กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 87 : 85

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 844 ครั้ง
    6 พ.ค. 61



 "ที่นี่คือ"หอคอยบรรพชน"! ว่ากันว่ามันถูกสร้างขึ้นจากคนผู้หนึ่งที่มาจากดินแดนบรรพชน 

 แต่หลังจากนั้น พื้นที่ส่วนนี้ก็ถูกครอบครอบโดยเจ้าสำนักที่ทำสัญญากับจักรพรรดิ์และใช้เป็นที่ใช้ฝึกฝนสำหรับศิษย์ 

 แต่ทว่าต้องเป็นศิษย์สายในของสำนัก "ตะวันเบิกอรุณ" ขึ้นไปเท่านั้นโดยหอคอยฝึกฝนแห่งนี้ และภายในก็จะมีทั้งหนังสือทักษะและแรงกดดันคอยช่วยบ่มเพาะพลังให้กับผู้ฝึกตน 

เพียงแต่การที่จะเข้าไปที่ด้านในได้นั้น ศิษย์ทุกคนจะถูกจำกัดให้เข้าไปเพียง1ครั้งเท่านั้นโดยเมื่อศิษย์คนใดที่ออกมาแล้ว ศิษย์ผู้นั้นก็จะต้องรอครบ1เดือนถึงจะสามารถเข้าไปใช้ได้ใหม่อีกครั้ง และภายในหอคอยแห่งนี้ก็มีชั้นอยู่ทั้งหมด100ชั้นด้วยกัน!"

 หลี่เพียงกล่าวอธิบายออกมาอย่างผู้รอบรู้ เพราะตัวมันที่อาศัยอยู่ในสำนัก "ตะวันเบิกอรุณ" เกือบ6เดือน ทำให้มันรู้จักเกือบทุกซอกทุกมุมดี ยกเว้นสถานที่ของศิษย์หลักเพียงเท่านั้น 

 เพราะมันเองไม่ได้รับอนุญาติจากผู้อาวุโสไป๋ให้เข้าไป แต่นั่นตัวมันที่อยู่ในบริเวญเขตของศิษย์สายในและสายนอกก็ไม่มีผู้ใดกล้ามารังแกมันเลยแท้แต่คนเดียว 

 เพราะทุกคนรู้ดีว่ามันคือศิษย์ส่วนตัวของผู้อาวุโสไป๋จึงไม่ค่อยจะมีใครที่จะกล้าเข้ามาตอแยด้วยนัก

"หืม...ถ้าเช่นนั้นแล้วคนที่ขึ้นไปชั้นที่100ได้ก็สามารถอยู่กี่วันก็ได้ภายในหอคอยตามที่ตนต้องการสินะ?"

หรงเฟยหันไปถามหลี่เฟิงด้วยความสงสัยในทันที เพราะการจำกัดให้ศิษย์เข้าไปได้แต่เมื่อออกมาแล้วต้องรออีก1เดือนกว่าจะสามารถเข้าไปได้อีกครั้งนั่นก็แสดงว่าทุกคนเองก็อยากที่จะอยู่ฝึกฝนในหอคอยแห่งนั้นกันให้นานๆเพราะมันดีกว่าที่จะมาฝึกฝนที่ภายนอกอยู่แล้ว?

"ท่านก็เกินไป! ตั้งแต่ประวัติศาสตร์ของหอคอยนี้ถูกจารึกมาละก็ มีเพียงคนเดียวที่ขึ้นไปสู่ชั้นสูงที่สุดได้ก็คือ ชั้นที่89 ท่านตวงเฉินมู่ เมื่อ1หมื่นปีก่อนเท่านั้น แต่ในปัจุบันเองก็มีอีกคนที่มีพรสวรรค์น่ากลัวเช่นกันที่สามารถขึ้นไปถึงชั้น69 ได้นั่นก็คือเจ้าสำนักของพวกเราเอง!"

 ทันทีที่หลี่เฟิงกล่าวจบ หรงเฟยกล่าวถามออกมาด้วยความตกใจในทันที

"เจ้าบอกเจ้าสำนักขึ้นไปถึงชั้นที่69เท่านั้นรึ?"

ทางหลี่เฟิงยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

"ใช่แล้ว! แต่แค่นั้นก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว เพราะภายในหอคอยแห่งนี้ ยิ่งขึ้นไปชั้นที่สูงเท่าไหร่ แรงกดดันก็จะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณทำให้ไม่มีใครที่จะสามารถขึ้นไปถึงชั้นที่100ได้เลย!"

หรงเฟยที่ได้ยินก็หันไปมองทางหอคอยพร้อมกับความตื่นเต้นที่ปรากฎขึ้นมาในจิตใจทันที

"หากเช่นนั้น! เจ้าบอกว่าภายในหอคอยมีหนังสือทักษะอยู่ใช่หรือไม่?"

 หรงเฟยกล่าวออกมาด้วยคาดหวังในทันที

"อืมเป็นเช่นนั้น เพราะข้าเองก็เคยได้ยินมาว่า หลังจากที่เจ้าสำนักขึ้นไปถึงชั้นที่69 เมื่อตัวท่านได้ออกมาจากหอคอย ท่านก็มาพร้อมกับวิชาที่ทรงพลังเป็นอย่างมาก จนมีผู้คนคาดเดาว่า วิชาที่ท่านได้มานั่นจะต้องไม่ต่ำกว่าระดับ5อย่างแน่นอน!"

 หลี่เฟิงกล่าวตอบออกมาอย่างเลื่อมใส เมื่อคิดถึงภาพที่ท่านเจ้าสำนักออกมาพร้อมกับวิชาที่ทรงพลัง 

"เช่นนั้น! หากข้าขึ้นไปชั้นที่100ได้ ข้าจะได้รับวิชาระดับใด?"

 หรงเฟยกล่าวออกมาด้วยแววตาที่มุ่งมั่นขณะสายตาของมันจ้องมองขึ้นไปบนยอดของหอคอย

"ท่านล้อข้าเล่นเช่นนั้นหรือ? ฮ่าๆ! ขนาดท่านตวงเฉินมู่ที่เป็นถึงตำนานยังขึ้นไปได้เพียงชั้นที่89เท่านั้น ท่านรีบตื่นเสียเถอะ!"

หลี่เฟิงมองไปที่หรงเฟยอย่างขบขัน ตัวมันเองก็ไม่ได้ดูถูกความสามารถของหรงเฟยแต่อย่างใด 

เพียงแต่ทว่าสิ่งที่หรงเฟยกำลังคิดอยู่นั้นมันแทบจะไม่มีทางเป็นไปได้เลยแม้แต่น้อย แล้วนั่นจะไม่ให้มันขบขันได้อย่างไร?

"ข้าขอเข้าไปเลยได้หรือไม่?"

หรงเฟยกล่าวออกมาอย่างตื่นเต้น เพราะตอนนี้มันแทบอยากจะเข้าไปเพื่อนำสมบัติอันมีข้าของมันออกมาจะแย่อยู่แล้ว หลี่เฟิงที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ก่อนจะกล่าวขึ้นมาในทันที

"ไม่ได้! ท่านยังไม่มีตราสำนัก! ผู้อาวุโสไปกล่าวว่าพรุ่งนี้ท่านถึงจะได้มันมา!"

ราวกับฝ่าผ่าลงกลางใจของหรงเฟย ความฝันที่มันกำลังคิดอยู่พลันแตกสลายเป็นเศษแก้วที่กระจายตกลงพื้นในทันที 

 สมบัติของมันมาตั้งอยู่เบื้องหน้า เพียงแต่ทว่าตัวมันกลับต้องรอถึงพรุ่งนี้ นี่ใครกันที่จะอดใจไหว! 

หรงเฟยหันไปมองทางหลี่เฟิงสลับกับหอคอยอย่างจริงจังก่อนจะกล่าวตอบออกมาราวกับคำอ้อนวอน

"ไม่...ไม่ได้เช่นนั้นหรือ?"

ทางหลี่เฟิงไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย เพราะตัวมันเองก็ทำอะไรไม่ได้เพราะหรงเฟยไม่มีตราประจำตัวของศิษย์ที่ใช้แสดงว่าเป็นศิษย์ของสำนัก!

"เรื่องนี้ข้าไม่สามารถที่จะช่วยท่านได้ ผู้อาวุโสไป๋เองได้บอกกล่าวกับข้ามาแล้วว่าพรุ่งนี้เขาจะนำตราประจำตัวมาให้ท่านเอง!"

 หรงเฟยที่ได้ยินก็มีท่าทีที่ดูหงอยเหงาลงไปในทันที ก่อนที่มันจะกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบาขณะสายตายังคงมองไปที่ยอดของหอคอยด้วยความซับซ้อน

"อืม...เอาไว้พรุ่งนี้ก็แล้วกัน! ข้าเองก็ต้องทำใจรอมันให้ได้!"

"ดีแล้ว!"

ฟลี่เฟิงที่เห็นท่าทางของหรงเฟยก็รับพยักหน้าตอบออกมาในทันที 

"งั้นพวกเราก็กลับกันเถอะ!"

 เมื่อความตื่นเต้นของหรงเฟยจางหายไปหมดแล้ว ตัวมันก็หมดเรี่ยวแรงที่แม้แต่จะยืนก็ทำแทบจะไม่ได้ก่อนจะรีบหันตัวเดินกลับไปยังที่พักของตนในทันที

ส่วนทางหลี่เฟิงเองก็ได้แต่ส่ายหัวเบาๆไปมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะเดินตามหรงเฟยไปอย่างรวดเร็ว

"เฮ้ยๆ ๆ! แกนั่นจะรีบไปไหนล้ะ?"

แต่ทว่า หลังจากที่หรงเฟยและหลี่เฟิงเดินไปได้ไม่ไกล น้ำเสียงที่ฟังดูเย้ยหยันก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของทั้งคู่ทันที

หรงเฟยและหลี่เฟิงค่อยๆหันกลับไปมองที่ด้านหลังของตนช้าๆ ก่อนจะพบเข้ากับร่างของบุรุษหนุ่มผู้หนึ่งที่มีอายุราวๆ20ปี สวมใส่เสื้อผ้าคล้ายกับของหรงเฟยกำลังเดินออกมาจากตัวประตูของหอคอยพร้อมกับร่างของบุรุษและสตรีสวมใส่ชุดแบบเดียวกันกับหลี่เฟิงอีกประมาณ5คนในทันที

"ศิษย์พี่หลาง!"

 และเมื่อหลี่เฟิงที่มองเห็นบุรุษหนุ่มเบื้องหน้าของตน ใบหน้าของมันก็ซีดเผือกลงอย่างเห็นได้ชัด จนทำให้หรงเฟยที่เหลือบไปเห็นสีหน้าของหลี่เฟิงก็ถึงกับขมวดคิ้วแน่นเข้าหากัน

"โอ๊ะๆ ๆ! ไม่เจอกันตั้งนานไม่คิดว่าแกจะจำหน้าของข้าได้หรอกนะหลี่เฟิง!"

บุรุษเบื้องหน้าของทั้งคู่เอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มที่เย้ยหยันอีกครั้งขณะสายตาจับจ้องไปที่หลี่เฟิงอย่างเย็นชา

ผู้คนที่อยู่รอบๆต่างมองเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า ก็ทำให้ทุกคนที่มองเห็นต่างหยุดเดินและมองดูอย่างสนใจในทันที

 แต่ในขณะนั้น หรงเฟยที่ยืนดูเห็นสีหน้าของหลี่เฟิงไม่ค่อยสู้ดีนัก ตัวมันจึงก้าวเท้าออกไปเบื้องหน้าเล็กหน้อยก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเย็นชา

 "พวกเจ้าเป็นใครข้าไม่รู้หรอกนะ แต่ทว่าหากพวกเจ้ายังไม่รีบไสหัวไปข้าจะไม่ไว้หน้าเช่นกัน!"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 844 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1283 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 12:57
    ขอบคุณครับ
    #1283
    0
  2. #1160 cute-pukky (@cute-pukky) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 08:35
    สมบัติอันมีข้า=สมบัติอันมีค่า
    #1160
    0
  3. #1055 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 12:20
    ขอบคุณครับ
    #1055
    0
  4. #765 sirapapha92 (@sirapapha92) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 16:11
    ขอบคุณคะ
    #765
    0
  5. #764 amporn (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 14:50
    จัดการซะ
    #764
    0
  6. #763 chartres1747 (@chartres1747) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 13:49
    มีกระสอบทรายไว้ระบายอารมณ์พอดี
    #763
    0
  7. #762 oporwhity (@oporwhity) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 13:42
    กำลังสนุก
    #762
    0
  8. #761 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 10:36
    ขอบคุณครับ
    #761
    0
  9. #760 แสงสุรย (@0612549913) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 10:34
    ค้างอีกแล้ว
    #760
    0
  10. #759 Reezas (@Reezas) (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 10:18
    ตบสั่งสอนเลย
    #759
    0