กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 75 : #73 ถูกทิ้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 845 ครั้ง
    20 เม.ย. 61





ฝากเรื่องหน่อยครับ จอมมารนิรันดร์กาล 
โดยที่เรื่องนี้เป็นน้องชายผมแต่งครับไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ เพียงแต่ผมเป็นคนเอาลงให้เท่านั้น

...........................................................

หลังจากนั้น เหยี่ยวเวหาก็กระพือปีกเบาๆ พร้อมกับแรงลมที่ส่งร่างของมันลอยขึ้นสูงในทันที 

 เมื่อร่างของเหยี่ยวเวหาลอยขึ้นไปอยู่บนท้องฟ้า
ปีกของมันก็ค่อยๆกระพืออีกครั้งอย่างรวดเร็วพร้อมกับส่งร่างของมันเองหายวับไปในทิศทางของเมืองอรุณเบิกฟ้าในทันที

..................

ผ่านไปเพียงเกือบ1ก้านธูป 

 ด้วยความเร็วของเหยี่ยวเวหาวายุตัวนี้ ทำให้ตอนนี้หรงเฟยและผู้อาวุโสหยวนเห็นเมืองอรุณเบิกฟ้าอยู่ห่างจากตนเองเพียงไม่กี่ลี้แล้วเท่านั้น 

 แต่ขณะนั้นเหยี่ยวเวหาก็ค่อยๆร่อนลงบนพื้นอย่างช้าๆ

ตึก! กร๊าซซซ!

 ทันทีที่เหยี่ยวเวหาใช้ขาเหยียบลงบนพื้นดิน เสียงคำรามของมันก็ดังกึกก้องขึ้นมาเพื่อขับไล่สัตว์อสูรที่อยู่รอบๆให้ถอยห่างออกไปอย่างรวดเร็ว

ตึก ตึก!

จากนั้น ร่างของหรงเฟยและผู้อาวุโสหยวนก็ค่อยๆเดินลงจากหลังของเหยี่ยวเวหาช้าๆแทบจะในทันที

"อืม...ที่นี่แหละ "ลำธารแสงจันทร์" เป็นสถานที่ๆข้าชอบใช้อาบน้ำมากที่สุด!"

 เสียงของผู้อาวุโสหยวนดังขึ้นมาทันทีขณะสายตาของเขากำลังจับจ้องไปยังเบื้องหน้าตนเองอย่างหยาดเยิ้ม

 ด้านหน้าของทั้ง2คน ปรากฎลำธารสายหนึ่งที่มีขนาดกว้างลึกอยู่พอตัว  ทว่าน้ำในลำธารสายนี้กลับดูสดใส ผสมเข้ากับป่าไม้และเนินหินที่อยู่บริเวณข้างๆทาง ทำให้ความสวยงามของลำธารแห่งนี้เพิ่มขึ้นอีกเป็นทวีคูณในทันที

"หรงเฟย! เจ้าไม่อาบ...เจ้าหาอะไรอยู่?"

 ในขณะนั้น ผู้อาวุโสหยวนกล่าวออกมาพร้อมกับหันหน้าไปหาหรงเฟย 

 แต่ทว่า สีหน้าของหรงเฟยกลับดูกังวลและกวาดสายตาลุกรี้ลุกรนมองไปรอบๆอย่างกับมันกำลังหาอะไร

"ไม่..ไม่ขอรับ! เฮ้ออ! เชิญผู้อาวุโสอาบก่อนเลยขอรับ!"

 หรงเฟยที่กำลังแผร่พลังปราณออกไปรอบๆเพื่อควานหาสิ่งมีชีวิตอยู่ในบริเวณใกล้ แต่เมื่อตัวมันได้ยินเสียงของผู้อาวุโสหยวนก็ทำให้หรงเฟยสะดุ้งเฮือกขึ้นมาในทันที 

"อืม!"

 ผู้อาวุโสหยวนเมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรแล้ว เขาก็รีบเดินไปยังลำธารเพื่ออาบน้ำอย่างรวดเร็ว

'อย่างหวังว่าอดีตจะซ้ำรอย! หึหึ!'

 หรงเฟยหัวเราะขึ้นมาในใจขณะที่มันยังคงใช้พลังกระจายออกไปสัมผัสบริเวณรอบๆอยู่ ฃตลอดเวลาพร้อมกับเดินตามผู้อาวุโสหยวนไปอาบน้ำในลำธารทันที

................................

ผ่านไปเกือบ1ชั่วยาม 

 หรงเฟยและผู้อาวุโสหยวนก็อาบน้ำเสร็จ โดยเวลาในการอาบน้ำส่วนใหญ่จะเป็นการพูดคุยกันระหว่างทั้ง2คน 

หรงเฟยได้แต่เฝ้าคอยถามเรื่องสัตว์อสูรรับใช้เหยี่ยวเวหา ของผู้อาวุโสหยวนอยู่บ่อยครั้ง 

จนทำให้มันได้รับรู้มาว่า การที่ใครสักคนจะมีสัตว์อสูรรับใช้ได้นั้น 

 คนผู้นั้นต้องมี พลังของผู้ใช้อักขระในการช่วย แต่ทว่าหรงเฟยกลับไม่เข้าใจว่า ผู้ใช้อักขระหมายถึงอะไร 

 ทำให้ตัวมันเฝ้าถามผู้อาวุโสหยวนอยู่ร่ำไป แต่ทว่าผู้อาวุโสหยวนก็บอกกับมันว่า เมื่อกลับไปถึงสำนักแล้ว เขาจะฝากหรงเฟยให้เรียนรู้วิชาอักขระกับอาจารย์ท่านหนึ่งเองไม่ต้องกังวลไป 

 ส่วนทางหรงเฟยที่ได้ยินเช่นนั้น ตัวมันก็แสดงอาการดีใจจนออกนอกหน้าและไม่ได้ถามอะไรผู้อาวุโสหยวนอีกเลย 

 จนทั้งคู่เผลอนอนหลับในลำธารอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นมา เวลาก็ผ่านไปเกือบ1ชั่วยามแล้ว

"ซวยแล้ว! ข้าลืมไปว่ามีบางสิ่งที่ต้องรีบไปทำ พวกเรารีบไปกันเถอะ!"

 หลังจากที่ผู้อาวุโสหยวนนึกขึ้นได้ว่าตนเองมีธุระที่ต้องไปจัดการ นั่นก็ทำให้ผู้อาวุโสหยวนรีบสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับเรียก เหยี่ยวเวหาออกมาในทันที

"..."

 หรงเฟยเองที่เห็นผู้อาวุโสหยวนทำท่าทางรีบร้อน ตัวมันก็ไม่ร้อนช้า รีบสวมใส่เสื้อผ้าของตนเองก่อนจะถูกผู้อาวุโสหยวนลากขึ้นไปบนหลังเหยี่ยวเวหาอย่างรวดเร็ว

"..."

หลังจากนั้นไม่ถึง60ลมหายใจ 

 เหยี่ยวเวหาของผู้อาวุโสหยวนก็บินเข้ามาในเมืองอรุณเบิกฟ้าอย่างรวดเร็ว 

 ทว่าเมื่อทั้ง2เข้ามาถึงในเมือง เหยี่ยวเวหาก็ค่อยๆร่อนลงบนพื้นอย่างช้าๆ ก่อนที่ผู้อาวุโสหยวนจะทิ้งหรงเฟยเอาไว้ที่ทางเข้าประตูภายในเมืองทันที

"หรงเฟย! เจ้าจงไปที่สำนักของข้า แล้วบอกพวกเขาว่าเจ้ามารอพบข้า ตอนนี้ข้ามีธุระด่วนจริงๆ ไม่อย่างนั้นชีวิตของข้าจบสิ้นแน่!"

 หลังจากผู้อาวุโสหยวนทิ้งหรงเฟยให้งุนงงพร้อมกับกล่าวออกมาแล้ว เหยี่ยวเวหากับผู้อาวุโสหยวนก็โผบินออกไปนอกเมืองอย่างรวดเร็ว

"..."

 หรงเฟยที่ถูกทิ้งเอาไว้หน้าประตูภายในเมืองรู้สึกงุนงงเป็นอย่างมาก ทั้งๆที่ผู้อาวุโสหยวนเป็นคนชวนมันมาเอง แต่กลับมาทิ้งมันเอาไว้หน้าประตูภายในเมือง ทำให้มันสับสนอยู่ไม่น้อย

"แล้วข้าจะหาสำนักเจอมั้ยเนี้ย?"

 หรงเฟยพรึมพรำออกมาเบาๆก่อนที่มันจะมองไปเห็นผู้คนมากมายที่กำลังยืนมองมาทางตนอยู่รอบๆในทันที 

 หรงเฟยยิ้มออกมาเจื่อนๆก่อนจะยกมือเกาหัวเบาๆพร้อมกับเดินแหวกฝูงชนเข้าไปยังตัวเมืองในทันที

"แหะๆ ขอโทษนะขอรับ!"

.....................

หลังจากที่หรงเฟยเข้ามาในตัวเมืองได้สักพัก

"เฮ้อ...นี่ข้าหลงอีกแล้วใช่มั้ยเนี้ย!"

 หรงเฟยพรึมพรำขึ้นมาเบาๆกับตัวเองขณะเดินไปมาตามถนนหนทางอยู่ หรงเฟยได้ถามไถ่พวกผู้คนรอบๆสำหรับทางไปสำนัก "ตะวันเบิกอรุณ" อยู่เกือบตลอดทาง 

แต่ทว่ายิ่งหรงเฟยเดินเข้ามาภายในเมืองเรื่อยๆ ตัวมันก็พบเจอแต่กลับตึกราอาคารที่ดูคล้ายๆกันมากขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน 

แถมถนนหนทางไปมาเองก็ยังดูซับซ้อนเข้าตรอกนี้ออกตรอกนั้น เข้าตรอกนั้นออกตรอกนี้ ทำให้หรงเฟยปวดหัวกับการจำเส้นทางเป็นอย่างมาก

"ฮึ่ม! ผู้อาวุโสหยวนนะผู้อาวุโสหยวน! เฮ้ออ! แต่ก็เอาเถอะ ไปหาร้านอาหารนั่งพักก่อนแล้วกัน!"

 หรงเฟยได้แต่บ่นพรึมพรำกับตนเองอย่างอารมณ์เสีย แต่ทว่าตัวมันก็ทำอะไรไม่ได้ ได้เพียงถอนหายใจออกมาเบาๆขณะเดินมองหาร้านอาหารตามข้างทางในทันที 

 ในขณะที่หรงเฟยเดินมาตลอดทางนั้น 

สายตาอิจฉาของบุรุษกับสายตาที่หลงไหลของสตรีกลับจับจ้องมองมาที่มันเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าตัวมันจะเดินไปทางไหน เสียงซุบซิบของผู้คนมากมายก็ดังตามขึ้นมาผ่านเข้าหูของมันเกือบตลอดทาง 

 แต่ตัวของหรงเฟยเองก็หาได้สนใจไม่ หรงเฟยค่อยๆเดินไปเรื่อยๆอย่างช้าๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าอาคารแห่งหนึ่งที่มีชื่อเขียนไว้อยู่กับผนังว่า "ร้านเลิศรส" ในทันที

" อืม...เอาเป็นที่นี่แล้วกัน"

 หรงเฟยเดินเตร็ดเตร่ไปมา ก็ตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปยัง "ร้านเลิศรส" แห่งนี้ในทันที

"สวัสดีค่ะคุณชาย! ไม่ทราบว่าท่านต้องการห้องพักหรือมาทานอาหารเจ้าค่ะ?..."

 ทันทีที่หรงเฟยเดินเข้าไปในร้าน หญิงสาวหน้าตาสะสวยรูปร่างดี ก็เดินออกมาต้อนรับหรงเฟยอย่างรวดเร็ว

"ข้าต้องการทานอาหาร!"

 หรงเฟยกล่าวตอบออกมาอย่างไม่ใส่ใจขณะเหลือบตาไปมามองดูภายในร้านแห่งนี้อยู่

 ส่วนภายใน "ร้านเลิศรส" แห่งนี้ ภายในถูกตบแต่งไปด้วยของประดับสวยงามที่ไม่ได้ดูหรูหรามากนัก มีโต๊ะ เก้าอี้ที่ดูธรรมดาทั่วไป   

 แต่ทว่าบรรยากาศภายในร้านกลับเงียบสงบดูให้ความเป็นส่วนตัวอยู่ไม่น้อยทั้งๆที่มีผู้คนนั่งอยู่ในจำนวนไม่นอนด้วยเช่นกัน 

นี่จึงทำให้หรงเฟยเองยังอดที่จะต้องชื่นชมกับบรรยากาศที่ดูสงบภายในร้านแห่งนี้ไม่ได้เลย

"เชิญทางนี้เลยเจ้าค่ะ!"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 845 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1271 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 12:26
    ขนาดเมืองที่โตมายังหลง นับปะสาอะไรกับเมืองที่พึ่งเคยมาครั้งแรก 555
    #1271
    0
  2. #1191 jane4117 (@jane4117) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 17:20
    กับป่าไม่หลงแต่กับเมือง... หลงเอาหลงเอา
    #1191
    0
  3. #1043 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 11:28
    ขอบคุณครับ
    #1043
    0
  4. #641 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 19:33
    บ้านนอกเข้ากรุงจริงๆ 555
    #641
    0
  5. #640 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 10:02
    ขอบคุณครับ
    #640
    0
  6. #639 oKisSaTen123 (@OoKAWAIoO) (จากตอนที่ 75)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 09:41
    ขอบคุณค่ะ
    #639
    0