Fic : BNHA/Boku no Hero Academia รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นเด็กห้อง1Aไปแล้วล่ะ(??? X OC)

ตอนที่ 12 : Chapter 11 : ก่อนศึกทัวร์นาเมนต์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,523
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 255 ครั้ง
    16 ส.ค. 63

Chapter 11 : ก่อนศึกทัวร์นาเมนต์

[เอาล่ะ หมดเวลาพักเที่ยง ได้เวลาเปิดเผยการแข่งรอบสุดท้ายแล้ว แต่ว่าก่อนหน้านั้น ก็มีข่าวดีของคนที่ไม่ได้เข้ารอบสุดท้ายด้วยครับ นี่เป็นแค่การแข่งกีฬาเพราะงั้นพวกเราจึงได้เตรียมการสันทนาการให้ทุกคนเข้าร่วมด้วยครับ!]

ฮ้าว~ ง่วงชะมัด ได้นอนไปแค่สิบห้านาทีเอง

[พวกเราได้เชิญเชียร์ลีดเดอร์จากอเมริกามาทำให้มีชีวิตชีวาด้วยครับ!]

ฉันยืนปิดปากหาวมองดูบรรยากาศแสนคึกคักรอบตัวที่ไม่เข้ากับอารมณ์ของฉันในตอนนี้เลยแม้แต่น้อย ก่อนจะไปสะดุดตากับ...หือ? เด็กห้องเราเล่นอะไรกันล่ะเนี่ย

[เอ๋?]

[ทำบ้าอะไรกันน่ะ?]

[เกิดอะไรขึ้นน่ะห้องเอ นี่เป็นเซอร์วิสแบบไหนกันล่ะเนี่ย?]

"นึกยังไงถึงแต่งแบบนี้มากันล่ะ?"ฉันเดินเข้าไปถามสาว ๆ ในห้องที่อยู่ในชุดเชียร์ลีดเดอร์ด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก  

จะพูดให้ถูกคนที่ไม่ได้ใส่ชุดเชียร์มีแค่ฉันคนเดียวอ่ะนะ

"คุณมิเนตะ! คุณคามินาริ! หลอกกันงั้นเหรอ!?"ท่านรองโวยวายอย่างไม่พอใจใส่ตัวต้นเหตุ ทำให้ฉันรู้ได้ทันทีว่าเจ้าเด็กหื่นประจำห้องหาเรื่องแกล้งสาว ๆ เข้าแล้วไง

"มิจิรุจัง/คุณมิจิรุ~"เหล่าสาว ๆ ประสานเสียงเรียก สายตาบ่งบอกว่าช่วยจัดการเจ้าเด็กหื่นสองคนนั่นให้ที

โป๊ก โป๊ก!

"มันใช่เรื่องมั้ยฮะ"ฉันเคาะหัวเจ้าเด็กหื่นประจำห้องทั้งสองคนเต็มแรง

"ก๋อโต๊ดกั๊บแม่!"เจ้าหนูปิกาจูกุมหัวขอโทษเสียงอ่อย

ว่าแต่ใครเป็นแม่กันฮะ!

"ทำไมมารุมิยะถึงรอดได้ล่ะ"เจ้าเด็กหัวองุ่นกุมหัวที่โดนฟาดแล้วทำหน้าตื่นที่เห็นฉันยังอยู่ในชุดพละ

"ตอนที่นายหลอกพวกสาว ๆ ฉันอยู่ด้วยที่ไหนล่ะ"ฉันถอนหายใจมองแบบคาดโทษเจ้าเด็กหื่นสองคนเอาไว้แล้วเดินกลับไปหาพวกสาว ๆ ของห้อง"จัดการให้แล้วล่ะ แต่พวกเธอใส่ชุดแบบนี้ก็น่ารักดีนะ^-^"

เท่มากค่า!!! สาว ๆ ห้องเอมองคุณแม่ของห้องด้วยสายตาปลาบปลื้ม

"ทำไมฉันถึงติดกับของคุณมิเนตะตลอดเลยนะ? แถมยังใช้'สร้างสรรค์'สร้างชุดขึ้นมาอีก"ท่านรองทรุดลงไปนั่งที่พื้นด้วยท่าทางหมดแรง โอชาโกะจังได้แต่ยิ้มปลอบ

"น่า ๆ ที่โมโมะพลาดท่า เพราะต้องการจะทำเพื่อห้องไม่ใช่หรือไง? จุดนี้ของโมโมะน่ะฉันชอบนะ"ฉันลูบหัวท่านรองเป็นการปลอบก่อนจะปลีกตัวกลับไปรวมกลุ่มกับผู้ที่ผ่านเข้ารอบอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเด็กเด๋อกำลังกวักมือเรียกเป็นแมวกวัก

"ฮือ! คุณมิจิรุเท่จังเลยค่ะ"เด็กสาวที่ได้รับคำชมจากคนที่เปรียบเสมือนผู้ปกครองของห้องรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาในทันที

[เอาล่ะทุกคนมาสนุกกับการสันทนาการกันดีกว่า!! หลังจากนั้นผู้เข้าแข่งขันทั้ง 16 คน จากสี่ทีมที่เข้าสู่รอบสุดท้ายจะมาต่อสู้กันแบบ 1 - 1 ครับ!!]

พรีเซนต์ไมค์ยังคงสร้างความบันเทิงให้กับผู้ชมที่อยู่ในสนามได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องดีจริง ๆ

"การแข่งรอบสุดท้ายเป็นการต่อสู้ทัวร์นาเมนต์ 1 - 1 งั้นหรอ ฉันจะได้ยืนบนเวที่ที่เคยดูจากเวทีมาทุกปีเหรอเนี่ย"เอจิโร่ดูคึกคักอย่างมากเมื่อรู้ว่าการแข่งรอบสุดท้ายคือการแข่งแบบทัวร์นาเมนต์หนึ่งต่อหนึ่ง

"ปีที่แล้วก็ทัวร์นาเมนต์หรอ"มินะจังในชุดเชียร์ลีดเดอร์หันไปถาม

"ถึงจะแตกต่างกันทุกปี แต่ก็มีต่อสุ้ 1 - 1 ทุกปีเหมือนกัน ปีที่แล้วเป็นสปอร์ตจัมบาระน่ะ"เป็นฮันตะที่ตอบคำถามของมินะจัง

"งั้นก็มาเริ่มจับฉลากประกบคู่กันเลย"มิดไนท์ชูกล่องฉลากสีเหลืองขึ้นมา"พอประกบคู่กันเสร็จแล้วก็จะมีสันทนาการก่อนเริ่มแข่งนะ ผู้เข้ารอบทั้ง 16 คนสามารถเลือกได้ว่าจะเข้าร่วมการสันทนาการหรือไม่ก็ได้ บางคนคงอยากพักผ่อนหรือเก็บพลังงานเอาไว้่สินะ"

ใช่ค่ะ ต้องการเวลาพักผ่อนอย่างแรงเลยค่ะ

"ถ้างั้นก็เริ่มที่ทีมอันดับหนึ่ง..."มิดไนท์กำลังเดินลงจากเวทีก่อนจะชะงักเพราะเสียงของมาชิราโอะที่ยกมือขึ้นขัด

"เอ่อ...! ขอโทษครับ ผม...ขอถอนตัวครับ"คำขอตอนตัวสร้างความแตกตื่นในกลุ่มผู้ผ่านเข้ารอบ

"โอจิโร่คุง ทำไมล่ะ"น้อนถามด้วยความตกใจ

"นี่เป็นโอกาสหายากที่จะโชว์ตัวให้มืออาชีพได้เห็นนะ"หัวหน้าห้องทำหน้าไม่เห็นด้วย

"ในศึกขี่ม้าส่งเมือง(ม้าศึก) ฉันแทบจะจำอะไรไม่ได้เลยจนถึงช่วงสุดท้าย"มาชิราโอะทำหน้าลำบากใจที่จะพูด"คงเป็นเพราะอัตลักษณ์ของหมอนั่น"

หมอนั่นที่ว่าก็คือฮิโตชินั่นแหละ

"ฉันรู้ว่านี่เป็นโอกาสดีและมันก็เป็นเรื่องโง่ที่จะทำให้สูญเปล่า แต่ว่าทุกคนต่างแข่งขันกันอย่างสุดกำลัง จะให้อยู่จุดเดียวกับทุกคนโดยที่ไม่รู้เรื่องอะไร ฉันทำไม่ได้หรอก"

"คิดมากไปแล้วล่ะ แสดงผลงานในรอบจริงก็ได้นี่"โทรุจังพูดปลอบ

"ถ้าพูดแบบนั้น ฉันเองก็ไม่ได้ทำอะไรเหมือนกันนะ แถมตอนแข่งก็ได้มิจิรุจังมาช่วยไว้ด้วย"มินะจังเสริมต่อ

"มารุมิยะคุงช่วยพูดอะไรบ้างสิครับ"เมื่อเห็นว่ากล่อมยังไงมาชิราโอะก็จะถอนตัวท่าเดียวเลยหันมาหาฉันที่ยืนสัปหงกอยู่

"ตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ยมาชิคุง?"ฉันถามเพื่อความแน่ใจ

"อือ คิดดีแล้วล่ะ มันเกี่ยวกับศักดิ์ศรีน่ะ ฉันทำไม่ได้หรอกที่จะลงแข่งทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรเลยน่ะ"มาชิราโอะตอบด้่วยน้ำเสียงสั่น ๆ ก่อนจะหันไปมองสาว ๆ ด้านหลังที่อยู่ในชุดเชียร์"แล้วทำไมพวกเธอถึงใส่ชุดเชียร์ลีดเดอร์ล่ะ? มารุมิยะยังไม่เห็นใส่เลยนี่"

!!!

บรรยากาศเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อโดนทักเรื่องนี้ ฉันส่ายหัวเป็นการบอกว่าอย่าสาว ๆ เรื่องนี้เลย ก่อนจะลูบหัวปลอบคนเสียกำลังใจที่ไม่อาจยอมรับการลงแข่งของตัวเองได้

"เข้าใจแล้วล่ะ ถ้าตัดสินใจแล้วฉันก็ไม่ห้าม จะไม่เสียใจทีหลังใช่มั้ย?"

"อือ"

"ได้ ถ้ามาชิคุงเขาตัดสินใจแล้วก็อย่าห้ามเลย ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้ก็จริง แต่ศักดิ์ศรีของแต่ละคนมันไม่เท่ากัน ดังนั้นถ้ามันเป็นเรื่องนี้ฉันจะไม่ห้ามถ้าตัดสินใจไปแล้วว่าจะถอนตัว เข้าใจตรงกันนะ"ฉันหันไปบอกเด็กห้องเอที่ก้มหน้ารับคำที่ฉันบอกไปโดยไม่เุถียงอะไร

"โชดะ นิเร็นเกคิห้องบีครับ"พอดีกับที่เด็กห้องบีอีกคนที่โดนฮิโตชิล้างสมองแสดงตัวขอถอนตัวจากการแข่งเหมือนกับมาชิราโอะ"ผมเองก็มีเหตุผลที่ขอถอนตัวครับ ถ้าดูจากความสามารถจะให้คนที่ไม่ได้ทำอะไรผ่านเข้ารอบไปมันไม่ผิดต่อจุดประสงค์ของงานกีฬานี้หรอครับ?"

"อะไรกัน เจ้าพวกนี้ ลูกผุ้ชายเกินไปแล้ว"พบเด็กบ่อน้ำตาตื้นหนึ่งคนค่ะ

"เรื่องน้ำเน่าของวัยรุ่นอะไรนั่น..."มิดไนท์ยืนจ้องมองเด็กทั้งสองที่ขอถอนตัวด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนที่จะฟาดแส้ด้วยความถูกใจ"ชอบมาก!!! ยอมรับคำถอนตัวของโชดะกับโอจิโร่!"

ตัดสินจากความรู้สึกเรอะ?!! ความรู้สึกของนักเรียนที่อยู่ในสนามเป็นไปในทางเดียวกันหลังได้ฟังคำตัดสินของมิดไนท์

"ส่วนที่หายไปก็ต้องเลื่อนมาอีกสองคนจากทีมที่ได้อันดับต่อมา แต่ว่าดันได้คะแนนเท่ากันหมดคือศูนย์คะแนนนี่สิ เอาไงดีนะ ถ้านับจากผลงานทีมที่มีผลงานดีรองลงมาจากสี่ทีมที่ผ่านเข้ารอบก็ทีมของเคนโดสินะ"

ขอโทษค่ะที่ทำให้เรื่องมันยุ่งยาก ฉันยิ้มแหยเพราะตัวการที่ทำให้ชาวบ้านเขาคะแนนเหลือศูนย์ก็ฉันนี่แหละ

"ถ้าอย่างนั้นแทนที่จะให้พวกเราที่ไม่ได้ทำอะไรในขี่ม้าส่งเมืองเลย ให้พวกนั้นดีกว่าเนอะ?"แม่หนูเคนโดแย้งขึ้นมาพร้อมกับหันไปถามความเห็นสมาชิกในทีม"คนที่ต่อสู้จนหมดเวลาและพยายามรักษาอันดับมาตลอดทีมเท็ตสึเท็ตสึใช่มั้ย?"

"เคนโด"เจ้าเด็กคู่หูคู่ฮาของเอจิโร่ทำหน้าตื่นที่ได้รับโอกาสมาแบบงง ๆ

"ไม่ใช่สมรู้ร่วมคิดหรอก"

"พ...พวกเธอ...อ๊าาาาาาาาาาา!!!"นี่ก็อารมณ์อ่อนไหวง่ายพอกับเอจิโร่เลย สมแล้วที่เป็นคู่หูคู่ฮาน่ะ

"ถ้าอย่างนั้นเท็ตสึเท็ตสึกับชิโอซากิก็กลายเป็น 16 คนสุดท้ายและนี่คือผลการจับคู่จากการจับฉลาก"มิดไนท์ประกาสศพร้อมกับรายชื่อผู้ผ่านเข้ารอบทั้งสิบหกคนปรากฏอยู่บนหน้าจอ

คู่แรก เท็ตสึเท็ตสึ Vs คิริชิม่า

คู่สอง บาคุโกว Vs อุรารากะ  

คู่สาม อาชิโดะ Vs มารุมิยะ

คู่สี่ โทโคยามิ Vs ยาโอโยโรซึ

คู่ห้า ฮัตซึเมะ Vs อีดะ

คู่หก คามินาริ Vs ชิโอซากิ

คู่เจ็ด โทโดโรกิ Vs เซโระ

คู่แปด ชินโซ Vs มิโดริยะ

เมื่อรู้ว่าใครเป็นคู่แข่ง บางคนก็โวยวาย บางคนก็พูดคุยทักทายกัน บางคนก็ไม่พูดอะไรกันสักอย่าง

"มินะจังสินะ"ก็ไม่ผิดจากที่คาดไว้เท่าไหร่ เพราะฉันผ่านเข้ารอบมาแทนเจ้าหนูประกายวิบวับเลยได้มาสู้กับมินะจังแทน

"ฝากตัวด้วยนะ มิจิรุจัง~"

"ใส่เต็มที่ได้เลยนะ"ฉันยิ้มรับ ยังไงก็ผ่านมารอบทัวร์นาเมนต์ได้แล้ว ค่าขนมฉันก็ปลอดภัยแล้ว จะสู้เท่าที่ไหว(และไม่เด่น)ก็แล้วกัน ตกรอบเมื่อไหร่ก็หนีไปนอน เป็นแผนการที่ดีจริง ๆ

"มารุมิยะ~"

"ว่าไงเอจิโร่?"ฉันหันไปมองเอจิโร่ที่วิ่งยิ้มร่าเข้ามาหา เหมือนเห็นหูกับหางสะบัดไปมาด้านหลังเลยแฮะ

"อวยพรหน่อย*-*"

"ห๊ะ!?"ฉันหลุดอุทานเสียงหลงเมื่อโดนขอแบบนั้น ก่อนจะพยักหน้าแล้วอวยพรให้ตามที่ขอ"สู้ ๆ แล้วกัน มีเท่าไหร่ก็ใส่ให้หมด ความพยายามไม่เคยทรยศใคร"

"ขอบคุณคร้าบ~"พอได้รับสิ่งที่ต้องการก็วิ่งออกไปลงชื่อแข่งสันทนาการแบบอารมณ์ดี

"อะไรล่ะนั่น"ฉันยืนเกาหัวแบบงง ๆ ก่อนจะมาผงะเมื่อเจอแก็งค์เด็กห้องเอมองมาที่ฉันด้วยสายตาเป็นประกายเหมือนเด็ก ๆ"เอ่อ...อะไรหรอ?"

"เอาแบบนั้นบ้าง"เด็กเด๋อโผล่งขึ้นมา ฉันยืนนิ่งคิดไปพักหนึ่งก่อนจะถามเพื่อความแน่ใจ"จะให้อวยพรแบบเอจิโร่หรอ?"

เด็กห้องเอที่มาล้อมฉันอยู่พร้อมใจกันพยักหน้ารับ แม้แต่คนที่ฉันก็ไม่คิดว่าจะมารวมกับเด็กพวกนี้ด้วยอย่างเจ้าลูกหมาอ่ะนะ

"อ่า...งั้นก็สู้ ๆ แล้วกัน มีเท่าไหร่ก็ใส่ให้เต็มที่ การต่อสู้โดยไม่ออมมือถือเป็นมารยาทที่ดีกับคู่แข่ง...ก็เท่านี้แหละ แยกย้ายไปพักผ่อนได้แล้วไป ใครลงสันทนาการไว้ก็ขอให้สนุกกับเกมนะ"อวยพรจบฉันก็แยกตัวปลีกวิเวกมาหาที่นอนสงบ ๆ ก่อนลงแข่งและสถานที่นั้นก็คือ...

"มาทำอะไรที่นี่ มารุมิยะ"อาจารย์หันมาถามฉันที่เปิดเข้ามาให้ห้องกระจายเสียง

"นอนค่ะ ข้างล่างมันวุ่นวายแล้วก็ห้องรับรองก็มีแต่เสียงเจี๊ยวจ๊าวด้วย ที่นี่นอกจากเสียงพรีเซนต์ไมค์แล้วก็ดูจะสงบสุขที่สุดแล้วค่ะ"ฉันตอบไปตามตรงก่อนจะเดินไปนอนหลบตรงมุมหนึ่งของห้องกระจายเสียงโดยมีเสียงพรีเซนต์ไมค์ดังขึ้นมาเป็นระยะ ๆ

ไม่ไหวแล้วนอนดีกว่า  

_ _zzZ

 

 

 

ระหว่างที่ผู้ปกครองประจำห้องเอปลีกวิเวกไปนอนในสถานที่ที่คนอื่นคงไม่คิดเข้าไป เด็กห้องเอที่ลงสันทนาการไว้ก็เข้าร่วมการแข่งอย่างจริงจังด้วยกำลังใจเต็มเปี่ยมจากคุณแม่ของห้อง ส่วนกลุ่มที่ไม่ได้ลงสันทนาการก็แยกย้ายกันไปตามทางของตัว บางคนก็วางแผนรับมือคู่แข่ง บางคนก็ไปนอนพักผ่อนเอาแรง บางคนก็ไปทำสมาธิก่อนลงแข่ง บางคนก็หากิจกรรมผ่อนคลายในแบบบของตัวเองทำเพื่อไม่ให้เครียดจนเกินไป ส่วนเหล่าสาว ๆ ห้องเอนั้นก็เชียร์เพื่อร่วมห้องอย่างเมามันส์ในชุดเชียร์ลีดเดอร์ที่หลงใส่ไปตามคำหลอกล่อของเจ้าเด็กหื่นของห้องนั่นแหละ

จนกระทั่งเวลาร่วงเลยมาถึงตอนแข่ง

คู่แรกที่ลงสนามคือคู่ของมิโดริยะกับชินโซ เด็กสาวที่หลับอยู่ก็โดนอาจารย์ประจำชั้นปลุกขึ้นมาช่วยทำหน้าที่วิจารณ์ในการแข่ง คนโดนปลุกก็ได้แต่พยักหน้ารับมานั่งข้างพรีเซนต์ไมค์แบบงง ๆ กว่าจะรู้ตัวว่าต้องมาทำหน้าที่ผู้ช่วยก็ตอนที่พรีเซนต์ไมค์กำลังพากย์การต่อสู้ของคู่แรกแบบเดือดได้ที่เลย

[มิโดริยะ! การแข่งเริ่มขึ้นแล้วทำไมยืนตัวแข็งแบบนั้น?! ใบหน้านิ่ง ๆ กล้ามเนื้อไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว! อัตลักษณ์ของชินโซงั้นหรอ เขาไม่โดดเด่นมาก แต่เขาเป็นคนที่สุดยอดขนาดนี้เลยรึ?]

อ้าว! นี่ฉันมานั่งคั่นกลางระหว่างอาจารย์กับพรีเซนต์ไมค์ได้ยังไงเนี่ย!? หันมองหน้าอาจารย์แบบคนต้องการคำตอบ

"ใกล้รอบแข่งตัวเองค่อยไป ตอนนี้ทำหน้าที่คู่กับไมค์ไปก่อน"พูดจบอาจารย์ก็หันไปมองที่สนามต่อ

ฉันก็ได้เกาหัวงง ๆ แต่ก็พยักหน้าทำตามที่อาจารย์บอก มายเมนว่าไง ฉันก็ว่างั้นอ่ะ

[ชินโซ ฮิโตชิจากหลักสูตรทั่วไปกำลังได้เปรียบมิโดริยะ อิซึคุจากหลักสูตรฮีโร่! ใครจะไปคิด?! เป็นไปได้ยังไงกัน?]

"นั่นคือเหตุผลที่ฉันบอกว่าการสอบเข้าไม่มีความหมาย"อาจารย์พูดขึ้นมาหลังพรีเซนต์ไมค์พากย์จบ

"ห๊ะ! อะไรนะ?"พรีเซนต์ไมค์หันมาหาอาจารย์ที่พูดขึ้นมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

"นี่คือพื้นฐานของสองคนนั้น ตั้งแต่แรก มีคนรวบรวมข้อมูลมาให้ฉัน ชินโซสอบไม่ผ่านหลักสูตรฮีโร่ แต่เขายังเข้าหลักสูตรทั่วไป เขาอาจจะรู้เรื่อง อัตลักษณ์ของเขาแข็งแกร่ง แต่การสอบต้องสู้กับวิลเลินเป็นประโยชน์สำหรับอัตลักษณ์ที่เน้นการโจมตีทางกายภาพ อัตลักษณ์ของชินโซจึงทำคะแนนไม่ได้ เธอคิดว่าไงมารุมิยะ"อาจารย์ร่ายยาวก่อนจะหันมาถามความเห็นฉันที่กำลังมองไปที่สนามด้วยความสนใจ

"คะ? เรื่องไหน?"ฉันหันมาถามเมื่อโดนทักแบบไม่ทันตั้งตัว

"ชินโซ รอบสองเธอร่วมทีมกับหมอนั่นไม่ใช่หรอ"

"อัตลักษณ์ของฮิโตชิอันตรายสำหรับคนที่ไม่ระวังตัวค่ะ แต่ถ้ารู้จักระมัดระวังตัวล่ะก็อัตลักษณ์ของฮิโตชิก็ไม่ได้ผล แล้วก็จุดอ่อนใหญ่ ๆ คือถ้าคนที่โดนอัตลักษณ์นั้นได้รับแรงกระทบกระเทือนสักทีสองทีก็ได้สติกลับมาแล้ว ปัญหาคืออิซึคุจะรู้รึเปล่าก็แค่นั้น"ฉันตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้

"คิดว่ามิโดริยะมีโอกาสชนะมั้ยในฐานะเพื่อนร่วมห้อง"

"ถ้าอิซึคุเรียกสติกลับมาได้ฮิโตชิก็แพ้ค่ะ แต่ถ้าไม่คนชนะก็คือฮิโตชิ"ฉันตอบตามตรง"อัตลักษณ์ของฮิโตชิอันตรายก็จริง แต่ถ้าใช้มันถูกวิธีก็ช่วยคนได้เยอะเลยล่ะค่ะ"

พรีเซนต์ไมค์ยังคงพากย์สถานการณ์ในสนามอย่างออกรส ในขณะที่อาจารย์ก้มมองเอกสารในมืออย่างใช้ความคิด

[คิดว่ายังไงเอ่ย มิโดริยะยังมีโอกาสชนะหรือไม่ คุณแม่ช่วยตอบทีสิครับ]พรีเซนต์ไมค์ถามพร้อมกับจ่อไมค์มาที่ฉันที่อดขมวดคิ้วกับคำเรียกนั้นไม่ได้

ใครเป็นคุณแม่กันคะ!

[ถ้าอ...มิโดริยะสามารถเรียกสติกลับมาได้ก็มีโอกาสพลิกกลับมาชนะได้ค่ะ อัตลักษณ์ของฮ...ชินโซนั้นไม่ใช่อัตลัตลักษณ์ที่เน้นการโจมตีทางกายภาพ ผิดกับมิโดริยะที่เป็นอัตลักษณ์สายโจมตีทางกายภาพ ผลของการแข่งนี้ขึ้นอยู่กับเวลาค่ะ ถ้ามิโดริยะไม่สามารถเรียกสติกลับมาได้ก่อนเดินออกจากสนามมิโดริยะจะแพ้ทันที แต่ถ้ามิโดริยะสามารถเรียกสติกลับมาได้ก่อนสถานการณ์จะพลิกกลับทันทีค่ะ]ขอมาก็จัดไป ฉันก็พูดออกไมค์ไปตามที่คิด

เสียงพากย์แสนคุ้นหูของเด็กห้องเอ เรียกสายตาของทุกคนให้หันกลับไปมองที่ห้องกระจายเสียงก่อนจะพร้อมใจกันอ้าปากค้างชี้ไปที่คนที่อยู่ห้องกระจายเสียง

แม่ไปทำอะไรในนั้นน่ะ เสียงในใจเด็กห้องเอที่กำลังตกใจ

[ตามนั้นจ้า นี่เป็นความเห็นของคุณแม่ประจำห้องเอล่ะ]

ก็บอกแล้วไงคะว่าใครเป็นคุณแม่น่ะ! ถึงจะหัวเสียยังไงแต่ก็ไม่ได้โวยวายออกไป

ฉันมองไปที่สนามยิ่งน้อนเดินไปใกล้ขอบเวทีมากเท่าไหร่ แรงกดดันจากผู้ชมที่เฝ้ามองอยู่ก็มากขึ้นเท่านั้น โดยเฉพาะจากออลไมท์ที่เฝ้ามองดูในระยะประชิดติดขอบเวที

อ๊ะ!น้อนชะลอเท้าตัวเองแล้ว ฉันมองภาพน้อนที่ชะลอฝีเท้าก่อนจะก้าวออกนอกเขตเวทีแข่งขัน พริบตานั้นน้อนก็ใช้อัตลักษณ์ของตนเองหักนิ้วแล้วสร้างแรงลมขนาดใหญ่ขึ้นกลางสนาม การกระทำนั้นเป็นการทำเพื่อเรียกสติของตัวเองให้กลับมา

เหตุผลของการขยับนั้นมาจากวันฟอร์ออลที่อยู่ในร่างของน้อนนั่นแหละ หากเป็นคนอื่นคงแพ้ไปแล้ว  

เรียกว่าสูตรโกงของพระเอกอนิเมะได้รึเปล่านะแบบนี้

[นะ...นี่มัน มิโดริยะหยุดแล้ว!!!]

เฮ้อ!ฉันแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ในที่สุดก็ได้สติเสียที ตอนดูเป็นอนิเมะว่ากดดันแล้ว พอมาเจอสถานการณ์จริงกดดันยิ่งกว่าที่ดูผ่านอนิเมะมากเลยล่ะ

เสียงเฮของผู้ชมดังลั่นไปทั่วทั้งสนามที่การแข่งคู่แรกไม่จบลงไปอย่างง่าย ๆ  

หลังจากได้สติทั้งสองก็พุ่งเข้าต่อสู้กันอย่างดุเดือด ท่ามกลางเสียงเชียร์ของคนดู ผลัดกันรุก ผลัดกันรับอยู่พักใหญ่ จนกระทั่งมาถึงขอบเวที น้อนโดนฮิโตชิผลักออกไปจนเกือบหลุดขอบสนามแต่ว่าด้วยทักษะการต่อสู้ของน้อนทำให้น้อนจับฮิโตชิเหวี่ยงออกนอกสนามไปแทน

"ชินโซ ออกนอกสนาม มิโดริยะเข้ารอบต่อไป"ผลการตัดสินจากมิดไนท์ตัดสินผลการแข่งขันของคู่แรกออกมาเป็นที่เรียบร้อย พร้อมกับเสียงเชียร์ของเหล่าคนดูที่ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งสนาม

ผลการแข่งขันคู่แรก ผู้ชนะ มิโดริยะ อิซึคุ!

 

 

 

Talks ท้ายบท

น้องกลายเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไปแล้วล่ะ แม้แต่อาจารย์ยังเรียกน้องว่าแม่เลย น้องควรยอมรับความจริงได้แล้ว

ป.ล.น้องเริ่มเหนื่อยกับการดูแลลูก ๆ น้องอยากหาพ่อเด็กมาช่วยดูแล แต่ปัญหาคือใครจะเอาเด็กตัวป่วนของน้องอยู่บ้างล่ะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 255 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

173 ความคิดเห็น

  1. #144 meeepanda (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 15:42
    ถ้าพูดถึงพ่อแล้ว คนที่เด็กๆห้องเอเชื่อฟังนี่ก็ต้องไอซาวาเซ็นเซย์น่ะสิ 😁😁😁
    เอ๊ะหรือออลไมต์ ทั้งชื่นชม ทั้งเชื่อฟัง 😂😂😂
    #144
    0
  2. #34 neonlekchom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 19:09
    พ่อในใจของน้องคือ!!! หมอน ค่ะ!!!---แว๊กกก//โดนเหล่าฮาเร็มของน้องรุมฟาด
    #34
    1
  3. #33 3stars18jan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 16:31
    ไม่ ไรท์ เราไม่ให้เด็ดขาด ไม่ว่าจะใครก็ตาม ถึงจะเป็นลิขิตสวรรค์(ไรท์)บรรชา เราก็ไม่ยอมรับเด็ดขาดเลย
    #33
    1
  4. #32 zolo24055612 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 14:42

    รอตอนต่อไปคร้าาาาา
    #32
    1
  5. #31 tingtingg4213 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 14:07
    ไรท์ดูท่าอยากให้มีพ่อจริงๆนะเนี่ย ถามแทบทุกตอน แม้เราจะหวงเพียงใด ก็ไม่อาจต้านลิขิตสวรรค์(ไรท์)ได้ 5555555
    ปล.ไรท์มีพ่อในใจรึยังคะ? ถ้ามีก็เอาตามนั้นแหละค่ะ ขอแค่มีพ่อคนเดียวก็พอ
    #31
    1
  6. #30 Mynun9412 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 14:02
    ใครอ่ะ 555 มีแต่ อ.ไอซาว่าอ่ะเอาเด็กๆอยู่ ไม่งั้นเอาลูกๆมาทำพ่อแทน งุ้ยยย
    #30
    1
  7. #29 namiace1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 13:57

    รอตอนต่อไปปปปปปปปปปปป
    #29
    1
  8. #28 VivoVivo24 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 12:20

    รอตอนต่อไปค่าาา
    #28
    1