Hallo! I am neighbor.สวัสดีคุณพระเอกฉันเป็นคน(ตัวประกอบ)ข้างบ้านค่ะ [otome]

ตอนที่ 8 : Hallo! My neighbor.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    1 มี.ค. 60

 



              เมื่อพวกเราได้เดินทางมาถึงบ้านก็พบว่า คฤหาสน์ที่อยู่ข้างบ้านได้จุดไฟสวางไสวมีบรรดาหญิงสาวในชุดเมดตัวยาวที่ใส่ชุดคลุมกันหนาวสีเงินวิ่งวุ่นวายเต็มไปหมด ฉันได้แต่มองนิ่งๆดูความยุ่งเยิงนั้นอยู่เงียบๆซักพักก่อนจะถูกพี่เรนเดียร์จูงมือเพื่อจะเดินไปเข้าบ้านที่อยู่ห่างจากโรงเก็บม้าและรถม้าพอสมควร


                แม้ด้านนอกนี่จะเริ่มมืดและอากาศเย็นลงแต่พอแอบมองจากหน้าต่างด้านนอกตัวบ้านเข้าไปภายในบ้านที่ดูจะอบอุ่นด้วยเตาผิงวันนี้นอกจากคุณแม่ที่กำลังยกหม้อสตูอยู่อย่างอารมณ์ดีแล้วฉันก็ได้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่จำได้ติดตาว่าคือคุณพ่อของพวกเรา เขากำลังบรรจงวางหนังกระต่ายหิมะหลายแผ่นที่ยังไม่ได้ฟอกหนังที่คาดว่าล่าได้ตอนออกไปรับจ้างหาจิ้งจอกหิมะลงบนโต๊ะตัวใหญ่ที่อยู่มุมหนึ่งของบ้าน พอหันไปมองพี่ชายที่จู่ๆก็กำมือแน่นขึ้นมาก็เห็นได้ว่าดวงตาของพี่เปล่งประกายมีความสุขขนาดไหนแต่แปบเดียวก็ทำหน้างอนไปซะเฉยๆ


                ฉันได้แต่สายหัวและถอนหายใจกับท่าทางนั้น นี่พี่ชายของฉันคงเริ่มๆเข้าวัยต่อต้านแล้วล่ะมั้ง ฉันจึงปล่อยมือจากเขาและตรงเข้าบ้านไปอย่างสงบก่อน


เมื่อประตูได้เปิดออก คุณแม่และคุณพ่อก็เงยหน้าขึ้นมามอง พอเห็นเป็นพวกเราพี่น้องก็กำลังจะเอ่ยเรียกด้วยรอยยิ้ม แต่เสียงของพี่เรนเดียร์ก็ดังขัดขึ้นมาก่อน


                “เหอะ! มีคนกลับบ้านถูกด้วยเหรอวันนี้”


                เจ้าตัวทำหน้าบูดบึ้งกอดอกเดินงอนไปนั่งบนเก้าอี้ เรียกรอยยิ้มให้กับคุณพ่อและคุณแม่ได้อย่างดี เพราะเจ้าตัวเวลางอนแล้วชอบทำแบบนี้ประจำใครๆในบ้านก็รู้ และเป็นเรื่องแน่นอนที่คุณพ่อจะเตรียมรับมือง้อลูกชายเอาไว้แล้ว


                เพียงไม่นานเจ้าตัวที่โดนของฝากจากคุณพ่อโจมตีก็ยิ้มร่าอย่างมีความสุขตามปะสาเด็กๆทั่วไป ฉันที่ช่วยคุณแม่จัดโต๊ะกินข้าวก็ได้แต่มองภาพของพ่อและลูกชายกำลังคุยกันอย่างสนุกสนานเรื่องการล่าสัตว์ แล้วพวกเราก็ล้อมวงกินข้าวบนโต๊ะไม้สีน้ำตาลแก่ที่คุณพ่อทำขึ้นอยู่ข้างๆเตาผิง


                …………..


                เมื่อคืนที่คุณพ่อกลับมามันเป็นเหมือนงานฉลองเล็กๆของครอบครัวเรา พวกเราใช้เวลานานเป็นพิเศษหน้าเตาผิงเมื่อคืนนี้แล้วบอกเล่าเรื่องราวที่พวกเราพี่น้องได้ทำขณะเอาของไปขายในตัวเมืองและเรียนหนังสือกับทางโบสถ์ คุณพ่อที่ได้ยินเรื่องงานเทศกาลตกปลาก็ได้ให้คำสัญญาว่าในวันพุธที่เราจะเอาของไปขายขากลับจะแวะเที่ยวด้วยกัน ส่วนวันนี้เป็นวันอังคาร เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นตรงเส้นขอบฟ้าก็ค่อยๆไล่ความเหน็บหนาวออกไปจากร่างกายเล็กน้อย แสงแดดที่ช่วยโอบกอดร่างกายที่ห่อหุ้มไว้ด้วยเสื้อผ้าที่คุณแม่เป็นคนเย็บให้ช่างทำให้รู้สึกดีจริงๆ


                ในขณะที่พวกเราได้กินอาหารเช้ากันจนอิ่ม ก็ได้เริ่มต้นลงมือทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง และเนื่องจากคุณพ่อได้หนังกระต่ายมาเยอะมากพวกเราพี่น้องเองนอกจากจะรีดนมแพะแล้วก็จะมาช่วยคุณพ่อฟอกหนังกระต่ายด้วย


ฉันที่มีความทรงจำมาจากชาติที่แล้วเคยสงสัยเรื่องการฟอกหนังมาตลอดว่าในสมัยนี้ที่สารเคมียังไม่มีแต่พวกเขาเอาอะไรฟอกหนังกัน ก็ได้คุณพ่อนี่แหละที่ช่วยตอบคำถามได้ ว่าจะนำสารสกัดซึ่งสกัดได้จากเปลือกไม้พวกยูคาลิปตัส ควีบราโค และอื่นๆ มาเป็นตัวฟอกในถังไม้ปั่นที่ต่อแบบเรียงๆกันไปและน้ำที่ใช้ฟอกแล้วสามารถนำกลับมาใช้ได้อีกประหยัดได้ดีทีเดียวล่ะ


                ส่วนหนังกระต่ายที่จะนำมาฟอก ต้องทำการลอกพังผืด ที่ประกอบด้วยไขมันเป็นส่วนใหญ่ออกให้หมดก่อน จากนั้นล้างน้ำให้สะอาดจนหมดเลือด แล้วจึงดำเนินวิธีการฟอก จริงๆการฟอกยังมีแบ่งเป็นการฟอกสดและการฟอกแห้งอีกซึ่งตรงนี้ขอละไว้เพราะมันไม่ได้มีความน่าตื่นเต้นอะไร


                ผ่านไปไม่นานงานในช่วงเช้าก็ได้จบลง แม้วันนี้จะมีงานเพิ่มนิดหน่อยทำให้มื้อกลางวันถูกเลื่อนออกไปนิดๆแต่ฉันก็ยังใช้ชีวิตอย่างสงบสุขอย่างที่ควรจะเป็น ทว่าฉันในตอนนั้นก็คงคิดไม่ถึงว่าวันคืนวิถีตัวประกอบของตัวเองได้หมดลงไปเรื่อยๆนับตั้งแต่คนข้างบ้านได้ย้ายมาแล้ว



                ……….



                ในยามบ่าย ช่วงพักงานฉันขออนุญาตจากคุณพ่อและแม่เดินไปตามแนวภูเขาหลังบ้านที่มีแต่ต้นไม้โล่งๆเพื่อหาลูกโอ้กและลูกสนป่าที่ยังหลงเหลืออยู่ตามโคนต้นไม้มาทำงานประดิษฐ์กับพี่เรนเดียร์ จริงๆคุณแม่จะไม่ให้ไปแต่เพราะคุณพ่อช่วยพูดให้แถมด้วยบุคลิกที่สงบนิ่งเกินวัยของฉันกับความสูงใหญ่ของพี่เรนเดีย์ทำให้คุณแม่ยอมใจอ่อนแต่ก็ย้ำว่าอย่าเดินไปไกลจากเขตบ้านมากเกินไป


                พวกเราพยักหน้าอย่างดีใจแล้วค่อยๆเดินย่ำหิมะเลาะเขาไปเรื่อยๆ จนเจอจุดที่พอจะเหลือลูกโอ้กอยู่เป็นจำนวนมาก เพราะแถวนี้เหยี่ยวเลี้ยงของคุณปู่ลุควิคที่อยู่ตรงตีนเขาชอบมาออกล่าเหยื่อในช่วงที่อากาศอบอุ่นเลยทำให้พวกสัตว์ตัวเล็กตัวน้อยไม่ค่อยโผล่หน้าออกมาเก็บอาหารแถวนี้เท่าไหร่ รวมทั้งพวกเราเองถ้าไม่จำเป็นในช่วงฤดูอื่นนอกจาฤดูหนาวก็ไม่ค่อยมาแถวนี้เท่าไหร่เพราะกลัวโดนคุณเหยี่ยวจะคิดว่าเป็นอาหารจิกเข้าให้


                “โยริน้องรัก เท่านี้พอรึป่าว?”


                ผ่านไปซักพักพี่ชายที่ช่วยเก็บลูกโอ้กอยู่อีกด้านก็ร้องเรียกฉัน พอฉันเดินไปใกล้ๆแล้วมองลงในตะกร้าก็เห็นว่ามีลูกโอ้กนอนอยู่เยอะพอสมควรพี่เรนเดียร์เป็นคนที่สายตาดีและว่องไวจริงๆ ฉันพยักหน้าอย่าพอใจกับจำนวนลูกโอ้กที่มองดูคร่าวๆในตะกร้าของพี่และยิ้มให้พี่ชายอย่างอ่อนโยน


                “พี่ชายของโยริเก็บลูกโอ้กเก่งที่สุดเลยค่ะ โยริว่าลูกโอ้กแค่นี้ก็พอแล้ว พวกเราไปหาลูกสนป่ากันบ้างเถอะ”


                พี่ชายที่ได้ยินฉันชื่นชมก็ยิ้มอย่างมีความสุขและขานรับอย่างร่าเริง เพียงไม่นานพวกเราก็เดินมาถึงบริเวณที่มีต้นสนป่าขึ้นอยู่จำนวนมาก มันเป็นบริเวณลำธารที่ค่อนข้างลึกแต่ไม่ค่อยกว้างซึ่งตอนนี้น้ำในลำธารจับตัวเป็นน้ำแข็งบางๆอยู่


                และในตอนที่เรากำลังเดินไปถึงแถวลำธารนั้นเองฉันและพี่ชายก็ได้พบเด็กคนหนึ่งที่ใส่ฮู้ดสีขาวคลุ่มทั้งตัวกำลังชะโงกหน้าจ้องมองลำธารที่เป็นน้ำแข็งอยู่


                “เฮ้ยยยย นายตรงนั้นน่ะมันอันตรายนะเว้ย!!


                ด้วยความเป็นห่วงเด็กตัวเล็กๆพอๆกับฉันที่ชายเลยตะโกนเตือนอีกฝ่ายด้วยความหวังดี แต่ความหวังดีของพี่ชายทำให้เด็กน้อยที่ห่อตัวอยู่ในฮู้ดสะดุ้งตกใจจนเสียหลักพุ่งตัวลงไปในลำธารน้ำแข็ง


                “อ่ะ!!//เฮ้ย!!//ว้าย!!


                โชคร้ายของโชคร้ายที่ธารน้ำแข็งที่อยู่ตรงหน้าเด็กคนนั้นช่างบอบบางจนไม่สามารถรับน้ำหนักของเด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งที่พุ่งเข้าไปกระแทกอย่างกะทันหันได้ ร่างเล็กๆนั้นฟุบลงไปในน้ำเย็นเฉียบอย่างรวดเร็ว จนพวกเราพี่น้องน้องยืนช็อกอย่างทำอะไรไม่ถูก


                “ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วยผมว่ายน้ำไม่เป็นแค่กๆ!!


                เสียงของเขาเรียกสติของฉันให้กลับเข้าร่าง และพอมองไปที่ร่างของเขาดีๆ ก็เห็นว่าเขาพยายามตะกุยขึ้นฝั่งอยู่ และมันทำให้แผ่นน้ำแข็งรอบๆตัวเขาเริ่มปริแตกออกมากขึ้น ลำธารนี้ลึกเกินไปสำหรับเด็กตัวเท่าๆฉัน ซะด้วยฉันจึงหันไปเขย่าตัวต้นเหตุที่ไม่ได้มีเจตนาร้ายให้รีบไปช่วยเด็กคนนั้นทันที


                “แย่แล้วพี่คะ รีบไปช่วยเขากันเถอะค่ะ!


                “โอ้ววว นายทำใจดีๆไว้นะเดียวฉันจะช่วยดึงนายขึ้นมาเอง!!


                ไม่นานร่างเล็กๆก็ขึ้นมาจากน้ำเย็นๆได้ทันท่วงที ต้องขอบคุณพี่ชายที่ร่างกายแข็งแรงและตัวใหญ่เกินวัยทำให้ช่วยเหลือเด็กคนนี้ได้อย่างไม่ยากลำบากนักแต่ดูเหมือนเขาจะไอไม่หยุดและตัวสั่นอย่างมาก พี่ชายอุ้มร่างที่เล็กพอๆกับฉันเดินเข้ามาหาและจัดแจงวางลงข้างๆตัวฉัน ฉันจึงรีบคุกเข้าลงดึงชุดฮู้ดสีขาวออกทันทีเพราะมันทั้งหนาและเปียกไปด้วยน้ำที่ซึมเข้าตามเนื้อผ้า ถ้ายิ่งปล่อยเอาไว้เด็กคนนี้จะต้องเป็นปอดบวมแน่ๆ


                พอฮู้ดที่ปิดบังตัวของเด็กคนนี้ถูกถอดออกฉันก็สังเกตเห็นผมสีแพลตินัมประกายม่วงอ่อนที่แสนสะดุดตาลู่ไปตามโครงกะโหลกศีรษะ และด้วยตาปรือๆที่ใกล้จะปิดนั้นมีนัยน์ตาสีเขียวมรกตอย่างชัดเจนที่พยายามจ้องมองมาทางฉัน



                …….



                และนั้นคือการพบกันที่แสนตื่นตกใจแบบใกล้ชิดเป็นครั้งแรกของโยริ เดลล่าและโซล เมทิลล่า มิทเบลส์





--------------------------------------------------

ภาพปลากรอบใกล้เคียง




มาแล้วตามคำเรียกร้อง  ขอบคุณที่เฝ้ารอและเป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ

ยังไงเรื่องนี้อาจไม่ได้อัพเป็นหลักเท่าอีกเรื่องนึ่งน๊าาาา  แต่พยายามจะมาบ่อย

อ่ะวันที่2มีนาไรทฯมีสอบนะคะ  หลังจากนี้ก็จะพยายามอ่านหนังสือแล้วล่ะค่ะ

อ่า ต้องบอกว่าถ้าช่วงไหนติดโปรเจคหนักๆก็อาจหายไปได้น๊าาา  แต่อย่างที่บอกจะพยายามอัพให้เต็มที่ค่ะ



1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

218 ความคิดเห็น

  1. #180 YoGurT_Yo^^ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 13:56
    สู้ๆนะคะ ได้ความรู้เพิ่มมาเยอะเลย
    #180
    0
  2. #123 Kasegawa Run (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 10:51
    ชอบวิธีการบรรยายของเรื่องนี้อ่ะ ชอบวิธีการบรรยายแบบไรต์ ชอบๆติดตามๆ
    #123
    1
    • #123-1 หลงจันทร์เสี้ยว(จากตอนที่ 8)
      4 มีนาคม 2560 / 15:12
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ดีใจมากเลยค่ะ ไรท์ฯจะพยายามเขียนต่อไป
      #123-1
  3. #122 Nufumi72 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 13:17
    ว้าววว รู้สึกมีความตื่นเต้วว><~?//เพิ่งม่อ่านค่ะ จะรอนะคะ*0*
    #122
    1
  4. #121 chrysalis_devil (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 20:15
    มาอัพอีกนะเออ
    #121
    0
  5. #119 SeeTheRain (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 14:37
    รอตอนต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะ ^^
    #119
    0
  6. #117 zahza (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 15:49
    ในที่สุด ไรค์ก้อกลับมาหารีดดด
    #117
    1
  7. #116 j-teana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 13:52
    ในที่สุดพวกเธอก็เจอกันแล้ว
    #116
    0
  8. #115 เบบี๋บีนู๋บีเจ้าค่ะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 13:01
    จะรอค่าาาา
    #115
    0
  9. #114 BSL4 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 11:07
    ดีใจที่ทั้งสองคนเจอกันแล้ว//สู้ๆนะคะสอบ ^^~
    #114
    1
  10. #113 คิมดงจุน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 10:40
    เจอกันแล้ววว
    #113
    1
  11. #112 wani@15303 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 10:38
    ขอตอนต่อไปด่วนๆเลยฮะ!!! อยากอ่านต่อเเว้วววว!!! >?<
    #112
    1
  12. #111 อิชิมารุ คุมิโกะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 10:03
    ว้าย เจอกันจังๆแล้ววววว
    #111
    1
  13. #110 orangerose (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 07:30
    เย้ๆ ไรท์กลับมาแย้ว
    #110
    1
  14. #109 uๅuะ~* (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 07:26
    เจอกันแล้ววว เย้ ขอบคุณค่ะ
    #109
    1
  15. #108 Lollipop _sweet (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 05:58
    รอมาต่อค่าาา นางเอกไม่ผานปอดหรอ555
    #108
    1
    • #108-1 หลงจันทร์เสี้ยว(จากตอนที่ 8)
      1 มีนาคม 2560 / 11:46
      พระเอกไม่ได้สำลักน้ำจนสลบค่าาา เสียดายจัง อิอิ
      #108-1
  16. #107 kavasarew (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 03:03
    เจอคุณพระเอกแว้ววววว แต่น่าสงสารดันตกน้ำ ต่อไปนี้จะเรียกว่าหมาน้อย 55555
    #107
    1