Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 16 : Ch.12 Sugawara Yuu

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,610
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    17 มิ.ย. 59

 

 

                ถ้าถามว่าวันนี้เป็นวันพิเศษอะไรผมก็ขอตอบว่าไม่มี จะมีก็แต่วันนี้เป็นวันหยุดของผมในโรงเรียนและเป็นวันที่พ่อโทรเรียกให้กลับบ้านด้วย จริงๆผมเองก็ไม่ได้มีความจำเป็นที่จะต้องไป แต่ก็คิดได้ว่าถ้าไปเจอยัยหยิกที่เป็นน้องสาวคนนั้นหน่อยอาจจะมีอะไรสนุกๆให้ทำบ้างก็ได้ก็เท่านั้น เลยเผลอตอบรับคำขอไปว่าจะกลับบ้าน


                แต่ในตอนที่กำลังเตรียมตัวก็เผลอไปทำให้ลูกแก้วสำหรับเก็บของแตกออกมาอีกแล้ว และช่วงนี้ผมก็มักจะทำอะไรเสียหายได้บ่อยขึ้นทั้งๆที่รู้สึกว่าทำมันไปโดยปกติเท่านั้น แต่หลังจากที่กลับมาจากบ้านในตอนนั้น มันเป็นไปได้รึป่าวที่สายพลังเวทย์ในตัวผมจะเริ่มเกิดปฏิกิริยาขึ้นแล้ว


เพราะจากการเรียนการสอนและประสบการณ์ในการเรียนโรงเรียนประจำส่วนใหญ่ผมมักจะเห็นเด็กที่มีพรสวรรค์ทางด้านเวทมนต์เริ่มเข้าถึงพรสวรรค์ทางพลังเวทย์ของตัวเองบ่อยๆ  ถึงผมจะพึ่งอายุ9ขวบเมื่อเทียบกับคนอื่นๆที่พลังจะแสดงผลออกมาเฉลี่ยในช่วงอายุ11-12ปีก็ตาม ทว่าผมก็ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องนี้มากนักเพียงแต่คิดว่าอีกไม่นานผมคงต้องเข้ารับการควบคุมพลังเวทย์แล้วก็เท่านั้น  แล้วเรื่องนี้เองผมก็คงต้องคุยกับคุณพ่อซักหน่อยในช่วงเวลาที่จะได้กลับไปเจอกัน


                และในตอนที่ผมกำลังถือของเตรียมตัวเดินออกจากตึกเรียนเพื่อไปที่รอรถบัสแมงกะพรุนก็ได้เห็นลักษณะของเด็กผู้หญิงผมสีดำที่ดูคุ้นๆเข้ามาในหางตา


                “นี่คุณสุกาวาระ วันนี้คุณจะกลับบ้านเหรอคะ?”


                เธอเดินมายืนอยู่ตรงหน้าและมอบรอยยิ้มทางการค้าให้ เธอคนนี้ถ้าจำไม่ผิดเธอคือลูกสาวของกลุ่มบริษัทฟุจิวาระที่เป็นคู่ค้าสำคัญของบริษัทพ่อผม แต่ผมไม่ได้สนใจจะจำชื่อเธอซักเท่าไหร่ เหมือนกับที่เธอเองเวลาเข้าหาผมก็ชอบใส่หน้ากากรอยยิ้มที่เสแสร้งนี้เป็นประจำมันให้ผมอดที่จะตอบกลับไปด้วยสายตาเย็นชาแล้วรีบเดินไปที่อื่นอย่างช่วยไม่ได้ แต่ในตอนที่กำลังเดินหนีเพราะรำคาญเหมือนอย่างทุกครั้งเธอก็ได้เอามือที่ใส่กำไลที่มีแสงวิ้งๆไปครึ่งแขนทั้งสองข้างนั้นเข้ามาจับแขนผมเอาไว้ จนผมเกือบจะลากตัวเธอติดไปด้วย


                มันทำให้ผมรู้สึกโมโหจนอยากจะระเบิดใส่เธอในทันที แต่ก็เพราะนึกขึ้นได้ทันว่าอีกฝ่ายเป็นถึงลูกสาวคนสำคัญของฟุจิวาระกรุ๊ปจึงได้แต่พูดเตือนให้เธอถอยห่างไปเท่านั้น


                “คุณฟุจิวาระ ถ้าไม่มีธุระก็อย่าได้มาทำตัวแปลกๆแถวนี้จะได้มั้ย?”


                “อู้ววววว ใจร้ายจริง หุหุหุ จริงๆแล้วเพราะดิฉันมีธุระเลยเรียกตัวคุณสุกาวาระไว้ไงล่ะคะ”


                ยัยผู้หญิงคนนี้ทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะทำมือส่งสัญญาณเรียกให้ลูกน้องผู้หญิงในโรงเรียนถือกล่องบ้างอย่างออกมา


                “ดิฉันได้ข่าวว่าคุณสุกาวาระมีน้องสาวแล้ว”


                “แล้วไง?”


                “นั้นสิน๊า ก็คุณพ่อของดิฉันเองแม้ไม่มีเวลาว่างแต่ก็ให้ของขวัญแก่ดิฉันมามากมาย  ดิฉันเลยนำของฝากเล็กๆน้อยๆที่มีมากเกินไปมาให้คุณเลือกเอากลับให้น้องสาวเท่านั้นเองค่ะ”


                เธอพูดออกมาเหมือนกับว่าเป็นเด็กสาวที่จิตใจดีที่สุดในโลกทั้งๆที่แค่อยากเอาของที่ไม่ชอบมาโยนให้คนอื่นเท่านั้น และถ้าเธอจะเอาอะไรบ้าๆแบบนี้มาให้เป็นของฝาก ผมว่าผมไปหาซื้อของให้ยัยนั้นเองยังดีกว่า


                “ขอปฏิเสธ”


                ผมพูดอย่างเก็บอารมณ์โมโหแล้วไว้แล้วจับมือเธอออกไป แต่ผมก็ลืมไปว่าตัวเองกำลังอยู่ในช่วงพลังเวทย์ตื่นตัว แรงที่ผมจับขอมือเล็กของฟุจิวาระจึงค่อนข้างมากเกินไป มันทำให้เธอร้องโอ้ยออกมา แต่ผมก็ไม่ได้สนใจแล้วเดินมุ่งหน้าไปที่นั่งรอรถบัสแมงกะพรุนต่อไป


                แล้วในระหว่างทางผมได้คิดว่าควรจะหาของฝากไปให้ยัยหยิกนั้นบ้างจะดีรึป่าว เพราะขนาดยัยผู้หญิงคนนั้นยังอยากจะฝากของไปให้ ผมที่เป็นพี่ชายก็ควรจะหาอะไรไปฝากบ้างมั้ยนะ พอผมเริ่มสับสนกับตัวเองก็สังเกตเห็นว่าข้างๆทางหน้าโรงเรียนมีหญิงชราท่าทางแปลกๆนั่งขายของแบกะดินอยู่ ในตอนแรกผมเองก็คิดที่จะเดินผ่านคุณยายคนนี้ไปเฉยๆแต่แล้วตาของผมก็ดันไปสะดุดเข้ากับกิ๊ฟติดผมรูปมงกุฏสีน้ำเงินอันขนาดเท่าฝ่ามือ ในตอนที่เห็นมันผมก็คิดเพียงว่าถ้ายัยหยิกได้ติดมันคงจะเข้ากันน่าดูก็เผลอจ่ายเงินซื้อไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้


                แต่ผมก็ไม่ได้ซื้อให้ยัยหยิกนั้นคนเดียวหรอก ผมได้หาซื้อของเล่นให้ทาเคชิก่อนที่จะไปรอรถด้วย ยังไงถ้ามีใครเห็นผมซื้อของขวัญมาให้ยัยหยิกนั้นคนเดียวก็คงไม่ดีเท่าไหร่ แล้วถ้าซื้อให้ทั้งสองคนก็อ้างได้ด้วยว่าเลือกซื้อมาให้น้องๆทั้งคู่ ทว่าผมก็ต้องตกใจในความคิดตัวเองอยู่นิดหน่อย เมื่อก่อนผมเคยซื้ออะไรฝากใครด้วยเหรอ? ผมได้แต่ส่ายศีรษะให้กับความคิดแปลกๆของตัวเอง สงสัยจะติดเชื่อบ้านมาจากยัยน้องสาวจริงๆซะแล้วสินะ


               

..........

 


                การเดินหาของทำให้ผมกลับไปที่บ้านช้ากว่าที่คิดไว้ พอกลับมาถึงคุณพ่อก็ได้ขึ้นห้องไปพักผ่อนก่อนซะแล้ว แม้จะเห็นแม่มิเรย์กำลังนั่งกินน้ำหวานอยู่ในห้องอาหารผ่านทางบันไดบ้านแต่ผมรู้สึกว่ายังไม่อยากจะทักเธอในตอนนี้ ดังนั้นผมจึงตรงไปหายัยหยิกที่ห้องก่อน แต่เมื่อไปถึงห้องนอนของเธอก็มีเพียงเมอประจำห้อง พอถามว่าเธอไปไหนก็ได้รู้ว่าเธอไปเยี่ยมเจ้าเด็กข้างบ้านที่ตอนนี้ย้ายมาอยู่ข้างนั้น มันทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดโดยไม่มีสาเหตุ แต่ก็ยังคงเดินไปหายัยนั้นที่ห้องข้างๆ


                เมื่อผมเดินไปถึงหน้าประตูห้องข้างๆก็ได้เห็นเมดสองคนยืนเฝ้าอยู่ หนึ่งในนั้นผมรู้จักดีเธอคือคุณลิเลีย ที่เป็นหัวหน้าเมดและมีความเก่งกาจในหลายๆเรื่องอย่างไม่น่าเชื่อ เธอโค้งตัวให้ผมก่อนจะเปิดประตูให้เข้าไปอย่างเงียบๆ

 


........

 


                สิ่งที่เห็นคือห้องที่ไม่มืดและไม่สว่างจนเกินไป มีอุปกรณ์การแพทย์วางไว้เป็นระยะๆพร้อมกับตะกร้าแปลกๆที่เต็มไปด้วยริบบิ้นสีฟ้าและพวงกุญแจแมงกะพรุนที่เหมือนกับรถบัสที่ผมนั่งมา อยู่2-3ใบ   และในตอนที่ผมกำลังจะเดินไปถึงเตียงที่เป็นจุดที่สว่างที่สุดของห้องก็ได้ยินเสียงของคนคุยกัน แม้เสียงหนึ่งจะแหบแห้งและไม่รู้จักแต่น้ำเสียงที่ติดจะร่าเริงอีกเสียงนั้นในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนผมได้ยินบ่อยจนรู้จักดี


                “ดีใจที่พี่ชอบนะคะ งั้นขอเรียกพี่ชายว่าพี่โทยะได้มั้ยคะ?”


                นั้นคือเสียงของคนที่ผมกำลังตามหาตัวอยู่ และตอนนี้ผมคิดว่าผมเริ่มจะรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นทุกทีเหมือนมีอะไรมาเกาะในโพรงหน้าอกอย่างอึกอัดเลยล่ะ ทำไมเธอต้องเรียกคนอื่นว่าพี่ชายเหมือนฉันด้วย?


                “ได้สิ งั้นพี่ขอเรียกเธอว่ามานามิจังได้มั้ย?”


                ตอนนั้นในสมองผมรู้สึกเบลอไปหมด แถมร่างกายเหมือนจะระเบิดออกมาได้ทุกส่วน ในสมองมีแต่ความคิดที่ว่า มีใครบางคนพยายามแย่งสิ่งที่ผมมีไปอีกแล้ว สิ่งที่ผมยอมรับกำลังจะจากผมไปอีกแล้ว? และนั้นทำให้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้ พอรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงของยัยหยิกร้องด้วยความเจ็บปวดและตรงหน้าที่ผมมองอยู่คือเด็กตัวผมบางที่มีนัยน์ตาสีเขียวดูอ่อนโยนคนหนึ่ง


                “นี่หน่ะ สัตว์เลี้ยงของฉันแกไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อเธอหรอกนะ!


                เพราะอะไรไม่รู้ทำให้เผลอหลุดพูดไปว่ายัยนี่เป็นสัตว์เลี้ยงทั้งๆทียัยนี้ก็เป็นน้องสาวที่ผมยอมรับให้เป็นคนในครอบครัวคนหนึ่ง แต่ว่าตอนนี้ผมจะมาแสดงความอ่อนแอให้คนภายนอกเห็นไม่ได้ และก็จะไม่แสดงท่าทางอ่อนข้อให้กับยัยน้องสาวตัวแสบนี่ด้วย


                “แงงงงพี่ยู ปล่อยของมานามิก่อนนะค๊าาาาาาาา”


            มานามิร้องเสียงหลงพร้อมมองมาอย่างขอความเมตตา ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมจะรู้สึกว่าการที่เห็นหน้าเธอเจ็บปวดจะมีความสุข แต่ตอนนี้ผมกลับรู้สึกไม่ดีเลยซักนิดที่เห็นยัยนี่ทำหน้าแบบนี้ นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่กันแน่? แล้วในตอนที่ผมกำลังคิดว่าควรปล่อยผมของเธอออก น้ำเสียงแหบแห้งที่แสดงถึงความโกรธกับแรงดึงอันเบาบางก็หันเหความคิดผมไป


            “ผมคิดว่าคุณควรปฏิบัติกับเด็กผู้หญิงดีๆหน่อยนะครับ และอีกอย่างผมรู้สึกว่าเธอเป็นน้องสาวของคุณไม่ใช่หรือไง คุณไม่ควรไปเรียกเธอเหมือนเป็น็็สุนัขแบบนั้นนะ”


                ไอ้ท่าทางทำเป็นปกป้องคนอื่นนั้นมันอะไร หมอนี่มารู้จักอะไรกับผมแล้วมานามิกัน ในตอนนี้สิ่งเริ่มมอดดับลงในใจผมก็ได้ก่อตัวขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ผมสัมผัสถึงพลังบางอย่างที่พวยพุ่งออกมา


                “หึ แกน่ะไม่ใช่คนในครอบครัวแท้ๆ อย่ามายุ่งเรื่องของคนอื่นนะ!


                ใช่แล้วผมจะไม่ยอมให้ใครเอาตัวคนในครอบครัวผมไป จะไม่ยอมให้ใครหายไปจากความทรงผมอีกแล้ว ผมจึงเพิ่มแรงไปที่มือที่จับผมของมานามิอยู่โดยไม่รู้ตัว


                “ถึงจะไม่ใช่ครอบครัวของคุณแต่มานามิก็ให้ผมเป็นพี่ชายเหมือนกันดังนั้นผมก็เป็นครอบครัวของเธอและจะช่วยเธอให้ปลอดภัยจากคนเกเรอย่างคุณครับ!


                หมอนั้นไม่ยอมแพ้แล้วเริ่มดึงผมของมานามิที่ถูกผมดึงไว้ด้วยแรงที่เพิ่มขึ้นมานิดหน่อย แต่ผมเองก็จะไม่ยอมแพ้แล้วให้ยัยนี่หายไปจากตัวผมเหมือนกัน!


                แล้วในตอนนั้นก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาดึงสติของผมให้กลับมา


                “หยุดทะเลาะกันเถอะค่ะคุณหนูยู ดูคุณหนูมานามิสิคะร้องไห้ใหญ่แล้วอย่าดึงผมเธออีกเลยนะคะ!


                กว่าผมจะรู้ตัวว่าควรจะปล่อยผมของเธอออก เธอก็มองผมด้วยสายตาที่หวาดกลัวอยู่นิดๆไปแล้ว ผมทำเป็นส่งเสียง ฮึ เพื่อแสดงความไม่พอใจกับท่าทางของเธอ ก่อนจะเริ่มคิดไม่ตกเกี่ยวกับตัวเองตกลงผมเป็นอะไรไปกันแน่ หรือมันเป็นผมกระทบของการลืมตามตื่นของพลังเวทย์ แต่ผมไม่เคยเห็นผลกระทบที่รุนแรงขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ ดูท่าเรื่องนี้ผมคงต้องรีบคุยกับคุณพ่ออย่างรวดเร็วซะแล้ว


                เมื่อคิดได้แบบนั้นผมก็ได้แต่มองดูมานามิที่ถูกตรวจสอบด้วยความรู้สึกหลากหลายจนกระทั้งคุณลิเลียจัดทรงผมให้เธอเสร็จ ผมก็ได้แต่ลากเธอออกไปด้วยกัน ผมรู้สึกไม่ไว้ใจไอ้เด็กอ่อนแอคนนั้นเลยจริงๆ


               

 

                ---------------------------------------------------------------------------

ตัดอีกแล้วแต่คราวนี้ขี้เกียจจริงๆนะ หนูยูแก้ตัวในชั้นศาลดีๆนะลูก ถถถถ


ไรท์เห็นว่ามีคนอินกับพี่ยูเลยตกใจนิดๆ จริงๆเรื่องนี้จะลงตั้งแต่เมื่อวานแต่เน็ตไม่อำนวยค่ะเลยมาลงวันนี้ เรื่องที่พี่แกทำรุนแรงไปก็มีสาเหตุนะคะ ถึ

แล้วยังไงพี่แกก็อายุยัง9ขวบอยู่น๊า(ไม่ได้เข้าข้างน๊าแต่อยากให้มองในมุมของเด็กมีปัญหา หา ห๊าาาา) แถมมีพื้นฐานโดะSอยู่ด้วย แล้วถ้าถามว่าใครเป็นพระเอกเรื่องนี้

 

คงต้องตอบว่าเรื่องนี้ ได้ทำการติดแท็กฮาเร็มไว้ตั้งแต่เปิดเรื่องแล้วค่ะ ส่วนใครจะเข้าฮาเร็มบ้างนั้นต้องรอลุ้นกันต่อไปนะ เพราะเรื่องนี้จะตัดจบในช่วงที่ชีวิตของมานามิจบม.ปลายค่ะ<<<อีกยาวเลยอย่าพึ่งรอจนเบื่อแล้วหนีไรท์นะ แหะๆ

 

รักนักอ่านทุกคนนะคะ จุฟๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

1เม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #951 otakuyaoi2 (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มีนาคม 2561 / 18:23
    เค้าเรียกหึงค่ะพี่ยู
    #951
    0
  2. #825 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 01:33
    รุนแรงแต่เด็กเชียว...นี่ถ้าเรื่องนี้เป็นyaoiนะ เดี้ยนจะฟินมาก-.,- อิอิ
    #825
    0
  3. #555 CPKam (@CPKam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 20:39
    สู้ๆค่ะไรต
    #555
    0
  4. #350 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 12:08
    แบบนี้เขาเรียกว่าหึงลูกกก
    #350
    0
  5. #309 aom-17 (@aom-17) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2559 / 21:54
    เยส ฮาเร็มดีมาก จะได้ไม่เกิดการรักพี่เสียดายน้อง รวบทุกคนเลยนะไรท์นะ*0*
    #309
    1
  6. #237 ngomic (@bow16mic) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 18:34
    ท่านพี่ยูหึงสินะค่ะ 
    หึงหวงแรงเกินไปไหมค่ะ
    รอตอนต่อไปอยู่นะค่ะ สุ้ๆค่ะ อัพไว้ๆน่ะค่ะ
    #237
    1
  7. #235 pt.11 (@war-an-ptp) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2559 / 03:41
    สู้ๆนะคะไรท์!!! Harem is the bestค่ะ!!!
    #235
    1
  8. #233 Darkcenter (@Darkcenter) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 05:14
    ขอบคุณครับ
    #233
    1
  9. #229 Minami Nanako (@firstminami01nan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 21:12
    สู้นะค่ะ มาต่อเร็วๆนะๆ
    #229
    1
  10. #227 ฉิงเทียน (@2107) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 19:51
    รอตอนต่อไปนะคะ~
    มาเร็วๆน้าาา
    #227
    1
  11. #226 snowhunter (@snowhunter) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 16:42
    จะรอน้าาา ติดตามต่อแน่นอนน
    #226
    1
  12. #225 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 16:23
    เรื่องนี้ถเาให้สงสารใครคงเป็น คุณน้องสาว 5555
    #225
    1
  13. #224 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 16:15
    กลับมาอ่านต่อหลังจากไรท์หายตัวไปช่วงหนึ่ง

    อยากได้ฉากฟินๆอีกจัง

    ไรท์จะอัพอีกตอนไหนนะ

    รออ่านต่อ 
    #224
    1
  14. #222 ILani (@chikachika) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 14:00
    อ่ะ ฮาเร็ม รึคะ ไม่ตีกันตายเรอะนั่น 5555555 ไม่หนี ไม่ทิ้งเจ้าค่ะ ติดตามกันไปเรื่อยๆน้า
    #222
    1
  15. #221 ying1911 (@a0979967458) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 13:59
    รอค่าาไรท์ จะติดตามไรท์จนจบเรื่องแน่นอนค่ะ!!!
    #221
    1
  16. #220 ~''Fanrasia''~ (@-lalis-) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 13:57
    กรี้ดๆๆๆ ฮาเร็มบันซายยย เก็บเข้าฮาเร็มให้หมดโลดดด
    #220
    1
  17. วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 11:46
    ยูนี่สายยันแอบซึนสินะ มาต่อเร็วนะค่าาาาา
    #219
    1
  18. #218 F'nNii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 11:27
    สนุกค่ะอินกับคุณพี่รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #218
    1
  19. วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 11:21
    พี่ยูก็ซื้อแมงกระพรุนให้มานามิสิคะ
    #217
    1
  20. #216 ♡'Eye' (@eyeloveeve) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 11:09
    สนุกมากเลยค่ะ
    #216
    1
  21. #215 "นรี" (@raindemon) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 10:50
    ปรึกษาพ่ออ่อ หึหึ
    #215
    1
  22. #214 แก้ว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 10:49
    อยากรู้ตอนจบที่เป็นฮาเร็มจังเลยคะ ไม่รู้ว่าจะวุ่ยวายขนาดไหน แค่คิดก็ฟินแล้ว คิคิ
    #214
    1
  23. วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 10:02
    ไรท์ค่า!!!!!!! ช่วยแต่งให้มานามิจบแบบมีคู่ด้วยได้ไหมค่ะ เอาแบบเป็นรูทที่จบคู่กับแต่ล่ะคน //แต่ใจจริงเราก็ไม่อยากให้จบแบบเป็นคู่หรอกค่ะ เพราะชอบฮาเร็มเลยอยากได้ทุกคนเลย คริคริ
    #213
    1
  24. #212 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 08:28
    ขอบคุณสำหรับตอนใหม่ครับ

    ตอนเก่าฉบับก่อน rewrite impact แรง กำลังพยายามปรึบความทรงจำ
    #212
    1