Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 5 : Ch.4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    11 มี.ค. 59

         



               ถ้าถามว่าหลังจากเจอเด็กอายุ9ขวบที่มีฐานะเป็นพี่ชาย(บุญธรรม)มาดึงผมที่แสนถนุถนอมของตัวเองควรจะทำยังไงคะ?

          เนื่องจากในเกม[เมดสาวน้อยสวีตตี้เลิฟ]นั้น สุกาวาระ ยู ถูกรู้จักกันอยู่แล้วในฐานะหนุ่มสายSซึ่งเป็นตัวละครที่มีอารมณ์และบุคลิกซับซ้อนเลยทำให้ฉันเก็บEndดีๆของเขาได้ยากมาก และแน่นอนกว่าฉันจะเก็บฉากความรักของสุกาวาระ  ยูได้ฉันต้องพยายามอย่างหนักในการตอบคำถามและเล่นมินิเกมหลายรอบ แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นสุกาวาระ ยูผู้นี้ก็ไม่ได้จีบยากเท่ากับหนุ่มปริศนาในภาคพิเศษอยู่ดี

และฉันไม่แปลกใจเลยถ้าอารมณ์ของพี่ชายคนนี้ทำให้ในอนาคตเขาจะใช้พลังของคริสตัลเวทมนต์เตะอัดลำตัวของฉันไปชนกำแพงจนกระดูกซี่โครงโผล่ออกมาได้อย่างไม่สนใจศีลธรรม

          ทว่าตอนนี้ฉันก็หวังเพียงว่าพี่ชายของฉันจะไม่พยายามดึงผมของฉันหลุดติดไปกับมือของเขาหรอกนะคะ

 นี่คงไม่ใช่ว่าเห็นฉันขัดหูขัดตาจนคิดจะกำจัดตั้งแต่เด็กเลยหรอกนะ ไม่นะพี่ชาย พี่มองดวงตาที่แสนอบอุ่น(?)ของฉันสิคะ แล้วพี่จะเห็นว่าน้องสาวคนนี้ต้องการเป็นน้องสาวที่แสนดีผู้อยากจะมีความทรงจำในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนที่ดีร่วมกับพี่เท่านั้นเองนะ

          และในขณะที่ฉันใช้ตัวตาเรียวแหลมที่แสนเหย่อหยิ่งประดุจแม่มดร้ายซึ่งมีน้ำตาเอ่อคลออยู่จ้องมองกลับไปก็ทำให้ได้เห็นสีหน้าโมโหสุดๆของเจ้าตัวเข้า อ่า แย่แล้ว ไหงโมโหขนาดนี้กันคะ ฉันทำอะไรผิด?

          ถึงฉันจะยังมึนๆที่โดนด่าว่าเป็นหมาแต่บอกได้เลยว่าต้องรีบทำอะไรซักอย่างให้พี่คนนี้หายโมโหให้ด่วนที่สุดไม่เช่นนั้นผมและหนังหัวฉันอาจจะหลุดติดมือพี่ยูไปจริงๆก็ได้ ไม่น๊าฉันยังอยากเก็บชีวิตเอาไว้รอนั่งรถบัสแมงระพรุนนะคะ

          “พี่ชายคะ ยะ อย่าแกล้งมานามิเลยนะคะ มานามิอยากสนิทกับพี่ชายนะคะ”

          ฉันพยายามพูดจาอย่างนอบน้อมกับพี่ชายผู้มีผมสีบรอนทองและนัยน์ตาสีอเมทิลสุดแสนเพอร์เฟ็คที่กำลังดึงผมของฉันอยู่ คิดอยู่หรอกว่าสุกาวาระ  ยูเป็นคนไม่น่าเข้าใกล้แต่ก็ไม่คิดว่าจะร้ายกาจขนาดนี้ตั้งแต่เด็ก มีเด็กผู้ชายคนไหนโหดเหี้ยมขนาดดึงผมที่เด็กสาวรักและดูแลมาอย่างดีกันบ้างห๊ะ!

          “งั้นเหรอ อยากเป็นน้องสาวฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”

          พี่ยูถามฉันด้วยสีหน้าแปลกๆพร้อมทั้งออกแรงดึงผมของฉันมากกว่าเดิม

“โอ้ยๆ ใช่ค่ะ มานามิอยากเป็นน้องสาวของพี่นะคะ”

ตอนนี้ฉันเริ่มแตกตื่นจริงๆแล้วนะคะ นี่นายเป็นเด็ก9ขวบจริงๆรึป่าวคะพี่ยู แล้วไม่มีใครเข้ามาช่วยฉันที่ถูกจิกหัวอยู่เลยเหรอ ทั้งๆที่ฉันรู้สึกว่ามีคนอื่นมองอยู่แท้ๆ หรือเพราะตัวฉันมีรังสีนางร้ายแผ่ออกมามากเกินไปจึงไม่มีสกิลพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยอย่างที่นางเอกมีกันคะเจ็บปวดที่สุด

“หึ เห็นแก่ที่เธอบอกว่าอยากจะเป็นน้องสาวของฉันมาก ตอนนี้ฉันจะให้เธอทดลองเป็นน้องสาวฝึกหัดก็แล้วกัน”

สุกาวาระ  ยูพูดจบก็ปล่อยผมฉันออก แน่นอนว่าตอนนี้สมองของฉันเหมือนจะโอเวอร์ฮีทไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วเดียวนะคะพี่ชาย เมื่อกี่พี่บอกว่าอะไรนะ

ฉันที่กำลังเอ๋อก็ได้แต่ส่งสายตาเงยหน้ามองเด็กประถมผมสีบรอนทองที่ยืนยิ้มอย่างภาคภูมิใจอยู่ตรงหน้า คือฉันรอดเหรอคะ ฉันยังไม่ถูกดึงหนังหัวใช่มั้ย??

ดูเหมือนคนที่ถูกจ้องจะจับประเด็นอะไรบางอย่างจากฉันได้ก็ทำหน้ายู่อย่าน่ารักสมวัยส่งมาให้ก็ก่อนจะพูดจาว่างท่าใส่

“มองอะไร? นี่แค่ขั้นทดลองนะยัยหยิก ถ้าเธออยากได้รับการยอมรับเป็นน้องสาวของฉันจริงๆล่ะก็ต้องทำตามคำสั่งให้ฉันพอใจเข้าใจมั้ย?”

แล้วคุณพี่ยูก็ทำหน้าเชิดประหนึ่งพระราชาก่อนเดินจากไป เอ่อไม่น่ารักเลยแหะ

แต่แบบนี้ก็น่าจะถือว่าเริ่มเข้าแผนการสินะ ฉันจึงได้แต่พยักหน้าไปอย่างมุ่งมั่นในใจ ทว่าพอคิดดูดีๆแล้วนี่อาจจะเป็นอะไรที่คล้ายๆกับการรับเข้ากลุ่มของเด็กประถมสมัยฉันยังเด็กอยู่ก็ ไอ้ที่ว่าเด็กๆมักมีหัวโจกและเบ้เดินตามอย่างที่ชาติที่แล้วของฉันเห้นอยู่บ่อยๆก็เป็นได้

ฉันรู้สึกว่ารอยยิ้มที่แสดงออกว่าไร้พิษภัยของตัวเองแข็งค้างนิดๆ แต่ก็ถือว่าโชคยังดีที่ฉันไม่ใช่คาโอริที่ในอนาคตต้องโดนความรักแบบซาดิสแล้วฉันก็คิดว่าตอนนี้พี่ยูสมัยประถมก็ยังคงมีความสมเป็นเด็กอยู่ด้วย นั้นอาจจะทำให้เขาใจดีกว่าที่ฉันคิดไว้

และในขณะที่ฉันกำลังจมอยู่กับความคิดเสียงตะโกนของสุกาวาระ ยูที่เดินไปได้ประมาณสิบกว่าก้าวก็ดังแทรกขึ้นมา

“อ่อ ฉันลืมบอกไป ถ้าเธอทำอะไรไม่ถูกใจฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะให้เธอกลายเป็นหมาไปจริงๆ ตั้งใจทำหน้าที่น้องสาวล่ะยัยหยิก!

ฉันขอถอนความคิดที่ว่าสุกาวาระ ยูเป็นคนใจดีออกเลยแล้วกันค่ะ

 

 

ในโลกแฟนตาซีใบนี้ ปิดเทอมฤดูร้อนของเด็กประถมจะมีระยะเวลาประมาณ2อาทิตย์กว่าๆ และในอาทิตย์แรกฉันได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ในการวิ่งไล่พี่ชายจอมโหด และอีกหนึ่งอาทิตย์ให้หลังซึ่งเป็นเรื่องไม่ค่อยน่าเชื่อเท่าไหร่แต่ดูเหมือนฉันจะได้เล่นกับพี่ชายคนนี้จนแทบจะต้องคลานกลับห้องทุกวัน มันทำให้ฉันรู้ว่าเด็กอารมณ์แปรปรวนคนนี้ก็เป็นเด็กจริงๆนั้นแหละ ฉันรู้สึกว่าเขาแตกต่างจากตอนที่เห็นครั้งแรกตอนลงจากรถบัสแมงกะพรุนมากทีเดียว ถึงจะเอาใจยากไปหน่อยแต่ฉันคิดว่า สุกาวาระ  ยูในตอนนี้ไม่ได้เลวร้ายอะไรเลยถ้าไม่นับเริ่องที่ชอบสั่งให้ไปนู้นไปนี่กับชอบดึงผมฉันล่ะนะคะ

ฉันยังมีโอกาสได้เล่นกับอาเซโตะและทาเคชิตัวน้อยอยู่นิดหน่อย ถ้าไม่ติดที่ว่าพอไปเล่นด้วยแล้วฉันจะรู้สึกว่าพี่ยูจะดูหงุดหงิดมาก ฉันคงมีโอกาสได้สานสัมพันธ์ครอบครัวอบอุ่นกับพวกเขามากกว่านี้แน่ๆคะ

แล้วถ้าถามว่าพี่ยูหงุดหงิดแล้วจะทำไมล่ะก็บอกได้เลยค่ะว่า ถ้าพี่ชายคนนี้หงุดหงิดเมื่อไหร่ฉันจะรู้สึกเจ็บหนังหัวตลอดระยะเวลาที่พี่ชายคนนี้อารมณ์ไม่ดีเลยทีเดียว และแน่นอนมันทำให้เกือบตลอดวันฉันต้องคอยเกาะติดเจ้าตัวไปมากที่สุด มันกลายเป็นว่าถูกสองสามีภรรยาสุกาวาระเข้าใจผิด ทั้งป๊าทาเคดะและม๊ามิเรย์ที่ได้เห็นลูกๆเล่นกันก็ ยิ้มอย่างปลื้มใจพร้อมบอกว่า เราสองคนช่างเป็นพี่น้องที่สนิทสนมกลมเกลียวกันดีจริงๆอีก ฉันเลยทำได้เพียงเก็บความเจ็บปวดนี้เอาไว้ในส่วนลึกของจิตใจ

 

 

ก่อนวันสุดท้ายก่อนที่โรงเรียนประถมทั่วเขตเมืองจะเปิดเทอมเข้าสู่ช่วงฤดูใบไม้ร่วงและได้หยุดยาวอีกทีในช่วงฤดูหนาว ในขณะที่ฉันถูกบังคับให้เล่นปาลูกเบสบอลกับพี่ชายแสนดีผู้ซึ่งไม่สนใจสภาพร่างกายเล็กกระจิดเดียวของน้องสาวคนนี้โดยมีน้องทาเคชิตัวน้อยนั่งดูอยู่ด้านข้างสวนกับพี่เลี้ยงเด็กเนื่องจากคุณพ่อคุณแม่คู่นั้นหมดช่วงลาพักร้อนกับทางบริษัทไปแล้วเมื่อสองวันก่อนก็ได้เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นมาซะแล้ว

มันช่างเป็นเรื่องน่าเสียใจอย่าสุดซึ้งที่ว่าลูกเบสบอลที่ใส่คริสตัลเวทมนต์ควบคุมความเร็วให้เหมาะสมสำหรับเด็กเอาไว้เกิดพังจนแหกโค้งพุ่งทะลุกำแพงบ้านข้างๆเสียงดังสนั่นหวั่นไหว เอ่อ คนปาน่ะคือพี่ยูนะคะ ฉันแค่ทำหน้าที่วิ่งเก็บลูกด้วยถุงมือเท่านั้น และถึงมันเป็นโชคร้ายของกำแพงบ้านแต่เป็นโชคดีของฉันเลยล่ะค่ะ ขอบคุณสวรรค์ที่มันแหกโค้งเข้ากำแพงไม่ตรงมาเข้าร่างของฉัน  อ่า เหตุการณ์เกี่ยวกับคริสตัลเวทมนต์และพี่ยู่ช่างเป็นเรื่องน่ากลัวจริงๆ ฉันขอสาบานในใจเลยค่ะว่าจะต้องแยกมันกับพี่ยูออกห่างกันให้จงได้

 

 

ฉันรู้ว่าบ้านที่ใช้กำแพงติดกับตระกูลสุกาวาระแห่งนี้มีใครบางคนอยู่ อันที่จริงฉันกับคนๆนั้นจะได้รู้จักกันในวันปฐมนิเทศชั้นประถมที่ฉันจะได้เข้าเรียนในช่วงฤดูใบไม้ผลิปีหน้าเขาคือ อิจูอิน  โทยะนั้นเองค่ะส่วนสาเหตุที่มานามิและรุ่นพี่โทยะผู้แสนสุภาพเริ่มรู้จักกันช่วงนั้นก็ได้มีเล่าประวัติโดยสังเขปจากเนื้อเรื่องเกมอยู่ เพราะรุ่นพี่คนนี้เป็นหนุ่มสุภาพใจดีที่ในตอนเด็กมีร่างกายอ่อนแออมโรคผู้  แต่ถ้าให้เปรียบเทียบในตอนโตที่แข็งอรงดีแล้วระหว่ารุ่นพี่โทยะกับคุณอาเซโตะของบ้านเราจะต้องบอกเลยว่า คนหนึ่งให้ความรู้สึกอยากให้ปกป้องส่วนอีกคนหนึ่งให้ความรู้สึกอยากจะปกป้อง

และในเรื่องเล่านั้นได้บอกว่าเพราะตอนเด็กๆเขาสุขภาพไม่แข้งแรงตอนประถมจึงไม่ได้ไปเรียนที่โรงเรียนแถมพ่อและแม่ของเขาก็ยังแยกทางกันไปตั้งแต่เขาอายุ3ขวบทำให้บ้านของเขามีเพียงเขาอาศัยอยู่กับพ่อสองคน ซึ่งคุณพ่อคนนั้นก็ดันเป็นนักโบราณคดีเวทมนต์ศึกษาที่มักจะออกไปขุดค้นโบราณสถานทางเวทมนต์ไม่ค่อยจะอยู่บ้านอีกจึงทำให้อิจูอิน  โทยะต้องอยู่ในบ้านกับบรรดาคนรับใช้ แต่ในฤดูใบไม้ผลิวันหนึ่งสองสามีภรรยาตระกูลสุกาวาระที่อยู่ข้างบ้านได้แนะนำให้รู้จักลูกสาวกับหลานชายที่พึ่งขึ้นชั้นประถมและฝากให้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน เพื่อไม่ให้รุ่นพี่โทยะต้องอยู่คนเดียว

ลูกสาวและหลานชายคนนั้นคือฉันและเคนตะที่ก็ได้พบกันตอนไปเรียนนั้นแหละ ส่วนสุกาวาระ  ยูคนนั้นไม่เคยคบหาใครอยู่แล้วเลยไม่ได้รู้จักกันผ่านๆ และเรื่องราวความหลังฝังใจที่ทำให้อิจูอิน  โทยะกลัวมานามิมาเข้าใกล้ก็เป็นเรื่องราวต่อจากวันนั้น เมื่อเธออารมณ์ไม่ดีก็จะไปแกล้งเด็กข้างบ้านคนนี้สารพัดและเพราะรุ่นพี่คนนี้เป็นสุภาพบุรุษมากจึงไม่เคยฟ้องใครและเริ่มสะสมความหวาดกลัวมานามิไปเรื่อยๆนั้นเอง

และเรื่องที่ไม่คาดคิดก็คือตอนนี้เด็กน้อยที่อายุมากกว่าฉันอยู่หนึ่งปีคนนั้น กำลังเดินถือเศษซากลูกเบสบอลไหม้ๆด้วยชุดนอนสีฟ้าที่บนหน้าผากมีเจลลดไข้แผ่นสีเขียวแปะอยู่ตรงมาหาพวกเราพร้อมบรรดาเมดทั้งหลาย

มองจากสภาพที่ผมสีดำสนิทยุ่งเต็มหัว ใบหน้าแดงก่ำ และดวงตาสีหยกเข้มเบลอกึ่งหลับกึ่งปิดนั้นแล้วคงจะนอนซมเพราะพิษไข้พึ่งตื่นเลยสินะ อ่า ขอโทษนะคะรุ่นพี่อิจูอินที่เคารพ ฉันทำลายการนอนรักษาตัวของคุณไปซะแล้วไม่สิคนที่ทำลายความสงบสุขของรุ่นพี่คือสุกาวาระ ยูผู้นั้นนะคะ มานามิคนนี้เป็นผู้บริสุทธิ์ที่ไม่คิดจะแกล้งรุ่นพี่เลยค่ะ

แต่รุ่นพี่ที่ท่าทางจะเรียกสติให้ตื่นไม่ครบก็เดินมาทางฉันที่ยืนอยู่ใกล้กำแพงที่สุดโดยไม่มีใครขัดขวาง ในขณะที่พ่อบ้านและเมดของทั้งสองฝั่งเริ่มคุยกันเรื่องค่าเสียหายและการขอโทษพร้อมกับแจ้งเหตุการณ์ต่างๆลงในระบบข้อมูลแบบพิเศษซึ่งคล้ายกับพวกคอมผิวเตอร์ระบบสัมผัสฉายภาพที่ออกแบบตัวฐานเป็นนาฬิกาติดอยู่ที่ข้อมือ ทว่าตอนนี้สิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือเด็กตาปรือที่กำลังยื่นลุกบอลพังๆมาให้แนนี่แหละค่ะ

          “เอ่อ

          ฉันพยายามจะพูดอะไรบางอย่างกับเขาแต่เพราะสภาพที่ดูแล้วน่ารักมากๆนี่ทำให้ฉันรู้สึกพูดอะไรไม่ออก อ่า ฉันอยากจะไปเป็นลูกบุญธรรมบ้านอิจูอินจังเลยค่ะ แล้วในตอนที่ฉันกำลังจะเอื้อมมือไปรับเจ้าสิ่งนั้นมาคนตรงหน้าก็หงายหลังสลบไปซะแล้ว

แน่นอนว่าฉันเป็นหญิงสาว(?)จิตใจดี จึงรีบคว้าข้อมือของอีกฝ่ายไว้ แต่ไม่น่าเชื่อว่าเด็กผู้ชายที่สูงกว่าฉันเพียงแค่เล็กน้อยจะตัวหนักขนาดนี้ เราทั้งคู่ล้มลงไปด้วยกันและฉันก็ล้มทับอิจูอิน  โทยะไปอีกที

“แอ๊ก!

“ว้าย คุณชายเป็นลมไปแล้ว!!

“คุณหนูมานามิ!!

……

 

ในช่วงฤดูร้อนปีนี้  เนื่องจากเกิดเหตุการณ์แย่ๆขึ้น ฉันกับพี่ยูก็ได้ถูกดุไปตามระเบียบ ส่วนทางด้านของพี่ชายข้างบ้านที่แสนใจดีผู้ลุกจากเตียงเอาวัตถุอันตรายที่ทำให้ห้องนอนตัวเองพังไปแถบหนึ่งมาคืน ก็ได้รับความเห็นใจสุดๆจากสองสามีภรรยา และพวกเขาก็ตัดสินใจให้อิจูอิน  โทยะคนนี้พักที่บ้านเราก่อนชั่วคราว แน่นอนว่าเหล่าเด็กๆในบ้านก็ไม่ได้คัดค้านอะไร

จนวันรุ่งขึ้นที่เป็นวันเปิดเทอมของโรงเรียนประถม สุกาวาระ  ยูพี่ชายที่แสนดีของฉันก็ออกเดินทางไปที่โรงเรียนประจำด้วยใบหน้าหงุดหงิด แน่นอนว่าภายนอกตอนที่ไปส่งพี่ชายขึ้นรถบัส ฉันได้ทำตัวหงอยต่อหน้าเขาเพื่อให้ตัวเองปลอดภัยจากการถูกดึงผม เมื่อยืนส่งจนรถบัสแมงกะพรุนหายลับสายตาไป ก็รู้สึกว่าหมดปัญหาใหญ่ไปสักระยะเลยค่ะ

แต่ต่อจากนี้ไปจนถึงวันหยุดฤดูหนาว หึหึ นี่เป็นโอกาสที่ดีในการสร้างมิตรภาพกับบุคคลที่เหลือเพื่อป้องกันชีวิตและทรัพย์ของตัวเองในอนาคตแล้วล่ะค่ะ เอาล่ะ ก่อนที่จะได้เรียนชั้นประถมในปีหน้า มานามิคนนี้จะต้องเป็นน้องสาวและน้องสาวข้างบ้านที่เป็นมิตรกับทุกคนให้ได้ ลุยล่ะนะ โย้ช!!

         

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------

มาแล้วยังดีกว่ามาช้า มาช้ายังดีกว่าไม่มา

ไรท์เตอร์สอบกลางภาคเสร็จแล้วล่ะค่าาาา

     แต่ก็ใช้เวลานานพอสมควรกับเรื่องนี้เลย แหะๆ ตกใจมาที่มีคอมเม้นมาทุกระยะเลย ขอขอบคุณที่ชอบเรื่องนี้จริงๆนะคะ และแน่นอนว่าเพราะแรงใจจากนักอ่านที่ยังคงเข้ามาไม่ขาดสายทำให้เขียนขึ้นได้อย่างรวดเร็ว (นี่เร็วแล้วเหรอ?)


     ถ้ายังไงเรื่องนี้ไม่ค่อยมีกำหนดอัพนะคะ อาจรอกันนานนิดนึง เนื้อเรื่องนี้จะพยายามลากมาทางใสๆให้ได้มากที่สุดด้วยค่ะ ปกติไรท์เตอร์เป็นคนที่เก็บกดและชอบอ่านอะไรมืดมนยิ่งช่วงนี้ยิ่งอาการหนัก Orz เนื้อหาบางอย่างที่คิดว่ารุนแรงไปก็ต้องอ่านและคิดอยู่บ่อยๆว่าจะลงแบบนี้จริงเหร๊อออออ พี่ยูของเราก็เกือบไปทางยันเดเระซะแล้วล่ะค่ะ ;w; ดีนะตั้งสติกลับมาได้ทัน

สุดท้ายนี้ รักคนอ่านมากนะคะ จุฟๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #931 nopparat22z (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:01
    อ่านเเล้วขัดใจ
    #931
    0
  2. #899 minggg- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 22:19
    มีความรู้สึกว่าย้ายค่ายได้ไหม
    พี่ยูน่ากลัวววว
    #899
    0
  3. #626 เหอออออ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 15:35
    ฉันว่าเธอควรหาวิธีหาเงินดีกว่านะ ดีกว่าค่อยตามตีสนิทบรรดาชายหนุ่มนั้นตั้งเยอะ ไงๆก็จะหาทางออกจากบ้านอยู่แล้วก็ไม่จำเป็นต้องสนิทกันหรอก ไม่จำเป็น ยิ่งไม่รู้จักมักคุ้นกันก็ยิ่งออกห่างจากภัย ไม่รู้ไม่เห็นไม่รู้จักไม่สนิทก็ไม่เหมือนเกมเฮงซวย
    #626
    2
    • #626-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      4 มีนาคม 2560 / 16:04
      ยังออกจากบ้านไม่ได้จนกว่าอายุ18ค่า แล้วเกมมันเริ่มที่อายุ16น๊า

      ที่ตีสนิทเพราะมานามิคนเก่าเป็นพวกห่างเหินชาวบ้านไม่มีพวกเลย

      เพราะงั้นการตีสนิทก้ถือว่าทำให้เปอร์เซ็นที่จะถูกทำร้ายลดลง

      ส่วนเงินนั้นหาแน่นอนแต่ตอนนี้เด็ก5ขวบคงทำอะไรมาไม่ค่อยได้หรอกนะคะ แล้วยุคนี้มันเป็นการผสมผสารกัน จะให้ไปแอบเปิดร้านหรือโชว์เทพไปหาของป่าก็ไม่มีทางเป็นไปได้ ค่อยๆเป็นค่อยๆไปกันนะ
      #626-1
    • #626-2 คราย (จากตอนที่ 5)
      13 มีนาคม 2560 / 04:37
      เห็นด้วยนะ สรุปก็เหมือนอิพวกนางเอกสายแอ็บนั้นละ

      ทั้งๆที่เห็นเล่นเกมส์มาก่อน น่าจะตะขิดตขวงใจเรื่องถูกฆ่า แต่นี้อะไร สนิทซะไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น ตลกอ่ะ
      #626-2
  4. #527 aster-1 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 17:03
    .... ล้มทับ 5555555
    #527
    0
  5. #384 ameline (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 22:02
    เอาความใสของชั้นคืนมา แค่นี้ทำไมเลือดวายเป็นพิษอีกแล้วล่ะ
    #384
    1
  6. #341 amire (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 01:17
    หนุ่มน้อยที่นอนซมเพราะพิษไข้! ดาเมจ!!
    #341
    0
  7. #73 letsdance12 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 02:12
    โทยะดูฟรุ้งฟริ้ง ส่วนท่านพี่อดมีคนใกล้แกล้งแล้ว หงุดหงิดสินะ ฮ่าๆๆๆ
    #73
    0
  8. #55 mdmp (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2559 / 13:12
    ติดตามค่าาา น่ารักทุกคนเลย
    #55
    1
    • #55-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      27 มีนาคม 2559 / 17:16
      ขอบคุณที่ติดตามมากเลยค่าาา
      #55-1
  9. #43 kiolemon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 03:37
    โทยะดูน่ารักจังเลย สนุกมากเลยค่าาาา!! 
    #43
    1
    • #43-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:36
      ไรท์เตอร์จะไม่เข้าข้างนะ แต่โทยะน่ารักที่สุดในเกมจริงๆค่ะ
      #43-1
  10. #42 bloysit (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 23:55
    สนุกมากมายค่าาาาาาาาาาาา จะได้เก็บแต้มกับรุ่นพี่ข้างบ้านแล้วสินะ ฮี่ๆๆๆๆๆๆ 
    #42
    1
    • #42-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:35
      คงต้องรอลุ้นค่ะว่าใครจะโดนปักธงก่อน อิอิ
      #42-1
  11. #41 chaiyuki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 23:31
    แล้วมาต่อไวๆนะ
    #41
    1
    • #41-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:34
      จะพยายามมาอัพให้ไว้ที่สุดเลยค่ะ
      #41-1
  12. #40 misa------ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 21:10
    พี่ชายกลายเป็นซิสค่อนหวงน้องไปแล้ว....
    #40
    1
    • #40-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:33
      คาดว่าไม่ใช่แค่พี่ชายหรอกค่ะ ถถถถ
      #40-1
  13. #39 jjiat-ice (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 21:10
    สู้ๆๆๆๆๆนะคะ
    #39
    1
    • #39-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:33
      ขอบคุณมากๆเลยค่ะที่ให้กำลังใจ ^^
      #39-1
  14. #37 whatmax11 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 19:52
    เป็นกำลังใจให้สู้ๆๆๆ
    #37
    1
    • #37-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:31
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจมากเลยค่ะ <3 >///<
      #37-1
  15. #36 eyeloveeve (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 19:37
    เราว่าถ้าพี่ยูโตไปนี้หึงโหดแน่นอนอ่ะ มานามิสู้ๆ ไรเตอร์สู้ๆ อัพบ่อยๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ๆๆๆๆๆ
    #36
    1
    • #36-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:30
      ต้องรอดูความสัมพนธ์กันต่อไปค่ะ หุห
      และไรท์เตอร์จะพยายามอัพนะคะ
      #36-1
  16. #35 parnsax1 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 19:24
    รอเชียร์เด็กแก่แดดอยู่ เมื่อไหร่จะโตตต
    ยินดีด้วยค่ะที่สอบเสร็จ มาอัพบ่อยๆ นะไรท์
    #35
    1
    • #35-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:29
      ต้องรออีกพักใหญ่ๆเลยค่ะ ขอบอก แหะๆ //เผ่น
      #35-1
  17. #34 sunshineka (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2559 / 19:09
    พี่ยูจะหึงแรงไปไหนคะ นิสัยไม่ดีเดี๋ยวมานามิไม่ให้เข้าฮาเร็มนะ!!่
    #34
    1
    • #34-1 himekawa-sama(จากตอนที่ 5)
      12 มีนาคม 2559 / 19:28
      นั้นสินะคะ ถถถ พี่ยูเค้าออกตัวแรงจริงๆ
      #34-1