[PistilVerse] Love in a mist #RoadtripBN | BNyoung

ตอนที่ 2 : DAY 0

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    3 ม.ค. 63


**สำหรับนักอ่านท่านใดที่ไม่รู้จัก Pistil verse รบกวนอ่านบทแรก What is pistil verse? เพื่อความเข้าใจต่อเนื้อหามากขึ้นนะคะ**


DAY 0

_____________________________________


     สำหรับพิสทิล การที่มีดอกไม้ปรากฏขึ้นมาบนร่างกายมากกว่าหนึ่งชนิดนั้นเปรียบเสมือนตราบาป โดยอย่างยิ่งหากมันเกิดขึ้นจากผู้ที่ไม่ใช่คนรักล่ะ? จะถูกประณามขนาดไหนกันนะ? เรื่องแบบนี้ ไม่ต้องถามก็รู้ๆกันอยู่แล้ว ในอดีตกาลพิสทิลนั้นเปรียบเสมือนเครื่องประดับของเหล่าชนชั้นสูง แจกันดอกไม้แสนสวยงามที่มีชีวิต แน่นอนว่าแจกันใบไหนมีดอกไม้ที่หาใช่สัญลักษณ์ของเจ้าของนั้นย่อมเป็นแจกันที่มีตำหนิ ไม่ถูกกำจัดก็ไร้ค่าต่ำต้อย โชคดีที่ปัจจุบันพิสทิลได้รับความเท่าเทียมในฐานะมนุษย์ไม่เหมือนในอดีต แต่การที่หลายคนยังมีอคติกับพิสทิลที่มีดอกไม้หลายชนิดบนตัวก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

     "สรุปแล้วเราจะไปที่ไหนกันดี" ชายหนุ่มสามคนนั่งจับกลุ่มกันภายในห้องสมุดของมหาลัยกำลังหารือกันเรื่องทริปหลังเรียนจบ ช่วงนี้เป็นช่วงสัปดาห์ส่งงานสุดท้ายของเทอมนี้และนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายกำลังจะมีเวลาว่างสักระยะระหว่างการรอรับปริญญาของมหาลัย

     "ญี่ปุ่นมั้ย ฮ่องกง เซี่ยงไฮ้ เบสิก" ยองแจเสนอชื่อประเทศเพื่อนบ้านที่เป็นที่นิยมในการท่องเที่ยว ไม่ไกลและเดินทางสะดวก

     "ไม่เอาอ่ะ ปีที่แล้วเราเพิ่งไปกันเองนะ" แบมแบมคัดค้าน เรียนจบทั้งทีเขาอยากไปที่ไกลๆและไม่ซ้ำซ้อนบ้าง กลัวว่าพอเข้าทำงานแล้วจะไม่มีเวลาให้ไปเที่ยวพักผ่อนอย่างสบายใจแบบนี้นี่สิ

     "แต่ตอนนั้นแล้วจินยองไม่ได้ไปด้วยนี่นา" ว่าแล้วก็หันไปสะกิดเพื่อนที่ชื่อจินยองที่นั่งฟุบหน้ากับโต๊ะอยู่ข้างๆ "เนอะ จินยอง"

     "อื้ออ" จินยองครางตอบรับในลำคอแล้วใช้มือปัดคล้ายกับรำคาญ "เอ้า หลับไปแล้วหรอ"

     "ช่วยไม่ได้นะ ดูท่าแล้วคงยังไม่ได้นอนเลยนี่นา" วันนี้เป็นวันที่จินยองส่งงานชิ้นสุดท้าย หลังจากที่แก้วิทยานิพนธ์อย่างยาวนานจนในที่สุดก็ผ่าน บอกได้เลยว่าแทบตาย ต่างจากแบมแบมและยองแจที่ไม่มีภาระงานแล้วได้หยุดพักมาหลายวันด้วยความที่เรียนกันคนละคณะ

     ทั้งสามคนรู้จักกันจากการทำกิจกรรมร่วมกันบ่อยๆในสโมสรพิสทิลของมหาลัย ใช่ พวกเขาทั้งสามเป็นพิสทิล เป็นเรื่องปกติที่เกือบทุกสถาบันจะมีสโมสรหรือหน่วยงานของพิสทิลเพื่อคอยช่วยเหลือและให้คำปรึกษา พิสทิลเป็นมนุษย์ที่มีลักษณะพิเศษมีลวดลายคล้ายกิ่งไม้ปรากฏขึ้นบนหลัง หากพิสทิลมีเพศสัมพันธุ์กับมนุษย์ที่เป็นสเตเมนบนลายกิ่งไม้ของพวกเขาก็จะมีดอกไม้ที่เป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของสเตเมนผู้นั้นปรากฏขึ้น หากบนร่างกายของพิสทิลมีดอกไม้เกิดขึ้นมากเกินไป ร่างกายของพวกเขาจะเริ่มสร้างลายกิ่งไม้ลามตามตัวหากพวกเขาไม่สามารถทนการเปลี่ยนแปลงของร่างกายนั้นได้อาจจะทำให้ถึงแก่ชีวิต และหากมีลายกิ่งไม้และดอกไม้เกิดขึ้นบนตัวมากเกินไปจนไม่มีพื้นที่ผิวว่างอีกพวกเขาจะตาย ไม่เพียงแค่นั้น วัยเด็กของเหล่าพิสทิลในช่วงที่เริ่มมีลายเกิดขึ้นบนตัว มีเด็กหลายคนต้องตายเพราะไม่สามารถทนการเปลี่ยนแปลงของร่างกายได้เช่นกัน เพราะเหตุนี้จึงต้องมีสโมสรและหน่วยงานที่คอยช่วยเหลือคุมครองเหล่าพิสทิล

     "จริงสิ"

     "หะ"

     "ครั้งที่แล้วจินยองไม่ได้ไปงั้นครั้งนี้ก็ให้จินยองเลือกแล้วกัน" ว่าแล้วแบมแบมก็หันไปเขย่าตัวเพื่อนที่กำลังนอนอยู่ "นี่ จินยองงง ตื่นน"

     "อื้ออ มีอะไร" จินยองว่าพลางหงุดหงิดนิดๆ

     "เที่ยวรอบนี้ให้มึงเลือกแล้วกันนะ"

     "หะ เอางั้นหรอ"

     "อือ มึงเลือกไปเถอะ กูกับแบมไม่รู้จะไปเที่ยวไหนละ"

     "อ่า" จินยองที่ยังไม่ทันตื่นดีเงยหน้าขึ้นมองรอบๆอย่างงัวเงีย ตอนนี้สมองเขาโล่งมากคิดอะไรไม่ออกเลย อยู่ๆเพื่อนตัวดีก็บอกให้เลือกที่เที่ยวตอนนี้เขารู้สึกงงๆหน่อยๆ "กูไม่ได้อยากไปที่ไหนเป็นพิเศษเลยนะ พวกสถานที่ท่องเที่ยวก็ไม่ค่อยรู้จักด้วย"

     "เลือกประเทศมาเลย เดี๋ยวกูจัดทริปให้" ครอบครัวแบมแบมทำธุรกิจโรงแรม และเจ้าตัวก็ชื่นชอบการท่องเที่ยวเดินทางไปนู่นมานี่บ่อยๆ รู้จักที่ดีๆหลายที่เลยทีเดียว เรื่องจัดทริปเนี่ยไว้ใจเขาได้

     จินยองเท้าคางกับโต๊ะพลางคิดไปเรื่อยๆ พวกเขาไม่มีปัญหาเรื่องเงิน ระยะเวลาก็เช่นกันคงเที่ยวสักอาทิตย์สองอาทิตย์ ไปที่ไกลๆหน่อยดีมั้ยนะ "...อเมริกา"

     "หือ อเมริกาหรอ" 

     "ทำไมหรอ" จินยองถามออกไปเมื่อเห็นเพื่อนเขาสองคนทำท่าทางเหมือนแปลกใจที่เขาเลือกอเมริกา

     "เปล่าหรอก แค่นึกว่าจะเลือกพวกโซนยุโรป" นั่นสิ จริงๆตัวเขาเองยังแปลกใจเลยที่พูดว่าอเมริกาออกไป

     "อเมริกาก็ดีนะ" แบมแบมพูดขึ้นพลางคิด "งั้นเอาเป็นนิวยอร์กดีมั้ย แล้วก็แวะเที่ยวเมืองอื่นที่อยู่ใกล้ๆนิดหน่อย"

     "โอเคตามนั้น ฝากมึงจัดทริปทีนะ"

     "ไว้ใจได้เลย อยากไปที่ไหนเพิ่มก็บอกแล้วกัน แล้วก็เรื่องพาสปอร์ตกับวีซ่าเดี๋ยวกูจัดการให้เหมือนเดิม"

     "งั้นกูขอกลับไปนอนแล้วนะ อีกนิดกูจะตายละ" เขาอยากจะกลับห้องแล้วล้มตัวลงนอนหลังจากที่ผ่านช่วงเวลาหฤโหดจะเต็มแก่แล้ว

     "โอเคๆ ไปๆ แยกย้าย"



     _____________________________________


     หลังจากที่ให้สัญญาว่าจะเริ่มลงภายในปี2019 ทำได้จริงๆนะ! ลงวันที่ 31/12/2019 พอดี แหะๆ หวังว่าจะชอบนะคะ ขอบคุณทุกท่านที่เขามาอ่านค่ะ สำหรับตอนแรกนี้ออกจะสั้นไปสักหน่อย ต้องขออภัยจริงๆค่ะ

TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #4 Passpass (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 06:52

    เข้าใจฟีลส่งธีสิส อุแง้~~~

    #4
    0
  2. #1 aritnaP_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2563 / 11:23
    น่าติดตามค่า รอนะค๊า;-;
    #1
    2
    • #1-1 WaterRice(จากตอนที่ 2)
      3 มกราคม 2563 / 18:49
      ขอบคุณค้าบบ จะรีบมาต่อน้า
      #1-1