Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 42 : Ch.28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    15 มี.ค. 60

 



                หลังจากเมื่อวานพวกคุณป๊าที่กำลังเตรียมตัวดำเนินคดีก็ต้องหัวเสียกันอีกเรื่อง รู้สึกภาพวาดของคุณอาเซโตะจะถูกขโมยไปได้อย่างลึกลับ โดยที่หัวขโมยนั้นปักขนนกสีเงินไว้ให้ดูต่างหน้าแทนซะอย่างนั้นพวกตำรวจเลยเลือกที่จะเรียกอาชญากรผู้ขโมยภาพวาดคนนี้ว่า จอมโจรขนนกสีเงิน อ่า ฉันคิดว่าเป็นชื่อที่เห่ยมากเลยล่ะค่ะ


                แต่เรื่องที่น่าแปลกใจที่สุดสำหรับพวกเราคือ ราชาของประเทศแฟนนิสต้านี้ได้เชิญไปเข้าเฝ้าอย่างเร่งด่วน ด้วยเรื่องอะไรไม่ทราบได้ พวกเราที่ถือเป็นครอบครัวนักธุรกิจก็ได้แต่มองหน้ากันงงๆ แต่ก็ยอมนั่งรถที่ส่งมารับเฉพาะให้ไปที่วังอย่างสบายๆล่ะนะ


ทว่าสำหรับฉันแล้วไม่ได้น่ากังวลใจเท่าเรื่องของคนรอบๆข้างในตอนนี้เลยค่ะ ดูเหมือนพวกพี่ๆน้องๆจะกลัวฉันหายมาก นอกจากฉันที่ช่วยปลอบใจคุณอ่าทั้งเรื่องภาพและเรื่องที่ฉันหายตัวไปแล้ว เหล่าเด็กๆตัวเอกของเรื่องที่มาที่นี่ก็เหมือนจะกลัวฉันหายไปอีกไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหนพวกเขาก็จะมาคอยอยู่ข้างๆกันด้วยเสมอ ถึงขนาดแจกปุ่มกดฉุกเฉินสำหรับเรียกหน่วยพิเศษมาให้ห้อยไว้กันเลย….


แล้วถึงแม้พี่ยูจะพูดเอาไว้ว่า ไม่ได้คิดดูแลอะไรฉันแค่บังเอิญเดินไปทางเดียวกันเท่านั้น ก็จริง แต่พี่ถึงขนาดจะตามน้องสาวเข้าห้องน้ำหญิงแล้วนะคะ


ทาคาชิเองก็ไม่ยอมปล่อย จับกระโปรงฉันแน่นเลย ขนาดพี่โทยะก็ยังมายืนเป็นแบล็กกราวด์คนละฝั่งกับพี่อยู่อีกด้วย ส่วนลิลลี่กับท่านพี่คาเอเดะแม้ไม่ได้เกาะติดมาก แต่พอฉันเข้าไปทำธุระพวกเธอก็ยังคงช่วยเฝ้าหน้าห้องน้ำให้ ว่าแต่ท่านพี่หญิงไม่ต้องเข้าห้องเดียวห้องเดียวกับฉันก็ได้ค่ะ ตอนนี้รู้สึกกลัวพี่สาวแปลกๆแล้วน๊า! ช่วยทำตัวปกติเหมือนเคนคุงกันหน่อยสิคะ ที่ยืนห่างๆอย่างห่วงๆน่ะ ถึงเวลาฉันหันซ้ายทีหรือหันขวาที เคนคุงก็จะยังอยู่ในโฟกัสไม่หลุดสายตาก็เถอะ


แม้การมาเที่ยวของพวกเราจะพัฒนาความสนิทสนมกันมาพอสมควรแล้วก็ยังว่าใจไม่ได้ ยังมีอีกหลายๆอย่างที่ต้องทำโดยเฉพาะการหลีกเลี่ยงรูทหายนะในอนาคตกับตัวละครที่ยังไม่ออกโรง แลเรื่องการเรียนรู้ต่อจากนี้ ระหว่างที่นั่งรถอยู่ฉันก็คิดว่าพอกลับไปก็จะลองวางแผนเรื่องการเรียนกับเคนคุงดูเพราะในเรื่อง[เมดสาวน้อยสวีตตี้เลิฟ]นั้นเนื้อเรื่องจะมีมินิเกมเกี่ยวกับที่นางเอกเรียนไม่น้อยเลย แต่งพลังของนางเป็นพลังแห่งมายา ซึ่งเธอได้ถูกดึงตัวไปเรียนด้านการแสดง และเพราะมานามิไปแกล้งเธอให้ใส่ชุดเมดไปโรงเรียนนั้นแหละ ทำให้คาโอริ(ชื่อนางเอกเกมนะคะเพื่อใครลืม)กลายเป็นขวัญใจของโรงเรียนในฐานะเมดไอดอล จนสามารถหาเงินใช้หนี้ได้


ส่วนฉันในตอนนี้ไม่คิดจะแกล้งเธอหรอกนะคะ แล้วก็เป็นห่วงอนาคตตัวเองมากกว่าเพราะว่าไม่ได้ชอบประดิษฐ์อะไรที่เป็นอาวุธหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าเท่าไหร่ แถมฉันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะอัจฉริยะทำได้เองด้วย ดังนั้นในเมื่อใกล้จะได้เข้าเรียนแล้วก็อยากจะเตรียมความพร้อมแต่เนิ่นๆ เพราะถ้าไม่มีความเป็นอัจฉริยะภาพล่ะก็การหาเงินในช่วงเรียนนั้นเป็นไปไม่ได้เพราะผิดกฎหมาย(กฎหมายในประเทศนิวเจนห้ามเด็กอายุต่ำกว่า18ปีทำงาน แต่จะถูกยกเว้นเมื่อเด็กคนนั้นเป็นอัจฉริยะภาพที่เกี่ยวข้องทางด้านเวทมนต์)


ในขณะที่คิดเรื่องอนาคตของตัวเองรถที่นั่งก็พามาส่งถึงราชวังสีขาวแปลกตาที่ดูงดงามซะแล้ว ถึงประเทศแฟนนิสต้าจะมีการใช้เวทย์อยู่แต่ไม่เท่ากับประเทศนิวเจนเลยค่ะ ที่นี่เน้นความงดงามแบบคลาสสิกหรือแบบดั่งเดิมมากกว่า ดึกสูงๆเลยไม่ค่อยจะมี แต่บ้านแต่ละหลังนั้นช่างใส่ใจรายละเอียดในการประดับตกแต่งจริงๆ แล้วยิ่งราชวังสีขาวตรงหน้านี่แล้วยิ่งรู้สึกชื่นชมความติสของประเทศนี้สุดๆ



…..



พวกเราได้ถูกชายแก่ผมขาวหนวดขาวแต่ตัวใหญ่แข็งแรงเหมือนนักรบที่ใส่ชุดแปลกๆเหมือนชุกนักบวชในเกมRPGนำทางมาเรื่อยๆจนถึงพระราชวังชั้นใน มันเกือบทำให้ฉันนึกว่าหลุดมาอยู่ในเกมโอโตเมะทำดำเนินเรื่องอยู่ในช่วงยุโรปยุคกลาง ถ้าไม่ติดที่คนรอบๆตัวฉันใส่ชุดแบบปกติที่เห็นได้ทั่วไปเหมือนศตวรรษที่21ล่ะก็ฉันคงหลงยุคสมัยไปแล้วล่ะค่ะ


ทางเดินยิ่งเข้ามายิ่งสวยขึ้นเรื่อยๆ และชวนให้อยากตั้งปาร์ตี้อาชีพโจรเข้ามาขโมยของในวังออกไปขายจริง ทั้งเครื่องเรือนที่ทำจากทองคำ เพชร พลอย ทับทิม มรกต ไข่มุก มากมายทางเดินก็เปลี่ยนจากพื้นหินอ่อนเป็นพื้นหยกขาวดูเหมือนพรหมรองพื้นยังถูกถักจากด้ายที่ผลิตมาจากทองคำ แน่นอนว่าฉันได้ยินปะป๋าพูดพึมพำขณะที่อุ้มฉันอยู่(เพราะขี้เกียจเดิน)มาอีกทีนะคะ เพราะถ้าเป็นฉันก็คงบอกได้แค่เป็นอัญมณีที่ส่งแสงประกายวิ้งๆๆๆเต็มไปหมดเลยเท่านั้น


และแล้วพวกเราก็มาถึงเอ่อ ห้องใหญ่ๆห้องหนึ่ง นอกจากเสาร์ฝังอัญมณีและบุคคลใส่ชุดแปลกๆที่ยืนต้อนรับกันอยู่ด้านหน้าก็มีโต๊ะทำงานที่ทำจากไม้ขัดเงาสีน้ำตาลแดงและชายหนุ่มผมดำหยิกมัดเป็นทรงลูกชิ้นโดดเด่นอยู่กลางศีรษะผิวคล้ำรูปร่างท่อนบนดูกำยำสง่างามหน้าตาหล่อกว่าดาราบางคนที่ฉันเห็นในโทรทัศน์ดูอายุประมาณสามสิบกว่าๆกำลังนั่งหน้าเครียดกับกองเอกสารที่สูงเลยหัวเขาไป


บรรยากาศโดยรอบแม้จะน่าเกรงขามและฉันก็พอจะเดาออกว่าอีกฝ่ายตำแหน่งใหญ่โตเพียงใด เขาน่าจะเป็นพระราชาแน่ๆ แต่เอาจริงๆแล้วเขาทำให้ฉันนึกถึงพวกอาจารย์ฝ่ายปกครองที่กำลังเครียดกับประวัติก่อการร้าย(?)ของนักเรียนทุกชั้นปีมากกว่าอ่า แถมไม่เข้ากับพระราชวังที่ประดับของระยิบระยับนี้สุดๆ ขอโทษค่ะ ฉันจะตั้งใจไม่เผลอหลุดพูดไปเด็ดขาดเลย


และแม้พวกเราจะเดินมาใกล้ขนาดนี้คุณปู่นักกล้ามจะตะโกนจะตะโกนเรียกเขาด้วยเสียงอันดัง เขาก็ยังไม่รู้สึกตัว แล้วก็ขอโทษพวกเราเป็นภาษาทวีปกลางว่าพระราชาเวลาทำงานแล้วไม่ค่อยจะได้ยินอะไรรอบนอก แล้วหันไปพึมพำเป็นภาษาทวีปใต้แม้ฉันจะฟังไม่ออกแต่ภายหลังลองถามเคนคุงผู้ยืนกลั้นขำในตอนนั้นอยู่(ที่มีความรู้มาจากอนาคต)ก็ได้คำตอบว่าปู่คนนั้นด่าพระราชาของตัวเองเป็นไอ้ลูกเต่าลูกตะพาบไอ้เด็กบ้างานฯลฯอีกมากมายเลยล่ะ โถ้


แต่เป็นโชคดีที่มีผู้หญิงสาวสวยคนหนึ่งที่มีผมสีเขียวและนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มรูปร่างเหมือนนางแบบแต่งกายด้วยชุดเดรสราตรีสีน้ำเงินเดินเข้ามากระชากกองงานของพระราชาออกและยิ้มมองหน้าเขาด้วยรอยยิ้มที่ฉันบอกได้คำเดียวว่าขนลุกมากค่ะ ฉันเดาว่าเธอคือองค์ราชินีแน่ๆ


แน่นอนพระราชาที่ตอนแรกเบลอๆไม่เข้ากับรูปลักษณ์ภายนอกก็รีบหันมาทางพวกเรา และทำหน้าตื่นตกใจ อ่า ภาพพจน์ราชาที่ยิ่งใหญ่ที่เหมือนอาจารย์ฝ่ายปกครอง(?)นั้นไม่เหลือชิ้นดีเลย เขารีบลุกยืนขึ้นตรงมาทางฉันกับป๊าทาเคดะด้วยใบหน้าที่เครียดมากๆ หลังจากนั้นก็ก้มหัวขึ้นลงๆพร้อมพูดว่าขอโทษครับๆเป็นภาษาทวีปกลางซ้ำไปซ้ำมา


ฉันและคนทั้งหลายที่มาที่นี่ก็ได้แต่ยืนแข็งเป็นหินอย่างทำอะไรไม่ถูก จะทำยังไงได้ล่ะคะ อีกฝ่ายที่ปกครองประเทศจู่ๆก็มาผงกหัวขอโทษยิ่งกว่าสติ๊กเกอร์นกม่วงในอินเทอร์เน็ตที่ก่อกวนโพสต่างๆในเว็บบอร์ดราวกับโรคระบาดเมื่อชาติที่แล้วของฉันซะอีก


แต่พอเริ่มจะนานเกินไปราชินี(?)คนเดิมก็ฟาดกองงานที่ตัวเองแย่งมาใส่หัวพระราชาไปอย่างรวดเร็ว จนฉันได้ยินเสียงแอ๊กๆออกมา แล้วพระราชาก็ลงไปกองบนพื้นหยกขาวที่ปูด้วยพรหมทองคำ แล้วราชินี(?)ก็หันมาพูดกับพวกเราเป็นภาษาทวีปกลางแทน


“ดิฉันจะไม่ใช้คำราชาศัพท์อะไร แต่ยังไงก็ขออภัยให้กับความไม่เอาไหนของสามีและลูกชายดิฉันด้วยนะคะ”


เธอยิ้มอย่างกังวลเหมือนรู้สึกผิดมากๆและก้มหัวขอโทษพวกเราอย่างสง่างาม ผิดกับพระราชาที่ไม่เหลือความเป็นพระราชาไปแล้วเมื่อกี้ลิบลับ


พอดูดีๆแล้วรู้สึกว่าราชินีจะเป็นชาวตะวันตกด้วยล่ะคะ พอได้ลองศึกษาด้วยตัวเองในภายหลังก็ได้รู้ว่าพระราชินีคนปัจจุบันของประเทศแฟนนิสต้าเป็นลูกสาวของผู้ว่าการรัฐๆหนึ่งในทวีปตะวันตกที่ทำเหมืองเกี่ยวกับอัญมณีและทองคำ ดูเหมือนว่าเพชรพลอยที่ประดับมากมายในวังนั้นเธอจะเป็นขนมาเองแหละ


แต่เดียวนะเธอพูดว่าสามีและลูกชาย???


“ขอประทานอภัยพะยะคะองค์ราชินี ที่ท่านพูดว่าท่านขออภัยแทนสามีและลูกชาย เอ่อนี่คือ?”


ดุเหมือนป๊าทาเคดะที่อุ้มฉันอยู่ก็สงสัยเหมือนกันและเนื่องจากเขาเป็นเหมือนกับผู้นำครอบครัวในที่แห่งนี้กลายๆเลยเป็นเขาคนเดียวที่กล้าเอ่ยตอบชนชั้นสูงท่านราชินีถอนหายใจเสียงดังก่อนจะหันไปหาคุณปู่ที่พาพวกเรามาและให้เขาไปเรียกตัวใครซักคนมา


“ไม่ต้องพูดคำราชาศัพท์ก้ได้ค่ะถือว่าเป็นคนกันเอง แล้วต้องขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆค่ะ ดิฉันเองก็เป็นนักธุรกิจใช้เวลาบินไปนู้นไปนี้ตลอดเพราะติดประชุมงาน เลยไม่ได้ดูแลสามีและลูกชายให้ดี คนหนึ่งก็จมกองงานไม่เป็นอันรักษาสุขภาพ อีกคนก็ทำอำนาจตามใจตัวเองอวดเบ่งอำนาจจนได้เรื่อง


พอท่านราชินีพูดได้แค่นั้นฉันก็ได้ยินเสียงแหบเป็ดตะโกนโวยวายเป็นภาษาทวีปใต้อย่างคุ้นเลย ยะ อย่าบอกนะว่า….


“ขอโทษจริงๆที่ลูกชายของฉันให้บอดี้การ์ดออกไปจับตัวลูกสาวของคุณมานะคะ!!


ราชาที่หล่อเหลาราวกับดาราและราชินีที่สวยหุ่นดีราวนางแบบ เลี้ยงกันอีท่าไหนลูกถึงออกมาเหมือนหมูแบบนี้!!! มานามิจะเป็นลม


แต่เนื่องจากแค่จะเป็นลมแต่ยังไม่ได้เป็น พอเจ้าหมูเอ่ยองค์ชายคนนั้นเข้ามาในสายตาฉันก็ทนไม่ไหวเกาะป๊าทาเคดะแน่น ส่วนคนอื่นรับรู้ได้ว่าองค์ชายคือต้นเหตุที่ลักพาตัวฉันไปแม้ตอนแรกจะเกรงใจราชวงศ์แต่ก็ยังส่งสายตาไม่ประสงค์ดีไปที่เจ้านั้น จนเจ้าตัวหยุดโว้ยวายแล้วรีบวิ่งไปแอบหลังแม่ตัวเองด้วยความหวาดกลัว


แต่เหมือนเจ้าตัวจะเลือกที่แอบผิดไปนิด ราชินีที่ทำหน้ายิ้มแต่บรรยากาศโดยรอบพาให้เสียวสันหลังก็ได้บิดหูลูกชายตัวดีของเธอพร้อมลากออกมายืนด้านหน้า เจ้าตัวสั่นงักๆๆก่อนจะเข่าอ่อนล้มลงไป โถ้ไม่สงสารหรอกนะคะ


หลังจากนั้นราชินีก็ให้เจ้าชายที่ฉันไม่ขอจำชื่อของเขา ขอขมาแบบชาวทวีปตะวันออกทั้งน้ำตา(พระราชินีบิดหูตัวเองไม่ยอมปล่อย) ทางเราจึงไม่ได้เอาเรื่องในครั้งนี้ขององค์ชาย แต่ถ้าเกิดมีครั้งหน้าราชินีให้สัญญาว่าจะเป็นคนจับลงโทษตามกฎหมายด้วยตัวเอง


แล้วพวกเราที่เมินพระราชาที่นอนกับพื้นไม่เคลื่อนไหวไปแล้วก็เดินตามพระราชินีที่สั่งให้ปู่คนเดิมหิ้วลูกชายเอาไปเก็บเป็นที่เรียบร้อยไปตามห้องต่าง เธออธิบายการออกแบบห้องและเรื่องราวต่างๆของราชวงศ์สามีอย่างมีความสุข ก่อนจะขอให้พวกเราอยู่ร่วมรับประทานอาหารกลางวันก่อนกลับ แถมเอยังให้ส่วนลดในการซื้ออัญมณีจากบริษัทของเธอด้วยนะคะ แล้วตัวฉันเองก็ได้จิวเวอร์รี่ที่องค์ราชินีออกแบบเองแบบลิมิเต็ดเป็นของปลอบใจ อ่าแบบนี้ถ้าโตขึ้นฉันก็มีของขายสำหรับไปอยู่ต่างประเทศแล้วสินะ? หุหุหุ


และแล้วพวกเราก็ได้กลับบ้านกันอย่างสบายใจค่ะ



………..



อีกด้านหนึ่งบนดาดฟ้าของสำนักงานแห่งหนึ่งในเมืองโรสต้า ประเทศแฟนนิสต้า ชายหนุ่มผมสีเงินผู้มีหน้าตาหล่อเหลาราวเทพจากสวรรค์ที่ใส่สูทสีขาวแลดูสูงศักดิ์เกินสามัญกำลังจ้องมองภาพวาดที่ตนขโมยมาอย่างเหม่อลอย


“ดูเหมือนคุณผู้หญิงจะจำกระผมไม่ได้นะขอรับ คุณลืมแม้กระทั้งกระผมคนนี้ช่างเจ็บปวดใจจัง แต่แบบนี้คุณผู้หญิงอาจปลอดภัย”


เขาสัมผัสรูปโค้งหน้าที่คุ้นเคยจากอดีตในภาพเขียนอย่างคะนึงหาก่อนจะตัดสินในพับเก็บมันในเวทมนต์ลับที่ไม่มีใครสามารถตรวจจับได้ดวงตาสีฟ้าอมม่วงจางๆนั้นเรืองแสงกลายเป็นสีม่วงอมแดงแสนสาวและดูอันตรายก่อนที่จะกลับเป็นสีฟ้าอมม่วงจางๆเหมือนเดิมเมื่อเวทมนต์นั้นหายไป


เขาแหงนหน้ามองพระจันทร์ รับสัมผัสจากสายลมที่พัดมายามค่ำคืนแล้วพูดกับตัวเองอย่างอ่อนใจ


 “เฮ้อ ถึงจะทำภารกิจจากราชินีแฟรี่อยู่แต่ยังไงตัวของกระผมและพลังของกระผมที่มีนี้ ก็มีไว้เพื่อทุกสิ่งที่คุณผู้หญิงปรารถนา ในเมื่อเราได้เจอกันแล้วกระผมจะไปอยู่ข้างๆท่านให้เร็วที่สุดแล้วกันนะขอรับ”


และเพียงไม่นานเจ้าตัวก็หายไปอย่างลึกลับจากบริเวณนั้นราวกับที่แห่งนั้นไม่เคยมีใครอยู่อีกเลย และตำนานของจอมโจรขนนกสีเงินก็แพร่กระจายไปทั่วโลกในเวลาสั่นๆ

 





---------------------------------------------------------------------------

ประหนึ่งบทส่งท้ายภาคแรกได้มาถึง ตอนหน้ามานามิก็จะสคริปไปช่วงเข้าเรียนชั้นประถมแล้วนะ  เย้ๆๆๆๆ ต่อไปก็เป็นการเริ่มต้นในโรงเรียนค่ะ หนุ่ม16อย่างคุณอาที่หลายๆคนชื่นชอบก็จะมีบทโผล่น้อยลงแล้วนะ ฮร่าๆๆๆๆ แหม่ ให้ทีมอื่นทำคะแนนกันบ้างสิ เอาล่ะ เคนคุง โทยะ พี่ยู ทาเคชิน้อย  ถึงตาพวกนายเตรียมอ่านบทแล้วนะ

แน่นอนว่านางร้ายคนอื่นก็เริ่มมีบท แต่ชั้นประถมน่ะ ไม่พื้นที่ของนางเอก เซกิยะ และเอริคหรอกนะ

คุณหนูมานามิก็จะได้เจอพ่อบ้านแล้วยังไงเล่า เย้  //โปรยดอกไม้รัวๆ

บางคนอาจเดาถูกว่าพ่อบ้านเป็นใคร หึหึหึหึหึ



1คอมเม้น=1กำลังใจค่ะ


ปล.ไม่นานนี้เราอาจจะสลับอารมณ์ตัวเองกันไป ถ้าเรื่องนี้ใสๆไร้สมอง เราก็จะมีมานามิตัวจริงคนเดิมที่หายไป เพิ่มเติมคือไปเกิดใหม่สู้กับชะตากรรมชีวิตตัวเอง วางแนวให้ดราม่า นางเอกเราเทพทรู (จริงๆมานามิเรื่องนี้ก็เก่งนะ เก่งจริงๆ) ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นเกรซแต่ยังไม่ลงหลักเร็วๆนี้หรอกค่ะ แต่เข้าไปอ่านประวัติตัวละครกันก่อนได้

ส่วนตอนหน้าอาจยังไม่มาเร็วๆนี้ จะหนีไปเขียนนิยายจีนกับโยริ

ใครที่บ่นว่าทำไมเขียนหลายเรื่องจัง ก็ขอให้อย่าว่าเพราะเขียนเยอะไปแล้ว (คุ้นๆนะ) แต่อย่างที่บอกเราเขียนเรื่องนี้เป็นหลักค่ะ ดังนั้นเรื่องนี้มาบ่อยกว่าเรื่องอื่นๆอยู่แล้วนะ

ปล.2 ไม่อยากทำโปรเจคสุดๆ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #941 BB8888 (@BB8888) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 13:36
    ดูเหมือนว่าจะเจอคุณพ่อบ้าน 1 อัตรา
    #941
    0
  2. #925 namoon2 (@namoon2) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 20:06
    คุณจอมโจรมีแหนรึยังค่ะ
    #925
    0
  3. #801 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 11:50
    คุณจอมโจร ....ไม่ได้ตัว เอาแค่รูปก็ยังดีสินะ.....อยากรู้ว่าพ่อแม่ดูดีขนาดนั้น ไหงเจ้าชายออกมามีสภาพแบบนั้นได้ฟระ!
    #801
    1
    • 21 มีนาคม 2560 / 16:56
      แม่ไม่อยู่พ่อมั่วแต่ทำงานลูกเลยไม่มีคนคุม กินเอาๆๆๆ เลยออกมาเป้นแบบนี้แหละค่ะ
      #801-1
  4. #800 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 08:50
    คุณพ่อบ้านนน!!! แน่เลยยย
    #800
    0
  5. #793 BTNEKO2545 (@BTNEKO2545) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:59
    มานามิเป็นอะไรกันกับจอมโจรคนนั้นอ่ะ แถมยังผมเงินเหมือนกัน(รึเปล่า?) รออ่านตอนต่อไปค่ะ รอๆๆๆรอค่ะ
    #793
    1
  6. #792 Firstclass Ukaliptus (@pmfirst) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 11:21
    รอนะค้าาาา ชอบมากเลย <3
    #792
    0
  7. วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 20:03
    รอน้าาาาา
    #789
    0
  8. วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 15:21
    รอดูหนุ่มๆคนอื่นรุกมานามิกันบ้าง แต่เขาอาจจะรุกกันเองก็ได้นะ(?) //สาววาย
    #788
    1
  9. #787 PPK2502 (@PPK2502) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 13:29
    อยากเห้นหน้าชายผมเงินจีงงงงง
    #787
    1
  10. #786 Auma-i (@Auma-i) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 11:40
    รอวนไปค่ะ
    #786
    1
  11. #785 uๅuะ~* (@sweetmafia) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 06:41
    ชายหนุ่มผมีเงินน่าจะเป็นพ่อบ้านใช่ไม แต่สงสัยว่าเคยรู้จักกันตอนไหนมากกว่า
    #785
    1
  12. #784 10243374 (@10243374) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 00:33
    คุณพ่อบ้านนี้เป็นคนๆนั้นรึเปล่าค่ะ
    คนที่ขโมยรูปมานามิอ่ะค่ะ
    แบบปลอมตัวอ่ะค่ะ
    #784
    1
  13. #783 phattawan4014 (@phattawan4014) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 23:16
    พ่อบ้านผมเงินต้องมีเกี่ยวข้องกับมานามิแน่นอนเลยค่ะ
    #783
    0
  14. #782 Pisit Yuragate (@ecafe2923jr) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 23:11
    อร่อย 555 จุดพลุพ่อบ้านมาแล้ว
    #782
    0
  15. #781 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:56
    ไม่ใช่ว่าคุณพ่อบ้านคือจอมโจรหรอกนะคะ
    #781
    1
  16. #780 Boot-MIC (@boot-mic) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:44
    รีบๆมาต่อนะไรท
    #780
    0
  17. #779 foreverone (@mintgd18) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:24
    ถ้าคุณอาโดนทิ้งก็มาซบ อกหนูได้นะคะ
    #779
    1
  18. #778 Namtaln-Chugar (@Namtaln-Chugar) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:31
    เขาคือใคร?
    #778
    1
  19. #777 MORNINGGLORY08 (@MORNINGGLORY08) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:20
    ถึงจะชอบคุณอา แต่หนุ่มๆที่เหลือก็งานดี้ดีทุกคนเลย ^^
    #777
    1
  20. #776 Daw Prdz KS (@doddydoody) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 20:00
    โถวววว คุณอาจะบทน้อยลงละหรออออ
    #776
    1
  21. #775 เราไม่บอก (@nathaida2548) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 19:54
    พ่อบ้านผมเงินที่โผล่มาเมื่อกี้
    #775
    0
  22. #774 คนดี (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 19:10
    จะขึ้นเรียนแล้วเย่ กวาดเอาที่1 ทุกวิชาน้าา
    #774
    1