กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 7 : อาจารย์และศิษย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22781
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 989 ครั้ง
    9 ม.ค. 61

"ใช่! เจ้านอนหลับเป็นตายเลยละ แถมยังกรนเสียงดังสนั่นจนบางครั้งข้าต้องเอายากรอกปากเจ้าเพื่อให้เจ้าหายกรน!" 


หรงเต๋อกล่าวออกมาอย่างขบขันเล็กน้อย


"งั้นแผลที่หน้าอกข้าเมื่อไหร่มันจะหายหรือ? ตอนนี้ข้ารู้สึกเพียงแค่คันๆเท่านั้นและไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลย?"


หวางเฟยถามออกมาอย่างสงสัยเพราะเมื่อวานตัวมันยังคงเจ็บปวดกับแผลบนหน้าอกอย่างมาก แต่มาในวันนี้ ตัวมันกลับมิได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลย? 


"หึ! แผลของเจ้าหน่ะหายดีแล้ว ที่เหลือก็แค่เพียงรอให้รอยแผลเป็นมันหายสนิทเท่านั้น!"


หรงเต๋อกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นในทันที 


"อาจารย์! ข้ามีเรื่องจะบอกอาจาย์!"


หรงเฟยเปลี่ยนเรื่องคุยกับอาจารย์ของมันในทันที 


"อะไร?"


หรงเต๋อจ้องมองไปยังหวางเฟยอย่างจริงจังในทันที หวางเฟยที่เห็นหรงเต๋อจ้องมองมันอย่างจริงจังก็ทำให้มันคิดอยู่ในใจไปมาก่อนจะตัดสินใจพูดออกมาในทันที 


"อาจารย์! เอิ่ม... ตัวข้าพิการเส้นชีพจรลมปราณ! ท่านยังจะรับข้าเป็นศิษย์อยู่อีกหรือ?" 


หรงเต๋อที่ได้ยินก็นิ่งเงียบไปในทันทีก่อนจะผ่านไปสักพักถึงเขาจะถามออกมา


"จริงหรือ?" 


"จริงขอรับ!"


หวางเฟยตอบด้วยสีหน้าจริงจังแต่ในใจของมันกลับเต็มไปด้วยความละอายที่มันไม่ได้บอกหรงเต๋อก่อนหน้านี้ ผ่านไปสักพัก  เสียงหัวเราะของหรงเต๋อก็ดังขึ้นมาในทันที 


"ฮ่าๆ ๆ ๆ! เจ้าหน่ะหรือพิการเส้นชีพจรลมปราณ! เจ้าเด็กขี้โกหก! เจ้าจะโกหกอะไรก็ให้มันอยู่ในขอบเขตหน่อย!"


"ข้าพูดความจริง!"


"นี่เจ้ายังมีหน้ามาโกหกอีกหรือ? ตอนที่ข้ารักษาบาดแผลให้เจ้า ข้าได้ตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าเจ้ามีเส้นชีพจรลมปราณเหมือนคนปกติทั่วไป!"

  ‎

​"ข้า...ข้ามีเส้นชีพจรลมปราณ?"


หวางเฟยอุทานออกมาด้วยความตกใจในทันที 


"ใช่! ข้าแน่ใจว่าตอนที่ข้ารักษาบาดแผลให้เจ้า ข้าได้ทำการตรวจสอบเส้นชีพจรลมปราณของเจ้าเพื่อดูว่ามันเสียหายหรือไม่ เพราะเนื่องจากเจ้าได้รับบาดเจ็บหนักมาข้าจึงต้องตรวจสอบร่างกายเจ้าอย่างละเอียด"


"แต่เส้นชีพจรลมปราณของเจ้าทุกอย่างก็ปกติดีเพียงแค่เสียหายเล็กน้อยเท่านั้น จะเหลือก็เพียงแต่รอให้มันฟื้นฟูตัวของมันเอง และข้าก็ได้ให้ยารักษามันไปแล้ว และตอนนี้เส้นชีพจรลมปราณของเจ้าก็น่าจะหายสนิทดีแล้ว!"


 หรงเต๋อกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบาแต่น้ำเสียงที่กล่าวออกมากลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ


"งั้นข้า...ข้าก็มีเส้นชีพจรลมปราณ? ไม่จริง! 

เมื่อตอนที่ข้าอายุได้6ขวบปี วันนั้นตละกูลหวางได้เรียกตัวเด็กรุ่นเยาว์ทุกคนที่มีอายุ6ขวบปีเข้าไปตรวจร่างกาย และพวกเขาก็บอกกับข้าและท่านปู่ว่า ข้าไม่สามารถที่จะฝึกฝนพลังปราณได้เนื่องจากที่ข้าไม่มีเส้นชีพจรลมปราณและเป็นได้เพียงคนธรรมดาทั่วไป? หรือพวกเขาจะโกหกข้า?"


 หวางเฟยกล่าวออกมาด้วยความสงสัยแต่ที่เบ้าตาของเด็กหนุ่มกลับเต็มไปด้วยน้ำใสๆที่ไหลออกมา 


"เด็กน้อย! ต่อให้พวกเขาจะโกหกเจ้า แต่ข้าไม่! ถึงแม้ว่าเจ้าจะต้องฝึกฝนพลังปราณช้ากว่าเด็กทั่วไปถึง2ปี แต่เจ้าก็อย่าได้กังวล! นับตั้งแต่นี้ไป ข้าจะสอนเจ้าทุกอย่างที่ข้ามี ให้กับเจ้าทั้งหมด!"


   หรงเต๋อกล่าวออกมาพลางยื่นมือเข้าไปลูบศรีษะของหวางเฟยเบาๆจากนั้น หรงเต๋อก็นั่งปลอบหวางเฟยอยู่เกือบ1ชั่วยามจน หวางเฟยสงบสติอารมณ์ได้เป็นปกติ


  "ศิษย์ข้า! เจ้าอยากเริ่มที่จะฝึกฝนพลังปราณเลยหรือไม่?"


 หรงถามออกมาหลังจากที่ตนนั่งปลอบหวางเฟยมาแล้วเกือบ1ชั่วยามทำให้มันเริ่มที่จะเข้าใจในตัวเด็กน้อยตรงหน้ามากขึ้นเรื่อยๆ 


"อยากขอรับ! ข้าต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้น เพื่อจัดการกับตละกูลหวางที่มันมารังแกข้า และคอยดูดถูกข้ามานานหลายปี ข้าจะให้พวกมันทั้งหมดต้องชดใช้!" 


 หวางเฟยพูดออกมาอย่างจริงจังและหนักแน่น ก่อนที่มันจะคิดต่อในใจทันที


'ท่านปู่! ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าท่านเสียชีวิตด้วยอะไร ถึงแม้พวกมันจะบอกว่าท่านเสียชีวิตด้วยโรคร้าย แต่ข้าไม่มีทางเชื่อพวกมันอีกอย่างเด็ดขาด ข้าต้องรู้ให้ได้!'


 เมื่อหรงเต๋อที่ได้ยินคำพูดที่แน่วแน่ของหวางเฟยพร้อมเห็นสายตาที่มุ่งมั่น นั่นจึงทำให้เขารู้สึกยินดีในทันทีที่เขาได้พบเจอศิษย์ที่มีความมุ่งมั่นเช่นนี้

 

"ดี! ในเมื่อต้องการที่จะแข็งแกร่ง ข้าก็จะสนองให้ เพียงแต่เจ้าจงจำคำข้าไว้ ใครที่มันคือศัตรูของเจ้า เจ้าจงอย่าปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่อีกต่อไป จำคำข้าไว้ให้ดี!"


 หรงเต๋อยิ้มแล้วกล่าวต่อ


 "เอาละ! วันนี้เจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ! พรุ่งนี้เมื่อเจ้าตื่นขึ้นมา ข้าจะเริ่มสอนเจ้าให้รับรู้พลังฟ้าดินในทันที!"


"ศิษย์ทราบแล้วอาจารย์!"


เมื่อหรงเต๋อพูดจบ หวางเฟยก็ตอบรับในทันทีก่อนจะเอนตัวลงนอนข้างๆกองไฟแล้วเผลอหลับไปในทันที ส่วนหรงเต๋อก็ยังคงนั่งอยู่ดังเช่นเดิมแต่ตาของเขาปิดสนิทลงเพียงเท่านั้น




#ตอนนึง ประมาณเท่านี้ น่าจะโอเครนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 989 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1856 satori102 (@satori102) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 12:17
    ! ใส่มาเยอะมาก รำคาณอ่ะ มันทำให้อารมณ์เวลาอ่านมันตึงตลอดเวลา จนอึดอัดอ่ะ
    #1856
    0
  2. #1754 Pae_ga (@Pae_ga) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:33
    ไม่โอเคครับ โคตรสั้นเลย ถ้าเอาตอนชายชราทั้ง4ตอนมารวมกันเป็นตอนเดียวนั้นแหละที่จะเรียกว่าโอเค
    #1754
    0
  3. #1405 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:51
    ขอบคุณ
    #1405
    1
    • #1405-1 May_montira (@minniemintra96) (จากตอนที่ 7)
      25 เมษายน 2562 / 20:08
      "ในทันที " เยอะมาก มันทำให้อารมณ์สะดุด
      #1405-1
  4. #1214 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 18:33
    น่าสงสาร โดนหลอกว่าไม่มีเส้นลมปราณมาตั้งนาน
    #1214
    0
  5. #952 semyasapol-sci (@semyasapol-sci) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 23:24
    หรงเฟยหรือหวางเฟยกันแน่ อ่านมา ตั้งแต่ต้นงง?เหมือนกัน เอาใ-แน่ๆไรท์
    #952
    1
    • #952-1 herobenz1122 (@herobenz1122) (จากตอนที่ 7)
      7 มิถุนายน 2561 / 22:17
      หรงเฟยครับ พอดีมันเปลี่ยนเป็นแซ่ของอาจารย์
      #952-1
  6. #907 SamJangZ (@SamJangZ) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 00:05
    ตอนดูยาวขึ้นก็จริงนะ แต่ยาวขึ้นเพราะเว้นบรรทัดไม่ได้ช่วยเลยสักนิด
    #907
    1
  7. #825 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 16:52
    ขอบคุณครับ
    #825
    0
  8. #643 เด็กน้อย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 21:20
    <p>ยาวดีครับ</p>
    #643
    0
  9. #75 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 09:43
    คหสต.นะค่ะ คือว่า"ครับ"ดูไม่ค่อยเข้ากันกับนิยายจีนเท่าไหร่ อ่านแล้วสะดุดค่ะ น่าจะเป็นคำว่า "ขอรับ" "รับทราบขอรับท่านอาจารย์" เป็นคำตอบรับที่เข้ากันมากกว่าค่ะ
    #75
    0
  10. #31 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 13:49
    ขอบคุณครับ
    #31
    0
  11. วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 20:41
    ขอยาวอีกหน่อยได้บ่
    #6
    1
    • #6-1 herobenz1122 (@herobenz1122) (จากตอนที่ 7)
      25 ธันวาคม 2560 / 22:10
      เท่านี้น่าจะได้แล้วนะ เพราะผมลงบ่อย ขอโทษด้วยครับ555555
      #6-1
  12. #4 serapong (@serapong) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 11:35
    มันต้องแบบนี้ ตาต่อตาฟันต่อฟัน ขอบคุณครับ
    #4
    0