กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 61 : #59 บทความแค้นตอนที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 716 ครั้ง
    27 มี.ค. 61

กลุ่ม กำเนิดราชันย์ดารา มีถึงตอนที่62

......................................................


"ข้าบอกให้เจ้าไสหัวไป!" 


หรงเฟยพูดขึ้นมาอีกครั้งขณะจ้องมองไปที่ใบหน้าของไห่หยวนอย่างเย็นชา 


ตัวมันในตอนนี้กำลังพยายามสะกดข่มอารมณ์เอาไว้ไม่ให้ลงมือกับพวกมันตรงนี้เพราะมันเองก็ไม่อยากที่จะทำอะไรรุนแรงภายในร้านของหมิงเยว่มากนัก  


"ปากดี! ไอ้เด็กสาวหาว! แกกล้าพูดจาแบบนี้กับข้างั้นรึ?" 


ไห่หยวนที่ได้ยินก็ตะคอกออกมาอย่างเสียงดัง จนคนในร้านหันมามองทางตัวมันและหรงเฟยในทันที 


"ไห่หยวน! แกกลับมานั่งที่เดิม!" 


 แต่ในขณะนั้น ราวกับว่าไห่หยวนไม่ได้ยินที่พี่ชายของตนเอ่ยออกมา  

ตัวมันค่อยๆง้างมือขึ้นมาอย่างรวดเร็วก่อนจะฟาดออกไปทางด้านเด็กหนุ่มที่อยู่เบื้องหน้าเพื่อต้องการที่จะตบสั่งสอนในทันที

หมั่บ! 

แต่ในขณะนั้น มือของมันที่กำลังจะเกือบถึงตัวของเด็กหนุ่ม 

ก็มีมือข้างหนึ่งโผล่เข้ามาคว้าจับเข้าที่ข้อมือของมันในทันที 

มือของที่จับข้อมือของมันอยู่นั้นคือมือของเด็กหนุ่มตรงหน้าที่ตัวมันกำลังจะตบสั่งสอนนั่นเอง


"ข้าเตือนแล้วนะ!" 


กร๊อบบ! อ๊ากกก! 


แทบจะในทันที หรงเฟยที่คว้าจับข้อมือของไห่หยวนอยู่ก็ออกแรงบีบจนเสียงของกระดูกหักดังขึ้นมาจากข้อมือของไห่หยวนในทันที 

เสียงกรีดร้องดังขึ้นมาลั่นด้วยความเจ็บปวด

ก่อนที่มันจะสะบัดมือหลุดออกจากมือของหรงเฟยแล้วเดินถอยหลังออกไป2-3ก้าวในทันที 

"เจ้า!..." 


ไห่เอียงที่ได้ยินเสียงกระดูกหักดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องของไห่หยวน ตัวมันก็รีบลุกขึ้นยืนและวิ่งมาที่ไห่หยวนอย่างรวดเร็ว 


"ข้าเตือนมันแล้ว! แต่มันก็ยังพยายามจะตบข้า?" 


หรงเฟยที่นั่งอยู่กล่าวออกมาอย่างเย็นชา สายตาที่มันจ้องมองไปที่ไห่หยวนราวกับว่าสัตว์ร้ายกำลังจ้องมองเหยื่ออยู่ยังไงยังงั้น 


ก่อนที่มันจะลุกขึ้นยืนช้าๆ พร้อมกับเดินออกจากร้านไปในทันที


"เจ้าเด็กบัดสบ! ข้าจะฆ่าเจ้า!...พรึ่บ!"  


ไห่หยวนที่เห็นหรงเฟยกำลังจะเกินออกไปอย่างไม่รู้ร้อน ตัวมันก็ตะโกนออกมาเสียงดังด้วยความโกรธเกรี้ยวในทันที  


หรงเฟยที่ได้ยินเสียงตะกนของไห่หยวน ตัวมันก็หยุดชะงักเล็กน้อย ก่อนจะปรากฎรอยยิ้มขึ้นมาที่มุมปาก พร้อมกับก้าวเดินต่อไปในทันที 


"ตามมันไปพี่เอียง! ข้าจะฆ่ามัน!" 


ไห่เหยวนที่เห็นหรงเฟยเดินออกไปอย่างเฉยฉา ตัวมันก็วิ่งตามออกไปในทันที 


"เดี่ยวก่อน! ข้าว่ามันมีอะไรแปลกๆ!" 


แต่ในขณะนั้นไห่เอียงก็รั้งไห่หยวนเอาไว้ ก่อนจะกล่าวกระซิบเบาๆกับไห่หยวนในทันที


ตัวมันคิดว่าเรื่องนี้ทำไมมันดูแปลกๆ เด็กหมุ่นทำไมถึงได้เดินออกๆอย่างใจเย็น อันนี้ทำให้ตัวของมันสงสัยอยู่ไม่น้อย 


"อะไร! ข้าถูกมันหักข้อมือ ท่านยังจะให้ข้าอยู่เฉยๆอีกหรือ?" 


ไห่หยวนที่ตอนนี้โกรธเป็นฝืนเป็นไฟ กล่าวออกมาอย่างโมโห ตัวมันที่ถูกเด็กหนุ่มหักข้อมือต่อหน้าผู้คนแล้วจะให้มันใจเย็นอยู่ได้ยังไง 


"ไม่! ข้าว่ามันใจเย็นเกินไป!" 


ไห่เอียงสงสัยเด็กหนุ่มเป็นอย่างมากว่าทำไมมันถึงใจเย็นอยู่ได้ 


แต่ที่มันต้องตกใจมากยิ่งกว่าก็คือ ทำไมเด็กหนุ่มถึงสามารถที่จะหักข้อมือของไห่หยวนได้ 


"ไม่! ข้าว่ามันกำลังจะหนี! มันคงจะทำตัวให้สงบเพื่อหลอกเรา!" 


ไห่หยวนที่เต็มไปด้วยความคลุ้มคลั่งอย่างแรงกล้ากล่าวออกมาในทันที 

ถึงแม้ว่าหรงเฟยจะสามารถหักข้อมือของมันได้อย่างง่ายดาย 

แต่ตัวมันที่ไม่ได้ใช้พลังปราณช่วย นั่นจึงทำให้มันคิดว่าเด็กหนุ่มอาจจะฝึกร่างกายมาเป็นอย่างดีหรือเด็กหนุ่มแอบใช้พลังปราณเพียงเท่านั้น ถึงสามารถที่จะหักข้อมือของมันได้ 

แต่ตัวมันไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อยว่าเด็กหนุ่มอายุ15-16ปีจะมีระดับพลังที่มากกว่ามันไปได้ 


"..."

ไห่เอียงที่ได้ยินคำพูดของไห่หยวน ตัวมันก็เริ่มที่จะครุ่นคิดในทันที 

ความคิดในหัวของมันตอนนี้กำลังสับสนเป็นอย่างมากเพราะสิ่งที่ไห่หยวนกล่าวก็อาจจะจริง 

และสิ่งที่มันคิดเกินเลยไปก็อาจจะจริงเช่นกัน 

แต่ไม่ทันทีที่มันจะคิดได้นานนัก ไห่หยวนก็วิ่งออกไปจากร้านด้วยความโกรธเสียก่อนแล้ว


"ไห่หยวน!" 


ไห่เอียงที่เห็นไห่หยวนวิ่งออกไปด้วยตัวมันก็รีบที่จะกล่าวห้าม แต่ก็ไม่ทันการณ์เพราะไห่หยวนได้วิ่งออกไปแล้ว ตัวมันจึงรีบวิ่งตามไห่หยวนออกไปอย่างรวดเร็วทันที 


......หลังจากที่หรงเฟยเดินออกมาจาก "โรงเหล้าไม้ไผ่"  

ตัวมันก็เดินเรียบไปปะปนกับฝูงชน ขณะยังสัมผัสได้ถึงไห่หยวนที่ตามตนเองมาอย่างรีบร้อน ตัวมันทิ้งระยะห่างระหว่างตนเองกับไห่หยวนเรื่อยๆโดยไม่ลืมที่จะทำให้ไห่หยวนสังเกตุเห็นตัวมันเพื่อต้องการแสร้งทำว่าตัวมันกำลังที่จะหลบหนี

  

หลังจากเดินมาได้เกือบ1เค่อ 


หรงเฟยก็มาหยุดอยู่ในมุมที่ไม่มีผู้คนพลุกพล่านเดินไปมา ก่อนจะแสยะยิ้มที่มุมปากทันที 


"หึ! ข้าคิดว่าแกจะไม่ตามมาแล้ว!" 


หรงเฟยค่อยๆหันกลับไปมองที่ด้านหลังของมันช้าๆ ก่อนจะเห็นร่างของไห่หยวนที่ยืนอยู่ห่างออกไปด้านหน้าของมันประมาณ10เมตรในทันที 


ในทันทีที่หรงเฟยหยุดเดินลงในมุมที่ไม่มีผู้คน ไห่หยวนเองก็แอบดีใจขึ้นมาในทันที

เพราะตัวมันเองคิดว่าหรงเฟยกำลังหลบหนีมาแอบในที่ๆไม่มีคน 

แต่เมื่อตัวมันได้ยินเสียงของหรงเฟยที่เอ่ยออกมาก็ทำให้มันหยุดชะงักอย่างรวดเร็ว 

ก่อนที่มันจะกวาดสายตารอบๆอย่างระแวง เพราะตัวมันเองก็กลัวว่าหรงเฟยจะมีใครที่ใช้มาล่อมัน 

แต่เมื่อมันเห็นว่าไม่มีใครอยู่ในบริเวณนี้ ก็ทำให้มันแสยะยิ้มออกมาอย่างเหี้ยมๆทันที 


"หึ! ปากดีนักนะไอ้เด็กเวร! วันนี้แกได้ตายสมใจอยากแน่!" 


ไห่หยวนกล่าวออกมาด้วยโทสะขณะเลิกสนใจรอบๆแล้วมองไปทางหรงเฟย 

ตัวมันเองคิดว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าอาจจะกำลังขู่มันอยู่ก็เป็นได้ ซึ่งมันเองก็รู้ดีว่าเด็กหนุ่มอายุ15-16ปีไม่มีทางที่จะมีพลังมากกว่าตัวมันแน่นอน ต่อให้เป็นอัจฉริยะก็ตาม 


"หึ! ใครจะเป็นคนตายกัน...!" 


หรงเฟยที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาอย่างดูถูก ขณะสายตาจ้องมองไปที่ไห่หยวนด้วยความอาฆาตในทันที


"ฮ่า ๆ ๆ! ดีๆ! งั้นวันนี้ข้าจะจับเจ้าหั่นเป็นชิ้นๆให้สาแก่ใจเลย!" 


ไห่หยวนที่ได้ยินก็หัวเราะออกมาก่อนจะยิ้มเยาะในใจอย่างชั่วร้ายในทันที 


ครืนน! 


หลังจากที่มันพูดจบไห่หยวนก็ค่อยๆระเบิดพลังปราณออกมาจากร่างกายของมันหวังจะส่งพวกมันไปกดดันตัวของหรงเฟยในทันที 


"หืม...? ระดับวิญญาณขั้นที่9?"


ทันทีที่หรงเฟยสัมผัสได้ถึงพลังปราณของไห่หยวนที่เข้ามากดดันตัวมัน หรงเฟยก็ขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างรวดเร็วในทันที 


"หึๆ! ไอ้เด็กเวร! วันนี้ข้าจะสับเจ้าให้ตายอย่างทรมาน เอาให้มันสาสมกับที่เจ้ากล้ามันหักหน้าข้าต่อหน้าสาวๆ!"(หักข้อมือ) 


ไห่หยวนที่เห็นสีหน้าของหรงเฟยก็ทำให้ตัวมันยิ่งมั่นใจขึ้นมา เพราะสีหน้าของหรงเฟยในตอนนี้ คิ้วของมันกำลังขมวดเข้าหากันอยู่  


"..." 

หรงเฟยไม่ได้ตอบอะไรออกไป และก็ไม่ได้รู้สึกว่าตนเองกำลังถูกกดดันอยู่เลยแม้แต่น้อย 

ที่มันขมวดคิ้วเข้าหากันนั้น เพราะในตอนนี้มันกำลังจมอยู่กับความคิดที่ว่าทำไมไห่หยวนที่ดูเป็นนักฆ่ากระจอกๆ ถึงมีระดับที่สูงถึงระดับวิญญาณขั้นที่9 


ทั้งๆที่ในเมืองแห่งนี้คนที่มีพลังถึงระดับนี้ก็จะมีเพียงแค่บรรดาผู้นำหรืออาวุโสจากตละกูลใหญ่เท่านั้น

แต่ถ้าหากมันคิดไม่ผิดก็คือ การเป็นนักฆ่าของ "2พี่น้องทมิฬ" คือฉากบังหน้า? 

แต่หรงเฟยก็ยังไม่รู้ถึงจุดประสงค์ของพวกมันที่ต้องมาอาศัยอยู่ณที่แห่งนี้ทำไม? หรือจะเป็นเพียงแค่มาใช้ชีวิตนักฆ่าจริงๆ? 

ในหัวของหรงเฟยมีแต่ความสงสัยในตัวของพวกมันเต็มไปหมด 

แต่ไม่ว่าจะยังไงตัวมันก็ไม่อาจที่จะคาดเดาได้เลยว่าพวกมันมาอาศัยอยู่ที่นี่จริงๆหรือแค่มาเพราะมีจุดประสงค์อย่างอื่น 


"ฮ่า ๆ เจ้าไม่ต้องกลัวไปหรอก! เพราะอีกเดี่ยว ข้าจะใช้ "มีดจันทร์เจ้า" หั่นตัวเจ้าให้เป็นชิ้นๆเอง....ตึกๆ ๆ! "   


ไห่หยวนค่อยๆเดินเข้ามาหาหรงเฟยอย่างช้าๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะที่ฟังดูน่ากลัวก่อนจะปรากฎมีดเล็กๆที่มีความยาว40เซนติเมตรสีเงินขึ้นมาในมือของมันทันที 

ตัวมันในตอนนี้มีความมั่นใจมาก ว่ามันเองสามารถที่จะสังหารเด็กหนุ่มเบื้องหน้าได้อย่างง่ายดาย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 716 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1254 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 10:57
    ระดับสูงใช่เล่นเลย
    #1254
    0
  2. #1024 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 14:51
    ขอบคุณครับ
    #1024
    0
  3. #571 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 13:08
    ขอบคุณครับ
    #571
    0
  4. #569 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 12:17
    ขอบคุณมากครับผม
    #569
    0
  5. #563 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 10:17
    ขอบคุณครับ
    #563
    0