ตอนที่ 15 : ฟักตัวออกมาแล้ว!! RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 940 ครั้ง
    16 ม.ค. 62

ร่างบางของเด็กสาวที่กำลังโดนจ้องมองด้วยสายตาโกรธแค้นของฮูหยินรองแห่งจวน โดยมีลู่เหมยที่กำลังนั่งมึนงงอยู่ภายในห้องรับแขกของจวน ใบหน้าแสดงถึงความสับสนปนความสงสัยที่ตัวเองโดนลากมานั่งอยู่ แถมบรรยากาศภายในห้องเองก็ดูน่าอึดอัดเป็นอย่างมากสำหรับนาง

 

“ ดูสิ นางเป็นพี่สาวแต่คิดจะฆ่าน้องสาวแท้ๆของตนภายในจวน การกระทำเช่นนั้น ไม่อาจมองข้ามได้ท่านพี่ ได้โปรดมอบความเป็นธรรมให้กับลูกห้าด้วยเจ้าค่ะ ”

 

เสียงหวานของฮูหยินรองที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความโกรธ แถมยังแสดงท่าทีไม่ยินยอมออกมาอย่างชัดเจน แตกต่างจากลู่เหมยที่กำลังจ้องมองอาหารตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกาย มันหอมหวานราวกับกำลังหลอกล่อนางให้เข้าลงไปกัด ลงไปกิน อาหารตรงหน้า ทรมารยิ่งนัก!!

 

“ เสี่ยวเหมย เจ้าทำแบบนั้นจริงหรือ ”

“ เจ้าค่ะ ก็น้องห้าต้องการประลองกับลูกเอง แถมน้องห้ายังเป็นอัจฉริยะเต๋าขั้นสาม แตกต่างจากลูกที่เป็นเต๋าขั้นสอง เพราะ แบบนั้นการอ้อมมือจึงเป็นเรื่องไร้สาระ!? แต่ลูกเองก็ไม่คิดว่าน้องห้าจะเบาะบางราวกับดอกไม้แบบนั้น ลูกเสียใจจริงๆเจ้าค่ะท่านพ่อ ”

 

แน่นอนว่าใบหน้าที่กล่าวออกมามันไร้ซึ่งความสำนึกผิด!! แถมสายตายังจ้องมองไปยังอาหารตรงหน้าโดยไม่คิดจะสนใจน้องสาวของตนแม้แต่น้อย เกิดเป็นอิสตรีการตบตีกันเป็นเรื่องธรรมชาติ แถมไม่ต้องมากังวลด้วยว่าอีกฝ่ายจะเอาเรื่องนางแบบจริงจังเสียหน่อย เท้านั้นไร้นัยน์ตา เท่ากับว่านางหาได้มีความผิดไม่!!

 

ใบหน้าของฮูหยินรองต้องกระตุกราวกับโดนตบหน้าโดยเด็กสาวที่อายุเพียง 12 หนาว แน่นอนว่าการที่เต๋าขั้นสองจะสามารถต่อกรกับเต๋าขั้นที่สามได้นั้น มันก็เหมือนกับเรื่องราวไร้สาระอย่างแท้จริง!! แต่ว่ากฎทุกอย่างก็โดนทำลายไปเรียบร้อยแล้ว โดยเด็กสาวที่ทำท่าทางราวกับต้องการจะนอนหลับเบื้องหน้า

 

ซือเหมย อมยิ้มออกมาเล็กน้อยกับท่าทางของน้องสาวคนงามของตนที่กำลังจะนอนหลับแล้วโดยไม่สนเลยว่าตนเองอาจจะรับโทษ แน่นอนว่าถ้ามันกลายเป็นการประลองแบบจอมยุทธ์ การเอาผิดกับลู่เหมยจะเป็นเพียงแค่การหักหน้าของตนเองว่า น้องห้าเป็นยิ่งกว่าเศษสวะของตระกูลหยางอย่างแน่แท้

 

พลังลมปราณของฮูหยินรองที่ราวกับจะเล่นงานลู่เหมยให้ตายตกลงไป แต่ว่ามารดาคนงามของนางมีหรือจะยอมให้ลูกสาวตัวน้อยต้องมาทรมารอีก บรรยากาศภายในห้องกลายเป็นสงครามอย่างแท้จริง!! เพียงไม่นานซือเหมยก็เขาโอบกอดลู่เหมยพร้อมกับออกแรงดึงร่างบางออกมาจากเขตอันตราย

 

“ พี่สาวซือ หนักหัวเจ้าค่ะ ”

 

เสียงหวานที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย แต่ที่แน่แท้จะเป็นความหนักหน่วงบนหัวของนางที่จะต้องแบกรับหน้าอกของพี่สาว คอของนางจะหักหรือเปล่าเนี่ย เพียงไม่นานเหตุการณ์ภายในบ้านก็กลับมาเป็นปกติเนื่องมาจาก นางไม่ได้ทำความผิดร้ายแรงเสียเท่าไร แค่สอนมารยาทเล็กน้อยเอง

 

น้องห้าควรจะขอบคุณนางด้วยน้ำตานองหน้าสิถึงจะถูกต้อง!! ลู่เหมยโดนลงโทษเล็กน้อยเป็นการกักบริเวณให้แต่ภายในห้อง ก็ได้เสมอ นางแค่ล้มตัวลงไปนอนกลิ้งบนเตียงอย่างเกียจคร้านก็เพียงพอแล้ว จำนวนฟองไข่ตรงหน้ามันช่างสวยงามเป็นอย่างมาก ระหว่างนี้ขอนอนพักเสียหน่อยเถอะ

 

ลู่เหมยโดนทำโทษด้วยการกักบริเวณภายในห้องของตนเป็นเวลานานถึง 2 เดือน โดยสั่งห้ามออกไปด้านนอกแบบจริงจัง ลู่เหมยก็ทำหน้าที่ของบุตรีที่ยอดเยี่ยมด้วยการนอนเล่นภายในห้องของตนเอง ราวกับลูกหมาน้อย เพียงไม่นานเวลาก็ไหลผ่านไปถึง 2 เดือนในชั่วพริบตาเดียว แต่สำหรับเหล่าจอมยุทธ์แล้วมันแปปเดียว

 

ภาพของเด็กสาวที่กำลังนอนบิดขี้เกียจบนหญ้าสีเขียวภายในจวนโดยมีกองไข่ 12 ฟอง ที่กำลังรอฟักตัวออกมาอย่างแท้จริง ตลอดเวลาที่ผ่านมามันดูดกลืนลมปราณจากธรรมชาติและภายในร่างกายของนางเป็นอาหารมาตลอด 2 เดือน มันสร้างภาระต่อร่างกายของนางเป็นอย่างมาก

 

เรียกว่าแทบจะนอนกลายเป็นคนพิการอีกรอบภายในเรือนของตนเลยก็ว่าได้ เพียงไม่นานเสียงของเปลือกไข่ที่ดังออกมาอย่างชัดเจน ตัวแรกของสัตว์ร้ายผิวสีขาวที่ปรากฏออกมาพร้อมกับเสียงแหลมคมที่ดังออกมาอย่างชัดเจน ตัวแรกที่เกิดมาจากพี่น้องทั้งหมด 12 ตัว เป็นไดโนเสาร์ที่โลกเก่าของนางนั้นเอง

 

“ ว้าว เป็นเจ้าแสบที่น่ารักจริงๆนั้นแหละ ”

 

เสียงหวานของลู่เหมยที่กล่าวออกมาพร้อมกับอุ้มร่างของเจ้าแสบตัวเองออกมา แกะเอาเปลือกไข่ตามร่างกายของมันออกไปอย่างอ่อนโยน สำหรับพวกมันยามแรกที่เกิดออกมาภายในโลกสัมผัสของลมปราณและใบหน้าของคนที่เห็นเป็นครั้งหลังจากลืมตามองดูโลกภายนอกจะกลายเป็นแม่ของพวกมัน

 

ก๊าส!!!

 

เสียงคำรามที่ดังออกมาก่อนที่เด็กสาวจะยอมปล่อยให้มันออกกำลังขาของตนเอง เพียงไม่นานพวกมันทุกคนก็ออกมามองโลกภายนอก ความสามารถที่ติดตัวมาแต่เดิมของสัตว์ร้ายยังคงมีสัญชาตญาณที่แสนร้ายกาจ สายตาจับจ้องไปยังแม่ของพวกมัน ลู่เหมยทำการวาดมือไปบนอากาศก่อนจะปรากฏร่างของกวานตัวผู้

 

กวางสามเขาตัวผู้ที่สูงใหญ่ปรากฏออกมา พวกมันที่เกิดออกมาก็ต้องกินเพื่อเร่งการเจริญเติบโตของร่างกายตนเอง!! ภายในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายสิ่งเดียวที่จะสามารถช่วยเหลือพวกมันได้คงเป็นการเติบโตให้เร็วมากที่สุด!! เสียงของคมเขี้ยวที่กัดกระชากลงไปบนร่างของกวางตัวผู้ตรงหน้า

 

แน่นอนว่าสามแสบเองก็เติบโตมาพร้อมกับร่างกายของนางเลย พวกมันมีขนาดตัวมากพอๆกับสุนัขที่เติบโตแบบเต็มที่เลยก็ว่าได้ พวกมันองอาจและหยิ่งไปด้วยศักดิ์ศรีของตนเอง!! พวกมันสามารถเรียกรอยยิ้มออกมาจากใบหน้าของนางได้เสมอ ลู่เหมยเล่นกับไป๋ฉินและไป๋หลินตัวน้อยที่ชอบการละเล่น

 

เพียงไม่นานอย่างที่คิด ร่างของกวานตรงหน้าก็ไม่หลงเหลืออะไรเลยแม้แต่เส้นขน!! พวกสิบสองแสบจะกินเก่งเกินไปแล้ว!! พวกมันหันมามองคุณแม่ของตนด้วยสายตาแบ้วๆของพวกมัน ทำเอานางต้องใจอ่อนยอมเรียกเอากวางป่าสามเขาเพศเมียออกมาอีกหนึ่งตัวพวกมันถึงจะกินอิ่ม!!!

 

พระเจ้า พวกเจ้าจะกินเยอะจนเกินไปแล้ว แบบนั้นนางคงเลี้ยงพวกมันไม่ไหวหรอกนะ แถมยังเป็นช่วงวัยทารกอีกด้วยต้องการอาหารเป็นจำนวนมากในการเจริญเติบโต ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อยกับตนเองก่อนจะลูบไปตามผิวบนร่างกายของพวกมัน สิบสองตัวที่เกิดมาบนโลกที่แตกต่าง

 

“ พวกแกเองก็เหมือนกับข้าสินะ เกิดมาบนโลกใบนี้เหมือนกัน ”

 

เสียงหวานของลู่เหมยที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความสุขเล็กน้อย หยอกล้อกับพวกมันเล่นด้วยท่าทางไร้เดียงสาแบบเด็กสาวทั่วไปโดยไม่ทราบเลยว่า ภายในจวนของท่านพ่อตนเองก็ยังมีพวกโรคจิตแอบมาเฝ้ามองร่างบางของเด็กสาวที่กำลังมีความสุขกับสัตว์เลี้ยงของตนเองอย่างพวกแสบตรงหน้า

 

“ พี่ใหญ่ท่านว่างถึงขนาดมาส่องบุตรีของขุนนางหยางเลยหรือ ”

“ พี่รองก็กล่าวเกินจริงไป พี่ใหญ่เป็นชายเหนือชายอย่างแท้จริง ”

“ พี่สาม ท่านว่าร้ายพี่ใหญ่แบบนั้นก็ดูจะโหดร้ายกับเขาเกินไป ”

 

“ ถ้าพวกเจ้าไม่อยากมีเวลาพักผ่อนที่ดี ข้าจะจัดหาตารางฝึกให้เอง ”

 

เสียงของชายหนุ่มที่เป็นถึงแม่ทัพของแคว้นกล่าวออกมาพร้อมกับบรรยากาศที่แสนเย็นเยือกปลดปล่อยออกมาอย่างชัดเจน ทำเอาพี่น้องตรงหน้าต้องยิ้มออกมาแห้งๆแทน พวกเขายังไม่ยากโดนจับโยนลงไปในกลางดงอสูรร้ายขั้น 7 หรอกนะ มันอันตรายเกินไปต่อให้เป็นพวกเขาก็ตาม!!

 

ร่างของเด็กสาวที่ยิ้มออกมาอย่างไร้เดียงสาราวกับมีแรงดึงดูดที่มากมายมหาศาลกับเขาเสียจริง กลับมาทางด้านของเด็กสาวที่กำลังนอนสบายอารมณ์อยู่ภายในสวนของตนเองก็ต้องหยุดลงไป ด้วยการปรากฏตัวของบรรดาสาวใช้ที่เข้ามาล้อมหน้าลอมหลังราวกับโดนสั่งให้มาเล่นงานตนเองเสียอย่างนั้น

 

“ จะดีเหรอที่พวกเราทำแบบนั้นกับคุณหนูลู่เหมย ”

“ เงินทองก็รับมาแล้วพวกเจ้ายังจะลังเลอีกหรือ ”

“ จริง แค่สั่งสอนเล็กน้อยยัยเด็กนี่ก็คงไม่กล้าเอาเรื่องพวกเราหรอก ”

“ เร็วเข้าถ้าพ่อบ้านมาเห็นพวกเรามีหวังโดนจับขายแน่ ”

 

เสียงของบรรดาสาวใช้ที่กล่าวออกมามันเต็มไปด้วยความกังวลปนความสุขจากเงินทองที่ได้รับมา แตกต่างจากลู่เหมยที่กำลังหาวออกมาด้วยความเกียจคร้าน สายตาจับจ้องไปยังพวกสิบสองแสบที่หายไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่ทราบ หน๊อยพวกเจ้ากล้าทิ้งเลยเหรอ!? แต่พริบตาต่อมานั้นเอง

 

เสียงคำรามของสัตว์ร้ายก็ดังออกมาพร้อมกับร่างของกิ้งก่าตัวน้อยจำนวนสิบสองตัวไม่ขาด ไม่เกิดก็บุกเข้าโจมตีกับศัตรูตรงหน้าที่หาญกล้าท้าทายแม่ของพวกมัน เสียงกรีดร้องของสาวใช้ตัวดีดังออกมาอย่างน่าสยดสยองเป็นอย่างมาก ร่างบางที่กำลังพยายามดิ้นพร้อมกับปัดร่างของพวกมันออกไป

 

แต่ว่ากรงเล็บแม้ว่าจะเป็นของสัตว์ร้ายแรงเกิดพวกมันก็ยังแหลมคมเป็นอย่างมาก แกะติดกับเนื้อหนังของนางจนเลือดสีแดงเริ่มไหลออกมา ไม่มีเหตุผลต้องปรานีกับอีกฝ่าย ปากน้อยๆของพวกมันกัดลงไปบนร่างของสาวใช้อย่างไร้ความปรานี เสียงร้องที่ดังออกมาราวกับสุกรโดนเชือด!!

 

ลู่เหมยเองก็ทำการสปลิงตัวออกมาแตะสกัดขาของสาวใช้อีกเหลือจนพวกนางต้องล้มลงไปนอนบนพื้นด้วยความเจ็บปวด จากลูกแกะตัวน้อยเป็นพญามังกรที่นอนหมอบมาเป็นเวลาสองเดือน ถ้าพวกนางเห็นว่าลู่เหมยเคยทำอะไรเอาไว้บางที่ราชวังของฮ่องเต้ ก็คงจะไม่กล้าท้าทายนางอย่างแน่นอน

 

เพียงไม่นานพ่อบ้านชราก็ก้าวเดินเข้ามาหาคุณหนูของตน ก่อนจะทราบถึงเรื่องราวจากปากของลู่เหมย สายตาของเขามันเต็มไปด้วยความเย็นชาก่อนจะสั่งบ่าวชายให้มาลางพวกนางออกไปให้พ้นสายตาของตน จับลงโทษพร้อมกับสั่งขายออกเป็นนางออกไปจากจวนเสีย

 

ทุกอย่างราวกับจบลงด้วยดี ไม่อยากจะเชื่อเลยว่านอนอยู่เฉยๆปัญหาภายในครอบครัวก็วิ่งมาหานางเสียอย่างนั้น ลู่เหมยถอนหายใจออกมาเล็กน้อย นางเป็นแค่เด็กสาวตัวน้อยวัย 12 หนาวเอง แค่คิดก็อยากจะตายละ เอาเวลาที่เหลือไปฝึกฝนตัวเองให้เก่งพอจะทะยานไปบนท้องฟ้าแบบในนิยายดีกว่า

 

ร้านอาหาร ที่ฮ่องเต้ประทานให้กับเด็กสาวกลายเป็นที่จับตามองของเหล่าขุนนางและยอดยุทธ์จากต่างแดนกว่าเมื่อไรกันแน่ ที่ประตูร้านจะเปิดอย่างเป็นทางการ!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 940 ครั้ง

1,233 ความคิดเห็น

  1. #1130 MIG18 (@MIG18) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 04:23
    กวานหรือกวาง? ว่าแต่เอาไปเก็บไว้ตอนไหนนิ
    #1130
    2
    • #1130-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 15)
      18 มกราคม 2562 / 00:24
      กวางครับ ก็สับสนเล็กน้อยแต่งตอนง่วง
      #1130-1
  2. #1129 แมวลอยน้ำ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 16:09

    อ่านแล้วมันหิวๆนะไรท์

    #1129
    1
    • #1129-1 มิงาเนะ (@hiphop464) (จากตอนที่ 15)
      17 มกราคม 2562 / 01:38
      ไม่มีเรื่องอาหารเสียหน่อย
      #1129-1
  3. #1002 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 22:01

    ขนมอะไรอ่ะ!

    #1002
    1
    • #1002-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 15)
      23 กันยายน 2561 / 20:09
      นั้นสิครับ
      #1002-1
  4. #809 ๏เต้าหู้ขาว๏ (@geeminikuper) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 13:52
    5555. ทำหารโชว์แน่เลย
    #809
    1
  5. #89 Krise_Kimz (@Krise_Kimz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 19:27
    เอิ่ม นางเอกนี่ยังเป็นคนอยุ่ไหม
    #89
    1
  6. #81 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 19:47
    สนุกดีค่ะ
    #81
    1
    • #81-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 15)
      4 เมษายน 2561 / 20:17
      ขอบคุณครับ
      #81-1
  7. #68 amporn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 19:03
    ขอบคุณค่ะ
    #68
    1
    • #68-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 15)
      3 เมษายน 2561 / 21:34
      ขอบคุณครับ
      #68-1
  8. #67 risuki666 (@risuki666) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 17:33
    ตายเพราะของกินซะงั้น 555
    #67
    1
    • #67-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 15)
      3 เมษายน 2561 / 21:32
      สมกับเป็นนางของผมครับ
      #67-1
  9. #66 tonrang (@tonrang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 16:07
    เหว่เล่อเอ้ย จะโดนวางยาก็เพราะขนมรึเปล่า
    แล้วให้สามแสบหาเนื้อน้าน จะโชวทำอาหารหรือไร
    #66
    1
    • #66-1 (@hiphop464) (จากตอนที่ 15)
      3 เมษายน 2561 / 21:32
      ไม่รู้สิน่าาาาาาาาาา
      #66-1