Otome Girl & Real Otome World

ตอนที่ 14 : Ch.10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    13 มิ.ย. 59

 

          ลิลลี่จัง!!!


          นี่คือชื่อที่ดังก้องอยู่ในสมองเมื่อเห็นทรงผมทวินเทลสีฟ้าสดใสคู่กับนัยน์ตาแบบเม็ดแอลม่อนสีแดงสุกใส แม้เธอจะตัวเล็กพอๆกับฉันแต่ท่าทางยืนเท้าเอวด้วยความโกรธในชุดเมดฟูฟ่องนั้นทำให้เธอดูเหมือนยัยบ้าจอมทำลายล้าง!(จากใจไรท์เตอร์จริงๆลิลลี่จังน่ารักมากค่ะแต่จากมุมมองของมานามิทำให้เธอดูเหมือนปีศาจไปซะแล้ว 555) แน่นอนว่าฉันเกือบจะวิ่งตรงไปกระชากคอเธออกมาเลยล่ะค่ะเมื่อเห็นท่าทางที่เจ้าตัวทำหลังจากที่สะดุดขาของฉันล้ม


          “ระวังหน่อยสิถ้าเธอทำนายน้อยบาดเจ็บอีกขึ้นมาจะทำยังไง!


          ดวงตาสีแดงทับทิมโหมลุกเหมือเปลวไฟขณะที่จ้องมองมา พร้อมกับยกมือชี้หน้าของฉันที่ถูกป๊ะทาเคดะอุ้มปลอบอยู่อย่างไม่สนใจใคร มันทำให้พี่สาวเมดและหนุ่มน้อยน่ารักแห่งบ้านอิจูอินที่นอนอยู่บนเตียงรวมถึงคนทางฝั่งครอบครัวสุกาวาระอึ้งกันไปเป็นแถบๆกับท่าทางของเธอ แน่นอนว่าตัวฉันนอกจากจะอึ้งแล้วยังโกรธอยู่หน่อยๆ ยัยบ้าลิลลี่เธอดันมาทำลายภาพลักษณ์ที่สง่างามของฉันต่อหน้าพี่ชายข้างบ้านได้ยังไงกัน โอ้วไม่นะ  ถ้าภาพลักษณ์ของฉันในสายตาพี่โทยะติดลบขึ้นมาจะทำยังไง!


          ฉันเริ่มกำหนดลมหายใจตัวเองให้สงบเยือกเย็น ฉันไม่รู้จริงๆว่าในสถานการณ์แบบนี้เด็กปกติเขาควรจะทำตัวยังไงกัน ฉันลืมความเป็นเด็กหญิงธรรมดาๆไปหมดซะแล้วค่ะ แต่ที่ฉันยังจำไม่เคยลืมเลือนคือการไม่แสดงความหวาดกลัวและอ่อนแอต่อหน้าคนอื่น เพื่อเป็นการบัฟตัวเองให้ไม่ต้องไปเป็นเบ้หรือพวกขี้แพ้ที่ถูกใช้งานเยี่ยงทาส


          และแน่นอนมานามิคนนี้ต้องไม่อยากแพ้ให้กับสาวเมดคลั่งรักอย่างลิลลี่จัง แต่พอฉันคิดได้ว่าลิลลี่เป็นอีกคนหนึ่งที่มีส่วนในการทำให้มานามิได้ตายอย่างน่าสงสาร ฉันจึงต้องยกเลิกความคิดที่จะกดหัวเธอให้ขอโทษออกมา อ่าฉันติดนิสัยเสียมาจากพี่ยูแล้วแน่ๆ  หรือว่าฉันควรจะบีบน้ำตาขอโทษเธอไปแล้วบอกไม่ได้ตั้งใจแค่ดีใจไปหน่อยที่เห็นพี่ชายข้างบ้านมีสุขภาพที่ดี จะดีมั้ยนะ?


          อ่าแต่ แค่คิดก็รู้สึกว่าเป็นการเสแสร้งที่ฉันเองก็ยังรับไม่ได้เลยล่ะค่ะ ดังนั้นฉันไม่คิดที่จะเสแสร้งหรือแสดงอารมณ์ออกไปตรงๆแล้วกอดคอป๊าทาเคดะสุดหล่อเงียบๆต่อไปก็ พร้อมแอบดูสถานการณ์ต่อไป ในตอนนั้นฉันไม่รู้เลยว่าท่าทางของตัวเองเหมือนกับลูกนกที่กำลังหวาดกลัวแมวป่าในสายตาของคนรอบข้าง แต่ยังหยิ่งทะนงไม่ยอมร้องให้หรือระเบิดอารมณ์ออกไปซักแอะ จนได้รับสายตาเลื่อมใสจากพี่ชายข้างบ้านมา (ซึ่งเรื่องนี้มานามิจังจะได้รับรู้ในอนาคต)


          แล้วพอทุกคนหายช็อกก็มีสีหน้าแตกต่างกันไป ถึงพวกป๊าม๊าสุกาวาระทั้งสองจะไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ยิ้มอย่างไม่ถือสา ส่วนทาเคชิก็ยังดูไม่เข้าใจอะไรแต่ก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่กับท่าทางของฉัน  แต่เมดของฝั่งบ้านอิจูอินหน้าซีดไปแล้ว ทางเมดบ้านสุกาวาระเองก็เริ่มทำสีหน้าหงุดหงิดโดยเฉพาะคุณแวนด้าที่น่ารักของฉัน แน่นอนล่ะเธอเป็นถึงที่ปรึกษาพิเศษในการหาของเยี่ยมไข้ให้พี่โทยะอยู่ทุกวัน ถ้ามีคนบอกว่าฉันจะไปทำร้ายหนุ่มน้อยคนนี้เธอเป็นแรกที่จะไม่เชื่อแน่นอน หึหึหึ ภาพลักษณ์ที่ฉันสั่งสมมาต่อหน้าคุณเมดทั้งหลายถือว่าไม่สูญเปล่าแล้ว ปลื้มใจน้ำตาจะไหลเลยค่ะ


          “อะ เอ่อ ต้องขอโทษแทนน้องสาวของดิฉันด้วยจริงๆนะคะคุณหนูและท่านสุกาวาระ”


          และแล้วเมดที่รู้สึกตัวว่าต้องทำอะไรสักอย่างก็คือพี่สาวหน้าตาจืดจนเกือบจางที่รวบผมทรงโพนีเทลของลิลลี่จังแม้เธอจะมีผมสีฟ้าเหมือนกับน้องสาวแต่ก็ดูหม่นแสงกว่ามากมันเทียบกับลิลลี่ที่ดูโดดเด่นไม่ติดเลยล่ะ แล้วถ้าจำไม่ผิดเธอเหมือนจะชื่ออะไรเลียๆซักอย่างน่ะนะ อ่า เพราะบทของเธอน้อยเกินไปฉันเลยจำตัวตนของเธอไม่ได้จริงๆค่ะ ขอโทษนะคุณพี่สาวโพนีเทล


          “เอ๋พี่คะ! แต่เด็กนั้นพุ่งเข้ามาจะ


          “เอาล่ะเงียบไปเลยนะ เดียวชักจะเอาแต่ใจใหญ่แล้ว นาโอมิมาคุมลิลลี่ไว้ที”


          “อะ เอ๋ เดียวสิคะพี่!!


          เรื่องราววุ่นวายทางฝั่งเมดบ้านอิจูอินถูกจับตามองอย่างงงๆก่อนที่เหตุการณ์จะยุ่งยากไปพี่สาวโพนีเทลก็ได้ให้เพื่อนเมดลากตัวน้องสาวจอมแสบที่ไม่เคยกลัวใครหลบฉากออกไป ก่อนที่จะเดินอย่าสำรวมมาด้านหน้าของฉันและป๊าทาเคดะก่อนจะโค้งศีรษะให้แบบ90องศา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแสดงความเสียใจอย่างจริงใจออกมา


          “ต้องขอประธานอภัยจริงๆนะคะ เป็นเพราะทางนี้อบรมเด็กคนนี้มาไม่ดีเลยกลายเป็นเด็กเกเรแบบนี้ไปซะแล้ว หวังว่าคุณหนูมานามิคงจะให้อภัยเธอนะคะ”


          พอพูดจบหน้าของลิลลี่ก็ตกตะลึงก่อนจะเปิดปากที่ถูกคุณเมดที่ชื่อนาโอมิปิดไว้ตะโกนออกมา


          “เอ๋!!!ยัยนี่คือเจ้าของของเยี่ยมไข้ประหลาดๆน่าตลกที่ส่งมาเยี่ยมไข้นายน้อยทุกวันเองน่ะเหรอ!?”


          พอเธอพูดจบเมดทุกคนก็พยักหน้าตอบ...


          ฉึก!!


          รู้สึกเหมือนมีอะไรมาปักหลังทะลุถึงหัวใจ รู้สึกเจ็บจังเลยนะคะเนี้ย ฉันเลือกของเหล่านั้นโดยคำนึงถึงความชอบของตัวเองและคิดว่าเด็กผู้ชายน่าจะชอบเลยนะ!!


          ทำไมทุกคนถึงคิดว่ามันประหลาดกันขนาดคุณแวดด้าก็ยังพนักหน้าเห็นด้วย เดียวสิคะ ของพวกนั้นมันก็เป็นของที่คุณหิ้วมาให้เลือกด้วยน๊าาาาาา


          แล้วในตอนที่ฉันกำลังจะเอ่ยปากออกมาแก้ต่างให้ตัวเองนั้น เสียงหัวเราะที่แสนอ่อนโยและร่าเริงก็ดังมาจากเตียงนอน เอ๋!นี่ดูเหมือนฉันจะลืมไปเลยว่ามาเยี่ยมพี่โทยะ เหงื่อตกเลยค่ะ


          แต่มันก็ถือเป็นโชคดีที่ท่าทางราวกับเทวดาของเขาทำให้บรรยายที่อึดอัดสำหรับฉันผ่อนคลายลงมา ช่างสมกับเป็นโฮลี่แองเจิลจริงๆ โทยะซามะ


          “แย่จริงดันมาทำเรื่องให้นายน้อยขายหน้าขออภัยจริงๆค่ะ”


          พอเห็นเจ้านายที่รักของตัวเองหัวเราะสดใสแก้มของลิลลี่ก็แดงระเรืออย่างเขินอายก่อนที่จะหันไปขอโทษพี่โทยะ อ่า นี่เธอควรจะขอโทษฉันด้วยรึป่าวคะเนี้ย แต่ฉันก็ทำได้เพียงถอนหายใจและปล่อยเรื่องนี้ให้ลอยผ่านไป ใช่แล้ว ฉันจำอะไรไม่ได้ทั้งนั้นว่ามีคนบอกว่าของเยี่ยมไข้ของฉันมันประหลาด ใช่ๆ ไม่ยิ๊นไม่ได้ยิน


          เอาล่ะตอนนี้ก็ได้เวลาเยี่ยมไข้กันซักทีพอพวกป๊าม๊าพากันมาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการแล้วพวกเขาก็ได้         ขอตัวออกไปในขณะที่ทิ้งฉันและทาเคชิเอาไว้ให้อยู่เป็นเพื่อนกับพี่โทยะ โชคดีหน่อยที่พี่สาวโพนีเทลคนนั้นลากน้องสาวแท้ๆอย่างลิลลี่จังออกไปอบรมใหม่อีกรอบหนึ่งแล้วไม่งั้นวันนี้ฉันคงชวนพี่โทยะคุยกัยอย่างสนิทสนมให้สมกับเป็นพี่น้อง(?)ที่ดีไม่ได้ง่ายๆ


          ถึงแม้จริงๆแล้วลิลลี่จะเริ่มรักพี่โทยะในช่วงม.ต้นตอนที่เขาได้เข้าไปช่วยเธอจากพวกอัธพาลแต่ตอนนี้ฉันก็คิดว่าทั้งสองคนคงเป็นเพื่อนสนิทที่แสนดีต่อกัน ยังไงตอนนี้พวกเราก็ถือว่าเด็กกันอยู่ล่ะนะคะ ถึงลิลลี่จะเริ่มส่อแววนิดๆแล้วก็เถอะ แต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการพูดคุยกับคนที่อยู่บนเตียงนี่ล่ะนะ เอาล่ะเติมกำลังใจกันหน่อย ฉันจะต้องทำให้พี่ชายคนนี้ไม่รู้สึกกลัวฉันล่ะนะ


          “เอ่อ สะ..สวัสดีค่ะพี่ชาย ฉันชื่อมานามินะคะ ส่วนนี้ทาเคชิค่ะ ฉันดีใจที่พี่ชายอาการดีขึ้นแล้ว ยังไงก็มาสนิทกันเหมือนเป็นพี่น้องกันเลยเถอะนะคะ!


          ฉันพูดอย่างร่าเริงสดใสในขณะที่ทาเคชิตัวน้อยเอาแต่ดึงชุดของฉันไว้อย่างเดียว


          “ฮะๆ เธอนี่ร่าเริงดีจังเลยนะครับ อ่าผมชื่อว่าอิจูอิน  โทยะนะ ยินดีที่ได้รู้จัก อ่าแล้วก็ขอบคุณสำหรับของเยี่ยมไข้นะ มันน่าสนใจมากเลย”


          “ดีใจที่พี่ชอบนะคะ งั้นขอเรียกพี่ชายว่าพี่โทยะได้มั้ยคะ?”


          ฉันทำหน้าที่คิดว่าจริงใจที่สุดส่งไปให้ นี่คือขั้นตอนที่สำคัญเลยนะ ถ้าเขายอมรับให้ฉันเรียกชื่อล่ะก็ฉันกับเขาจะถือว่ามีความไว้ใจกันในระดับหนึ่งนั้นก็คือเขาจะต้องไม่กลัวหรือเกลียดฉันยังไงล่ะ

          “ได้สิ งั้นพี่ขอเรียกเธอว่ามานามิจังได้มั้ย?”


          โอ้ววววว สวรรค์โปรด นี่คือเวทย์จากของเยี่ยมไข้ทำให้พี่ชายคนนี้ยอมรับฉันเป็นเหมือนน้องสาวใช่มั้ย?  แต่ว่าอย่างที่คนรู้จักในโลกเก่าของฉันได้บอกเอาไว้ ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ พอฉันกำลังจะเอ่ยตอบคำถามว่าได้แน่นอนออกไป ความรู้สึกเจ็บปวดที่คุ้นเคยก็โจมตีเข้าสู่หนังศีษะของฉันทำให้ต้องร้องว้ายเสียงดัง  ฉันจำได้ด้วยความเร็วขนาดนี้ ทักษะการดึงแบบนี้ และแรงดึงกำลังเจ็บได้ที่แบบนี้ มีอยู่เพียงคนเดียวที่ทำได้


          พอฉันหันหลังไปก็พบกับผมสีบรอนทองและนัยน์ตาสีอเมทิลที่แสนคุ้นเคย ว่าแต่คุณพี่คนนี้ไปเรียนที่โรงเรียนประจำอยู่ไม่ใช่เหรอคะ ฉันมองเขาแต่เขาไม่ได้มองฉัน สายตาของพี่ยูจับจ้องไปที่เตียงนอนก่อนจะเอ่ยประโยคแปลกๆด้วยน้ำเสียงอันเย็นชาออกมา


          “นี่หน่ะ สัตว์เลี้ยงของฉัน  แกไม่มีสิทธิ์เรียกชื่อเธอหรอกนะ!




------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะ ช่วงนี้มีความรู้สึกอยากรังแกมานามิบ่อยๆ นักอ่านคงไม่ว่าไรท์เนอะ ถถถถถ

เอาเป็นว่ามีนักอ่านที่น่ารักขอให้ไรท์ชดเชยช่วงที่หายไปนาน ไรท์เลยรีบปั่นช่วงว่างๆ(แอบอู้นั้นเอง)มาให้นักอ่านที่น่ารักของไรท์ทุกคนค่ะ 


แล้วถ้าอ่านกันมาถึงบทนี้น่าจะรับรู้นิสัยเสียของมานามิกันแล้วใช่มั้ยคะ เนื่องจากเธอเป็นนีทที่ไม่ยอมรับสังคม ดังนั้นเธอเลยไม่ค่อยจะได้คิดเผื่อใครและคิดถึงแต่ตัวเองเป็นหลัก แล้วสิ่งที่เธอทำมันอย่างการมีน้ำใจหรือแสดงจุดยืนตัวเองก็เป็นเรื่องที่ได้รับความรู้มาจากแม่(ในชาติที่แล้ว)กับการอ่านหนังสือมาเยอะแยะนั้นเอง ดังนั้นนอกจากนิสัยหนุ่มๆในเรื่องจะไม่ค่อยปกติแล้วตัวเอกเองก็ไม่ได้ปกติน้อยไปกว่าพวกเขาเลยล่ะค่ะ //หัวเราะ


ใครมีคำถามก้ถามกันเข้ามาได้นะคะ แล้วก็ขอขอบคุณทุกคอมเม้นที่ให้กำลังใจค่ะ เป้นแรงฮึดที่ดีจริงๆ ส่วนบทนี้ไรท์บอกตามตรงว่าเขียนเพื่อระบายความเครียดเต็มๆเลยค่ะ Orz 

อ่ะตอนต่อไปเป็นเรื่องราวของฝั่งโทยะจังนะคะ หวังว่าตอนนี้คงไม่น่าเบื่อจนทำให้นักอ่านหนีหน้าไรท์เตอร์นะ ;w;

สุดท้ายนี้ก้รักนักอ่านทุกคนค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

984 ความคิดเห็น

  1. #939 Downtownss (@reorecious) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 22:09
    หืม ปกติคนที่อ่านหนังสือเยอะๆ นี่จะเข้าใจความรู้สึกคนอื่นดีเลยไม่ใช่หรอคะ ไม่ใช่แค่รู้จุดยืนตัวเอง แต่รู้จุดยืนคนอื่นด้วย เพราะการอ่านนิยาย เกมพวกนี้มันต้องเข้าถึงตัวละคร ถึงจะสนุก เคยมีบทวิจัยต่างประเทศเกี่ยวกับการอ่านหนังสือ(ที่ไม่ใช่หนังสือเรียน)นวนิยาย วรรณกรรมต่างๆ ด้วยว่าจะพัฒนาอารมณ์และจิตใจ ผู้ที่อ่านมากๆ จะเข้าใจและรับรู้ความรู้สึกของฝ่ายตรงข้ามได้ดี และส่วนใหญ่จะกลายเป็นที่ปรึกษาของคนรอบตัว ตามเพจสนพ.หนังสือ ที่ให้ข้อดีของการอ่านหนังสือมาก ก็มีข้อนี้เหมือนกันนะคะ
    #939
    1
  2. #930 Queen2547 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:16
    จะไปก็ไป จะมาก็เล่นเอาคนอ่านตกใจพอๆกับนางเอก(ในคราบนางร้าย)เลยนะเนี่ย จะมาก็ให้ซุ่มให้เสียงหน่อยสิ(วะ)คะ ()คุณพี่ยู!!!?
    #930
    0
  3. #886 KUMo-Desuka (@KUMo-Desuka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 11:47
    นี่มันจอมมารกับผู้กล้า(พ่อพระ)
    #886
    0
  4. วันที่ 1 เมษายน 2560 / 09:44
    555มารผจญปรากฏตัว
    #884
    0
  5. #824 RhongTood (@marklmsg7) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 01:16
    พิ๊ช๋ายยย ทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ ฮรึกๆ
    #824
    0
  6. #797 fanfanny_y (@SPporfai) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 18:18
    อิพี่ยูนี่มันยังไง!!? ให้นางเอกปักธงให้เสร็จก่อนสิ~~
    #797
    0
  7. #641 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 16:26
    เขินอะ
    #641
    0
  8. #621 Haruthai-Mookki (@Haruthai-Mookki) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 02:04
    กลับมายังไง เมื่อไหร่ ไม่ให้สุ้มให้เสียงกันเล้ย ตกใจหมด
    #621
    0
  9. #348 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 02:16
    อีตาพี่ยูมาจากไหนนนน ขอเวลาให้มานามิปักธงก๊อนนนนน
    #348
    0
  10. #312 EHEH (@browny_rainbow) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 22:55
    กรี้ดเพราะยูอีกแล้วววววว
    #312
    2
    • #312-2 genieinabottle (@janarisa77) (จากตอนที่ 14)
      18 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:52
      เช่นกันค่ะ
      //ยังคงอ้าปากค้างอยู่
      #312-2
  11. #223 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 14:12
    ซาดิสได้อีก 
    #223
    1
  12. #184 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:52
    หู้ยยยย ลิลลี่ เธอเป็นเมดแต่ไปขัดขาคุณหนู
    แล้วถูกลงโทษแค่ดุ
    ที่จริงเธอมีฐานะอะไรกันแน่ ตอบ!!!!
    #184
    1
  13. #183 snowhunter (@snowhunter) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:26
    โถ่ววว ขัดอ่ะ กำลังจะได้ปักธงอีกคนแล้วเชียว บู่วว

    555 ชอบทาเคชิตัวน้อยอ่าา
    #183
    1
  14. วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 21:17
    ไม่หนีไปไหนแน่นอนค่ะ จะรอนะค่ะดีใจจังที่ไรท์มาไว้

    รอตอนต่อไปอยู่นะค่ะ



    #182
    1
  15. วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 20:14
    คุนพี่ไม่น่ารีบกลับมาเร็วเลย ให้มานามิหาฮาเร็มเพิ่มก่อนค่อยมาก็ได้นิ
    #181
    1
  16. #180 โพอิ (@poitoru12) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 20:11
    รออออออ
    #180
    1
  17. #179 ~''Fanrasia''~ (@-lalis-) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 19:49
    มาต่อไวๆเน้ออออ คุณพี่มาแว้ววส
    #179
    1
  18. #178 Black Daimon (@snoopy2008) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 19:25
    สายยันมาเอง555
    #178
    1
  19. #177 ♡'Eye' (@eyeloveeve) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 18:57
    หวงซะแล้วววว
    #177
    1
  20. #176 Summer Tea (@pimlada45) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 18:55
    แหม กระชากขนาดนี้ เอาหนังหัวไปด้วยเลยไหมคะ? //มิจังไม่ได้กล่าวไว้ 555
    #176
    1
  21. #175 RinP. (@ploy2015za2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 18:25
    สัตว์เลี้ยงแสนรักสุดหวงรึเปล่าคะคุณพี่ชา----//โดนเตะปลิว
    #175
    1
  22. #174 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 18:01
    เลือดไหลอาบจรดปลายคราง สติลอยลับไป จบชีวิตลงในลักษณะนี้ T-T
    #174
    2
    • #174-2 Wibbie (@wibbie) (จากตอนที่ 14)
      14 มิถุนายน 2559 / 17:20
      ตอนโดนกระชากไง
      #174-2
  23. #173 thehappymoon (@skeeranon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 17:39
    โอยยฟิน หึงหนูมานามิซินะะ
    #173
    1
  24. วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 16:54
    สัตว์เลี้ยง'ของฉัน' แหม แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่เลยน๊าาาา
    #172
    1
  25. #171 j-teana (@j-teana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 16:53
    ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ...อ่านแปปเดียวจบอีกตอนแล้ว T^T
    ยูนี่รีบมาเร็วเหลือเดิน มานามิยังไม่ได้ปักธงโทยะเลยน่ะ!!! แต่พอมาถึงพี่แกก็รีบประกาศความเป็นเจ้าของทันที ยัยนี่...ของฉัน หุหุ ฟินนนน~
    #171
    1