กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 96 : 94 เริ่มการประลองรอบ2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11163
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 832 ครั้ง
    16 พ.ค. 61



​หลังจากนั้น ผู้อาวุโสไป๋ก็มองไปทางหรงเฟยด้วยแววตาที่สับสนก่อนจะเดินตรงขึ้นไปบนเวที 


"หรงเฟย! เจ้าจะประลองต่อหรือว่าพักก่อน?" 


ผู้อาวุโสไป๋ไม่ได้กล่าวดุด่าหรงเฟยแต่อย่างใด เพราะการกระทำของหรงเฟยไม่ถือว่าผิดกฎการประลอง ทำให้ผู้อาวุโสเองยอมรับได้เช่นกัน 


"เอิ่ม!...สักครู่นะขอรับ!" 


หรงเฟิงที่ได้ยินก็ขอเวลาครู่หนึ่งก่อนจะหันไปทางที่นั่งรอของศิษย์หลักและยิ้มออกมา


"ผู้อาวุโสขอรับ! ข้าขอเปลี่ยนกฎประลองได้หรือไม่?" 


หรงเฟยหันมายิ้มให้กับผู้อาวุโสไป๋อีกครั้ง ทำให้ผู้อาวุโสไป๋ขนลุกชันในทันทีที่เห็นรอยยิ้มของหรงเฟย 


"มันก็ได้ แต่ข้าต้องขอความเห็นของทั้ง2ฝ่าย!" 


ผู้อาวุโสไป๋พยักหน้าตอบรับเบาๆ เนื่องจากการขอเปลี่ยนแปลงกฎนั้นมีบ่อย แต่ทว่าทั้ง2ฝ่ายต้องยินยอมด้วยเช่นกัน จึงจะถือว่าการเปลี่ยนแปลงสำเร็จ 


"ถ้าเช่นนั้น ข้าขอแบบ4-1เลยได้หรือไม่ขอรับ! และตั้งแต่อันดับ11-14ที่เหลือเข้ามาพร้อมกันเลย!" 


หรงเฟยกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มและเสียงดัง จนทำให้ทุกคนที่ได้ยินไม่เว้นแม้แต่ผู้อาวุโสเสวี่ยเองก็นิ่งค้างไปด้วยความตกใจในทันที ทุกคนไม่คิดไม่ฝันว่าหรงเฟยตะกล้าเอ่ยปากขออะไรแบบนี้ 


เพราะการที่จะต่อสู้กับคน4คนนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และยิ่งทั้ง4คนที่เป็นถึงศิษย์หลักของสำนักอีก นั่นไม่มีทางที่จะเป็นไปได้แน่นอน! 


"โอ้ววว! สุดยอดมากที่กล้าท้าทายเช่นนี้!" 


"นี่มันกำลังดูถูกศิษย์หลักอยู่อย่างนั้นหรือ!" 


"อร๊ายย! ข้าไม่สนใจ! ท่านหรงข้ารักท่าน~~~" 


เสียงของฝูงชนก็เริ่มดังขึ้นมาอีกครั้งจนลั่นทั่วทั้งลานประลอง บางคนก็กล่าวชื่นชมในความกล้าของหรงเฟย แต่ทุกคนก็ไม่สามารถที่จะสงบอาการตื่นเต้นได้ถ้าหากมันเกิดขึ้นมาจริงๆ


"บัดสบ! มันกำลังดูถูกพวกเรา!!" 


ในขณะนั้น เสียงที่เต็มไปด้วยโทสะของตงเหลียงก็ดังขึ้นมาในทันที เนื่องจากการที่หรงเฟยขออะไรแบบนี้ นั่นแสดงว่าหรงเฟยไม่ได้เห็นพวกมันทุกคนอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย


"อย่างนี้ศิษย์พี่หลานอิงจะทำยังไงดี?" 


หว่านผิงหันไปกล่าวกับเพ่ยหลายอิงที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างรวดเร็ว 


"หึ! เด็กหนุ่มผู้นี้ช่างหยิ่งยโสยิ่งนัก คิดว่าสามารถจัดการหลางเวิ่นเจียงได้แล้ว และจะสามารถจัดการพวกเราทั้ง4คนพร้อมกันได้อย่างนั้นหรือ?" 


เพ่ยหลานอิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาขณะสายตาของนางจ้องมองไปที่หรงเฟยอย่างดูถูก 


"ข้าไม่คิดว่าเด็กหนุ่มผู้นี้จะดูถูกพวกเราหรอกนะ!" 


แต่ทว่าในขณะนั้น เสียงที่ฟังดูนุ่มนวลและเรียบเฉย ก็ดังขึ้นมาจากร่างของบุรุษหนุ่มผู้หนุ่มที่นั่งอยู่ไม่ใกล้ๆเพ่ยหลานอิง


โดยบุรุษหนุ่มผู้นี้ ใบหน้าของมันจัดได้ว่าหล่อเหลาไม่น้อย แถมรูปร่างของมันเองก็ดูดีไม่แพ้บุรุษหนุ่มผู้ใดเลย และบุรุษหนุ่มผู้นี้ก็คือ  ย้งกังช้ง! ศิษย์หลักอันดันที่12นั้นเอง 


ทันทีที่เสียงของย้งกังช้งกล่าวจบลง ทุกสายต่างหันมามองทางเขา


"เจ้าว่าอะไรนะ? มันเนี่ยนะไม่ได้ดูถูกพวกเรา?" 


ตงเหลียงกล่าวออกมาอย่างไม่พอใจ เนื่องจากตัวมันก็ได้ยินคำพูดของหรงเฟยอยู่แล้ว นั่นเป็นหลักฐานได้ดีแน่นอน 


"เดี่ยวก่อน! เจ้าจะบอกว่ามันไม่ได้ดูถูกพวกเรา? แสดงว่า...!" 


เพ่ยหลานอิงกล่าวเสริมออกมาแต่ขณะนั้นราวกับว่าตัวนางคิดอะไรบางอย่างได้ 


"อืม...เขาไม่ได้เสียเหงื่อจากการต่อสู้กับหลางเวิ่นเจียงเลยแม้แต่น้อย!" 


ย้งกังช้งกล่าวตอบออกมาเสียงเรียบ เพราะหลังจากที่หรงเฟยเริ่มที่จะต่อสู้ ตัวมันไม่ได้ละสายตาไปจากหรงเฟยแต่อย่างใด ทำให้มันเองเห็นหมดทุกอย่างว่าหรงเฟยเพียงใช้พลังขนาดไหนในตอนนี้สู้กับหลางเวิ่นเจียง 


และในตอนนี้ หรงเฟยกลับประกาศออกมาอีก ทำให้ย้งกังช้งมั่นใจอย่างแน่นอนว่าเด็กหนุ่มผู้นี้มีไพ่ตายที่ยังแอบซ่อนอยู่อีกมากมาย 


"อืม! เช่นนั้นพวกเราทั้งหมดจะตอบตกลงข้อเสนอของเขา!" 


เพ่ยหลานอิงพยักหน้าตอบออกมาหลังจากครุ่นคิดได้สักพัก ตัวนางเองก็มีความมั่นใจเช่นกันว่าหรงเฟยไม่ใช่เด็กหนุ่มธรรมดา เพราะขนาดตอนที่กำลังสู้กับหลางเวิ่นเจียง หรงเฟยไม่ปรากฎสีหน้าที่ดูกดดันเลยแม้แต่น้อย แต่หรงเฟยกลับยิ้มออกมาเกือบจะตลอดเวลา ทำให้นางก็เชื่อที่ย้งกังช้งกล่าวมา 


"ไม่! ข้าไม่เชื่อ ไอ้เด็กหนุ่มนั่นก็แค่อวดดีเพียงเท่านั้น!..." 


ตงเหลียงที่นั่งฟังอยู่ก็พยายามจะกล่าวขัดออกมาในทันที แต่ทว่าเพ่ยหลานอิงกลับกล่าวขัดขึ้นมาซะก่อนทำให้มันเงียบากไปอย่างรวดเร็ว 


"หากเจ้าไม่เอา พวกข้า3คนก็จะขึ้นไปเอง และเจ้าก็รออยู่ตรงนี้แล้วกัน!" 


....... กลับมาที่บนลานประลอง 


หลังจากหรงเฟยขอเปลี่ยนแปลงกฎแล้ว  ผู้อาวุโสไป๋ก็ทำการประกาศ


โดยศิษย์หลักอันดับ11-14ก็ตกลงในข้อเสนอนี้  ทำให้ทั่วทั้งลานประลองตกอยู่ภายใต้ความวุ่นวายของเสียงผู้คนอย่างรวดเร็ว 


"ทำไมศิษย์หลักถึงยอมตกลงง่ายๆเช่นนี้กัน?" 


"ข้าว่าเด็กหนุ่มผู้นั้นมันต้องมีอะไรพิเศษเป็นแน่ จึงทำให้ศิษย์หลักต้องลงประลองทั้ง4คน!" 


"พวกเจ้าไม่เห็นรึไงในตอนที่เด็กหนุ่มนั้นต่อสู้กับหลางเวิ่นเจียง! มันดูชนะได้อย่างสบายเลยนะ?" 


เสียงพูดคุยถกเทียงกันของฝูงชนดังขึ้นมาอย่างไม่ขาดสายก่อนที่เสียงของผู้อาวุโสไป๋จะตะโกนออกมาทำให้ทั่วทั้งลานประลองเงียบกริบ 


"เงียบ!...การประลองกำลังจะเริ่มแล้ว โดยกฎก็เหมือนเช่นเดิมกับรอบที่แล้วที่จะเหลือเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้นที่จะยังยืนอยู่บนลานประลองแห่งนี้!" 


หลังจากผู้อาวุโสไป๋กล่าวจบ เขาก็หันไปมองทางหรงเฟยแว๊บหนึ่งด้วยสายตาที่ซับซ้อน ก่อนจะเดินลงจากเวที


ศิษย์หลักทั้ง4และหรงเฟยต่างยืนอยู่ห่างจากกันเพียง10เมตรราวกับว่าพวกเขาแบ่งฝ่ายเรียบร้อยแล้ว 


"หึ! เจ้าทำให้ข้าดูเหมือนตัวตลกเลยรู้มั้ยเด็กน้อย!" 


ตงเหลียงที่ยืนอยู่กล่าวออกมาอย่างหัวเสีย ตัวมันที่ไม่อยากจะขึ้นมาร่วมวงด้วยเท่าไหร่ แต่ทว่าด้วยความที่มันก็ต้องการของรางวัล และมั่นใจว่าหรงเฟยจะต้องแพ้ให้กับทั้ง3คน นั่นจึงทำให้มันขึ้นมาเพื่อที่จะของส่วนแบ่งด้วย 


"หึ! ข้าไม่ได้อ่อนแอเหมือนเจ้าเวิ่นเจียงหรอกนะ!" 


ราวกับว่าไม่มีใครสนใจตงเหลียงเลย เพ่ยหลานอิงกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มขณะสายตาจับจ้องไปที่หรงเฟยอย่างเย็นชา 


"นี่ๆ! ข้าขอสนับสนุนสบายๆนะ ฮิฮิ!" 


หว่านผิงเห็นกล่าวเสริมขึ้นมาอย่างขบขัน ส่วนทางหรงเฟยเองก็ไม่ได้สนใจทั้ง3แต่อย่างใด เพราะตอนนี้ สิ่งที่หรงเฟยจะสนใจจริงๆก็คือบุรุษอีกตนหนึ่งที่อยู่ยืนอยู่ในกลุ่มของทั้ง3ด้วย 


หรงเฟยมองไปที่บุรุษคนนั้นหรือก็คือย้งกังช้งที่กำลังยืนมองมาทางหรงเฟยเช่นกัน 


หรงเฟยจ้องมองไปที่แววตาของมันด้วยความสงสัย เพราะนัย์แววตาของมันมีบางสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหวไปมาอยู่ 


'ตัวอักษร?' 


หรงเฟยอุทานเบาๆในใจ หลังจากที่เห็นสิ่งที่วิ่งวนไปมาอยู่ภายนัยย์แววตาของย้งกังช้ง 


เพราะแววตาของย้งกังช้งในตอนนี้ปรากฎตัวอักษรเล็กๆเคลื่อนไหวไปมาเป็นวงกลมทำให้ดูสวยงามแบบแปลกตาราวกับว่าตัวอักษรพวกนั้นมันมีชีวิตเป็นของตนเอง 


"น่าสนใจจริงๆ!" 


หรงเฟยยิ้มกล่าวออกมาเพราะถูกใจสิ่งที่อยู่ภายนัยย์แววตาของย้งกังช้ง 


"หึ! ดูเหมือนว่าเจ้าจะอวดดีซะเหลือเกินนะ!" 


ตงเหลียงกล่าวขึ้นมาอย่างไม่พอใจที่เห็นว่าหรงเฟยไม่สนใจมัน ตัวมันเองที่ไม่มีผู้ใดบนลานประลองนี้สนใจอยู่แล้ว นั่นก็ทำให้มันรู้สึกไม่พอใจอยู่เล็กน้อย แต่ทว่ายิ่งหรงเฟยกลับยังไม่ให้ความสนใจมันอีก มันจึงต้องการที่จะระบายความไม่พอใจนี้ใส่หรงเฟยนั่นเอง 


แต่ทว่าในขณะนั้น  เสียงของผู้อาวุโสไป๋ที่อยู่ด้านข้างลานประลองก็ดังขึ้นมาในทันที ทำให้ทุกคนที่ยืนอยู่บนเวทีลานประลองก็เตรียมพร้อมต่อสู้อย่างรวดเร็ว 


"เริ่มการประลอง!" 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 832 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1291 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 14:49
    วิชาเนตร?? น่าสนใจๆ
    #1291
    0
  2. #1066 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 06:09
    ขอบคุณครับ
    #1066
    0
  3. #894 ตาบ้านิยาย (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 02:19
    สวาทดีท่านฮีโร่1122 จงรู้ไว้ท่านเป็นหนึ่งในห้าเซียนกำลังภายในๆเด็กดี ที่มีคัมภีส์ยุทธที่ไม่เหมือนใครๆ การเป็นนักแต่งนิยายกำลังภายในที่ดีต้องมีวิธีบ่มเพาะพลังที่แปลกกว่าคนอื่นมันถึงจะเยี่ยมยุทธถ้าไปลอกวิธีเขามาไม่เรียกว่าจอมยุทธพบเจอนิยายจีนที่เด็กเล่นเกมชาวต่างด้าวหัดแต่งลอกเรียนเอามาแต่งนิยายของตัวเองเสียความรู้สึกในการอ่านมากขอบอก
    #894
    0
  4. #849 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 20:31
    ขอบคุณครับ
    #849
    0
  5. #848 Taworn (@Taworn) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 19:23
    ขออีกตอนกำลังค้างครับ
    #848
    0
  6. #847 amporn (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 18:56
    ขอบคุณค่ะ
    #847
    0
  7. #846 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 18:42
    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #846
    0
  8. #845 OXEEVOLAJ (@jajahunhan) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 18:40
    สนุกกกกก
    #845
    0
  9. #844 Reezas (@Reezas) (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 18:35
    1ลุ่ม4สนุกแน่ๆๆ
    #844
    0