Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 23 : ตอนพิเศษ(1) วันทานาบาตะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,605
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    9 ก.ค. 59

ตอนพิเศษ (1) วันทานาบาตะ

 

            วันที่7เดือน7 ถึงจะเลยมาแล้วซักหน่อยแต่ก็ถือว่าแต่งมาชดเชยคนที่กำลังรอนะคะ ว่าไงดีช่วงนี้ไรท์เตอร์ค่อนข้างมีปัญหากับตัวเองในด้านความรู้สึกค่ะแบบว่าอาการทางใจ แต่ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องความรักแบบนั้นหรอกนะ...เฮ้อ ดังนั้นช่วงนี้จึงไม่ค่อยได้มีโอกาสแต่งเพิ่มหรือเข้ามาไล่ตอบคอมเม้นเท่าไหร่แต่ไรท์เตอร์ได้อ่านแล้วทุกคอมเม้นนะคะ ซึ่งจากนี้ไปอาจจะไม่ได้ตอบจริงๆจังๆทุกคอมเม้นหรอกเนอะ ดังนั้นท่านไหนที่เม้นไล้ทุกตอนเลยไรท์เตอร์ขอตอบรวบจนถึงตอนล่าสุดแล้วกันนะคะ แต่ช่วงนี้ไม่ว่างตอบจริงๆ ได้แต่แอบลงนิยาย Orz

 

 

 

 

            สวัสดีค่ะสุกาวาระ   มานามิเองค่ะ เนื่องจากวันนี้เป็นวันพิเศษจนฉันรู้สึกว่าถ้าไม่ทำอะไรซักอย่างคงไม่ดีแน่ๆ ในเมื่อโลกใบนี้สอดคล้องกับโลกเก่าของฉันมาดังนั้นจึงยังมีงานเทศกาลที่ควรจะมีอยู่ อย่างเช่นวันทานาบาตะนี่ไงล่ะคะ

 

            หุหุ แน่นอนว่าพวกคนในบ้านหลังนี้เหมือนจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ แต่สำหรับฉันที่เตรียมแผนการไว้แล้วย่อมไม่ปล่อยให้โอกาสดีๆแบบนี้หลุดมือแน่นอน

 

            “คุณแวนด้าคะ ขอบรบกวนอะไรหน่อยได้มั้ยคะ?”

 

            ฉันที่ตีหน้าตาตื่นเต้นดีใจเข้าไปหาคุณเมดประจำห้องที่น่ารักคนเดิม อืม ต้องทำให้ดูไร้เดียงสาเข้าไว้นะตัวฉัน

 

            “เอ๋ คุณหนูมีอะไรหรือคะ? ถ้ายังไงสั่งดิฉันมาได้เลยค่ะ”

 

            คุณเมดของฉันยิ้มหวานแล้วโค้งตัวให้น้อยๆด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มจริงใจ ส่วนฉันที่ได้แต่แสยะยิ้มชั่วร้ายในใจแต่ทำหน้าใสซื่อช่างรู้สึกละอายใจจริงๆ แต่ฉันก็ไม่คิดที่จะยกเลิกแผนการนี้หรอกนะคะถึงจะรู้สึกผิดแต่ยังไงเพื่อตัวเองแล้วคงต้องทำ

 

ดังนั้นฉันเลยกวักมือเรียกคุณเมดตัวสูงให้ก้มต่ำลงและกระซิบสิ่งที่ต้องการให้คุณแวนด้าจัดการ...

 

ซุบซิบๆ

 

“โอ้! ได้เลยค่ะคุณหนู ดิฉันจะลงมือจัดการให้เอง เรื่องนี้ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ ไม่มีใครว่าแน่นอนค่ะ”

 

“อืม ฝากด้วยนะคะคุณแวนด้า”

 

“เชื่อมือดิฉันได้เลยค่ะ ถ้ายังไงดิฉันขอตัวไปเตรียมการเดียวนี้เลยนะคะ˜

 

เมื่อเห็นคุณแวนด้ากระตือรือร้นฉันก็ได้แต่พยักหน้ายิ้มอย่างสดใสและโบกมือมองส่งเธอไปเตรียมของ

 

 

......

 

 

.....ณ สวนดอกไม้ในบ้านของตระกูลสุกาวาระ ในตอนนี้ถูกประดับประดาไปด้วยต้นไผ่ที่มีกระดาษสีต่างๆแขวนอยู่ ทุกอยากดูอบอวนไปด้วยสีสันแห่งความโรแมรติกของฤดูร้อน แม้แต่ของมากมายทั้งโต๊ะอาหารสไตล์ตะวันออก โคมไฟกระดาษ กังหันลม กระดิ่งลมที่ถูกออกแบบมาเหมือนกับของที่เห็นได้บ่อยๆในงานเทศการฤดูร้อนในประเทศญี่ปุ่นแต่ทว่าที่นี้คือประเทศนิวเจน และสถานที่แห่งนี้มีแต่งคุณหนูกับสาวใช้มากมายที่มีความสามารถทางเวทมนต์อยู่

 

ท่ามกลางเด็กเล็กๆหลายคนมีเด็กสาวตัวน้อยในชุดยูกาตะสีน้ำเงินลายแมงกะพรุนกำลังถือปากกาเมจิกกับกระดาษแปลกๆสีฟ้าอยู่บนเวทีเล็กๆที่ทำจากไม้เนื้อดี ส่วนด้านหน้าของเธอก็มีกลุ่มเด็กที่ทำสีหน้าแตกต่างกันจ้องมองอยู่

 

“เอาล่ะๆ ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่งานวันทานาบาตะค่า มานามิดีใจจังเลยที่พวกเราได้มามีช่วงเวลาดีๆด้วยกัน”

 

เธอยิ้มอย่างมีความสุขมองไปที่ญาติพี่น้องและพี่ชายข้างบ้านอย่างเปิดเผย แต่จริงๆแล้วในใจกำลังทำหน้าชั่วร้ายอยู่โดยไม่มีใครรู้

 

“นึกไม่ถึงเลยนะว่าเธอจะกล้าจัดงานอะไรแบบนี้ในบ้าน...”

 

เด็กน้อยผมทองที่ดูอายุมากกว่ามานามิเอ่ยขึ้นแบบไม่สนใจอะไร แน่นอนเขาคือสุกาวาระ  ยูนั้นเอง สำหรับคนอื่นๆที่มองไปที่เขาที่กำลังสวมชุดยูกาตะสีเหลืองแล้วก็อดคิดในใจไม่ได้ว่าจริงๆแล้วเจ้าตัวคงจะชอบงานนี้อยู่ไม่น้อยแท้ๆแต่กลับทำหน้าไม่สนใจอะไรเลยซะได้ จะมีก็แต่มานามิคนจัดงานนั้นแหละที่คิดว่าเขาไม่ได้ชอบอะไรแบบนี้จริงๆ จนเริ่มทำตัวไม่ถูก

 

“เอาน่าๆ เรามาสนุกกันดีกว่าเนอะ มานามิจังเธอจะให้พวกเราเขียนกระดาษอธิฐานกันก่อนเลยมั้ย?”

 

เพียงสุกาวาระ ยูพูดจบไปไม่นานเด็กสาวที่สูงที่สุดในกลุ่มก็ออกมาถ้าเข้าประเด็น ผมสีแดงเพลิงและนัยน์ตาสีแดงอมเหลืองส่องประกายความกล้าหาญ มั่นใจและมีความเป็นมิตรออกมาเต็มที่ในขณะที่เอาแขนของเธอเข้าไปล็อคคอคนที่พูดไม่สนใจบรรยากาศเอาไว้ แม้เธอจะแต่งตัวเหมือนจิกกี๊นักบิดไปหน่อยแต่ก็เข้ากับบรรยากาศได้ดี ทำให้คนที่เหลือก็ทำท่าเฮฮาตามไม่ได้มีบรรยากาศที่แย่แต่อย่างใด

 

“โอ้วววว ในเมื่อลูกพี่พูแบบนี้มานามิก็ขอมอบกระดาษให้ทุกคนเอาไปเขียนขอพรกันเลยค่ะ!

 

แน่นอนว่าการจัดงานครั้งนี้จุดประสงค์ของเธอก็คือกระดาษขอพรยังไงล่ะ เมื่อมานามิมองคนต่างๆที่ถูกเธอชวนมาร่วมงานทานาบาตะในสวนรับกระดาษสีที่ชอบจากในกล่องที่เธอให้เมดคนสนิทของเธอเตรียมเอาไว้ให้ก็แอบเผลอส่งรอยยิ้มลึกลับออกมา ซึ่งโชคดีที่ไม่มีใครเห็นแล้วเธอก็แอบจดจำตำแหน่งที่พวกเขาทุกคนแขวนกระดาษเอาไว้อย่างแม่นยำเสียด้วย

 

พอทุกคนนำกระดาษที่เขียนไปห้อยไว้กับต้นไผ่แล้ว งานเลี้ยงของกินเล็กๆพร้อมเสียงเพลงบรรเลงแบบตะวันออก โดยมีคุณแวนด้า เมดประจำห้องของมานามิคอยถ่ายภาพต่างๆในงานให้ แล้วเพียงไม่นานงานเลี้ยงวันทานาบาตะที่มานามิเสนอจัดก็จบลง

 

 

.......

 

 

แต่ใครบางคนก็ยังไม่จบเรื่อง หลังจากผ่านพ้นช่วงเที่ยงคืนไป เงาเล็กๆสีเงินประกายก็ได้ปรากฏขึ้นในสวนเธอสวมชุดนินจาแบบเดียวกับอนิเมะเรื่องฮา_ริ เอาไว้ก่อนจะทำท่าลับๆล่อๆเอากรรไกรตัดกิ่งไม้สอยตัดกระดาษที่ถูกผูกไว้ออกมาก่อนจะรีบวิ่งหนีไปโดยเลียนแบบท่าทางของนินจา ซึ่งถ้าใครมาเห็นเข้าคงจะต้องหัวเราะจนหายใจไม่ทันกับท่าทางของคนๆนี้แน่ๆ

 

และคนๆนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากตัวการใหญ่อย่างมานามินั้นเอง เมื่อถึงห้องเธอก็เปิดโคมไฟคริสตัลเวทมนต์ดวงเล็กๆบนหัวเตียงแล้วถอดชุดนินจาออกก่อนที่จะเก็บกลับเข้าที่ซ้อนลับ และหลังจากนั้นเธอก็หัวเราะอย่างช่วยร้ายออกมาก่อนจะเริ่มอ่านข้อความที่ถูกเขียนไว้ในกระดาษทีละใบ

 

ใช่แล้วนี่เป็นแผนการลับของเธอ แผนการจับความรู้สึกของอีกฝ่ายเพื่อเข้าหาได้ง่ายขึ้น นั้นเอง มานามิตั้งใจขโมยกระดาษอธิฐานขอพรเพราะต้องการที่จะทำให้ตัวเองช่วยหรือทำอะไรบางอย่างอย่างเช่นให้ของขวัญที่พอหาได้และวางแผนให้อย่างเนียนๆกับพวกเขาให้รู้สึกประทับใจและเป็นมิตรกับเธอมากยิ่งขึ้น และเธอคิดว่าเธอต้องทำสำเร็จอย่างแน่นอนทว่า

 

 

.........

 

 

ฉันเริ่มขมวดคิ้วตั้งแต่กระดาษชิ้นแรกที่อ่าน มันเป็นของความในกระดาษสีเหลืองขอบทอง โดยเนื้อหามีอยู่ว่า

 

อยากคุยกับแม่อีกซักครั้ง   ลงชื่อ Y’

 

อ่า...ฉันคิดว่านี่เป็นของพี่ยูแน่นอนแต่มันออกจะส่วนตัวเกินไปฉันคงช่วยอะไรหรือพูดอะไรกับเขาไม่ได้ ฉันทำได้เพียงถอนหายใจก่อนที่จะวางมันลงไว้ข้างๆแล้วหยิบกระดาษแผ่นต่อไปที่มีสีแดงออกมาอ่าน

 

ทาเคชิ

 

อ่า น้องชายของฉันเขียนชื่อตัวเองลงไปอย่างภาคภูมิใจเต็มแผ่นกระดาษเลยสินะ...มีรอยเปื้อนอะไรบางอย่างตามมุมด้วย หว่า ข้ามไปแล้วกัน ดังนั้นฉันจึงหยิบกระดาษสีเขียวขึ้นมาอ่านดู

 

ขอให้ผมแข็งแรงและสามารถปกป้องคนอื่นได้ ลงชื่อ I.T.’

 

อันนี้ต้องเป็นของพี่โทยะแน่นอน ช่างเป็นคนดีเกินไปแล้วค่ะพี่ชายข้างบ้าน ทำไมพี่ยูไม่เอาพี่เป็นแบบอย่างบ้างนะเนี้ย แล้วเรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้จะช่วยอะไรไม่ได้ยู่ดียังเว้นให้กำลังใจ แต่ก็ถือว่าพอได้ล่ะนะ แล้วฉันก็หยิบแผ่นต่อไปขึ้นมาอ่านมันเป็นกระดาษสีส้มอ่อนล่ะ

 

ถ้าสนุกทุกวันก็คงดีนะ [วาดรูปหัวใจ] ลงชื่อเคนตะ

 

อืม นี่คือของเคนคุงสินะ อ่า ฉันก็เล่นกับเขาบ่อยๆได้อยู่แล้วดังนั้นนี่คงถือว่าสนุกได้ใช่มั้ย? ฉันวางมันลงในกองกระดาษที่อ่านแล้วรู้สึกสังหรณ์ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่กับข้อความนั้นนิดๆ แล้วฉันก็เลือกหยิบกระดาษสีม่วงออกมา

 

อยากลองเลี้ยงสัตว์ดู [วาดรูปหน้าแมวกับหมาพุดเดิ้ลเอาไว้]ลงชื่อSeto’

 

เรื่องนี้มีคนจัดการให้คุณอาแน่ๆค่ะ แน่นอนว่าฉันทำท่าเอาสัตว์ลี้ยงไปให้เขาเลี้ยงเพิ่มแล้วล่ะก็เกรงว่าฉันอาจกลายเป็นโดนรุมกัด(?)ได้ ว่าแต่นี่ไม่น่าจะใช่คำอธิฐานเลยนะคะ อ่า ประโยคบอกเล่าชัดๆเลยแต่สำหรับคุณอ่าก็ถือว่าเหมาะดีแล้วล่ะค่ะที่จะเขียนอะไรแบบนี้...ดังนั้นก็หยิบอันต่อไปขึ้นมา มันเป็นกระดาษสีน้ำตาลอ่อนที่ยับนิดๆด้วยล่ะ

 

ขอให้ผมของฉันเป็นสีบรอน!!!ลงชื่อคาเอเดะ

 

..แบบนี้ฉันควรจะช่วยลูกพี่ได้ยังไงดีนะ? อืม ช่วยไม่ได้จริงๆแหะ ดังนั้นฉันจึงวางมันรวมกับกองกระดาษอธิฐานที่อ่านแล้วและหยิบกระดาษสีชมพูหวานแหววมาอ่าน

 

ขอให้ฉันกลายเป็นสาวสวยสุดๆ [รอยจูบเล็กๆ] ลงชื่อลิลลี่

 

.....

 

ฉันอึ้งจนพูดไม่ออก ไม่อยากบอกเลยว่าโตขึ้นเธอเป็นสาวอกแบนที่แสนโลลิ แล้วฉันจึงลองอ่านข้อความของคนอื่นๆต่อไปอีกก็ได้เจอแต่ขอความแปลกๆล่ะค่ะ เช่นว่า

 

ขอให้พรุ่งนี้ฉันถูกล๊อตเตอรี่

 

ขอให้หุ้นที่แอบเล่นพุ่งสูงติดทางช้างเผือก

 

ขอให้คุณหนูน่ารักแบบนี้ตลอดไป

 

ขอให้ได้เป็นแฟนกับoooซังที่เป็นเพื่อนสมัยเด็ก

 

.....

 

ฉันว่าพวกเขาควรไปขอเรื่องพวกนี้ที่ศาลเจ้ามากกว่าจริงๆล่ะค่ะ แน่นอนว่าแผนการที่จะพิชิตใจของฉันล้มเหลวมากๆเลย เฮ้อ...นั้นสินะดันไปคาดหวังว่าจะเป็นการขออะไรที่คล้ายๆวันคริสมาสกันบ้างซะอีกผิดหวังจังดังนั้นแล้วฉันจึงได้เอาของพวกนี้ไปติดคืนที่จะดีกว่าแล้วค่อยให้คุณแวนด้าเอาไปเก็บตามขั้นตอน

 

แต่พอลงมาข้างล่างด้วยชุดที่ฉันสั่งตัดเป็นพิเศษอีกครั้งก็พบว่าต้นไผ่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีกแล้ว เอ๋ หรือพ่อบ้านอาจจะเก็บไปแล้ว? เขาคงไม่เห็นหรอกมั้งว่ากระดาษหายไปไหนเกือบหมด? ฉันรู้สึกสับสนอยู่ซักพักแต่คิดว่าคนอย่างคุณพ่อบ้านที่เป็นหัวหน้าพ่อบ้านคนนั้นไม่ใช่คนพูดมากหรือขี้สงสัยอะไรเลยไม่ได้ติดใจอะไรอีกแล้วแอบเก็บหลักฐานต่างๆเอาไว้เป็นความทรงจำ

 

งืมมมม พอสมองไม่คิดอะไรแล้วก็เริ่มง่วงขึ้นมาทันที ดังนั้นฉันเองก็ควรไปนอนได้แล้วจะดีกว่า

 

 

................

 

.............

ต้นไผ่ที่ได้เป็นของประดับจัดงานทานาบาตะในสวนดอกไม้จริงๆแล้วไม่ได้ถูเก็บไปโดยหัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลสุกาวาระแต่มันถูกเก็บไปโดยผู้ช่วยของใครบางคนที่มาค้างคืนที่บ้านหลังนี้ต่างหาก ณ ห้องที่มืดสลัวมีเพียงแสงลิบลี่จากตะเกียงเวทมนต์โบราณ ที่ส่งให้เห็นเพียงมือเล็กๆที่ถือกระดาษอธิฐานสีฟ้าแปลกๆที่ติดสติ๊กเกอร์รูปรถบัสแมงกะพรุนอยู่...โดยมีใจความที่เขียนด้วยความตั้งใจว่า

 

ขอให้ฉันอยู่อย่างมีความสุขด้วยค่ะ  ลงชื่อมานามิ

 

มือนั้นพลิกกระดาษไปมาก่อนจะพูดพำพัมด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

 

“ผมว่าคุณอาจจะไม่ได้อย่างที่หวังในเร็วๆนี้หรอกนะครับ...คุณPlayer

 

เจ้าของเสียงถอนหายใจอย่างปลงตก แน่นอนว่าการเฝ้ามองข้างๆเธอทำให้เขาประหลาดใจกับคนๆนี้ คนที่มาจากโลกอื่นเพื่อมาเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของทุกคนและจบเนื้อเรื่องที่ขาดหายไปอย่างแท้จริง

 

แต่มีสิ่งหนึ่งที่มันค้างคาใจของเขาเรื่อยมา....

 

นั้นสินะ...เธอคนนี้จะไปรอดกับเกมของคนๆนั้นหรือเปล่า

 

จากนั้นเขาก็หยิบกระดาษอธิฐานออกมาอีกใบมันเป็นกระดาษสีเงินที่ตัดขอบด้วยสีแดงเลือดนก ข้อความบนนั้นไม่ใช่ภาษาของประเทศเขาแต่เขาซึ่งถือว่ามีความรอบรู้มากคนหนึ่งก็สามารถอ่านมันออกได้ง่ายๆ และเขารู้ว่าอีกไม่นานคนๆนี้จะต้องเข้าไปรับใช้เธอคนนั้นโดยที่ไม่ได้รับรู้ความจริงอะไรเลย

 

 

..................

 

แต่เขานั้นกลับมองไม่เห็นกระดาษอีกแผ่นหนึ่งที่รายล้อมไปด้วยพลังเวทย์ที่หนาแน่นที่ยังคงติดอยู่บนต้นไผ่ แน่นอนกรดาษแผ่นนี้ไม่ได้ต้องการจะสื่อสารกับพวกเขาแต่ต้องการจะสื่อสารกับใครหลายๆคนได้เห็นมันต่างหาก

 

ขอให้นักอ่านทุกคนมีความสุขตลอดไป ลงชื่อ ความทรงจำสีเลือด

 

 

 

โคตรสปอย.....

ทำไมตอนพิเศษชอบยาวกว่าเนื้อเรื่องอยู่เรื่อยเลยนะ...นั้นสินะเพราะมันเป็นตอนพิเศษยังไงล่ะ

 

ดิสอิสชุดที่มานามิใส่เป็นแบบนี้นะคะ ดักแก่รึป่าวเนี้ย 5555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #607 Mako (@kikomaruko) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:31
    ทาเคชิ ป่ะหวา? รึ เคนตะ???
    #607
    0
  2. #606 Mako (@kikomaruko) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 01:30
    ผีน้อยคิวทาโร่ เคยอ่านไหมคะไรท์ มันเก่ากว่า นินจาฮาโตริ รึพอๆกัน จำไม่ได้ ที่แน่ๆการ์ตูนหายากมาก
    #606
    0
  3. #557 genieinabottle (@janarisa77) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:24
    ขอให้หนูไม่ต้องอ่านหนังสือสอบ เอาเวลามาอ่านนิยายได้โดยที่แม่พ่อไม่มีบ่น
    ลงชื่อginnyW
    #557
    0
  4. #549 Camellia^-^ (@sasivipa_pui1) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มกราคม 2560 / 23:39
    อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกเหมือนกับว่า นางเอกไม่ได้ตายมาอยู่ในร่างมานามิจริงๆ เพียงแต่เข้ามาในเกมออนไลน์แบบสวมบทบาท? แล้วทุกคนคือ NPC ที่มีประวัติ? แบบเพราะคำว่า player คำเดียวมันทำให้รู้สึกว่าเนื้อเรื่องเปลี่ยนมากเลย เกมของคนคนนั้น คืออะไร เอริครึ? โหย อ่านตอนนี้แล้วปริศนาเยอะแยะ ค้างค่ะไรต์ อ้ากกกกก
    #549
    0
  5. #401 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 11:05
    มือปริศนานั่นใครคะไรท์ ขอให้ไรท์มีความสุขเช่นกันนะคะ แล้วก็ ฮัทโตริน่ะ ไม่แก่หรอก เดี๊ยนก็ทัน!5555
    #401
    1
  6. วันที่ 11 กรกฎาคม 2559 / 15:49
    โฮกกกก ใครกันนะที่แอบเข้าไปในห้องของมานามิจัง
    คำขอวันทานาบาตะ : ขอให้ไรท์แต่งนิยายสนุกๆให้อ่านตลอดไป ลงชื่อ องค์หญิงแห่งภูต
    #382
    1
  7. #380 Minami Nanako (@firstminami01nan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 22:30
    ขอให้ไรต์ขยันอัพมากขึ้น
    #380
    1
  8. วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 16:24
    กริ๊ดดดด ขอบคุณค่ะไรท์ เราก็ขอให้ไรท์มีความสุขเช่นกันค่ะ
    #379
    1
  9. #378 ~''Fanrasia''~ (@-lalis-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 16:13
    ขอให้ไรท์มีความสุจมากๆ จะได้มาลงให้รีดอ่านหลายๆตอน
    #378
    1
  10. วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 12:54
    ขอให้ไรท์มีความสุขเเละมีสุขภาพที่เเข็งเเรง...ขอให้ไรท์ทำการบ้านที่ครูสั่งให้เสร็จไวไว(!!?!!)....
    #377
    1
  11. #376 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 12:48
    หม่าหน่าหมีกลายเป็น Player แล้ว เครียด T-T
    #376
    1
  12. #375 naotokun (@naotokun) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 12:18
    ขอให้คุณไรท์มีความสุขสุขภาพแข็งแรงและสวยๆเสมอไปนะคะ^^//พยายามต่อไปนะค้าา
    #375
    1
  13. #374 Zethius (@alisia-w-) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 12:10
    แต่งเต็มที่เพื่อภารกิจนี้เลยสินะ....//ค่อนข้างดักจริงๆค่ะ 555  ชอบการ์ตูนเรื่องนี้ แต่ดันทำแผ่นหายไปไหนไม่รู้ orz
    #374
    1
  14. #373 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 11:47
    แอบไปติดมั่งได้ไหม "ขอให้ไรต์สุขภาพแข็งแรงและจิตใจผ่องใสมาแต่งนิยายเยอะๆ ลงชื่อP"
    #373
    1
  15. #372 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 10:44
    ใครหว่ามาเฝ้ามองคุณหนู..
    ขอให้ไรท์มีความสุขเช่นกันคะ ^^
    #372
    1
  16. #371 pt.11 (@war-an-ptp) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 10:38
    ขอให้ไรท์มีความสุขตลอดไปเช่นกันค่ะ//สู้ๆนะคะไรท์??
    #371
    1
  17. #370 j-teana (@j-teana) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 09:58
    สนุกมากคะ มาต่อไวๆนะ
    #370
    1
  18. #369 black-GHOST (@black-GHOST) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 09:45
    สนุกดีค่ะ
    #369
    1
  19. #368 FPPD (@FPPD) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 09:44
    ชุดทำร้ายมากอ่ะ 5555
    ขอให้ไรท์มีความสุขเหมือนกันค่ะ
    #368
    1