Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 36 : Ch.26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    3 มี.ค. 60

 

ก่อนเข้าเรื่อง  คุยกันนิด


                สวัสดีค่ะอยากบอกว่าเราทำเรื่องผิดพลาดลงไปซะแล้วถ้าใครที่กลับไปอ่านตอนแรกจะรู้ว่าพ่อของเคนตะจริงๆเป็นน้องของป๊าทาเคดะนะคะ แหะๆ กลายเป็นว่าเราให้เคนตะเรียกอาทาเคดะส่วนมานามิเรียกลุงยาสึดะไปเฉยเลยให้ตายสิโรบินนักเขียนทำอะไรลงไป!!  Orz ดังนั้นเราจะยังไม่แก้ไขนะ(อ้าว) แต่ตั้งแต่พาทนี้ไปก็ตามเดิมค่ะ ป๊าทาเคดะต้องเป็นลุงและคุณยาสึดะต้องเป็นอานะ แล้วขอขอบคุณนักอ่านที่ชี้คำผิดให้นะคะ  เราพิมพ์ตกเยอะมากกกกกก


แต่อย่างที่บอกขอล่ะการแก้ไขไว้ก่อนอาจจะเป็นแก้ทีเดียวตอนจบเรื่องไปเลย แล้วหลังจากนี้ก็จะมีบอกเรื่องของประเทศมากขึ้นด้วยค่ะ *****เมืองโทรารันอยู่ในประเทศที่กินข้าวเป็นอาหารหลักและมีอะไรๆคล้ายญี่ปุ่นค่ะ เซตติ้งโลกนี้คือการนำเมืองต่างๆมาแยกรวมกันเป็นทวีปๆล่ะนะเพื่อความสมบูรณ์จะแยกโน็ตไว้ให้เนอะ

 อ่ะ ตอนท้ายตอนก็อย่าข้ามช่วงคุยกะเค้าไปนะะะะ



 

----------------------------------------------------------------------------------------

 


                สวัสดีค่ะ สุกาวาระ  มานามิเองค่ะและในตอนนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ อ่า ไม่สิคะ  ต้องบอกว่ารู้สึกไม่ดีมากๆเลยต่างหาก ส่วนสาเหตุก็คงเป็นเพราะดิ้นจนอากาศที่หายใจไม่ค่อยพอและความรู้สึกเหมือนถูกเหวี่ยงตัวไปมาแบบว่าจะอ้วกอ่ะ ฉันไม่ใช่แมวนะที่มาจับยัดใส่กระสอบหมุนไปมาแบบนี้แล้วจะหลงทาง คือไม่ต้องทำแบบนั้นฉันก็หลงทางนะค๊าาาาา


                แต่ตอนนี้หมดแรงดิ้นแล้วล่ะค่ะเลยลองเสี่ยงดวงอยู่เฉยๆดู ฉันคิดว่าคนที่จับตัวฉันในงานนั้นได้ก็น่าจะเป็นคนที่อยู่ในงานนั้นแหละ เพราะมานามิคนนี้ก็ไม่ได้ดังอะไรหรือเปิดตัวเป็นที่รู้จักของวงสังคมเลย เออ เพราะงั้นเข้ายังคงไม่เอาฉันไปฆ่าหรือทำมิดีมิร้ายเด็ก5ขวบหรอกนะคะ อย่าสั่นสิตัวฉันเราต้องทำตัวไม่หวาดกลัว ฮรือออออ ใครก็ได้รีบมาช่วยเถอะค่ะ มานามิคนนี้สัญญาถ้ารอดไปได้จะนำเงิน(ของบ้านสุกาวาระ)ไปบริจาคให้ศาลเจ้า!!


                ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกอุ้มมานานเท่าไหร่แต่พอรู้ตัวอีกทีก็เหมือนจะถูกจับพลิกให้นั่งบนเก้าอี้แข็งๆและถูกเชือกมัดไว้อีกที นี่พวกคุณจำเป็นต้องมัดเด็กหญิงตัวเล็กๆอายุ5ขวบที่พลังเวทยังไม่ถูกปลุกตัวเชือกขนาดนี้เลยเหรอ นี่พวกคุณลักพาตัวกันเป็นมั้ยเนี้ย จะลักพาตัวเด็กผู้หญิงต้องนุ่มนวลกว่านี้สิคะ!!


                แล้วในตอนที่ฉันกำลังบ่นในใจอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงพูดคุยอย่างอารมณ์ดีดังแว่วเข้ามาเรื่อยๆพร้อมเสียงฝีเท้าตึงๆ ผิดกับตอนแรกที่ทุกอย่างเงียบสนิท



                #8%$-!1^5&*($#((#@”(วุ้นแปลภาษา:เทพธิดาที่ฉันให้พวกนายไปพาอยู่ที่ไหน?)


                ***หมายเหตุ:วุ้นแปลภาษานี้ใช้สำหรับนักอ่านเพื่อให้รู้ว่าชาวทวีปใต้พูดอะไรเท่านั้น



                เสียงแหบเหมือนเป็ดที่ฟังดูแล้วขนลุกไปทั้งตัวดังขึ้นมา แถมฉันยังฟังไม่ออกเสียด้วยแน่ล่ะดูเหมือนพวกเขาน่าจะพูดภาษาทวีปใต้แต่ตัวฉันฟังออกแค่ภาษาตะวันออกและตะวันตกซึ่งส่วนใหญ่ก็มีการใช้เป็นภาษาสากลในการเดินทางทั่วโลกด้วยเท่านั้นส่วนที่เหลืออีกสองทวีปน่ะฉันฟังไม่ได้อ่านไม่ออกหรอกนะคะถ้าไม่ได้เรียน


แต่พอเสียงแปลกๆนั้นพูดจบถุงที่คลุมหัวฉันอยู่ก็หลุดออกอย่างง่ายดาย แต่สายตาที่ถูกจำกัดในถุงมืดๆมานานทำให้ฉันมองอะไรไม่ค่อยชัด แต่ก็ได้กลิ่นน้ำมันกับกลิ่นเหล็กชัดเจน ทำให้รู้สึกตื่นกลัวจนอยากจะร้องไห้เลยค่ะ ฉันในตอนนี้นึกถึงใบหน้าน่ารักของพี่แวนด้าและป๊าม๊าสุกาวาระเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาจะรู้มั้ยนะว่าฉันหายตัวไป แต่ยังไงช่วยรู้ตัวแล้วออกมาตามหากันเร็วด้วยเถอะค่ะ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เด็กธรรมดาๆอายุ5ขวบจะทนได้นานหรอกนะคะ


8%$-!*($#%$-!1^5!!!!!!!” (วุ้นแปลภาษา:ไอ้พวกโง่แกกล้าดียังไงทำให้เทพธิดาของฉันบาดเจ็บและหวาดกลัว!!!!!)


เสียงนั้นเริ่มตวาดดังขึ้นใกล้ๆจนฉันต้องหลับตาปี๋ด้วยความหวาดกลัว ม่ายยยยย มานามิยังไม่อยากตายนะค๊าาาา


เพี้ยะ!!! เพี้ยะ!!!


เสียงเนื้อกระทบฝ่ามือดังขึ้นอย่างรุนแรงจนฉันต้องสะดุ้งตกใจแล้วตามมาด้วยเสียงโวยวานที่แหบเหมือนเป็ดนั้นพอลองลืมตามดูจริงๆจังๆแล้วปรับสายตาให้เข้าที่ฉันก็เห็นอะไรๆชัดขึ้น แม้ในตอนนี้ฉันดูเหมือนจะอยู่ที่โกงดังร้างหรือห้องเก็บของอะไรซักแห่งแต่แสงจากหลอดไฟทำให้ฉันเห็นหน้าของคนๆหนึ่งชัดมาก เด็กอ้วนๆคนหนึ่งที่ใส่เพชรเต็มตัวกำลังพ่นน้ำลายใส่หน้าชายชุดดำทั้งสี่คน โอ้โหวววว ทั้งๆที่ดูเหมือนเด็กประถมอยู่แท้ๆแต่กลับสะสมไขมันได้เยอะขนาดนี้ แล้วฉันที่กำลังมองพุงที่น่าจะใหญ่กว่าซานต้าครอสนั้นก็หันเอาดวงตาเล็กๆมาสบตากับฉัน เขามีผิวสีเข้มตามประสาคนทวีปใต้ที่อยู่ติดชายทะเลผมสีเข้มยาวหยิก จมูกโด่งเป็นสัน แก้มบวมอวบบดบังดวงตาจนเรียวเล็กจนเกือบจะมองไม่เห็น ผิวเนี้อเนียนเรียบพอใช้แต่ทั่วใบหน้ากลับมีแต่สิวและมันเยิ้มไปหมด


ดูเหมือนหมอนี้จะทำตาเล็กๆนั้นวาวเป็นประกายแล้วทำมือหยึกหยักหอบหายใจรุนแรงใบหน้าแดงก่ำ คล้ายอยากจะจับตัวของฉันแต่ไม่กล้า ฉันเองก็ไม่กล้าให้นายจับหรอกนะคะอย่าเข้ามานะค๊า!!!!


“อี๋!!!!


*($#(!+###@@^&%$#@(*^%*()”(วุ้นแปลภาษา:ไม่ต้องกลัวแล้วนะครับเทพธิดาผมสั่งสอนไอ้พวกโง่นี่ให้แล้ว อ่า ท่านช่างงดงามน่าสัมผัสเหลือเกิน สมแล้วที่จะต้องมาเป็นเจ้าสาวของผมคนนี้)


ฉันแทบจะร้องเสียงหลงเมื่ออีกฝ่ายยื่นมือที่เต็มไปด้วยเหงื่อนั้นเข้ามาใกล้ใบหน้าของฉัน ทำให้ฉันต้องพยายามเอียงหลบอย่างเต็มที่ ฉันกลัวแล้วววว ปล่อยฉันไปเถอะค่ะ นี่แกคิดจะใช้มือนั้นบีบคอฉันใช่มั้ย ไม่เอานะ!!


ตอนนี้ไม่ต้องสนใจภาพลักษณ์หรือมัวมาทำตัวใจเย็นอีกแล้ว ต่อให้เป็นสาวแก่อายุเลยวัยทองไปเมื่อมาเจอเหตุการณ์แบบฉันก็อยากจะหนีไปสุดขอบโลกทั้งนั้นแหละค่ะ ใครก็ได้ช่วยด้วยยยยยยย


และในตอนที่ฉันดิ้นจนดิ้นไม่ไหวอีกต่อไปนั้นเอง มือที่กำลังจะมาบีบคอฉันของไอ้เด็กอ้วนนี่ก็มีอะไรบางอย่างลอยมากระทบเข้ากับมือของเขาอย่างรวดเร็วจนเจ้าตัวร้องเสียงหลงไปเลย ฮึ! สมน้ำหน้าค่ะ


$32&**()_$#@$W” (วุ้นแปลภาษา: ไอ้ชั่วแกเป็นใคร?!)


เจ้าเด็กอ้วนพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนโกรธแค้นใครมาสิบชาติพร้อมมองไปด้านบน และที่ตรงนั้นก็ปรากฏร่างของฮีโร่ของฉัน!!


แสงเงาจากพระจันทร์ที่กลมโตในคืนวันเพ็ญสาดส่งลอดกระจกหน้าต่างที่อยู่สูงขึ้นไปเหนือหลอดไฟ ทำให้เห็นโครงร่างสลัวๆสีขาวประกายสงจันทร์นั้นอย่างพร่าเบลอเหมือนเทวทูตที่กำลังสยายปีกลงมาจากฟากฟ้ายืนเหยียบอยู่บนคานเตี้ยๆ ชุดสีขาวและเส้นผมสีเงินเรืองรองนี่ทำให้หัวใจดวงน้อยๆของเด็กอายุ5ขวบอย่างฉันสั่นไหว แม้จะยังไม่เห็นหน้าก็สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายต้องหล่ออย่างมากแน่นอนเลยค่ะ แต่การพบกันแห่งโชคชะตา(?)ระหว่างพวกเราต้องถูกคัดขวางเพราะเสียงแหบเหมือนเป็ดอีกครั้งอย่างน่าหงุดหงิด


&&*#$@$%^&*(!!!1)(*&^7^^” (วุ้นแปลภาษา: อย่ามาทำเป็นเท่ไปหน่อยเลยไอ้ผู้บุกรุก แกจะไม่ยอมตอบฉันดีๆใช่มั้ย พวกแกจัดการมันซะ!!)


พอสิ้นเสียงตะโกนแปลกๆนั้นชายชุดดำที่ตอนแรกโดนตาเด็กอ้วนนี้ตบก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วโดยไม่พูดอะไรประหนึ่งนินจานักฆ่าในนิยายที่ฉันเคยอ่านเมื่อชาติก่อน พวกเขาชักอาวุธสารพัดรูปแบบตรงไปหยังเทพบุตรชุดขาวที่ยืนอยู่บนคานนั้น ฉันร้องอี้ๆส่งสัญญาณให้เขาหนีไปทั้งๆที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่น่าจะได้ยิน แต่เขาหันมาทางฉันแล้วพยักหน้าให้ด้วย เอ๋!! รึพวกเราจะสื่อจิตถึงกันได้รึป่าวคะเนี้ย!!


แน่นอนฉันคิดไปเองฝ่ายเดียว เทพบุตรคนนั้นหันหน้าไปต่อกรกับชายชุดดำทั้งหลายโดยที่ฉันมองไม่เห็นอาวุธอะไรในมือเขาเลยแม้แต่น้อยนี่คิดว่าตัวเองมีสกิลพระเอกเหรอคะ (ขนาดพระเอกในเรื่องนี้ยังเป็นเด็กน้อยกันซะส่วนใหญ่อยู่เลย) คนมากรุมคนๆเดียวแบบนี้ถ้าไม่เก่งจริงไม่สิทธิ์ชนะแน่นอน แล้วฉันก็ไม่คิดว่าจะรู้จักหนุ่มเทพบุตรระยะไกลนั้นซะหน่อย เอ๋ รึจริงๆแล้วเขาเป็นศัตรูของไอ้เด็กอ้วนนี่อีกทีกันแน่!!


ฉันมองการต่อสู้ที่เริ่มเร็วขึ้นเรื่อยๆอย่างตาลาย จนรู้สึกเหมือนจะทนดูไม่ไหวจึงได้ก้มหน้าพักสายตาเอา ระหว่างนั้นก็ได้ยินเสียงอาวุธบ้างเป็นปะปรายแต่ได้ยินเสียงแหบเหมือนเป็ดตะโกนอยู่เกือบตลอดเลย โอ้ยยยย เริ่มปวดหูตามปวดตาแล้วนะคะ


แล้วในตอนที่ฉันคิดว่าเริ่มง่วงซะแล้ว ก็ได้ยินเสียงวัตถุบางอย่างหล่นดังตุบเพล้งๆๆหลายครั้งติดแล้วเสียงกรีดร้องเหมือนเป็ดอ้วนจะถูกเชือด ฉันก็เงยหน้าขึ้นมามองเห็นว่าบนพื้นมีร่างของเหล่าชายชุดดำที่บนร่างมีไอน้ำแข็งลอยขึ้นรอบๆดิ้นตัวงอไปมาอยู่ ส่วนไอ้เด็กอ้วนที่น่าจะเป็นเจ้าของเสียงร้องเหมือนเป็ดอ้วนถูกเชือดนั้นก็นั่งกองกับพื้นด้วยอาการมือไม้สั่นเทาพยายามจะพูดบางอย่างกับร่างสีขาวที่กระโดดลงมาอย่างช้าๆ






--------------------------------------------------------------------------------------------------

 เอาล่ะ  ช่วงนี้หลังจากพักผ่อนมาตลอดวันก็ต้องกลับมาแก้งานโปรเจคอีกแล้วล่ะค่ะ ไม่อยากทำเลยแต่ประเมินครั้งที่2ก็ต้องทำสิ้นเดือนนี้  (ฮืออออ) จะพยายามมาปั่นนะคะ ยังไงเนื้อเรื่องตอนนี้ก็ค่อยๆเพิ่มเรื่องราวขึ้น

ที่สำคัญก็ต้องแบ่งไปปั่นเรื่องอื่นด้วย แต่เรื่องนี้ตั้งใจไว้ว่าจะปั่นเป็นหลักแน่นวย ถึงดูจากโครงเรื่องแล้วเรื่องของโยริน่าจะจบก่อนก็เถอะ  ถถถถ ดังนั้นเรื่องนี้ก็คงไม่ได้มาลงทุกวันหรอกนะคะ แถมด้วยว่าไรทฯชอบลงนิยายดึกมากกกกกก




1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #739 kavasarew (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 18:21
    มาอย่างเท่ แต่มินามิจังจะหลับแล้ว 55555
    #739
    1
  2. #647 ฟูจินางะ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 15:05
    ท่านอาใช่ไหมๆ #ทีมท่านอาใจดี
    #647
    1
  3. #638 Atom:) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 03:05
    ไวอาลัยเเก่อ้วน3วิเเทนนางเอก
    #638
    0
  4. #632 Asahi_san (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 23:43
    นี่สินะที่เขาเรียกว่าความงามเป็นเหตุ... บรรยายตอนบุคคลปริศนาโพล่ซะตอนแรกนึกว่าเซเล่อมูนจะมาเลยทีเดียว55555
    #632
    1
  5. #628 ♡'Eye' (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 20:39
    สนุกมากกก
    #628
    1
  6. #627 MHajime (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 17:04
    ตัวละครใหม่ที่จะเข้าฮาเร็ม(?)หนูแมงกะพรุนสินะ
    #627
    1
  7. #625 damnyou (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 15:12
    รอคร้าาาาาา แอบค้างงงมากกเลยยย
    #625
    0
  8. #624 uๅuะ~* (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 11:54
    โยริเพิ่ง7-8ตอนเองนะคะ ทำไมแลดูจะจบเร็วจัง
    #624
    1
    • #624-1 หลงจันทร์เสี้ยว(จากตอนที่ 36)
      4 มีนาคม 2560 / 15:10
      ที่โยริจะจบเร็วกว่าเพราะ
      1.เรื่องราวไม่ซับซ้อนมาก
      2.พระเอกนางเอกชัดเจน
      3.ปมเรื่องมีแค่เรื่องราวของพระเอกและอาจเลยไปถึงศึกราชวงค์เล็กน้อยเท่านั้น
      4.เรื่องนี้เน้นความสัมพันระหว่างโยริและโซล ที่มีความแฟนตาซีกระจึงนึง

      ส่วนเรื่องของมานามินั้นความสัมพันธ์ซับซ้อนยุ่งเหยิงมากกว่าเยอะค่ะ
      #624-1
  9. #623 orangerose (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 07:52
    โอ้ยไรท์ใจร้ายมากทำแบบนี้ได้ยังไง อยากรู้จังว่าใครมาช่วย
    #623
    1
  10. #622 nopparat kongbunya (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 07:51
    ตัดตบได้เจ็บปวดมากนิ
    #622
    1
  11. #619 Pisit Yuragate (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 01:18
    ตัดจบแบบละครไทยแง้ง
    #619
    1
  12. #617 Daw Prdz KS (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 23:33
    ใครมานิ
    #617
    1
  13. #616 เจ้าหญิงแห่งสงคราม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2560 / 23:14
    โถ่ เจ้าอ้วน จะจีบสาวก็จีบให้มันดีๆซี่
    แล้วบ้านรวยซะเปล่า ทำไมที่บ้านไม่ดูแลปล่อยสิวขึ้นงี้ 
    ยิ่งบ้านรวยยิ่งต้องดูแลสิ ภาพลักษณ์สำคัญนะ
    เรื่องอ้วนยังเด็กอยู่มองผ่านไปได้ แต่สิวที่หน้ามันสำคัญนะเฮ้ย
    บ่งบอกถึงความสะอาดที่บ้านนะ แง่มมมม
    แล้วหนุ่มที่มาช่วยนี่ผู้ใดหว่า
    #616
    1
    • #616-1 หลงจันทร์เสี้ยว(จากตอนที่ 36)
      3 มีนาคม 2560 / 23:23
      เพราะกินของมันเยิ้มๆ อย่างถูกตามใจก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ
      #616-1