Hallo! I am neighbor.สวัสดีคุณพระเอกฉันเป็นคน(ตัวประกอบ)ข้างบ้านค่ะ [otome]

ตอนที่ 7 : Hallo lonely boy.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    6 ธ.ค. 59

          ฉันพยายามจะนึกบางอย่างเกี่ยวกับดวงตาสีมรกตคู่นั้น มันให้ความรู้สึกคุ้นเคยมากจริงๆเหมือนกับว่าฉันได้เห็นมันมาก่อน มันทำให้ฉันปวดหัวนิดหน่อยกับเรื่องนี้ตอนที่ฉันกำลังเรียนอยู่ในโบสถ์ แล้วเพียงไม่นานภาพหนุ่มหล่อที่ดูสง่างามไม่แพ้เจ้าชายตัวจริง ผู้เป็นเจ้าของนัยน์ตาสีมรกตที่ดูอบอุ่นแต่จริงๆแล้วว่างเปล่ากับเส้นผมสีแพลตินัมประกายม่วงอ่อนลูกชายของคหบดีผู้ร่ำรวยคนหนึ่งที่ฉันเคยจีบในเกม[ตำนานรักแห่งป่าสนธยา]ก็ได้ปรากฏเข้ามาในสมองของฉัน

 

            มันทำให้ฉันตกใจจริงๆ เด็กคนนั้นที่ฉันเห็นคือ โซล เมทิลล่า มิทเบลส์จริงๆน่ะเหรอ ฉันจำได้ว่าภายในเกมไม่ได้ใส่ประวัติช่วงเด็กๆของเขาระเอียดมากนัก เขาเป็นตัวละครหัวอ่อนและมีนิสัยอ่อนแอที่สุดถ้าเทียบกับบรรดาตัวละครที่จีบได้คนอื่นๆ และเนื่องจากที่เขาเป็นคนยอมคนง่ายตัวละครนางเอกของเราถ้าจะเล่นรูทของเขาก็ต้องอัพสเตตัสความเป็นผู้นำและต้องมีความร้ายกาจสุดๆ แถมอีเว้นช่วงหลังๆของเขายังเต็มไปด้วยตัวอักษรมากมายที่บรรยายถึงความอ่อนแอและทุ่งลาเวนเดอร์ ดังนั้นโซล เมทิลล่า มิทเบลส์จึงเป็นตัวละครจีบยากและไม่เหมาะกับสาวน้อยที่ชอบให้หนุ่มๆมาปกป้องหรือต้องการหนุ่มหล่อที่ชวนพวกเธอจับมือฝ่าอุปสรรค์ไปด้วยกันอย่างเด็ดขาด

 

            โซล เมทิลล่า มิทเบลส์ จึงเป็นตัวละครที่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมหรือโดนยกเลิกรูทไปกลางคันอยู่บ่อยๆ แต่สำหรับฉัน เขาคือคนที่โดดเดี่ยวเหมือนๆกันและต้องการใครซักคนมาเติมเต็มจิตวิญญาณให้ แน่นอนว่าเขาคือรูทแรกที่ฉันเลือก และเป็นรูทสุดท้ายในเซฟที่ฉันเล่นจบด้วยเช่นเดียวกัน(ระบบเซฟเกมของเกมนี้สามารถเซฟได้16ช่อง โยริจึงเลือกที่จะเริ่มเกมจีบตัวละครสลับกันไปเพื่อให้อีเว้นในเกมเกิดเวลาใกล้เคียงกัน ซึ่งทำให้ง่ายต่อการจำอีเว้นนั้นๆ แต่อีเว้นของโซลมีความยาวมากที่สุดแถมต้องใช้สเตตัสเยอะ)

 

            ฉันถอนหายใจให้กับเรื่องราวแปลกๆที่เกิดขึ้นนี้ ก่อนจะคิดได้ว่า โซล เมทิลล่า มิทเบลส์ คนนั้นตอนนี้ได้อยู่ในเมืองเดียวกันกับฉันแล้ว ถึงครอบครัวเดลล่าเป็นเพียงชนชั้นแรงงานที่ไม่มีชื่อเสียงปรากฏในเกม แต่การที่ฉันรู้จักกับโซล เมทิลล่า มิทเบลส์ คนนั้นตอนอายุ16ปีก็อดตื่นเต้นไม่ได้ และเมื่อได้คิดไปถึงว่าเขาคือเจ้าของคฤหาสน์ที่อยู่ติดๆกับที่ดินบ้านฉันนั้นก็ทำให้ฉันใจเต้นแปลกๆ แม้ฉันจะเกิดมาเป็นตัวประกอบแต่ฉันก็ยังได้อยู่บ้านข้างๆหนึ่งในพระเอกสมัยเด็กล่ะ

 

            มันดูเหมือนความคิดที่ว่ามีดารามาอยู่ข้างบ้านของตัวเองรึป่าวกันนะ คนธรรมดาอย่างฉันเองก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดาใช่มั้ย อืม ฉันได้แต่คิดเรื่องนี้วนไปวนมาตลอดช่วงการเรียนการสอนในโบสถ์เลยล่ะ

 


……………………….

 


 

            เสียงระฆังที่ดังขึ้นมาจากยอดหอคอยกลางเมืองบ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาอาหารกลางวันแล้วมันช่วยเรียกสติของันกลับมา ฉันจึงพยายามที่จะไม่คิดฟุ้งซ่านกับเรื่องคนข้างบ้านอีก และกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงที่ว่าตอนนี้คุณดวงอาทิตย์ได้เดินทางมาตรงศีรษะของพวกเราแล้ว สำหรับฉันช่วงเวลาเที่ยงจะเป็นเวลาที่ควรอบอุ่นที่สุดแต่เพราะมันเป็นช่วงฤดูหนาวที่มีหิมะปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองทำให้ฉันไม่รู้สึกถึงความร้อนที่เพิ่มมากขึ้นเลยซักนิด

 

            และในตอนนี้ก็เป็นเวลาเลิกเรียนของทางโบสถ์แล้วเช่นเดียวกัน พวกเด็กๆที่รวมถึงตัวฉันเองก็ได้ทยอยเดินออกมาจากในตัวโบสถ์กันพร้อมๆกับเหล่าซิสเตอร์เพื่อรับประทานอาหารกลางวันร่วมกันก่อนกลับบ้านหรือเด็กบางคนก็เดินจูงมือกันกลับบ้านไปเลยก็มี แต่ส่วนใหญ่จะมานั่งล้อมวงกินอาหารกันก่อน

 

            แม้จะเป็นหน้าหนาวแต่ลานกว้างหนาโบสถ์ก็เต็มไปด้วยไออุ่นจากกองไฟขนาดใหญ่และซุปมันฝรั่งร้อนๆ มันเป็นสถานที่เดียวในเมืองที่ฉันคิดว่าอบอุ่นที่สุดในช่วงฤดูหนาวนอกจากเตาผิงอันเล็กๆที่บ้านของฉัน ในตอนนี้พวกเราและเหล่าซิสเตอร์จะแบ่งหน้าที่กันในการตักอาหาร แจกจ่ายชามไม้ให้แก่กันแล้วถึงจะค่อยๆมานั่งล้อมวงทานอาหาร

 

            นี่เป็นมื้ออาหารหน้าหนาวที่ฉันได้กินร่วมกับเหล่าเพื่อนตัวน้อยและคนของทางโบสถ์อย่างมีความสุขอีกวัน และแน่นอนฉันไม่ลืมที่จะบอกเรื่องในช่วงเทศกาลปีใหม่ที่อยากให้ทางโบสถ์ร่วมกันทำกับนักเรียนตัวน้อย ก่อนที่ทุกคนจะไปสนุกกันต่อกับงานภายในหมู่บ้านและที่บ้านของตัวเอง แน่นอนว่าทุกคนเต็มใจที่จะร่วมมือกับมัน

 

            ต้องขอบคุณที่หลายคนที่นี่ชอบเทศกาลและงานเลี้ยงรื่นเริง แม้ตอนจัดอาจลำบากไปซักหน่อยแต่ก็แลกมาด้วยความสนุกสนาน พวกเราที่เป็นนักเรียนนั้นก็ได้เสนอการจัดกิจกรรมเล็กๆภายในงานฉลองนี้กันด้วย มันทำให้ฉันนึกถึงสมัยที่ตัวเองอยู่โรงเรียนอนุบาลในโลกก่อนขึ้นมาเลยล่ะ

 

            หลังจากช่วยกันเก็บอุปกรณ์รับระทานอาหารแล้วพวกเราก็โบกมือลาเพื่อนๆและเหล่าสาวกเทพแห่งแสงในโบสถ์ แล้วพี่เรนเดียร์และฉันก็เดินจูงมือกันไปตามทางสีขาวโผลนไปยังที่รับฝากรถม้าราคาถูกในเมือง ซึ่งเป็นที่จอดรถม้าที่ประจำของพวกเรา พี่ชายอุ้มตัวฉันขึ้นไปในตัวรถที่ตอนนี้มีแต่ลังไม้เปล่าๆสำหรับใส่ขวดนมแพะ ส่วนเจ้าตัวก็กระโดดขึ้นไปประจำที่คนขับอย่างอารมณ์ดี

 

            ฉันจัดหาที่นั่งให้ตัวเองเรียบร้อยพร้อมเช็คอุปกรณ์ว่าไม่มีอะไรขาดหายไปจนครบก็บอกให้พี่ชายขี่รถม้าออกไปได้

 

หลังจากนั้นรถม้าคันเล็กๆของพวกเราก็มุ่งหน้าเข้าสู่เขตตีนเขา ทิ้งภาพเมืองสีขาวและกลุ่มควันจากการประกอบอาหารของคนในเมืองเล็กๆแห่งนี้เอาไว้เบื้องหลังอีกครั้งเพื่อมุ่งหน้าสู่บ้านหลังน้อยที่มีคุณแม่คอยเตรียมอาหารว่างต้อนรับอยู่

 

            และสิ่งที่จะลืมไปไม่ได้คือคนที่จะมาเป็นเพื่อนบ้านคนใหม่………

 

           

 

           





------------------------------

     ถ้าใครติดตามในเพจช่วงนี้จะรู้ว่าไรท์พึ่งสอบโปรเจคเสร็จและกำลังสอบไฟนอล (ไม่มีแฟนตาซี)ในวันที่7นี้นะคะ

     ตอนนี้ไรท์อาจจะแอบพิมพ์บ้างเพื่อคลายเครียด

     ถึงแม้ในช่วงเดือนที่ผ่านมาจะมีเหตุการแย่ๆเข้ามาปะทะชีวิตไรท์มากมาย แต่ไรท์ก็ขอขอบคุณจากใจนักอ่านที่ยังไม่ทิ้งไรท์ไปไหนค่ะ  TwT

     กำหนดการเรื่องที่จะลงครั้งต่อไป ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร ไรท์จะลงนิยายเรื่องบุปผาหินฯ น๊าาา และจะไล่ๆวนๆไป มีโครงการว่าจะลบนิยายย้ายโซนใหม่อีกเรื่องด้วย ยาวไปค่ะยาวไป


สำหรับวันนี้  จุฟๆค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

218 ความคิดเห็น

  1. #185 AprilIV (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 23:28
    สู้ๆ นะคะ
    #185
    0
  2. #106 fianaja (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:47
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ
    #106
    0
  3. #105 จันทร์สีเพรช (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 13:58
    รออ่านอยู่นะค่ะไรท์
    #105
    0
  4. #104 SweetMafiaJ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 00:57
    รอการกลับมาของไรท์ค่ะ
    #104
    0
  5. #101 คิมดงจุน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 09:14
    รออ่านนะค้า สู้ๆค่า
    #101
    0
  6. #100 b. bow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 23:03
    รออ่านค่าา สู้ๆน๊าา
    #100
    0
  7. #99 NatchaYodladda (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 22:02
    เราจะรอและติดตามคุณต่อไปค่ะ
    #99
    0
  8. #98 Asahi_san (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:07
    พี่ชายข้างบ้าน ฉันมาแล้ววว55555
    #98
    0
  9. #96 โอเวอร์ลอด (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 18:24
    จะรอคะ สู้ๆนะคะ สอบให้ได้เกรตดีๆนะ
    #96
    0
  10. #95 นริน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 18:10
    รอติดตามต่อไป
    #95
    0
  11. #94 orangerose (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 17:05
    สู้ๆนะไรท์
    #94
    0
  12. #93 jeebiest (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 16:50
    สู้ๆนะคะ
    #93
    0
  13. #92 SweetMafiaJ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 16:29
    สู้ๆนะคะ เป็นปำลังใจให้ เพิ่งเข้ามาอ่าน รู้สึกละมุนละไม อุ่นไอรักจางๆแล้ว
    #92
    0
  14. #91 SeeTheRain (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 16:10
    รออ่านอยู่นะคะ รอโยริเจอกะโซลอะ
    #91
    0
  15. #89 ผสมงาและแป้ง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 13:33
    โบกป้ายเชียร์หนูโยริกับคุณเพื่อนบ้านค่า ป.ล.ดีใจมากค่ะที่ได้อ่านเรื่องนี้ต่อแล้ว
    #89
    0
  16. #88 Bow126 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 08:06
    คิดถึงเรื่องนี้มากค่ะ//หนูโยริกันคุณเพื่อนบ้านจะเจอกันแล้วว จุดพลุ~
    #88
    0
  17. #87 Ariara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 07:25
    สู้ๆนะคะไรท์ ชอบเรื่องนี้ค่ะดูอบอุ่นละมุนละไมดี555 จะรอนะคะ
    #87
    0
  18. #86 ... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 07:07
    หายคิดถึง~ >_< สู้ๆค่ะ!
    #86
    0
  19. #85 AiLost (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 05:44
    สู้ๆ เรื่องสอบนะคะ เราจะรอ ^_^
    #85
    0
  20. #84 Shall_Jung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 04:21
    Fighting! นะคะ ฮรืออ ชอบเรื่องนี้จะรอติดตามต่อไปค่ะ TT
    #84
    0
  21. #83 NatchaYodladda (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 02:45
    สู้นะคะไรท์ สนุกมากๆค่ะ
    #83
    0
  22. #82 ♡'Eye' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 02:39
    สู้ๆนะคะ รอนะไรเตอร์ มาอัพไวๆ
    ปล.สงสัยเราคงต้องอ่านใหม่อีกรอบ555 ลืมหมดแล้ววว
    #82
    0