Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 45 : Ch.29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    29 มี.ค. 60

 




                สวัสดีค่ะ สุกาวาระ มานามิเองนะคะ ตอนนี้จากเรื่องเมื่อครั้งไปเที่ยว เอ่อ ไปร่วมงานประกาศรางวัลศิลปะของคุณอาเซโตะ ก็ผ่านมา2ปีแล้วล่ะค่ะ และอีก7วัน ฉันก็จะได้เริ่มต้นการเรียนแล้ว อ่า ตื่นเต้นจริงๆ แต่ช่วงนี้ก็ฝึกเตรียมตัวกับเคนคุงบ่อยๆคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง


                ตลอดสองปีที่ผ่านมาบ้านตระกูลสุกาวาระของป๊าทาเคดะก็มีจำนวนสมาชิกเพิ่มขึ้นอีกหลายชีวิตเลยล่ะค่ะ แล้วมันก็มีบางเรื่องที่น่ายินดีเกิดขึ้นด้วย ถ้าจะให้พูดล่ะก็มีสิ่งมีชีวิต3คนที่เป็นพวกเดียวกับฉันเพิ่มเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ค่ะ อ๊าาาาาา มานามิอยากจุดพลุฉลองเหลือเกิน


                คนแรกไม่ใช่ใครที่ไหนนั้นคือสุกาวาระ เคนตะหรือเคนคุงนั้นเองค่ะ เนื่องด้วยพวกเราเป็นหุ้นส่วนกันอย่างลับๆเกี่ยวกับเรื่องอนาคต เคนคุงจึงใช้ข้ออ้างจำพวกเพราะอายุใกล้กันและไหนๆก็จะเรียนที่เดียวกัน เลยมาฝึกเตรียมความพร้อมด้วยกันที่นี่ซะเลย


                ซึ่งตอนแรกคุณอาทั้งสองก็เป็นห่วงลูกชายตัวเอง แต่เพราะเจ้าตัวดักทางพ่อแม่ตัวเองเรื่องการไปเที่ยวได้อย่างชะงัก ทั้งสองคนเลยไม่คัดค้านอะไร ส่วนพี่หญิงคาเอดะนั้นก็ไปเรียนต่ออย่างสบายใจ แถมยังมักจะส่งของฝากหรือพวกของขวัญวันเกิดมาให้เสมอๆเลยล่ะค่ะ


                ตอนแรกที่เคนคุงย้ายมาอยู่ใหม่ๆนี่โดนพี่ยูที่เมื่อว่างจากการเรียนกับทาเคชิตามติด(จริงๆคือจับตาดูว่าคิดจะทำอะไรกันแน่)แจเลยค่ะ อ่า เด็กผู้ชายนี่รักใคร่กลมเกลียวกันดีจริงๆ แปบเดียวก็จับกลุ่มเล่นกันซะแล้ว  แต่ตอนหลังๆก็ไม่ได้มีอะไรแบบนั้นแล้วล่ะค่ะ ดูเหมือนเคนคุงจะทำอะไรซักอย่างทำให้ผ่านไปครึ่งปีพวกนั้นก็ไม่ตามติดอีก แต่ก็โผล่มาให้เห็นหน้าบ่อยๆ


                แน่นอนทางด้านพี่ยูนี่จู่ๆก็เปลี่ยนมาเรียนโรงเรียนประถมที่เดียวกับที่พวกเราจะเข้าซะอย่างนั้น จากปิดเทอมกลับทีก็กลายเป็นไป-กลับโรงเรียนได้ทุกวัน ฉันกับเคนคุงก็ได้ปรึกษาเรื่องนี้กันแล้ว และคอยสังเกตดู พี่ยูและครอบครัวนั้นเหมือนจะมีบรรยากาศที่ดีขึ้นกว่าเมื่อชาติก่อนๆนั้น  ดังนั้นนี่อาจเป็นนิมิตรหมายที่ดี ยกเว้นเรื่องเดียวคือพี่ชายบ้านี่ยังคงแอบแกล้งฉันทีเผลอทุกวัน อ่าแต่อย่างน้อยเคนคุงเองที่มาฝึกเตรียมเข้าชั้นประถมกับฉันก็โดนด้วยล่ะนะ อย่างน้อยก็ไม่เดียวดายแล้วล่ะค่ะ


                ทางด้านพี่โทยะเองก็เริ่มดีขึ้นไม่น้อยหน้า นอกจากอาการเจ็บป่วยจะหายดี แล้วเจ้าตัวกลับไปอยู่ที่บ้านตัวเองตามเดิม เพราะคุณพ่อที่รู้สึกนึกได้ในเรื่องลูกชาย เดินทางกลับมาหาบ่อยๆ แต่พี่ชายข้างบ้านก็ยังขยันมาเยี่ยมไม่ขาดสายเอาของฝากน่ารักๆมาให้ด้วย ลิลลี่ที่ตามติดพี่โทยะมาก็เริ่มคุ้นเคยพูดกับฉันตามประสาเด็กผู้หญิง ซึ่งอันที่จริงฉันใช้เวลาว่างนั่งฟังเธอพูดอยู่คนเดียวล่ะนะคะ เพราะเธอไม่เปิดโอกาสให้ฉันพูดเลยลิงก็ยังคงเป็นลิงจริงๆสินะ


แล้วแน่นอนลิลลี่เองก็อายุเท่ากับฉันและเคนคุง ในบางครั้งพวกเราก็เลยได้เรียนรวมกัน จนเวลาผ่านไปอีกปี เป็นพี่ที่พี่โทยะเข้าเรียนที่ทาทารัน(ชื่อโรงเรียนประถมที่พวกเราจะต้องเข้าเรียนตามไป)ดูเหมือนเขาที่ขึ้นประถม1จะเดินทางด้วยรถบัสแมงกะพรุนอย่างน่าอิจฉาไปกับพี่ยูทุกเช้า(เพราะคุณพ่อพี่โทยะฝากดูแลมา)แต่ขากลับสองคนนี้ก็มักจะเล่นวิ่งแข่งกันเข้าประตูบ้านตระกูลสุกาวาระเสมอ เฮ้อ พี่ยูคะพี่เป็นเด็กประถม4ไปท้าแข่งเด็กประถม1แบบนี้มันยุติธรรมเหรอคะเนี้ย


แต่เรื่องนั้นช่างมันเถอะค่ะ ในปีเดียวกันนั้นเองสมาชิกบ้านสุกาวาระคนที่2และ3ที่จะเป็นพวกเดียวกับฉันก็ได้ปรากฏตัวขึ้น


คนแรกคือเจรัล ไอปาราลิสคุณพ่อบ้านหน้าตาปกติ ไม่ได้จืดเท่าไหร่(ในเกมตอนที่เล่นเพราะเจรัลต้องมาเทียบรัศมีกับคนหล่อมากๆทำให้หน้าตาปานกลางของเขาจืดไปโดยพริบตานั้นเอง)ที่ควบตำแหน่งบอดี้การ์ดประจำตัวฉันเองค่าาาาาา แน่นอนว่าจากเหตุการณ์ครั้งนั้นที่ทวีปใต้ทำให้คุณป๊าต้องรีบหาคนคุ้มกันที่ดีที่สุดให้ แต่เห็นบอกว่าต้องการคัดเลือกคนที่ดีจริงๆเลยทำให้ได้ด้วยพ่อบ้านช้าไปหน่อยถึง1ปีอืม ไม่หน่อยแล้วค่ะป๊า


แต่เจรัลก็คือเจรัลของมานามิ เคนคุงที่ยืนยันมาว่าคนนี้แหละคือพ่อบ้านที่จงรักภักดีที่สุดคนนั้น ที่ต่อให้ฉันทำอะไรเขาก็จะเข้าข้างฉันแน่นอน ดีใจที่สุดเลยค่ะ แม้ตอนหลังๆเขาค่อนข้างจะขยันทำงานมากเกินไปหน่อยก็ตาม


และสมาชิกคนสุกท้ายที่เดินทางมาไม่กี่อาทิตย์หลังเจรัลมาเป็นพ่อบ้านให้ฉันนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตสีขาวบริสุทธิ์ ริมฝีปากมันดำและหยักนิดๆที่มุมปากที่ดูก็รู้ว่าเป็นน้องหมาพันธุ์ซามอยด์(ที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมให้โตขึ้นจะตัวใหญ่พอๆกับหมี) สัตว์เลี้ยงแสนรักที่คุณเรียวกะคนนั้นที่ป่านนี้ฉันยังไม่ได้เจอซื้อมาเป็นของขวัญให้คุณอา


แต่เพราะฉันและทางบ้านสนับสนุนให้คุณอาผู้น่ารัก ไปเรียนต่อที่ประเทศแฟนนิสต้าจึงทำให้น้องหมาซามอยด์ตัวนี้ตกอยู่ในการดูแลของหลานสาวที่ได้ให้สัญญาเอาไว้ว่าจะช่วยเขาเลี้ยงเนื่องด้วยทวีปใต้เป็นเขตร้อนไม่เหมาะจะเลี้ยงน้องหมาขนฟูอย่างสุดๆและคุณอาเองก็ทำใจไม่ได้ถ้าสุนัขน่ารักๆจะต้องถูกตัดขนจนแถบหมดตัว โฮะๆๆๆๆ


แล้วตั้งแต่นั้นมา ฉัน แวนด้า เจรัลก็ได้ช่วยกันเลี้ยงซามอยด์ยักษ์เป็นหลักแทนคุณอาที่กลับมาบ้านได้แค่ช่วงปิดเทอมค่ะ


แบบว่า Just as planned! ตอนนี้รูทจบแห่งความซวยของคุณอาก็ทำอะไรฉันไม่ได้อย่างเด็ดขาดแล้วค่ะ (มานามิได้ทำลายเดธแฟล็ก 1 ea) เพราะน้องหมาพันธุ์นี้เป็นน้องหมาซื่อสัตย์ยิ่งกับคนที่เลี้ยงมันมากที่สุดอย่างฉัน มันต้องเข้าข้างฉันมากที่สุดอย่างแน่นอน!!


คุณอาได้ตั้งชื่อมันว่าเลโอด้วยล่ะค่ะ อ่า ก็ตรงกับในเกมล่ะนะ เป็นหมาตัวผู้ที่ส่งยิ้มแป้นๆตลอดเวลา ตอนเจอกันครั้งแรกฉันอุ้มมันแทบไม่ปล่อยเลย แต่ผ่านไปไม่กี่เดือนฉันก็ไม่ได้อุ้มมันอีกเลยค่ะไม่ใช่ว่าเบื่อแล้วลืมมันนะ แต่มันตัวใหญ่และหนักเกินกว่าที่ฉันจะอุ้มไหวไปแล้ว  และในวันนี้มันก็ยืนสูงเลยหัวเด็กเจ็ดขวบอย่างฉันไปเรียบร้อย



………



เรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาช่างดูสงบสุขจริงๆ แต่อีกเจ็ดวันเวลาว่างของฉันก็จะหมดลง และการเรียนที่ไปเจอผู้คนที่ไม่ได้คุ้นเคยเป็นเวลานานจะไหวมั้ยคะเนี้ย แต่ยังไงฉันก็จะต้องไปขึ้นรถบัสแมงกะพรุนให้ได้ ใจเย็นสิมานามิ คนอื่นๆน่ะอย่าไปสนใจเลย ถือว่ามันเป็นการทดสอบความรักของฉันที่มีต่อรถบัสแมงกะพรุน จะยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้นะ ฉันเอามือแปะแก้มเบาๆ ก่อนที่จะทำเป็นเมินความคิดที่ต้องไปเรียนพรุ่งนี้มาที่แผนการศึกษาสำหรับเลือกความสนใจที่จะเรียนต่อไปในอนาคต


ในประเทศนิวเจนที่เป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีของโลกได้ผลิตนักประดิษฐ์สาขาต่างๆรวมทั้งบุคลากรที่มีทักษะเฉพาะได้มากมายเพราะการใส่หลักสูตรเฉพาะทางที่เด็กๆสนใจตั้งแต่เข้าเรียน เป็นการมุ่งเน้นไปที่ศักยภาพของตัวบุคคลได้อย่างยอดเยี่ยม ซึ่งฉันที่ได้ทำการประเมินในระบบเวทมนตร์ไปนั้นมีความถนัดตามปกติ(ไม่ใช่ความถนัดทางด้านเวทมนตร์)ที่สามารถไปได้5แนวทาง


ได้แก่


ด้านการออกแบบ อันนี้มาจากฝีมือการวาดภาพตัวละครที่ชอบซึ่งใช้เวลาฝึกฝนมานานแรมปีจากชาติที่แล้ว


ด้านกายภาพ อันนี้ได้มาจากการวิ่งเล่น(?)กับพวกพี่น้องสุกาวาระและเลโออย่างเป็นประจำทุกวัน


ด้านการประดิษฐ์ อันนี้น่าจะไปทางเดียวกับมานามิคนเก่า แต่ฉันได้ความถนัดนี้มากจากจัดของขวัญเยี่ยมไข้ให้พี่โทยะและลงมือทำของเล่นให้เลโอด้วยความรักแน่นอน


ด้านคำนวณ ฉันในชาติที่แล้วเก่งวิชานี้นะคะ หลังๆก่อนที่จะตายมาอยู่ในร่างมานามิฉันให้คำนวณผลการผลิตของลิมิเต็ด หรือผสมผลสูตรแขนงต่างๆในมินิเกมจีบหนุ่มแบบแปลกๆมาเนิ่นนาน


และด้านสุดท้ายคือด้านทฤษฎี อันนี้ความจำฉันค่อนข้างดี แน่นอนเป็นผลมาจากมินิเกมของเกมจีบหนุ่มอีกแล้ว


ซึ่งความถนัดทางด้านเวทมนตร์จะถูกวันอีกทีตอน10ขวบเมื่อร่างกายรองรับพลังเวทย์ได้ แน่นอนว่าฉันที่มีความถนัน 5 อย่างนั้นถือว่าไม่มากอะไรเลยค่ะ เพราะอีตาพี่ยู พี่โทยะ และเคนคุง ที่วัดความถนัดไปนั้นมีขึ้นมาเกือบจะ20อย่าง ความสามารถฉันนี่ดรอปไปเลย ไอ้พวกพระเอก ไอ้พวกเก่งเว่อร์ แล้วเคนคุงก็มาบอกอีกด้วยว่ามานามิคนเก่าตอนที่อยู่ในโลกนี้นั้นเธอประเมินความถนัดปกติได้22อย่าง


แต่เขาก็บอกว่ากับฉันว่าสมองฉันค่อนข้างดี ถ้าตั้งใจเรียนสิ่งที่ชอบก็เก่งได้ไม่แพ้ใคร ถึงไม่อัจฉริยะเท่ามานามิคนนั้นแต่มานามิคนนี้ก็ยังไม่โง่เรื่องการเรียน เป็นคำปลอบใจที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะคะคุณเพื่อน


แต่เพื่ออนาคตที่สดใสฉันจะเลือกไปในแนวทางไหนดีนะ เนื่องจากเคนคุงถูกลากไปประชุมลับปะสาลูกผู้ชาย(ที่พี่ยูตอนมาลากตัวเคนคุงไปบอกมาแบบนั้น)ตอนนี้ฉันเลยอยู่คนเดียว ป๊ากับม๊าก็ยังไม่กลับจากประชุม ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจที่จะไปถามผู้ใหญ่อย่างแวนด้ากับเจอรัลที่หาเจอได้ง่ายที่สุดในตอนนี้ก่อนดีกว่า



…..



และมันทำให้รู้ว่ามันคือการตัดสินใจที่ผิดมากๆเลยล่ะค่ะ


“คุณหนูคะ ดิฉันว่ามาทางออกแบบดีไซน์ดีกว่าค่ะ”


“ไม่ขอรับ กระผมคิดว่าคุณหนูเหมาะที่จะเรียนด่านสายกายภาพนะขอรับ”


“โฮ่ง!!


“เลโอแกไม่ต้องออกความเห็นก็ได้นะคะ”


ฉันหันไปตอบเลโอที่เหมือนมันจะไม่รู้เรื่องแต่อยากมีส่วนร่วมก่อนจะหันไปมองเมดและพ่อบ้านที่ดูเหมือนจะเถียงกันไปมาไม่หยุด อ่า หลังๆมานี่ความเห็นของพวกเขาไม่ลงรอยกันหนักมากเลยค่ะ  ขนาดเรื่องอาหาร ของว่าง ของใช้ ทั้งคู่ยังจะซื้อมาชนกันเสมอๆแล้วอภิปรายใส่กันว่าของใครดีกว่าแล้วก็เถียงกันอยู่อย่างนั้นว่าฉันชอบแบบนั้นแบบนี้โดยไม่เห็นมาถามทางนี้เลยนะคะว่าอยากกินอยากใช้มั้ยจนไม่รู้ว่าจะแก้ไขยังไงดี สุดท้ายแล้วฉันกับเลโอที่นอนลิ้นห้อยใกล้ๆก็สบตากันแล้วค่อยๆเดินออกจากจุดเกิดเหตุนั้นมาอย่างไม่ให้คนที่เถียงกันอยู่รู้ตัว


ฉันคงคิดน้อยไปว่าเรื่องแบบนี้พวกเขาจะไม่เถียงกันสินะ ตอนนี้ก็ขี้เกียจจะรอถามคนอื่นๆในวันหลังแล้วล่ะค่ะ อนาคตจะสดใสมั้ยก็ช่างมันแล้วล่ะ ยังไงมันก็ชี้วัดว่าฉันถนัดหมด ตอนวันพลังเวทย์แล้วจะเปลี่ยนไปทางสายอื่นก็ไม่มีปัญหาอะไรด้วยเพราะถือเป็นการเรียนรู้เบื้องต้น


สรุปได้แบบนั้นแล้วฉันก็เลยเลือกซุ่มจากอีกทักษะ3ด้านที่เหลือโดยให้เลโอเป็นคนจับฉลากให้ล่ะค่ะ อย่างน้อยฉันว่าความคิดนี้น่าจะดีที่สุดนะ แน่นอนฉันตัดทักษะด้านที่สองคนนั้นเลือกออกเพราะเดียวจะมาถียงกันอีก


“อ่ะ ได้ด้านทฤษฎีสินะ ขอบใจมากน๊าเลโอจ๋า”


ฉันยิ้มหวานใส่น้องหมาตัวโตที่ช่วยเลือกทักษะความถนัดให้แล้วต๊กเครื่องหมายถูกลงไปตามนั้นก่อนจะพากันไปเดินเล่นกันสองคน(?)ภายในสวนหลังบ้านอย่างสบายอารมณ์ วันนี้จะเล่นอะไรกับเลโอดีนะ….


 

 

สรุปแล้วเธอก็เลือกความคิดเห็นของน้องหมาสินะมานามิจัง ส่วนเรื่องราวหนุ่มๆ จะขอตัดไปพาทที่เคนคุงเป็นคนดำเนินเรื่องก็แล้วกันนะคะ

ตอนนี้สัปดาห์นี้เหลือทำ ppt แล้วค่ะ ไม่รีบ ถถถถถ ตอนนี้ก็ยาวกกว่าปกตินิดนุงเนอะ  ><

ส่วนเรื่องราวของพ่อบ้านนั้นเดียวเจ้าตัวก็จะมาเล่าด้วยตัวเองแน่นอนค่ะ

หลังจากนี้ก็ใช้ชีวิตวัยใสวัยซนของเด็กประถมกันไปพักหนึ่ง เรามาร่วมลุ้นให้มานามิมีเพื่อนดีๆกันเถอะนะคะ แล้วจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรรอพวกเขาอยู่ เพราะตอนนี้หลายอย่างเปลี่ยนไปจากเดิมได้ชัดมากเลย ตัวละครหลายตัวตอนนี้เริ่มมีบทที่แตกต่างไปจากเรื่องในเกมแล้วนะ  หุหุ


ภาพเลโอตอนเด็กๆ


 ภาพตอนโตขึ้นหน้าตาแบบนี้แต่ตัวจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆเลยค่ะ



ความเป็นมา


          ซามอยด์เป็นสายพันธุ์สุนัขใช้งานที่เก่าแก่ มีเชื้อสายใกล้กับสุนัขพื้นเมือง ซึ่งการผสมพันธุ์ร่วมกับหมาป่าหรือสุนัขจิ้งจอก แล้วได้รับการพัฒนาสายพันธุ์โดยชาวซามอยด์ของไซบีเรีย เพื่อใช้ต้อนกวางเรนเดียร์ ลากเลื่อน ซามอยด์ได้รับการดูแลจากชาวพื้นเมืองเป็นอย่างดี ถึงขนาดอนุญาตให้เข้าไปนอนในเต้นท์ได้ เพราะความเป็นความตายของพวกเขาขึ้นอยู่กับสุนัขสายพันธุ์นี้


ลักษณะนิสัย


          ซามอยด์เป็นสุนัขที่มีความฉลาด อ่อนโยน เชื่อฟัง ซื่อสัตย์ เป็นมิตร กระตือรือร้น ปรับตัวง่าย พร้อมที่จะรับใช้เจ้าของ รักที่จะอยู่กับครอบครัวมากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ต้องการความรักและการเอาใจใส่จากมนุษย์เป็นพิเศษ เข้ากันได้ดีกับเด็กๆ สามารถเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิต แต่เนื่องจาก ได้รับมรดกตกทอดจากเชื้อสายสุนัขใช้งาน พวกเขาจึงต้องคิดหา สร้างสรรค์กิจกกรมที่ทำให้เขาเพลิดเพลินด้วยตัวเอง เช่น ไล่จับสิ่งต่างๆ ไม่ว่าจะสิ่งของ หนู หรือแมว อะไรก็ตามที่ตัวเล็กๆ ชอบวิ่ง และชอบเห่า เพื่อเป็นหนทางในการปลอดปล่อยพลังงาน แทนการทำงานหรือกิจกรรมหนักๆที่พวกเขาไม่ได้ทำ



 

1 คอมเม้น = 1 ล้านกำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #964 KazekaYuki (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 13:54
    เลโอ....damage หนูแรงมากเลยลูก =^=
    #964
    0
  2. #926 namoon2 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:24
    หมาน่ารักอ่ะ
    #926
    0
  3. #860 kavasarew (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 08:18
    ซามอยด์ น้องมหาที่น่ารักที่สุดในโลก อร๊ายยยย
    #860
    0
  4. #854 Sakuzen (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 01:35
    ทำไมเราอ่านชื่อมินามิเป็นสึนามิ5555
    #854
    1
  5. #853 นู๋ฝ้าย จร๊าาาาา (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:29
    น้องหมาาาาาา
    #853
    0
  6. #852 ChardraBlood (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:29
    เลโอน่ารักจังเลย อยากเก็บไปเลี้ยง
    #852
    0
  7. #851 Daw Prdz KS (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:22
    น้องหมาน่ารักมากกกกกกก
    #851
    0
  8. #850 annaaa (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:17
    มาอัพต่อไวๆน้า
    #850
    0
  9. #849 Namtaln-Chugar (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:14
    สรุปนางเอกอายุเท่าไหร่คะ? 7? 9?
    #849
    1
  10. #848 ArChanGel-BlooD (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 00:09
    ตอนท้ายมีช่วงสาระด้วย555 เห็นรูปแล้วอยากเลี้ยงมั่ง แต่เสียดาย ท่านพ่อไม่อนุมัติ ฮรือออ เลี้ยงได้แค่ปลา โอ้ ช่างโหดร้ายยย
    ปล.เดี๋ยวมานามิน้อยของเราจะได้สัมผัสใกล้ชิดกับรถบัสแมงกะพรุนแล้ววววว ดีใจโด้ยยย555
    #848
    1
  11. #847 Boot-MIC (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:35
    ให้น้องหมาช่วยเลือก อิอิ
    #847
    0
  12. #846 wani@15303 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:48
    มุ้งมิ้งเฟร้อออออ!! -////- (โดนดาเมจเข้สไปเต็มๆในภาพสุดท้าย)
    #846
    0
  13. #845 Hakuna Matata (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 22:46
    เลโอออออ ทำไมหนูตะมุตะมิจังลูกกก ><
    #845
    0
  14. #844 ตุ๊กตาต้องสาป (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:59
    ภาพสุดท้ายน่าร๊ากกกกกก~~~>////< มีการขยิบตาด้วย
    #844
    0
  15. #843 Sutasinee (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:52
    เลโอน่าร๊ากกกกก
    #843
    0
  16. #842 phattawan4014 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:51
    เลโอน่ารัก~> <
    #842
    0
  17. #841 InDy RinDa (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:33
    ชอบน้องเลโออออ
    #841
    0
  18. #840 BSL4 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:29
    เลโอน่ารักจังเลย//รอเคนคุงมาเป็นผู้บรรยายค่าา^^~
    #840
    0
  19. #839 sweetwan34 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:28
    อยากได้มาเลี้ยงซักตัวจัง อิอิ
    #839
    0
  20. #838 Arella (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:23
    เย้ มาแล้ว ยินดีต้อนรับกลับมาคะ

    (ปล.รีดรออยู้ๆๆๆๆ)
    #838
    0
  21. #837 Oily Taksaorn (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:20
    น่าร้ากกกกกก
    #837
    0
  22. #836 กุหลาบสีเทา (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:19
    ย้ายเรือและธงมาเป็นเลโอได้มั้ยคะ น่ารักสุดใจขาดดิ้น งื้อออออ
    #836
    2