(Fic​ Undertale​ AU)​ ไปเป็นพาไพรัส

ตอนที่ 13 : ความแปลกประหลาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    3 ก.ย. 63

"ฉันแซนร์เดอะเสกลลิตัน"แซนร์แนะนำตัวเอง


"พี่" ผมพึมพัมออกมาโดยที่ไม่มีใครได้ยิน


"ชั้นไม่ใช่คนที่จะมาจับพวกนายหรอกนะ​ น้องชั้นต่างหากล่ะเขาอยากที่จะเป็นรอยัลการ์ดหน่ะ" แซนร์พูดถึงน้องของเขาพร้อมกบเดินไปเรื่อยๆ


"ถ้าพวกนายไม่อยากจะโดนพวกเขาจับล่ะก็นะไปหลบหลังโคมไฟนั้นสิ" แซนร์พูด


"เดี้ยวๆแล้วชั้นล่ะ" ผมพูดกับแซนร์


"เออใช่ลืมไปเลย"แซนร์พูด


" งั้นพวกนายไปหลบตรงนั้นล่ะกัน"แซนร์ชี้ไปทางที่เฝ้าดูของเขา


หลังจากนั้นผมก็ไปนั่งหลบตรงนั้นหลังจากนั้นไม่กี่วิก็มีโครงกระดูกตัวสูงมาหรือก็คือพาพี้รัสคลาสสิกนั่นแหละ


" ว่าไงน้องชาย" แซนร์พูดกับน้องของเขา


"ไงอะไรเล่าทำไมนายไม่ไปเตรียมพัซเซิลล่ะแซนร์" พาไพรัสพูดกับแซนร์


" ฉันทำงานมามากแล้วนะทำไมน่ะเหรอเหรอก็ชั้นน่ะเป็น" แซนร์พูด


"อย่า" พาไพรัสพูดอย่างอารมเสีย


"skele-ton" แซนร์เล่นมุขออกมา


"อ้ากกกก" พาไพรัสร้องออกมา


"หึย​ ฉันไปเตรียมพัซเซิลเองก็ได้" พาไพรัสหัวเสียและเดินออกไป


"พวกนายออกมาได้แล้วล่ะ​ น้องชายชั้นน่ะช่วงนี้เขาแปลกๆไปน่ะเมื่อก่อนเขาไม่ค่อยจะหัวเสียแบบนี้เลยนะ" แซนร์พูด


"ยังไงก็ต้องฝากพวกนายให้ทำให้เขาดีขึ้นด้วยล่ะกันนะ" แซนร์พูด


" เอาล่ะงั้นชั้นไปก่อนนะ"แซนร์พูดจบก็เดินออกไป


เท่าที่ผมพอจะจำได้นิสัยของพาไพรัสคลาสสิกมันไม่ใช่อย่างงี้ไม่ใช่เหรอหรือว่าจะเป็นเพราะบัคนะ


" งั้นชั้นขอแยกทางไปดูอะไรหน่อยนะฟริก" ผมบอกกับฟริก


" โอเคเลย"ฟริกตกลง


หลังนั้นผมก็ได้วิ่งออกไปดูตรงที่เป็นเมืองหลังจากที่ผมมาถึงผมก็พบความแปลกประหลาดอีกก็คือตรงที่เมืองมันมีแค่บ้านของแซนร์ทั้งที่ปกติมันควรจะมีเยอะกว่านี้และบ้านของแซนร์เหล่านั้นมันก็ติดบัคนิดหน่อยอืมสรุปแล้วนี่มันทามไลน์ไหนฟระเนี่ย.... เอ๊ะ


อยู่ดีๆก็มีช่องว่างสีขาวมาอยู่ใต้เท้าผม


เอ๊ะะะะะะ

ตุบ


หลังจากที่ผมตกลงมาข้างหลังผมก็คือประตูสีเทาตอนนี้รู้สึกเหมือนผมอยู่ในห้องอะไรซักอย่างที่มีผนังเป็นสีเทาแล้วมีมอนเตอร์อยู่ข้างหน้าผมใส่ชุดสีดำหน้าสีขาวเหมือนกระดูกมีรอยขีดเป็นเส้นตรงตาซ้ายและขวาและมีรอยร้าวอีกมาก


"แกเป็นตัวอะไร" มอนเตอร์ตัวนั้นถาม


"ชั้นต่างหากที่ต้องถามนายน่ะ" (ฮาฟเป็นแฟนคลับอันเดอเทลก็จริงแต่ไม่รู้จักแกสเตอร์เพราะเขาเล่นแค่ตัวเกมและหาข้อมูลเกี่ยวกับแซนร์เอยูอื่นๆนิดหน่อยส่วนตัวละครอื่นไม่ได้ค่อยได้ค้นหาข้อมูลมากมายอะไรและไม่เคยไปแก้ตัวเกมด้วย)​ผมพูดกลับ


"ฉันก็คือนักวิทยศาสตร์ยังไงล่ะ" มอนเตอร์ตัวนั้นพูด


" นักวิทยศาสตร์​ ดูยังไงก็ไม่เหมือนแฮะ" ผมพึมพัมออกมา​ และหลังจากนั้นมอนเตอร์ตัวนั้นก็ดูเหมือนจะโกรธขึ้นมา


"บังอาจมาดูถูกชั้นคนนี้ยังงั้นเหรอ!!" มอนเตอร์ตัวนั้นตะโกนออกมาพร้อมกับมีบางอย่างที่คล้ายกับแกสเตอร์บลาสเตอแต่มีตาเป็นสีแดงออกมาแล้วยิงมาที่ผม


"เห้ย!" ยังโชคดีที่ผมหลบทัน


มุมมอง3มิติ


หลังจากที่ฮาฟหลบมาได้แล้วก็ได้สังเกตุเห็นว่าลำแสงที่ยิงพลาดนั้นมีความแรงสูงมากมอนเตอร์ตัวนั้นก็ยังเสกกระดูกออกมาแล้วเริ่มโจมตีใส่ฮาฟอย่างต่อเนื่องตอนนี้ฮาฟใช้พลังของเขาไม่ได้เลยเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมแล้วเขาหันไปเห็นประตูสีเทาที่น่าจะช่วยเขาออกจากที่นี่ได้จึงได้หลบไปตรงนั้นพร้อมกับวิ่งไปที่ตรงนั้นพร้อมล่อให้มอนเตอตัวนั้นยิงพลังมาที่ประตูพร้อมกับหลบพลังนั้นแล้ววิ่งออกมาจากประตูตรงนั้นฮาฟก็วิ่งออกมาข้างนอกประตูเพราะฮาฟไม่อยากที่จะต่อสู้


หลังจากที่ฮาฟหลบออกมาแล้วก็ได้รู้สึกเหมือนตัวเองโดนดูดพลังไปและก็มีก้อนลูกสีส้มที่คาดว่าน่าจะเป็นพลังของฮาฟไปเพิ่มให้กับมอนเตอร์ตัวนั้น

"ในที่สุด" มอนเตอร์ตัวนั้นพูด

"พลังของข้าก็กลับมาและเพิ่มขึ้นด้วย" มอนเตอร์พูดพร้อมกับปลดปล่อยพลังออกมาพร้อมกับมือทั้ง7ที่ปรากฎขึ้นมาและมือสีแดงอันใหญ่ข้างหลังแล้วมีสีตาที่เป็นสีแดงและมอนเตอร์ตัวนั้นก็นำมือสีแดงอันใหญ่พุ่งมาหาฮาฟ


ฮาฟหลบได้ทันพอดีและความเร็วของมือสีแดงนั้นสูงมากแต่ก็ยังพอที่ฮาฟยังหลบได้อยู่"

"ชิ​ สุดท้ายก็ต้องสู้กันสินะ"ฮาฟบ่นออกมาแล้วก็เสกแกสเตอร์บาสเตอร์ออกมาแล้วยิงไปที่มอนเตอร์ตัวนั้นแต่มอนเตอร์ตัวนั้นใช้มือสีเขียวมาสร้างโล่ป้องกันเอาไว้ได้เพราะความพลังของฮาฟหายไปเกินครึ่งเลยทีเดียว

" หึคราวนี้หล่ะที่แกจะได้รู้ว่าการดูถูกฉันมันเป็นยังไง"มอนเตอร์ตัวนั้นพูดพร้อมกับแสยะยิ้มออกมาแล้วเสกแกสเตอร์บาสเตอร์ตัวใหญ่ยักษ์ออกมายิงด้วยความรุนแรงฮาฟได้วาปหลบไปข้างหลังของมอนเตอร์ตัวนั้นพร้อมกับเสกกระดูกจำนวนไม่น้อยไปที่มอนเตอร์ตัวนั้นแต่สิ่งเจอคือเม็ดสีขาวมากมายที่กำลังกลายเป็นสีส้มแล้วระเบิดฮาฟได้วาปหลบมาก่อนที่จะหาจุดอ่อนมอนเตอร์ตัวนั้นแล้วพบว่าตัวของมอนเตอร์ตัวนั้นค่อยๆกลับไปเป็นเหมือนเดิมก่อนที่จะออกมาข้างนอก

"ชิ​ พลังนี้มันมากเกินไปอย่างงั้นเหรอ.. งั้นชั้นจะฆ่าแกด้วยความรวดเร็วเลยล่ะกัน!!!!" มอนเตอร์ตัวนั้นตะโกนออกมาพร้อมเสกแกสเตอบาสเตอร์จำนวนเยอะมากก่อนที่ฮาฟจะใช้พลังทั้งหมดที่เหลืออยู่เสกแกสเตอบาสเตอร์ออกมาและสร้างกระดูกจำนวนมากออกมากันการโจมตีของมอนเตอร์ตัวนั้น

ตู้มมม

เสียงการปะทะของแกสเตอบาสเตอร์ดังขึ้นพร้อมกับฮาฟที่กำลังจะแพ้เพราะพลังนั้นน้อยกว่าแล้วหลังจากนั้นพลังของแกสเตอบาสเตอร์ที่มอนเตอร์ตัวนั้นสร้างก็หายไปพร้อมกับมอนเตอร์ตัวนั้นที่หายไปแต่ไม่ได้ตายแล้วฮาฟก็สลบไปและหลังจากนั้นก็มีหลุมสีขาวทำให้ฮาฟตกลงไปทั้งที่สลบอยู่อย่างงั้น






จบ


ขอโทษที่หายไปนานนะพอดีไรท์เปิดเทอมแล้วน่ะแต่ไรท์ยังพยามที่จะเขียนเรื่องนี้ต่อไปที่แน่นอนคือไรท์ยังไม่หมดไฟแน่นอนสัญญาว่าไรท์จะไม่ทิ้งเรื่องนี้แน่นอน



























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

26 ความคิดเห็น

  1. #26 Tan430Thai (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 22:46

    สู้ๆๆๆ

    #26
    0
  2. #24 yyoy919 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 21:16
    สู้ๆนะคร้าบบบบบ
    #24
    1
    • #24-1 hilinea(จากตอนที่ 13)
      3 กันยายน 2563 / 21:17
      ครับขอบคุณคราบบบ
      #24-1
  3. #23 ploylyzalovemoon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 21:07

    รอตอนต่อไปนะคะไรท์
    สนุกมากค่ะ^^
    #23
    1
    • #23-1 hilinea(จากตอนที่ 13)
      3 กันยายน 2563 / 21:09
      ขอบคุณครับจะพยามนะครับ
      #23-1