ตอนที่ 2 : เต๋าแรก RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1094 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

ดวงวิญญาณน้อยที่น่าสงสารโดนส่งลอยทะลุมิติและเวลามายังร่างกายของใครสักคนหนึ่ง ความรู้สึกอึดอัดเป็นอย่างมากราวกับว่าร่างกายของเขาจะระเบิดออกมาเสียอย่างนั้น ราวกับว่าเขากำลังจะตายอีกรอบความร้อนที่สัมผัสได้จากภายใน มาพร้อมกับความเย็นสบายจากอะไรสักอย่าง

 

“ คุณหนูอดทนหน่อยนะเจ้าคะ บ่าวจะดูแลคุณหนูเอง ”

 

เสียงหวานของใครบางคนที่กล่าวออกมาพร้อมกับเริ่มทำการเช็ดไปตามร่างกายของเขา ช่วยบรรเทาความร้อนและทรมารลงได้บาง ตามด้วยรสชาติความขมแบบชิบจนอยากจะสลบไปอีกรอบหนึ่งที่ไหลผ่านลำคอไป แย่เสียงยิ่งกว่าอาหารที่เขาทำพลาดเสียอีก ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเป็นอย่างมาก

 

เวลาไหลผ่านไปเหมือนกับมีก้อนกลมๆภายในร่างกาย สามลูกด้วยกัน ความร้อนมาจากพวกมันหรือเปล่า เขาไม่อาจทราบได้แม้แต่แรงที่จะลืมตาเองก็ยังไม่ ความเจ็บปวดราวกับโดนแมลงมากมายชอนไชไปตามร่างกายของเขา เจ็บปวดมากราวกับว่าโดนกัดกินจากภายในร่างเสียอย่างนั้น

 

“ คุณหนูลู่เหมย อดทนหน่อยเจ้าค่ะ ”

 

เสียงของใครบางคนที่กล่าวออกมา มันดังก้อนภายในหัวของเขาเวลาไหลผ่านไป ตามร่างกายทำการขับของเหลวสีดำออกมาทางผิวหนัง แม้ว่าจะไม่แรงก็ตามแต่ว่าเขายังสามารถสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากปลายนิ้วมือของอีกฝ่ายได้ ได้แต่ยอมปล่อยให้ตัวเองนอนเป็นผักปลา

 

[ ระบบเริ่มทำงาน สนับสนุนเส้นทางแห่งเชฟ ]

 

เสียงของอะไรบางอย่างที่ดังออกมาภายในหัวของเขา ผ่านไป 3 วัน ที่ร่างกายต้องได้รับความทรมารอย่างแสนสาหัสจากการดื่มยาเพื่อขับพิษภายในร่างกายออกมาพร้อมกับการโดนฝังเข็มไปตามจุดชีพจรทั่วร่างกายทั้งหมด 54 จุด คนที่ทำเป็นหญิงสาวแถมยังมากไปด้วยฝีมือ

 

เช้าวันที่ 4 นัยน์ตาคู่งามลืมขึ้นมามองไปยังเพดานของห้องที่ไม่คุ้ยเคยแต่กับคุ้นเคยอย่างหน้าแปลกประหลาด ความทรงจำเองก็สับสนเป็นอย่างมาก เจ็บคอไปหมด แสบคอ อยากจะกินน้ำ ไม่มีใครอยู่เลยหรือไง แสบท้องด้วยความหิว เสียงร้องดังออกมาอย่างชัดเจน หิวข้าวมาก เขาต้องการข้าวและน้ำ!?

 

เพล้ง!? เสียงของอะไรบางอย่างที่แตกออกมาพร้อมกับน้ำเปล่า เขาหันไปมองร่างของหญิงสาวตรงหน้า ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความปิติยินดีเป็นอย่างมาก ก่อนจะรีบวิ่งเขามาสำรวจร่างกายของเขาอย่างละเอียด แต่ด้วยความที่คอมันแห้งราวกับทะเลทราบซาฮาร่า

 

“ น….น้ำ ขอน้ำ ”

“ เจ้าค่ะ บ่าวจะไปเอามาให้เดียวนี้พร้อมกับข้าวต้ม ”

 

เสียงของอีกฝ่ายที่กล่าวออกมาพร้อมกับทำการทะยานร่างหายไปอย่างรวดเร็ว ทำเอาเขาเป็นใบ้กินไปชั่วระยะเวลาหนึ่งเลย ก่อนจะลองมองสำรวจร่างกายของตนเอง พบว่าหน้าอกมันมาจากไหน มีหมอแปลกที่ไหนแอบมาทำการตัดแปลงเสริมหน้าอกตนระหว่างที่นอนรักษาหรือเปล่า!?

 

มับ!! นุ่ม

 

มือเรียวบางของหญิงสาวเหรอ!? เขาไม่ช้าทำการเอื้อมมือต่ำลงไปสัมผัสกับน้องชายแต่ไม่มี พบแต่น้องสาวที่เบะบางแทน ราวกับว่าโลกต้องพังทลายลงไปเสียอย่างนั้น ก่อนที่ร่างของหญิงสาวคนเดิมจะก้าวเดินมาพร้อมกับน้ำและข้าวต้มที่ส่งกลิ่นหอมออกมา น่าอร่อยพอสมควรเลยแต่ว่า

 

“ คุณหนูลู่เหมย น้ำและข้าวต้มเจ้าค่ะ เดียวบ่าวจะป้อนเอง ”

“ ออืม ฝากด้วย ”

 

เหนื่อยชิบ!? แค่พูดออกมาไม่กี่คำเองนะ ความหงุดหงิดที่แสดงออกมาผ่านทางนัยน์ตาคู่งามของเขา รสชาติแรกที่ได้รับเป็นนความจืดปนเค็มของข้าวต้มตรงหน้าและเศษหมูอีกเล็กน้อย เลวร้ายมากรสชาติแถมไม่อยากจะกลืนลงท้องเลย ถ้าไม่ติดว่าร่างกายของเขาต้องการสารอาหาร

 

“ เดียวจะไปตามท่านหมอมาดูอาการของคุณหนูเจ้าค่ะ ”

“ อืม ”

 

ไม่อยากจะแสดงท่าทางผิดปกติออกมาแม้แต่น้อย กระจกตรงหน้าฉายภาพของเด็กสาววัย 12 หนาวออกมา ใบหน้าซูบผมมาพร้อมกับร่างกายที่ไม่แตกต่างจากหนักที่ห่อหุ้มกระดูกแม้แต่น้อย สารอาหาร!? เป็นสิ่งแรกที่จะต้องตามหาให้ได้เสียก่อน เวลาที่เราคิดหรือสิ้นหวังสวรรค์จะประทานพรมา

 

[ ภารกิจบังคับ ฟื้นฟูร่างกายของคุณหนูหยาง มู่เหมย ]

 

เสียงของหญิงสาวที่ดังออกมาภายในหัวมาพร้อมกับหน้าจอโป่งแสง ก่อนที่ร่างของชายชราจะก้าวเดินเข้ามาภายในห้องของเขา จะบอกว่าห้องก็ห้องมันก็ดูดีเกินไปหน่อย มันกันความหนาวได้หรือเปล่าเขาก็ไม่อาจทราบได้เช่นกัน หมอชราก้าวเดินเข้ามาจับชีพจร เพื่อตรวจสอบด้วยลมปราณของตนเอง

 

“ น่าแปลกที่คุณหนูเหมย หายจากโรคร้ายแถมยังกลับมาแข็งแรงดี ”

 

แข็งแรง!? สายตาของท่านมันมองไปตรงไหนกัน แค่สายลมหนาวเขาก็จะต้องตายแล้วละมั้ง หมอชราทำการจดรายชื่อสมุนไพรก่อนจะบอกว่าจะเตรียมยาสำหรับการฟื้นฟูร่างกายให้กับคุณหนูเหมย จะว่าไปเขามองเห็นไม่ค่อยชัดเท่าไร เหมือนคนสายตาสั้นเลย

 

“ คุณหนูได้โปรดนอนพักผ่อนก่อนเจ้าค่ะ เดียวบ่าวจะเตรียมอาหารเย็นให้เอง ”

 

เขาทำการพยักหน้าเป็นคำตอน ปัจจุบันไม่ทราบเลยว่าตนเองพบเจอกับชะตากรรมแบบไหนกันแน่ เป้าหมายแรกของเขาเป็นการฟื้นฟูร่างกายของตนเอง เพื่อจะออกค้นหาข้อมูลของโลกปัจจุบัน ที่ดูราวกับจีนโบราณหวังว่าจะไม่มีเรื่องน่าปวดหัวเข้ามาวุ่นวายภายในชีวิตของเขาเป็นพอ

 

ผ่านไป 2 อาทิตย์

 

ร่างบางของเด็กสาวผมดำยาวสวยที่กำลังนั่งมองไปยังบ่อน้ำตรงหน้า จากคำบอกเล่าของหลงหลงสาวใช้คนสนิทเพียงหนึ่งเดียวที่ยังอยู่ข้างกายเขา บอกว่าตนจมน้ำก่อนจะหมดสติไปหลายวัน บิดา มารดาไม่สนใจใยดีแถมยังเมินอย่างสมบูรณ์ราวกับสาวใช้คนหนึ่งภายในจวนตระกูลหยาง

 

“ ดูเหมือนว่าท่านพี่สามจะยังไม่ตายอีกนะเจ้าคะ ”

“ จริงด้วยพี่สาม น้องไม่คิดว่าคนที่ไร้พลังแบบนางจะรอดมาได้ ”

 

เสียงเล็กแหลมของเด็กสาวอีกสองคนที่กล่าวออกมา พวกนางต่างเป็นน้องสาวของเขา ไม่สิของร่างกายนี้เสียมากกว่า อีกฝ่ายเป็นแค่เด็กสาววัย 12 – 11 หนาว แม้ว่าจะอายุเกือบเท่ากันแต่เขาเกิดก่อน แถมยังโดนเมินมาตลอดเวลาที่เหลือด้วย ไม่ว่าจะจากใครก็ตาม

 

ร่างกายปัจจุบันยังคงอ่อนแอมากจนเกินไป เขาจะต้องพยายามฟื้นฟูร่างกายของตนเองเสียก่อนจะหาเรื่องใส่หัวของตน ลู่เหมยเลือกที่จะมองข้าวพี่น้องของตัวเองเป็นการตอบโต้อีกฝ่าย ราวกับว่าโรงละครได้เปิดฉากออกมา นักแสดงพร้อม ขาดแต่บทละครเท่านั้นที่จะทำให้มันสมบูรณ์แบบ

 

“ กล้าเมินกันหรือ เป็นแค่เศษสวะของตระกูลหยางแท้ๆ ”

“ ใช่ แก่มันตัวอับโชคทำไหมละ ทำไหมไม่ยอมตายไปเสีย ”

 

เสียงเล็กแหลมที่ดังออกมา มันเข้าหูซ้ายทะลุหูขาวไปเรียบร้อยแล้ว ต่อให้อีกฝ่ายกล่าววาจาไร้สาระออกมามากเพียงใด ก็มิอาจทำให้เขาหันมาสนใจได้อย่างแน่นอน แม้ว่าจะผ่านมาเป็นเวลานานแล้วแต่ร่างกายยังคงผอมแห้งราวกับโครงกระดูกเดินได้ กลายเป็นที่น่ารังเกียจของกลุ่มสาวใช้

 

พวกนางต่างหยิบเอาหัวข้อเรื่องของเขาไปคุยกันจนสนุกปาก ถ้าแข็งแกร่งและมีกำลังมากเพียงพอ ย่อมไม่โดนหลอกใช้งานหรือโดนกดขี่อย่างน่าอัปยศ!! ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อยตนมีอะไรที่อีกฝ่ายต้องอิจฉาบางละ ร่างกายผอมแห้งแรงน้อย แค่โดนลมพัดเล็กน้อยก็ลอยแล้วมั้ง

 

“ เป็นแค่เศษสวะแท้ๆกล้าเมินข้าหรือ!?

“ อย่านะ น้องห้า ถ้าพ่อบ้านรู้เข้าพวกเราได้โดนลงโทษแน่ ”

 

เสียงของเด็กสาวอีกคนที่พอมีหัวสมองกล่าวออกมาพร้อมกับทำการห้ามน้องห้าของตนเองที่เตรียมจะโจมตี ลู่เหมยด้วยลมปราณภายในร่างกาย ถ้าเกิดเป็นเรื่องใหญ่มันอาจจะส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของนาง ที่ในอนาคตจะต้องโดนกล่าวขวัญว่าเป็นหญิงงามเพียมพร้อมไปเสียทุกอย่าง สกุล มารยาท ดนตรี และความงาม

 

สองตัวปัญหาเดินจากไปแล้ว แต่ว่าร่างกายของตนเองมันอ่อนแอลงทุกครั้งที่พยายามจะฟื้นฟูด้วยสารอาหาร หรือ ว่ามันต้องการอย่างอื่นกันแน่ โลกที่เต็มไปด้วยเหล่าจอมยุทธ์ ความแข็งแกร่ง จะเป็นตัวกำหนดทุกอย่างไม่ว่าจะอะไรก็ตาม เงินทอง ชื่อเสียง และอำนาจ

 

“ นี่หลงหลง ข้าอยากจะลองฝึกฝนเต๋า ”

“ แต่คุณหนูเจ้าค่ะ มันอันตรายมากเกินไปถ้ารออีก ”

“ ข้าก็จะตายเสียเอง มีแต่ต้องลองเสี่ยงเท่านั้น หลงหลง เจ้าเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างข้า ”

 

เสียงของลู่เหมยที่กล่าวออกมา มันเต็มไปด้วยความจริงจังเป็นอย่างมาก สาวใช้เองก็มองออกว่าร่างกายของคุณหนูอ่อนแอลงไปทุกครั้งที่เวลาไหลผ่านไป ราวกับว่าพลังชีวิตที่ฟื้นกลับมาเป็นเปลวเทียนสุดท้ายก่อนที่จะดับหายไปตลอดกาล หลงหลงลังเลเล็กน้อยก่อนจะไปเตรียมของ

 

เพียงแค่หนึ่งก้านธูป หลงหลงก็กลับมาอุ้มคุณหนูของตนไปยังอางอาบน้ำ ว่างร่างของเด็กสาวที่เปลือยเปล่าลงไป ใบหน้าของลู่เหมยปรากฎรอยแดงจางๆออกมาที่สองแก้มของตนเอง แม้ว่าจะพยายามทำตัวให้ชินกับร่างกายของตนเองก็ตาม แต่ว่ามันไม่เป็นอย่างนั้นเสียด้วย

 

“ คุณหนูจะต้องอดทนต่อความเจ็บปวดนะเจ้าคะ ”

“ อืม ลงมือเลย ”

 

หลงหลงทำการหยอดเมล็ดยาสีเขียวมรกตลงไปภายในอางอาบน้ำ ความหนาวเย็นมากมายก็ไหลเข้ามาภายในร่างกายของลู่เหมยอย่างรวดเร็ว เหงื่อปรากฎออกมาบนใบหน้าของเขาพร้อมกับความเจ็บปวดราวกับว่ามีมีดสั้นมากรีดตามแขนและขาของเขา ทุกรูขุมขนเลยก็ว่าได้

 

เลือดไหลออกมา ถ้าร่างกายอ่อนผลของเมล็ดยาโอสถที่จะแสดงออกมามันจะกลายเป็นทำร้ายแทนที่จะส่งผลดีต่อการฝึกฝนเต๋า ลู่เหมยกำลังจะแพ้กับพิษของตนเอง แต่ว่าชั่วพริบตานั้นเองที่แผ่นหลังของเขาปรากฏอักขระโบราณออกมา มันทำการดูดซับพลังลมปราณในธรรมชาติ

 

ดูดกลืนมันเข้ามาเสริมสร้างร่างกายและฟื้นฟูเซลล์ภายในร่างกาย มากสุดแค่ 1 ส่วน 10 เท่านั้นเอง ผลของเมล็ดยาที่ใส่ลงไปมันก็หมดซึ่งพลังกลายเป็นแค่กากของยาเท่านั้นเอง หลงหลง แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมาก่อนจะเก็บซ้อนมันเอาไว้ภายใต้ใบหน้าแสนเฉยชาของนาง

 

“ คุณหนูลู่เหมย เป็นอย่างไรบางเจ้าคะ ”

“ รู้สึกดีมาก ถ้าได้แบบนี้อีกข้าจะต้องหายแน่นอน!!

 

รอยยิ้มปรากฏออกมาบนใบหน้าของเด็กสาว เขาได้ทำการเปิดเต๋าแรกของตนเอง คือ ระดับศิษย์ ขั้น 1 แม้ว่ามันจะดูอ่อนแอกว่าพวกคนรับใช้ก็ตาม แต่ว่าสำหรับคนใกล้ตายแล้วราวกับได้กลายเป็นพญาวิหคอมตะเลยก็ว่าได้ การฝึกฝนของวันจบลงไป ต่อมาเป็นเป้าหมายแรกเลย

 

“ หลงหลง ข้าสามารถใช้งานห้องครัวได้หรือไม่ ”

“ แน่นอนเจ้าค่ะ ”

“ ดี ไปกันเลย ”

 

เสียงของเด็กสาวที่กล่าวออกมาพร้อมกับก้าวเดินตามแผ่นหลังของหลงหลงไปยังห้องครัว กองทัพยังต้องเดินทางด้วยท้องแล้วเหตุใดเขาจะไม่คิดเติมพลังของตนละ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.094K ครั้ง

1,233 ความคิดเห็น

  1. #1127 245380 (@245380) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 20:58
    มีระบบด้วยเหรอ!อ่านคั้งก่อนน่าจะไม่มีน่ะ!หรือว่ามี!เอะ!หรือว่ามี!โอ้ยงงงงงงงงงง
    #1127
    2
    • #1127-1 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      14 มกราคม 2562 / 00:57
      แบบเก่าไม่มีครับ อันนี้เอามาเพิ่มเป็นสิสันของชีวิตนาง
      #1127-1
    • #1127-2 yut001 (@yut001) (จากตอนที่ 2)
      14 พฤษภาคม 2562 / 08:31
      แบบเก่าก็ดีอยู่แล้ว ลาละกัน
      #1127-2
  2. #1081 Heart of darkness (@pream2046) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:14
    ค่มาคอมเม้นต์แสดงตัวตนว่าเราอ่านจบด้วยความเร็วแสงแล้ว
    #1081
    1
  3. #954 cutehell (@cutehell) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 12:42
    บทตอนขายเครื่องประดับมันน่าจะมีการเจรจานะ นี่เหมือนนักเลงมาบังคับขายของ ไม่ได้มีวาทศิลย์เลยอะ ยังไม่เชคราคาอะไรเลย มองท่าทางพอเขาเสนอราคามาก็โวยวายไว้ก่อน ถ้าเป็นหอประมูลมีชื่อจริงคงโดนโยนออกไปแล้วมั้ง
    #954
    1
    • #954-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      13 สิงหาคม 2561 / 18:56
      ครับผม
      #954-1
  4. #953 cutehell (@cutehell) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 12:35
    เปิดมาย่อหน้าแรกๆก็งงแล้วอะ นอนกลิ้งๆมองอสูรมากมายตรงหน้า คือยังไง อสูรอะไร มาไง แล้วไม่บรรยายหน่อยหลอ โดดไปพูดถึงปู่ที่ไม่สนใจเฉย งงมาก อะไรคืออสูรมากมาย?
    #953
    1
    • #953-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      13 สิงหาคม 2561 / 18:56
      จะปรับปรุง
      #953-1
  5. #772 orange-candy (@orange-candy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 20:13
    พล็อตเรื่องน่าสนุกนะ ปรับคำผิดกับเรียบเรียงสำนวนอีกหน่อยก็จะดีมากขึ้นค่ะ สู้ๆนะ
    #772
    1
    • #772-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      20 กรกฎาคม 2561 / 00:14
      ขอบคุณครับผม
      #772-1
  6. #733 ปากกาขมขื่น (@asdf-fdsa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 01:49
    พึ่งมาเจอนิยายเรื่องนี้ น่าติดตามมากกก
    เนื้อหาอาจจะมีงงๆบ้าง แต่เชื่อว่าถ้าได้กลับมารีไรท์แก้คำผิดแล้วเรียบเรียงรูปคำต่างๆให้สละสลวยขึ้น เราเชื่อว่าเรื่องนี้จะมีความน่าติดตามเพิ่มขึ้นอีกเยอะแน่นอน
    แต่สำหรับเราคือเนื้อเรื่องสนุกมากๆแล้ว สู้ๆค่ะผู้แต่ง ^_^
    #733
    1
  7. #598 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 07:38
    เอ้าลูกก้อต้องเหมือนพ่อแม่จิ อิอิ
    #598
    1
    • #598-1 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      7 กรกฎาคม 2561 / 21:44
      แน่นอน ต้องถอดแบบมาจิ
      #598-1
  8. #541 namtankk (@namtankorrawan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 00:05
    แนะนำเรื่องการใช้คำนิดนึงนะคะ คำว่า’นี่,นี้’ เหมือนไรท์น่าจะงงรึป่าว ‘นี่’ มันใช้กับคำประมาณ นี่แหละ นี่เอง ที่นี่ ส่วน ‘นี้’ ใช้กับคำประมาณ ตอนนี้ ตลอดเวลานี้ ส่วน ‘เจ้าคะ,เจ้าค่ะ’ เจ้าคะ ใช้กับแบบ คุณหนูเจ้าคะ อย่าวิ่งสิเจ้าคะ ส่วน เจ้าค่ะ ใช้กับแบบ ไปกันเถอะเจ้าค่ะ ได้เลยเจ้าค่ะ ส่วนคำว่า’ละ’ เปลี่ยนไปใช้คำว่า ‘ล่ะ’ เราว่าน่าจะดีกว่านะคะ ยังไงก็สู้ๆนะคะ อย่าท้อน้า เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #541
    1
    • #541-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      24 มิถุนายน 2561 / 02:54
      ขอบคุณครับ สำหรับความรู้ทีจะเป็นประโยชน์ในการปรับแก้ไข ให้นิยายสนุกยิ่งขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว ขอบคุณจริงๆครับ
      #541-1
  9. #205 รินลดา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 22:07
    <p>เพิ่งได้เข้ามาอ่าน มันยังดูขัดๆข้ามไปข้ามมา เดินเรื่องไปไวเกินไป เหมือนไรท์จะข้ามรายละเอียดต่างๆไป แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ พัฒนาต่อไป อย่าเพิ่งท้อนะคะ ดูจากเม้นที่ผ่านๆมา บางคนก็ช่วยแนะนำเยอะเลย ส่วนบางคนก็คอมเม้นซะแรงเชียว ก็อย่าใส่ใจเลยนะคะ เก็บไว้เป็นแรงผลักดันให้เราสู้ต่อค่ะ</p>
    #205
    1
  10. #194 Akatsuki Alice (@petchjeed) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 21:55
    ดูไม่ค่อยต่อกันเท่าไหรนะ ดูข้ามๆกระโดดไปกระโดดมาเลยทำให้อ่านเเล้วค่อนข้างจะงงมากถึงปานกลาง ภาษาก็กระชับอยู่แต่บรรยายค่อนข้างจะงงแบบอ่านตรงนี้อ้าว... ทำไมกลายเป็นอันนี้ดูข้ามไปข้ามมา เรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครก็ดูแบบไม่ชัดเจนเหมือนจะมีปมก็ไม่มีเหมือนจะไม่มีก็ยังมีปม หวังว่าจะพัฒนาการเขียนจากการอ่านcommentของหลายๆคนด้วย
    #194
    1
  11. #76 Satan (@1119700019320) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 17:15
    อ่า....การบรรยายดูขัดๆไปนิด เหมือนยังไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ เป็นกำลังใจให้พัฒนาฝีมือต่อไปค่ะ แนะนำการใช้ภาษาเพิ่มอีกนิด ภาษาเหมือนใช้กูเกิ้ลแปล
    #76
    1
    • #76-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      4 เมษายน 2561 / 20:15
      ขออภัย พึ่งลองแต่งนิยายแนวนี้ครั้งแรก
      #76-1
  12. #6 amporn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:05
    ขอบคุณค่ะ
    #6
    1
    • #6-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      2 มีนาคม 2561 / 02:44
      ขอบคุณครับ
      #6-1
  13. #5 catza lee (@miew1973) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 19:02
    ลูกอายุ12 พ่ออย่างน้อย น่าจะ ซัก 30 อันนี้แนะนำนะ แต่ ก็จะติดตามนะ
    #5
    1
    • #5-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      2 มีนาคม 2561 / 02:44
      ท่านจะต้องตกตะลึง
      #5-1
  14. #3 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 18:25
    สรุปพ่อรักหรือไม่รักหว่า555
    #3
    1
    • #3-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 2)
      2 มีนาคม 2561 / 02:43
      ไม่บอกครับ อิอิ
      #3-1