Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 30 : Ch.22 Sugawara kenta 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,898
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

     ขออภัยจริงๆน๊าที่มาลงช้ากว่ากำหนด  แน่นอนว่าเพราะเกิดความเสียใจกับเรื่องที่ผ่านมาและติดการแก้ไขโปรเจคยาวๆ แถมแอบติดนิยายอีกด้วยค่ะ ต้องขออภัยจริงๆ แล้วแถมตอนนี้ยังเหมือนจะยาว(สำหรับไรท์)เลยขอแบ่งเป็นสองพาทเลยนะคะ




Ch.22


             ผมทำสำเร็จอีกครั้ง!


            นั้นคือสิ่งที่ผมคิดเมื่อผมลืมตาขึ้นมาและกวาดสายตามองไปรอบๆห้อง นี่คือห้องของผมเมื่อสมัยยังเป็นเด็กอยู่ไม่ผิดแน่ แต่ผมยังไม่แน่ใจเรื่องเวลาเท่าไหร่ดังนั้นตอนนี้ผมจึงรอคนสนิทของผมทั้งในอดีตและอนาคตเข้ามาปลุกเหมือนทุกทีด้วยความรู้สึกตื่นตัว


            “คุณหนูเคนตะ ได้เวลาตื่นแล้วนะคร้าบบบบ”


            เสียงเรียกอย่างอารมณ์ดีของลูซิเฟอร์หรือลูซี่ที่เป็นทั้งพี่เลี้ยง พ่อบ้าน และคนคุ้มกันของผมดังออกมาก่อนที่ประตูห้องนอนจะถูกเปิดออก ตอนนี้ลูซี่นั้นยังคงเป็นมีผิวขาวซีดและตัวผอมบางเหมือนผู้ป่วยอย่างมาก ซึ่งผิดกับการทำงานที่รวดเร็วและฝีมืออันร้ายกาจของเจ้าตัวเป็นอย่างมาก


            “อรุณซาหวาดฮับลูชี่”


            ผมทักทายเขาอย่างสดใสและใช้ท่าทางเลียนแบบเด็กน้อยที่พูดไม่ค่อยจะชัดขึ้นมาทันที แน่นอนว่าผมฝึกฝนเรื่องแบบนี้มานาพอสมควรกับการย้อนเวลามาน่ะนะ ถ้ามีใครรู้อาจดูน่าหัวเราะเอาการแต่ถ้าไม่ทำแผนที่ผมวางไว้ก็ต้องแย่อย่างแน่นอน เพราะงั้นเรื่องความอายน่ะผมโยนมันทิ้งไปนานแล้ว


            ผมยิ้มสดใสตอบพี่เลี้ยงให้เดาว่าตอนนี้ผมน่าจะยังอยู่ในช่วงเด็กมากๆเพราะร่างกายนี้เล็กมากและลูซี่ยังคงทำหน้าที่เตรียมอุปกรณ์แปรงฟันให้ ตอนนี้ผมเลยลองคลำเปะปะไปรอบๆที่นอนในตอนที่เจ้าตัวเดินไปในห้องน้ำและก็พบกับลูกกลมๆสีฟ้าใสที่ผมเอามันมาจากในอนาคต แน่นอนว่าผมไม่ได้เอามันมากินเล่น แต่สิ่งนี้คือความทรงจำและพลังเวทย์บางส่วนของลูซี่(ในอนาคต)ที่เขาให้ผมไว้ก่อนตายเพื่อช่วยเหลือผม


            ผมกำมันเอาไว้แน่นเท่าที่เด็กตัวเล็กๆคนหนึ่งจะทำได้ และรอให้ผู้ช่วยของผมออกมาจากห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี


            “เอาล่ะครับ คุณหนูเคนตะ ได้เวลาแปรงฟันแล้วนะคร้าบบบ”


            “อือ!! ขอบใจมากนะลูชี่ อ่ะผมเอาของอย่อยๆมาแบ่งลูชี่ด้วยนะฮับ”


            ผมยิ้มหวานแล้วส่งลูกอมเม็ดสีฟ้าไปให้คนตรงหน้า ที่ตอนนี้ดวงตาเป้นประกายระยิบระยับยิ่งกว่าเด็กน้อยเสียอีก ก็แน่ล่ะเจ้าตัวน่ะไม่ว่าจะผ่านไปอีกกี่สิบปีของที่ชอบที่สุดคือลูกอมหวานๆนั้นล่ะ ดังนั้นผู้ช่วยผมคนนี้จึงไม่ได้ระวังตัวและรับลูกอมพิเศษไปอย่างดีอกดีใจจากเด็กตัวเล็กๆไป


            และเพียงไม่นานเจ้าตัวก็สลบลงไปกองกับพื้นแต่เพียงไม่นานลูซี่ก็ฟื้นขึ้นมาด้วยใบหน้าสับสน ก่อนจะมองมาที่ผมด้วยสายตาที่หลากหลาย แต่ซักพักก็ปรับตัวได้และโค้งตัวให้อย่างสุภาพ


            “เจ้านายนี่ขี้แกล้งจริงๆด้วยสินะครับ”


            “ฮือนั้นสิน๊า ว่าแต่ผมเองตอนนี้ก็มีเรื่องที่อยากจะถามอีกเยอะแยะเลยล่ะ”

           


            ……………..


 

            เพียงไม่กี่วันข้อมูลต่างๆก็ได้ไหลเข้ามาให้หัว ตอนนี้ร่างกายผมยังคงเป็นเด็กอายุ4ขวบ และช่วงเวลาที่ผมย้อนกลับมาก็เป็นช่วงที่มานามิยังไม่ถูกรับเป็นลูกบุญธรรมของคุณอาทาเคดะ ซึ่งผมคิดว่าผมควรจะหาเวลาไปเยี่ยมเธอในช่วงที่เธออยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กในยามค่ำคืนซักหน่อย


            แล้วคนที่ทำให้ผมสามารถไปไหนมาไหนโดยไม่มีใครจับได้นั้นก็เป็นเพราะฝีมือของลูซี่ที่ถูกฝึกฝนและได้รับความทรงจำในอนาคตของตนมา พวกเราได้กำหนดวันที่เธอคนนั้นถูกพาตัวมาและเป็นวันที่พ่อกับแม่ออกไปเที่ยวกันสองคน ตัวผมไม่ค่อยกังวลกับคนอื่นๆในบ้านเท่าไหร่เพราะมั่นใจในฝีมือของผู้ช่วยคนนี้มาก


            และในวันที่ท้องฟ้ามีแต่สีดำสนิท ลูซี่ก็ได้พาผมไปหยั่งสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ในตอนแรกพวกเราคิดจะพาตัวของมานามิออกมาแต่สิ่งที่ผมเห็นคือร่างของเด็กหญิงตัวเล็กที่เย็นชาและน่ากลัวรอตอนรับพวกเราอยู่


            “ฉันคิดไว้แล้วว่าพวกนายต้องมา”


            ผมค่อนข้างตกใจกับเธอ แต่อาจเป็นเพราะพวกเราต่างก็ข้ามมิติกันไปมาได้เลยคิดว่ามีซักวันที่ต้องได้เจอกันแบบนี้ ผมที่ยืนอยู่ข้างๆลูซี่ก้าวขาเล็กๆออกมาหยุดอยู่ตรงหน้าของมานามิแล้วยิ้มให้อย่างเป็นมิตร


            “ผมคิดว่าคุณคงเป็นมานามิที่เราเคยเจอกันมาหลายครั้งใช่มั้ยครับ?”


            “ใช่ เป็นนายที่คอยให้ฉันกลับไปบนทางเดินงี่เง่าที่ไม่มีวันเป็นจริงนั้นสินะ?”


            “ผมคิดว่ารอบนี้ผมจะเปลี่ยนใจแล้ว


            “ดี ฉันจะได้จากไปจากที่นี่โดยไม่มีนายมาคอยตามกวนใจซักที”


            มานามิยิ้มเย็นและหรี่ตามองผมอย่างดูถูก ซึ่งพอมาอยู่ในร่างเด็ก4ขวบผมว่ามันก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรเลยจริงๆ ถึงหน้าตาเธอจะดุไปซักหน่อยก็ตาม และพวกเราก็เริ่มเสนอข้อตกลงแก่กันผมต้องการร่างของเธอนั้นหมายถึงการมีตัวตนอยู่ของมานามิ เพื่อเรียกใครซักคนที่กำลังจะตายอยู่ที่มิติไหนซักแห่งมาแทน เป็นความหวังสุดท้ายของผมและโลกคู่ขนานใบนี้


            ส่วนตัวมานามิ จิตวิญญาณของเธอไม่ต้องการอยู่ที่นี่อีกต่อไป เธอจึงขอเรียกร้องใครบ้างคนที่จะมาใช้สถานะของเธอต่อให้เป็นคนที่ไม่ได้เกลียดตัวเธอเท่านั้น และเธอจะไม่ขอบอกอะไรแม้แต่เศษเสี้ยวความทรงจำกับคนที่จะมาแทนตัวของเธอ เธอบอกกับผมว่ามันน่าสนุกดีที่ให้คนๆนั้นค้นหาความจริงด้วยตัวเอง ก่อนที่จะบอกกับผมว่าผมช่างเป็นคนเห็นแก่ตัวที่หน้าด้านที่สุดเท่าที่เธอจะจินตนาการออก ซึ่งตัวเธอเองก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน


            พวกเราต่างยิ้มให้กัน และตกลงเวลาการทำพิธีโบราณ ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี มานามิใช้พลังของตัวเองปลดภาระทั้งหมดและบินไปสู่อิสระที่ไหนซักแห่ง ส่วนผมก็กำลังก้มลงมองร่างของเธอที่กำลังหายใจอ่อนโรยอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมแต่ตอนใช้เวทมนต์โบราณนั้นทำให้ผมรู้จักตัวตนเดิมของเธอนิดหน่อย


ชื่อเก่าของเธอคือวาคาบะ  มาโกโตะ ผู้เล่นซึ่งตายอยู่ในห้องนอนของตัวเองขณะเล่นเกมPSPด้วยโรคหัวใจวายเพราะไขมันอุดตันในเส้นเลือด เมื่อก่อนเป็นคนสดใสร่าเริงแต่ในช่วงมัธยมปลายเกิดเหตุการณ์แย่ๆจนกลายเป็นความทรงจำที่เลวร้าย จนเธอปิดกั้นตัวเองเรื่อยมา


            แต่ตอนนี้ผมคิดว่าผมคงจะยังไม่เปิดเผยตัวกับเธอ และคอยให้ลูซี่สอดส่องเธอไปก่อนซักระยะหนึ่งเพื่อดูการปรับตัวและเตรียมตัวช่วยเหลือเธอภายในอนาคต ยังไงซะ ตอนนี้เธอกับผมก็ถือว่าได้มีชะตากรรมร่วมกันแล้ว ผมเองก็ต้องรับผิดชอบตัวตนของเธอด้วยล่ะนะ


 

………………..

 


            “เจ้านายคิดว่ายังไงกับคุณหนูมานามิคนนี้เหรอครับ?”


            ลูซี่ถามในขณะที่ผมกำลังนั่งอ่านรายงานล่าสุด มานามิคนนี้สามารถทำให้อาเซโตะได้เข้าร่วมงานประกวดภาพวาดที่ประเทศแฟนนิสต้า มันทำให้ผมรู้ได้ในทันทีว่าทุกๆอย่างกำลังจะเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ในความทรงจำของผมไม่เคยมีซักครั้งที่คุณอาเซโตะยินยอมเอาภาพตัวเองลงประกวดงานใหญ่ระดับนี้ และที่น่าสนใจคือสองคุณพ่อและคุณอาทาเคดะเตรียมตัวพักร้อนเพื่อไปร่วมงานที่ว่านั้นแล้วด้วย


            “นั้นสิครับ คงจะได้เวลาที่ต้องไปเจอกับเธออย่างเป็นทางการแล้วล่ะ


            ผมยิ้มให้กับตัวเองและลูซี่ ก่อนที่จะทำตัวเป็นเด็กน้อยน่ารักอีกครั้งเมื่อต้องอยู่กับครอบครัวและมุ่งสู่บ้านหลังใหญ่ของคุณอาทาเคดะด้วยความรู้สึกซับซ้อน ในสมองของผมคิดประมวลถ้อยคำต่างๆมากมายเพื่อที่จะใช้พูดกับเธอคนนั้นตลอดการเดินทางจนถึงที่หมายเลยล่ะ


 


……………………ของแบ่งเป็นพาทไปนะคะ 1/2  ค่า…………………………..



เนื้อเรื่องตอนนี้อาจมีการขยายช่วงรีไรท์ได้อีกแต่เรายังไม่คิดจะทำล่ะนะคะ

ถึงจะเลยวันฮาโลวีนไปแล้วแต่ก็สุขสันต์วันฮาโลวีนย้อนหลังค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #565 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:01
    เพราะนางไม่ได้เกลียดมานามิ เลยซวย สินะ 555555
    #565
    1
  2. #539 AKASHI. (@thanyameen) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 01:44
    เมื่อไหร่นางเอกเราจะโตคะ นี่ตอนที่ 22 แล้วน้าาาาาา T^T
    #539
    0
  3. #537 รอค่า (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 15:41
    รอนะคะไรรร ติดตาม2 เรื่องเลยยย
    #537
    0
  4. #536 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2559 / 10:26
    จะรอนะค้า~
    #536
    0
  5. #535 Devilinlove. (@yurikun) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 07:46
    สรุปคือนางเอกเรากำลังจะ..ก่อนมาเป็นมานามิสินะ ;-; ....ดีงามค่ะ =////\\\\=
    #535
    0
  6. #534 NatchaYodladda (@NatchaYodladda) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 00:19
    มาต่อไวๆนะคะ
    #534
    0
  7. #531 ~''Fanrasia''~ (@-lalis-) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 20:56
    มาต่อไวๆเน้ออออ ขอบคุณค่าาา

    #531
    0
  8. #522 Kuromi Nekomata (@kuroironeko) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 16:36
    วันนี้ (3 ตุลา) ...หรือภายในอาทิตย์หน้า (10-14 ตุลา) .... ณ ปัจจุบัน (30 ตุลา) ยังคงรอต่อไป~ ;-;
    #522
    1
  9. #521 Shadow★Star (@marin-love) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 18:27
    รอออค่า
    #521
    0
  10. #520 Shadow★Star (@marin-love) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 18:27
    รอออค่า
    #520
    0
  11. #519 Shadow★Star (@marin-love) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 18:27
    รอออค่า
    #519
    0
  12. #518 cherigunz (@cherigunz) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 22:36
    โอเชชชลล
    #518
    0
  13. #517 EHEH (@browny_rainbow) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 19:57
    รอๆๆๆๆ
    #517
    0
  14. #516 Lovestory555 (@Lovestory555) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 17:21
    จะรอนะคะ
    #516
    0