีทองที่ล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วเทลงในหม้อพร้อมกับน้ำเปล่า

 

ตั้งไฟอ่อนๆเพื่อไม่ให้มันทำลายรสชาติของอาหารที่กำลังจะทำ กลิ่นหอมลอยออกมาอย่างต่อเนื่องส่งผลต่อท้องน้อยๆของสาวใช้หน้าตายอย่างหลงหลง นางจ้องมองพร้อมกับพยายามกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก ลู่เหมยทำการปดเนื้อหมูที่ส่องประกายเงางามราวกับอัญมณี!!!

 

“ สุดยอด ข้าไม่คิดเลยว่ามันจะของแบบนี้อยู่ด้วย ”

“ นั้นเป็นเนื้อหมูอสูรขั้น 3 เจ้าค่ะ คุณหนูลู่เหมย ”

 

ร่างของเด็กสาวที่หยิบเอาขิงแก่ออกมาอายุประมาณ 30 ปี มันนับว่าเป็นสมุนไพรเลยก็ว่าได้ เขาทำการหันพวกมันเล็กน้อยเพื่อให้มันสามารถกระจายรสชาติแท้จริงออกมาได้ ตามด้วยโคลกสำหรับการปดเนื้อ เขาพยายามใช้แรงกายเท่าที่สามารถทำได้ในการปดเนื้อภายในโคลก

 

ก่อนจะทำการปรุงมันด้วยเกลือ ผริกไยดำ นวดให้เขากันกับเนื้อของหมูที่จะเอาออกมาทำ ตามด้วยไข่ไก่อีกหนึ่งฟอง เขาชอบแบบแปลกใหม่ ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้วก็หันไปเท่ขิงลงไปในหม้อของซุปที่กำลังเดือด เขาทำการเคี่ยวมันอีกเล็กน้อยก่อนจะทำการปิดฝาหม้อ

 

มาทางด้านของฝาหม้อที่กำลังต้มข้าว เขาเริ่มทำการคนให้เป็นระยะเพื่อไม่ให้ข้าวมันติดก้อนของหม้อแล้วไหม้เอา กลิ่นหอมของมันลอยออกมาอย่างชัดเจน การใช้เครื่องปรุงแบบมีประสิทธิภาพนับว่าหายากในยุคจีนโบราณ แถมยังเป็นโลกแฟนตาซีผสมกำลังภายในอีกด้วย

 

พอถึงเวลาได้ทีแล้วเขาทำการใส่น้ำซุปลงไปผสมกับโจ๊กที่เริ่มได้ที ตามด้วยเนื้อหมูปดที่ทำเอาไว้ก่อนหน้า อย่างไรก็ทำกินเองแค่สองคนไม่ต้อกังวลเรื่องของคนอื่นเท่าไร เวลาไหลผ่านไปจนกระทังน้ำซุปเกือบหมดหม้อแล้วลู่เหมายจึงยอมหยุดการทำอาหารมื้อแรกของตนเอง กลิ่นหอมเป็นอย่างมาก

 

เขาทำการตักใส่ถ้วยของตนเอง สีขาวทองของเนื้อโจ๊กที่แสดงออกมามันสุดยอดเป็นอย่างมาก ตามมาด้วยกลิ่นหอมตามธรรมชาติของมันเอง ทำการจัดแต่งอีกเล็กน้อยด้วยไข่ไก่ดิบ ขิง ผักชี และเครื่องในที่เตรียมเอาไว้แล้ว ทำออกมาสองถ้วยด้วยกัน ทุกอย่างเป้นไปตามแผลเลยก็ว่าได้

 

หลงหลง จ้องมองข้าวต้มตรงหน้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลเป็นอย่างมาก มันหอมและน่าทานจนเกินไป แต่ว่าพริบตาเดียวคุณหนูลู่เหมยเปิดการกินเป็นคนแรกด้วยการเป่ามันให้หายร้อนเสียงดัง ฟู ฟู สาวใช้อย่างนางเองก็สมควรเริ่มทานได้แล้วแม้ว่ามันจะไม่เหมาะสมก็ตาม

 

กลิ่นหอมที่ราวกับจะทำให้นางหลงใหลในอาหารตรงหน้า ไม่ต้องปรุงเพิ่มเต็มอะไรอีกต่อไปแล้ว อาหารตรงหน้าอาจบอกได้เลยว่าเป็นสุดยอดของอาหารเช้าแสนอร่อยหรือของคนป่วยที่กินไม่ได้เท่าไร คำแรกความหวานละมุนของเมล็ดข้าวสีทองที่ซึมออกมาจากการเคี่ยวเป็นเวลาพอสมควร

 

มันหลั่งไหลออกมาอย่างชัดเจน หวานละมุ่นแถมเนื้อของหมูเองก็อร่อยเป็นอย่างมาก มันแปลกมากที่เนื้อหมูปดไม่มีมันแม้แต่น้อย คุณหนูลู่เหมยทำการสับพวกมันละเอียดขนาดไหนกันแน่ เครื่องในที่ใส่มาเองก็ไม่คาวมาก แถมยังอร่อยเป็นกันเองอีกด้วย คำเดียวบ่งบอกถึงรสชาติแห่งสวรรค์

 

“ อร่อยมากเจ้าค่ะ บ่าวไม่เคยกินอาหารที่อร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย ”

“ ใช่ไหมละ อร่อยเนอะ ”

 

เสียงหวานที่ดังออกมาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า สำหรับคนทำอาหารอย่างเขาแล้วขอแค่คนกินอาหารบอกว่าอร่อยก็พอแล้วละ เพียงไม่นานอาหารก็หมดลงไป ลู่เหมยจัดไปเลย 3 ถ้วย แต่สำหรับหลงหลงต้องบอกว่าสุดยอดมากกว่า 5 ถ้วยจนหมดหม้อ กินเสียคุ้มค่าราคาความเหนื่อยเลย

 

พวกเราใช้เวลาที่เหลือสำหรับการทำความสะอาดภายในห้องครัวหลังจากการใช้งาน มู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อยกับความอิ่มของตนเอง สุดท้ายก็ต้องออกมาจากห้องหลังจากทานอาหารเที่ยงจบลงไป เหลืออีกหนึ่งมื้อ เนื่องมาจากตนเป็นแค่เด็กสาวไร้พรสวรรค์เท่านั้นเอง

 

จงโดนเมินจากความรักของบิดาและมารดา การทานอาหารแบบในนิยายทั่วไปจึงไม่มีเสียหน่อย แค่ได้ทานอาหารสำหรับคนใช้คนหนึ่งเท่านั้นเอง ลู่เหมยมองร่างกายของตนที่ขาดสารอาหารอย่างรุนแรงต้องได้รับการปรับปรุงอย่างรวดเร็ว ร่างของเด็กสาวที่กำลังล้มตัวลงนอนบนพื้นหญ้า

 

สัมผัสกับความเย็นสบายของลสายลมแห่งธรรมชาติ ก่อนจะค่อยๆหลับตาลงพร้อมกับทำการลูบท้องที่กินอิ่มเป็นครั้งแรก รสชาติของอาหารที่แสนอร่อย เพียงไม่นานก็นอนหลับไปทั้งแบบนั้นท่ามกลางธรรมชาติ การแข่งขันมันรุนแรงกว่าโลกปัจจุบันเสียอีก ถึงกับต้องเข่นฆ่าพี่น้องร่วมสายเลือดเลยก็ว่าได้

 

ทุกคนเป็นศัตรูเท่านั้นเอง ลู่เหมยตื่นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งเป็นตอนเกือบเย็นพอดี อาหารเอาเป็นของสดคงไม่เสียหายอย่างแน่นอน เขาทำการมองหากิ่งไม้พร้อมกับทำปลายแหลมออกมา ร่างบางราวกับซอมบี้กำลังจ้องมองไปยังปลาสดใหม่ตรงหน้า พวกมันจะกลายเป็นอาหารเย็นของเขายังไงละ

 

ก่อนจะเริ่มการออกล่าได้เตรียมใบไม้ที่มีขนาดใหญ่พอสมควรเอาไว้สำหรับการขนย้ายออกไปจากบ่อน้ำแล้ว เส้นผมสีดำสยายไปตามสายลมมาพร้อมกับรอยยิ้ม เสียงดัง ฉึก!! ฉึก!! ฉึก!! ดังออกมาอย่างต่อเนื่องพร้อมกับร่างไร้วิญญาณของปลาที่ตต้องตายตกลงไปด้วยน้ำมือของลู่เหมย

 

ภาพของเด็กสาววัย 12 หนาว ที่กำลังทำการจัดการปลาที่ออกล่ามาได้ถึง 10 ตัว นับว่าเป็นวันที่โชคดีมากวันหนึ่งเลย จนกระทังมีร่างบางของสองเด็กสาวดังออกมาด้วยชุดสีแดงเป็นเอกลักษณ์ แม้ว่าจะงดงามมากด้วยมารยาทแต่เนื้อในคงไม่แตกต่างจากกองขี้หมาสินะ เริ่มสงสารพวกผู้ชายแล้วสิ

 

“ พี่สาวตกต่ำถึงขนาดต้องออกมาล่าปลาเลี้ยงกินเลยหรือเจ้าค่ะ ”

“ อย่าได้พูดแบบนั้นกับพี่สามเลย นางแค่ไม่ได้รับความรักจากบิดาเท่านั้นเอง ”

 

เสียงของเด็กสาวที่คนที่กล่าวออกมาโดยแน่นที่คำว่า ความรักของบิดา ออกมาอย่างชัดเจน ราวกับการจงใจจะยั่วโมโห ลู่เหมยให้แสดงท่าทางน่ารังเกียจออกมา แต่ว่าภาพที่แสดงออกมามันไม่เป็นไปตามแผนของเด็กน้อยเบื้องหน้า นอกจากเขาจะไม่สนใจแล้วยังเก็บของเสร็จแล้วด้วย

 

“ ถ้าพวกเจ้ามาพูดแค่เนี่ยก็เชิญออกไปซะ มันเสียเวลาของข้า ”

“ เจ้า!!! กล้า ”

 

ไม่ตอบโต้แต่ทำการยักไหล่เล็กน้อยพร้อมกับเดินออกไป วันนี้เป็นอาหารที่เตรียมค้อนข้างง่ายสำหรับเขาเลย มาถึงภายในห้องครัวไม่ต้องกล่าววาจาขอยืมอุปกรณ์ เขาทำการถอนเกล็ดปลาออกมาจนหมดพร้อมกับเอาเครื่องในออกมากองทิ้งไว้ อย่างไรก็ไม่กินอยู่แล้ว

 

ข้าวเปล่าอีกสักหม้อหนึ่งก็นับว่าเพียงพอต่อความต้องการแล้ว หลงหลงทำการเฝ้าระวังอันตรายจากพวกสาวใช้ที่อาจจะพยายามผสมยาพิษเพื่อหวังสังหารคุณหนูลู่เหมย ประมาณ 20 นาที ที่ข้าวหุงสุกน่าทานเป็นอย่างมาก ส่งกลิ่นหอมลอยออกมาอย่างชัดเจน

 

“ คุณหนูลู่เหมยพร้อยแล้วเจ้าค่ะ ”

“ อืม พวกเราไปกันเถอะ หลงหลง ”

 

ร่างของเด็กสาวและสาวใช้เดินมาถึงบ้านไม่สิ กระท่อมเก่าๆหลังหนึ่งเสียมากกว่า มันไม่น่าจะอยู่ได้เลยให้ตายสิ เขาทำการก่อกองไฟเล็กน้อยโดยหากิ่งไม้มา 10 อันพร้อมกับเสียบปลาเอาไว้ ก่อนจะเอาไปย่างที่กองไฟตรงหน้า เขาทำการโรยเกลือและพริกไทยเล็กน้อยเป็นการปรุงแต่งรสชาติ

 

กลิ่นหอมของปลาย่างลอยออกมาเป็นธรรมดาที่ท้องน้อยๆของพวกเราจะร้องคำรามออกมาราวกับสัตว์ประหลาดเลย ถ้าได้ลองลิ้มลองรสชาติมันสักครั้งหนึ่งย่อมไม่มีทางลืม แต่ว่าเวลาแห่งความสุขมันจบลงเร็วไปหน่อยเท่านั้นเอง ร่างของชายวัยกลางคนที่ก้าวเดินออกมา

 

“ คุณหนูลู่เหมย นายท่านต้องการพบขอรับ ”

“ อืม รอไปก่อนข้ากำลังกินข้าวอยู่ ”

 

เสียงหวานของเด็กสาวที่กล่าวปฏิเสธทุกอย่าง เนื่องมาจากท้องน้อยๆของตนเองกำลังหิวเป็นอย่างมาก กินเพียงไม่นานก็ต้องเดินตามร่างของพ่อบ้านชราไปยังจวนหลักของตระกูลหยางแสนยิ่งใหญ่ เป็นตระกูลที่ครอบคันเสียจริงเลย ลู่เหมยเดินไปกินปลายย่างภายในมือของตนเองไป

 

เหลือ 2 ไม้ เนื่องมาจากหลงหลงยอมเสียสละปลาย่างให้กับเขาด้วยละ พวกเราเดินทางมาถึงกลางห้องรับประทานอาหาร การปรากฏตัวของลู่เหมยกลายเป็นจุดสนใจ กิริยามารยาทลืมหมดแล้ว ดนตรีเหรอเล่นไม่หรอกมั้ง ร่างของหญิงสาวที่งดงามแสดงสีหน้าเหนื่อยใจออกมาเล็กน้อย

 

“ เหมยเอ๋อร์ลูกมานั่งข้างมารดากับพี่สาวสิ ”

“ จ….เจ้าค่ะ ”

 

อยากกัดกินตัวเองให้เป็นใบ้เสียจริง!!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.089K ครั้ง

1,233 ความคิดเห็น

  1. #1082 Heart of darkness (@pream2046) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:16
    พริกไยดำคืออะไรเหรอมิงาเนะ หรือว่ามันคือเครื่องปรุงชนิดใหม่ของโลกนี้
    #1082
    2
    • #1082-1 Heart of darkness (@pream2046) (จากตอนที่ 3)
      16 ธันวาคม 2561 / 21:20
      ว่าแต่ไหนบอกว่าไม่หิวแน่ไง แล้ว-ภาพข้างล่างนี้มันอะไรกันนนน
      #1082-1
    • #1082-2 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      16 ธันวาคม 2561 / 22:04
      ช่ายยย ไม่หิวเสียหน่อยเจ้าคิดไปเอง
      #1082-2
  2. #993 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 21:05

    ดำเนินเรื่องไวมาก ๆ

    #993
    1
    • #993-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      23 กันยายน 2561 / 20:07
      ไวสิยังไม่แก้เลย
      #993-1
  3. #955 cutehell (@cutehell) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:00
    ย่อหน้านึงส่วนแรกสาวใช้คิด คุณหนูไปปล้นเงินจากหอดารา อยู่ๆตัดมาบอกนางเอกไม่ได้รับการต้อนรับเท่าไหร่เพราะรูปร่างและสีผิวแล้วใครไม่ต้อนรับ อ่านเรื่องนี้ต้องคิดเยอะๆสินะ บางประโยคประธานหาย บางทีกรรมหาย ดีนะกริยาไม่หาย แล้วมันควรจะบรรยายก่อนมั๊ยว่าสีผิวรูปร่างโดยทั่วไปเป็นยังไง นางเอกเป็นยังไง ทำไมคนอื่นจึงไม่ชอบอะไรแบบเนี่ย นี้ครั้งแรกบอกพี่น้องไม่ชอบเพราะสีผิวแทนน้ำผึ้งแบบปู่ แล้วปู่มันคือใครอะไรยังไงทำไมเอาไปเปรียบเทียบแล้วคนไม่ชอบ เดินเนื้อเรื่องแบบไม่ต่อเนื่อง เหมือนนึกอะไรได้ก็เขียนลงไปเลยอะ
    #955
    1
    • #955-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      13 สิงหาคม 2561 / 18:56
      ใช่แล้ว
      #955-1
  4. #709 0959742038 (@0959742038) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 09:44
    คำหล่นเยอะแต่พอเดาใด้
    #709
    1
    • #709-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      15 กรกฎาคม 2561 / 01:21
      เดาได้เนอะ อ่านเอาสบายๆ
      #709-1
  5. #274 นางฟ้าดาวตก (@paninnon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 08:02
    เนื้อเรื่องน่าติดตามมากค่ะ แต่งงตอนที่บอกว่ามีเส้นผมสีน้ำผึ้ง แต่พอถัดลงมาอีกย่อหน้าบอกว่า มีเส้นผมสีดำเงางาม เลยงงนิดๆ แล้วก็คำผิดคำตกหล่นเยอะมากบางที่อ่านไปก็สะดุดแล้วต้องกลับมาคิดว่าจะหมายถึงอะไร และสุดท้ายการบรรยายยังสามารถพัฒนาได้อีกค่ะ สู้ๆนะคะ
    #274
    2
    • #274-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      30 เมษายน 2561 / 19:30
      แต่งแนวนี่เรื่องแรกเลย ไม่รู้ว่าจะบรรยายแบบไหนถึงจะดีนะครับ ขออภัย
      #274-1
  6. #263 Poom Raweewan (@poompooi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 22:15
    มีคำผิดบ้าง แล้วเราว่าสาวใช้น่าจะเงียบๆกว่านี้นะ รึอาจจะเป็นคาแรคเตอร์ที่ไรท์วางก็ได้ แต่แบบน่าจะไม่เอ่ยปากถามเจ้านายอะไรอย่างนี้ยกเว้นเจ้านายจะแสดงออกว่าสงสัย รึต้องการคำปรึกษา คหสต.นะ แต่เราก็เป็นกำลังใจให้ค่ะ สนุกดี
    #263
    1
    • #263-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      30 เมษายน 2561 / 19:26
      จะพยายามครับ
      #263-1
  7. #171 4179 (@04179) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 13:37
    ติดตามค่า
    #171
    1
    • #171-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      16 เมษายน 2561 / 19:24
      ขอบคุณครับ
      #171-1
  8. #43 top (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 10:54
    555 เอาลูกเสีอมาทีเดียว 3 ตัว จวนจะไม่แตกเหรอ
    #43
    1
    • #43-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      14 มีนาคม 2561 / 22:41
      ระดับเธอแล้วละ
      #43-1
  9. #30 CH3521 (@CH3521) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:27
    เนื้อเรื่องดีนะคะ เราชอบ
    แต่คำผิด หรือ คำหล่น เยอะไปหน่อยค่ะ
    ขอบคุณค่ะ
    #30
    1
  10. #7 amporn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 10:42
    ขอบคุณค่ะ
    #7
    1
    • #7-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 3)
      3 มีนาคม 2561 / 22:38
      ขอบคุณเช่นกัน
      #7-1