:::People Sins::: นิยามรัก....ฉบับคนบาป [Yaoi]

ตอนที่ 3 : :::ตอนที่ 2::: คนบาป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ธ.ค. 56


::: ตอนที่ 1 :::  คนบาป
-
-

by อเมทิสต์_AT

 

 

หลังจากที่ผมขอให้ไอ้คีย์มันตามหาแฟนของน้องสาวผม เช้าวันรุ่งขึ้นไอ้คีย์มันก็โทรนัดผมให้ออกมาคุยรายละเอียดกับมันที่อพาเมนของมัน จริง ๆ ผมปฏิเสธมันไปแล้วและบอกให้มันคุยกันผ่านทางโทรศัพท์ก็ได้แต่มันยังยืนยันว่าถ้าผมไม่มามันก็ยังจะไม่บอกเรื่องที่ผมอยากรู้เด็ดขาด

ถ้าไม่ติดว่าไอ้คีย์มันเป็นคนกว้างขวางรู้จักคนเยอะผมจะไม่ขอความช่วยเหลือเลยจริง ๆ นะ ไม่รู้ว่าคบไอ้คนแบบนี้เป็นเพื่อนมาได้ยังไง

“วิ๊ว ๆ ๆ...ไม่ได้เจอแค่ 2 ปีสวยขึ้นเป็นกองเลยนะมึง”

“สวยพ่องมึงสิ อย่ามากวนตีนกูตอนนี้ได้ไม อารมณ์ไม่ค่อยจะดี” ผมเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องนั่งเล่นไม่สนใจเจ้าของห้องที่เดินตามหลังผมมา ถ้าหากไม่เกิดเรื่องขึ้นกับเบลล่าและผมกลับมาที่ประเทศไทยเพื่อมาเที่ยวหาเพื่อน ๆ ผมคงจะรู้สึกดีไม่น้อยที่ได้เจอไอ้คีย์เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ แต่เวลานี้คำว่าดีใจหรือสนุกสนานมันห่างไกลจากผมมากเหลือเกิน ผมทำใจให้ยิ้มหรือหัวเราะในเวลานี้ไม่ได้จริง ๆ

“หน้าบึ้งตึงไม่เหมาะกับหน้ามึงเลยนะ กูรู้เรื่องที่น้องสาวมึงเข้าโรงพยาบาลแล้วนะ แต่ต้องขอโทษด้วยนะที่กูยังไม่มีโอกาสได้ไปเยี่ยมช่วงนี้กูต้องช่วยพ่อทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยไม่ค่อยจะมีเวลาเท่าไหร่” ไอ้คีย์พูดไป เดินไปหยิบขวดน้ำกับแก้วน้ำที่ตู้เย็นมาวางตรงหน้าผม

“เรื่องที่กูขอมึงละ รีบพูด ๆ มาเหอะกูจะรีบกลับบ้านแล้ว” ผมตัดบทไม่สนใจเหตุผลที่ไอ้คีย์มันบอก ๆ มา เพราะผมเองก็ไม่ได้นึกโกรธเคืองอะไรมันอยู่แล้ว

“เออ...คนที่มึงให้กูตามนะมันตามหาไม่ยากหรอก มันชื่อไฮค์ ที่จริงกูรู้จักมันอยู่นะดังไม่น้อยเลยละ โหดไม่เบาเลยวะแต่ละเรื่องที่มันเคยทำมา ทั้งเรื่องชกต่อยจนเกือบจะฆ่าคนตาย...”

ไอ้คีย์เล่าเรื่องของคนชื่อไฮค์ให้ผมฟัง หลายเรื่องและแต่ละเรื่องมันก็ไม่มีเรื่องดี ๆ เลยแม้แต่เรื่องเดียว ทำไมเบลถึงได้ไปคบกับคนแบบนั้นได้ จริงอยู่ที่มันหน้าตาดีมากแต่แค่นั้นมันคงไม่ทำให้น้องสาวของผมสามารถมองข้ามความเลวส่วนนี้ได้แน่ หรือว่าน้องสาวของผม จะไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ชั่วและเลวมากแค่ไหนกันแน่ ผมหยิบน้ำขึ้นมาเทใส่แก้วของผมกับไอ้คีย์

แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเรื่องความเลวอีกเรื่องที่ไอ้คีย์มันเล่านั้นทำให้ภาพบ้างอย่างมันสะท้อนเข้ามาในหัวของผม

“แล้วก็เรื่องล่าสุดของมันที่กูได้ยินมาก็คือมันชอบเล่นสนุกด้วยการจีบผู้หญิงคนโน่นคนนี้มาและก็ฟันหลังจากนั้นมันก็ประเคนผู้หญิงให้พวกเพื่อน ๆ มันรุมฟันอีกทีหนึ่ง มันเยอะกว่านี้อีกนะแต่กูก็ย่อ ๆ มาให้มึงได้แค่นี้แหละ ไม่คิดเลยนะว่าน้องมึงจะไปเป็นแฟนกันคนแบบไอ้ไฮค์มันได้ อ้าว...เฮ้ย !!! ไอ้แอลเทน้ำยังไงของมึงวะหกหมดแล้วเนี่ย”

หูของผมไม่ยินเสียงร้องโวยวายของไอ้คีย์แม้แต่น้อย ตอนนี้เรื่องสุดท้ายที่ไอ้คีย์มันเล่ามานั้นมันดังสะท้อนอยู่ในหัวของผมและตีวนซ้ำไปซ้ำมา เรื่องที่เบลล่าถูกข่มขื่นจนเสียสติ กับเรื่องเลว ๆ ที่ไอ้ไฮค์มันทำกับผู้หญิงของมัน....หวังว่าคงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดหรอกนะ ถึงมันละเลวยังไงแต่ผมจะคิดเองเออเองไม่ได้เด็ดขาด ยังไงเรื่องนี้มันสืบกันต่อไป

“แล้วจะเจอมันได้ที่ไหน” ผมถามไอ้คีย์เสียงเรียบ

“มึงคงไม่คิดว่าน้องมึงจะเป็นหนึ่งในเหยื่อของไอ้ไฮค์มันหรอกใช่ไหมวะ”

“กูไม่รู้เรื่องนี้มันจะจริงหรือไม่จริงถ้าไปเจอมันเดียวก็รู้เอง”

ไอ้คีย์ทำหน้าสีหน้าลำบากใจอยู่ไม่น้อย ผมรู้ว่าผมไม่ใช่สายแข็งชอบใช้กำลัง ถ้าจะมีเรื่องกันจริง ๆ ผมว่าผมสู้กับไอ้ไฮค์ไม่ได้แน่นอน ผมแค่อยากไปพิสูจน์อะไรบ้างอย่างแค่นั้นเอง

“จะว่าไปมันก็มีคลับที่มันชอบไปประจำอยู่นะ คลับชื่อ X อ่ะ แต่กูไม่รู้หรอกนะว่ามันจะไปตอนไหน...”

“เออ...ขอบใจนะโว้ยที่ช่วยสืบเรื่องของไอ้ไฮค์มาให้ หมดธุระแล้วกูกลับล่ะ”

ผมลุกขึ้นยืนและเดินออกไปจากห้องไอ้คีย์ทันที แต่ก่อนไปผมได้ยินเสียงตะโกนของไอ้คีย์ตะโกนตามหลังผมมา

“กูไม่รู้หรอกนะว่าตอนนี้ในหัวของมึงคิดเรื่องอะไรอยู่ แต่ถ้ามึงกำลังคิดทำอะไรที่มันเสี่ยงกูขอบอกให้มึงเลิกคิดซะ ขอเตือนไว้ก่อนเลยนะมึงว่าคนที่มึงกำลังจะเอาตัวเองเข้าไปยุ่งมันไม่ธรรมดา........”

“กูไม่สนว่ามันจะเป็นซาตานมาจากไหน ถ้ามันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้นกันน้องสาวกู กูก็จะไม่เอาตัวเองเข้าไปยุ่งกับเศษมนุษย์อย่างมันอยู่แล้ว แต่ถ้ามันทำแบบนั้นกับน้องสาวของกู เหมือนที่มันทำกับผู้หญิงคนอื่น ๆ กูก็คงจะอยู่เฉย ๆ ไม่ได้” ผมตอบกลับไอ้คีย์ไปด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

และก้าวขาเดินต่อไปข้างหน้าอย่างแนวแน่......

ผมกลับมาที่โรงพยาบาลในห้องผู้ป่วยที่เบลล่ารักษาตัวอยู่นั้นมีคุณแม่กับคุณพ่อค่อยเฝ้าอยู่ ท่านทั้งสองส่งยิ้มน้อยให้ผมก่อนที่ผมจะเดินไปนั่งที่โซฟามองดูบุพการีทั้งสองที่กำลังพูดคุยกับน้องสาวของผม ถึงแม้จะรู้ว่าพูดอะไรไปมันก็ไม่มีทางส่งไปถึงเธอก็ตามที.......

“คุณพ่อ คุณแม่ครับ คืนนี้ผมคงมาเฝ้าน้องไม่ได้นะครับ”

“ทำไมละ” คุณพ่อขมวดคิ้วหันมาถามผมทันที

“ผมมีธุระเล็กน้อยที่ต้องไปจัดการนิดหน่อยนะครับ เกี่ยวกับมหาวิทยาลัย”

ผมรู้ว่าการโกหกพ่อแม่มันเป็นเรื่องไม่ดีแต่มันไม่มีทางเลือกจริง ๆ จู่จะให้ผมบอกเรื่องที่ผมไปรู้มาวันนี้ให้พวกท่านฟังได้ยังไง ในเมื่อความจริงไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างที่ผมคิดเอาไว้หรือเปล่า

แต่ถึงจะเป็นจริง ๆ ผมก็ไม่คิดจะให้พวกท่านต้องรับรู้ แค่นี้สภาพจิตใจของท่านทั้งสองก็แย่พอแล้ว

“คงไม่ได้ทำเรื่องดรอปเรียนหรอกนะ แม่คิดว่าเรื่องนี้เราคุยกันรู้เรื่องแล้วซะอีก” คุณแม่ทำเสียงดุขึ้นมาทันที ผมส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะพูดตอบ

“ไม่ใช่ครับ....ไม่ใช่เรื่องขอดรอปเรื่องหรืออะไรทั้งนั้น ก่อนที่ผมจะมาผมก็ขอลาหยุดกลับบ้านมา 3 เดือน หมดกำหนดผมก็กลับครับ”

3 เดือน....แล้วแบบนี้ผลการเรียนไม่เสียเอารึไง” พ่อถาม

“ไม่ครับ ผมบอกเพื่อนที่โน่นแล้วว่าถ้ามารายงานด่วนหรืออะไรให้รีบโทรบอกทันที แบบนี้ก็ไม่น่ามีปัญหา”

“ถ้าอย่างนั้นก็ตามใจ” คุณพ่อบอกก่อนจะหยิบหนังสือนิยายรักหวานแหววที่เบลล่าชอบอ่านขึ้นมาอ่านให้เบลล่าฟัง คุณแม่หัวเราะออกมาน้อย ๆ ด้วยความขบขันกับท่าทีการอ่านหนังสือของคุณพ่อ

ก็มันไม่ได้เข้ากับบุคลิกของท่านเลยแม้แต่น้อยนี้น่า ไอ้อะไรที่มันหวาน ๆ แบบนี้

ภาพนั้นทำให้หัวใจของมันเบาหวิวขึ้นมาเล็กน้อย หลังจากที่มันแบกรับความหนักหน่วงมาตลอดระยะเวลา 4 วันมานี้ คุณแม่เริ่มยิ้มได้ขึ้นมาบ้าง ครอบครัวที่ไม่ค่อยจะได้อยู่พร้อมหน้ากันอย่างครอบครัวของผมตอนนี้กับมานั่งพูดคุยกับอยู่ในห้องพักผู้ป่วยสีขาว และมันคงจะมีความสุขมากท่าหากว่ามีเบลล่านั่งคุยด้วยอีกคน

แต่ผมยังไม่หมดความหวังหมอบอกว่ายังมีทางรักษาให้หายอยู่ เพียงแต่ต้องอาศัยความร่วมมือจากคนในครอบครัวให้ความรักและความเอาใจใส่กับเบลล่าให้มาก ๆ อีกไม่นานเธอก็กลับมาเป็นปกติได้อย่างแน่นอน

-

-

ผมกลับมาที่บ้านอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทานข้าวเสร็จก็รอเวลาสี่ทุ่มกว่า ๆ ก่อนจะคว้ากุญแจรถเบนซ์ที่เป็นของขวัญวันเกิดของผม จากทั้งคุณพ่อและคุณแม่ที่ตั้งใจซื้อให้ ผมไม่ได้ขับมันมานานถึง 2 ปี แอบคิดถึงไม่น้อยทีเดียว

ผมขับรถวนหาคลับ X อยู่พักใหญ่เพราะผมเองตอนอยู่ที่ประเทศไทยก็ไม่ออกมาเที่ยวกลางคืนเหมือนวัยรุ่นคนอื่น ๆ เท่าไหร่ ซ้ำยังไม่อยู่เมืองนอกถึง 2 ปีโดยที่ไม่ได้กลับมาเลย ถนนหนทางห้างร้านก็เปลี่ยนไปจนหลงแล้วหลงอีก กว่าจะหาเจอก็เสียเวลาไปมากทีเดียว

ภายในคลับนั้นเปิดเพลงเสียงดังจนแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย เหล่านักท่องราตรีโยกย้ายส่ายสะโพกเต้นกันอย่างเมามันจนไม่รู้ว่าใครเป็นใครแบบนี้แล้วผมจะหาเจอไมเนี่ย

และการที่ต้องมาสถานที่แบบนี้คนเดียวมันก็ทำให้ผมรู้สึกประหม่าไม่ได้จริง ๆ ผมค่อย ๆ เดินเลี่ยงผู้คนพยายามอย่างมากที่จะไม่เผลอไปชนใครเข้าจนในที่สุดก็เห็นโต๊ะที่ยังว่างอยู่ และไม่รอช้ารีบตรงเข้าไปนั่งทันที ที่ตรงนี้ดีไม่น้อยเพราะเสียงจากเพลงในคลับนั้นไม่ดังเท่าโซนอื่น ๆ แต่จะมานั่งเฉยๆ มันก็ดูยังไง ๆ อยู่เลยสั่งค็อกเทลมานั่งจิบไป ตามหาคนไปเลื่อย ๆ

คิดผิดจริง ๆ เลยที่มาคนเดียวแบบนี้ คนเยอะแบบนี้จะไปหาเจอง่าย ๆ ได้ยังไงแถมชั้นสองของคลับเป็นโซล VIP จากที่ถาม ๆ มาจากพนักงานเสริฟก็รู้ว่าโซล VIP นั้นถ้าไม่จองล่วงหน้าสักสองสามอาทิตย์ก็ไม่มีวันขึ้นไปได้อีก คิดแล้วก็เซ็งถ้าหากว่าไอ้คนที่ตามหานั้นมันดันอยู่บนชั้น VIP ขึ้นมา จ้างให้คืนนี้ผมก็หามันไม่เจอแน่ ๆ

“ไง..ครับหนุ่มน้อยน่ารักทำไมมานั่งคนเดียวแบบนี้ละไม่เหงาเหรอ ไปดื่มด้วยกันที่โต๊ะพี่ไม” น้ำเสียงหื่น ๆ ที่ผมจำได้ดีกระซิบถามผมข้างใบหู ผมผลักใบหน้ากวนประสาทของไอ้คีย์ออกห่างและส่งมือไปตบกะโหลกมันไปทีหนึ่งด้วยความหมั่นไส้

“โอ๊ย....ถึงขั้นตบกูเลยเหรอวะ เจ็บนะโว้ย รู้อย่างนี้ไม่ตามมาช่วยก็ดี” ไอ้คีย์บ่นผมพลางลูบหัวปอย ๆ ก่อนที่มันจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามคว้าเอาแก้วค็อกเทลขอผมไปดื่มทั้ง ๆ ที่มันยังไม่ได้ขออนุญาตจากผมที่เป็นเจ้าของด้วยซ้ำ

“สมควร...”

“หึ...มึงมานั่งตรงนี้ก็ไม่มีวันหาไอ้ไฮค์มันเจอหรอกนะจะบอกให้ แถมมานั่งตรงนี้มึงจะกลายเป็นเป้าให้พวกผู้ชายโต๊ะโน่นฉุดซะมากกว่า” ไอ้คีย์บุยใบ้ปากมันไปทางโต๊ะอีกฝั่งที่พวกวัยรุ่นผู้ชายกลุ่มใหญ่ที่กำลังมองมาทางนี้เหมือนกัน

“กูเป็นผู้ชายมันจะมาฉุดกูทำไม ไปฉุดผู้หญิงไม่ง่ายกว่ารึไง สวย ๆ ทั้งนั้น”

“ใช่มึงเป็นผู้ชาย แต่หน้าตามึงมันไม่ให้เลยนี่หว่า น่ารัก น่าฟัด ผิวขาว ๆ แบบนี้ต่อให้เป็นผู้ชายก็ไม่เกี่ยงหรอก”

ผมได้แต่กัดฟันอย่างโกรธ ๆ ที่ไอ้คีย์มันบรรยายรูปลักษณ์ของผมออกมาซะน่าขนลุกแบบนี้ แต่ก็ไปเถียงอะไรมันไม่ได้ก็ที่มันพูดมาทั้งหมดก็เป็นเรื่องจริง ถึงจะเคยมีแฟนเป็นผู้หญิงมาเยอะแค่ไหน แต่ผมก็ไม่เคยคบกับพวกเธอได้นานเกิน 2 เดือนเลยสักคน และยิ่งระยะหลัง ๆ มานี่เพศที่เขามาจีบผมมันจะเป็นเพศชายซะส่วนใหญ่แบบนี้ก็ยิ่งทำให้ผมเครียดไปตาม ๆ กัน

“แล้วจะหามันเจอได้ที่ไหน”

“โน่นไง”

ไอ้คีย์ชี้ไปที่ชั้นสอง VIP ทันที

“จะขึ้นไปได้ยังไงกูยังไม่ได้จองที่ไว้เลย เมื่อกี้พนักงานเขาบอกกูว่าถ้าอยากขึ้นไปชั้นนั้นต้องจองที่ไว้ล่วงหน้าเป็นอาทิตย์เลยนะมึง”

“ระดับไอ้คีย์ซะอย่างไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ เห็นแบบนี้ที่นี่กูก็มีเส้นมีสายเหมือนกันนะโว้ย เดียวกูจะเลือกที่นั่งให้ใกล้ ๆ กับไอ้ไฮค์มันให้เลย” ไอ้คีย์หยักคิ้วหนึ่งข้างรอยยิ้มทะเล้นของมันทำให้ผมเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ไอ้คีย์มันเป็นเพื่อนเพียงหนึ่งเดียวที่ผมรักและไว้ใจ มันเหมือนคนในครอบครัวคนหนึ่ง

และไอ้คีย์มันก็สามารถพาผมขึ้นไปบนชั้น VIP ได้สำเร็จระหว่างทางผมก็ถูกโลมเลียทางสายตาจากบรรดานักท่องราตรีจนผมเริ่มรู้สึกอึดอัดและหงุดหงิดในเวลาเดียวกัน

ให้ตาย...สถานที่แบบนี้มันน่าสนุกตรงไหนกัน

ผมสบถว่าในใจ และพยายามก้าวเท้าให้ทันไอ้คีย์ไปที่โต๊ะที่ดูเป็นส่วนตัวกว่าโต๊ะแถวล่างลิบลับ

“นั่งทำหน้ามึนอยู่นั้นแหละ ดื่มค็อกเทลจนเมาแล้วรึไงไอ้อ่อน” ไอ้คีย์แซวผมหลังจากที่ปากมันวางแค่ไม่ถึงนาที

“ไม่ได้เมา และอย่ามากวนตีนกูมากจะได้ไมวะ แล้วมึงจะสั่งตากีล่าซันไรส์มาทำไมเยอะแยะมากมายวะเนี่ย จะมอมเหล้ากูอย่างนั้นเหรอวะ” ผมบ่นไอ้คีย์ไปเลื่อยแก้เขินที่ผมเผลอทำหน้าเอ๋อให้มันเห็น

“มอมเหล้ามึงทำไมวะ ถ้าจะมอมกูไปมอมสาวโต๊ะโน่นดีกว่าไมวะ อกโต เซ็กซี่โคตรเลย”

“ไอ้หื่น เช็ดน้ำลายซะด้วย”

“ฮึฮึฮึ”

ไอ้คีย์มันไม่ได้สำนึกสักนิดสินะว่าผมด่ามันอยู่ มันยังมีหน้ามาหัวเราะอีก ผมเพลียกับนิสัยหน้าด้านของมันจริง ๆ

แต่ชั้น VIP เนี่ยก็ทำให้ผมรู้ผ่อนคลายลงไปบ้างเพราะคนไม่เยอะเหมือนข้างล่าง แถมเพลงที่เปิดก็ไม่ได้ดังจนกลบเสียงพูดคุยไปจนหมด คราวหน้าจะไปเที่ยวสถานที่แบบนี้ผมคงต้องทำตัวเป็นพวกไฮโซนั่งเป็นแต่ VIP ซะแล้ว

“ไอ้แอล กูขอตัวไปจีบแม่เสือสาวคนนั้นก่อนนะโว้ยแปบเดียว เดี๋ยวมา อย่าดื่มมากจนโดนฉุดละมึง”

ก่อนที่ไอ้คีย์มันจะไปมันยังไม่วายทิ้งระเบิดแกล้งผมอีกลูก ผมได้แต่กำแก้วตากีล่าซันไรส์แน่นอย่างข่มอารมณ์ ท่องไว้ในใจมันเป็นเพื่อน มันเป็นเพื่อน.... เพื่อน....

“เฮ้ย...ไอ้ไฮค์ดูสาวคนนั้นสิวะแมร่งน่าขยี้ดีวะ”

“ทำไมต้องดูวะถ้าอยากได้มึงก็ไปสอยมาดิ” น้ำเสียงนุ่มลึกบอกคู่สนทนา

“อยากอยู่วะ แต่กูเห็นเขามองมึงบ่อยสงสัยจะเล็งมึงไว้ ถ้ากูไปคงวืดวะ”

ร่างสูงลุกขึ้นยืนจากที่นั่งก่อนจะเดินตรงไปหยั่งเป้าหมาย ผมไม่รู้ว่าทันสองคนพูดคุยอะไรกันแต่ไม่นานนักผู้หญิงคนนั้นก็เดินกอดแขนไอ้ไฮค์เดินคู่กันมานั่งที่โต๊ะเดิมที่ไอ้ไฮค์มันนั่ง หลังจากที่นั่งลงทั้งสองคนนั้นก็คลอเคลียกันอย่างไม่แคร์สายตาของเพื่อน ๆ รวมโต๊ะที่นั่งอยู่ด้วยเลยแม้แต่น้อยรวมกันทั้งคู่นั้นเข้าสู่โลกส่วนตัวของตัวเองไปแล้ว แต่ผมที่เป็นคนโลกภายนอกกับรู้สึกคลื่นไส้อย่างไม่มีสาเหตุ

ผู้ชายนี้อย่างนั้นเหรอที่น้องสาวของผมรัก ผู้ชายคนนี้อย่างนั้นเหรอที่ได้หัวใจของเบลล่าไปครอบครอง

แค่เลวมันยังบรรยายอะไรเกี่ยวกับคนคนนี้ได้ไม่หมดเลย......

“เฮ้ย..จะทำอะไรเกรงใจเพื่อนหน่อยดิวะ นี่ก็พึ่งจะสลับน้องเบลล่าคนสวยทิ้งไปไม่ใช่รึไงยังคึกได้อีกนะมึง”

“หึ....เบลล่าไหนวะกูไม่รู้จัก”
 

เบลล่า.....???

“พูดไปแล้วก็ยังคิดถึงผิวลื่น ๆ นุ่ม ๆ นั้นไม่ได้จริง ๆ วะ เด็กอะไรไม่รู้ตัวนุ่มเหมือนแป้งเค้กเลย”

น้ำเสียงหื่นกามของคนพวกนั้นทำให้ผมเผลอกำแก้วในมือเอาไว้จนแน่น แต่ผมก็ยังต้องนั่งฟังบทสนทนาอุบาทนี้ต่อไปเพื่อที่จะเป็นแรงผลักดันให้ผมตัดสินใจเริ่มทำอะไรบ้างอย่าง

“ฮึ...สำหรับกูแค่ครั้งเดียวก็เกินพอวะ มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบกลับไปกินของเก่าซ้ำ หรือถ้ามึงจะไปสานต่อก็แล้วแต่มึง”

พวกมันเป็นเดนมนุษย์.....มันสามารถพูดเรื่องโหดร้ายแบบนี้ออกมาได้โดยที่ไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย ไม่อยากจะเชื่อจริง ๆ ว่าจะมีคนแบบนี้อยู่บนโลกได้จริง ๆ ถึงจะมีอยู่แต่ผมก็ไม่เคยจะเจอคนเลวชาติแบบนี้เลยสักครั้ง พวกมันจะรู้ไมว่าผู้หญิงที่พวกมันย้ำยี้ทิ้งไปนั้นสภาพของเธอตอนนี้เป็นอย่างไร พวกมันจะรู้ไมว่าทำให้ครอบครัวของผู้หญิงคนนี้เจ็บช้ำมากแค่ไหน

ผมอยากจะลุกขึ้นตะโกนด่ากราดพวกมันให้รู้สำนึกในการกระทำเลว ๆ ของพวกมันแต่ถึงทำแบบนั้นไปก็ไม่มีประโยชน์ ถึงจะด่ามาแค่ไหนพวกมันก็ไม่มีวันรู้สึก.......

ในที่สุดผมก็หาตัวมันเจอแล้ว ไอ้คนที่ทำให้น้องสาวของผมต้องตกอยู่ในนรกทั้งเป็น และมันก็จะเป็นคนต่อไปที่ต้องตกนรกทั้งเป็นเหมือนกับที่มันได้ทำเอาไว้กับน้องสาวผม

ผมคนนี้แหละที่จะเป็นคนส่งมันลงขุมนรกนั้นเอง
 

 





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

184 ความคิดเห็น

  1. #109 -CHANANA;- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:17
    ใช่อีกไม่นานเบลล่าต้องหาย ต้องหายแน่ๆ
    ให้กำลังใจและความรักให่เธอต่อไปน่ะ สู้ๆ
    คุณแม่ คุุณพ่อของแอล

    ไฮค์ เลยม๊วกกกกกกกกกก น่ารักอ่ะ โดนใจพี่เลย
    น่าจับตบสักฉากสองฉาก แต่ไม่เป็นไร เดียว
    แอลจัดให้ เย้ๆ 
    #109
    0
  2. #96 ... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:48
    ไฮค์ร้ายกาจมากอะฮืออ
    #96
    0
  3. #19 Little IU (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 10:28
    ความแค้นบังตาแอลแบบสุดๆอ่ะ แต่อย่างว่ามาทำครอบครัวเป็นใครก็โมโห
    หวังว่าทุกอย่างที่แอลตัดสินใจจะไม่ใช่การตัดสินใจผิดนะ
    #19
    0