Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 22 : Ch.16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    4 ก.ค. 59

 ***คุยก่อนอ่านแปบเนอะ


มีนักอ่านบอกมาว่าแต่งหลายเรื่องจะไหวรึป่าวตอนนี้รวมกันก็ยังมีเรื่องที่ไรท์ไม่ยอมอัพอีกเยอะ(ดองๆๆๆ) ไรท์ฯขอตอบเลยว่า ตรงจุดๆนี้ไรท์แต่งนิยายอีกเรื่องออกมาเพื่อเอาไว้ประบสภาพอารมณ์ตัวเองให้นุ่มลงค่ะ ไรท์เตอร์เป็นคนที่อินอะไรได้ง่ายมากดังนั้นอารมณ์ของไรท์เตอร์จะไม่ค่อยคงที่เลย และการถ่ายอารมณ์ลงในนิยายมันก็เหมือนกับการปลดปล่อยตัวเองค่ะ

เรื่องที่ไรท์แต่งอาจใช้เวลาแต่งนานมากหรืออาจใช้เวลาแปบเดียวตามสภาพจิตใจ แต่ไรท์ก็ยังพยายามที่จะไม่ขี้เกียจนะ แม้ในบางทีไรท์จะขี้เกียจจริงๆก็เถอะ ถถถถ 

ปล.ตอนนี้ไรท์เตอร์จะยังขอไม่ตอบคอมเม้นนะคะ แต่จะพยายามไล่ตอบแน่ๆ ;w; รักนักอ่านทุกคนมากๆค่ะ

ขอบคุณมากๆที่เข้ามาอ่านค่ะ สามารถติชมเนื้อเรื่องได้นะคะช่วงนี้ไรท์ฯอาจตามล่าวันพีชหน่อย(ออกทะเลนั้นแล)

--------------------------------------------

สวัสดีค่ะ สุกาวาระ มานามิเองนะคะ  สำหรับฉันนี่เป็นครั้งแรกเลยที่ได้ออกจากบ้านสุกาวาระ นั้นสินะ รู้สึกขอบคุณคุณอาอยู่ลึกๆเลยที่ทำให้มานามิคนนี้ได้ออกมาพบโลกภายนอกน้ำตาฉันจะไหลเลยจริงๆค่ะ ถ้าไม่ติดตรงที่ฝั่งตรงข้ามที่นั่งของรถลีมูซีนเป็นใบหน้าบูดๆของพี่ยูและด้านข้างเป็นพี่คาเอเดะที่กำลังเล่นผมของฉันอยู่น่ะนะ


อ่า ทำไมกันนะ ฉันรู้สึกขนลุกกับพี่สาวคนนี้อยู่นิดหน่อยล่ะ แต่ฉันคิดว่านี่อาจจะเป็นตัวจริงๆของเธอก็เป็นได้ เพราะยังไงพี่คาเอเดะคนนี้ก็ไม่ค่อยจะมีบทอะไรเลยในเกม ฉันเลยไม่ได้รู้จักอะไรกับพี่สาวคนนี้ซักเท่าไหร่ แต่การที่เธอเป็นเด็กที่ค่อนข้างร่าเริงเข้าหาง่ายมากขนาดนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีอย่างหนึ่ง ถ้าฉันสามารถตีสนิทพี่สาวของเคนคุงได้ก็เท่ากับได้กำลังเสริมค่อยป้องกันเหตุด่วนเหตุร้ายในรูทของเคนคุงมาอีกหนึ่งคน ดังนั้นผมของฉันที่ถูกพี่สาวถักเปียแล้วเอาไปยีหน้าตัวเองเองเพื่อดมฉันจะทำเป็นมองไม่เห็นไปก็แล้วกันค่ะ อดทนไว้นะมานามิเธอต้องทำได้!


ตัวฉันที่หึกเหิมแบบนั้นก็ได้ทำการส่งยิ้มฝืดๆออกไปและแสดงความคิดเห็นอย่างเต็มที่กับพี่สาวที่อยู่ด้านข้าง ในบางครั้งเคนคุงและทาเคชิตัวน้อยก็จะพูดขึ้นมาแทรกด้วยนิดหน่อย แต่พี่ยูก็ยังคงเอาแต่นั่งหันหน้าไปทางหน้าต่างแล้วพึมพำว่ายัยพี่โรคจิตอยู่เป็นระยะ อืม ดูเหมือนพี่ยูจะไม่กล้าหือกับคุณพี่คาเอเดะสินะ หุหุ แบบนี้ถ้าฉันอยู่ใกล้ๆพี่คาเอเดะพี่ยูก็ทำอะไรฉันไม่ได้สินะ?


แล้วตัวฉันที่คิดแบบนั้นก็ได้เริ่มรู้สึกเห็นพี่คาเอเดะเป็นเครื่องรางชั้นยอดไปโดยไม่รู้ตัว พอมารู้ตัวอีกทีก็เรียกพี่คาเอเดะว่าลูกพี่ไปซะแล้ว อืมลูกพี่เข้มแข็งและกล้าหาญสุดยอด!


สุดท้ายแม้ระหว่างการเดินทางจะมีเรื่องระทึกใจอยู่นิดหน่อยอย่างการถูกลูกพี่ถูไถแก้มไปมาไม่หยุด แต่ตอนนี้ทุกอย่างก็เป็นไปได้ด้วยดี รถลีมูซีนสีดำของพวกเราก็ได้ขับไปจอดในห้างใหญ่สุดหรูใจกลางเมืองที่ชื่อโปเปีย ซึ่งมันเป็นห้างของกลุ่มธุรกิจชื่อดังหลายๆกลุ่มร่วมกันสร้าง แล้วลูกพี่ของฉันก็พูดอย่างภาคภูมิใจว่าตระกูลสุกาวาระของเราเข้าถือหุ้นของห้างแห่งนี้อยู่49เปอร์เซ็น


ฉันค่อนข้างตกใจเลยทีเดียวเพราะในโลกของฉันสถานที่แห่งนี้ถูกแสดงให้เห็นเพียงแค่การเดินเรื่องบางจุดอย่างฉากดินเนอร์สุดหรูของพี่ยูและคาโอริในส่วนสวนลอยฟ้ากับห้องจัดเลี้ยงที่เหมือนเป็นโดมที่ถูกจัดอยู่ใต้ทะเลซึ่งมานามิ(คนเก่า)ทำการหลอกล่อให้เซกิยะหมั้นกับตัวเอง


แล้วตอนนี้ฉันกำลังจะได้สัมผัสห้างแห่งนี้แบบเจาะลึกโดยไม่ใช่แค่จะได้เห็นจากฉากในเกมหรือในอนิเมะ โอ้ววว รู้สึกตื่นเต้นมากเลยจริงๆค่ะ พอรถลีมูซีนของพวกเราได้เคลื่อนตัวด้วยความเร็วปกติตามที่กฎหมายกำหนดจนมาถึงทางเข้าของห้างโปเปีย ฉันมองไปด้านนอกของตัวรถแล้วได้เห็นว่ามีคนหลายคนออกมาเรียงแถวต้อนรับ มีบางคนขนพรมสีแดงสดมาไว้ด้วยเมื่อรถจอดสนิทพวกเขาก็ช่วยกันปูพรมจากรถที่ฉันนั่งอยู่ไปจนถึงประตูหน้าห้าง อ่า เรื่องนี้ทำให้ฉันหวาดกลัวความรวยขึ้นมาเลย


“ยินดีต้อนรับพวกคุณหนูครับ/ค่ะ!


ผู้คนในชุดสูทที่ดูดีโค้งตัวกันอย่างพร้อมเพรียงแบบ90องศาเลยล่ะ มันทำให้ฉันและทาเคชิที่ถูกพี่เลี้ยงอุ้มออกมาจากรถสะดุ้งตกใจแต่ทั้งพี่ยู ลูกพี่คาเอเดะ และเคนคุงกลับมือท่าทางที่เป็นปกติมากๆ อ่า พวกคุณหนูคนรวยนี่มัน...


ไม่สิตอนนี้ฉันก็เป็นหนึ่งในคนรวยแล้วนี่หน่า อ่า น่าจะเป็นแบบนั้นใช่มั้ย? มันป็นเรื่องที่แย่มากนิดหน่อยที่หลังจากพวกเข้าโค้งเสร็จก็พอกันยืนตรงจ้องมองมาที่พวกเราด้วยสีหน้าทางการค้า สำหรับนีทอย่างฉันที่เกลียดการตกเป็นเป้าสายตามากๆแล้วมันก็สร้างความหวาดกลัวในจิตใต้สำนึกขึ้นมาเลย อ่า ฉันเกลียดสายตาพวกนี้และรู้สึกว่าตัวเองเหมือนจะเดินต่อไปไม่ได้


แต่ถ้าฉันไม่เดินไปตอนนี้ล่ะก็มันอาจจะกลายเป็นเป้าสายตามากกว่านี้แน่ๆและพวกคนอื่นๆอาจจะมองว่าฉันหยิ่ง เพราะงั้นมานามิเธอต้องเดินอย่างมั่นใจเข้าไว้นะเอาล่ะขาจ๋าอย่าสั่นสิ ฉันให้กำลังใจตัวเองแล้วสูดลมหายใจเข้าไปในปอดลึกๆก่อนที่จะพยายามไม่สนใจสายตามากมายที่จับจ้องมาแต่การเห็นคนผ่านไปมากับการเดินเข้าไปท่ามกลางผู้คนมากมายก็แตกต่างกันอยู่ดี


“นี่ๆมานะจังพวกเราเองก็ไปเตรียมของด้วยกันเถอะ!


“อะ เอ๋!เคนคุง???”


เส้นผมสีแดงเพลิงและใบหน้าที่ยิ้มจนตาโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี่ยวลอยเข้ามาสู่สายตาของฉัน อุหว่าาาาา ทำไมหมอนี่ถึงได้ทำตัวสนิทสนมกับคนที่พึ่งเจอได้ถึงขนาดนี้กันนะและในตอนที่ฉันกำลังเบลอๆเนื่องจากปรับอารมณ์ไม่ทันอยู่นั้นก็ถูกมือปริศนาสองข้างดึงฉันออกมาจากเคนคุง ด้ายซ้ายคือมือของทาเคชิที่ทำแก้มป่องนี่เขาโดดลงมาจากพี่เลี้ยงที่กำลังอุ้มเขาตั้งแต่ตอนไหน? ส่วนด้านขวาคือมือของพี่ยูที่ทำหน้าเหมือนกับยักษ์ในเทศกาลปาถั่ว


“เคนตะนายทำตัวสนิทสนมเกินไปหน่อยรึป่าว?”


พี่ยูพูดด้วยเสียงที่หงุดหงิดส่วนทาเคชิตัวน้อยก็ขานรับเป็นลูกคู่ พวกนายเล่นอะไรกันเนี้ย???? ถึงฉันจะฉลาดแต่ฉันก็ไม่ค่อยจะเข้าใจความคิดของพวกเขาเท่าไหร่ ฉันได้แต่มองพวกเขาสามคนสลับกันไปสลับกันมาอย่างสงสัย ตอนนี้เคนคุงยังคงมีใบหน้าที่ยิ้มอย่างร่าเริงสดใสอยู่ เขาดูไม่กลัวพี่ยูเลยแหะ อ่า นั้นสินะเพราะยังไงพี่ยูก็ดูเหมือนไม่กล้าเข้าใกล้พี่สาวของเขาเท่าไหร่นี่เลยทำให้เคนตะไม่กลัวพี่ยูไปด้วย และเรื่องนี้ฉันสงสัยและอยากรู้มากๆเลยล่ะ อะไรที่ทำให้พี่ชายจอมโหดอย่างพี่ยูถึงไม่กล้าขัดใจลูกพี่คาเอเดะได้


“เอ๋ ก็เพราะพึ่งรู้จักกันฉันก็เลยต้องยิ่งทำความรู้จักกับคุณญาติคนใหม่สิครับ อีกอย่างพวกเราเองก็อายุเท่าๆกันนี่หน่า ยังไงฉันกับมานะจังก็ต้องเรียนชั้นเดียวกันด้วย เนอะ˜”


เคนคุงพูดพร้อมหันมาถามความเห็นกับฉัน แต่ตอนนี้สมองฉันลัดวงจรไปแล้วจริงๆ ท่าทางและการวางตัวของเคนคุงตอนนี้รู้สึกคุ้นเคยขึ้นมาตะงิดๆแล้ว นี่มันเหมือนกับในเกมเลยนี่ใช่มั้ย ฉันจำได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งเขาเอกก็ทำท่าคล้ายๆแบบนี้ตอนเล่นงานมานามิด้วยคำพูดเพราะเธอไปหาเรื่องคาโอริ


“นี่..นาย...”


และก่อนที่พี่ยูจะระเบิดอารมณ์ ลูกพี่คาเอเดะคนสวยที่สูงกว่าพี่ยูนิดหน่อยก็ได้เข้ามาห้ามทัพไว้ก่อน เธอเพียงแค่จับบ่าพี่ยูเท่านั้นทุกสิ่งทุกอย่างในร่างกายของพี่ชายก็เหมือนหยุดนิ่งไปเลย


“เอาน่าๆ ยังไงพวกเราก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกันนะจะมาทะเลาะไร้สาระกันทำไม เคนตะเองคงอยากจะเล่นกับมานามิจังเฉยๆ นายหวงน้องสาวเกินไปรึป่าวเจ้ายู?”


“ผะ...ผม..มะ..ไม่ได้หวงอะไรยัยนี่ซักหน่อย!


“งั้นเหรอๆ จริงๆแน่เหรอ?”


ลูกพี่คาเอเดะใช้น้ำเสียงเคลือบแคลงสงสัยสุดๆพร้อมทั้งแสยะยิ้มไปที่พี่ยู โอ้ววว ช่างเท่ระเบิดอะไรแบบนี้ ฉันนับถือพี่สาวคนนี้จริงๆ ถ้าเป็นฉันทำแบบนั้นไม่ได้แน่นอนเลยค่ะ


“กะ ก็ ใช่น่ะสิ ยัยนี่ก็แค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้นแหละ ไม่เห็นจำเป็นต้องห่วงอะไร....”


เสียงพี่ยูขณะพูดกับลูกพี่คาเอเดะยิ่งพูดก็ยิ่งเบาลง แต่ฉันก็ยังได้ยินชัดเจนอยู่ อ่า คุณพี่ขา น้องสาวเจ็บปวด อย่างน้อยฉันก็เล่นเป็นพี่ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเลยนะ เป็นห่วงกันบ้างเถอะค่ะ แต่อย่างน้อยพี่ยูก็ยังคงเรียกฉันว่าน้องสาว ถือว่ายังคงปลอดภัยในระดับหนึ่งล่ะ


“ถ้างั้นพวกเราเองก็ไปซื้อของด้วยกันเถอะยู เดียวเคนตะน้องฉันจะดูแลมานามิจังเอง!


พอลูกพี่คาเอเดะพูดจบก็ใช้มือดึงคอเสื้อของพี่ยูและทาเคชิตัวน้อยวิ่งจากไปเหมือนพายุหมุน ส่วนฉันก็ได้แต่ยืนงงๆมองพี่เลี้ยงที่วิ่งตามไป


“มานะจังหายกลัวแล้วหรือยัง?”


เคนตะพูดยิ้มๆแล้วใช้นิ้วจิ้มแก้มของฉันเบาๆเพื่อเรียกสติ หว่า ดูเหมือนเขาจะสังเกตอะไรบางอย่างได้เยอะแยะมากมายเลยแหะ เขาทำให้ฉันลืมเรื่องสายตาหลายร้อยคนนั้นสนิทเลย ตอนนี้ฉันรู้สึกไม่เครียดและคิดถึงมันมากเกินไปอีกแล้วล่ะ เอาน่ามานามิเธอไม่ใช่นีทแล้วซะหน่อยตอนนี้เธอเป็นคุณหนูที่นิสัยดีเรียบร้อยและสง่างามมากต่างหาก สายตาพวกนั้นทำอะไรเธอไม่ได้หรอกนะ!


และดูเหมือนว่าฉันจะมีกำลังใจขึ้นมามากแล้วจนเคนคุงสังเกตเห็นได้พวกเราจึงรีบวิ่งตรงไปทางประตูห้างด้วยกัน และฉันเองก็ไม่ได้ทันสังเกตเห็นแววตาที่ฉายความเจ้าเล่ห์กับรอยยิ้มแห่งชัยชนะของอีกฝ่ายที่จูงมือฉันไปเลยแม้แต่น้อย


--------------------
1เม้น=1ล้านกำลังใจ
ตอนหน้ามาลุ้นระทึกไปกับการเดินห้างโปเปียของมานะจังและเคนคุงกันเถอะ!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #958 tidywolf (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 21:58
    เคนคุงนี่ท่าจะร้ายพอตัวเลยนะ ทาเคชิมีมาร่วมวงด้วยอ่ะน่ารักกก ส่วนยูยังคงความซึน555
    #958
    0
  2. #643 bophobia (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 17:05
    สนุกมากกกกกกกก สู้ๆนะไรต์
    #643
    0
  3. #367 Corona_Borealis (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 20:47
    นั่งแหมะรอที่หน้าคอมทุกวันเลยน้าาาา สนุกมากกก
    #367
    1
  4. #366 tussanee_16 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 20:26
    เคนคุงมีอะไรหรือเปล่า ถึงได้ยิ้มอย่างนั้นทิ้งท้ายเอาไว้ให้สงสัยกัน รอลุ้นตอนต่อไปว่าเคนคุงจะมีนิสัยอย่างไงกัน^^+ คุณน้องทาเคชิมีหึงมีหวงซะด้วย ปลื้มใจสุดๆ คิดว่าคุณน้องทาเคชิจะไม่หึงหวงมานะจังซะแล้ว พี่ยูทำไมดูเกรงใจ คุณพี่สาวคาเอเดะจัง พี่ยูกับน้องทาเคชิเป็นพี่น้องที่สามัคคีจริงๆ 
    ฮาเร็มนี่แหละ ใช่เลย  คิคิคิคิ^5^
    ไรท์ค่ะรอลุ้นอยู่นะค่ะ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 กรกฎาคม 2559 / 20:28
    #366
    1
  5. #364 naotokun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 21:41
    จะรอต่อไปอย่างมีความความหวังค่ะ(เล่นบ้าอะไรเนี่ย?)
    #364
    1
  6. #363 a0979967458 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 17:35
    ทำไมเรารู้สึกปลื้มทาเคชิตัวน้อยแปลกๆ//รีบโตนะลูกจะได้มาเข้าฮาเร็มซะที^?^
    #363
    0
  7. #362 raindemon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 16:23
    มานามิตามเคนตะไม่ทันหรอก
    #362
    0
  8. #361 meomeomeo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 15:20
    ชอบๆๆๆ กรี๊ด ฮาเร็มเริ่มชัดเจน 555555 เคนตะ! นายทำหน้าแบบนั้นคิดอะไรอยู่น่ะ! หึหึหึหึ
    #361
    0
  9. #360 nanny777natsu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 20:11
    โฮกกก ดีใจอยู่นะที่เคนคุง.......

    อ่า..แต่ดีใจที่สุดคือทาเคชิตัวน้อยรู้จัง(หึง)หวงพี่สาวแล้ว เย้!!!!!! ในที่สุดเวลาที่ทาเคชิตัวน้อยจะมาเข้าฮาเร็มก็เริมขึ้นเสียที55555
    #360
    0
  10. #359 0873426200 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 18:09
    สู้ๆนะคะะ ปูเสื่อรออ5555
    #359
    0
  11. #358 firstminami01nan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 17:45
    สู้ๆค่ะมาต่อไวๆนะ

    #358
    0
  12. #357 amire (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 16:20
    ร้ายกาจจจจจ อุต๊ะะะ พี่น้องมาใหม่คู่นี้ร้ายกาจจจจ!!! ทางพี่สาวเคยไปทำอะไรกับท่านพี่ยูไว้เนี่ย?? อะไรจะทำให้เฮียแกสะพรึงได้ขนาดนั้นนนน แล้วทาเคชินี่ยังไง???เกิดอาการหวงพี่สาวขึ้นมาเรอะ??
    #357
    0
  13. #351 black-GHOST (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 14:05
    มาต่อไวๆนะ
    #351
    0
  14. #337 Darkcenter (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 22:04
    เคนคุ๊งงงง
    #337
    0
  15. #336 xXxQSCxXx (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 21:21
    จงอัพ~ จงอัพ~
    #336
    1
  16. #335 shiga123 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 19:37
    อัพบ่อยๆนะคะ. สู้ๆค่ะ
    #ยังไงก็รออ่านถึงจะไม่ค่อยอัพ. รอเสมอค่ะ
    #335
    1
  17. #334 bigbowka (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 19:34
    แอบร้ายนะเนี่ย
    #334
    1
  18. #333 Virgo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 18:58
    เคนคุงช่างสังเกตุ และเนียนมากกก
    #333
    1
  19. #331 -lalis- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 18:18
    เคนคุงงงง ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ วางแผนอะไรไว้สารภาพมาซะดีๆ
    #331
    1
  20. #330 dragonfablez (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:34
    ชอบท่านพี่คาเอเดะสุดๆเลยค่า 55
    #330
    1
  21. #329 patcharapak (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:30
    เคนคุงนายเป็นพวกประเภทหน้าไหว้หลังหลอกสินะ..
    #329
    1
  22. #328 xxxx-xxxxx-x (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:28
    ร้ายกาจอ่ะ อิอิ รออ่านนะ 😆😆😆
    #328
    1
  23. #327 phayfa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:22
    เคนคุงดูมีลับลมคมในจัง ร้ายแต่เด็ก
    ตอนต่อไปน่าสนุกมากค่ะ! จะรอนะคะ
    #327
    1
  24. #326 j-teana (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:16
    เคนคุงคิดอะไรไว้แน่เลย หุหุ เจ้าเล่ห์น่ะ...555+
    #326
    1
  25. #325 alisia-w- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 17:04
    มีคนที่ยูกลัวด้วยแฮะ 555 
    #325
    1