:::People Sins::: นิยามรัก....ฉบับคนบาป [Yaoi]

ตอนที่ 31 : ::: ตอนที่ 28 ::: กลืนไม่เข้า คลายไม่ออก (40%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มี.ค. 57

::: ตอนที่ 28 ::: กลืนไม่เข้า คลายไม่ออก







จุ๊บ ๆ

Morning Kiss

ไอ้ไฮค์จูบเบาที่แก้มทั้งสองข้างของผมตอนรับแสงอรุณอุ่น ๆ ยามเช้า ร่างสูงนอนเหยียดยาวกอดผมแนบกับแผ่นอกกว้างไว้ตลอดทั้งคืน

จุ๊บ

“ผิดแล้ว...เข้าต้อง Kiss กันตรงนี้ต่างหาก” ผมจูบที่ริมฝีปากหนาเบา ๆ พลางอมยิ้มน้อยอย่างอาย ๆ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้อยากทำแบบนี้ขึ้นมา

ทั้ง ๆ ที่ผมพึ่งจะอกหักมาหมาด ๆ แต่ทำไมผมถึงยังคงยิ้มและหัวเราะอย่างมาความสุขได้กันนะ ?!

“นี่ มึงยั่วกูอยู่อย่างนั้นเหรอ” ไอ้ไฮค์ขมวดคิ้วกระชับอ้อมกอดมากขึ้น

“เปล่ายั่ว...มึงนี้คิดแต่เรื่องอย่างว่าตลอดเลยรึไง ตื่นแล้วก็ปล่อยสิเดี๋ยวกูจะลุกไปทำกับข้าวให้” ผมพยายามมุดออกจากอ้อมแขนอุ่นของร่างสูง แต่ไอ้ไฮค์กลับยิ่งรัดอ้อมกอดเอาไว้มากขึ้นไปอีก

“พูดเพราะ ๆ หน่อยสิ กูอายุเยอะกว่ามึงนะ”

“.......”

“ไหนลองเรียกกูว่า พี่ไฮค์ให้ฟังหน่อยสิ” ไอ้ไฮค์กระซิบเสียงแผ่วที่ข้างใบหูของผม ลมหายใจร้อนรินรสกับใบหูผมจนขนอ่อนบริเวณนั้นลุกชันขึ้นด้วยความสยิว

“ปะ....ปล่อยกูก่อนสิ...มันอึดอัดนะ” ผมพยายามเปลี่ยนเรื่องเพราะยังรู้สึกไม่ค่อยชินกับการต้องพูดจาดี ๆ กับไอ้ไฮค์เท่าไหร่นัก

“มึงก็พูดสิก็จะได้ปล่อย” ไอ้ไฮค์ต่อรอง

“แล้วทีมึงยังพูดมึงพูดกูกับกูได้เลยละ !!!!!

“ถ้าน้องแอลไม่อยากให้พี่พูดไม่ดีกับน้องแอลพี่ไม่พูดก็ได้”

จู่ ๆ ไอ้ไฮค์มันก็เปลี่ยนคำพูดของมันกกระทันหัน เล่นเอาหัวใจผมเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาอกกันไปเลยทีเดียว

“ทีนี่น้องแอลจะพูดเพราะ ๆ กับพี่ได้หรือยังครับ  หื้อ?” ไอ้ไฮค์ขโมยหอมแก้มผมอีกครั้ง และตั้งหน้าตั้งตารอคำตอบจากปากผม

“ก็ได้ครับ” ผมออมแอ้มตอบพลางผลักอกแกร่งร่างสูงออกห่างด้วยความขวยเขิน ไอ้ไฮค์ยกยิ้มด้วยความพึงพอใจแล้วยอมปล่อยผมออกจากอ้อมแขนแข็งแกร่งนั้น

ผมรีบลุกขึ้นออกจากเตียงกว้างและวิ่งหายเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับหัวใจที่เต้นระรัวจนปวดไปหมด ผมยกมือขึ้นบีบนวดหัวอกของตัวเองเบา ๆ เพื่อบรรเทาอาการหัวใจเต้นแรงของตัวเอง

เพียงแค่ไม่กี่ความอ่อนโยนที่ร่างสูงมอบให้...

เพียงไออุ่นเล็กน้อยที่ได้รับ...

เพียงแค่สายตาที่มองมานั่นมีผมอยู่ในนั้นแค่ชั่วพริบตา....

เพียงแต่สิ่งเล็กน้อยเหล่านี้.... เขาก็สามารถยกครอบหัวใจของผมได้แล้วอย่างนั้นหรือ ?

“ตั้งสติไว้สิไอ้แอล...จำไว้สิ่งว่ามันทำอะไรกับมึงเอาไว้บ้าง...” ผมพยายามย้ำชัดกับตัวเองว่าได้พบเจออะไรจากผู้ชายที่ทำให้หัวใจของผมเต้นแรงแบบนี้บ้าง ทั้งเรื่องที่เขาจงใจเอาผมไปขายประมูลในตลาดมืด ทั้งเรื่องที่เขาสามารถทำร้ายคนอื่นได้อย่างเลือดเย็น

แล้วผมจะแน่ใจได้ยังไงว่าถ้าหากว่าวันหนึ่งผมหมดความหมายสำหรับเขาคนนี้แล้ว ผมจะไม่ลงเอ่ยเหมือนคนอื่น ๆ ที่เคยผ่านมา !?

ถึงผมจะไม่โกรธเรื่องน้องสาวแล้ว...แต่นั้นก็ไม่ได้หมายความผมจะไม่โกรธเรื่องที่ไอ้ไฮค์มันเคยทำเรื่องเลวร้ายเอาไว้กับผมหรอกนะ !!!!!

-

-

“จะไปทำงานอย่างนั้นเหรอ” ผมถามขึ้นทันทีหลังจากที่เห็นร่างสูงเดินออกมาพร้อมกับสวมใส่ชุดสำหรับไปทำงานเต็มยศทั้ง ๆ ที่มือทั้งสองข้างยังคงถูกผ้าพันแผลพันเอาไว้อยู่เลย

“ก็ใช่นะสิ...วันนี้มีนับประชุมกับลูกค้าจะไม่ไปได้ยังไง อีกอย่างพี่ก็ไม่ได้เข้างานมานานแล้วด้วย ยังไงก็ต้องไปตรวจดูแลความเรียบร้อยสักหน่อย”

“แต่ว่ามือพี่ไฮค์ยังเจ็บอยู่เลยนะ” ผมรีบแย้งเพราะไม่อยากให้ร่างสูงไปทำงานในตอนนี้เลย

“ไม่ต้องห่วงหรอก พี่แค่ไปคุยงานเฉย ๆ แต่ถ้าหากมีเอกสารด่วนก็แค่ใช้ตราปั้มเอา ถ้าอย่างนั้นพี่ไปทำงานก่อนแล้วนะสายมาแล้ว” พูดจบไอ้ไฮค์ก็เข้ามาจูบเบา ๆ

“ถ้างั้นกะ...เออ ผมขอออกไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้างได้ไหมครับ” ผมชะงักคำเมื่อเกือบจะหลุดพูดคำว่า กู ออกไป

“ออกไปทำไม” ไอ้ไฮค์หันมาถามผมเสียงเรียบนิ่งทันที

“ก็อยู่แต่ในห้องแบบนี้ผมก็เบื่อเหมือนกันนะ อีกอย่างผมไม่ได้ติดต่อกับครอบครัวเลย ตอนนี้พวกเขาต้องกำลังเป็นห่วงผมอยู่แน่ ๆ” ผมพยายามอธิบายให้ร่างสูงเข้าใจ จากประสบการณ์ที่ผ่าน ๆ มาของผมก็พอจะทำให้รู้แล้วว่าตอนนี้ไอ้ไฮค์กำลังไม่พอใจอยู่

“จะกลับบ้าน ?” ไอ้ไฮค์ถามย้ำผมอีกครั้ง

“ใช่...แค่บ้าน....” ผมเม้นปากก่อนตอบออกไปเมื่อเห็นสายตาคมดุดันดั่งพญาเหยี่ยวของไอ้ไฮค์กำลังจ้องกดดันผมอยู่

“ถ้าอย่างนั้นก็พาลูกน้องพี่ไปด้วย”

“นี่ผมเป็นแฟนพี่นะ!!! ไม่ใช่นักโทษทำไมต้องให้ลูกน้องของพี่มาตามติดผมด้วยละ” ผมขึ้นเสียงอย่างขัดเคืองทันทีที่คิดว่าร่างสูงไม่ยอมไว้ใจผม จนถึงขนาดให้คนค่อยตามเฝ้า

“พี่ก็ไม่เคยคิดว่าน้องแอลเป็นนักโทษสักหน่อย ที่พี่ให้น้องแอลพาลูกน้องพี่ไปด้วยก็เพื่อความปลอดภัยของตัวน้องแอลเองนะ”

“เพื่อความปลอดภัย ?!

“เอาเป็นว่าถ้าน้องแอลอยากกลับไปเยี่ยมบ้านก็ต้องพาลูกน้องพี่ไปด้วย แต่ถ้ายังยืนกรานที่จะไปคนเดียวพี่ก็จำเป็นต้องใจร้ายขังน้องแอลเอาไว้ในห้องแล้วไม่ให้ออกไปไหนอีก!!!! เลือกเอาแล้วกันว่าจะเอาแบบไหน” ไอ้ไฮค์ขยับร่างเข้ามาใกล้ผมอย่างช้า ๆ ด้วยสายตาอันเยือกเย็น ทุกคำพูดแม้จะไม่หลุดคำที่ทำให้รู้สึกขัดเคืองหู แต่ความหมายของมันก็สามารถทำร้ายคนฟังได้โดยตรงพอ ๆ กัน

เป็นแบบนี้ตลอด...ไม่ได้ดั่งใจอะไรก็ชอบขู่ชอบบังคับ !!!

“......”

“เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ พี่ไปละ” ไอ้ไฮค์พูดตัดบทและเดินออกจากห้องไปทันทีโดยไม่คิดที่จะหันกลับมามองผมอีก

“ปากก็บอกว่าเพื่อความปลอดภัย...ที่แท้ก็เป็นแค่ข้ออ้างซะละมั้ง!!” ผมบ่นพึมพำอยู่คนเดียวอย่างหัวเสีย และสุดท้ายก็ต้องยอมพาลูกน้องของไอ้ไฮค์กลับบ้านไปด้วยอย่างจำใจ

“นี่แน่ะ !!

“โอ๊ย !!! ป้าจำปีตีผมทำไมครับเนี่ย....” ผมร้องถามพลางลูบหัวไหล่ที่ถูกป้าจำปีตีเข้าหลังจากที่ผมก้าวเท้าเดินเข้ามาในบ้านแล้ว

“ป้าไม่ได้อยากจะตีหรอกนะคะ แต่คุณผู้หญิงท่านฝากมาทำโทษคุณแอล” ป้าจำปีอธิบายสาเหตุที่ผมถูกตี แต่ดูจากท่าทางแล้วป้าจำปีเองก็คงมันมืออยากตีผมเองซะมากกว่าละมั้ง

“คุณแม่ ?”

“ใช่ค่ะ...คุณแอลเล่นหายไปไม่ติดต่อกลับมาแบบนี้ รู้ไหมค่ะว่าพวกคุณท่านเป็นห่วงมากขนาดไหน นี่ถ้าไม่ได้คุณคีย์ค่อยรายงานให้ทางนี้รู้ว่าคุณแอลไปทำอะไรที่ไหนบ้าง ปานนี้ป้าว่าท่านทั้งสองคงรีบบินกลับไทยมาตามหาคุณแอลด้วยตัวเองไปแล้วล่ะคะ” ป้าจำปีว่าพลางส่งสายตาเป็นเชิงตำหนินิด ๆ

ผมชะงักนิ่งไปทันทีที่ได้ยินชื่อของใครบ้างคนที่ดันหลุดออกจากปากของป้าจำปี

“ไอ้คีย์ ?” ผมท้วนถาม

“ใช่ค่ะ...ป้าหาทางติดต่อหาคุณแอล แถมยังส่งคนที่บ้านไปหาที่คอนโดแล้วก็ไม่เจอ ป้าก็เลยติดต่อหาคุณคีย์ก็เลยรู้ว่าคุณแอลน่ะ แอบหนีไปเที่ยวกับคุณคีย์จนลืมกลับบ้านกลับช่องแบบนี้ยังไงกันคะ โชคยังดีที่คุณคีย์โทรมารายงายป้าทุกวัน ไม่อย่างนั้นป้าเองก็ไม่รู้จะไปหาคำตอบที่ไหนมาให้พวกคุณท่านทราบข่าวของคุณแอลกันได้.....”

“คีย์ติดต่อมาที่นี่ตลอดเลยอย่างนั้นเหรอครับ ?!” ผมรีบถามพยายามปรับสีหน้าให้นิ่งที่สุด แม้ใจของผมมันจะสั่นมาแค่ไหนก็ตาม

“ค่ะ”

“...........”

หมายความยังไง ? ทำไมไอ้คีย์ยังติดต่อมาที่บ้านของผมกันละ ? แถมมันยังช่วยโกหกบอกทางบ้านของผมว่าผมหนีออกไปเที่ยวกับมันให้ผม ทั้ง ๆ ที่มันก็รู้ความจริงแล้วผมหายไปกับใคร ? 

          แล้วทำไมไอ้คีย์ถึงยังช่วยผมอยู่อีกละ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันแน่ ????


และทางเดียวที่ผมจะได้คำตอบนี้ก็มีแค่ทางเดียวคือ....

ผมต้องไปถามเรื่องนี้จากปากของไอ้คีย์ด้วยตัวเองเท่านั้น....!!!!!!
 

++++++++++++++++++++++++++++++

BlackForest✿

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

184 ความคิดเห็น

  1. #180 Triple P (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 มีนาคม 2557 / 13:42
    อ่า.....ลุ้นๆๆๆๆๆจัง

    แอบสงสารคีย์นะค่ะ ออกจะเปนคนดีแท้ๆ นี่เพราะเล่เหลี่ยมของสองคนนั้นแท้ๆเรย
    #180
    0