กำเนิดราชันย์ดารา

ตอนที่ 56 : #54 ร้านเสื้อหยงจี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 848 ครั้ง
    15 มี.ค. 61





"ถ้าอย่างนั้น! พวกตระกูลจินก็มีแค่ระดับปฐพีเท่านั้นสินะ!"

 หรงเฟยพรึมพรำกับตนเองเบาๆในทันที 

 ตัวมันในตอนนี้มั่นใจได้ว่าหากต้องพบเจอกับศัตรูที่มีระดับต่ำกว่าระดับปฐพีขั้นที่5 

 มันเองก็สามารถที่จะจัดการได้อย่างสบาย แต่หากเป็นพวกที่มีระดับมากขึ้นไปกว่านั้นตัวมันก็ต้องคิดให้หนักก่อน ถึงจะลงมือได้

"หากท่านต้องการที่จะท้าทายพวกตละกูลจินแล้วละก็ ข้าเองก็อยากจะเตือนท่านไว้ด้วยเช่นกันว่าระวังตัวให้ดี เพราะพวกมันทั้งหมดเป็นพวกที่เลวทรามยิ่งกว่าพวกตละกูลหวางเสียอีก!"

 อู๋ฉางที่ได้ยินหรงเฟยพรึมพรำออกมา ตัวมันก็รีบเตือนหรงเฟยอย่างรวดเร็วแต่น้ำเสียงที่มันใช้กล่าวออกมา กลับแผ่วเบาเป็นอย่างมากราวกับกำลังพูดกระซิบอยู่ยังไงยังงั้น

"อืม..!"

 หรงเฟยพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะทำท่าครุ่นคิดอะไรบางอย่างทันที

 หลังจากนั้น.....

 อู๋ฉางกับหรงเฟยก็คุยบางอย่างกันไปเรื่อยเปื่อยขณะที่กำลังทานอาหารไปด้วย 

 ส่วนทุกคนที่อยู่รอบๆเองก็ได้แต่นั่งฟังทั้ง2คุยกันอย่างตั้งใจโดยไม่มีใครปริปากเอ่ยอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย 

 และเรื่องที่อู๋ฉางคุยกับหรงเฟยส่วนใหญ่ก็จะเป็นเรื่องภายในตละกูลอู๋ของมันเกือบจะทั้งหมด

 โดยตัวมันเองก็ยังไม่รู้ถึงเจนตนาที่อู๋หมิงกล้ามาวางยาพิษมันแต่อย่างใด 

 และเรื่องนี้ก็ทำให้มันกังวลอยู่ไม่น้อยว่าอู๋หมิงอาจจะร่วมมือกับบุคคลภายนอกเพื่ออะไรสักอย่างก็เป็นไปได้

 แต่หลังจากที่ทั้งหมดคุยกัน เวลาก็ผ่านไปเกือบ1ชั่วยาม ทำให้หรงเฟยเริ่มที่จะเข้าใจในเมืองนภาสีครามมากขึ้นผ่านทางอู๋ฉางมาบ้างแล้ว 

แต่ส่วนใหญ่ที่มันสนใจก็เกี่ยวกับพวกตละกูลหวางอยู่ดี เพราะหากว่าตัวมันยังไม่ได้ล้างแค่ให้สาสมแก่ใจ นั่นก็คงจะเป็นปมติดตัวของมันไปตลอด

 และก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไป
 ทางหรงเฟยเองก็ขอแยกตัวออกไปในเมืองเพื่อเดินเล่นและหาซื้อเสื้อผ้ามาใส่ในทันที 

 เพราะตั้งแต่ที่มันอยู่กับอาจารย์ของมันมาจนถึงตอนนี้ 

 เสื้อผ้าของมันเองก็มีแค่ไม่กี่ตัวแถมยังเป็นสีดำทั้งหมด ตัวมันจึงอยากจะเปลี่ยนหาซื้อเสื้อผ้าให้กับตัวเองบ้างก็เท่านั้น 

เพียงแต่เมื่ออู๋เหมยที่ได้ยินว่าหรงเฟยจะไปเดินเล่นในเมือง ตวนางก็อาสาจะเดินไปช่วยหรงเฟยแนะนำร้านค้าต่างๆภายในเมืองทันที

..........

"ท่านหรง! ท่านต้องการเสื้อผ้าแบบใดหรือ?"

 เสียงพูดของอู๋เหมยดังขึ้นมาขณะที่กำลังเดินไปตามถนนแนบข้างกับหรงเฟย

"ข้าต้องการเสื้อผ้าที่ดูเรียบง่ายและธรรมดาเพียงเท่านั้น!"

 เสียงของหรงเฟยเองก็เอ่ยตอบออกมาขณะที่กำลังเดินมองซ้ายมองขวาตามระหว่างทาง ตัวมันไม่ต้องการเสื้อผ้าที่ดูโดดเด่นจนเกินไปและยิ่งไม่ต้องการเสื้อผ้าที่จะทำให้ตัวมันขยับตัวลำบากเวลาเคลื่อนไหวด้วยเช่นกัน
 
 "อืม...งั้นข้ามีร้านที่แนะนำอยู่ร้านหนึ่ง เชิญตามมาได้เลย!"

 อู๋เหมยที่ได้ยินก็ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกล่าวออกมาและเดินนำหรงเฟยไปในทันที

"อืม"

หรงเฟยเพียงพยักหน้าเบาๆขณะที่เดินตามนางไปอย่างว่าง่าย 

ผ่านไปประมาณ1ก้านธูป

ทางอู๋เหมยเองก็เดินนำหรงเฟยมาหยุดอยู่ที่หน้าร้านแห่งหนึ่งที่มีป้ายเขียนอยู่หน้าร้านว่า "ร้านหยงอี้" ในทันที

 "นี่แหละ! "ร้านหยงจี้"  เสื้อผ้าที่นี่มีคุณภาพดี และสามารถสั่งให้พวกเขาทำแบบไหนก็ได้ตามความพึงพอใจของลูกค้า!"

 อู๋เหมยที่พาหรงเฟยเดินมาถึงหน้าร้านก็กล่าวออกมาในทันที 

 ตัวนางคิดว่าหากหรงเฟยต้องการชุดแบบใดก็ควรที่จะสั่งตัดใหม่ซะก็สิ้นเรื่อง นี้จึงเป็นเหตุผลที่นางพาหรงเฟยมายังที่ร้านแห่งนี้

"อืม..งั้นเราเข้าไปดูกันเถอะ!"

 หลังจากนั้น ทั้ง2ก็เดินเข้าไปในร้านก่อนจะพบกับหญิงสาวที่มีหน้าตาธรรมดานางหนึ่ง อายุราวๆ20-25ปีออกมาต้อนรับในทันที

"สวัสดีเจ้าค่ะ! ร้านหยงอี้ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะ!"

 หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทีที่นอบน้อมก่อนจะเหลือบไปเห็นหรงเฟย ทำให้นางยิ้มออกมาด้วยความเขินอายทันที

"อืม!"

 หรงเฟยและอู๋เหมยเองก็ไม่ได้สนใจท่าทางของหญิงสาวแต่อย่างใด ก่อนมองไปภายในร้านอย่างรวดเร็ว 

  โดยสภาพภายในร้านหยงจี้แห่งนี้ก็เป็นดั่งเช่นร้านเสื้อผ้าอื่นๆทั่วไป แต่ชุดที่ถูกจัดเอามาวางโชว์ไว้อยู่ในร้าน ไม่ว่าจะดูยังไงพวกมันก็เป็นชุดชั้นดีที่มีแต่เหล่าตละกูลสูงๆที่ใส่กันเท่านั้น

"เอิ่ม...ไม่ทราบว่าคุณชายและคุณหนูต้องการชุดแบบใดหรือเจ้าค่ะ!"

 ทันทีที่หญิงสาวเห็นทั้ง2กวาดสายตามองเข้าไปในร้าน ตัวนางก็กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มในทันทีขณะสายตายังคงจ้องมองไปที่ใบหน้าของหรงเฟยอยู่อย่างไม่ละสายตา

 "ข้าต้องการชุดที่ดูเรียบๆธรรมดาๆ แต่ใส่สบายเหมาะกับการเคลื่อนไหวร่างกายให้คล่องตัว!"

 หรงเฟยที่ได้ยินคำพูดของนางก็เอ่ยความต้องการของตัวมันในทันที

 "งั้นคุณชายสามารถที่จะสั่งตัดได้แบบพิเศษตามความต้องการคุณชายได้เลยนะเจ้าค่ะ!" 

 ขณะที่หญิงสาวกล่าวออกมา ตัวนางก็หยิบหนังสือรูปภาพมาให้กับหรงเฟยและอู๋เหมยดูในทันที ภายในหนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยรูปวาดชุดแต่งกายมากมายหลากหลายแบบมีกระทั่งแบบชุดชาวบ้านธรรมดาไปจนถึงชุดหรูหราเลยทีเดียว

 "อืม...งั้นข้าขอเป็นชุดนี้2ตัวเอาเป็นสีขาวและสีดำ ส่วนอีก3ตัวนี่เอาเป็นชุดนี้ สีขาวขลิบฟ้าแล้วกัน!"

 หลังจากที่หรงเฟยครุ่นคิดเลือกรูปแบบชุดพักใหญ่ ตัวมันก็ตัดสินใจได้ 

 โดยชุดที่หรงเฟยเลือกชุดแรกนั้น เป็นเสื้อคลุมยาวลงมาปิดข้อเท้าแบบรัดตัวและเรียบง่าย 

 มีรูปมังกรสลักเอาไว้อยู่บนไหล่ข้างซ้ายของตัวเสื้อ ส่วนอีกชุดที่หรงเฟยเลือกนั้นมีรูปลักษณ์ที่ดูธรรมดาสามัญคล้ายกับชุดของชาวบ้านธรรมดา 

 แต่หากเป็น"ร้านหยงจี้" ทำออกมาแล้วละก็ มันก็คงไม่ธรรมดาทั่วไปแน่นอน เพราะที่แห่งนี้ใช้แต่วัตถุดิบคุณภาพดีๆทั้งนั้น

"ได้เจ้าค่ะ เดี่ยวข้าขอวัดตัวคุณชายเลยนะเจ้าค่ะ!"

 หญิงสาวที่เห็นหรงเฟยเลือกชุดได้เรียบร้อยแล้ว ตัวนางก็กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่นางจะเดินไปหยิบสายวัดตัวและเดินกลับมาที่หรงเฟยทันที 

 หรงเฟยเองก็ลุกขึ้นยืนช้าๆ ก่อนจะกางมือออกให้หญิงสายใช้สายวัดตัวของมันทันที

 หลังจากนั้น หญิงสาวก็เดินเข้ามาหาหรงเฟยพร้อมกับหน้าที่แดงก่ำและมือสั่นๆก่อนจะใช้สายวัดตัวของหรงเฟยอย่างรวดเร็ว

"..."

 หรงเฟยที่เห็นท่าทางของนางก็ไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ ตัวมันยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่จนกระทั้งหญิงสาววัดตัวของมันเสร็จเรียบร้อยและคลายออกด้วยความรวดเร็วทันที

 "เรียบร้อยเจ้าค่ะ! ชุดทั้งหมดนี้สามารถมารับได้ในวันนี้ตอนเย็นๆนะเจ้าค่ะ!"

 หญิงสาวที่ผละตัวออกจากหรงเฟยก็กล่าวออกมาด้วยท่าทางที่เขินอาย แต่ตัวนางยังคงจับจ้องมองมาทางหรงเฟยโดยไม่ละสายตา

"ทำไมถึงเร็วจัง! หรือว่า..."

 อู๋เหมยที่นั่งเงียบอยู่นาน และสังเกตุเห็นท่าทางของหญิงสาวตั้งแต่ต้นจนจบจึงตัวนางเข้าใจได้เป็นอย่างดี 

 แต่ที่ร้านแห่งนี้เป็นร้านจัดทำเสื้อผ้าขึ้นมาใหม่ แล้วทำไมมันถึงใช้เวลาแค่ไม่กี่ชั่วยามนการทำชุดละ ขนาดทุกครั้งที่นางมาสั่งยังต้องรอถึง3-4วันถึงจะสามารถมารับได้ แต่กับหรงเฟย เพียงแค่ไม่กี่ชั่วยามเท่านั้นหรือ? 

"ม่..ไม่ใช่นะเจ้าค่ะ คือพอดีวันนี้ไม่มีการสั่งทำชุดของลูกค้าท่านอื่นก็เลยว่างนะคะ!"

 หญิงสาวที่ได้ยินก็สะดุ้งขึ้นมาในทันที ก่อนที่นางจะกล่าวออกมาอย่างรีบร้อนพร้อมกับเหลือบตาไปมองอู๋เหมยอย่างรวดเร็ว

"..."

 อู๋เหมยที่ได้ยินหญิงสาวกล่าวออกมา ตัวนางก็พูดไม่ออกในทันที ก่อนจะเบ้ปากเบาๆและเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว

 "แล้วผู้จัดการร้านไม่ว่าหรอที่เร่งทำของข้าให้เสร็จเร็วเช่นนี้!"

 หรงเฟยที่ยืนเงียบมองดูอยู่ ตัวมันก็เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้ได้อย่างแจ่มชัด เพียงแต่มันไม่อยากจะพูดอะไรออกมามากเท่านั้น

"ไม่หรอกเจ้าค่ะ เพราะผู้จัดการร้านคือข้าเองเจ้าคะ!"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 848 ครั้ง

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1558 KIZUkinada (@Haruhi13) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 01:56
    เสื้อขาวซักยาก น่ะมิง
    #1558
    0
  2. #1246 kimurakung (@kimurakung) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 23:14
    เสน่ห์แรง
    #1246
    0
  3. #1008 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 15:33
    ขอบคุณครับ
    #1008
    0
  4. #591 AKiZeRo (@dekisanradio) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 20:47
    ถ้ามาคนเดียวสงสัยโดนจับทำผัวเลย
    #591
    0
  5. #538 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 22:05
    ลัดคิวให้อีก...
    #538
    0
  6. #536 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 17:40
    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #536
    0
  7. #535 gean7777 (@gean7777) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:10
    นี่มันยิ่งกว่าน้ำมันพราย(สายมนต์ดำ อะเห๊)
    #535
    0
  8. #534 Akasitmika (@Akasitmika) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 14:09
    ไม่ว่าเรื่องไหน พระเอก ทำให้กูอิจฉาในความหล่อซะจริง
    #534
    0
  9. #533 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 12:57
    ขอบคุณครับ
    #533
    0
  10. #532 SAKETO (@SAKETO) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 12:27
    wtf...
    #532
    0
  11. #530 cattycall (@catty_call) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 11:19
    ขอบคุณมาก
    #530
    0
  12. #529 theausza (@theausza) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 10:43
    เสน่ห์ไม่เคยขาด
    #529
    0