Hallo! I am neighbor.สวัสดีคุณพระเอกฉันเป็นคน(ตัวประกอบ)ข้างบ้านค่ะ [otome]

ตอนที่ 9 : In the castle’s Mithbells

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    4 มี.ค. 60

 


โซล เมทิลล่า  มิทเบลส์ ผู้เป็นเจ้าของดวงตาสีเขียวมรกตและผมสีแพลตินัมประกายม่วงอ่อน กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงขนาดยักษ์ในห้องของตน หลังจากผ่านเหตุการณ์สุวิสัยขึ้น อลิเซีย เมทิลล่า ผู้เป็นมารดาผู้ทำได้เพียงแค่นั่งจับมือของลูกชายอยู่ข้างๆอย่างกังวลใจ โดยมีบรรดาคนรับใช้ หมอประจำบ้านคอยเฝ้าดูอาการอย่างเป็นห่วง ไม่นานก็มีเด็กชายตัวใหญ่และเด็กหญิงเดินเข้ามาสมทบ


“คุณนายมิทเบลส์คะ คือพวกเราต้องขอโทษจริงๆนะคะที่เป็นสาเหตุทำให้ลูกชายของคุณตกน้ำ


“ข้าเอ่อ กระผมเองก็ขอโทษมากๆเลยครับ!!


เด็กผู้หญิงตัวเล็กและเด็กผู้ชายตัวใหญ่พากันก้มหัวขอโทษต่อเธออย่างจริงจัง มันทำให้เธอรู้สึกถึงความจริงใจที่ไม่เสแสร้งเหมือนกับที่ๆเธอจากมา แม้เรื่องที่ลูกชายของเธอจะตกน้ำเพราะตกใจเสียงตะโกน แต่เธอก็รู้ว่าเด็กสองคนนี้ไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเขาเลยซักนิดเดียวแถมยังช่วยพาเขามาส่งบ้านอย่างตรงไปตรงมาอีกด้วย ดังนั้นอลิเซียจึงพยักหน้าให้เด็กน้อยทั้งสองพร้อมรอยยิ้มอันอบอุ่น


“ทางฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณพวกหนูที่ไม่ทิ้งลูกชายจอมซนของฉันเอาไว้และพามาส่งถึงที่นี่”


อลิเซียพูดตอบเด็กน้อยอย่างอ่อนโยน ถ้าตัวเธอสมัยเด็กไปเจอเหตุการณ์แบบนี้คงต้องวิ่งหนีหรือไม่ยอมบอกความจริงเพราะกลัวความผิดเป็นแน่ แต่เด็กสองคนนี้กลับช่วยเหลือลูกชายของเธอได้อย่างทันท่วงทีและสารภาพความจริงออกมาอย่างไม่ปิดบัง


“พวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณที่ทางคุณนายมิทเบลส์ ที่ไม่โกรธพวกเรานะคะ แต่ยังไงที่นายน้อยของคุณนายตกน้ำก็เป็นเรื่องจริงที่มีสาเหตุมาจากพวกเราอยู่ดีค่ะ


เด็กหญิงตัวเล็กตอบเธอด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคงจนทำให้ผู้ใหญ่ที่อยู่ในห้องนี้อดที่จะพิจารณาตัวเธอไม่ได้ เด็กผู้หญิงที่ดูสะอาดเรียบร้อยที่มีผมสีดำเหมือนสามัยชนทั่วไปแม้จะดูธรรมดาแต่ดวงตามีแววเฉลียวฉลาดสดใสและอ่อนโยนแม้จะมีร่องรอยของความเป็นห่วงและกังวลใจอยู่บ้าง ทว่าบรรยากาศรอบๆตัวของเด็กคนนี้ทำให้รู้สึกน่าคบหาและไว้วางใจได้เป็นอย่างมาก


ส่วนทางด้านเด็กชายตัวโตที่เป็นพี่น้องกันแม้จะมีบรรยากาศและท่าทางเหมือนกับเด็กทั่วไปแต่ก็ดูน่าเกรงขามและหนักแน่นไม่น้อย ในความคิดของคนในคฤหาสน์มิทเบลส์สองพี่น้องนี้ท่าทางจะถูกสั่งสอนมาดีพอสมควรเลยทีเดียว


“อย่าโทษตัวเองไปเลยค่ะ ฉันเข้าใจว่าพวกหนูไม่ได้ตั้งใจและไม่โกหกกับฉัน ว่าแต่พวกหนูรู้ได้ยังไงว่าเด็กคนนี้อยู่ที่นี้กันคะ?”


อลิเซียถามคำถามที่ค้างคาใจของเธอมานาน เพราะตอนที่กำลังออกตามหา ก็เห็นเด็กสองคนนี้วิ่งตรงดิ่งมาที่เธอพร้อมบอกว่าให้รีบช่วยเขาอย่างด่วนที่สุดเพราะตกน้ำในลำธารด้านหลัง เธอจ้องมองไปที่เด็กสองคนเพื่อหาคำตอบแต่เด็กชายตรงหน้าก็ทำหน้าสงสัยไม่แพ้กันและกันไปมองน้องสาวของตัวเอง อลิเซียเลยหันไปที่เด็กหญิงตัวน้อยเพียงคนเดียวด้วยตาม


“เอ่อ นั้นก็เพราะพวกเราเป็นเด็กที่อาศัยอยู่ที่นี้ ดังนั้นพวกเราจึงรู้จักเด็กรุ่นราวคราวเดียวกันในหมู่บ้านแห่งนี้อยู่แล้ว และอีกอย่างมีเพียงคนของที่นี่พึ่งย้ายเข้ามาใหม่ พอมองจากการแต่งกายของนายน้อยที่ประณีตและดู เอ่อ ราคาแพงกว่าธรรมดาเราจึงคิดว่าเขาต้องมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังนี้แน่ๆค่ะ”


เมื่อได้ยินคำตอบนั้นอลิเซียก็รู้สึกถูกชะตากับเด็กหญิงตัวน้อยนี้ทันที ช่างเป็นเด็กที่ช่างสังเกตและคิดวิเคราะห์ หากได้เกิดในตระกูลพ่อขายใหญ่ๆเหมือนเธอคงช่วยกิจการครอบครัวได้ไม่น้อย และนั้นก็ทำให้อลิเซียตัดสินใจอะไรได้บางอย่าง


“หนูช่างเป็นเด็กฉลาดจริงๆ งั้นน้าจะขออะไรพวกหนูซักหน่อยได้มั้ยคะ”


เสียงหวานพูดกับเด็กชายหญิงสองคนอย่างเอ็นดูมากขึ้น ส่วนทางเรนเดียร์และโยริได้แต่หันมองหน้ากันไปมา จนพี่ชายอย่างเรนเดียร์ทำสีหน้าบ่งบอกว่าทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของน้องเลย แน่นอนนั้นเป็นเพราะถ้าในเหตุการณ์แบบนี้น้องสาวย่อมตัดสินใจได้ถูกกว่าเขาทุกอย่าง


 

………

 


[Yori]


การแสดงความจริงใจคือพื้นฐานสำคัญของมนุษย์ ฉันอยากให้พวกเราเป็นเพื่อนบ้านที่ดีต่อกัน และพวกเค้าจะไม่คิดมาหาเรื่องชาวบ้านตัวเล็กๆอย่างบ้านของเรา แต่คุณแม่ของโซลนี่เป็นคนดีกว่าที่คิดมากเลยทีเดียว ดวงตาสีเขียวมรกตและผมสีทองอร่ามตาแถมดูจากโครงหน้าหวานสวยนั้นก็คล้ายกับคุณพระเอกที่เป็นลูกถึงแปดในสิบเลย แต่ฉันก็ไม่เคยเห็นท่านโผล่มาในเกมหรือแม้กระทั่งตัวโซลเองเมื่อโตขึ้นก็ไม่ค่อยพูดถึงท่านเท่าไหร่ หรือจะเกิดอะไรบางอย่างขึ้นกับเธอ???


ตอนนี้คุณนายมิทเบลส์ก็มาขอให้พวกฉันเป็นเพื่อนกับคุณพระเอกด้วย ซึ่งคิดๆดูแล้วคงไม่น่าจะมีปัญหาอะไร อย่างน้อยก็ช่วยทำให้คุณพระเอกได้มีเพื่อนเพิ่มขึ้นด้วยล่ะนะ ยังไงทั้งฉันและครอบครัวก็เป็นตัวประกอบที่บังเอิญอาณาเขตบ้านติดกันเท่านั้นเอง ในเมื่อพี่เรนเดียร์ให้ฉันตัดสินใจแล้วด้วยฉันเลยตอบตกลงเรื่องนี้ไปและจะขอมาเยี่ยมนายน้อยที่นี้บ่อยๆ


แต่ก่อนจะกลับคุณนายมิทเบลส์กับพวกเราก็คุยอะไรกันนิดหน่อยทำให้เธอรู้ว่าจริงๆบ้านเราอยู่ใกล้ๆกันและเธอก็บอกอีกว่าในเมื่อพวกเราจะเป็นเพื่อนกับลูกชายของเธอและเธอเองก็ไม่ค่อยชอบถูกเรียกห่างเหินซักเท่าไหร่ เลยให้พวกเราเปลี่ยนคำเรียกจากคุณนายมิทเบลส์มาเป็นคุณน้าอลิเซียแทน(เพราะของฉันและพี่เรนเดียร์อายุมากกว่าเธอ) และในตอนขากลับคุณพ่อบ้านวัยประมาณ50กว่าของคฤหาสน์มิทเบลส์ก็เดินออกไปส่งเราด้วยตัวเองและเพื่อช่วยอธิบายเรื่องที่พวกเราหายไปไหนนานๆกับคุณพ่อคุณแม่ด้วย

 


………..

 


ในตอนนั้นฉันกังวลกับการทำให้คนใหญ่คนโตไม่โกรธจนลืมนึกเรื่องสำคัญไปว่าการแสดงออกที่ทำเป็นประจำของตัวเองนั้นไม่นับว่าเป็นเด็กปกติเลยซักนิด แต่เพราะครอบครัวและคนในเมืองนี้มองข้ามเลยลืมคิดว่าคนอื่นนั้นอาจไม่ได้มองข้ามเรื่องนี้ให้ผ่านไปเหมือนที่ผ่านมา


เพราะการกระทำของฉันในตอนนั้นเลยส่งผลให้กลไกแห่งชะตากรรมบิดเบี้ยวออกไป กว่าฉันจะรู้สาเหตุในเรื่องนี้วันเวลาก็เลือนผ่านไปนานแสนนานเสียแล้ว








-------------------------------------------------------

ตอนนี้สั้นๆกันไปค่ะ คุณแม่อลิเซียคิดอะไรกับโยริกันค๊าาาาาา

ตอนหน้าพวกเด็กก้ได้เล่นและทำความรู้จักกันอย่างจริงๆแล้วค่ะ

หืมอะไรงานโปรเจ็ตที่ต้องทำเหรอ? ไรท์ฯจำอะไรไม่ได้เลยยยยยยยยย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

218 ความคิดเห็น

  1. #186 AprilIV (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 23:48
    เจอกันแล้ววว
    #186
    0
  2. #140 นักฆ่าเนตรอัคคี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 21:28
    นั่งรอไรต์
    #140
    0
  3. #139 uๅuะ~* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 18:12
    โซลยังไม่ได้เจอโยริเต็มๆตา ไรต์กลับมาต่อเถอะค่ะ พลีส~
    #139
    1
  4. #138 Lalaland332221 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 01:05
    ขอบคุณค่าา
    #138
    0
  5. #136 Yanieye (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 11:59
    ชอบค่าาา รีบมาต่อไวๆนะ
    #136
    1
  6. #135 zahza (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 08:57
    สนุกอ่ะไรค์ มาอัพบ่อยๆน้าม
    #135
    0
  7. #134 j-teana (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 01:17
    เมื่อไรเธอจะได้พูดกับพระเอกซักประโยค
    #134
    0
  8. #133 chrysalis_devil (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 22:38
    ละมึนเรียบๆดีจังเลยเออ มาอัพบ่อยๆนะเออ
    #133
    0
  9. #132 แว่นพลาสติก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 22:31
    เผลอปักธงพระเอกอย่างไม่ได้ตั้งใจสินะ
    #132
    0
  10. #131 คิมดงจุน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:40
    คิดถึงฟุดๆ รอนะะะ
    #131
    0
  11. #130 คิมบ๊กจิน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 19:57
    ชอบเรื่องนี้มากเลย ดูเรียบๆสบายๆ แต่อบอุ่นหัวใจมาก ไรท์สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #130
    1
    • #130-1 หลงจันทร์เสี้ยว(จากตอนที่ 9)
      4 มีนาคม 2560 / 21:01
      ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้นะคะ ไรท์ฯเองก็จะพยายามต่อไปค่ะ
      #130-1
  12. #129 BSL4 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 19:36
    ท่านแม่อนุมัติแล้วอิอิ
    #129
    0
  13. #128 W-SMiss (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 19:32
    อยากต่อออ
    #128
    0
  14. #127 MB9397 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 18:37
    T.T อยากอ่านอีก มาต่อเร็ว ๆ นะ ชอบมากเลย สู้ ๆ ค่ะ
    #127
    0
  15. #126 uๅuะ~* (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 18:34
    ถ้าเราช่วยไรต์ทำโปรเจ็คจะช่วยเต็มที่ จะได้รีบอัพตอนต่อไป
    สงส้ยว่าเหตุการณ์ในอนาคตที่เปลี่ยนแปลงจะมีอะไรบ้าง
    #126
    1
    • #126-1 หลงจันทร์เสี้ยว(จากตอนที่ 9)
      4 มีนาคม 2560 / 21:00
      ขอบคุณมากๆค่า แค่ช่วยเป็นกำลังใจให้กันแบบนี้ไรท์ก็มีแรงแล้วล่ะค่ะ

      ส่วนเรื่องอนาคตนั้นเรามาลุ้นไปด้วยกันนะคะ
      #126-1
  16. #125 อนิเมะคุง (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 18:18
    เอาอีกอยากอ่านมากกว่านี้อีกกกกกกกกก

    รอหลายวันอ่านไม่ถึงนาที แต่.....อิ่มใจสุดๆ
    #125
    1
    • #125-1 หลงจันทร์เสี้ยว(จากตอนที่ 9)
      4 มีนาคม 2560 / 20:59
      ขออภัยที่มาแต่น้อยนะคะ เวลาไรท์มีไม่มากอ่าค่ะ
      #125-1