:::People Sins::: นิยามรัก....ฉบับคนบาป [Yaoi]

ตอนที่ 20 : :::ตอนที่ 19::: รักหรือหลอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 ธ.ค. 56



::: ตอนที่ 19 :::  รักหรือหลอก
-
-
by อเมทิสต์_AT


 

 

“คีย์........” ผมพึมพำชื่อของไอ้คีย์ออกมาอย่างแผ่วเบา รู้สึกขอบตาร้อนผ่าวแข้งขาอ่อนไปหมด ทำไมเรื่องทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่ผมคิดเลย ทั้ง ๆ ที่ผมไม่ต้องการทำให้ใครเดือดร้อนและโดนลูกหลงไปด้วยกับเรื่องความแค้นระหว่างผมกับไอ้ไฮค์ แต่ดูเหมือนทุกอย่างมันจะตรงข้ามกับที่ผมคิดไปซะหมด

“มาตรงเวลาดีนี่” ไอ้ไฮค์เสียงเยาะเย้ยอยู่ข้างกายผมมันดึงร่างผมเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของมันอย่างง่ายดาย ไม่ใช่ว่าผมจะไม่ขัดขื่นแต่เพราะเรี่ยวแรงทั้งหมดของผมมันหายไปหมดแล้วนับตั้งแต่ที่เห็นสภาพของไอ้ชายและถัดจากไปอีกไม่กี่นาทีก็ต้องมาเจอกับไอ้คีย์ที่นี่ ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคลายไปออกแบบนี้อีก เล่นเอาผมคิดอะไรไม่ออกไปเลยทีเดียว

“มึงจะทำอะไรเมียกูปล่อย ไอ้แอลเดียวนี้นะ” ไอ้คีย์ตะโกนลั่นแล้วพุ่งตัวเข้าหาผมกับไอ้ไฮค์ด้วยความเดือดดาล แต่ก็มันก็ถูกลูกน้องของไอ้ไฮค์สกัดขว้างเอาไว้ ไอ้คีย์ไม่ยอมแพ้ยกเท้าขึ้นถีบลูกน้องไอ้ไฮค์ที่เข้ามาขว้างทางมันจนล้มกลิ้งไปกองกับพื้นอย่างน่าอนาถ และเมื่อพวกลูกน้องของไอ้ไฮค์เห็นว่าเพื่อนถูกทำร้ายพวกมันไม่รอช้ารีบเข้าไปรุมล้อมไอ้คีย์เอาไว้ทันที

“เดี๋ยว !? หยุดนะ...ปล่อยไอ้คีย์ไปซะ มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้” ผมพยายามดันร่างออกห่างจากร่างสูงหลังจากที่ตั้งสติได้พลางเงยหน้าขึ้นเอ่ยปากขอไอ้ไฮค์

“ไม่เกี่ยวอย่างนั้นเหรอ.....แล้วที่มึงกับมันเอากันลับหลังกู มึงยังจะกล้าบอกอีกเหรอว่ามันไม่เกี่ยว” ไอ้ไฮค์ตวาดใส่หน้าผมอย่างเดือดดาลมันเหวี่ยงร่างผมล้มลงไปกองกับพื้นและเดินเข้าไปหาไอ้คีย์ที่ตอนนี้กำลังออกหมัดต่อสู้กับพวกลูกน้องของไอ้ไฮค์อย่างเอาเป็นเอาตาย

“มึงมันก็ทำได้แค่ลอบกัดคนอื่นเท่านั้นแหละไอ้ไฮค์ ไอ้ลูกหมา !!” ไอ้คีย์ตะคอกด่าไอ้ไฮค์อย่างโมโหไม่แพ้กัน สงสัยมันคงแค้นที่ถูกไอ้ไฮค์เล่นมันทีเผลอก่อนหน้านั้นแน่ ๆ

พลั่ก

พูดจบไอ้คีย์ก็พุ่งตัวผ่านลูกน้องของไอ้ไฮค์เข้ามาชกเข้าที่ใบหน้าหล่อ ๆ ของมันอย่างเต็มแรง จนร่างสูงเซไปตามแรงหมัดของไอ้คีย์ทันที

“หึ....ต่อให้ไม่ต้องลอบกัดก็ชนะมึงอยู่ดี พวกมึงถอยไปหมด” ไอ้ไฮค์เอ่ยเยาะอย่างไม่เกรงกลัวเลยแม้แต่นิดเดียว พลางเช็ดเลือดที่มุมปากออกอย่างไม่ใส่ใจ แต่ยังไม่ทันที่ไอ้คีย์จะตั้งแต่หมัดหนัก ๆ ของไอ้ไฮค์ก็กระแทกเข้าที่ใบหน้าของไอ้คีย์แทบจะในทันทีเหมือนกัน ผมยันตัวลุกขึ้นตั้งใจจะเข้าไปขว้างไม่ให้ไอ้ไฮค์ทำร้ายไอ้คีย์ไปมากกว่านี้แต่ก็ถูกลูกน้องไอ้ไฮค์รวบตัวเอาไว้อย่างแน่นหนา

“หยุดนะ พอได้แล้ว....ฮึก” ผมพยายามดิ้นสะบัดให้หลุดออกจากเงื้อมมือบรรดาลูกน้องไอ้ไฮค์อย่างเต็มกำลังทั้งกัดทั้งทุบทั้งต่อยแต่

ตุบ ตับ ผลัวะ พลั่ก !!!!

เสียงหมัดแลกหมัดดังมาอย่างต่อเนืองแต่ทั้งสองคนก็ไม่มีใครยอมใคร จนในที่สุดฝ่ายที่พลาดพลั้งกลับเป็นไอ้คีย์แทนมันถูกไอ้ไฮค์ถีบเข้าที่หน้าท้องเต็มรักและทรุดลงกับพื้นทันทีเพราะความจุก ไอ้ไฮค์ไม่รอช้ารีบเข้าไปถีบซ้ำเข้าที่ไหล่ไอ้คีย์จนมันล้มตัวลงไปนอนกับพื้นหลังจากนั้นไอ้ไฮค์ก็จัดการกระทืบซ้ำไอ้คีย์ไม่ยั้งเท้าทันที ไอ้คีย์ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาป้องปกส่วนหัวและใบหน้าของตัวเองเพื่อให้พ้นจากเท้าหนักของไอ้ไฮค์ที่กระทืบซ้ำลงมาอย่างไม่ปรานี

ยิ่งผมได้เห็นว่าไอ้คีย์กำลังเสียเปรียบ ผมก็ยิ่งดิ้นรนมาขึ้นเท้านั้น แต่น่าแปลกตรงที่พวกลูกน้องของไอ้ไฮค์ไม่มีใครทำอะไรรุนแรงกับผมเลย พวกนั้นทำแค่รวบตัวยึดจับผมเอาไว้เท่านั้น เป็นผมซะเองที่เป็นฝ่ายทุบตีพวกมันเพื่อให้หลุดออกจากวงล้อม

“ปล่อยกูสิวะ....!!!” ผมรีบโฉยโอกาสตอนที่ไอ้พวกลูกน้องไอ้ไฮค์กำลังชื่นชมความเก่งกาจของเจ้านายสะบัดตัวออกอย่างแรงจนในที่สุดก็หลุดออกมาจนได้ผมไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าไปขว้างเท้าไอ้ไฮค์เอาไว้ทันที ต่อให้มันไม่ยั้งเท้ามันและกระทืบผมแทนไอ้คีย์ผมก็ไม่กลัวหรอก

“พอได้แล้ว....หยุดสักที อย่าทำร้ายคีย์มันอีกเลย อย่าพาลทำร้ายใครไปมากกว่านี้ เรื่องนี้มันเป็นเรื่องระหว่างกูกับมึงนะ มึงต้องการอะไรก็บอกมาสิ กูจะยอมทำตามที่มึงสั่งทุกอย่าง ขอแค่มึงปล่อยไอ้ชายกับคีย์ไปแค่นี้ได้ไหม ?” ผมกางปีกปกป้องไอ้คีย์อย่างเต็มที่และไม่คิดที่จะถอยออกไปแม้แต่ก้าวเดียว

“นั้นถือว่าเป็นข้อเสนอหรือเปล่า ?” ไอ้ไฮค์ถามผมเสียงหอบเหนื่อยน้อย ๆ

“ใช่” ผมตอบอย่างหนักแน่นทันทีโดยไม่คิดอะไรอีก

“ไม่ได้ !!!!” ไอ้คีย์ตวาดใส่ผมเสียงแข็งมันดึงร่างของผมไปหลบอยู่ด้านหลังของมันแทน

“มึงจะยอมทำตามที่กูบอกทุกอย่าง.....?” ไอ้ไฮค์ถามซ้ำ

“ใช่”

“ไม่นะ ไอ้แอล....กูไม่ยอมให้มึงไปกับมัน ไม่ต้องเป็นห่วงกู มึงต้องกลับไปกับกู” ไอ้คีย์หันมาบีบไหล่ทั้งสองข้างของผมเอาไว้จนนั้นบอกผมอย่างร้อนรน ใบหน้าของไอ้คีย์ตอนนี้เต็มไปด้วยรอยพกช้ำมีแผลแตกเล็ก ๆ ที่หางคิ้วจนเลือดซึมไหลออกมา

ผมค่อย ๆ ยกมือขึ้นแตะที่รอยพกช้ำบนใบหน้าและค่อย ๆ ปาดเลือดที่ไหลออกมาจากหางคิ้วของไอ้คีย์ออกโดยที่ระวังไม่ให้โดนบาดแผนของมัน

“กูไม่เป็นไรหรอก....มึงพาไอ้ชายกลับไปซะแล้วอย่าลืมทำแผลด้วยละ” ผมยิ้มบอกมันทั้งน้ำตารู้สึกเจ็บที่หัวใจราวกับว่ามีคนเอามีดมาค่อย ๆ กรีดเลาะเข้าไปอย่างช้า ๆ ไม่เอาอีกแล้ว....ผมทนเห็นคนที่ผมรักเจ็บตัวไปมากกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว


“ไอ้แอล....”

“กูกะว่าจะเก็บเรื่องนี้ให้เป็นความลับตลอดไป....แต่กูทนเห็นแก่ตัวทำร้ายมึงต่อไปไม่ได้อีกแล้ว มึงจำวันที่ไอ้ชายพากูมามึงที่คอนโดแล้วมึงถามว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับกูได้ไหม ?”

“ทำไม....มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น” ไอ้คีย์ขมวดคิ้วถามผมด้วยท่าทางสับสนงงงวย

ผมกลั้นหายใจเล็กน้อยและค่อย ๆ พ่นออกมา ผมก้มหน้าลงตัดสินใจแล้วว่าจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้ไอ้คีย์รับรู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านที่มาหลอกใช้มันเป็นเครื่องมือแก้แค้นไอ้ไฮค์มาตอลด....แต่มีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นที่ผมไม่ได้โกหกมันนั้นคือ.....

ผมรักคีย์

หลังจากที่ผมเล่าจบมือหนาที่จับไหล่ของผมเอาไว้ก็ค่อย ๆ ลงออกไป ผมเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของไอ้คีย์และเห็นความผิดหวังที่แสดงออกทางสีหน้าของมันอย่างชัดเจน ไอ้คีย์ ๆ ก้าวถอยห่างออกจากผมมันส่ายหน้าน้อย ๆ ไม่ยอมรับความจริง ผมกำหมัดแน่นยืนร้องไห้อยู่ที่ไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรออกไปอีก

“ไม่จริง......” ไอ้คีย์พึมพำคำนี้ออกมาตลอดหลังจากที่ผมเล่าจบ ผมพยายามกลั้นสะอื้นรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจอย่างที่สุด

ทั้งผมและไอ้คีย์เราสองคนต่างทรมานกับความจริงที่รับรู้ ผมหลอกใช้ความรู้ของไอ้คีย์เพื่อเป้าหมายของตัวเองอย่างหน้ามืดตามัว และพยายามหลอกตัวเองว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่นั้นมันไม่ผิดเพราะถึงยังไงซะผมก็รักมันจริง ๆ สร้างวิมานความฝันแห่งความสุขจอมปลอมขึ้นมาทั้ง ๆ ที่รู้ว่าสักวันจะต้องตื่นมาพบกับความจริงเข้าสักวัน

แต่มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่ยืนยิ้มกอดอกจ้องมองความเจ็บปวดของเราสองคนด้วยรอยยิ้มสะใจ แม้ใบหน้าของไอ้ไฮค์จะรอยพกช้ำไม่น้อยไปกว่าไอ้คีย์แต่ผมกลับไม่คิดที่จะห่วงใยและสนใจจะมามองเลยด้วยซ้ำ

“มึงโกหก มึงสร้างแล้วขึ้นมาเพื่อที่จะสลัดกูออกไปใช่ไหม ตอบกูมาสิ” ไอ้คีย์ตะโกนถามผมลั่น

“................” ผมส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบพลางกัดริมฝีปากแน่นเพื่อระบายความอัดอั้นตันใจทั้งหมด

“ฮึ....เป็นยังไงบ้างละ ถูกคนที่ตัวเองรักหักหลังมันเจ็บไม่น้อยเลยใช่ไหมละ” ไอ้ไฮค์พูดเยาะพลางเดินเข้ามาโอบไหล่ของผมเข้าไปแนบชิดกับร่างสูงของมันเอาไว้

“...........”

“...............”

ทั้งผมและไอ้คีย์ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว เพราะกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเอง และเมื่อไอ้ไฮค์เห็นว่าไม่มีปฏิกิริยาตอบรับหรือพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คนเดียวมันก็โอบไหล่พาผมเดินผ่านไอ้คีย์ไปอย่างง่ายดายโดยที่ไอ้คีย์ได้แต่ยืนนิ่งไม่คิดจะรั้งผมเอาไว้อีก

“กูรับข้อเสนอของมึง กูจะปล่อยไอ้คีย์กับไอ้ชายไป แต่ถ้ามึงเล่นตุกติกไม่ยอมรักษาคำพูด มึงคงรู้จะว่าจะต้องเจอกับอะไร”

“กูเป็นคนรักษาคำพูดอยู่แล้ว” ผมกัดฟันโต้กลับไอ้ไฮค์ทั้ง ๆ ที่น้ำตายังไหลออกมาไม่ยอมหยุด มันพาผมเดินออกมานอกโกดังและยัดผมเข้าไปในรถพลางผิวปากอย่างสบายอารมณ์ ผมหันกลับไปมองที่โกดังอีกครั้งเห็นไอ้คีย์กำลังพยุงร่างสะบักสะบอมของไอ้ชายออกมาพร้อม ๆ กับพวกลูกน้องไอ้ไฮค์ที่หลีกทางให้ไอ้คีย์โดยไม่คิดที่จะขัดขว้างอีก

“ทีนี้ก็ถึงคราวที่มึงรับโทษเป็นคนต่อไปแล้ว....เตรียมตัวเตรียมเอาไว้ให้ดีเถอะ” ไฮค์แสยะยิ้มหันมาบอกผมก่อนที่จะออกรถไปทันที ผมนั่งกุมมือชื่นเหงื่อแน่นเบียนสายมองออกไปนอกรถและไม่พูดอะไรอีกเลยแม้แต่คำเดียว

-

-

ร่างโปร่งบางของผมถูกไอ้ไฮค์เหวี่ยงไปนอนแผ่อยู่บนเตียงกว้างและห้องนอนที่แสนคุ้นเคย และตามมาด้วยร่างสูงที่ทาบทับตามมาอีกที ริมฝีปากร้อน ๆ ของมันโฉบจูบดูดกัดริมฝีปากของผมอย่างรุนแรงจนแสบไปหมด มือหยาบหนาลวงขึ้นเข้าไปในเสื้อผ้าของผม  และลูบไล้สลับกับขยำเค้นผิวเนื้อของผมอย่างป่าเถื่อนราวกับว่ามันต้องการทำให้ผมเจ็บปวดจนต้องร้องขอมันออกมา

แต่ผมก็ไม่ได้ขัดขืนมันเลยแม้แต่นิดเดียว ได้แต่นอนนิ่ง ๆ ให้มันกระทำกับร่างกายของผมเพียงฝ่ายเดียว ถ้ามันอยากจะทำอะไรก็ปล่อยให้มันทำไปผมจะไม่ตอบสนองอะไรมันทั้งนั้นดูสิว่ามันจะทนนานกอดขอนไม้โง่ ๆ นี้ได้นานสักแค่ไหน

“เงียบทำไม” มันถาม

“............”

“กูถามทำไมถึงไม่ตอบกูห๊ะ” ไอ้ไฮค์ตวาดผมเสียงแข็งมือหนาบีบที่ปลายคางของผมแน่นมากจนคางผมแทบแตก

“แล้วมึงจะให้กูพูดอะไรกับมึงละ” ผมย้อนถามมันกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“อย่ามายอกย้อนกูนะไอ้แอล ไหนมึงบอกว่าจะยอมทำตามทุกอย่างที่กูต้องการไง”

“แล้วที่กูยอมนอนนิ่ง ๆ ให้มึงย่ำยีอยู่อย่างนี้ มึงไม่พอใจยังไง หรือจะทำให้กูดิ้นรนขัดขืนอย่างนั้นเหรอ....มึงเป็นโรคจิตรึไง” ผมตวาดใส่ไอ้ไฮค์อย่างฉุนเฉียว ทั้ง ๆ ที่คิดเอาไว้แล้วว่าจะไม่โต้ตอบอะไรมัน แต่ผมก็อดไม่ได้จริง ๆ

“ฮึ...มึงพึ่งจะรู้รึไง พูดถึงเรื่องโรคจิตกูก็นึกอะไรสนุก ๆ ขึ้นมาได้ นอนรออยู่ที่นี่นิ่ง ๆ นะครับ คุณเมีย เดียวผัวจะมีเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ น้อย ๆ ฉลองที่เมียกลับมากันดีกว่า”

พูดจบไอ้ไฮค์มันก็ผลัดออกไปจากผมและเดินออกจากห้องนอนไป ผมไม่รู้หรอกนะว่าเรื่องเซอร์ไพรส์อีกเรื่องของไอ้ไฮค์นั้นมันคืออะไร และไม่คิดอยากจะหาคำตอบด้วย ผมยันตัวลุกขึ้นนั่งที่ปลายเตียง ถ้าเป็นปกติผมคงไม่นั่งนิ่งทำตามคำสั่งไอ้ไฮค์มันแบบนี้ ปานนี้ผมคงลุกขึ้นและวิ่งหนีออกไปจากที่นี่นานแล้ว แต่พอผมคิดถึงผลเสียที่จะตามมาทีหลัง ขาทั้งสองข้างมันก็ไม่มีแรงขึ้นมาซะอย่างนั้น

แกรก

ไอ้ไฮค์เดินกลับเข้าในห้องนอนอีกครั้งด้วยสีหน้าระรื่นสุด ๆ จนน่าหมั่นไส้

“ถอดเสื้อผ้าออกซะ” มันสั่งพร้อมกับเอามือกอดอกเอาไว้ยืนจ้องมองผมนิ่ง ๆ

ผมกัดริมฝีปากแน่น แม้ภายในใจจะต่อต้านคำสั่งของมันมากแค่ไหนแต่ก็ต้องจำใจทำตามที่มันสั่ง ผมค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นเพื่อต้องการยื้อเวลาเอาไว้ให้นานที่สุด แต่ดูเหมือนไอ้ไฮค์มันจะไม่มีความอดทนมากพอที่จะรอจนผมจะถอดออกเองจนหมด มันพุ่งตัวเข้ามากระชากเสื้อผ้าที่เหลือของผมออกจนหมดอย่างรวด และดันผมให้นอนราบไปกับเตียงนอนทันที

“ชักช้าดีนัก”

“อืม.....” ผมร้องท้วงในลำคอเมื่อถูกเรียวลิ้นร้อนชื่นของไอ้ไฮค์ดันเข้ามาโพลงปากอย่างจาบจ้วงจนผมรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออก รสจูบของไอ้ไฮค์มันในครั้งนี้มันหวานและเย็นแปลก ๆ ซึ่งมันเป็นรสชาติที่ผมไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย

ในที่สุดไอ้ไฮค์ก็ละริมฝีปากออกไปจากผม พลางจับแขนทั้งสองข้างของผมไพล่หลังและใส่กุญแจมือทันที

“มึงเอาอะไรให้กูกิน ?” ผมขมวดคิ้วถามรสชาติหวานเย็นยังคงคุ้งอยู่ในปาก และยิ่งถูกไอ้ไฮค์ล็อกแขนใส่กุญแจมือแบบนี้ผมก็ยิ่งรู้สึกหวาดระแวงมากขึ้นเท่านั้น

ให้ตายสิ....ผมตามความคิดผู้ชายสารเลวคนนี้ไม่ทันสักครั้งเลยสินะ

ไอ้ไฮค์ไม่ตอบคำถามของผมมันยืนนิ่งจ้องผมอยู่อย่างนั้นสักพัก และจู่ ๆ ก็ช้อนตัวผมขึ้นอุ้มเดินตรงเข้าไปในห้องน้ำ มันวางผมลงและจับผมนั่งลงบนชักโครกที่ปิดฝาเอาไว้แล้วพูดขึ้นว่า

“กูจะอาบน้ำมึงรออยู่ตรงนี้แหละ”

“ถ้ามึงจะอาบน้ำแล้วทำไมต้องพากูเข้ามาด้วยทำไมละ หรือว่ามึงกลัวว่ากูจะไม่รักษาคำพูดหนีมึงออกไป ?”

“สภาพแบบนี้มึงคงจะหนีกูไปได้หรอกนะ....เอาเถอะ นั่งลงอยู่ตรงนั้นนิ่งอย่าเกเรละ” ไอ้ไฮค์บอกผมพลางยิ้มทะเล้นก่อนที่จะถอดเสื้อผ้าของมันออกจนหมด ผมหันหน้าหนีไปทางอื่นไม่อยากเห็นภาพอุจาดตา มันพูดออกได้ยังไงว่าอย่าเกเร ผมไม่ใช่เด็กอายุสองสามขวบสักหน่อยนะ

เวลาผ่านไปไอ้ไฮค์นอนเหยียดยาวในอ่างจากุซซี่อย่างผ่อนคลาย กลิ่นหอมจาก Bubble bath ลอยคุ้งไปทั่วทั้งห้องน้ำ ไอ้ไฮค์ผิวปากอย่างสบายอารมณ์ ผิดกับผมที่ตอนนี้เริ่มทุรนทุรายเนื่องจากจู่อุณหภูมิภายในร่างกายของผมมันก็พุ่งขึ้นสูงจนยากที่ควบคุม ผมบิดร่างกายไปมาด้วยความทรมานที่อัดแน่นจนตัวงอ ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าเรื่องเบลอไปหมด

“อืม....ร้อน....แฮ่ก” ผมส่งเสียงครางออกมาเบา ๆ ร่างกายร้อนลุ่มไปหมดกระสับกระส่ายไปมา

มันเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของผมกันเนี่ย.........

“ทรมานเหรอครับ....?”

ผมเงยหน้าขึ้นมองต้นเสียงอย่างเบลอ ๆ แม้สติของผมใกล้จะหลุดลอยออกไปแต่ผมก็ยังจำเสียงของมันได้ดี ผมเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงที่ยืนตัวเปล่าร่างเปลือยเผยให้เห็นแผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเรียงสวยกับหยดน้ำเกาะพราวอยู่ตามร่างกายตรงหน้า ผมค่อย ๆ กลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคอไปอย่างยากลำบาก แล้วพูดถาม

“มึงทำอะไรกู.....” ผมถามเสียงแหบพร่า

“ก็แค่ของที่สามารถเพิ่มความสนุกให้เราสองคนเวลาอยู่บนเตียงยังไงละ....ไม่ต้องกลัวนะที่รัก เดี๋ยวผัวจะจัดให้แบบหนัก ๆ ให้มากกว่าที่ชู้ของมึงให้ซะอีก” ไอ้ไฮค์เอ่ยเยาะ มือหยาบหนาค่อยเลื่อยมาจับที่หัวไหล่ของผมและไล่ต่ำลงไปจนถึงหน้าอกพลางสะกิดยอดอีกสีกุหลาบของผมแผ่วเบา ผมกัดฟันแน่นเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังพุ่งพล่านแขนทั้งสองข้างขยับไม่ได้ดั่งใจยิ่งทำให้ผมรู้สึกอึดอัดมากขึ้น

“ถอยออกไปซะ....ยะ....อย่ามาแตะต้องตัวกู” ผมกัดฟันเค้นเสียงบอกอย่างข่มขู่

“เอาอย่างนั้นเหรอ....ก็ได้กูจะไม่แตะต้องตัวมึงตามที่มึงต้องการ....แต่ถ้ามึงต้องการกูเมื่อไหร่ก็เรียกหาได้นะครับเมีย....ผัวพร้อมบริการเต็มที่” ไอ้ไฮค์ละออกห่างจากร่างกายของผมอย่างว่าง่ายมันแสยะยิ้มจ้องผมเล็กน้อยแล้วหันไปหยิบเสื้อคลุมสีขาวสะอาดขึ้นมาสวมเดินออกจาห้องน้ำไปทันที เหลือทิ้งผมเอาไว้ให้นั่งกระสับกระส่ายอยู่ในห้องน้ำเพียงลำพัง

“อึก....ถึงตาย....แฮ่ก ๆ กูก็ไม่เรียกหาคนอย่างมึงหรอก....อ่า” ผมกัดริมฝีปากแน่นพยายามต่อต้านฤทธิ์ยาที่กำลังลุกลามไปทั่วทั้งร่างกาย แม้สติจะค่อย ๆ เลื่อนลางแล้วก็ตาม
 

ตัดฉับ......เข้าสู่ฉาก NC


-

-

“โอ้โห....สภาพแบบนี้เมื่อคืนคงจัดหนักสินะคุณพี่ชาย....ดูสิมีแต่รอยข่วนเต็มไปหมดเลย”

ไฮค์ค่อย ๆ ลืมตาตื่นก่อนที่จะหันมองต้นเสียงด้วยสายตาดุ ๆ ก่อนที่ค่อย ๆ คลายอ้อมกอดแข็งแกร่งออกจากร่างโปร่งบางที่นอนหลับพริ้มไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นนั่งและคว้าผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างขาวผ่องของแอลเอาให้พ้นตาสายตาพราวระยับของน้องชายต่างสายเลือด ที่สะกดคำว่าเกรงใจไม่เป็นอย่างเอื้อมระอา

แม้จะคนละสายเลือดแต่ไฮค์ก็รักและเอ็นดูมอสมากเป็นพิเศษ คงเป็นเพราะด้วยนิสัยที่เข้ากับคนง่ายและร่าเริงอยู่เสมอของเด็กคนนี้ก็เลยทำให้ใครหลาย ๆ คน รู้สึกเอ็นดูได้ง่าย ๆ และหนึ่งในนั้นก็รวมตัวเขาเข้าไปด้วยอีกคนหนึ่ง....

ไฮค์หยิบกางกางที่ตกอยู่ข้างเตียงที่มาสวมใส่แบบลวก ๆ ก่อนที่จะเอ่ยถาม

“เข้ามาทำไมไม่เคาะประตู ?” ไฮค์ถามอีกฝ่ายเสียงดุ

“ถ้าเคาะประตูก็คงไม่ได้เห็นอะไรดี ๆ แบบนี้หรอก ว่าแต่คนนี้ใครครับเด็กคนใหม่ ขาวเชียว” มอสชะเง้อคอมองร่างโปร่งบางที่นอนหลังอุตุอยู่บนเตียง ไฮค์ชักสีหน้าไม่พอใจพลางลุกขึ้นคว้าตัวน้องชายตัวแสบออกจากห้องนอนทันที ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมมอสถึงได้บุกรุกเข้ามาในห้องของไฮค์ได้สบาย ๆ แบบนี้ คงจะเป็นพ่อเขาแน่ ๆ ที่ให้คีย์การ์ดสำลองนี้กับเจ้าตัวแสบมาและส่งมันมาเซอร์ไพรส์แบบนี้

“ฮู้....หวงซะด้วย ดูนิดดูหน่อยก็ไม่ได้ ว่าแต่ใครเหรอครับ”

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” ไฮค์ไม่สนใจคำถามของมอส แล้วเปลี่ยนเรื่องถามแบบเนียน ๆ ไป

“กลับมาตั้งนานแล้ว แต่ช่วงนี้พี่ไม่ยอมกลับบ้านเลย แถมโทรหาก็ไม่ยอมรับสายผมอีก ผมก็เลยต้องบุกมาหาพี่ที่คอนโดแบบนี้ไง” มอสว่าพลางยิ้มร่า

“ที่อังกฤษเขาไม่ได้สอนเรื่องมารยาทบ้างเลยรึไง ว่าการเข้าห้องคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตก่อน มันเสียมารยาทแค่ไหน”

“ก็พี่ไม่ใช่คนอื่นสำหรับผมนี่....อ่ะ !!! พี่อย่ามาเนียนเปลี่ยนเรื่องคุยนะ พี่ยังไม่ได้บอกผมเลยว่าหนุ่มนอนตัวขาวนั้นเป็นใคร ? ชื่ออะไร ?”

“จะสนใจทำไมนักหนา แล้วตกลงมาที่นี่ทำไม” ไฮค์ถามมอสเสียงเรียบตีหน้านิ่ง พยายามหลีกเลี่ยงคำถามของน้องชายให้มากที่สุด

ถ้าขืนปล่อยให้มอสรู้ว่าคนที่นอนหลับสนิทอยู่ภายในห้องของเขานั้นคือแอลละก็มีหวังต้องเกิดเรื่องผิดใจกันขึ้นระหว่างตัวเขากับน้องชายอย่างแน่นอน

“ผมก็แค่อยากเจอพี่เท่านั้นเอง แล้วก็มีเรื่องบ้างอยากจะมาถามพี่ด้วย” มอสเบ้หน้าไม่ชอบใจที่ไฮค์ปัดไม่ยอมตอบคำถามของเขา แต่ถึงยังอย่างนั้นเขาเองก็ไม่คิดจะเซ้าซี้ถามอะไรมากเพราะรู้ดีว่าไฮค์เป็นพวกไม่ชอบให้ใครมาเซ้าซี้ถามเรื่องส่วนตัวเท่าไหร่นัก

“งั้นก็นั่งเล่นดูหนังไปก่อน พี่ขอตัวไปอาบน้ำแปบ เดี๋ยวจะพาออกไปหาอะไรกิน และก็ห้ามเข้ามาในห้องนอนพี่เด็ดขาด เข้าใจไหม” ไฮค์เน้นกำชับเสียงเข้ม

“คราบ.....ผมสัญญาครับว่าจะไม่เข้ารบกวนเด็กของพี่แน่นอนครับ” มอสรับคำเสียงยานค้างอย่างกวน ๆ จนน่าหมั่นไส้ ไฮค์ยกยิ้มพอใจก่อนที่จะเดินหายเข้าไปในห้องนอนทันที

-

-

“แล้วเรื่องที่จะถามนะเรื่อง ?” ไฮค์ถามมอสหลังจากที่ทั้งสองคนทานข้าวที่ร้านอาหารถัดออกไปจากคอนโดของไฮค์ไปไม่มากเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“คือว่า.....” มอสมีท่าทางอ้ำอึ้งไม่รู้จะเริ่มถามยังไงดี

“ว่าไง”

“พี่ไฮค์รู้จักผู้หญิงที่ชื่อเบลล่าไหมครับ” มอสกลั้นใจถามออกไป ภายในใจก็ภาวนาว่าขอให้เป็นอย่างที่ตัวเองคิดเลย

“ทำไม ?”

“เอาเถอะน่าตอบผมมาสิ”

“ไม่รู้จัก” ไฮค์โกหกหน้าตาย เขาพอจะคิดเอาไว้บ้างแล้วว่าแอลคงจะเล่าเรื่องของตัวเองให้น้องชายต่างสายเลือดของเขาฟังอย่างแน่นอนและมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ

“เฮ้อ....โล่งอกไปที ทีแรกผมก็นึกว่าเป็นพี่ซะอีก” มอสพูดพลางพ้นลมหายใจออกมาทางปากอย่างผ่อนคลาย หลังจากที่ต้องทนเครียดคิดเรื่องนี้อยู่นาน

“พี่ทำไม ?”

“คืองี้ครับ....พี่ยังจำน้องแอลได้ไหม” มอสถาม

“อืม”

“ถ้าอย่างนั้นผมจะเริ่มเล่าเรื่องตั้งแต่แรกให้พี่ฟังเลยก็แล้วกัน”

ไฮค์นั่งฟังสิ่งที่น้องชายกำลังเล่าให้ฟังอยู่เงียบ ๆ พลางคิดตามคิดพูดนั้นไปด้วย สิ่งที่มอสเล่าออกมาทั้งหมดนั้นมันคือมุมมองของแอลทั้งหมด.....

มุมมองที่เต็มไปด้วยอคติและความแค้น.........

จริงอยู่ว่าสิ่งที่ครอบครัว และน้องสาวของแอลเจอนั้นมันเลวร้ายมาก แต่เขากลับไม่คิดสงสารหรือเห็นใจเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะคนที่ทำให้เกิดเรื่องราวร้าย ๆ ในวันนี้มีแค่คนคนเดียว.....

และคนคนนั้นก็คือน้องสาวที่แอลยกย่องให้เธอเป็นนางฟ้าผู้ใสซื่อ

ส่วนตัวเขากลับกลายเป็นปีศาจร้ายสุดเลวทรามในสายตาของมัน





 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

184 ความคิดเห็น

  1. #169 PPREAMMM (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 23:16
    pimy_k-otic@hotmail.com ขอด้วยน้าาาา
    #169
    0
  2. #141 jojoe (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:10
    ขอด้วยค่า joe_za_pranarai@hotmail.com. ขอบคุณค่า กะแล้วว่ามอสต้องเป็นน้องไฮด์ เฮ้อ จุดไต้ตำตอเลยนะเนีย แล้วไฮด์จะทำยังไงต่อน๊า ลุ้นๆ
    #141
    0
  3. #131 kikowa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:57

    ขอด้วยค่า Kikless_323@hotmail.com
    ขอบคุณล่วงหน้า
    #131
    0
  4. #89 exo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:40
    ncๆๆ

    mintalove12222@hotmail.com
    #89
    0
  5. #61 skyns (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 มกราคม 2557 / 19:07
    ขอNcด้วยนะ

    ืืns9nine9@hotmail.com

    ขอขอบคุณล่องหน้า

    ตอนนี้เรื่องกำลังเข้มข้มเลย

    #61
    0
  6. #58 blue.sky (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 20:31
    ขอด้วยคนนนนนbleuzora@gmail.com
    #58
    0
  7. #39 Little IU (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 16:27
    สงสารคีย์อ่าาาาาาาา รู้มั้ยว่าแอลรักนายไปแล้วนะ แต่เพื่อปกป้องเลยจำต้องกันออกไป
    โอ๊ยตอนนี้มันบีบหัวใจที่สุดเลย อยากให้คีย์เข้าใจแอลยังรอแอล
    ถึงจะผิดกับดีเทลก็เหอะ แต่ไปคู่พี่มอสดีกว่านะ (ยังไม่เลิก)
    ก็อยากให้คีย์คู่แอลนี่นา งุงิ (ยังไม่จบเรื่องสามพี)
    สรุปคอมเม้นท์เราไร้สาระไรท์อย่าได้สนใจอ่านเอาฮาแล้วกัน
    (แต่สามพีจริงๆได้ก็ดีนะ ฮ่าาาาาาาา)

    ขอ NC ด้วยค่า khyuk138haeun98@gmail.com ขอบคุณค่ะ
    #39
    0