กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 60 : #58 บทความแค้นตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 762 ครั้ง
    28 เม.ย. 61

​ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ มีถึงตอนที่ 57ในเว็บ เท่ากับ 59ในDek-dครับ

เพจ กำเนิดราชันย์ดารา


......................................................

ณ โรงเหล้าไม้ไผ่


"นี่...น้องฉาว! ผู้จัดกานคนฉวยม่ายมา....หรือ?" 

(นี่...น้องสาว! ผู้จัดการคนสวยไม่มา...หรือ? ) 


เสียงกล่าวที่ฟังดูไม่รู้เรื่องราวกับคนเมาถูกกล่าวขึ้นมาจากชายวัยกลางคนผู้หนึ่งที่กำลังนั่งควงสาวสวย2คนอยู่ด้านข้าง 


ใบหน้าของชายวัยกลางคนผู้นี้ดูน่าเกลียดและหื่นกระหายเวลามองไปที่หญิงสาวข้างกาย ร่างกายของมันถึงแม้ว่าจะผอมบาง แต่กลับบริเวณตามแขนกลับมีกล้ามเนื้อที่กำยำไม่เข้ากับร่างกายเท่าไหร่นัก 


"ไห่หยวน! แกเมาแล้วช่วยเงียบๆหน่อยได้มั้ย" 


ด้านข้างของชายวัยกลางคนร่างผอม ปรากฎชายวัยกลางคนอีกคนที่กำลังกล่าวออกมาตักเตือนชายวัยกลางคนร่างผอมในทันที


โดยที่รูปลักษณ์ของชายวัยกลางคนผู้นี้ ค่อนข้างที่จะดูอวบอ้วนเล็กน้อย 


แต่ต่างกับใบหน้าของมันที่ดูเหี้ยมหาญ มีรอยแผล เป็นทางยาวตั้งแต่หน้าผากผ่านดวงตาลงมาที่แก้มด้านซ้ายคล้ายกับเป็นแผลที่เกิดจากของมีคม 


"ม่ายเอาน่า..ไห่เอียงพี่ข้า วานนี้ข้าขอจัดหนักสักวานเถอะ! ฮะๆ" 


ชายวัยกลางคนร่างผอมหรือไห่หยวนหันหน้าไปมองทางชายวัยกลางคนร่างอ้วนก่อนจะกล่าวออกมาอย่างอารมณ์ดี 


"เฮ้ออ..แกมันก็เป็นแบบนี้ไปซะทุกที!" 


ชายวัยกลางคนร่างอ้วนหรือไห่เอียง พี่ชายของไห่หยวนถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย 


ทุกครั้งที่ไห่หยวนกับมันมาในแถวๆนี้ 


ตัวของไห่หยวนมักจะทำตัวสำมะเลเทเมาอยู่เรื่อยไป 


จนต้องเป็นมันเองที่คอยดูแลไห่หยวนในทุกๆครั้ง เนื่องจากที่มันเป็นพี่ชายของไห่หยวน จึงทำให้ตัวมันไม่สามารถที่จะละเลยความปลอดภัยของไห่หยวนไปได้ 


"เชอะ! นานๆที...ที่พวกเรา...ถึงจะออกมา...เที่ยวเล่น! ข้าขอเล่นนิดเล่นหน่อย....มันจะเป็นอะไรปาย เนอะน้องฉาว!" 


ไห่หยวนที่ได้ยินพี่ของมันบ่นออกมา ตัวมันก็กล่าวออกมาอย่างแสร้งน้อยใจในทันที 


"หึ! ไอ้บ้านี่! มาในที่แห่งนี้วันเว้นวันแล้วยังกล้ามาบอกอีกว่านานๆครั้ง! แกมันไม่กระดากปากมั้งหรือไง?" 


ไห่เอียงสบถออกมาอย่างเสียงดัง ต่างกับไห่หยวนที่ดูเหมือนจะไม่ใส่ใจกับคำสบถที่ดังขึ้นมาของพี่ชายมันเลยแม้แต่น้อย 


ตัวมันยังคงหลงระเริงไปกับหญิงสาวข้างกายอย่างสนุกสนาน และไม่สนใจพี่ชายของมันอีก 


"ว้ายย! คนนั้นหล่อจัง!" 


"นี่ถูกใจข้าจริงๆ" 


"น้องชาย! เจ้าต้องการข้าหรือไม่?" 


ในขณะนั้น 


จู่ๆที่ทางเข้าของ "โรงเหล้าไม้ไผ่" ก็มีเสียงโวกเวกของหญิงสาวหลายคนดังขึ้นมาทันที 


ทุกคนภายในร้านแห่งนี้ต่างก็หันไปมองเป็นตาเดียว ก่อนจะพบเข้ากับเด็กหนุ่มผมสีดำสนิท อายุราวๆ15-16ปี กำลังก้าวเดินเข้ามาภายในร้านแห่งนี้อย่างช้าๆ 


ใบหน้าที่ดูหล่อเหลาบวกกับผิวพรรณที่เรียบเนียนดั่งอิสตรีของมัน อาจบอกได้เลยว่าผู้หญิงหลายคนยังต้องอิจฉาเมื่อพบเห็น  


เด็กหนุ่มค่อยๆก้าวเดินอย่างช้าๆ ขณะสายตาของมันกวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่2พี่น้องไห่ครู่หนึ่ง


และละสายตาจากไปพร้อมกับเดินไปหยุดนั่งอยู่ที่ด้านในสุดในร้านแห่งนี้ทันที 


"ไอ้เด็กเวรนี่ ทำข้าเสียอารมณ์ชะมัด!"


เสียงกล่าวดังขึ้นมาจากไห่หยวนที่นั่งจ้องมองไปทางเด็กหนุ่มอยู่อย่างไม่พอใจทันที 


ตัวมันที่กำลังสนุกอยู่กับสาวๆ แต่ต้องมาโดนเด็กหนุ่มแย่งความสนจากสาวๆของมัน ทำให้ตัวมันรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย 


"..." 

ไห่เอียงที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างเงียบๆขณะมองไปที่เด็กหนุ่มอย่างสงสัย  


'ทำไมข้าถึงรู้สึกคุ้นๆหน้าของมัน?' 


ตัวมันได้แต่คิดไปมาในใจอย่างสงสัย เพราะครั้งที่ตัวมันหันไปหาเด็กหนุ่มแว๊บแรก 

ก็เหมือนกับตัวมันความรู้สึกคุ้นเคยใบหน้าของเด็กหนุ่มปรากฎขึ้นมาในทันที 


แต่ไม่ว่าจะคิดเท่าไหร่ตัวมันก็คิดไม่ออกว่าทำไมถึงได้รู้สึกเช่นนี้ 


"พี่เอียง! ท่านคิดอะไร?" 


ไห่หยวนที่เห็นท่าทางของไห่เอียงก็ถามออกมาอย่างสงสัย 


ตัวมันที่อยู่กับไห่เอียงตลอดแล้วทำไมจะไม่รู้ว่าไห่เอียงเป็นยังไง 


"ไม่มีอะไร!" 


ไห่เอียงละสายตาจากเด็กหนุ่มผมสีดำก่อนจะส่ายหัวเบาๆตอบน้องชายของมัน


"อืม...ไอ้เด็กเวรนี่ดูมันทำ! เพี่ยงแค่มันนั่งสาวๆก็ไปยืนล้อมรอบมันแล้ว! ข้าละเกลียดขี้หน้ามันจริงๆ!" 


ไห่หยวนที่เห็นว่าพี่ชายของมันๆไม่ได้เป็นอะไร ก็เลิกสนใจ ก่อนจะมองไปทางเด็กหนุ่มผมสีดำอย่างหัวเสียในทันที 


"เจ้าอย่าได้คิดที่จะทำอะไรวู่วาม ปล่อยเรื่องของคนอื่นไปเถอะ!!" 


ไห่เอียงที่รู้จักน้องชายของมันดีว่าเป็นยังไง เพราะถ้าหากไห่หยวนเกลียดขี้หน้าใครเข้าให้แล้ว 


ตัวมันจะต้องตามจองล้างจองผลาญคนผู้นั้นจนคนๆนั้นไม่ได้อยู่อย่างสงบสุขเป็นแน่ 


พรึ่บ! 


เกือบจะในทันทีที่ไห่เอียงพูดจบ 

ราวกับว่าคำพูดของตัวมันไม่ได้ผ่านหูเข้าไปในสมองของน้องชายมันเองเลยแม้แต่น้อย 


ไห่หยวนลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินตรงไปที่โต๊ะของเด็กหนุ่มในทันที 


"ไห่หยวน! อย่าได้แม้แต่จะคิดที่จะทำอะไรเชียว!" 


ไห่เอียงที่นั่งอยู่เห็นน้องชายของมันลุกขึ้นยืนและเดินไปที่เด็กหนุ่มผมสีดำ ตัวมันก็กล่าวออกมาห้ามในทันที 


ถึงแม้ว่าตัวมันจะห้ามไห่หยวนเอาไว้ แต่ตัวมันกลับยังคงนั่งอยู่กับที่อย่างเฉยเมิน


 "ว่าไงเด็กน้อย! ข้าขอนั่งด้วยคนสิ!" 


ในขณะที่ไห่หยวนไปเดินไปหยุดอยู่ที่ด้านหน้าของเด็กหนุ่มผมสีดำที่มีหญิงสาวยืนล้อมอยู่นั้น 


ตัวมันก็กล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มที่ดูหน้าเกลียดก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับเด็กหนุ่มในทันที 


"...หึ!" 


เด็กหนุ่มผมสีดำที่นั่งอยู่ก็มองไปที่ใบหน้าของไห่หยวนก่อนจะหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆ 


แต่ถึงแม้ว่าเสียงหัวเราะในลำคอของเด็กหนุ่มผมสีดำจะเบามาก 


แต่ทว่า ไห่หยวนที่นั่งอยู่ตรงหรงกับเด็กหนุ่มก็ได้ยินอย่างชัดเจน 


ตัวมันจ้องมองไปที่ใบหน้าของเด็กหนุ่มด้วยความอิจฉา เมื่อเห็นถึงใบหน้าอันหล่อเหลาของเด็กหนุ่มผมสีดำเมื่อเข้ามามองใกล้ๆ

 

"เหอะ! เจ้านี่มันหยิ่งผยองซะจริงๆ! ข้าหน่ะอยากรู้เหลือเกินว่าหากใบหน้าที่ดูหล่อเหลาของเจ้า เป็นรอยขีดข่วนขึ้นมานี้ จะมีหญิงใดที่ยังคงชอบเจ้าอยู่หรือไม่?" 


ขณะที่ไห่หยวนกล่าวออกมานั้น สายตาของมันก็กวาดเหลือบไปมองหญิงสาวที่ยืนอยู่รอบๆเล็กน้อย 


ก่อนจะหันกลับมามองที่หน้าของเด็กหนุ่มพร้อมกับปรากฎรอยยิ้มที่ดูชั่วร้ายทันที 


"หากเจ้ายังไม่ไสหัวไป อย่าหาว่าข้าไม่เตือน!" 


เด็กหนุ่มผมสีดำที่นั่งอยู่ด้านหน้าของไห่หยวนหรือก็คือ หรงเฟย! กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย 


ตัวมันเองครั้งแรกที่รีบมาที่ "โรงเหล้าไม้ไผ่" นี้ก็เพราะต้องการมาตามหาตัว "2พี่น้องทมิฬ" ให้พบ


แต่ทว่าตัวมันที่ไม่เคยได้เห็นใบหน้าของพวกมันทั้ง2 จึงทำให้มันจะเข้ามาถามจากผู้ติดตามของหมิงเยว่ที่อยู่ในร้านแห่งนี้เอาเอง 


แต่เมื่อตัวมันที่ก้าวเดินเข้ามาภายในร้านแห่งนี้พร้อมกับเห็นร่างของ2พี่น้องไห่ที่นั่งอยู่ภายในร้าน 


ตัวมันเองก็คิดในใจว่าอาจจะเป็น2คนนี้ที่คือ "2พี่น้องทมิฬ"ก็ได้ 


เพียงแต่ตังมันก็ยังไม่ได้ปักใจเชื่อเท่าไหร่นัก 

ก่อนจะได้ยินเสียงพูดของทั้ง2คนดังขึ้นมาก็ทำให้ตัวมันมั่นใจได้ในทันที ว่า2คนนี้ เป็นคนเดียวกันกับที่ล้อมสังหารมันในครั้งนั้น 


หรงเฟยไม่เคยที่จะลืมน้ำเสียงของพวกมันเลยแม้สักวันเดียว ราวกับว่าเหตุการณ์ในครั้งนั้นเพิ่งจะเกิดขึ้นได้ไม่นาน 


ปัง! 


"เจ้าว่าอะไร? ไหนลองพูดใหม่อีกทีสิ!" 


ไห่หยวนที่ได้ยินคำกล่าวของหรงเฟยที่ดูชวนโมโห ก็ทำให้ตัวมันใช้มือตบลงบนโต๊ะอย่างมีอารมณ์ขณะจ้องมองไปที่เด็กหนุ่มด้วยสายตาที่เกรี้ยวโกรธทันที 


"ข้าบอกให้เจ้าไสหัวไป!" 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 762 ครั้ง

1,986 ความคิดเห็น

  1. #1253 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 10:54
    เกรียนแบบนี้ รอดมาได้ไงวะ แถมยังมาเที่ยวร้านเหล้าวันเว้นวัน ยังไงศัตรูมันก็ต้องตามหาเจอ
    #1253
    0
  2. #1023 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 11:43
    ขอบคุณครับ
    #1023
    0
  3. #706 honeybee (@honerybee) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 13:08
    <p>สามาเรเทเมา คำที่ถูก สำมะเลเทเมา</p><p>อิรสตรี คำที่ถูก อิสตรี</p><p>ตามล้างตาผลาน คำที่ถูก ตามล้างตามผลาญ (แต่จริงๆต้องใช้ จองล้างจองผลาญ)</p>
    #706
    1
    • #706-1 herobenz1122 (@herobenz1122) (จากตอนที่ 60)
      28 เมษายน 2561 / 13:13
      ขอบคุณครับ เดี๋ยวผมตามแก้ให้เลยครับ
      #706-1
  4. #561 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 01:04
    ขอบคุณครับ
    #561
    0
  5. #560 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 12:14
    ขอบคุณมากครับ
    #560
    0
  6. #559 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 08:14
    ขอบคุณครับ
    #559
    0
  7. วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 08:07
    ขอบคุณค่ะ
    #558
    0